ไอยดาผูกรัก

ตอนที่ 8 : 6/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 68
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

“แหมคุณๆ ขา มีข่าวล่ามาแรงมาเมาท์ค่า ข่าวซุบซิบเมื่ออาทิตก่อนที่มีไฮโซหนุ่มฟ้องร้องแย่งลูกกับภรรยาเก่าที่แอบซุ่มซุกลูกไว้ด้วยกัน เขาว่าลูกเองก็โตแล้วนะคะคูณ หวยเนี่ยก็ดั๊นมาออกที่คุณพี พีรกรของอิฉัน แต่เท่านั้นไม่พอค่ะเมื่อคืนดันมีมือดีไปเห็นคุณพีของอิฉันโอบประคองภรรยาเก่าคนนั้นเข้าโรงพยาบาลไปกลางดึกค่ะคุณขา ก็นะเขานอนคุยกันคงตกลงกนแล้วล่ะค้า”

 

เสียงเจื้อยแจ้วของข่าวซุบซิบดาราไฮโซเข้ามาในประสาทหูของเธอเพราะแก้วกาญและพันแสงตามมาสมทบเธอเมื่อช่วงเช้าหลังจากได้อ่านข้อความที่เธอส่งไปบอก แต่เธอจะไม่สนใจข่าวนั้นเลยถ้ารูปที่ปรากฏบนจอทีวีเครื่องแพงไม่ใช่รูปเธอกับพีรกรโอบแขนเธออย่างคนรัก

 

“อ่านข่าวแรงไปป่ะว่ะแก” แก้วกาญบอกทันทีที่ข่าวจบ เธอไม่น่าเปิดข่าวบันเทิงดูเลยให้ตายสิ

 

“แรงไปจริงๆ นะปา” พันแสงเป็นผู้ชายนั่งฟังอยู่ด้วยยังหน้าชาแทน หากรูปในทีวีไม่เห็นหน้ารุ่นน้องเขาชัดขนาดนี้เขาคงวางใจได้แต่นี่ชัดอย่างกับภาพ HD

 

“ช่างเถอะ ปาไม่ได้สนใจคุณพีเขาคงจัดการเองแหละพี่” ปาริษาตาอย่างเหนื่อยๆ เมื่อคืนเธอเฝ้าลูกชายตลอดทั้งคืนกลัวเขาตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอเธอแล้วจะร้องไห้ขึ้นมาอีก พีรกรพึ่งกลับไปส่งพ่อแม่ของเขาเมื่อช่วงเช้ามืด เธอเหนื่อยเกินกว่าจะสนใจเรื่องไม่เป็นเรื่องแบบนั้นยังไงเธอเองก็ไม่ได้มีชื่อเสียงให้ต้องรักษาอย่างเช่นพีรกร

 

 

 

“ผมขอโทษนะเรื่องข่าว ผมไม่คิดว่ามันจะเป็นข่าวขนาดนั้น” ชายหนุ่มเอ่ยขอโทษทันทีที่เพื่อนสนิทของหญิงสาวกลับไป เขากลับไปส่งมารดาและบิดาที่บ้านและได้ยินข่าวจากทีวีที่แม่บ้านเปิดทิ้งไว้ เขากลัวเหลือเกินว่าเธอจะโกรธและไม่พอใจ

 

“ช่างมันเถอะค่ะ ยังไงฉันก็ไม่มีชื่อเสียให้เสียเหมือนคุณไม่น่าจะมีปัญหาอะไร...ห่วงเรื่องลูกเถอะค่ะจะเอายังไงต่อ” ปาริษาพูดพร้อมปรายตามองลูกชายที่จับจ้องที่เธอไม่วางตาไม่ยอมนอนกลางวันเหมือนเฉกเช่นเคยราวกับกลัวว่าเธอจะหนีหายไป

 

“จริงๆ ผมคุยเรื่องนี้กับคุณพ่อคุณแม่ท่าเองไม่อยากให้หลานไปไกลหนูไกลตา...ผมเองก็อยากให้ลูกอยู่กับผม” ชายหนุ่มเปรยเขาต้องการให้ลูกชายคนเดียวของเขาอยู่กับเขานครินทร์เป็นลูกชายของเขาถึงแม้เขาจะไม่ได้รับรู้การเกิดมาของเขาในคราแรกแต่ตอนนี้เขารู้แล้วว่ามีเด็กชายอยู่ดังนั้นลูกชายเขาควรได้ทุกสิ่งทุกอย่างที่ควรได้

 

“คุณก็เห็นนี่คะว่าลูกเป็นยังไง นี่แค่ไปอยู่กับคุณแค่อาทิตย์เดี๋ยวแกถึงกับต้องเขาโรงพยาบาล” ปาริษาหัวเสียทำไมเข้าต้องให้เธอบอกทุกอย่างเลยหรือว่าอะไรที่ลูกชายของเธอต้องการ

 

ชายหนุ่มกลืนน้ำลายลงคอหลังจากได้รับสายตาจากแม่งูจงอางที่ทำท่าขู่ฟ่อ ทำไมนะแค่สายตาของเธอที่มองมาก็ทำเอาเขาขนหัวลุกเกรียวเขารู้สึกว่าหากทำให้แม่งูตัวนี้โกรธเขาอาจจะโดนกัดทันที

 

“ใจเย็นๆ คุณ..ผมก็มีกำลังจะเสนออยู่นี่ไง..ช่วงนี้คุณช่วยไปอยู่บ้านผมในช่วงกลางวันได้ไหมกลางคืนก็กลับยังไงอีกไม่กี่เดือนลูกก็ต้องเข้าโรงเรียนแล้วรบกวนคุณไม่นานหรอก” ชายหนุ่มอธิบายพร้อมใช้มือใหญ่ลูปแขนของหญิงสาวผ่านเสื้อคลุมของเขาที่เธอสวมใส่ไว้ตั้งแต่เมื่อคืนอย่างเบามือ

 

“คุณยืนยันที่จะให้ลูกอยู่กับคุณให้ได้เลยใช่ไหมคะ คุณคิดถึงใจลูกบางสิ” ปาริษาพูดเสียงอ่อนพร้อมทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตัวสวยอย่างหมดแรง เธอรับไม่ได้แน่หากเห็นลูกชายเป็นอย่างเมื่อคืนนี้อีกครา

 

“งั้นคุณจะมาอยู่บ้านผมทั้งกลางวันกลางคืนเลยก็ได้นะผมเต็มใจ” พีรกรเอ่ยเย้าแต่หากได้สายตาแข็งกร้าวที่ราวกับด่าเขาว่าเล่นไม่รู้เวลา “เอาน่าคุณลองแบบนี้ก่อนไม่โอเคเราค่อยว่ากันใหม่ดีไหม ดีไหมคุณ” ชายหนุ่มสะกิดแขนเรียวเพื่อให้หญิงสาวเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาเสนอ ตอนนี้เขารู้วิธีที่จะทำให้ลูกชายของเขาอยู่กับเขาอย่างมีความสุขแล้วนั่นคือการย้ายแม่ของลูกชายมาอยู่ด้วยกันเสียที่บ้านเขาเลย

 

“ไม่ได้หรอกคุณถ้าหากเป็นข่าวขึ้นมาอีกมันไม่คุ้มค่ะ” หญิงสาวปราม

 

“เป็นอีกเราก็แต่งงานกันก็สิ้นเรื่องไงคุณทำให้เรื่องที่เขาเขียนเป็นเรื่องจริงก็จบ” พีรกรลอยหน้าลอยตาพูดโดยไม่ทันได้รู้ตัวว่าฝ่ามือของหญิงสาวข้างกายเหวี่ยงใส่หลังของตัวเองอย่างไม่เบานัก

 

ป๊าบ!

 

“โอ๊ย” พีรกรร้องเสียงหลง

 

“อะไรครับแม่เสียงอะไรครับ” เด็กชายที่นั่งสังเกตถามผู้เป็นมารดาด้วยความสงสัย

 

“ยุงกัดหลังพ่อครับแม่เลยตีให้พ่อเขา” ปาริษาพูดอย่างเข่นเขี้ยวส่งสายตามาดร้ายให้ชายหนุ่มที่พยายามลูบแผ่นหลังกว้างของตัวเองปอยๆ ว่าที่ภรรยาเขานี่มือหนักใช่เล่นเหมือนกันนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น