ตอนที่ 62 : EP : 60 รับศิษย์น้อง 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 220 ครั้ง
    24 พ.ค. 62

 



EP : 60 รับศิษย์น้อง 2 








ทั้งสองรีบวิ่งตามคนอื่นๆ ไปก่อนที่พวกด้านหน้าจะหยุดจะชักเมื่อด้านหน้านั้นมีกำแพงสูง ส่วนด้านหลังก็มีพื้นดินที่ไล่บี้ตามหลังของพวกเธอมา


“พวกเจ้าข้ามไปได้หรือไม่” หรงซู่จอเอ่ยถามทันทีอย่างรวดเร็ว ตอนนี้เหมือนเธอกำลังเล่นเกมอยู่เลย มันเหมือนเป็นเกมเอาชีวิตรอดจากด่านต่างๆ


“ได้ๆ” สองสาวงามล่มเมืองเอ่ยบอกพร้อมกับกระโดดไปยืนอยู่บนกำแพงเพื่อเป็นการยืนยันคำพูดของตัวเอง หรงซู่จินมองพร้อมกับคิดว่าสองสาวนี่ไม่ธรรมดาเลย


“หลินหลินจับมือข้าเอาไว้นะเดี๋ยวข้าจะพาเจ้าข้ามไป” หญิงสาวที่มาพร้อมกับรอยยิ้มเอ่ยบอก ชายที่ยืนนิ่งอยู่ข้างตัวเอง


“พาสามคนนี้ขึ้นไป” หรงซู่จินเอ่ยบอก โดยไม่ต้องอธิบายอะไรอีกหรงลู่จินก็คว้าตัวมู่ตานแล้วพากระโดดขึ้นไปด้านบนทันทีตามด้านหรงจางหนานที่พาลี่เฟยขึ้นตามไปพร้อมกับหลงเยียนที่พาพวกเธอสองคนขึ้นไปพร้อมกัน ในตอนที่พื้นดินที่ไล่มาจนถึงกำแพง เกิดแรงกระแทะกันนิดหน่อย ก่อนจะหายไป


หรงซู่จินมองด้านล่างที่เป็นแม่น้ำขนาดใหญ่ที่รอบถูกกำแพงเหล็กล้อมเอาไว้สีด้านความสูงของกำแพงเหล็กนี้น่าจะสูงร้อยเมตรได้ แม่น้ำที่ดูเหมือนจะธรรมดาไม่มีอันตรายอะไร แต่มันจะง่ายขนาดนั้นเลยหรือ มันจะไม่มีอะไรอยู่ด้านล่างนั้นจริงๆ เหรอ น่าแปลกที่เธอสัมผัสอะไรไม่ได้เลยจากด้านล่าง


แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่น่าว่างใจได้ว่าจะไม่มีอันตรายเกิดขึ้นในระหว่างที่พวกเธอกำลังวิ่งบนผิวน้ำ



 

 “เอาไงต่อ” กงกงเสี่ยวเอ่ยถามเพราะถ้าจะให้เขาวิ่งบนผิวน้ำตอนนี้ก็คงจะไม่ไหว เพราะน้ำหนักของกำไรมากเกินไป


“มีเงินสักเหรียญหรือไม่” หรงซู่จินไม่ตอบแต่เอ่ยถามลอยๆ เธอจ้องมองไปยังผิวน้ำด้านล่างนิ่ง ถ้าจะถามว่าทำไมเธอถึงไม่ใช่เงินของตัวเอง คำตอบของเธอก็คือไม่อยากจะเสียเงินของตัวเองก็เท่านั้นเอง


“มี” กงกงเสี่ยวเอ่ยพร้อมกับเอาเงินหนึ่งเหรียญเงินออกมาแล้วยื่นให้กับหรงซู่จิน ในใจก็ได้แต่คิดว่าหรงซู่จินจะต้องการทำอะไรกันแน่


“ชอบใจ” หรงซู่จิเอ่ยเบาๆ พลางกำเหรียญแน่น ก่อนจะโยนเหรียญเบาแล้วก็แบมือรับเหรียญที่ตกลงมา เธอทำแบบนั้นสามสี่ครั้ง สายตาก้มองไปยังด้านล่างไปด้วย


ตอนนี้ทุกคนต่างพากันงุนงงป่นสงสัยว่าหรงซู่จินกำลังจะทำอะไรกัน ได้แต่พากันมองไปที่หรงซู่จินนิ่งๆที่เหมือนกำลังจะใช้ความคิดอยู่


นานเท่าไรไม่รู้ที่ทุกคนต่างพากันมองการกระทำของหรงซู่จินอย่างสงสัย ว่านางจะทำอะไร

 



“นางกำลังจำอะไร” เยี่ยเฟิงเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย เพราะเขานั่งมองการกระทำของหรงซู่จิมานานแล้ว ตอนนี้ทุกในห้องโถงนี้ต่างพากันเงียบแล้วจ้องมองหรงซู่จินอย่างอยากรู้ว่านางกำลังจะทำอะไรอยู่


“ไม่รู้สิ” เยี่ยฟงเอ่ยตอบเพราะเขาเองก็ไม่รู้ ได้แต่มองนางโยนเหรียญขึ้นลงไปมาตั้งนานแล้ว


“นางกำลังคิดอยู่” องค์รัชทายาทเอ่ยบอก นัยน์ตาของนางนิ่งเกินไป นั้นก็หมายความว่านางกำลังคิดที่จะทำอะไรบางอย่างอยู่


“หวังว่าคงไม่มีตัวอะไรโผล่ขึ้นมาจากน้ำหรอกนะ” กงกุ้ยเสี่ยวเอ่ยขึ้นมาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียด แต่นั้นยิ่งทำให้สามสหายของเขาคิดไปไหนทางเดียวกันกับกงกุ้ยเสี่ยวเรียบร้อย เพราะมันอาจจะเป็นไปได้

 



“นางคิดจะทำอะไรขอรับ” เสียนเสียนรองเจ้าสำนักเอ่ยถามเจ้าสำนักอย่างสงสัย ตอนนี้เขาจนปัญญาแล้ว เขาไม่รู้ว่าเด็กสาวผู้นี้กำลังคิดจะทำสิ่งใดอยู่


“รอบางอย่าง” เจ้าสำนักเอ่ยบอกพลางมองไปที่หรงซู่จินที่กำลังโยนเหรียญไปมา ในแม่น้ำนั้นจะต้องมีอะไรเป็นแน่ ถึงเขาจะเป็นเจ้าสำนักแต่เพราะเขาไม่ได้เป็นคนออกมาแบบการทดสอบนี้จึงไม่รู้ว่าด้านลงนั้นมีอะไร เมื่อนานมาแล้วไม่เคยมีใครผ่านมาถึงด่านนี้มาก่อน

 



“น้องสาวของเจ้ากำลังทำอะไรอยู่” เป่ยวังเอ่ยถามสหายของตัวเองอย่างสงสัย จริงๆ แล้วนางได้ยินว่าน้องสาวของหรงอี้จินนั้นอ่อนแอไม่เอาไหน แต่เมื่อได้มาเห็นด้วยตาจริงๆ มันไม่ใช่เลยสักนิด


“ไม่รู้เหมือนกัน” หรงหลานอี้เอ่ยตอบเป่ยถัง เพราะนางก็ไม่รู้เหมือนกัน นางสงสัยว่าหวางชูอาจจะถ่ายโอนลมปราณให้กับหรงซู่จิเหมือนครั้งที่ผ่านมาเป็นแน่ ไม่อย่างนั้นเพียงแค่เดือนเดียวหรงซู่จินไม่มีทางมาถึงระดับลมปราณนภาได้เป็นแน่


แต่ทว่านางก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าหรงซู่จินผ่านด่านทดสอบมาได้ถึงด่านนี้ได้เช่นไร มือบางกำแน่น อย่างไม่สบอารมณ์เมื่อหรงซู่จินกำลังเป็นที่สนใจของทุกคนในตอนนี้

 



“เมื่อเหรียญตกลงสู่ผิวน้ำเมื่อไร ให้ลอยตัวขึ้นสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้” หรงซู่จินเอ่ยบอกทุกคน พร้อมกับอัดลมปราณเข้าไปในเหรียญนั้นทุกครั้งที่รับเหรียญก่อนจะโยนเหรียญขึ้นไป


ตู้ม!!


ทันทีที่หรงซู่จินเอ่ยจบ เหรียญที่มีลมปราณอัดเอาไว้อย่างแน่นหนาบวกกับแรงที่หรงซู่จินขวางเหรียญลงไปยังแม่น้ำมันก็เกิดระเบิดทันที


พร้อมกับที่ทุกคนลอยตัวขึ้นสูงที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยหรงจางหนานก็คว้าตัวกงกงเสี่ย ส่วนหลงเยียนลี่เฟยกับมู่ตานไป เพราะเธอนั้นถูกหรงลู่จินคว้าตัวแน่นไม่ยอมให้หลงเยียนคว้าตัวเธอไป ส่วนอีกสี่คนนั้นหนีขึ้นไปก่อนพวกเธอเสียอีก


“โฮก!!


ทันใดนั้นสัตว์อสูรปลาตัวใหญ่ยักษ์ก็กระโจนขึ้นมาจากแม่น้ำที่พร้อมกับส่งเสียงร้องดังสนั่นแสบแก้วหู ขนาดตัวของมันใหญ่มาก พอเธอมองมันดูดีมันก็เหมือนกับฉลาม เวรแล้วไง!


ไม่เคยมีหนังสือเล่มไหนเคยบอกเธอเลยว่ามันมีไอ้สัตว์อสูรแบบนี้มากก่อน


“หลบเร็ว!!!


ไหนตอนนั้นเองที่สัตว์อสูรฉลามนั้นอ้าปากร้องเสียงสนั่น เสียงของชายหนุ่มคนนั้นที่เธอไม่คิดว่าเขาจะเอ่ยอะไรออกมาง่ายก็ก็ตระโกนบอกพวกเธออย่างเร็วแล้ว


ตู้ม!!


น้ำที่ไปหมดตัวกับที่ปากของสัตว์อสูรฉลามตัวนั้นจนมีขนาดใหญ่ก่อนจะพุ่งขึ้นมาหาพวก หรงซู่จินไม่แน่ใจว่าถ้ากางม่านอักขระจะเอาอยู่หรือไม่ แต่เพราะไม่รู้เลยจำเป็นต้องหลบตามที่ชายคนนั้นบอก


ตอนนี้พวกเธอกระจายไปคนละทิศคนละทางเรียบร้อยแล้ว น้ำที่ถูกพ้นออกมาจากปากของสัตว์อสูรฉลามนั้นมันคือการย่อยสลาย  นั้นเป็นกำไลที่เธอทำตกลงไปเมื่อสักครู่นั้นย่อยสะลายหายไปทันทีเมื่อตกลงไปถูกกับน้ำนั้น


“เกือบไปแล้วขอรับท่านแม่” หรงลู่จินบอกเขาโอบกระชับเอวของท่านแม่แน่นเพราะกลัวว่าจะตกลงไปในน้ำนั้น มีหวังท่านพ่อโกรธเขาแน่ถ้าดูแลท่านแม่ไม่ได้


หรงซู่จินขมวดคิ้วแน่น ถ้าแม่น้ำนั้นเป็นพวกสารละลายละ แล้วที่นี้พวกเธอจะต้องผ่านด่านนี้ไปอย่างไรกัน คิดสิคิด หรงซู่จินถอดกำไลในมือของตัวเองออกก่อนจะโยนลงไปเพื่อที่จะพิสูจน์ดูว่ามันจริงอย่างที่เธอคิดหรือเปล่า


จ๋อม!!


ซ่า!!


เป็นอย่างที่เธอคิดเอาไว้ไม่มีผิดแม่น้ำนี้เป็นพิษ หรงซู่จินมองกำแพงด้านหน้าที่อยู่สูงเกินไป คาดว่ามันคงจะต้องให้เธอทำอะไรกับด้านนี้เป็นแน่ บ้าจริง ในพวกอาจารย์บอกว่าให้มาวิ่งไง แล้วนี้อะไรกัน ไม่ต่างจากที่ได้พวกเธอไขปริศนาชัดๆ


“มันมาอีกแล้ว!!


ตู้ม!!


เสียงร้องของมู่ตานร้องขึ้น แต่เธอตกใจก็คือทำไม่มันพุ่งมาทางเธอกันละ ด้านหลังของเธอมีสองหนุ่มสาวนั้นอยู่เวรแล้วไง ทำไงดี


“ลู่จินหลับไปข้างหลัง” หรงซู่จินเอ่ยบอกพร้อมกับยื่นมือทั้งสองข้างไปด้านหน้าก่อนจะกางม่านอักขระแบบสะท้อนกลับไปอย่างรวดเร็วยังดีที่ในหัวของเธอมันมีวิชาที่หวางชูทิ้งเอาไว้ให้วูบเข้ามาได้ทันทีเวลาพอดี


ตู้ม!!


กึก!!


ทันทีน้ำพวกนั้นพุ่งตรงมาที่พวกเธอก็กระแทกเข้ากับม่านอักขระรูปแบบสะท้อนกลับของเธอทันที มันรุ่งแรงถึงขนาดทำให้ม่านอักขระของเธอสั่นไหวอย่างรุ่นแรงเลยทีเดียว


ตู้ม!!


น้ำมากมายที่ถูกพ้นมาทางเธอถูกสะท้อนลงไปในแม่น้ำทันทีนั้นทำให้สัตว์อสูรฉลามนั้นดูเหมือนจะโมโหมาก มันมองมาที่เธอก่อนจะพ้นน้ำมาใส่เธออีกครั้ง เธอต้องฆ่ามันก่อนหรือเปล่าด้านต่อไปถึงจะเปิดออกหรือเปล่าน่ะ


“เจอทางออกแล้ว” ในตอนนี้เธอกำลังคิดอยู่นั้นเสียงของหญิงสาวใบหน้าคมเข้มก็ร้องขึ้นมา หญิงคนนั้นชี้ไปกำแพงด้านด้านที่มีประตูเล็กๆ แต่เธอไม่มั่นใจว่ามันจะยอมเปิดให้พวกเธอหรือไม่


“ข้าจะล่อมันเอาไว้ให้ พวกเจ้าไปที่ประตูก่อน” หรงซู่จินตระโกนบอก หลงเยียนมองมาที่เธออย่างไม่อยากจะฟังนัก แต่เมื่อเธอจ้องอีกฝ่ายนิ่งๆ ก็ยอมทำตามที่เธอบอก


หรงซู่จินคิดว่าจะรองใช้น้ำพวกนี้เล่นงานเจ้าสัตว์อสูรฉลามนี้คืนเสียหน่อย บังอาจคิดจะมาทำร้ายเธออย่างนั้นหรือ


เธอใช้น้ำในแม่น้ำก่อตัวเป็นดาบนั้นทำให้น้ำในแม่น้ำลดไปเกือบครึ่งหนึ่ง ดาบกว่าพันเล่มของเธอกำลังลงไปหาเจ้าสัตว์อสูรฉลามตามที่เธอควบคุมมัน


ฉึบ!!!!


“โฮก!!!


ดาบพันเล่มปักลงไปตามตัวของสัตว์อสูรฉลามนั้น พร้อมกับเสียงร้องดังสนั่นกว่าครั้งไหนๆ มันแค่เจ็บปวด แต่ไม่ถึงกับตาย บ้าจริงทำอะไรมันไม่ได้เลย


แต่ช่างมันเถอะ อย่างน้อยมันก็เลือดออกล่ะนะ 



 

“เด็กปีนี้พิเศษมาก” ซือเฟิงหลีเจ้าสำนักดาราจุติเอ่ยพลางมองกลุ่มพวกที่โดดเด่น และบางคนที่ซ้อนพลังเอาไว้  เฮ้อ อย่างไร สักวันมันก็ต้องมาถึงสินะ สงคราม การเข่นฆ่า ใครหนอที่จะมาเปลี่ยนแปลงเรื่องราวนี้ตามที่ถูกทำนายเอาไว้ได้


“ขอรับ ปีนี้คงจะสนุกกว่าทุกทีเป็นแน่ขอรับ” เสียนเสียนรองเจ้าสำนักเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะมองไปยังหรงซู่จินที่สามารถสร้างดาบเป็นพันเล่มได้ ขนาดศิษย์พี่ของนางยังไม่มีใครทำได้เลยสักคนนางเป็นหญิงสาวที่น่าทึ้งจริงๆ


“ปีนี้เราเป็นเจ้าภาพจัดงานสินะ คงต้องเตรียมตัวระวังสำนักอื่นๆ และผู้คนที่จะมาดูอีกด้วยละ” ซือเฟิงหลีเจ้าสำนักเอ่ยบอกเจ้ารองสำนักอย่างไม่ไว้ใจนัก ยิ่งท่านผู้นั้นได้เตือนเขาเอาไว้แล้วว่าให้วางแผนป้องกันสำนักเอาไว้ดีๆ


“ขอรับ” เสียนเสียนรองเจ้าสำนักรับคำก่อนจะมองเหล่าเด็กน้อยที่กำลังถูกพวกเขาทดสอบความสามารถอยู่แบบนี้เงียบๆ มันคือการวัดขีดจำกัดของแต่ละคน


เพราะบ้างครั้งมันอาจจะมีบ้างคนที่สามารถทำลายขีดจำกัดของตัวเองได้ แต่เขาไม่คิดจริงว่าเด็กรุ่นนี้จะทำให้พวกเขาเห็นอะไรดีๆ ขนาดนี้


ตอนนี้สายตาของเสียนเสียนรองเจ้าสำนักมองเพียงแค่หรงซู่จินเท่านั้น เพราะเขาอยากจะได้นางมาเป็นลูกศิษย์ของตัวเอง ถึงแม้ว่าเข้าจะต้องแย่งลูกศิษย์ที่ซานโฉ(อาจารย์หลอมโอสถ)ก็ตาม

 



“เร็วเข้า!!” หรงซู่จินกันไปมองหญิงสาวใบหน้าคนเข้มนัยน์ที่เหมือนกันกับเธอหรือจะเป็นพี่สาวของเธอกันน่ะ แต่อีกฝ่ายไม่เห็นจะทำท่าเหมือนจะรู้จักเธอเลยสักนิด อาจจะเป็นญาติกันก็ได้ ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ เวลาแบบนี้เธอจะต้องรีบเข้าไปหาพวกนั้น


“ไปกัน”เธอเอ่ยบอกหรงลู่จินที่อยู่ไม่ห่างจากเธอ


พรึบ!


“เฮ้ย ประตูมันประไม่ออก” หญิงสาวใบหน้าคนเข้มร้องขึ้นด้วยใบหน้าตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด แล้วจะเรียกเธอมาทำไมเนี่ย


“โฮก!!!


ไม่ทันได้คิดอะไร เสียงคำรามของสัตว์อสูรฉลามก็ดังขึ้น พร้อมกับหันหน้ามาทางพวก ทำไมมาได้จังหวะแบบนี้เนี่ย


“ขึ้นไปข้างบน” ไม่ต้องบอกตอนนี้ทุกต่างพากันหนีขึ้นไปข้างบนทันทีก่อนที่น้ำลูกใหญ่จะถูกพ้นมาที่ตัวเอง


“มีข้างที่ขอบประตูข้าเห็นว่ามันเขียนว่าเลือด” ทันทีที่หนีขึ้นมาข้างบนหลงเยียนก็กล่าวขึ้นมาทันที แต่เมื่อครู่เธอไม่ได้สังเกตอะไรบนประตูเลย เพราะไม่มีเวลาสังเกต


“เลือดหรือ” ไป๋หยางหลินเอ่ยพร้อมกับจ้องมองไปยังสัตว์อสูรที่มีรูปร่างแปลกประหลาด ก่อนจะดึงดาบแล้วสะบัดเบาๆ ไปมาอย่างรวดเร็ว จนมองตามแทบไม่ทันที


ตู้ม!!


ตุ้บ!!


ตอนนี้ทุกคนตกใจเป็นอย่างมาก ที่สัตว์อสูรขนาดใหญ่ยักษ์ถูกจัดการแบบที่ไม่มีชิ้นดี แต่ผลปรากฏว่าประตูก็ยังไม่ยอมเปิดให้อยู่ดี


“หลงเยียนกันน้ำพวกนี้ให้ที” เธอเอ่ยบอกจบก่อนจะมุ่งหน้าตรงไปยังประตู ยังมีลอยเลือดติดอยู่ แต่ประตูก็ไม่ยอมเปิด เธอมองหาตามประตูว่าจะมีอะไรเขียนเอาไว้อีกแต่ก็ไม่มี


หรงซู่จินไล่สายตามองไปทั่วแต่ก็หาไม่เจออะไรเลย ขนาดตามกำแพงยังไม่มี แล้วมันต้องทำยังไงประตูถึงจะเปิดออกล่ะเนี่ย


“ตรงนี้มีตัวอักษร” เสียงทุ่มของชายใบหน้านิ่งเอ่ยขึ้น หรงซู่จินหันไปมองลอยเลือดที่ถูกเช็ดออกพร้อมกับที่เป็นภาษาโบราณ


“มันหมายความว่ายังไง” หญิงสาวตัวเล็กที่สุดในกลุ่มถามหรงซู่จินมองใบหน้าหล่อเหลาของชายใบหน้านิ่งรอให้อีกฝ่ายเอ่ยอะไรออกมาสักนิด เธอคิดว่าชายคนนี้ต้องอ่านออกเป็นแน่


“ข้าอ่านไม่ออก” ชายคนนั้นเอ่ยต่อ


พอได้รับคำตอบหรงซู่จินก็กรอกตาไปมาทันที นึกว่าเขาจะรู้เสียอีก เห็นจ้องนิ่งๆ เหมือนกำลังคิด


“มือ” หรงซู่จินเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ทุกคนหันมามองเธอราวกับว่าจะให้เธออธิบายให้ฟัง


“มันบอกแค่นั้น” หรงซู่จินเช็ดเลือดที่เหลือออกไปให้หมดเพื่อจะเจออะไรที่มากกว่านั้น เธอไม่รู้ว่ามือที่ว่ามันหมายความว่าอย่างไร


“รอด” หรงซู่จินเพ่งมองตัวอักษรก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างไม่รู้ตัวอีกครั้ง เธอพอจะรู้แล้วล่ะว่าวิชาความรู้ที่หวางชูทิ้งเอาไว้ให้มันมีประโยชน์จริงๆ



มาแล้วจร้าา รีบปั่นเลยจร้า ตอนนี้ยังไม่ได้ตรวจคำผิดน่าาาา



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 220 ครั้ง

735 ความคิดเห็น

  1. #604 niphaphonss (@niphaphonss) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 17:17
    ลุ้นสนุกมากค่ะ รอค่ะ
    #604
    0
  2. #603 chamee (@chamee) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 14:45
    รอลุ้นต่อคะ
    #603
    0
  3. #602 CarelyPaweena (@CarelyPaweena) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 13:26

    รอต่อค่ะ กำลังสนุกเลยยยย
    #602
    0
  4. #601 ILOVEMRCHU (@ILOVEMRCHU) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 07:37
    รอๆๆเเละรอ
    #601
    0
  5. #600 Ting0616563257 (@Ting0616563257) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 07:16

    รออ่านตอนต่อไปอยู่นะค่าาา~!!!^0^
    #600
    0
  6. #599 KM.noke (@suttana) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 06:23
    มาต่อเร็วนะครับ
    #599
    0
  7. #598 sevenroses (@sevenroses) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 02:54

    ขออีกได้ไกมคะมันค้างง

    #598
    0
  8. #597 PORNTHIPJ (@PORNTHIPJ) (จากตอนที่ 62)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:03

    รอตอนต่อไปคะ
    #597
    0