ไอยดาผูกรัก

ตอนที่ 2 : 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 57
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    22 ก.ค. 63

“แม่ปาฮะ” เด็กชายนครินทร์วัยใกล้ 4 ขวบ เรียกผู้เป็นแม่ด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

“ว่าไงครับ” ปาริษาในชุดกางเกงยีนที่กำลังขับรถคันสวยเพื่อรับบรีฟงานจาก พันแสงเอเจนซี่ที่ส่งงานให้เธออยู่เสมอ เธอย้ายมาอยู่กับเด็กชายทันทีที่ได้รับจดหมายจากพี่สาวโชคดีที่งานของเธอคือฟรีแลนซ์ทำให้เธอมีเวลาอยู่กับเด็กชายตัวน้อยมากพอ เธอย้ายมาอยู่กับเด็กชายที่ห้องชุดของไอยดาอย่างที่ไอยดาต้องการ

 

“พี่นิลขอซื้อของเล่นได้ไหมฮะ” เด็กชายถามขึ้นอย่างออดอ้อน

 

“หืม ของเล่นอะไรครับ” ปาริษาถามเด็กชายขณะถอยรถเข้าจอดที่ห้างหรูสถานที่นัดกับรุ่นพี่

 

“รถบังคับฮะ ได้ไหมครับ”

 

ปาริษาไม่ตอบเธออ้อมมาอุ่มเด็กชายลงจาdคาร์ซีตสำหรับเด็กอย่างเบามือ พร้อมย่อตัวลงลูบหัวเด็กชายอย่างเอ็นดู

 

“ได้สิครับเดือนนี้พี่นิลยังไม่ได้ซื้อของเล่นเลยนี่นา” ปาริษาตอบรับคำขอ เธอไม่อยากตามใจนครินทร์มากนักแม้เงินที่ไอยดาทิ้งไว้จะมากพอให้เด็กชายใช้จ่ายอย่างสบายแต่เธอไม่อยากให้ลูกชายใช้เงินจนเกินตัวเธอจึงทำข้อตกลงไว้ว่าเด็กชายสามารถขออะไรได้เดือนละ 1 อย่าง เธอใช้เงินทุกบาททุกสตางค์ของเธอหาเลี้ยงเด็กชายเอง แม้ในตอนนี้เธอจะได้เป็นผู้จัดการมรดกของเด็กชายและแม้ว่าเงินที่ไอยดาทิ้งไว้ให้เธอจะมากมายแค่ไหนแต่เธอต้องการให้เด็กชายเก็บเงินนั้นไว้ใช้ในวันที่เธอไม่อยู่กับเขาแล้ว

 

“จริงนะฮะ เย้“เด็กดีใจกับคำอนุญาตของผู้เป็นแม่พร้อมโผเข้ากอดจรร่างบางเซถลา

 

 

“โอ๊ย ขนมพี่” เด็กชี้ขนมเค้กที่พยายามประคองกลับโต๊ะอย่างอาลัยอาวรณ์

 

เด็กชายคุ้นเคยกับร้านนี้เป็นอย่างดีเพราะมารดาจะพามาหาลุงพันแสงที่นี่เสมอเมื่อครู่เขาขอผู้เป็นมารดามาเลือกขนมอย่างเช่นทุกครั้งแต่ครั้งนี้กลับมีร่างสูงใหญ่เดินชนจนขนมเค้กชิ้นสวยตกลงพื้น

 

“นี่ๆ ลุงฮะ” เด็กชายสะกิดขาชายหนุ่มคู่กรณีอย่างเอาเรื่องคุณแม่บอกว่าถ้าเราผิดเราต้องขอโทษแต่ลุงตัวใหญ่คนนี้กลับนิ่งเฉยพร้อมคุยโทรศัพท์อย่างไม่สนใจเขาเลย

 

“ผมรอที่ร้านนะครับ ครับ” ร่างสูงตอบรับคนในสายพร้อมย่อตัวมองหน้าเด็กชายด้วยความสงสัย “มีอะไรครับหนุ่มน้อย”

 

“คุณลุงทำขนมพี่ตกครับ” เด็กชายพูดพร้อมชี้นิ้วให้ชายหนุ่มดูผลงานที่เขาสร้างไว้

 

“อ้าวหรือครับ” พีรกรก้มลงสำรวจตัวเองก็พบว่ามีคราบขนมเค้กของเด็กชายติดอยู่ที่กางเกงตัวแพงของเขา

 

“ใช่ฮะ ขนมพี่นิล” เด็กชายพูดพร้อมนั่งย่อดูขนมเค้กของตัวเองอย่างไม่วางตา

 

“ลุงขอโทษนะครับหนุ่มน้อย” พีรกรนึกเอ็นดูเด็กชายจึงขยับมานั่งมองขนมเค้กเป็นเพื่อนเด็กชายนึกตำหนิพ่อแม่ที่ปล่อยให้เด็กเล็กเดินเพ่นพ่านในที่สาธารณะคนเดียว พร้อมเอ่ยประโยคที่ทำให้เด็กชายยิ้มแป้น “ลุงซื้อให้ใหม่ดีไหมครับ”

 

 

 

“ตามนี้ได้เลยนะพี่ ปาจะได้ส่งแบบให้ดูสัปดาห์หน้าเลย” ปาริษาถามพันแสงตามงานที่เธอรับบรีฟมา เธอและพันแสงเป็นรุ่นพี่ที่หมาวิทยาลัยด้วยงานของพันแสงที่ทำงานอยู่บริษัทสร้างเกมจึงมีงานส่งให้เธอออกแบบตัวละครในเกมส์เสมอ

 

“เยส เออเดี๋ยวโอนตังงานที่แล้วในนะพอดีลูกค้าพึ่งจ่ายเช็คมา” พันแสงตอบรับรุ่นน้องคนสวย

 

ปาริษาเป็นผู้หญิงสวยแม้ไม่แต่งตัวตามแบบสมัยแม้เขาเองยังเคยคิดจะจีบแต่พอได้สัมผัสนิสัยจึงได้รู้ว่าผู้หญิงตรงหน้าควรเป็นพี่น้องพอแล้วไม่คสรเป็นมากกว่านี้เพราะเธอเล่นดุหญิงกว่าเจ้าล๊อคไวเลอร์ที่บ้านเขาเสียอีก

 

“ได้ค่ะ” หญิงสาวตอบรับรุ่นพี่แต่สายตาจับจ้องหาลูกชายที่ขอตัวไปเลือกซื้อขนมเค้กแต่กลับมาพร้อมชายหนุ่มรูปหล่อภูมิฐานคนหนึ่งที่โอบอุ้มเด็กชายไว้ในอ้อมแขน “นิลเป็นอะไรหรือเปล่าลูก”

 

“เปล่าฮะ แม่ปาคุณลุงเขาทำขนมพี่นิลหก คุณลุงเลยซื้อให้ใหม่ฮะ” เด็กชายตอบผู้เป็นแม่พร้อมชูขนมในมือให้ผู้เป็นแม่ดู

 

“ขอบคุณนะคะ” ปาริษารับเด็กชายเอาไว้ในอ้อมอก

 

พีรกรมองร่างบางที่กุลีกุจอมารับเด็กชายในอ้อมแขนของเขาไปอย่างไม่วางตาเขายอมรับว่าผู้หญิงตรงหน้าสวยถึงแม้จะไม่สวยเด่นแต่เธอกลับมีเสน่ห์ชวนมอง แต่ถึงแม้เธอจะสวยแค่ไหนแต่ดูจะไร้การรับผิดชอบที่ปล่อยเด็กเล็กเดินซนแบบนี้

 

“คราวหน้าผมว่าดูเด็กดีดีหน่อยนะครับไม่ควรปล่อยให้เดินคนเดียวแบบนี้” พีรกรตำหนิหญิงสาวตรงๆ พร้อมเดินจากไปอย่างไม่รับคำอธิบาย

 

ปาริษากำหมัดแน่นเธอกำลังจะอธิบายแต่กลับถูกชายหนุ่มนิรนามฉีกหน้าด้วยการเดินหนี เธอกำลังจะอธิบายว่าเธอมาร้านนี้บ่อยถึงกล้ายอมให้ลูกของเธอเดิมเพ่นพ่านในร้านเพราะนี่คือร้านเพื่อนสนิทของเธอทุกคนในร้านนี้รู้จักเด็กชายหมด คนอะไรไม่มีมารยาท

 

“ทีหลังไม่เอาแบบนี้แล้วนะครับพี่นิลถ้าทำหกให้มาบอกแม่ไม่ควรให้คนอื่นซื้อให้ใหม่” ปาริษาหันมาสอนลูกชายทันที่ที่สงบสติอารมณ์ได้

 

“เอาน่าปาจะดุหลานทำไม แสบมาลุงนี่” พันแสงเอ่ยขึ้นพร้อมกวักมือเรียกเด็กชายให้มาหลบหลังเฉกเช่นทุกครั้ง

 

“พี่พัน ตามใจกันจนเคยตัว” เธอกล่าวไม่ผิดด้วยความสนิทของเธอและพันแสงทำให้ชายหนุ่มเอ็นดูเด็กชายเป็นอย่างมากทุกครั้งที่เธอดุลุงพันของพี่นิลก็จะช่วยหลานเสมอ

 

พันแสงเป็นชายหนุ่มรูปหล่อเจ้าเสน่ห์หว่านเสน่ห์ใส่หญิงสาวคนอื่นไปทั่วไม่เว้นแม้แต่เธอแต่ด้วยความที่เธอรู้ทันพันแสงเลยไปหว่านเสน่ห์ใส่ แก้วกาญ เพื่อนสนิทเธอและเป็นเจ้าของร้านขนมที่เธอและพันแสงนัดมาคุยงานทุกครั้ง

 

แก้วกาญและพันแสงเคยคบกันอยู่ระยะหนึ่งและเลิกรา,เลิกร้างกันไปด้วยเหตุผลอะไรเธอเองก็ไม่เคยถามตอนนั้นเพื่อนเธอก็เสียหลักพอสมควรแต่พันแสงมาง้องอนอย่างไรแก้วกาญกลับไม่ยอมคืนดีจากเดือนเป็นปีจนทุกวันนี้พันแสงก็ยังตามง้อแก้วกาญอย่างไม่หยุดหย่อนแต่เพื่อนสนิทของเธอก็ทำตัวโสดครองคานให้พันแสงเสียใจเล่นเพราะเธอเล่นไปเดตกับคนนู้นที คนนั้นทีจนพันแสงแทบคลั่ง

 

 

 

“ก่อนที่คุณไอยดาเสียเธอมีลูกครับเป็นเด็กผู้ชาย เธอคลอดช่วงที่หายจากวงการไปครับ” ร่างผอมบางตอบพีรกรผู้จ้างวานด้วยข้อมูลที่ได้มา

 

“ลูกชายเหรอ” พีรการพึมพำ เขากับไอยดาคบกันอยู่ช่วงหนึ่งแต่ได้เลิกรากันไปเพราะเขาตัดสินใจบอกเลิกเธอเพราะเขาเองยังไม่คิดจริงจังแต่ผ่านไป 2 ปี เขาได้รับข่าวร้ายว่าไอยดาปลิดชีพตัวเองลงเขาจึงไม่สนใจอะไรและไปร่วมงานศพแสดงความเสียใจแต่ข่าวที่เขาได้รับรู้ได้ไม่นานคือลูกของไอยดาที่ป่านนี้เด็กชายน่าจะอายุ 4 ขวบและเขาสงสัยว่าเด็กชายคือลูกของเขา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น