ตอนที่ 4 : EP : 4 การช่วยเหลือและการข่มขู่จากเด็กสาว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 11193
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 720 ครั้ง
    8 พ.ค. 62















EP : 4 การช่วยเหลือและการข่มขู่จากเด็กสาว











ณ สระพานที่เหมยลี่ตกน้ำ


“เหมยลี่ผมขอโทษที่เป็นคนรักที่ดีไม่ได้” เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกพร้อมกับจ้องมองแม่น้ำกว้างใหญ่ วันนี้เขาเอาดอกไม้ที่เหมยลี่ชอบเอามาให้เธอด้วย เขามาที่นี่ทุกวัน มาหาเธอและเพื่อตอกย้ำความเลวของตัวเองที่ทำให้คนรักของตัวเองต้องตายไป


 ตอนนี้เขารู้แล้วว่าการที่ไม่มีเธอมันทำให้เขาทรมานแค่ไหน เรื่องของเขากับชิงชิงนั้นคงเป็นไปไม่ได้เพราะเขาถูกชิงชิงหลอกเรื่องท้องที่ว่าเป็นลูกของเขาทั้งที่จริงๆ แล้วเป็นลูกของใครก็ไม่รู้ หุ้นของเขาตกลงเพราะถูกพ่อของเหมยลี่ข่มขู่และปั่นป่วน แต่เขาไม่โทษพ่อของเหมยลี่หรอก เพราะเขาสมควรโดนอยู่แล้ว นอกใจลูกสาวเขาไม่พอยังฆ่าลูกสาวของเขาอีกโดนแค่นี้ถือว่าน้อยไปด้วยซ้ำ


“ผมขอให้คุณเจอรักแท้เหมยลี่ ขอให้ผู้ชายคนนั้นรักคุณมากกว่าผมที่รักคุณอยู่ตอนนี้” ถังฟูพูดขึ้นพร้อมกับโปรยดอกไม้ลงสู่แม่น้ำไปอีกครั้งจนหมด ก่อนจะเดินกลับขึ้นรถแล้วจากไป พร้อมกับนึกโทษตัวเองที่โง่งมจนต้องเสียคนรักไป



 

ณ ป่ามายาอสูร


“อึก!” ร่างบางที่ตกลงมาในสระน้ำพยายามจะว่ายน้ำขึ้นไป แต่เพราะกระแสน้ำวนทำให้หรงซู่จินทำอะไรไม่ได้นอกจากลอยไปตามกระแสน้ำวน ตอนนี้เธอได้ใช้กางม่านอักขระคลุมร่างกายของตัวเองไว้ แต่ถึงจะเป็นแค่เพียงสีส้มออกสีเหลืองๆ ก็ตาม อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เธอหายใจได้


 กระแสน้ำด้านลงสระแรงเกินไป และยังทำให้หรงซู่จินมองอะไรไม่ค่อยจะเห็นเท่าไร แต่แล้วร่างกายของเธอก็เหมือนจะถูกอะไรบางอย่างดูด ก่อนที่หรงซู่จินจะได้พูดอะไรออกมา เธอก็พบว่าตัวเองนั้นอยู่ด้านล่างของสระน้ำวารีสรรค์ เธอมองเท้าของตัวเองที่กำลังสัมผัสกับพื้นด้านล่างและผลึกแก้ววารีสรรค์สีฟ้าสดใสส่งแสงวิววับเต็มไปหมด


ก่อนหน้านั้นพวกเธอเคยลงมาที่นี่แล้วก็แต่ก็ลงมาไม่ถึงพื้นสักที ก็เลยไม่ได้ลงมาที่ด้านล่างนี้พวกเธอกะจะทำให้ระดับลมปราณของทุกคนสูงขึ้นก่อนแล้วจะลงมาสำรวจอีกครั้ง


หรงซู่จินเดินไปเรื่อยๆ ก่อนจะได้ยินเสียงของคำรามของสัตว์ที่เหมือนจะเจ็บปวดแล้วก็ความเกรี้ยวกราด ใจหนึ่งหรงซู่จินก็ไม่อยากไปตามเสียงนั้น แต่เพราะเท้าเล็กๆ ของเธอนั้นมันไม่ยอมหยุดเดินตามที่เธอคิด แต่กลับรีบวิ่งไปทางของเสียงคำรามนั้น เธอเดาได้เลยว่านั้นต้องเป็นสัตว์อสูรไม่ผิดแน่


และยิ่งหรงซู่วิ่งเข้าไปใกล้มากเท่าไร เสียงร้องคำรามก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น กระแสน้ำก็ยิ่งรุ่นแรงมากขึ้นไปอีก ม่านอักขระของเธอก็แทบจะไม่ไหว แต่เท้าของเธอก็ไม่หยุดวิ่งเข้าไปหาสิ่งอันตรายนั้น


“นั้น มังมังกร”


“โฮก! ถอยไปไกลๆ จากข้า! เจ้ามนุษย์!” เสียงร้องคำรามแต่มันไม่ได้ดังสนั่นเหมือนที่ผ่านมามันดังเข้ามาในจิตใจของเธอเอง ทำแบบนี้ก็ได้เหรอ หรงซู่จินคิดก่อนจะมองเห็นบาดแผลที่กลางลำตัวและใกล้ๆ กับหัวของมังกรตัวสีขาวสว่างหรงซู่จินมองมังกรตรงหน้าอย่างหลงใหล เกิดมาเพิ่งเคยเห็นมังกรตัวเป็นๆ แถมยังสวยงามอีกด้วย


“ท่านได้รับบาดเจ็บนี่” หรงซู่จินไม่สนใจเสียงห้ามของมังกรสีขาวตัวนั้นที่พูดห้ามตัวเอง แต่เธอกลับเดินเข้าไปใกล้ มังกรขาวขยับตัวหนี พร้อมกับพุ่งเข้ามาหาเจ้ามนุษย์ตัวน้อยที่บังอาจไม่เชื่อฟังคำสั่งของมังกรวารีผู้ยิ่งใหญ่ผู้นี้


“โฮก! เจ้ามนุษย์ข้าเตือนเจ้าแล้วนะ!” หรงซู่จินกระโดดหลบได้อย่างวุดวิด คงเพราะพลังของมังกรตัวนี้กำลังอ่อนลงแน่ๆ เลยทำให้เธอสามารถหลบการโจมตีของมังกรวารีตัวใหญ่นี้ได้


“ท่านใจเย็นๆ ก่อน ข้าแค่จะรักษาให้ท่านเท่านั้นเอง ท่านไม่จำเป็นต้องกลัวข้าหรอกนะ อีกอย่างระดับลมปราณของข้านั้นต่ำกว่าท่านตั้งมากมาย ข้าทำร้ายท่านไม่ได้หรอก และก็อีกอย่างนะข้าถูกกระแสน้ำพัดข้ามาหาท่านแบบนี้อาจจะเป็นโชคชะตาที่ทำให้ข้ากับท่านได้พบกันก็ได้นะ” หรงซู่จินพยายามคิดหาคำพูดเพื่อให้มังกรตัวนี้คิดตามตัวเองและทำให้มังกรขาวตัวสงบลงได้บ้าง


“ข้าจะไว้ใจเจ้าได้ยังไง”


“น่าๆ เอาไว้ให้ข้ารักษาแผลของท่านหายก่อนแล้วเราค่อยว่ากัน” หรงซู่จินยิ้มสู้ขณะที่กำลังพูดกับมังกรวารีตัวใหญ่ น่าแปลกที่เธอไม่รู้สึกหวาดกลัวมังกรตรงหน้านี้เลยแม่แต่น้อย


“เจ้าไม่กลัวว่าข้ากินเจ้าหลังจากที่เจ้ารักษาแผลให้หายหรือไง” มังกรวารีตัวใหญ่ถามแต่ก็ลดความแวดระแวงลงไปบ้าง ยอมให้หรงซู่จินเดินเข้ามาหาตนเองอย่างง่ายได้


“ฮ่าๆ เรื่องนั้นไม่ยากเลยเจ้าค่ะ” หรงซู่จินหัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงกลัวมังกรวารีตัวใหญ่ที่นอนขดตัวอยู่และเงยหน้าไปยิ้มให้อย่างน่ารักไร้เดียงสา


“เจ้าหัวเราะทำไม แล้วที่บอกว่าไม่ยากนี่เจ้าจะทำอะไรข้ากัน” มังกรวารีตัวใหญ่ถามอย่างสงสัย เพราะมนุษย์เด็กสาวตรงหน้าไม่กลัวเลยแถมยังหัวเราะออกมาเหมือนกับว่าเจ้าตัวกำลังเล่นกับสัตว์เลี้ยงตัวเองเสียอย่างนั้นแหละ


“จะยากอะไรละเจ้าคะ ข้ารู้นะว่าท่านนะสามารถจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้นะ” หรงซู่จินพูดพร้อมกับยิ้มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะเป็นเด็กน้อยไร้เดียงสา แต่ไม่เลย มันซ้อนความเจ้าเล่ห์เอาไว้อยู่ต่างหาก


“แล้วอย่างไรเล่า” มังกรวารีตัวใหญ่กล่าวถามอย่างสงสัย มนุษย์ตัวเล็กนี่จะทำอะไรเขาได้


“ข้าก็จะจับท่านทำสามีอย่างไรเล่า ฮ่าๆๆ” คำตอบของหรงซู่จินทำเอามังกรวารีตัวใหญ่ผู้นี้ถึงกับรู้สึกกลัวมนุษย์ตัวเล็กนี้ขึ้นมาทันที เมื่อได้ยินคำตอบของนาง เขาจะไม่ยอมให้เด็กสาวผู้มาพรากพรหมจรรย์เขาเด็ดขาด


เขารึอุตส่าห์รักษามันมาอย่างดีจะมาพลาดท่าทีเสียให้กับเด็กสาวเมื่อวานซืนได้ยังไงกัน ตั้งแต่เขาอายุเกือบจะสามพันปีมาเขายังไม่เคยสักครั้งที่จะได้แตะต้องหญิงสาว แล้วนางเป็นใคร ก็แค่เด็กสาวที่เพิ่งจะโตได้ไม่กี่วันริอาจจะมาจับเขาทำสามีงั้นรึ มันยังเร็วไปกว่าร้อยปี


“นี่ตกลงท่านให้ข้ารักษาแผลให้ท่านแล้วสินะ” หรงซู่จินที่ตอนนี้ได้เดินมาใกล้กับมังกรวารีตัวใหญ่และได้ทำการรักษาไปแล้วแต่ก็เพิ่งมาถามเพราะเห็นมังกรวารีตัวใหญ่นั้นนิ่งเงียบไปเลยคิดว่ายอมให้รักษาแล้ว


“ถ้าเจ้าทำถึงขนาดนั้นแล้ว จะมาถามข้าทำไม” มังกรวารีตัวใหญ่กล่าวอย่างหงุดหงิด เพราะตั้งแต่เขาเกิดยังไม่เคยมีหญิงใดมาสัมผัสตัวเขามาก่อนเลยด้วยซ้ำ


“แผลของท่านสาหัสเกินไป ท่านจำแลงกายเป็นมนุษย์ได้หรือไม่ข้าจะได้รักษาท่านถนัดๆ”


“หึ ถือว่าเป็นบุญตาของเจ้าที่ได้เห็นข้าตอนจำแลงเป็นมนุษย์หรอกนะ” มังกรวารีตัวใหญ่แค่นหัวเราะออกมาก่อนจะจำแลงกายเป็นมนุษย์ชายหนุ่มหล่อเหลาเทียบเท่ากับองค์รัชทายาทเลยทีเดียวหรงซู่จินมองหนุ่มมังกรที่มีนัยน์ตาและเส้นผมเป็นสีขาวรูปร่างสูงใหญ่กว่าองค์รัชทายาทเล็กน้อยเท่านั้น


“อะแฮมๆ หน้าตาท่านก็ไม่ได้หล่อเหล่าขนาดนั้นสักหน่อย” เมื่อหรงซู่จินรู้สึกตัวว่าตัวเองมองอีกคนนานเกินไป ก็อะแฮมออกมาเล็กน้อยก่อนจะพูดแก้ตัวไปด้วย และทันทีที่มังกรวารีได้ยินแบบนั้นก็ชักสีหน้าใส่หรงซู่จินที่เป็นมนุษย์หญิงตาบอกที่ไม่เห็นถึงความหล่อเหลาของเขา


“หึ ข้าเห็นนะว่าเจ้าเอาแต่จ้องมองรูปร่างหน้าตาของข้านะ”


“ข้าก็แค่มองหาแผลของเท่านั้นแหละเจ้าค่ะ อีกอย่างข้างบนโน้นก็มีชายหนุ่มรูปงามกว่าท่านอีก ข้าเห็นชายหนุ่มมามากหน้าหลายตามาเยอะแล้วละเจ้าค่ะ” หรงซู่จินพลางยักไหล่ พร้อมกับใช้ลมปราณของตัวเองรักษาบาดแผลของมังกรวารีพลางหยิบสมุนไพรมาห้ามเลือดและรักษาในเวลาเดียวกัน เธอทำการรักษาบาดแผลที่เอวของมังกรหนุ่มสักพัก ก่อนจะเปลี่ยนมาที่ลำคอแของมังกรหนุ่มที่สาหัสไม่แพ้กันเธอทำการกางมานอักขระให้ใหญ่ขึ้น


เพื่อกันมวลน้ำออกไปพร้อมกับแอบกรอกน้ำวารีสรรค์ใส่ขวดเอาไว้เพื่อจะเอามาหลอมโอสถ หรงซู่จินเตรียมสมุนไพรเอาไว้ทุกอย่างก่อนจะเอาหม้อหลอมโอสถที่องค์รัชทายาทเอามาใช้เธอหัดฝึกหลอม เธอวางหม้อหลอมโอสถแล้วจุดไฟที่ต้องใช้ลมปราณของตัวเองในการควบคุมความร้อน


“เอาละ บาดแผลของท่านสาหัสเกินกว่าที่ข้าจะใช้ลมปราณของข้ารักษาท่านได้ เพราะเส้นเลือดของท่านขาด มันทำให้เลือดของท่านไหลออกมาไม่หยุด แต่ข้าได้เอาสมุนไพรที่สามารถห้ามเลือดของท่านได้สักพัก แต่ก็นานพอที่ข้าจะหลอมโอสถให้ท่านได้ อ่า ลืมบอกไปท่านทานโอสถฟื้นฟูลมปราณของท่านก่อนสิ ข้ามีสี่เม็ดหวังว่าคงช่วยท่านได้ระดับหนึ่งละนะ” หรงซู่จินพูดจบก็จดจ่อสมาธิกับการหลอมโอสถเพียงเท่านั้น


เพราะเธอต้องใช้สมาธิมากให้การหลอมโอสถระดับสูง โอสถที่เธอจะหลอมนั้นที่การสร้างและเชื่อมเส้นเลือดและมันต้องเป็นโอสถระดับจักรพรรดิเท่านั้น และนี้ก็เป็นครั้งแรกที่เธอต้องหลอมเม็ดโอสถระดับสูงขนาดนี้ ดีนะนี่เดิมทีเจ้าของร่างนี้ชอบการหลอมเม็ดโอสถเป็นอย่างมาก ในแหวนมิติของหรงซู่จินจึงมีสมุนไพรและโอสถต่างๆ เต็มไปหมด


หรงซู่จินเทนำวารีสรรค์ลงไปก่อนพอน้ำเดือดหรงซู่จินก็ใส่สมุนไพรอื่นๆ ลงไปตามขั้นตอนที่เคยอ่านมา มือข้างซ้ายของหรงซู่จินก็คอยควบคุมไฟไปด้วย เม็ดเหงื่อมากมายผุดตามหน้าผากมนของหรงซู่จินเพราะเธอใช้ลมปราณมากเพื่อจะหลอมเม็ดโอสถระดับจักรพรรดิ ในแผ่นดินนี้มีไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำที่หลอมโอสถระดับนี้ได้


ตอนนี้มังกรหนุ่มได้แต่มองหรงซู่จินเด็กสาวที่กำลังตั้งใจกับการหลอมเม็ดโอสถอย่างมากและเหมือนว่าแม่เด็กสาวผู้นี้มันดูมีความสุขเหลือเกินที่ได้หลอมเม็ดโอสถ ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย


 ก่อนหน้านี้นั้นเขากับมังกรทมิฬได้ต่อสู้กันเพื่อวัดระดับว่าใครจะแกร่งกว่ากัน แต่ในตอนนั้นเองที่ให้เขาหลุดเข้ามาในมิติในระหว่างการต่อสูวัดระดับความแข็งแก่รง


ก่อนที่มิตินั้นจะมาเปิดที่นี่ นั้นทำให้เขาโมโหเป็นอย่างมากเพราะในร้อยปีนั้นจะมีการวัดระดับความแข็งแกร่งของมังกรจะมีเพียงครั้งหนึ่ง เพราะเมื่อร้อยปีก่อนพวกเขาเสมอกัน เขาอุตส่าห์ฝึกฝนตนเองเพื่อให้แข็งแกรงขึ้นเพื่อที่จะรอวันนี้แต่ก็พังไม่เป็นท่าจนได้ อีกนิดเดียวแท้ๆ เขาก็จะชนะมังกรทมิฬนั้นแล้ว


“อึก! ใจเย็นๆ ทนเอาไว้อีกนิดเดียว” มังกรหนุ่มกลับมาสนใจเด็กสาวอีกเมื่อได้ยินเสียงร้องพร้อมกับร่างเล็กที่กำลังอ่อนแรงลงเรื่อยๆ แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าเด็กสาวคนนี้จะยอมแพ้กับการหลอมเม็ดโอสถระดับจักรพรรดิให้เขาเลย


“เฮ้อ เด็กสาวผู้ดื้อดึงคนนี้ใครได้ไปเป็นภรรยาของจะต้องปวดหัวเป็นแน่” มังกรหนุ่มพึมพำเบาๆ เมื่อเห็นท่าทางไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ ของเด็กสาวตรงหน้า


ปัง!! 


“เฮ้อ สำเร็จแล้ว ไหนดูสิว่ามีความบริสุทธิ์เท่าไร” หรงซู่จินยิ้มออกมาพลางใช้แขนเสื้อซับเหงื่อกับหน้าผากมนของตัวเองแล้วก็มองเม็ดยาห้าเม็ดที่เป็นที่แดงสดเหมือนกับสีเลือด หรงซู่จินทำการตรวจดูว่าเม็ดโอสถทั้งหมดว่ามีความบริสุทธิ์ตามที่ตัวเองต้องการหรือไม่


“สำเร็จแล้ว เม็ดโอสถเก้าส่วนสิบถือว่าไม่เลวสำหรับครั้งแรก อ๊ะ ท่านต้องรีบทานนะปล่อยเอาไว้นานๆ จะรักษาไม่


 พรึบ!


อ่า ทำไมตาลายแบบนี้นะ หรงซู่จินคิดก่อนจะเซ มังกรหนุ่มที่เห็นแบบนั้นก็รีบพุ่งตัวเองไปรับร่างเล็กของเด็กสาวที่ฝืนหลอมเม็ดโอสถระดับสูงให้กับเขา มังกรหนุ่มคว้าเม็ดโอสถที่เด็กสาวยื่นมาให้ตนเองก่อนหน้า เขาโคจรลมปราณไปได้สักพักก็รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของเขา ก่อนที่มังกรหนุ่มจะสะบัดมือเพียงครั้งเดียวเพื่อสร้างม่านอักขระกันมวลน้ำออกไปเพื่อให้แม่เด็กสาวผู้ดื้อดึงคนนี้ได้พักผ่อนเสียก่อน

 



“อื้อ! อ๊ะ เอ๊ะ ม่านอักขระสีขาว เห! อย่าบอกนะว่าท่านเป็นผู้กางม่านอักขระนะ” หรงซู่จินที่นอนหนุนตักของมังกรหนุ่มก็ได้มองม่านอักขระที่เทาอย่างตื่นเต้น นี่มันสุดยอดสุดๆ ไปเลย วันนี้เธอเจอแต่เรื่องน่าตื่นเต้นทั้งนั้นเลย หรงซู่จินมองมังกรหนุ่มที่ตอนนี้บาดแผลได้หายไปหมดแล้ว


“อืม เจ้าหายเหนื่อยแล้วใช่หรือไม่”


“อืม นิดหน่อยเจ้าค่ะ” หรงซู่จินตอบพลางยิ้มหวานไร้เดียวสาไปให้มังกรหนุ่ม แต่ขอโทษทีเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาไม่ได้ยินคำขู่ของก่อนหน้านี้ของเด็กสาวผู้นี้เขาคงเชื่อรอยยิ้มร้ายเดียงสาของนางไปแล้ว


“งั้นเจ้าก็รีบดูดซับลมปราณรอบๆ นี้เสีย แต่ถ้าจะดีเจ้าดื่มน้ำวารีสรรค์เลยดีกว่ามันได้ผลเร็วกว่า” หรงซู่จินคว้าขวดแก้วที่มังกรหนุ่มยื่นมาให้เธอรับมาดื่มอย่างไม่ลังเลเพราะตอนนี้ลมปราณของเธอนั้นแทบจะไม่มีอยู่แล้ว ทันทีที่ดื่มน้ำวารีสรรค์เข้าในร่างกายของหรงซู่จินก็เปล่งกระกายเจิดจ้าขึ้นมาทันที พอแสงสว่างนั้นหายไปหรงซู่จินก็รับรู้ได้ทันทีว่าตัวเองได้อยู่ในระดับลมปราณนภาขั้นกลางแล้ว นี่มันสุดยอดไปเลยนะเนี่ย


“หืม เจ้านี่มีอะไรแปลกๆ อยู่เรื่อยเลยนะ” มังกรหนุ่มที่เห็นเหตุการณ์การทั้งหมดก็ได้แต่พึมพำกับตัวเองอย่างแปลกใจที่เห็นการเลื่อนขั้นของเด็กสาวตรงหน้า เส้นลมปราณที่ใหญ่กว่าคนทั่วไปทำให้การเลื่อนระดับนั้นลำบากกว่าคนอื่น เพราะต้องใช้ดูดซับลมปราณที่มากกว่าคนอื่นๆ


“นี่ๆ ท่านพอจะทำให้น้ำพวกนี้กลับมาเป็นดั่งเดิมได้หรือไม่ เอ่อ ถ้าไม่เป็นการรบกวนท่านมากเกินไป ท่านช่วยพาข้าไปเก็บผลึกแก้ววารีพวกนั้นได้หรือไม่” พอมังกรหนุ่มได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ถอนหายใจแต่พยักหน้ารับ แล้วสะบัดมือเพียงครั้งเดียวมวนน้ำก็กลับมาสงบนิ่งดั่งเดิม พร้อมกับผนังถ้ำกลับไปอยู่ที่เดิมของมัน


มังกรหนุ่มสะบัดมืออีกครั้งหนึ่งผลึกแก้ววารีก็ทั้งหมดก็มากองตรงหน้าของเด็กสาว หรงซู่จินมองผลึกแก้ววารีที่สูงท่วมหัวของตัวเองด้วยสายตาวิบวับ พร้อมกับสมองที่คิดว่าจะได้เงินเท่าไรถ้าเอาไปเข้าโรงประมูล หรงซู่จินเก็บผลึกแก้ววารีสาลงไปในแหวนมิติระดับสูงที่พ่อของตัวเองให้เอาไว้


“อ่า ดีจังเลยน่า นี่ๆ ท่านพาข้าเดินดูรอบได้หรือไม่ข้าอยากจะหาสมุนไพรนะ เพื่อข้าจะเจอของดีๆ เข้าจะได้เอาไปขาย” หรงซู่จินพูดขึ้นด้วยท่าทางตื่นเต้นพลางเผลอเอื้อมมือไปเขย่าแขนของมังกรหนุ่มอย่างลืมตัว


“เจ้า!


“ขอโทษเจ้าค่ะ พอดีอย่างตื่นเต้นไปหน่อยนะเจ้าค่ะ”


“เฮ้อ ยัยผู้หญิงน่ารำคาญ” มังกรหนุ่มบ่นก่อนจะพากันเด็กสาวเดินหาของมีค่า และด้วยความขี้เกียจของมังกรหนุ่มจึงได้สะบัดมือขึ้นมาอีกครั้งแล้วน้ำของมีค่าทุกอย่างมากองตรงหน้าให้เด็กสาวคนนี้เลือกเอง แต่เหมือนเด็กสาวตรงหน้านี้จะไม่ได้สนใจเลือกมันเลยสักนิด


“ว้าว เยอะแยะไปหมดเลย” หรงซู่จินร้องออกมาอย่างตื่นเต้น พร้อมกับใส่ของทุกหมดลงไปในแหวนมิติของตัวเอง ก่อนจะเงยหน้าไปมองมังกรหนุ่มที่ทำหน้าเซ็งกระตาย


“ท่านสนใจทำพันธะสัญญาณกับข้าหรือไม่” หรงซู่จินถามพลางยิ้มหวานไปให้มังกรหนุ่มที่คิดเอาไว้อยู่แล้วว่าเด็กสาวต้องพูดแบบนี้


“ไม่ล่ะ”


“อ่า งั้นท่านอยากจะเป็นสามีข้าสินะเจ้าค่ะ” หรงซู่จินพูดพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้มังกรหนุ่มแล้วส่งสายตาวิบวับที่เกินกว่าเด็กอายุสิบห้าปีจะทำแบบนี้ แต่ก็ขอโทษทีพอดีหรงซู่จินนั้นอายุยี่สิบปีแล้วต่างหาก


“เจ้า!! หึ่ย! ก็ได้ๆ ยื่นมือมาสิ” แม่หรงซู่จินจะงงๆ อยู่บ้างเพราะการทำพันธะสัญญาณนั้นต้องใช้เลือดของผู้ที่จะเป็นเจ้านายให้สัตว์อสูรดื่มเพียงเท่านั้น


“อ๊ะ” ทันทีที่หรงซู่จินจับมือกับมังกรหนุ่มวามเจ็บปวดก็วิ่งมาที่กลางอกของเธอ แต่เพียงไม่นานมันก็หายไป พร้อมๆ กับที่มังกรหนุ่มปล่อยมือออกไป


“เห~ เสร็จแล้วเหรอเจ้าค่ะ” หรงซู่จินเอียงใบหน้าไปถามอย่างสงสัย


“อืม ถ้าเจ้าไม่เชื่อเจ้าก็มองไปที่หน้าอกของเจ้าสิ” พอได้ยินมังกรหนุ่มพูดแบบนั้น หรงซู่จินก็หันให้กับมังกรหนุ่มพร้อมกับเปิดเสื้อของตัวเองออกนิดๆ เพื่อดูหน้าอกของตัวเองว่ามีอะไร และเธอก็เบิกตากว้างเหมือนเห็นรูปมังกรสีขาวอยู่ตรงกลางหน้าอกทั้งสองข้างของตัวเอง


“นี่มัน พันธะสัญญาณระดับสูงนี่น่า” หรงซู่จินพึมพำกับตัวเองเบาๆ เมื่อองค์รัชทายาทเคยบอกเอาไว้ เพราะของเขาก็เป็นรูปกิเลนไฟที่เอวด้านขวา มันเป็นแบบให้ทั้งสองฝ่ายมีความเท่าเทียมกัน ไม่มีเจ้านายกับลูกน้อง มีเพียงสหายที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน


“เจ้าไม่พอใจ”


“เปล่าเจ้าค่ะๆ ข้าว่าเราขึ้นไปด้านบนกันเถอะ” หรงซู่จินโบกมือไปมาก่อนจะเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว มังกรหนุ่มคว้าตัวของหรงซู่จินมากอดเอาไว้ ก่อนจะพาเหาะขึ้นไปด้านบนที่ตอนนี้สี่หนุ่มกำลังรอให้น้ำนิ่งเพื่อจะลงไปตามหาหรงซู่จิน



แหมๆ มีแอบขู่แบบนี้ด้วย โธ่! น่าสงสารมังกรหนุ่มผู้ไม่เคยถูกหญิงใดเตะต้องตัวมาก่อน อะแฮมๆ ไปละนะ ชอบก็เม้นได้น่าหรือจะใฟ้กำลังใจแทนก็ได้จร้าไม่ว่ากันเนอะ






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 720 ครั้ง

735 ความคิดเห็น

  1. #633 ไม้กวาดสีขาว (@obark191) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 07:22
    งงอะ นางเอกเพิ่งฝึกยุทธ เพิ่งรู้จักโลกใหม่ เเต่รักษา กางม่าน หลอมโอสถได้ละด้วย
    #633
    0
  2. #575 Kungbible (@Kungbible) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 09:03
    ดีใจที่กล่าวถึงถังฟู คนเลว ถึงจุดจบยังไม่สะใจแต่ก็ดีแล้วที่รู้ตัว ขอให้ทุกข์ตลอดไป
    #575
    0
  3. #545 RoritaSwana (@RoritaSwana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 18:12
    นางเอกหลอมโอสถเป็นแล้วหรอ นางไปฝึกมาตอนไหน งงกับนิยายวะ
    #545
    0
  4. #163 นัทจีง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 15:13

    ปกติมังกรหนังเหนียวจะตาบ ฟันแทงไม่เข้า ท่านมังกรท่านพบเจอศัตรูใดมารึ หุหุ

    #163
    1
    • #163-1 jump0849607764 (@jump0849607764) (จากตอนที่ 4)
      21 พฤษภาคม 2562 / 11:48
      ไม่หรอก อาจารย์หนูสักไม่ดีเองเสื่อม
      #163-1
  5. #153 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 10:28
    สนุกค่ะ
    #153
    0
  6. #116 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 01:26
    ขู่ยังงี้ก็ได้
    #116
    0
  7. #64 นาน่านะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 6 มีนาคม 2562 / 02:03

    5555 ลงน้ำ แทนที่จะตกได้ปลา ดันได้มังกรมาแทนซะนี่

    #64
    0
  8. #9 ป้าหนอน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:17

    ชอบสนุดมากๆๆๆมาต่อไวๆๆนะค่ะ

    #9
    0
  9. #5 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:27
    รอค่ะๆ
    #5
    0
  10. #4 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:48

    มังกรขาวนี้ชึนเดเระ สินะคะ
    #4
    0