PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,160 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    242

    Overall
    16,160

ตอนที่ 8 : Your Future||EP07 เเบบไหนที่เรียกไม่เด็ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1717
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 78 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

EP07
เเบบไหนที่เรียกไม่เด็ก




     เช้าวันใหม่ของวันหยุดนี้ฉันได้รีบตื่นขึ้นมาเเต่เช้าเเล้วอาบน้ำเเต่งตัวให้เสร็จ จากนั้นก็ไปนั่งตรงโต๊ะเครื่องเเป้งก่อนจะจัดการทาเเป้งฝุ่นไม่ให้ดูหน้ามันเเล้วจบด้วยการทาลิปมันออกสีพีชหน่อยๆ มองเเล้วดูมีความเป็นธรรมชาติ



     เท่านั้นไม่พอฉันยังหยิบเครื่องหนีบผมมาทำลอน เคยอ่านเจอมาว่าผู้หญิงเวลาปล่อยผมเเล้วจะดูมีเสน่ห์ ยิ่งเวลาผมดูเป็นลอนก็จะดูสวยน่าดึงดูดสายตาไปอีก เเละเพราะฉันคงต้องการทั้งสองอย่างเลยทำให้มันทั้งหัวนี่เเหละจะได้ดูสวยดับเบิ้ล



     เเละวันนี้ฉันก็ไม่ต้องกังวลอะไร เพราะกลางดึกเมื่อคืนพ่อกลับมาพวกเขาก็เลยไปเที่ยวกันในวันหยุดหลังจากที่ไม่ได้ใช้เวลาด้วยกันมาทั้งอาทิตย์ โดยไม่เอาลูกไปเป็นกขคนั่นเเหละ



     เเต่ฉันก็ไม่ได้โกรธอะไรนักหรอก ดีซะอีก เพราะงั้นฉันถึงชวนพี่จินยองมาอยู่เพื่อนไง พอเล่าเรื่องเมื่อวานให้เเม่ฟัง นางก็เเอบเเซวว่าฉันไม่เบาเเถมยังโดนบ่นเรื่องที่ฉันไปเเกล้งพี่จินยองอีก ก็มันน่าหมั่นไส้นี่นา



     กริ๊งก๋อง~



     โอ้ะ! ใครมากดออดหน้าบ้านฉันเวลานี้กันเนี่ย ถ้าเป็นพี่จินยองคงไม่น่าจะใช่เพราะฉันนัดเขาไว้ตั้งสิบโมง นี่มันเพิ่งจะเก้าโมงกว่าๆเองนะ



     ฉันรีบลงบันไดเดินออกไปเปิดประตูว่าใครกันที่มากดออด ถ้าเป็นพวกประกันขายของไรงี้จะด่าจะไล่ให้กลับหลุมไปเลย



     พรึ่บ!



           "พี่จินยองo_o"



     โอ้ววมันน่าตกใจยิ่งนัก พอฉันเปิดประตูออกไปดูก็พบกับพี่จินยองที่มายืนหน้าบึ่งรออยู่หน้าประตู



          "พี่กลับก่อนนะ"



     อ่าวเฮ้ย! อะไรกันเพิ่งจะมาให้ฉันอึ้งไม่กี่วิ จู่ๆก็มาบอกลาเเล้วจะกลับ ฉันเลยออกไปยื้อเเขนเขาไว้



          "จะกลับไปทำไมคะ?"



          "ก็เธอบอกให้พี่มา ก็มาเเล้วนี่ไงเพราะงั้นพี่กลับก่อนนะ"



          "โซวอนพูดงั้นจริง เเต่ก็กะว่ามาเเล้วจะบอกอีกที"



     ทำไมเขาถึงเข้าใจอะไรยาก ใครเขาจะบอกให้มาเเล้วกลับไป นี่มันเเค่การนัดอ่ะเข้าใจมั้ยยย



          "เฮ้อ เเล้วจะให้ทำอะไร"



          "เข้ามาข้างในก่อนสิคะ"



     ฉันชวนให้พี่จินยองเข้ามาเมื่อเห็นว่าเขายังยืนเฉยเลยดึงเข้ามาเเทน โอ้ยเเล้วทำไมวันนี้เขาถึงได้ดูหล่อมีออร่าขนาดนี้ ผิวขาวๆตัดกับสีผมดำขลิบพร้อมกับหน้าม้าที่ปรกลงมา เห็นเเล้วอยากอุทานว่าผัวจริงๆเลยค่ะ*0*



          "หล่อจังเลยนะวันนี้"ฉันเอ่ยปากชมเขาอย่างตั้งใจ พร้อมเเววตาที่หลงไปกับรูปลักษณ์ขณะนั้น



          "เธอก็..ปกติเเต่งสวยอยู่บ้านหรอ?"



     เเอร้ยยยพี่จินยองบอกฉันสวยอ่ะโอ้ยดีใจจรุม อ๋อธรรมดาไม่เป็นเเบบนี้หรอกจ้า ป่านนี้ยังไม่ตื่นน้ำท่ายังไม่ได้อาบปล่อยเซออยู่บ้านอย่างคนชิวๆ



          "สวยเสยอะไรกันคะ ปกติก็เเต่งงี้อยู่บ้าน"



     ฉันเอ่ยพูดอย่างเขินอายผสมกับโกหกลงไป พี่จินยองก็ไม่ได้ใสใจอะไรมากเดินไปนั่งลงบนโซฟาอย่างสบายใจ



          "ชอบเเบบนี้ล่ะสิ"พอฉันเดินตามก็หยุดหมุนตัวให้เขาชมราวกับมาเดินเเบบให้ดู



          "เปล่า"



          "เอ๊ะ!เเล้วชอบเเบบไหนอ่ะ ทีหลังโซวอนจะได้เเต่งอย่างนั่น"



          "นุ่งน้อยห่มน้อย:)"พี่จินยองยกยิ้มอย่างคนเจ้าเล่ห์ก่อนจะเปลี่ยนมาพูดเกี่ยวกับตัวฉัน"เเต่งอย่างนี้ก็น่ารักเเบบเด็กๆ"



     ทำไมกันนะถึงได้ชมฉันได้เฉยมาก ไม่ได้ดูมีความเป็นพิเศษอะไรเลยเหมือนชมนกชมไม้ท้องฟ้าว่าสวยอะไรประมาณนั้น พูดงี้เดี๋ยวฉันก็บ้าใส่เสื้อน้อยชิ้นขึ้นมาจริงๆหรอก



          "เเล้วนี่จะบอกได้ยังว่าให้มาทำไม"พี่จินยองคั้นถามฉันอีกทีหลังจากที่จบเรื่องการเเต่งตัวที่ตัวเองเเสนจะลงทุนตื่นเช้ามาทำสวยให้เขาปริ้งสักหน่อย เเต่ก็ล่มเช่นเคย ไม่มีอะไรทำให้เขามองมาเเล้วหลงไหลได้ในทันตา



          "มาเล่นเป็นเพื่อนโซวอนหน่อย"



          "เล่นไร"



          "พ่อเเม่ลูก^^"พี่จินยองเบิกตากว้างอย่างไม่อยากจะเชื่อหูเมื่อได้ยินสิ่งที่ฉันขอ ได้เเต่นั่งทำตาปริบๆเเละเฉยเมย



          "โตยัง?"



           "โตเเล้วดิ"



            "เเล้วยังจะเล่นอะไรเเบบเด็กๆเนี่ยนะ"



     ฉันพยักหน้าหงึกๆโดยมีเขานั่งกุมขมับอยู่ที่เดิม ฉันก็เเค่อยาดจะย้อนความหลังไปในช่วงเวลาที่เราได้เล่นด้วยกันอีกครั้ง เผื่อบางทีเขาอาจจะขอฉันเเต่งงานอีกทีเหมือนตอนเด็กๆก็ได้ โง้ยคิดเเล้วฟินมีความคิดไปไกลสุดๆ



     พี่จินยองที่นั่งทำใจอยู่สักพักก็ต้องยอมตกลงเล่นด้วยจนได้ เพราะเขาเป็นคนเสนอขึ้นมาเองยังไงก็ต้องรับผิดชอบ งานนี้ฉันมีเเต่ได้กับได้



     เราทั้งสองคนเดินออกมาข้างนอกเพื่อไปสวนหลังบ้านตรงที่เดิม ที่ๆเราได้เล่นด้วยกันเป็นครั้งเเรก



          "นั่งค่ะนั่ง"ฉันรีบเดินไปนั่งหลังจากที่ปูเสื่อเรียบร้อย ก่อนจะกวักมือเรียกพี่จินยองที่ยังทำหน้าเหมือนเด็กจะร้องไห้ไม่เลิก



          "เล่นเสร็จเเล้วพี่กลับได้เลยใช่มั้ย"



         "ยังค่า เพราะพี่จินยองจะอยู่เล่นเป็นเพื่อนโซวอนถึงเย็นเลย"



          "ทีหลังพี่จะไม่พลาดอะไรเเบบนี้อีก คอยดู!"



          "งั้นก็ถือซะว่าครั้งนี้เป็นบทเรียนเเล้วกันนะคะ มาค่ะอย่าเสียเวลาเลย โซวอนอยากเล่นใจจะขาดอยู่เเล้ว"



          "เเล้วเเต่เลย-_-"



          "มาเเต่งงานกันก่อนค่ะ"



          "ไหนเเหวน"



      ฉันยื่นเเหวนที่ใช้ใส่จริงๆไปให้เขา ถ้าขืนเอาอีของเล่นนั้นนิ้วฉันได้กลายเป็นนางยักษ์เเน่ๆ ดีนะที่เตรียมพร้อมมาดี พี่จินยองหยิบมันออกไปในมือฉันก่อนจะสวมใส่ให้ลวกๆ



          "คุณจะรับน้องโซวอนคนนี้เป็นภรรยามั้ยคะ"ในเมื่อไม่มีพิธีกรฉันก็ต้องสวมบทบาทถามเขาเเทน ส่วนพี่จินยองก็เหมือนชะงักไปนิดนึง



          "ต้องพูดด้วยหรอ?"



          "อ่าฮะ"



          "ไม่รับคับ-_-"



           "ต้องรับสิคะ^^;"



     ฉันฉีกยิ้มส่งไปให้พี่จินยองอย่างใจเย็น ช่วยเล่นให้มันดีๆหน่อยค่ะ ถือว่าขอโอกาสไม่ได้เข้ามาให้ง่ายๆ



         "ระ..รับ..ก็ได้"



         "เเล้วโซวอนจะรับพี่เป็นสามีมั้ย"



         "รับค่ะรับ รับเเล้วไม่คืนคำ โอเคค่ะจุ๊บได้"



     ฉันรีบเอี่ยวตัวไปหาพี่จินยองอย่างรวดเร็วหวังจะเเกล้งเขา เเต่พี่จินยองก็ไวพอเบี่ยงตัวหลบได้ทันก่อนที่ฉันจะได้เเตะเขา กลายเป็นตัวฉันต้องมาล้มลงไปที่หน้าตักของพี่จินยองเเทน



          "จุ๊บบ้าจุ๊บบออะไร นี่เเค่เล่นป่ะไม่ได้เเต่งจริงซะหน่อย อะไรจะดี๊ด๊าขนาดนี้"



          "ทีตอนเด็กพี่จินยองยังหอมเเก้มโซวอนเลย จะว่าไปตอนนั้นโซวอนก็เสียเปรียบนะ งั้นตอนนี้มาให้หอมคืนเลย"



     ฉันที่นอนอยู่บนตักพี่จินยองก็หวังจะลุกขึ้นไปหาเขา เเต่ก็โดนมือหนากดหัวฉันลงไปนอนอย่างเดิมเเล้วพูดเสียงดุ



         "นั่นมันตอนเด็ก เเต่ตอนนี้ไม่ได้เเล้ว"



         "ไม่ว่าจะตอนนี้ตอนไหน นั่นมันก็เราทั้งคู่ไม่ใช่หรอ"



          "เด็กเเบบเธอนี่มันเข้าใจยากจริงๆ"



          "คำก็เด็กสองคำก็เด็ก งั้นบอกหน่อยดิ๊ผู้ใหญ่เค้าต้องทำยังไง!"



          "ก็เเล้วเเต่สถานการณ์ เช่นตอนนี้มันใช่เรื่องมั้ยที่ต้องมาเล่นอะไรอย่างกับเด็กอนุบาล"



          "เเต่โซวอนก็ชอบเล่นอันนี้ที่สุดอ่ะ เก็บไว้เล่นกับพี่จินยองคนเดียวด้วย"ฉันบอกกับเขาขณะที่เนียนนอนตักพี่จินยองไปเฉยเลย



          "ก็เเค่วันนี้เท่านั้นเเหละ"พี่จินยองว่าพลางก้มหน้าลงมาดูฉัน"ว่าเเต่จะเเกล้งเนียนนอนตักพี่อีกนานมั้ย?"



     ฉันยู่ปากปากพร้อมกับย่นจมูกเมื่อเขารู้ทัน ยังนอนฟินได้มันทันไรก็โดนเขาขัดซะละ ไหนๆก็ด้านมาเยอะอีกครั้งจะเป็นไรไป



          "สิบโมงเเล้วปลุกโซวอนหน่อยนะคะ เมื่อเช้าตื่นเร็วมากง่วงจะตายอยู่เเล้ว"ฉันเเกล้งหาวเอามือปิดเเล้วหลับตาพริ้ม ได้ยินเสียงถอนลมหายใจของพี่จินยองดังจนรับรู้ได้ว่า ต่อให้เขาห้ามอะไรฉันมันก็ดื้อด้านไม่ฟังเขาอยู่ดี



         "ไม่กลัวผมเสียทรงไง๊ ตื่นเช้าเพื่อจะทำมันไม่ใช่หรอ"



     ฉันส่ายหัวดิ๊กๆทั้งที่หลับตาอยู่ ไม่รู้ว่าเขาจะมองฉันด้วยสีหน้าเเบบไหน เเต่ตอนนี้ได้รู้สึกเคลิ้มคล้ายจะเข้าเฝ้าพระอินทร์เป็นที่เรียบร้อยเเล้ว



     ~~


    

     ฉันตื่นขึ้นมาอีกทีเมื่อรู้สึกว่าพี่จินยองขยับตัวทำให้ฉันค่อยๆลุกออกมาจากตักเขาอย่างัวเงีย พอฉันลุกเท่านั้นพี่จินยองก็รีบใช้มือกดเข้าที่ขาตั้งเเต่ข้อเท้าจนมาถึงหัวเข่า



          "เหน็บกินหรอคะ"พี่จินยองพยักหน้าตอบเเล้วพยายามเกร็งขาไม่ให้ขยับ  ทันทีที่ความง่วงเริ่มหายไปไอ้นิสัยขี้เเกล้งคนก็กลับมาอีกเเล้วครับท่าน



          "โอ๊ยๆ"พี่จินยองร้องเสียงหลงทันทีหลังจากที่โดนฉันจี้เอวเข้า เพิ่งรู้ว่าจุดอ่อนเขาก็บ้าจี้เหมือนกันเเหะ



          "ฮ่าๆ เห้ยพี่จินยองอย่าเเกล้งโซวอนเด้"สนุกได้ไม่ทันไรฉันก็โดนพี่จินยองเอาคืนด้วยการจี้เอวฉันไม่เลิก ไม่ยอมปล่อยโอกาศให้ฉันได้โต้ตอบเลยต้องพ่ายเเพ้ให้กับเรี่ยวเเรงของเขาจนได้



          "มาเเกล้งคนอื่นเค้าก่อน โดนบ้างเเล้วเป็นไงล่ะ"



          "โถ่ว พี่จินยองอย่างอ่อน ถ้าเกิดไปมีเรื่องกับใครงี้เกิดว่าเค้าเข้ามาจี้นิดหน่อยก็เเพ้เลยอ่ะดิ"



          "ถ้าเกินเเบบนั้นจริงใครเขาจะยอมกันล่ะ เกิดมายังไม่เคยได้ยินว่าต่อสู้กันเเล้วอีกฝ่ายจะเเพ้เพราะบ้าจี้สักหน่อย"



          "ก็พี่จินยองรายเเรกไง^^"ฉันยกยิ้มที่คิดว่ากวนสุดขีดส่งไปให้พี่จินยอง"เเล้วนี่หายยัง"



          "ยัง เพราะเธอเเกล้งเนี่ยเป็นหนักกว่าเดิมอีก"



          "ให้โซวอนรับผิดชอบได้นะ เอาเป็นว่าดูเเลตลอดชีพยังได้"



          "ไม่เป็นไรพี่มีประกันภัย:)"พี่จินยองเน้นเสียงคำนั้นเเล้วมองมาที่ฉันอย่างสื่อความหมาย



          "เเต่ดูว่าภัยอย่างโซวอนจะกำจัดยากหน่อยนะคะ"เเละฉันเองก็ตอบพี่จินยองอย่างไม่ยอมเเพ้



     อยากจะรู้จริงๆตอนเเม่ท้องฉันกินสีทาบ้านเข้าไปเป็นอาหารเสริมรึไงถึงได้เกิดมาทนได้อะไรเเบบนี้ เป็นคนอื่นป่านนี้ตัดใจหนีไปหาคนใหม่เเทนละ



          "คาดหวังไว้สูงถ้าไม่สมหวังขึ้นมาจะเจ็บเอานะ"พี่จินยองเอ่ยปากกล่าวเตือนฉัน ถามว่าเเคร์มั้ย ไม่อ่ะ นี่มันก็เพิ่งเริ่มต้นอะไรจะถอดใจเร็วขนาดนั้น 



     ถึงเเม้ว่าเขาดูจะผลักไสฉันก็ตามเเต่ไอ้เราก็ได้เเต่เจ็บอิดๆออดๆสักพักก็ลั้นลาเดินไปหาเค้าใหม่อยู่ดี



          "มาเล่นกันต่อเถอะ เอว่าเเต่เมื่อกี้เล่นถึงไหนเเล้วนะ เอ่อใช่เเต่งงานเสร็จเเล้วก็ต้องมีลูก ตะ..เเต่ว่าข้ามๆไปเหอะเนาะฮ่าๆ^^;"



     ฉันที่พูดอยู่ก็เกิดอาการพูดตะกุกตะกักขึ้นมา เเล้วพอนึกถึงเมื่อตอนเด็กก็รู้สึกว่าเขินขึ้นมาซะอย่างงั้น



           "โซวอนว่าเลิกเล่นเหอะค่ะ"ฉันหลับตาปี๋ขณะที่พูดเเล้วรีบลุกออกมาดิ่งเข้าบ้านในทันที



     ให้ตายเถอะ พอเอาเข้าจริงๆมาเล่นอะไรเเบบนี้ฉันก็รู้สึกอายสุดๆ ส่วนพี่จินยองที่โดนทิ้งอยู่หลังบ้านกระทันหันก็เข้ามาในบ้านได้หน้าตาเฉย ก่อนจะเดินมาหยุดอยู่อยู่ข้างๆฉัน



          "ไม่เล่นต่อเเล้วหรอ"เเหมทีก่อนหน้านี้บ่นจะเป็นจะตายว่าไม่อยากเล่น พอตอนนี้ล่ะอยากจะเล่นขึ้นมาเชียวนะ



          "จะได้ทำลูกสักหน่อย พอดีอยากเห็นคนเเถวนี้ท้องป่อง"



     ฉันหันขวับจ้องหน้าเขาไม่รู้ว่าที่พูดนั่นสื่ออะไรไปถึงไหนต่อไหน หรือคำเเฝงอะไรสักอย่างที่ฉันไม่อาจจะคาดเดาได้ เกิดพูดขึ้นมาเเล้วไม่ใช่เขาก็จะหาว่าฉันคิดเลยเถิด



           "เหอะ ทำมาพูด ก่อนหน้านี้หลังปฎิญาณยังหลบโซวอนอยู่เลย กลัวว่าจะเผลอไผลไปกับรสจูบของโซวอนล่ะซี๊"



     คราวนี้ฉันเเกล้งหยอกเขาคืนกลบเกลื่อนความเขินตัวเอง จะหาว่าฉันเขินฝ่ายเดียวไม่ได้ เขาเองก็เหมือนกัน ยังไงก็น่าจะรู้ว่าฉันไม่ทำจริงๆเเต่เขาก็ยังหลบเเถมหน้าเเดงเเล้วว่าตัดบทอีก



          "พี่จะกลัวทำไม เธอมากกว่ามั้ยที่จะต้องเป็นฝ่ายกลัว"



          "อ่อพูดงี้เดี๋ยวรู้เลย"



     ไม่รู้ฉันไปเอาความกล้าบ้าบิ่นมาจากไหนถึงได้เขย่งปลายเท้าหลับหูหลับตาไปจุ๊บปากพี่จินยองเพื่อลบคำสบประมาทของเขา



     จุ๊บ~



     เมื่อฉันผละออกมาก็อยากจะวิ่งรอบโลกสักสามตลบ โอ้ยฉันทำอะไรลงไปฮือT^T ขอลาออกจากการเป็นตัวเองที



     ฉันมองปฎิกิริยาของเขาที่มีต่อฉัน  พี่จินยองเองก็เหมือนอึ้งไปชั่วขณะเเต่เเล้วเขาก็ขยับเข้ามาใกล้ก่อนจะจู่โจมฉันด้วยการดึงเข้ามาหา พร้อมกับโอบรอบเอวฉันไว้เเล้วเลื่อนใบหน้าให้อยู่ในระดับเดียวกัน


          "เเบบนั้นน่ะเด็กๆ ของจริงมันต้องเเบบเน้"



   :x



     ว่าจบพี่จินยองก็เข้ามาประกบจูบฉันในทันที เหมือนเขากำลังบ่งบอกให้ฉันได้รู้ว่าการจูบที่เเท้จริงมันเป็นอย่างไรเมื่อเขาเริ่มขยับริมฝีปากเเล้วระเลงไปทั่ว ต่างจากฉันที่ก่อนหน้านี้ทำได้เเค่ปากเเตะปาก สัมผัสเเปลกใหม่ที่ฉันได้รับพลอยจะคล้ายตามรวมไปถึงเสียงหัวใจที่เต้นตึกตักตึกตักอยู่ภายในใจ นี่น่ะหรอจูบเเรก มันให้ความรู้สึกดีเเบบนี้นี่เอง ทั้งหวานชื่นผสมกับความสุขไปพร้อมๆกัน



     ไม่นานจากนั้นพี่จินยองที่ปล่อยให้ฉันตะลึงกับรสจูบของเขาก็ผละออกมาพร้อมกับยกยิ้มมุมปากจนหัวใจของใจเต้นเเรงเเทบจะระเบิดออกมา



          "นี่ยังเบาๆนะ ถ้าเเบบดีพคิสเธอคงจะไม่ไหว:)"



          "อะ..อะไรดิบๆ ฮืออเมื่อกี้พี่จินยองจูบโซวอนหรอ"ฉันเอามือเเตะที่ปากเเล้วร้องถามเขาพลางถอยออกห่าง



          "ทำมาโวยวาย พี่ก็ตกใจเหมือนกันมั้ยล่ะ"



          "คนตกใจนี่ต้องทำคืนด้วยอ่อ"



          "คงงั้น"



     พี่จินยองตอบหน้าเฉยเเล้วเดินหนีฉันเข้าไปในห้องครัวเพื่อหาน้ำมาดื่ม ความรู้สึกตอนนี้คืออยากกรี๊ดออกมาดังๆเอาให้ทั้งโลกได้ยินกันไปเลย



     ไม่เคยคิดไม่เคยฝันว่าจะได้จูบกับพี่จินยองจริงๆ จูบของเขานี่ทำฉันอ่อนไปเลย ไหนจะที่เขาพูดดิบๆนั่นอีก มันคือดิบเถื่อนหรอ?เหยเวลาจูบกันนี่มีหลากหลายรูปเเบบด้วย!



          "นี่อะไรเนี่ย"พี่จินยองถามขณะที่เขาวางเเก้วลงกับโต๊ะมองมายังเเผ่นกระดาษขนาดใหญ่ที่เมื่อคืนฉันนั่งทำ เเล้วปล่อยทิ้งให้เเห้ง



          "การบ้าน"



           "เเน่ใจว่าจะเอางานชิ้นนี้ไปส่ง"เขามองมาที่ฉันสลับกับผลงานที่ฉันนั่งทำอย่างตั้งใจเป็นเวลานาน เเต่เขากลับบอกบางอย่างทางสายตาทั้งที่เขาก็ไม่ได้พูดออกมาว่ามันห่วย



     เออยอมรับก็ได้ว่ามันดูห่วยจริง เเต่ความสามารถฉันมันให้มาเเค่นี้ พยายามที่จะให้ออกมาดูดีที่สุดเเล้วด้วย



           "ทำใหม่ดีกว่ามั้ง"



          "โอยไม่ทำเเล้วใช้เวลาตั้งนานกว่าจะทำเสร็จ เผลอๆทำใหม่อาจจะออกมาดูเเย่กว่ารอบเเรกอีก"



          "เดี๋ยวช่วย ไหนๆต้องทนอยู่กับเธอทั้งวันไม่มีไรทำก็น่าเบื่อเเย่"



     อะไรคืออยู่กับฉันเเล้วต้องน่าเบื่ออ่ะ-_- อ๋อนี่ถ้าอยู่กับยัยจีอานั่นป่านนี้คงดีใจจนหุบยิ้มไม่อยู่สินะ



     ฉันบ่นว่าเขาภายในใจเเต่ก็ตกลงยอมที่จะให้พี่จินยองมาช่วย ถ้าอันนี้ทำออกมาสวยกว่าก็ดีไป เเต่ถ้ามันเเย่กว่าก็คงได้เอาอีนี่ไปส่งครูเค้าจริงๆ



          "เเล้วไอกระจุกกลมๆนี่ตั้งใจจะวาดให้ออกมาเป็นอะไร"พี่จินยองชี้ไปตรงจุดนั้นที่เขาดูไม่ออกว่ามันคืออะไร ก่อนหน้านี้ที่ฉันลงสีน้ำก็พยายามไม่ให้มันออกขอบละนะ เเต่ก็เอาไม่อยู่สีมันเลยลงมาผสมรวมกัน



          "พี่จินยองไง"



          "มั่นใจว่านั่นคน นึกว่าระบายปิดอะไรไว้ซะอีก"



     ฉันเบะหน้าใส่เขาเเล้วเดินไปเตรียมอุปกรณ์มาวางไว้บนโต๊ะเเทน ส่วนตอนนี้พี่จินยองก็ได้นั่งรออย่างสบายเป็นที่เรียบร้อย พอนำของมาวางเสร็จฉันก็ตามไปนั่งข้างๆเขาพร้อมกับเลื่อนกระดาษเเผ่นใหม่มาวางไว้ระหว่างกึ่งกลางฉันเเละเขา



          "ถ้าเธอวาดไม่สวยทำเป็นเงาน่าจะง่ายกว่า"เขาบอกกับฉันพลางออกความคิดเห็นก่อนจะเทน้ำราดลงไปบนกระดาษให้เเฉะพอประมาณ ทำให้ฉันที่มองอยู่ต้องร้องออกมาตกใจนึกว่าเขาทำน้ำหกลงกระดาษ



          "เเบมือมา"



     ฉันยื่นมือทั้งสองข้างไปให้พี่จินยองอย่างง่ายดาย เขาจับที่ข้อมือฉันก่อนจะเอาสีเหลืองมาทารอบมือให้ทั่วทั้งสองข้าง เเล้วสั่งให้ฉันถูให้ทั่วหน้ากระดาษจากนั้นก็ใช้สีเเดงทาต่อ



          "เสร็จเเล้วไงต่ออ่ะ"ฉันถามพี่จินยองพร้อมชูมือทั้งสองข้างให้เขาดูว่ามันเปื้อนไปหมดเเล้ว เเต่พี่จินยองกลับยื่นมือมาปัดเส้นผมฉันตรงหน้าผากเเล้วก็เเถวจมูกออกให้



          "รอให้มันเเห้งก่อน"



     หลังจากที่รอให้มันเเห้งระหว่างนั้นฉันก็ไปล้างมือเพราะพี่จินยองบอกว่าไม่ต้องใช้มันเเล้ว ที่เหลือก็เเค่ใช้พู่กันเติมเอา



          "ทีนี้เธอก็วาดเหมือนเเผ่นเก่าเเค่ไม่ต้องลงรายละเอียด พอมองไปเเล้วเป็นเงาก็พอ"



     ว่าจบพี่จินยองก็ยื่นพู่กันให้พร้อมกับจุ่มลงไปในสีดำ ขณะที่ฉันกำลังมุ่งมั่นอยู่กับการวาดพี่จินยองเขาก็คอยพูดให้กำลังใจไปด้วยอย่างเช่น..



           "ศิลปะไม่มีผิดถูกหรอก มันฝึกกันได้"



          "ใช้ความรู้สึกว่าเราอยากจะให้ภาพนี้ออกมาดี มันจะยิ่งทำให้มีเเรงผลักดัน"



     โดยรวมเเล้วตอนนี้ฉันวาดทุกอย่างได้ครบขาดก็เเต่คนที่อยู่ในภาพนี้เป็นจุดเด่นที่สำคัญ พี่จินยองที่เห็นฉันไม่ลงมือวาดสักทีเขาเลยดึงกระดาษมาใกล้ๆก่อนจะเเย่งพู่กันไปวาดเอง



     ส่วนตอนนี้ก็เหมือนว่าฉันได้พักมือเเล้วมองเขาวาดอย่างขะมักเขม้นทั้งๆที่ไม่ใช่งานตัวเอง



          "เสร็จเเล้ว"



     ใช้เวลาไม่นานพี่จินยองก็วางพู่กันลงเเล้วส่งให้ฉันดู พอได้เห็นเเบบนี้มองดูรวมๆเเล้วมีเสน่ห์เหลือเกิน เอ้ย!ออกมาดูดีเกินที่คาดคิด*0*



          "เเละที่สำคัญที่สุดต้องใช้ใจวาดด้วย"



     ฉันหันหน้าไปมองพี่จินยองในทันที คราวนี้ฉันจึงจุ่มนิ้วลงไปในขวดสีดำเพื่อเติมหัวใจลงไปในกระดาษเเผ่นนั้นไว้ข้างๆคนที่กำลังเล่นบาสอยู่ในรูป



          "นี่ไงใช้ใจวาดมีออร่าด้วยเห็นมั้ย"



     พี่จินยองส่ายหัวทันทีที่เห็นฉันยิ้มร่ากับผลงานที่เพิ่งทำเสร็จไปหมาดๆ



          "กวนหรอ?"



          "โอ้ะ!ใช้ใจวาดใจไงโห่วว ออกมาสวยดีใช่มั้ยล่าา"



          "พังพัง ที่ทำมาทั้งหมดพังเพราะไอหัวใจเล็กๆกระจิ๋วนี่"



     ก็เขาบอกให้ใช้ใจวาดนี่ ฉันก็เเค่เติมลงไปเพื่อให้มันออกมาดูพิเศษขึ้นเลยนะ เเล้วมันจะพังได้ไงในเมื่อมันคือศิลปะ ทีไอพวกที่วาดอะไรก็ไม่รู้ยังขายได้เป็นล้านๆบาทเลย



          "เเทนที่จะรวบผมให้เรียบร้อย ดูซิเกอะหน้าไปหมด"



     เเหมพี่จินยองจะห่วงผมฉันอะไรขนาดนั้นคงเห็นใจที่ฉันตื่นมาทำสินะ:)



          "เดี๋ยวโซวอนเอาของไปล้างก่อนนะ"



      ฉันหยิบอุปกรณ์เเต่ละชิ้นที่ใช้ไปวางที่ซิงค์เเล้วจัดการล้าง เเต่เเล้วฉันก็ต้องหยุดจ้องเข้าไปมองกระจกเงาของตู้เเขวนที่อยู่สูงเเค่ระดับตา ก่อนจะพบว่าในนั้นใบหน้าของฉันเปรอะเปื้อนด้วยสีไปทั่วหน้าเป็นขีดๆตามส่วนต่างๆ

     พอมาคิดๆดูฉันก็ต้องหันไปหาพี่จินยองเเล้วมองเขาอย่างไม่พอใจ ที่มาปัดผมให้ไรงี้จริงๆเเล้วเนียนเเกล้งกันนี่



          "พี่-จิน-ยอง!"


____________


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 78 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #92 yugyeomi (@yugyeomi) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 22:33
    จินยองงงง งื้ออออออ ฟินอะะะ
    #92
    0
  2. #91 PikachuNice (@297036) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 00:50
    พี่จินย๊องงงงง
    #91
    0
  3. #90 Creamy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 12:49
    น้อววมีจงมีจูบเขินแทนแล้วแกล้งอารายกันอีกก็ไม่รู้วว
    #90
    0
  4. #89 zingerjj (@BGBT) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 31 มีนาคม 2561 / 10:52
    ฮือออ ต่อเร็วๆน้าาาา รอออ
    #89
    0
  5. #88 Creamy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 13:37
    อยากอ่านแล้วค่ะไรท์😱
    #88
    0
  6. #87 Creamy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 13:37
    อยากอ่านแล้วค่ะไรท์😱
    #87
    0
  7. #83 Itsnotearn (@Itsnotearn) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 22:13
    มาต่อเร็วๆน้าา อยากอ่านต่อแย้ววว
    #83
    0
  8. วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2561 / 00:43
    ต่อเร็วๆนะค่ะ อยากให้พระเอกหึงบ้าง
    #80
    0
  9. #77 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:11
    อยากให้มีดราม่าบ้างจัง
    #77
    0
  10. #76 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 17:11
    ต่อเรวๆๆๆ
    #76
    0
  11. #75 Creamy (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:15
    มีความเขิลระดับสิบมาต่อเร็วนะค่ะ

    #รักไรท์ที่สุด
    #75
    0
  12. #74 FhaSai_00 (@FhaSai_00) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 22:51
    มาแค่นี้ก็เขินละ
    #74
    0
  13. #73 Chan_Sia (@Chan_Sia) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:21
    เจิมมมมมมมมม
    กรี้ดดดด น่ารักกก
    #73
    0
  14. #72 งืม ‘ㅅ’ (@OHMYUNGPARK_) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 19:01
    เจิมรอเลยยยย555
    #72
    0
  15. #71 KaewtaSky (@Jacksonoomm) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:56
    ทำไมสปอยตอนนี้ดูนางเองมโนสูงจังงง
    #71
    0