คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย [SF] Good Wishes 3 - Seventeen [SF] Good Wishes 3 - Seventeen | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
ตัวหลักของเรื่อง Yoon Jeonghan
แรงบันดาลใจในการแต่งเรื่องนี้มาจาก
เดือนหน้าที่จะถึง 
อนึ่งคือวันเกิดเมนหมายเลขสอง 
เลยสนองตัณหา แต่ง SF พิจองซะเลย



WRITER: RENNYLH1999

เนื้อเรื่อง อัปเดต 23 ก.ย. 62 / 18:24


Good Wishes 3


28/09/2019

Fan signing @ Sangam Nuritkum Square


ถึงคิวของเจ้าเด็กยักษ์ วันนี้มาป้วนเปี้ยนกับผมแต่เช้า ทำเบรกฟาสต์มาให้ไม่พอ ยังเอากองผ้าในตะกร้าไปซักให้ผมอีกต่างหาก อะไรจะเซอร์วิสดีขนาดนี้

 

แต่ก็นะ นานๆทีจะเห็นเจ้าเด็กนี่ลุกขึ้นมาขยัน ถือซะว่าวันเกิดปีนี้ผมคุ้มละ

 

เป็นอีกหนึ่งวันที่วันนี้มีงานแฟนไซต์อัลบั้มที่ 3 ของพวกเรา กะรัตมากันเยอะเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือกล้องเลนส์บาซูก้าที่พร้อมจะยิงถล่มผมได้ทุกเมื่อ บางคนถึงขั้นแปะหน้าผมไว้บนเลนส์เลยนะ เพื่อให้ผมมองกล้องบ่อยๆ แล้วมันก็ได้ผล

 

เพราะรูปที่แฟนคลับแปะ ดันเป็นรูปที่ผมกำลังอ้าปากหาวอยู่พอดี ได้แต่มองแล้วก็ขำ คนทำนี่ก็ช่างคิดซะจริง

 

เจ้ามินกยูขอแลกที่นั่งกับหัวหน้าวงอยางเอสคุปส์ ซึ่งต้องนั่งข้างๆ ผมวันนี้ หมอนั่นยอมทำตามแต่โดยดีเนื่องจากวันนี้เป็นคิวทองของน้องเล็กร่างยักษ์

 

มินกยูดูแลผมดีมากวันนี้ บนเวทีแฟนไซน์ ทั้งเอาน้ำมาให้ดื่ม เอาที่คาดผมมาให้เล่น มีซับเหงื่อให้ด้วยนะ ทั้งๆที่เหงื่อมันก็ไม่ออกเลยสักนิด

 

เอาเป็นว่าพรุ่งนี้แฟนๆ ได้คู่จิ้นแต่ง fiction เรื่องใหม่แน่นอน

 


 

11.30 PM

กลับมาถึงหอพักในสภาพที่อิดโรย เนื่องด้วยตารางงานที่ค่อนข้างแน่นช่วงโปรโมทอัลบั้ม หนำซ้ำผมยังต้องออกไปไหนมาไหนกับแผนเซอร์ไพรส์ของเมมเบอร์ไม่เว้นแต่ละวัน

 

วันนี้ก็เช่น เจ้ามินกยูลากผมออกมาเดินเล่นข้างสวนสาธารณะที่กำลังจะปิดตอนเที่ยงคืน

 

ฮยอง รอผมตรงนี้นะ เจ้าตัวสูงวิ่งออกไปอีกทาง หลังจากเราเดินมาหยุดอยู่ที่ไหล่ทางบริเวณทางเข้าสวน เสียงแมลงยามค่ำคืนร้องระงม ได้ยินกระทั่งเสียงลมพัด เนื่องจากค่อนข้างดึกมากแล้ว ทำให้ไม่ค่อยมีใครออกมาเดินบริเวณนี้สักเท่าไหร่

 

ผ่านไปประมาณ 5 นาที ร่างของน้องตัวโตประจำวงก็วิ่งมาพร้อมกับน้องหมาพันธุ์คอร์กี้ที่อุ้มอยู่ระหว่างสองแขน ก่อนจะพามันเดินเข้ามาใกล้ๆ ผม

 

เห้ย ไปเอามาจากไหนเนี่ย ผมเอื้อมมือไปลูบขนมันเล่น ก่อนเจ้ามินกยูจะส่งมาให้ผมอุ้มบ้า

 

ของเพื่อนผมน่ะ พอดีมันเปิดคาเฟ่น้องหมา ว่าแต่ฮยองชอบไหม?

 

เออ ชอบดิ หน้าตามันน่ารักดีนะ หน้าเหมือนนายเลย

 

โห ฮยองกำลังจะบอกว่าผมหน้าเหมือนหมาเหรอ?

 

ก็ไม่เชิงนะ แต่ก็เกือบแยกไม่ออก

 

อ๊ะๆ ถือซะว่ายอมวันนึง เราเดินไปเรื่อยๆกันไหม พูดพร้อมกับเดินนำหน้าผมไป เดินเล่นไปได้ประมาณ 10 นาที เราก็มาหยุดพักกันที่มานั่งยาวข้างน้ำพุ ก่อนผมจะวางน้องหมาไว้บนตัก ลูบขนมันเล่นไปพลางๆ

 

ฮยองอยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิดเหรอ

 

อืม ก็ไม่รู้สิ แต่ที่พวกนายกำลังทำอยู่ก็น่าประทับใจนะ ก็แหงล่ะ เล่นอะไรกันก็ไม่รู้แต่ละวัน มีแต่เรื่องเซอร์ไพรส์เต็มไปหมด

 

งั้นรอผมตรงนี้ก่อนนะ ผมต้องเอาน้องหมาไปคืนละ เพื่อนผมมันตาม

 

เห้ย เดี๋ยวก่อน…” พูดยังไม่ทันจบ วิ่งไปไม่รอเลยสักคำ ผมต้องนั่งรอเจ้าหมอนี่วิ่งไปวิ่งมาทั้งคืนแบบนี้รึเปล่านะ

 

ยังไม่ทันได้คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย ร่างสูงก็กลับมาพร้อมเค้กก้อนเล็กที่ถืออยู่ในมือ ก่อนจะร้องเพลงให้ผมฟังเป็นของแถม

 

“Happy Birthday to You”

 

ขอบใจนะ ผมหลับตาอธิษฐานก่อนจะเป่าเค้กชิ้นกะทัดรัดนั่น

 

ปรี๊ดดดดดดดดดดด……

 

เปรี้ยง ง ง ง ง ง…………

 

ลืมตาขึ้นมาอีกที ก็เห็นประกายพลุอยู่บนท้องฟ้า ประมาณ 10 กว่าลูกได้ ผมมองสีสันยามค่ำคืนนั่นอย่างไม่วางตา

 

สวยงามมากจริงๆ

 

ขอบใจนะเว่ย! ไม่คิดว่านายจะคิดเรื่องแบบนี้เอง

 

โถ่ฮยอง หมายความว่าไงน่ะ

 

ฮ่าๆๆ ขอบใจมากไอ่น้อง พี่ชอบ ตบบ่ากว้างไปหนึ่งที ก่อนที่ผมกับมินกยูจะนั่งลงบนม้านั่งตัวเดิม กินเค้กก้อนที่ผมเพิ่งเป่าไปนั่นด้วยกัน

 

ผ่านไปอีกวันที่แสนจะพิเศษ


29/09/2019

08.45 AM


(Joshua)

ไอ้แห้ง

ตื่นยัง

เดินมาหาที่ห้องหน่อย

กูป่วย

 

แกร๊กกกก

 

มันได้ผล หลังจากนั้นประมาณ 5 นาที โจชัวก็เดินมาที่ห้องผมพร้อมกับแก้วน้ำ และยาที่อยู่ในมือ

 

แกล้งซะให้เข็ด ไม่ยอมพูดด้วยดีนัก

 

อ๊ะ กินยาซะ

 

ก็บอกว่าลุกไม่ไหว

 

จนร่างบางเองต้องเดินมาหาผมที่เตียงก่อนจะยื่นยาให้

 

หมับ!

 

ผมคว้าเข้าที่ข้อแขนเล็ก ก่อนเจ้าเด็กนอกอย่างหมอนี่จะตีหน้าเหวี่ยงใส่

 

เอ้าไอ้นี่

 

ยอมพูดกับกูแล้วสินะมึง! แหม ทำมาเป็นอ่านแชทแล้วไม่ตอบ

 

ไม่ได้เว่ย กฏต้องเป็นกฏ แล้ววันนี้ก็เวรของไอ่มักเน่มัน

 

ไอ้ชานหรอ? วันนี้มันจะพากูไปไหนวะ

 

กูจะรู้เหรอ ว่าแต่มึงเหอะ ป่วยจริงหรือตอแหล พร้อมกับมือเรียวที่แตะเข้ามาบนหน้าผากผมอย่างจัง

 

กูตอแหล

 

เออ กูก็ว่างั้นแหนะ

 

เมื่อไหร่จะคิวมึงวะ อึดอัดชิบเป๋ง ไม่ได้คุยเล่นกับไอ่จอชนานเลย

 

เดี๋ยวมึงก็รู้เองน่า กูไปละ

 

แอ๊ดดดดดดดด

 

อ้าวฮยอง! ทำไมมาอยู่เนี่ย เป็นดีโน่เองที่เปิดประตูเข้ามา ก่อนจะหันมาถามโจชัวที่กำลังตั้งท่าจะเดินออก

 

พี่มึงอ่า หลอกกูเข้ามา แล้วร่างบางก็เดินออกจากห้องไป และเป็นดีโน่เอง ที่เดินเข้ามาหย่อนก้นนั่งบนปลายเตียงผม

 

พี่สอนการบ้านผมหน่อยสิ

 

เดี๋ยวๆ เข้าใจอะไรผิดรึเปล่า วันเกิดชั้น แต่ให้สอนการบ้าน

 

น่านะเรียนเทอมสุดท้ายแล้วอ่า แม่งยากมาก ภาษาเกาหลีเนี่ย

 

เดี๋ยวๆ ปกติแกก็พูดภาษาเกาหลีอยู่แล้ว

 

ก็พวกไวยากรณ์ โอ๊ย อย่าถามมากน่า ผมไปรอห้องนั่งเล่นนะ

 

แปลกมาก วันเกิดผมที่ให้ผมสอนการบ้าน ไอ้เด็กนี่ จะมาไม้ไหนเนี่ย

 

ผ่านไปเกือบครึ่งวัน การบ้านก็ไม่ได้คืบหน้าไปไหนเลย ผมกับเจ้ามักเน่นั่งกินไอติมอยู่บนพื้นห้องนั่งเล่น ก่อนจะเล่นเกมส์แข่งกันอย่างเอาเป็นเอาตายหน้าจอทีวีขนาดยักษ์

 

ดีนะที่ผจก.ซื้อ PS4 ให้ ไม่งั้นล่ะเหงาแย่

 

โหย ผมแพ้อีกแล้วอ่า

 

แกมันกาก

 

ฮยอง เดี๋ยวผมมานะ ฝากทำการบ้านบนโต๊ะหน่อย อะ อ้าว!

 

แล้วมันก็วิ่งออกไป ไร้ซึ่งความปรานี จะหันกลับมามองสักนิดก็ไม่มีอ่ะ ก็เลยต้องจำใจช่วยน้องมัน เดี๋ยวไม่มีงานส่งอาจารย์แล้วจะเรียนไม่จบเอา

 

กรรมของไอ้ฮันจริ๊งจริง

 

หายไปประมาณ 2 ชม. กว่าไอ้เปี๊ยกจะเดินกลับมา พร้อมกับหยิบการบ้านที่ผมทำเสร็จแล้ว ยัดใส่กระเป๋าลวกๆ

 

เอ้อ ฮยอง ผมไปก่อนนะ ไปส่งการบ้านก่อน

 

อะ เออๆ จองฮันเป็นงงเลยครับ พูดเออ เออเองเก่ง แล้วก็วิ่งออกจากห้องไปอีกรอบ มีแค่นี้ใช่ไหมวันนี้ผมกับดีโน่ จะได้ไปนอนต่อ ตอนเย็นมีตารางงานอีก

 

ผมเดินกลับเข้าห้องไป ก่อนจะสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลง ผ้าปูที่นอนใหม่ ห้องที่ถูกจัดอย่างสะอาดสะอ้าน พร้อมกับลูกโป่งขนาดเล็กประดับห้อง ตัวอักษรที่เขียนไว้ว่า HBD นั่นทำเอาผมยิ้มออกมาอย่างเสียไม่ได้

 

ไอ้มักเน่เอ๊ย

 

Happy Birthday นะฮะฮยอง


30/09/2019

 

ผ่านไปอีกอาทิตย์แล้วสินะ 

 

ตารางงานก็ยังคงดำเนินต่อไปเรื่อยๆ วันจันทร์วนมาถึงอีกรอบ ผมก็ยังคงไม่ได้พักผ่อนเต็มที่อยู่ดี

 

ช่วงเช้าอัดรายการเสร็จ ดีที่ตอนบ่ายมีเวลาว่างหน่อย แต่ก็ว่างไม่ทันได้หายใจหรอก เจ้าโฮชิ ลีดเดอร์ทีม Performance ก็เดินเข้ามาชวนออกไปข้างนอก

 

ไหนดูสิ วันนี้จะมีอะไรให้ผมทำมั่ง

 

@ สนามบาสเก็ตบอล

 

มาทำอะไรที่นี่เนี่ย มองออกไปยังกลุ่มคนประมาณหนึ่งที่กำลังแบ่งทีมเล่นบาสฯกันอย่างเมามันส์

 

พามาว่ายน้ำมั้งนั่นไง โดนเข้าไปหนึ่งดอก

 

ก็รู้แล้ว นายพาฉันมาเล่นบาสเหรอ

 

ออกกำลังกายแบบคนแมนๆไงฮยอง ว่าแล้วเจ้าโฮชิก็เดินไปยังกลุ่มคนพวกนั้น ก่อนจะพูดคุยอะไรบางอย่าง พร้อมกับทุกคนที่กวักมือเรียกผมเข้าไปจอยกับทีม

 

เอาวะ นานๆจะออกมายืดเส้นยืดสายกับเขาสักที

 

หนึ่งในกลุ่มคนพวกนั้นรู้จักพวกผมอยู่แล้ว แต่กับบางคนถึงกับเดินมาถามผมว่า ทำไมหน้าผมกับโฮชิดันไปคล้ายนักร้องบอยแบนด์กลุ่มหนึ่ง

 

ถึงกับหลุดขำออกมา ไม่ใช่คล้ายธรรมดานะ คือคนเดียวกันเลยล่ะ

 

เกมส์แข่งบาสดำเนินต่อไปเรื่อยๆ กลายเป็นว่าทีมโฮชิชนะ ส่วนผมก็แพ้อย่างราบคาบ

 

อย่างว่าถ้าเป็นบาสผมไม่ถนัด ผมถนัดใช้เท้ามากกว่า โดยเฉพาะใช้เท้าเตะไอ้โจชัวเนี่ย งานถนัดเลย

 

ก่อนจะเดินกลับหอพัก สักพักทุกคนในทีมบาสฯที่เล่นด้วยกัน ก็มายืนรอบล้อมตัวผม ก่อนจะร่วมกันร้องเพลง Happy Birthday ให้ ทำเอาผมถึงกับเขิน ทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว ก็แหงล่ะ ทั้งทีมคือผู้ชายหมดเลย แถมบางคนก็ไม่รู้จักผมด้วย แต่เขาก็ยังมาทำอะไรแบบนี้ให้

 

ขอบใจมากนะทุกคน คราวหน้าเจอกันฉันพาไปเลี้ยงเนื้อย่างเลย ผมตอบกลับไปอย่างนั้น ทุกคนถึงกับเฮลั่น ก่อนที่พวกเราจะแยกย้ายกับกลับ ในขณะที่บางคนก็ยังคงขออยู่เล่นอีกเกมส์ต่อ

 

เป็นไงฮะ เซอร์ไพรส์จากผม เจ้าหน้าซาลาเปาหันมาถามระหว่างทางเดินกลับหอพัก

 

ขอบใจนะเว่ย แต่ฉันโคตรอายเลยว่ะ ฮ่าๆๆ

 

ยังไงก็แฮปปี้เบิร์ทเดย์นะครับฮยอง


01/10/2019

@ Seventeen’s Dorm

 

ได้นอนตื่นสายในรอบเดือน 11 โมงแล้วสินะ ผมตื่นมาบิดขี้เกียจ สายตาพลันเหลือบไปเห็นซองอะไรบางอย่างวางอยู่บนหัวเตียง ก่อนจะหยิบขึ้นมาดู

 

มันเขียนไว้ว่า เมมเบอร์ฟิตเนสรายปี ในนามของ ยุนจองฮัน

 

เอ๊ะ! ใครกันเอามาให้ผม

 

ยังไม่ทันได้สงสัยไปมากกว่านี้ จดหมายน้อยที่เสียบมาไว้กับเมมเบอร์ก็หล่นลงบนพื้น เนื้อความในจดหมายถูกเขียนด้วยลายมือที่ดูไม่ค่อยถนัดเกาหลีมากนัก แต่ก็พออ่านออกอยู่บ้าง

 

ถึง จองฮันฮยอง

          ที่จริงแล้ววันนี้เป็นคิวของผม แต่ตารางงานวันนี้ผมแน่นมากเหลือเกิน ผมเลยแอบไปทำเมมเบอร์ฟิตเนสให้ฮยองแทนตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ขอให้สนุกกับของขวัญวันเกิดจากผมนะครับ สัญญาว่ากลับไปเราค่อยไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกัน ผมขอเป็นเจ้ามือเอง

                                        ดิเอท

 

อ่า ช่างเป็นน้องที่น่ารักเสียนี่กระไร ไม่มีเวลา แต่ก็ยังหาของขวัญมาให้ผม สงสัยกลับมาต้องพาไปจัดหนักจัดเต็ม ปาร์ตี้สามวันสามคืนหน่อยเป็นไง ป๋าฮันเลี้ยงเองงานนี้

ยังไงก็ขอบใจมากนะไอ่น้อง


TO BE CONTINUED



ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ RennyLh1999 จากทั้งหมด 4 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

1 ความคิดเห็น

  1. #1 shiroi_orion
    วันที่ 21 ตุลาคม 2562 / 00:54

    น่ารักจังเลยค่ะ เรียงรูทเหมือนเกมจีบหนุ่มเลย55555555 /เขินแทนพี่ฮัน


    แต่ขำตอนที่เล่นบาสบอกไม่ถนัด ถนัดใช้เท้ามากกว่าโดยเฉพาะเวลาเตะโจชัว5555555555555555

    ภาษาสำนสนเขียนดีมากไเลยค่ะ อ่านเะลินมาก เนื้อเรื่องก็น่าร้ากกกก ขอบคุณที่เสียเวลามาแต่งให้นะคด ฟิคดีมากๆเลย

    #1
    0