ตอนที่ 16 : EP : 16 การแข็งขันที่ไม่อาจจะแพ้ได้

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7851
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 498 ครั้ง
    16 พ.ค. 62






EP : 16 การแข็งขันที่ไม่อาจจะแพ้ได้

 







 

“เอาละเราจะแข่งกันยังไงดีละเจ้าค่ะ” หรงซู่จินถามเพราะไม่รู้ว่าจะต้องประลองอะไรยังไง รอให้หรงอี้จินเป็นคนเสนอก็แล้วกัน ยังไงเธอก็ไม่แพ้แน่ เพราะก่อนที่จะมาเข้าอยู่ในร่างนี้ เธอเป็นเซียนยิ่งธนูเลยว่าได้ เธอเคยไปแข่งระดับประเทศมาแล้ว และยังได้รับฉายาเป็นราชินีแห่งยิ่งธนูเพราะขนาดหลับตายังยิ่งถูกเป้าหมายเลย


“จับคู่ดีหรือไม่” แล้วในที่สุดเยี่ยฟงก็เปิดปากพูดขึ้น และหรงอี้จินที่กำลังคิดอยู่ก็ยิ้มออกมาแล้วพยักหน้ารับ ดีเหมือนกันเพื่อนางจะได้คู่กับเยี่ยหยวนหรือไม่ก็หวางชู


“เป็นความที่ดีเจ้าค่ะ” หรงอี้จินพูดขึ้นอย่างเห็นด้วย


“ข้าจะเป็นคนตัดสินเอง” หวางชูรีบพูดขึ้นมาเมื่อรู้ความคิดของหรงอี้จินทั้งหมดก็พยักหน้ารับเพราะถ้าจะให้หวางชูแข่งก็ต้องมีคนไม่มีคู่ ถ้าหวางชูเป็นคนตัดสินทุกอย่างมันก็ลงตัวพอดี


“งั้นเราจะจับคู่ยังไงดีเจ้าค่ะ” หรงซู่จินถามก่อนจะมองไปที่หวางชูเหมือนจะเป็นการถาม หวางชูไม่ตอบเพียงแต่ยื่นออกไปด้านหน้าก่อนจะมีไม้เล็กๆ ทั้งหมดหกไม้ครบพอดีอยู่ในมือ


“จับไม้สั้นไม้ยาวมันจะมีคู่ของมัน เอาล่ะ มาจับได้แล้ว” หวางชูพูดแล้วก็ยื่นไปให้ทุกคนที่มายืนรวมตัวกันแล้วพากันเลือกอย่างรวดเร็วก่อนจะพากันดูว่าตัวเองได้คู่กับใคร


“เราคู่กัน” องค์รัชทายาทหันไปบอกหรงซู่จินเพราะเขาให้ฉินหลงช่วยเรื่องได้คู่กับนาง เยี่ยเฟิงได้คู่กับหรงอี้จินส่วนเยี่ยฟงนั้นได้คู่กับกงกุ้ยเสี่ยว หรงอี้จินมีสีหน้าผิดหวังเมื่อไม่ได้คู่กับเยี่ยหยวนแต่ก็ไม่เป็นไร นางจะได้พิสูจน์ให้เยี่ยหยวนกับหวางชูรู้ว่านางนั้นเก่งกว่าหรงซู่จินแค่ไหน


“เจ้าค่ะ” หรงซู่จินที่ได้ยินองค์รัชทายาทพูดแบบนั้นก็ได้แต่ยิ้มนิดๆ แค่คำพูดของเขาเธอก็รู้ได้ทันทีเลยว่ากำลังถูกองค์รัชทายาทรุกอีกแล้ว และเรื่องที่ได้คู่กันเนี่ย คงให้ฉินหลงช่วยแน่ๆ ทำแผนเธอพังหมดอุตสาห์หวังว่าจะได้คู่กับกงกุ้ยเสี่ยวสักหน่อย


“ไปหยิบธนูมา เราจะยิงเพียงคนละหนึ่งดอกเท่านั้นคู่ไหนทำคะแนนเยอะสุดก็ชนะไป” หวางชูสั่งพร้อมกับอธิบายบอกไปด้วย ทุกคนทำตามอย่างรวดเร็ว ก่อนจะจัดแจงว่าใครจะเริ่มก่อน


“งั้นข้าเริ่มก่อนนะเจ้าค่ะ แล้วก็ตามด้วยคนต่อไปตามที่ตกลงกันเมื่อกี้นะเจ้าค่ะ” หรงอี้จินพูดขึ้นด้วยรอยยิ้มเมื่อได้เริ่มเป็นคนแรก นางจะได้แสดงฝีมือเพื่อข่มหรงซู่จินเพราะไม่ว่ายังไงหรงซู่จินจะไม่มีวันมายืนเทียบนางได้


“พี่อี้จินต้องได้สิบแต้มแน่ๆ เจ้าค่ะ” หรงซู่จินพูดขึ้นเมื่อถูกหรงอี้จินมองมาที่ตัวเองพอหรงอี้จินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มนิดๆ ก่อนจะเตรียมตัวยิงธนูไปยังเป้าที่ทำจากไม้ นางเล็งเป้าเล็กน้อยเมื่อได้เป้าหมายนิ้วมือที่จับอยู่ที่ปลายลูกธนูก็ปล่อยออกไป


ฟิ๊ว!!!


ปัก


“สิบแต้ม” หวางชูพูดขึ้นเมื่อลูกธนูปักไปยังเป้า เมื่อหรงอี้จินได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มนิดพร้อมกับมองไปที่หรงซู่จินเล็กน้อย ก่อนจะมองไปยังหวางชูแล้วก็เยี่ยหยวนว่านางนั้นเก่งขนาดไหน


“ข้าแล้วสินะ” กงกุ้ยเสี่ยวพูดขึ้นพร้อมกับเดินไปยืนตำแหน่งที่กำหนดเอาไว้ก่อนจะยกคันธนูขึ้นพร้อมลูกธนูที่ถูกเตรียมพร้อมแล้วเล็งเป้าหมาย ถึงจะเป็นหรงอี้จินเขาก็จะไม่ยอมแพ้นางเพราะเขานั้นต้องพิสูจน์ว่าเขาเองก็เก่งไม่แพ้นาง


ฟิ๊ว!!!


ปัก


“สิบแต้ม” เมื่อหวางชูพูดขึ้นกงกุ้ยเสี่ยวก็หันไปยิ้มให้กับหรงอี้จินที่มองลูกธนูที่ปักลูกอยู่ข้างๆ กับนาง ดูเหมือนคนต่อไปจะยากเสียแล้วสิ


“พี่กุ้ยเสี่ยวเก่งมากเจ้าค่ะ” หรงซู่จินพูดขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มหวานไปให้กับกงกุ้ยเสี่ยวที่เดินมายืนอยู่ข้างๆ กับตัวเอง กงกุ้ยเสี่ยวยิ้มพร้อมกับเอื้อมมือมาลูบที่หัวของหรงซู่จินเบาๆ


“ขอกำลังใจหน่อย” องค์รัชทาทายหันมาพูดกับหรงซู่จินแม้เสียงจะไม่ดังมากแค่คนที่อยู่ใกล้ๆ นั้นได้กันทุกคน เอาละ ดูเหมือนเธอจะถูกองค์รัชทายาทผู้นี้รุกอีกแล้วสิ


“ท่านทำได้อยู่แล้วเจ้าค่ะ” หรงซู่จินหันไปบอกก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่ายเพราะรู้ดีว่าถ้าไม่พูดองค์รัชทาทายก็คงจะไม่ขยับตัวไปไหนสักทีหรอก


“อืม” องค์รัชทายาทขานรับแล้วเดินไปยังตำแหน่งที่ถูกกำหนดเอาไว้ แล้วก็ไม่เสียเวลาในการเล็งเป้าหมายสักเสี้ยวลมหายใจสักนิด ทุกอย่างไปเร็วมากจนลูกธนูดอกที่สามปักลงที่เป้าหมายแทรกลางระหว่างลูกธนูทั้งสองดอกที่ตอนนี้กระเด็นออกไปเสียแล้ว


“สิบแต้ม” เมื่อองค์รัชทายาทได้ยินแบบนั้นก็ยิ้มในใจพร้อมกับเหล่ตาไปมองหรงซู่จินนิดหน่อย เมื่อเห็นว่าหรงซู่จินไม่ได้สนใจตัวเองเพราะกำลังมองเยี่ยเฟิงกำลังเตรียมเล็งเป้าอยู่ก็ไม่ได้พูดอะไรอีก


“เก้าแต้ม” เพราะจุดที่องค์รัชทายาทที่เอาไว้ตรงกลางเป้าพอดี แถมลูกธนูยังปักไว้แน่นอีกด้วยทางเดียวที่เยี่ยเฟิงทำได้คือเล็งเป้าใกล้สุดกับลูกธนูขององค์รัชทายาท


“น่าเสียดายอีกนิดเดียว” หรงอี้จินพูดขึ้นพร้อมกับมองเยี่ยเฟิงนิดหน่อย ชายหนุ่มคนนี้นางไม่คุ้นหน้าเลย ไม่เคยเห็นหน้าในสำนักเสียด้วยซ้ำ ขนาดเป็นสหายกันกงกุ้ยเสี่ยวนางยังไม่รู้เลยมาก่อนเลย


“คงจะยากเพราะเยี่ยหยวนนั้นเป็นเซียนธนู ถ้าเขาเป็นคนเริ่มก็อย่าหวังว่าพวกเราจะได้สิบแต้มเลย” เยี่ยเฟิงพูดขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เวลานี้สองพี่น้องฝาแฝดแทบจะแยกไม่ออกเลยที่เดียวไม่ว่าจะนิสัยท่าทางของทั้งสองนั้นเหมือนกันอย่างกับคนคนเดียวกันเลยทีเดียว


“เช่นนั้นหรือ เขาเก่งมากเลยใช่หรือไม่” หรงอี้จินพยักหน้ารับเป็นเชิงรับรู้ พลางหลอกถามข้อมูลของเยี่ยหยวนจากเยี่ยเฟิงเสียเลย เยี่ยเฟิงเห็นว่าหรงอี้จินนั้นสนใจองค์รัชทายาทมากๆ ก็เลยจะช่วยเพิ่มภาระให้องค์รัชทายาทนิดหน่อย เขาไม่ได้จะโกงนะ เพียงแต่อยากจะช่วยทั้งสองคนเท่านั้นเอง


“ใช่เก่งมาก” เยี่ยเฟิงพูดด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่ภายในใจกับยิ้มกริ่ม ขอโทษนะขอรับองค์รัชทายาท ข้าไม่อยากจะทำมันสักเท่าไรถ้าไม่จำเป็น อยากหล่อเหลากว่าเขาทำไมกันล่ะ


“เขาหล่อเหลาขนาดนี้ คงมีคนรักแล้วแน่ๆ” หรงอี้จินชมพร้อมกับถามอีกฝ่ายไปด้วย เยี่ยเฟิงที่รู้ความคิดของอีกฝ่ายอยู่แล้วว่าหรงอี้จินต้องการคำตอบแบบไหนก็ตอบกลับทันที


“ยังหรอก แต่เขามีคนที่ถูกใจอยู่แล้ว” ปล่อยระเบิดให้กับองค์รัชทายาท ก่อนจะยืนเงียบพร้อมกับทำเป็นไม่เห็นสายตาสององค์รัชทายาทและพี่ชายของตัวเองที่มองมาที่เขา แม้ในใจจะรู้สึกเย็นยะเยือนแค่ไหนก็ตาม


“เก้าแต้ม” เสียงของหวางชูดังขึ้นเมื่อลูกธนูของเยี่ยฟงปักลงกับเป้าที่ทำมาจากไม้ตอนนี้หรงอี้จินกลับมาสนใจหรงซู่จินอีกครั้งเมื่อน้องสาวของตัวเองนั้นกำลังจะเป็นคนยิ่งคนสุดท้ายแล้วจะได้รู้กันว่าใครกันแน่ที่เก่งกว่ากัน


“ยากเหมือนกันนะเค้าค่ะ” หรงซู่จินพูดไปงั้น พลางตั้งท่าเรียบร้อย เล็งเป้าไปยังลูกธนูที่ปักกลางจุดตรงกลางถ้ายากที่จะได้สิบแต้มเธอก็ต้องทำลายมันทิ้งไปเสีย เมื่อรวมรวบแรงเหนี่ยวของสายธนูและลูกธนูพร้อมกับกะแรงให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เพื่อที่จะทำลายลูกธนูดอกนั้นให้ได้ นิ้วมือเรียวสวยปล่อยทันทีเมื่อเล็งเป้าและกะแรงว่ามันต้องทำลายลูกธนูดอกนั้นขององค์รัชทายาทได้อย่างแน่นอน


ทุกต่างพากันจ้องมองอย่างลุ้นๆ เมื่อเห็นท่าทางของหรงซู่จินที่ตั้งท่ายิงธนูอย่างสวยงามอีกด้วย ยิ่งยามที่นิ้วมือเรียวนั้นปล่อยลูกธนูออกไปทุกคนพากันจ้องมองตามอย่างไม่อาจจะละสายตาได้ เพราะทุกการกระทำของหรงซู่จินนั้นกำลังสะกดทุกสายตาที่กำลังมองมาทุกคนที่มองอยู่ไม่กล้าแม้แต่จะกระพริบตาเพราะกลัวว่ามันจะพลาดอะไรไป


ฟิ๊ว!!!


ปัก!!!


แกร๊ก!!!


ลูกธนูของหรงซู่จินพุ่งไปยังเป้าหมายด้วยความเร็วและแรงผากลางไปยังลูกธนูที่ปักอยู่ยังเป้าไม้ แรงมหาศาลพุ่งออกไปยังลูกธนูขององค์รัชทายาท ทำให้ลูกธนูขององค์รัชทายาทนั้นแตกกระจายออกไปพร้อมกับเป้าธนูที่ทำจากไม้เริ่มราวก่อนจะแตกหักออกเป็นสองซีก


หรงอี้จินนั้นมองหรงซู่จินตลอดเวลาและไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองนัก เพราะหรงซู่จินนั้นเคยยิ่งธนูเพียงแค่ครั้งเดียวแต่นั้นก็นามมาแล้วตั้งแต่เมื่อตอนเป็นเด็ก ผ่านมาสิบปีหรงซู่จินก็ยังทำได้ดีเหมือนเดิม ขนาดหรงซู่จินไม่แม้แต่คิดจะทำอะไรแต่พอทำขึ้นมาก็ทำได้ทุกครั้ง และนั้นมันก็ทำให้นางอิจฉาทุกครั้ง


เพราะเธอนั้นพยายามฝึกหนักแค่ไหนนางก็ทำไม่ได้อย่างหรงซู่จินสักครั้ง และนั้นมันก็ทำให้นางต้องเป่าหูหรงซู่จินว่าไม่ให้ฝึกวรยุทธและนางหน้าโง่นี้มันก็เชื่อฟังนางทุกอย่าง แล้วทำไมกันๆ ทำไม! ทุกอย่างมันต้องเป็นแบบนี้ไปทุกครั้ง มันทำให้เหมือนกับว่านางนั้นต้องแพ้ให้กับหรงซู่จินทุกครั้งไป และยิ่งตอนนี้หรงซู่จินคิดจะฝึกวรยุทธขึ้นมาอีก แผนของเธอมันคิดพลาดไปหมด


“สิบแต้ม” เสียงของหวางชูดังขึ้นเหมือนเป็นการดึงสติของทุกคนทั่วบริเวณลานประลองแห่งนี้ที่หยุดเพื่อมองดูการแข่งขันของเล่าเจ้านาย


“เฮ้อ นึกว่าจะพลาดเสียแล้วสิ” หรงซู่จินแสร้งถอนหายใจออกมาอย่างโลงอก ก่อนจะพูดขึ้นมาเพื่อให้ทุกคนได้สติ


“ชนะแล้วก็เตรียมตัวไปฝึกได้แล้ว” หวางชูพูดขึ้นก่อนจะจับมือของหรงซู่จินแล้วหายตัวไปจากตรงนั้นทันที รวดเร็วเกินกว่าที่ใครจะได้พูดอะไรขัดค้านด้วยซ้ำ


“เมื่อนี้สุดยอดไปเลย เยี่ยหยวนมีคนทำลายเจ้าได้แล้วข้าภูมิใจจริงๆ” เยี่ยเฟิงพูดขึ้นเมื่อผ่านไปได้ไม่นานพร้อมกับตอกย้ำองค์รัชทายาทไปด้วย


“หยุดพูดไปเลยเยี่ยเฟิง” เยี่ยฟงปรามน้องชายที่มันชักจะเล่นสมจริงเกินไปแล้ว เดียวหัวหลุดออกจากบ่ากันพอดี ถึงจะเป็นเขาก็ช่วยไม่ได้หรอกกนะ เล่นไม่รู้เรื่องจริงๆ


“เอ่อ ไหนๆ พวกท่านก็มาแล้วเดี๋ยวเราไปเล่นนั่งเล่นที่ศาลากันดีหรือไม่เจ้าค่ะที่นั้นร่มรื่นมากเจ้าค่ะ” หรงอี้จินพูดขึ้นเมื่อทำอะไรไม่ได้มาก เล็บจิกเข้ากับฝ่ามืออย่างไม่ชอบใจที่คนพวกนี้ชมหรงซู่จินต่อหน้าตัวเอง แต่ยังดีที่มีเยี่ยหยวนอยู่อย่างน้อยก็ยังพอทำใจได้บ้าง


“เอาตามนั้นเลย ไปเถอะ” กงกุ้ยเสี่ยวพูดขึ้นพร้อมกับพากันไปที่ศาลาริมน้ำที่ตรงนั้นที่สระบัวอยู่มี คนทั้งห้ามานั่งได้ไม่นานก็มีน้ำชาแล้วก็ขนมมาให้ทุกคนได้ทาน ถึงแม้อีกทั้งสามคนอยากจะไปหาหรงซู่จินใจจะขาดแต่ก็ทำอะไรมากนักไม่ได้เลยต้องนั่งติดอยู่กับที่แห่งนี้ เฮ้อ ผิดแผนไปหมดเลย

 



“นี่ ท่านไม่กลับไปนอนเรือนของท่านหรือหวางชู” หรงซู่จินถามเพราะตั้งแต่หวางชูพาเธอหนีออกมาจากตรงนั้นเขาก็ไม่ไปไหนนอกจากมานั่งอยู่ที่เรือนของเธอ ขนาดลุกหนีออกจากโต๊ะอาหารมาแล้ว ก็ยังมาหลบที่เรือนของเธออีก


จนถึงตอนนี้ที่ดวงอาทิตย์ตกดินไปแล้วหวางชูก็ยังไม่กลับไปเรือนของตัวเองเลย มันก็เลยทำให้เธอสงสัยว่าเขาจะอยู่อีกนานหรือไม่ เพราะปกติเวลานี้เขาจะกลับไปยังเรือนของตัวเองไปแล้ว


“กลับไปให้พี่สาวของเจ้าฉุดหรือไง แค่กับเจ้าข้าก็รับมือยากพอแล้ว” น้ำเสียงเรียบๆ บอกพร้อมกับนั่งจิบน้ำชาขนาดตอนไปทานอาหารกับท่านพ่อหรงอี้จินก็ชวนหวางชูคุยไม่หยุดแม้หวางชูจะไม่พูดอะไรก็ตามแถมยังลุกออกจากโต๊ะไปเลยด้วยซ้ำ


แต่มันจะดีกว่านี้ถ้าหวางชูหนีไปอยู่เรือนตัวเองไม่ใช่เรือนของเธอ ดีนะตอนที่เข้ามาหรงซู่จินยังไม่คิดจะถอดชุดเพื่อที่จะอาบน้ำ และเธอไม่อยากจะคิดเลยจริง เพราะปกติทานอาหารกับท่านพ่อเสร็จเธอก็มักจะเดินมายังเรือนตัวเองเพื่อที่จะอาบน้ำ แต่มันคงติดนิสัยก็ตรงที่เธอชอบเข้าเรือนมาแล้วถอดชุดเลยนะสิ นิสัยเดิมๆ มันแก้ไม่หายจริงๆ


“อ้าวแล้วอยู่ที่นี่ท่านไม่กลัวข้าฉุดหรือไงกันเจ้าค่ะ” หรงซู่จินบอกพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้หวางชูที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ ก่อนจะแกล้งหวางชูโดยการโอบกอดคอจากทางด้านหลังของหวางชูพลางยื่นใบหน้าเข้าไปใกล้หวางชู


เพียงแค่เห็นว่าลมหายใจของหวางชูสะดุดนิดหน่อย หรงซู่จินก็ยิ้มออกมาแล้วหยิกแก้มของเล่นแล้วก็ผละตัวออกมานั่งลงข้างๆ กับหวางชู เมื่อได้แกล้งอีกคนจนพอใจแล้ว


“เจ้าไม่กล้าหรอก” หวางชูพูดขึ้นเพราะคิดว่าหรงซู่จินนั้นอย่างมากก็แค่แกล้งลวนลามเขาเท่านั้น เพราะจากที่สังเกตครั้งผ่านๆ มา หรงซู่จินก็แค่แกล้งลวนลามเขาเท่านั้นไม่อย่างอื่น


“หือ ท่านจะลองหรือไม่ล่ะ” หรงซู่จินถามพลางทำท่าจะถอดชุดไปด้วย ยิ่งเห็นหวางชูนิ่งหรงซู่จินที่ถอดชุดนอกออกก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งลงบนตักของอีกฝ่ายที่ยังนิ่ง โอ๊ะ วันนี้มาแปลกแหะ


หรงซู่จินยิ้มนิดๆ ก่อนจะไล่นิ้วไปตามใบหน้าของหวางชูเบาๆ พร้อมมืออีกข้างที่แหวกชุดของหวางชูออกจนเห็นแผนอกล้ำๆ นั้น ก่อนที่หรงซู่จินจะลูบไล้ไปมาตามแผนอกอย่างอยากจะแกล้งอีกคนที่ยังนิ่งๆ


“เจ้ากล้ามาก” หวางชูพูดพร้อมกับรวมมือน้อยๆ ของหรงซู่จินที่กำลังรบกวนเขาอยู่ เหมือนกับว่าเขากำลังถูกมดตัวน้อยไต่ตามตัวอยู่เลย


“หือ ท่านนี่ใจร้อนจริงๆ” หรงซู่จินแกล้งพูดเย้าแหย่หวางชู แม้ว่าตอนนี้เธอไม่ค่อยจะมั่นใจเท่าไรว่าถ้าหากหวางชูทำมันขึ้นมาจริงๆ เธอจะรอดหรือเปล่า นั้นก็เป็นเพราะว่าแรงของเธอกับหวางชูต่างกันมากไม่พอระดับลมปราณยังต่างกันมากอีกด้วย ใบหน้างามของหรงซู่จินขยับเข้าไปใกล้กับหวางชูมากขึ้นอย่างใจกล้าไม่กลัวอีกคน


“เจ้ามันดื้อ” หวางชูพร้อมกับสะบัดมือเบาๆ ให้ชุดที่หรงซู่ถอดไปนั้นกลับมาใส่ให้นางเหมือนเดิม ก่อนจะมองหรงซู่จินที่ยังนั่งอยู่บนตักของเขาอยู่เหมือนเดิมไม่ยอมลุกสักที ทำไมหรงซู่จินถึงชอบแกล้งเขานักก็ไม่รู้ เขาล่ะไม่เข้าใจนางเลยจริงๆ


“หวางชูข้ารู้นะว่าทานนะ” หรงซู่จินพูดพร้อมกับขยับใบหน้าไปใกล้กับแก้มของหวางชูพลางไล้ปรายจมูกไปมากับแก้มของเขา


ส่วนหวางชูนั้นตอนนี้ทำอะไรไม่ถูกเนื้อตัวของเขาร้อนผ่าวไปหมดแล้วตอนนี้ เขากลัวว่าเธอจะรู้ว่าตอนนี้เขานั้นต้องการอะไร และมันเป็นเรื่องที่เขาไม่ชอบใจจริงๆ ที่ต้องพึ่งนาง


“รู้อะไร” หวางชูถามใจของเขาไม่ค่อยจะอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไร ยามผิวกายของเขาสัมผัสกับหรงซู่จิน ยิ่งลมหายใจของหรงซู่จินที่เป่ากระทบกับผิวกายของเขานั้นยิ่งทำให้เนื้อตัวร้อนผ่าวอย่างบอกไม่ถูก เขากลัวว่านางจะรู้จริงๆ


“ท่านนะ กำลังหิวอยู่ใช่หรือไม่” หมดกันเขาหรืออุตส่าห์นั่งเงียบมาตั้งนาน พอนางพูดออกมา เขาก็ได้แต่พยักหน้ารับอย่างไม่อาจจะปฏิเสธเพราะตอนนี้เขาหิวมากๆ เพราะตอนทานอาหารอยู่นั้นเขารำคาญหรงอี้จินที่พยายามจะชวนเขาคุยไม่หยุด


 นั้นเลยทำให้เขาต้องลุกออกจากโต๊ะมาทันที พร้อมกับหอบท้องที่กำลังหิวมารอหรงซู่จินที่เรือนของนาง แต่จะบอกนางก็ไม่กล้า เลยต้องนั่งอยู่ที่เรือนของนางอยู่แบบนี้และประจวบเหมาะกับที่หรงอี้จินไปหาเขาที่เรือนด้วย เขาก็เลยใช่เป็นข้ออ้างนิดหน่อย


“รู้แล้วก็ไปทำให้ด้วย หิว” หวางชูเมื่อถูกจับได้ก็ยอมรับ พร้อมกับปล่อยมือของหรงซู่จินให้เป็นอิสระเพื่อที่จะได้พากันเข้าไปมิติเพื่อไปทำอาหารให้เขาทาน


“รางวัลของข้าเล่า” หรงซู่จินกอดอกถามหวางชูอย่างไม่ยอมง่ายๆ เธอยังอย่างจะแกล้งมังกรผู้น่ารักของเธอก่อนนิดหน่อย


“จะเอาอะไร” เมื่ออีกฝ่ายเปิดให้ขอ หรงซู่จินก็ขยับยิ้มนิดๆ แล้วก็พูดขึ้นมาและอยากจะรู้ว่าอีกคนจะทำได้หรือไม่เพราะดูเหมือนว่าคำขอของเธอนั้นหวางชูคงไม่กล้าทำ


“หอมแก้มข้าก่อนสิ” หรงซู่จินพูดแล้วก็เอียงแก้มไปให้หวางชูไปด้วยเพราะคิดว่าหวางชูคงไม่กล้าทำหรอก มังกรหัวทื่อนี่คงจะกล้าทำหรอก เธอแค่อยากจะแกล้งเฉยๆ


“หอมแก้ม?” หวางชูทวนถามอย่างไม่แน่ใจ  นั้นทำให้หรงซู่จินยิ้มออกมาแล้วหยักหน้ารับ ก่อนจะพูดขึ้นมาอย่างไม่กลัวหวางชู


“ใช่นะสิ เอ๊ะ หรือว่าท่านไม่ อื้อ!” ทุกอย่างมากเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเกินกว่าที่หรงซู่จินจะตั้งตัวรับทัน เมื่อหวางชูนั้นรั้งเธอเขามาใกล้ก่อนจะจูบเธอ ใช่ฟังไม่ผิดหรอก หวางชูจูบเธออยู่


หรงซู่จินพยายามจะผลักหวางชูออกแต่ก็ทำไม่ได้แขนแกร่งโอบเอวบางของเธอเอาไว้อย่างแนบแน่น หรงซู่จินที่ถูกจูบอย่างไม่ทันตั้งตัวก็ก็หัวหมุนอย่างตามไม่ทัน เพราะเธอไม่คิดว่ามันจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น หมดกันจูบแรกของเธอ ถูกหวางชูผู้ไร้ประการณ์ผู้นี้ช่วงชิงไปเสียแล้ว


“ทะท่านทำไม่ถึง” หรงซู่จินหาคำจะพูดไม่ออกเลยจริงๆ เมื่อตัวเองถูกอีกฝ่ายลูกคมดาบของเธอ


“เห็นอยากได้นักนี่ ไม่ต้องพูดมากเลย ตอนนี้ข้าหิวแล้วรีบๆ ไปทำเลย” หวางชูหลังจากที่ผละริมฝีปากออกมาก็มองดูหรงซู่จินที่กำลังอึ้งอยู่ ก็พูดขัดขึ้นมาเสียก่อน เพราะถ้าขืนยังพูดอยู่แบบนี้เขาไม่ได้ทานอะไรกันพอดี


 

 


เป็นไงละหรงซู่จินยั่วดีนักถูกหวางชูจูบไปถึงกับอึ้งไปเลยเหรอ ฮ่าๆๆ 

หวางชูที่แท้ก็กลัวว่าาถูกจับได้ว่ามานั่งรอเพราะหิวเองสินะ เยี่ยเฟิงระวังองค์รัชทายาทจะเอาคืนนะ ไปแกล้งเขาแบบนั้นนะ ชอบก็เม้นหรือไม่ก็กดให้กำลังก็ได้จร้า 

ขอโทษด้วยพอดีพิมพ์นิยายได้นิดหน่อย ก็ลืมว่าตัวเองต้องทำงานส่งอาจารย์ เลยต้องนั่งทำงานก่อน จะอัพก็ตีสองแล้วแถมยังไม่ได้ตรวจคำผิดอีก เดี๋ยวถ้าวันนี้พิมพ์ได้อีกตอนจะอัพให้ อันนี้จริงๆ น่า แต่น่าจะดึกหน่อยนะคะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 498 ครั้ง

734 ความคิดเห็น

  1. #605 ujasaai (@ujasaai) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 19:05
    แอร้ยยยย เรือแรงงงง
    #605
    0
  2. #555 singhkwang (@singhkwang) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 20:16
    ชอบคู่นี้ หาวงชู น่ารักกก
    #555
    0
  3. #461 Sudrarat (@Sudrarat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 21:31

    อยากทราบนางเอกกับยัยพี่สาวเป็นพี่น้องกันแท้ไหม สงสัยมาก

    #461
    0
  4. #404 El Dorado Bz (@loli-bee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 06:34
    แอร๊ยยย น่ารัก ยั่วดีนักพี่มังกรจัดให้ 555
    #404
    0
  5. #389 Pam NPP (@pampampamela) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 17:28

    คนนี้พระเอกจิงเหรอ?

    #389
    0
  6. #369 ทามา (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 19:32

    เมื่อไหร่สัตว์อสูร จะบุกเมือง นางเอกจะได้ ออกฝึกวิชา ไล่สังหาร สักที อ่านมามีแต่กุกกิ๊ก ไม่เปลี่ยนสักที

    #369
    0
  7. #256 mai0867827216 (@mai0867827216) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:57
    หวางซูเริ่มแล้วสิชอบนางเอกแล้วสิ
    #256
    0
  8. #255 ChoSitha (@ChoSitha) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 00:44

    หวางชู อึ๊ยยยน
    #255
    0
  9. #239 puuk (@puuk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 10:37
    รอตอนต่อไปค่ะ
    #239
    0
  10. #216 kanjana25 (@kanjana25) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2562 / 16:44
    อย่าเอาของกินมาล้อหวางชูทำได้เพื่อของกิน 555
    #216
    0
  11. #208 104139116 (@104139116) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 23 มีนาคม 2562 / 11:19

    ลงเรื่อหวางชู...กรี๊..ดดดดดด
    #208
    0
  12. #171 rossukon2531 (@rossukon2531) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2562 / 20:07
    น้องให้หอมแก้มนะไม่ใช่จูบ555
    #171
    0
  13. #128 Aetep (@Aetep) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 03:20
    ไม่ ๆ ม้ายยย เราไม่เอาพะเอกกกก
    #128
    0
  14. #94 จิ้งจอกสีลม (@Guide1123) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 มีนาคม 2562 / 17:22

    โมโหหิวจนทำได้ทุกอย่าง55555

    #94
    0
  15. #51 ชมชม (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 15:54

    พี่หวางชูเอาจริงอะดิ

    #51
    0
  16. #50 jeerasuda0610 (@jeerasuda0610) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 13:16
    โมโหหิว 555+
    #50
    0
  17. #49 Dar699699 (@Dar699699) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 12:59

    มังกรฟ้าผู้ใสชื่อของฉันนนนน~ 555
    #49
    0
  18. #48 oiltipomsomsuay (@oiltipomsomsuay) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 12:31

    รอๆๆค่ะ
    #48
    0
  19. #47 palm-mild (@palm-mild) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 12:18

    หลายๆpเลยนะไรท์ชอบๆๆ
    #47
    3
    • #47-1 น้ำเงิน (จากตอนที่ 16)
      4 มีนาคม 2562 / 12:37
      จริงๆเป็นสัตว์ในพันธะไม่ใช่เหรอทำไมถึงจะเอามาเป็นพระเอกล่ะหรือป่าว
      #47-1
    • #47-3 Rensaki (@Rensaki) (จากตอนที่ 16)
      4 มีนาคม 2562 / 21:15
      ต้องขอโทษด้วยพอดีเกิดจิ้นหวางชูกับหรงซู่จินขึ้นมาก็เลยเปลี่ยนให้หวางชูเป็นพระเอกจร้า ส่วนเรื่องเป็นสัตว์อสูร
      ในพันธะนั้นเป็นเพราะว่าหวางชูเป็นสัตว์อสูรศักดิ์สิทธิ์ก็เลยเป็นขอยกเว้นจร้า
      #47-3