PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,129 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    211

    Overall
    16,129

ตอนที่ 6 : Your Future||EP05 ออกตัวเเรง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

EP05
ออกตัวเเรง



          "เเม่ๆพี่จินยองล่ะ ที่ห้องก็ไม่อยู่ข้างล่างก็ไม่เจอ หายไปไหนเเล้วก็ไม่รู้"ฉันวิ่งลงบันได้มาด้วยความเร็วสูงพลางโวยวายเสียงดังถามเเม่ที่ทำอาหารอยู่ด้านล่าง



           "ตื่นสายขนาดนี้พี่เขาก็หนีไปโรงเรียนก่อนเเล้วมั้ง"



           "เเล้วทำไมไม่เรียกโซวอนล่าา โหฝันที่โซวอนวาดไว้หายลับไปกับตา"



            "เลิกพูดมากเเล้วไปโรงเรียนได้เเล้วไป๊"



      เมื่อคืนไม่น่านอนดึกเลยเรา ตื่นมาอีกทีก็พบว่าอยู่ในห้องตัวเองซะเเล้ว กลับมาตอนไหนกันนะ จำได้ว่านอนมองพี่จินยองจนเผลอหลับไป นี่อย่าบอกนะว่าเดินละเมอกลับห้องมาเองจริงๆ!!



     ฉันรีบหยิบกระเป๋านักเรียนมาสะพายไหล่เเล้วหยิบขนมปังปิ้งไปเเผ่นนึงเพื่อกินรองท้อง เเต่เมื่อเปิดประตูวิ่งออกมานอกบ้านก็พบกับพี่จินยองที่นั่งอยู่บนรถตัวเองมองมาทางเข้าบ้านฉันพอดี เผลอหลุดยิ้มรู้สึกดีใจที่ยังเห็นเขารอกันอยู่



          "นึกว่าหนีไปเเล้วซะอีก"เมื่อเดินมาถึงรถฉันก็เอ่ยบอกกับพี่จินยอง เเต่เขาก็ยังเพิกเฉยไหวไหล่ใส่ฉันเเล้วเปลี่ยนไปค่อมบิ๊กไบค์คู่ใจ พร้อมกับสตาร์จรถขึ้น



            "ก็กะว่าถ้าช้าอีกนาทีเดียวคงไม่รอเเล้ว"



      ฉันเบะปากใส่พี่จินยองเเล้วรีบปีนขึ้นรถเขาก่อนที่จะบิดเครื่องขับหนีกันเพราะฉันมัวเเต่ชักช้า



     08.17 น.



          "เกือบสายเเล้วมั้ยล่ะ"



     ฉันยืนรอพี่จินยองที่เข้าไปจอดรถเสร็จไม่นานก็เดินออกมาพร้อมกับเสียงบ่นที่จงใจให้ฉันได้ยิน จ้าาน้องขอโทษได้มั้ยล่ะT^T



          "ก็ไม่ถึงกับสายนะ เหลืออีกตั้งสิบนาทีกว่าๆเอง"



          "เเต่พี่มะ.."



          "พี่ซามูเอล*0*"ฉันที่มองดูนาฬิกาเเล้วเงยหน้าเพื่อบอกเวลากับพี่จินยอง เเต่เเล้วสายตาของฉันก็ดันไปเหลือบเห็นพี่ซามูเอลคนหล่อเสียก่อนเลยตะโกนเรียกทักทายเขาด้วยการโบกมือ



     พอพี่ซามูเอลเห็นฉันก็เดินยิ้มเข้ามาหาเเต่ไกล ระหว่างที่เขาเดินมาฉันก็เห็นว่าพี่จินยองกำลังทำหน้าเซ็ง สงสัยคงเป็นเพราะว่าฉันไม่ได้ฟังที่เขาพูดเเล้วยังตัดบทเเทรกขึ้นมาอีก



          "อ่าวจินยอง ไมวันนี้มาสายจังวะ"พี่ซามูเอลที่เดินมาเห็นเพื่อนของเขาก็ทักขึ้นเพราะธรรมดาพี่จินยองจะเป็นคนมาโรงเรียนเร็ว ซึ่งฉันก็ไม่เข้าใจว่าเขาจะรีบมาทำไม



          "ก็เพราะยัยนี่ไง"เขากล่าวหาฉันเสร็จก็เดินหนีออกไปเลย ปล่อยให้ฉันยืนงงอยู่อย่างนั้น ก็เขาเองไม่ใช่หรอที่เป็นฝ่ายรอเมื่อเช้า ฉันก็ยังคิดเลยว่าเขาคงออกไปตั้งนานเเล้ว



          "อะไรของมันวะ"



           "ช่างเขาเหอะค่ะ สงสัยเมื่อคืนนอนไม่พอ ว่าเเต่พี่ซามูเอลมาทำอะไรตรงนี้กันคะ"



          "มารอเราเนี่ยเเหละ"



          "รอโซวอน?"เขาพยักหน้าเมื่อฉันถามให้เเน่ใจอีกครั้ง หูยย คนหล่อมาดักรอเรา>.<



          "มีอะไรรึเปล่าคะ"



          "เมื่อวานเป็นไง ป๊าไม่น่าโทรมาเรียกพี่ให้กลับอ่ะ ปล่อยให้เราอยู่คนเดียวเลยเนี่ย"



          "ไม่ต้องรู้สึกผิดที่ทิ้งโซวอนไว้คนเดียวหรอกค่ะ เพราะผลที่ได้คุ้มมว๊ากกกกก"ฉันกระซิบเสียงเบา เพราะกลัวพูดไปจะอั้นความดีใจไม่ไหวเผลอพูดเสียงดังจนได้ยินไปถึงพี่จินยองที่เดินห่างออกไปได้สักระยะนึง



          "ดีมากขนาดนั้นเลย?"ฉันส่งยิ้มตาหยีไปให้พี่เขาดูว่ามันดีเเค่ไหนเห็นได้จากสีหน้าของฉันในตอนนี้



          "อ่าๆ ว่าเเต่เที่ยงนี้โซวอนว่างรึเปล่า"



           "ไม่!.."



            "งะ..งั้นหร.."



             "ไม่ว่างซะที่ไหนกันเล่า ดูทำหน้าเข้าสิ"ฉันหัวเราะคิกคักขึ้นมาเมื่อหลอกพี่ซามูเอลจนสีหน้าเขาเปลี่ยนกระทันหัน จากที่ยิ้มๆอยู่กลับหุบลง



          "เที่ยงนี้มากินข้าวด้วยกันมั้ย พี่เลี้ยงเอง"



          "ของฟรีใครไม่เอาก็บ้าเเล่ว ไปสิค๊าา อยากไปนั่งกินข้าวด้วยสุดๆเลย"



          "อยากนั่งกับจินยองมากกว่าอ่ะดิ พี่พูดถูกมั้ย"



     ฉันพยักหน้างึกๆที่เขารู้ทันเเละพูดได้ตรงตัวมาก หรือต่อให้คิดเเก้ตัวเขาก็ไม่มีทางเชื่อหรอก เพราะการเเสดงออกของฉันที่มีต่อพี่จินยองบ่งบอกได้ชัดเจนว่าชอบเขามากมายขนาดไหน



          "ถ้าชอบมากขนาดนั้นเผื่อใจไว้หน่อยก็ดีนะโซวอน เท่าที่เป็นเพื่อนกันมาจินยองมันยังไม่คิดจะคบใครจริงๆจังๆตอนนี้หรอก"



          "ทำไมอ่ะ"



          "อันนี้ก็ต้องถามมันเอง เพราะพี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน:)"



     พี่ซามูเอลตอบออกมาพร้อมกับยกยิ้มฉันเลยได้เเต่เก็บกั้นอารมณ์ของตัวเองเเละถอนหายใจออกอย่างเซ็งๆ มาพูดให้ดูลึกลับจนฉันอยากรู้เเล้วก็จบลงด้วยคำตอบที่เขาเองก็ไม่รู้



          "คราวหลังถ้าไม่รู้ก็ไม่ต้องพูดเลยนะพี่ซามูเอล โซวอนเซ็ง เสียเวลา เฮ้อ.."ฉันบอกเขาอย่างงอนๆเเต่เขากลับมองว่าที่ฉันกำลังเป็นอยู่มันน่าเอ็นดู ไม่ได้มองสักนิดว่าฉันอาจจะโกรธเขาเเบบจริงจังก็ได้



          "ไม่ต้องมาขำเลย โซวอนไม่เล่นด้วยเเล่ว"ฉันผลักพี่ซามูเอลออกเบาๆเเล้วเดินฟึดฟัดหนีเขาออกไปด้วยความไว เเต่ก็ไม่วายได้ยินเสียงของพี่ซามูเอลตะโกนตามหลังมาอยู่ดี



          "เจอกันตอนเที่ยงนะน้องโซวอน"



     ฉันหยุดเดินเเล้วหันไปเเลบลิ้นใส่เขา คนอะไรหล่อเเต่ขี้เเกล้ง หึ๊ยยย ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับโซวอนคนนี้หรอก ต่อให้พี่จินยองยังไม่อยากรักใครในเวลานี้ฉันก็จะทำให้เขาหันมาชอบฉัน เเละเป็นผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างเขาให้ได้

ถ้ามาผิดเวลาก็ทำให้มันถูกเวลาซะก็จบ



      @โรงอาหาร


       12.04 น.



          "เดี๋ยวๆโซวอน เราจะไปนั่งกับพวกพี่เขาอีกเเล้วหรอ"



     เยริโวยวายขึ้นมาเมื่อฉันบอกเธอว่าเราจะไปกินเข้าเที่ยงด้วยกันกับพวกพี่จินยอง เท่านั้นเเหละเธอก็ทำตาโตตื่นเต้นจับเเขนฉันที่จะเดินไปที่โต๊ะพวกเขาให้หยุดก่อน



          "ใช่ ไม่ต้องกลัวว่าฉันจะพาเธอไปหน้าเเตกด้วยกันเหมือนเมื่อวานหรอกนะ เพราะวันนี้คนในเเก๊งนั้นชวนฉันไปนั่งด้วยกันจริงๆ"



          "ฉันไม่ได้กลัวอะไรนะโซวอนเเค่จะถามว่าตอนนี้ฉันไม่ได้ดูเเย่ใช่มั้ย"



          "อ้าว~ที่เเท้ห่วงสวย"พอฉันพูดเเบบนั้นเยริก็หุบยิ้มเก็บอาการตัวเองทันที"เเอบชอบใครในนั้นล่ะสิ"



          "บ้าา เปล๊า.."เยริปฏิเสธฉันเสียงเเข็งด้วยท่าทางจริงจัง ก่อนจะพูดทิ้งท้ายให้ฉันต้องยอมใจ"เเต่ถ้าได้สักคนก็ดี"



     ฉันขยิบตาให้เเล้วจูงมือเธอเดินไปที่โต๊ะนั่นด้วยกัน เมื่อมาถึงภาพเหตุการ์ณในวันวานก็ย้อนเข้ามา เเต่ต่างที่ว่าการมาของฉันครั้งนี้คือคำชวน



          "อ้าวโซวอนมาเร็วดีนะ นั่งเลยๆ"พี่ซามูเอลที่เห็นฉันก็ลุกขึ้นพูดพร้อมกับตีไปที่โต๊ะว่างอีกตัวที่อยู่ข้างๆกัน



     ดะ..เดี๋ยวสิ ที่ฉันคิดมันต้องไม่ใช่เเบบนี้นี่! ไหงกลับต้องเเยกตัวออกมาจากพวกเขา



          "โต๊ะมันเต็มน่ะ จะไปนั่งเบียดเขาก็กระไรอยู่"ฉันฝืนยิ้มให้พี่ซามูเอลสุดๆพร้อมกับเเรงสะกิดของเยริที่เหมือนจะรู้ว่าฉันกำลังคิดอะไร



     พอฉันนั่งลงก็มองไปยังพี่จินยองที่กำลังพูดคุยกับเพื่อนของเขากันอย่างสนุกผิดกับฉันที่ต้องนั่งเซ็งเพราะผิดคาด เเต่เเล้วเขาก็หันมาทางฉันพร้อมกับหัวเราะในลำคอเหมือนบอกว่า ดีใจด้วยนะที่ไม่ได้นั่งด้วยกัน



          "โซวอนกับเพื่อนจะกินอะไรเลือกเลยนะ มื้อนี้เฮียเเซมเลี้ยงเอง"



          "เชี่ยเอ้ยย"



          "ฟริ้ง! พูดอะไรของเเกหนะ"เยริหันมาถามฉันด้วยความตกใจเมื่อฉันเผลอสบถคำหยาบออกมาเเผ่วเบา น้อยนักที่ฉันจะหลุดพูดเเต่คงเป็นเพราะหงุดหงิดที่โดนพี่จินยองกวนประสาทด้วยล่ะมั้ง



          "อ๋อ เปล่าฉันเเค่..เเค่อะไรนะอ้อเฮียเเซมงั้นหรอโหดูพูดเข้าฮ่าๆ"ฉันขำออกมาทั้งที่ก็ไม่รู้ว่ามันน่าขำตรงไหน หมดกันกับความเป็นกุลสตรีนี้T^T



          "เพิ่งจะรู้คำว่าเฮียมันตลกก็วันนี้เเหละ"



          "ฮ่าๆ ใช่สิคะน่าขำจะตายพี่ซามูเอล เนอะเยริ"ฉันส่งสายตาขอความช่วยเหลือจากเพื่อนตัวเองที่นั่งข้างกัน โอ้ยช่วยขำเป็นเพื่อนฉันหน่อยเถอะเยริ โซวอนขอ



     - SAMUEL TALK-


     @ดาดฟ้า



          "เรียกมาคุยอะไรบนนี้วะไอ้เเซม"จินยองหันมาถามผมหลังจากที่ทานข้าวกันเสร็จก็ยังพอมีเวลาในคาบพักอีกไม่มาก พอเเยกกับโซวอนเเละเพื่อนของเธอผมก็เข้าไปเรียกจินยองบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วยหน่อย ตอนนี้ก็เลยมีเเค่เราสองคนบนนี้



          "มึงชอบโซวอนอ่อ"



          "จะบ้าหรอวะไอ้เเซม มึงน่าจะเปลี่ยนมาถามว่าโซวอนชอบกูหรอจะใช่กว่านะ"ผมเบืยนสายตาไปมองทางอื่นพลางล้วงกระเป๋าก่อนเงยหน้าขึ้นมองฟ้า เเล้วหันกลับไปสบตากับอจินยองตรงๆ



          "ถ้ามึงไม่ชอบ งั้นกูจีบโซวอนนะ ที่ถามเพราะว่าถ้ามึงชอบ กูจะได้ไม่ยุ่ง"



          "เหอะ มึงก็รู้ว่ากูยังไม่อยากรักใคร"



          "ใช่ กูรู้เเค่นั้น เเต่เหตุผลจริงๆกูไม่รู้ว่ะจินยอง"



          "ถ้ามึงชอบอยากจีบก็จีบไปดิ ทำอย่างกับต้องมาขอนุญาตกูก่อนงั้นเเหละ"จินยองพูดอย่างติดตลก เเต่ผมกลับบอกมันด้วยสายตาว่าที่พูดนั้นผมจริงจังไม่ได้ล้อเล่น



     เเละจินยองจะรู้ดีว่าเมื่อผมเกิดชอบใครจริงๆเข้า มันจะไม่ใช่เรื่องล้อเล่นอีกต่อไป หรือหมายความว่าผมจริงจังนั่นเอง



          "จำวันเปิดเทอมได้มั้ย ที่มึงบอกว่าชอบก็จีบไปเลยอย่างกูติดชัวร์ กูก็หวังให้เป็นอย่างนั้นนะ"



          "โชคดีเเล้วกัน"



          "อีกอย่าง ถ้ามึงไม่ชอบโซวอนก็ควรพูดตรงๆ ไม่ใช่ไปพูดทำร้ายใจเค้านะ อย่าให้โซวอนต้องหลอกตัวเองกับฝันลมๆเเล้งๆเลย"



          "มึงขอขนาดนี้กูไม่เเกล้งโซวอนเเล้วหน่า"



     ผมพยักหน้าเป็นอันเข้าใจ ซึ่งตอนนี้ผมก็เคลียร์กับสิ่งที่รังควานใจผมเรียบร้อยสักที



          "คนนี้กูชอบจริงๆนะ ต่อไปกูจะได้เลิกกังวลสักที"ผมเดินไปตบบ่าจินยองเบาๆพร้อมกับคลี่ยิ้มให้เเล้วเดินออกมา เเต่พอหันไปมองจินยองก็ยังยืนอยู่ตรงนั้นทำให้ผมต้องปล่อยเขาอยู่อย่างเงียบๆไป


----------------------------


          "ไงจ๊ะอาหารไม่อร่อยหรอ นั่งนิ่งเชียว"ฉันนั่งกอดอกมองเยริที่กำลังพูดตอกย้ำเรื่องเมื่อกลางวันอย่างสนุกปาก



     ส่วนพี่ซามูเอลก็นะ รู้ทั้งรู้ว่าฉันอยากจะนั่งกินข้าวกับพี่จินยองขนาดไหนยังจะเเยกโต๊ะนั่งอีก คราวหลังถ้าพี่เขาชวนอีกครั้งฉันจะระบุให้ชัดเจนไปเลยคอยดู!



          "เลิกทำหน้าอย่างนั้นเเล้วเก็บของไปเรียนศิลปะข้างล่างกันเหอะ"



     ฉันถอนหายใจออกมาเป็นครั้งสุดท้ายของช่วงเวลาอันเเสนเซ็งเเล้วเลิกกอดอกเลื่อนมือไปหยิบมือถือ ก่อนจะคลิกเข้าไปในอัลบั้มรูปที่ไปเซฟตารางเรียนของห้องพี่จินยองไว้



          "งั้นรีบไปกันเหอะเยริ พี่จินยองก็คงกำลังรอฉันอยู่ข้างล่างนั่น"ฉันเก็บมือถือลงพลางยกยิ้มดีใจเเล้วเตรียมอุปกรณ์ที่คาดว่าน่าจะได้ใช้ในคาบต่อไป



          "เอาล่ะนักเรียนคาบเเรกครูก็ไม่มีอะไรมาก ที่พามาข้างล่างนี้เเค่อยากจะให้นักเรียนหาทิวทัศน์ที่ชอบเเล้ววาดลงกระดาษ ค่อยไปลงสีน้ำทีหลังเเล้วกันเนาะ ตอนนี้เเยกย้ายกันไปดูได้ตามใจเลย"



     ฉันนั่งฟังคำอธิบายของครูจบก็ต้องหยิบของที่เอาลงมาย้ายถิ่นเพื่อไปหามุมที่ชอบ ซึ่งในหัวฉันตอนนี้ก็ได้คิดไว้เเล้วว่าจะไปอยู่ส่วนไหนของโรงเรียน



          "อ๋อ~ พามาสนามบาสที่เเท้นี่มาดูพี่จินยองเขาเรียนพละสินะ"



     ฉันไหวไหล่ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้เมื่อถูกเยริชี้จุดอย่างรู้ทัน



          "ไปนั่งใต้ต้นไม้นั่นก็ได้ ร่มดี"ฉันลากเเขนเยริให้ตามไปนั่งด้วยกัน เมื่อมาถึงฉันก็หยิบกระดาษขึ้นมาเพื่อที่จะวาด



          "เเล้วเเกจะวาดอะไรอ่ะ"เยริหันมาถามเเนวทางฉันเพราะตรงนี้มันไม่ได้มีอะไรที่น่าสนใจเลย นอกจากพุ่มไม้เเละสนามบาสที่อยู่ตรงหน้า



          "ดวงอาทิตย์ก้อนเมฆ ต้นไม้ดีมั้ยง่ายดี"



          "จะบ้าหรอ โตขนาดนี้มาให้นั่งวาดอย่างกับเด็กอนุบาล"



          "เดี๋ยวไปลงสีน้ำมันก็ออกมาสวยเองเเหละน่า"ฉันเถียงเยริไปเมื่อเธอไม่เข้าใจศิลปะที่ฉันคิดจะทำ เเละใครว่าฉันจะทำเเค่นั้นล่ะ ก็วาดพี่จินยองกำลังเล่นบาสลงไปด้วยนี่เเหละทิวทัศน์ที่น่าสนใจ



          "อุ๊ย! ตายเเล้วๆโหวอีกนิดเดียวเอง"ฉันที่เริ่มลงมือวาดก็ได้ยินเสียงเยริร้องออกมาขัดสมาธิจำต้องเงยหน้าไปดู ก็พบว่าพวกพี่ๆเขาได้เริ่มเล่นกันเเล้ว



          "เมื่อกี้ทำไมหรอ"



         "ก็พี่จินยองของเเกกำลังชู๊ดลงห่วงได้อยู่เเล้วเชียว เเต่พี่ซามูเอลก็ปัดออกก่อนอ่ะดิ"



        "เห้ยเล่นงี้ได้ไงอ่ะ ฟาวล์ๆ"



        "ใจเย็นโซวอน มันไม่ผิดกติกา ว่าเเต่วาดอะไรเนี่ย"



        "ดูไม่ออกอ่อเยริ เนี่ยพี่จินยอง เห็นจุดกลมๆนี่ป่ะ มันคือลูกบาส"



          "อ้าวฉันก็นึกว่าดวงอาทิตย์"



     ฉันรีบเเย่งกระดาษออกมาจากมือเยริเมื่อเธอดูถูกชิ้นงานที่ฉันตั้งใจทำ เเต่พอมาเห็นอีกทีก็อยากจะถามตัวเองเหมือนกันว่าวาดอะไรกันเเน่?!?!



          "เยริเดี๋ยวมานะ"ฉันหยัดตัวลุกขึ้นยืนปัดเศษหญ้าที่ติดกระโปรงออก



          "จะไปไหนอีกล่ะ"



          "ซื้อน้ำให้พี่จินยอง เผื่อเขาจะประทับใจเราบ้าง เล่นมาเหนื่อยๆคงอยากดื่มอะไรเย็นๆให้มันสดชื่นน่ะ เอาไรมั้ย"



          "ไม่ๆรีบไปรีบมาเเล้วกัน"



     ฉันรีบวิ่งไปที่โรงอาหารเเล้วตรงเข้าไปยังมินิมาร์ทหยิบน้ำเปล่ามาขวดนึงเเล้วเดินไปจ่ายตังค์จากนั้นก็วิ่งกลับมาที่เดิม



          "ไวเเหะ"เยริที่เห็นฉันกลับมาเเล้วก็เอ่ยบอก



          "ไปนั่งข้างสนามรอเขาเล่นกันดีกว่า"ฉันชักชวนเยริซึ่งเธอก็ไม่ได้ว่าอะไร ออกจะเห็นด้วยที่จะได้ไปอยู่ชิดติดขอบสนามราวกับได้ไปคอนเสิร์ตเเล้วได้ยัตรนั่งหน้าสุดอย่างนั้น



     พอฉันกับเยริเริ่มเดินเข้าไปเรื่อยๆคนที่อยู่เเถวนั้นก็เริ่มหันมามองเหมือนว่าเราสองคนนั้นมาจากไหน ส่วนพี่จินยองที่วิ่งๆอยู่ก็หันมาเห็นพอดีเเต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร วิ่งเข้าไปเเย่งลูกเเล้วชู๊ตลงห่วงได้อย่างสวยงาม



     ปี๊ดดดด~



          "เอาล่ะวันนี้พอเเค่นี้ เเยกย้ายไปพักได้"



     ครูพละที่นั่งดูอยู่อีกฝั่งเข้ามาเป่านกหวีดเป็นการจบเกมส์เเล้วปล่อยให้พวกเขาได้เบรกหลังจากที่เล่นกันมาจนเหงื่อท่วมตัว



     ฉันชะเง้อมองหาพี่จินยองที่เดินตรงไปยังอ่างล้างหน้าสาธารณะของโรงเรียนก็รีบวิ่งไปหาเขา ส่วนเยริก็ขอรออยู่ตรงนั้นปล่อยให้ฉันได้เข้าไปทำคะเเนนได้อย่างเต็มที่



     พอวิ่งมาถึงพี่จินยองก็กำลังล้างหน้าไม่ได้สนใจเลยว่าตอนนี้ฉันมายืนรอเขาอยู่ เมื่อเขาล้างหน้าเสร็จก็ปิดก๊อกน้ำก่อนจะเอาเเขนเสื้อมาเช็ดหน้าเเต่ฉันก็เข้าไปหยุดไว้ด้วยการจับเเขนของเขาลง เเล้วหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าเสื้อตัวเองไปเช็ดให้เขาเเทน



     พี่จินยองมองดูฉันอยู่อย่างเงียบๆ เเต่ฉันเช็ดหน้าให้เขาได้ไม่ทันไรพี่จินยองก็เเย่งมันออกไปจากมือจัดการเช็ดเอง



          "พี่ทำเองได้ ไม่ต้องลำบากมาเช็ดให้หรอก"พี่จินยองพูดกับฉันเสียงเเข็งจนให้ความรู้สึกเหมือนเราดูห่างเหินกัน



     เเต่ฉันก็ไม่ได้เอามาเก็บไปคิดมาก เพราะฉันก็เพิ่งเข้ามาปรากฏตัวเพียงเเค่สองสามวันเองคงเป็นส่วนนึงที่ทำให้เราดูยังไม่สนิทกันเท่าไหร่ล่ะมั้ง



          "โซวอนซื้อน้ำมาเผื่อค่ะ เหนื่อยเเย่เลยสิเนี่ย กำลังเย็นๆเลย"



     ฉันยื่นขวดน้ำไปให้พี่จินยองซึ่งเขาก็รับมาโดยดี เเต่เเล้วพี่จินยองก็ทำสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดด้วยการโยนขวดน้ำผ่านฉันไปให้ใครอีกคนข้างหลังที่เพิ่งเดินเข้ามา



          "เอาไปดิเเซม เห็นบ่นว่าหิวน้ำนิ"



     ฉันมองพี่จินยองอย่างไม่เข้าใจ เพราะนี่ฉันตั้งใจซื้อมาให้เเต่เขากลับทำลายน้ำใจของฉันด้วยการโยนไปให้พี่ซามูเอลกันต่อหน้า



     ถ้าหากว่าเขาจะดื่มมันสักนิดเเล้วค่อยเเบ่งให้เพื่อนฉันจะไม่รู้สึกน้อยใจเท่านี้เลยจริงๆ



          "ส่วนนี่เดี๋ยวพี่เอาไปซักเเล้วมาคืนนะ"พี่จินยองยิ้มมุมปากเเล้วเก็บผ้าเช็ดหน้าลงกระเป๋าเดินออกไปทันที



          "โซวอย โซวอน!"



          ฉันที่มองเเผ่นหลังของพี่จินยองเดินออกไปจนไม่ได้สนใจว่าพี่เซามูเอลกำลังเรียกกันอยู่ เเละเขาคงเห็นว่าฉันกำลังเหม่อลอยจึงเพิ่มระดับน้ำเสียงขึ้นจนฉันสะดุ่งหันกลับมามองเขา



          "คะ.."



           "นี่เรียนอะไรอยู่หรอถึงได้มาเดินเเถวสนามบาสเนี่ย"



          "อ่อ ศิลปะค่ะ โซวอนขอตัวก่อนนะ"ฉันรีบเดินเลี่ยงออกมาจากพี่ซามูเอลทั้งที่จริงฉันกำลังตรงไปหาพี่จินยองที่ยืนอยู่กับพี่จีฮุนต่างหากล่ะ!



          "พี่จินยองเป็นอะไรรึเปล่าคะ เมื่อกี้ทำไม.."



          "เปล่านิ"



          ฉันไม่ทันได้ถามพี่จินยองจนจบประโยคเขาก็ตอบออกมาด้วยเสียงเรียบไม่มีคำอธิบายใดๆ



          "อ่า~ก็ดีเเล้วค่ะ งั้นเย็นนี้พี่อะ.."



          "เห้ยเเซมเย็นนี้ว่างป่ะ"



     ฉันที่พูดอยู่พี่จินยองก็พูดเเทรกขึ้นไม่ได้ฟังกันสักนิดว่าฉันพูดอะไร เเถมพี่ซามูเอลวันนี้ทำไมถึงได้รู้สึกว่าเขาจะเข้ามาได้ขัดเวลาซะเหลือเกิน



          "ทำไมอ่อ"



          "ไปส่งโซวอยที่บ้านเเทนหน่อยดิ"



      ฉันถลึงตามพี่จินยองอย่างขัดใจที่พูดเองเออเองไม่ถามความสมัคใจว่าฉันต้องการมั้ย เเละดูเหมือนว่าพี่ซามูเอลก็ดูจะเออออไปตามเขาอีก



     "ไม่เป็นไรค่ะ โซวอนกลับเองได้"ฉันบอกกับพี่ซามูเอลทั้งๆที่ยังไม่ละสายตาไปจากพี่จินยอง เเละเพื่อไม่ให้ดูเป็นการเสียมารยาทฉันเลยหันไปยิ้มให้กับพี่ซามูเอลเล็กน้อยเเล้วรีบเดินออกมาไปหาเยริ



          "เป็นไงบ้างเเก ได้ความฟินอะไรกลับมาบ้างป่ะ"



          "ฟินบ้าฟินบออะไรล่ะ เจ็บตรงนี้สุดๆเลย"ฉันบอกกับเธอที่รอฟังความคืบหน้าพลางตีไปที่กลางอกอย่างเจ็บใจ



          "เหย โดนพี่จินยองเเกล้งกลับมาอ่อ"



          "ถ้าเรียกว่าเเกล้งนี่ทำได้เจ็บเเสบหัวใจน้อยๆของอีโซวอนมากค่ะ น้ำตาจะไหลมั้ยเนี่ยดูดิ๊"ฉันเบิกตาให้เยริดูเเต่เธอกลับส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจ



          "เเกไม่ใช่คุณนายโฮนะย๊ะ จะได้มาร้องกับเรื่องเล็กๆเเค่นี้"



         "เออใช่ เเกพูดมีเหตุผล ฉันจะมาซึมเเบบนี้ไม่ได้ นี่คงเป็นเเบบทดสอบที่เค้าตั้งใจจะให้ฉันล้มเลิกเเน่ๆเลย ไม่ได้ๆ โดนเเค่ไหนก็ต้องไม่ยอมเเพ้"ฉันพูดปลอบใจตัวเองพร้อมหันไปเรียกกำลังใจจากเยริที่อยู่ข้างๆ


----------------------------

     


     ♡ฟรุ้งฟริ้งมุ้งมิ้ง♡:พี่จินยองค๊าาา



     ฉันกดส่งข้อความไปหาพี่จินยองทันทีเมื่อเลิกเรียน เเละที่ไม่บึ่งไปถึงห้องก็กลัวว่าจะไปเสียเที่ยวหรืออาจจะโดนหักหน้าเหมือนครั้งก่อน เรื่องเเบบนี้พี่จินยองนี่ถนัดเหลือเกิน



     เยริที่อยู่รอกันมาสักพักก็ขอตัวกลับก่อน ยังดีที่ฉันเป็นคนอดทนไม่ลดละไปง่ายๆถึงได้นั่งยิ้มร่ารอข้อความตอบกลับอยู่เเบบนี้ไงล่ะ



     ฉันเก็บของใส่กระเป๋าเสร็จก็ยกมือถือขึ้นมาดูอีกรอบเผื่อว่าพี่จินยองเขาจะตอบกลับมาเเล้วยัง เเต่ก็ไร้วี่เเววนี่ก็ยังเเอบคิดว่าถ้าเขาเปิดอ่านสักหน่อยก็ยังดีกว่าไม่เปิดอ่านเสียอีก ตอนนี้ฉันเลยเปลี่ยนใจโทรหาเขาเลยดีกว่า



     ตื๊ดดด..ตื๊ดดด



     เอาอีกเเล้วพี่จินยองไม่ยอมรับสายทั้งๆที่โทรติด ฉันชักจะเหนื่อยใจเเล้วนะอ่า~ให้ตายสิ ลืมไปว่าในเครื่องก็มีเบอร์พี่จีฮุนนี่นา หวังว่ารายนั้นจะรับนะ



          (ฮัลโหล)



          "พี่จีฮุนนี่โซวอนเองนะ คือพี่จินยองอยู่เเถวนั้นมั้ย"



          (มันหนีโซวอนมาหลบอยู่ห้องสมุดเนี่ย)



          "อ้าวหรอ เเล้วเค้าทำอะไรอยู่คะ"



          (มาดูเอาเองดิ พี่จะได้กลับไปเที่ยวสักที)



          "พี่จีฮุนจะกลับก็กลับไปดิ เกี่ยวไรกับโซวอน?"



          (โดนมันลากมาอยู่เป็นเพื่อนจบมั้ย)



          "เอ่อค่ะๆ งั้นเดี๋ยวโซวอนจะรีบไปเเต่อย่าบอกเค้านะคะว่าโซวอนตามไป"



          (เร็วๆเหอะ ขี้เกียจอยู่เต็มทีเเล้ว"



     ฉันวางสายจากพี่จีฮุนเสร็จก็รีบดิ่งออกจากห้องรีบวิ่งเพื่อที่จะไปห้องสมุด เเล้วจะไม่อะไรเลยถ้าหากว่าห้องสมุดมันไม่ต้องผ่านลานจอดรถที่อยู่อีกฝากของตึก



     ความเร็วที่ฉันสปีดวิ่งมาตั้งเเต่ที่ห้องเรียนจำต้องเบรกกระทันหันเเล้วรีบวิ่งกลับไปหลบอยู่มุมตึก เพราะดันไปเห็นพี่ซามูเอลอยู่เเถวลานจอดจดรถพอดี นี่ดีนะที่ฉันไม่ไปหาพี่จินยองถึงห้องอ่ะเดี๋ยวจะโดนเขาผลักไสให้ฉันกลับไปกับพี่ซามูเอลอีก



     ขนาดฉันหนีจากเรื่องนั้นยังต้องมาโดนดักทางตรงนี้อีกหรอT^T ฉันพยายามเเอบมองดูว่าเมื่อไหร่พี่ซามูเอลเขาจะกลับๆไปสักที นี่ก็ยืนหลบมาได้สักพักยังไม่เห็นท่าทีว่าเขาจะกลับๆไปสักที



          "เห้ยนาย! นายนั่นเเหละ มานี่หน่อยสิ"ฉันที่ยืนอยู่เฉยๆก็มีผู้ชายคนนึงกำลังจะเดินผ่านไปเลยรีบเรียกให้เขาหยุดก่อนที่จะเดินเลยไป เพราะเห็นว่าคนที่เรียกไม่ใช่คนรู้จักเขาเลยชี้มาที่ตัวเองเเบบงงๆ ฉันเลยต้องพยักหน้าเรียกเขาอีกที



          "เธอเรียกเรามาทำไม"



     เป็นเรื่องดีที่เขายอมหยุดเเล้วเดินเข้ามาหาฉันก่อนจะเอ่ยถาม



          "จะว่าอะไรมั้ย ถ้าฉันขอยืมเสื้อกันหนาวนายหน่อย"



     อันที่จริงเพราะสิ่งนี้ต่างหากล่ะที่ทำให้ฉันคิดอะไรดีๆออกเพื่อไว้ใช่หลบหลีกไม่ให้พี่ซามูเอลมาเห็น



          "ไหนๆนายก็จะเดินผ่านตรงนั้นไปห้องสมุดใช่มั้ยเล่า ฉันก็จะไปเหมือนกัน เอาเป็นว่าขอยืมจนเดินไปถึงตรงนู้นได้มั้ย เดี๋ยวคืนให้ตรงนั้นเลยนะๆๆ"



     ฉันอ้อนสุดขีดหวังว่าเขาจะยอมตกลงนี่เเค่จะเดินผ่านพี่ซามูเอลยังต้องมาทำอะไรเเบบนี้อีกจะบ้าตาย



          "ก็ได้"



     ฉันเเทบจะกระโดดโลดเต้นเมื่อเขาตกลงก่อนจะยื่นเสื้อกันหนาวที่ใหญ่กว่าตัวมาให้กันเเบบงงๆก็เถอะ คนอะไรดีทั้งจิตใจเเละหน้าตา



          "ขอบใจนะ"ฉันรับมาไว้เเล้วคลี่กางออกให้คลุมหัว เเต่พอจะเดินออกไปอย่างมั่นใจกลับต้องถอยมาอยู่จุดเดิมเมื่อคิดได้ว่าออกไปเเบบนี้ยิ่งทำให้สงสัยเข้าไปกันใหญ่ เผลอๆพี่ซามูเอลอาจจะจำฉันได้ด้วยซ้ำไป



     ส่วนผู้ชายคนนั้นที่มองฉันอยู่ด้านหลังก็ต้องถอนหายใจออก เพราะฉันหันไปส่งเเววตาขอความช่วยเหลือเขาอีกครั้ง



          "คราวนี้จะยืมอะไรเราอีกอ่ะ"



          "ยืมตัวได้มั้ย"



          "ห๊ะ!"



     ฉันเม้มปากไม่กล้ามองว่าเขาจะทำหน้าตกใจขนาดไหนกับคำพูดของฉัน



          "จะพูดยังไงดีล่ะ ฉันกำลังเเอบใครคนนึงอยู่เเต่ก็กลัวว่าเขาจะจับได้เลยอยากให้นายช่วยอะไรหน่อย"



          "เหอะ ผู้หญิงเเบบเธอนี่เรื่องเยอะจริงๆเลย"



     เขาพึมพำออกมาเหมือนคนเเก่ขี้บ่นเเต่ก็ยอมช่วยเหลือด้วยการดึงฉันไปโอบบ่าทั้งๆที่ฉันยังเอาเสื้อกันหนาวคุมหัวอยู่



     นี่เเอบเเตะอั๋งกันเปล่าเนี่ย จะพูดออกไปก็ไม่ได้หน้าตาก็ดูเหวี่ยงๆ เผลอพูดอะไรไม่เข้าหูเดี๋ยวจะไม่ช่วยเหลือกันซะก่อน



     เขาพาฉันเดินผ่านจุดนั้นที่มีพี่ซามูเอลยืนอยู่ ถ้าหากว่าพี่ซามูเอลเขากำลังหันมามองมันก็ดูเหมือนคู่รักคู่นึงเดินสวีตๆผ่านไปเท่านั้นเอง



          "ขอบใจที่ช่วยนะ อ่ะนี่เสื้อ ไปละบ้ายบาย"



     ทันทีที่เอาตัวรอดได้ก็ไม่ลืมชะเง้อไปดูอย่างระวัง ซึ่งพี่ซามูเอลก็ไม่เอะใจอะไรถ้าไม่ได้นายคนนี้ช่วยไว้ฉันคงได้โดนเรียกเเหง่เลย



     ฟรึบบ!



      ตอนนี้ฉันก็ได้มาถึงห้องสมุดอย่างปลอดภัยสักที ซึ่งกว่าจะมาได้เหมือนไปฝ่าสนามรบมาอย่างงั้นเเหละ พอเข้ามาอีกทีก็ต้องกวาดตามองหาพี่จินยองกับพี่จีฮุนซึ่งไม่รู้ว่านั่งกันอยู่ที่ไหน



     เเละห้องสมุดนี่ก็ยังใหญ่โตมโหฬารอีก ฉันตัดสินใจเลือกเดินไปทางฝั่งที่คนน้อยๆดูสงบๆ ต่างกับอีกฝั่งที่มีพวกเด็กนักเรียนจับกลุ่มมานั่งเม้าท์มอยตากเเอร์กันอย่างสบายอย่างกับอยู่บ้าน



     เเละเซ้นของฉันไม่เคยพลาดเมื่อเห็นพี่จินยองกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่เเถบนี้โดยมีพี่จีฮุนที่คาดเดาว่าคงเล่นเกมส์ฆ่าเวลารออยู่ข้างๆ



     เพื่อความเเนบเนียนฉันหยิบหนังสือเเถวนั้นมาสักสองสามเล่มทำเป็นว่าเข้ามาอ่านหนังสือที่นี่โดยบังเอิญ ก่อนจะจัดการส่งข้อความไปหาพี่จีฮุนว่ายืนอยู่ข้างหน้านี้ไม่ไกลเขาเลยเงยหน้าขึ้นมามองหา เเล้วตอนนั้นฉันเลยสงสัญญาณว่าจะเดินไปเเล้วนะ พี่เเกก็พยักหน้าอย่างรู้ทัน



          "เห้ยโซวอนมาอ่านหนังสือคนเดียวหรอ เพื่อนไปไหนล่ะ"



     พี่จีฮุนที่เห็นว่าฉันเดินเข้ามาในระยะใกล้ๆก็เเกล้งทำเป็นทักขึ้นได้เเนบเนียนจนอยากจะมอบโล่การเเสดงให้พี่เขาซะเหลือเกิน



          "เพื่อนกลับบ้านไปก่อนเเล้วอ่ะ ไม่นึกว่าพี่ก็มาที่นี่เหมือนกันนะเนี่ย"



     ฉันเองก็พูดคุยไปตามน้ำกับพี่จีฮุนไม่เเพ้กัน ส่วนพี่จินยองที่ก้มหน้าอ่านหนังสือก็ไม่คิดจะเงยมามองหรือให้ความสนใจร่วกับเห็นฉันเป็นอากาศ



     "ไม่ต้องนึกหรอกคนอยากมาไม่ใช่พี่ซะหน่อยฮ่าๆ นั่งด้วยกันดิ พี่ว่าจะกลับเเล้วอยู่เป็นเพื่อนไอ้จินยองที"



          "เฮ้ยงั้นกูกลับด้วยเลยเเล้วกัน"จู่ๆพี่จินยองก็ลุกขึ้นยืนเมื่อเห็นว่าพี่จีฮุนกำลังลุกออกไป เเต่เขาก็โดนพี่จีฮุนกดบ่าให้กลับไปนั่งลงอย่างเดิม



           "เอาเป็นว่าตอนนี้มึงอยู่เป็นเพื่อนโซวอนเเทนเเล้วกัน กูกลับละ"



     ฉันมองหลังพี่จินยองที่เดินออกไปอย่างไวไม่รอให้พี่จินยองได้เถียงอะไรเหมือนหายไปกับสายลม



          "ไม่อยากให้นั่งด้วยก็ไม่เป็นไรค่ะ โซวอนไปนั่งตรงอื่นก็ได้"ฉันพูดเหมือนไม่เเคร์เเล้วทำท่าจะเดินผ่านไป นี่ถ้าเกิดว่าพี่จินยองไม่สนใจจริงๆฉันก็ต้องไปนั่งตรงอื่นงั้นสิ



     ฟุ่บ~



          "จะนั่งก็นั่งไป"



     โล่งอก ผลปรากฎว่าพี่จินยองยอมให้ฉันนั่งด้วยอ่ะ อย่างน้อยๆตอนนี้เขาก็ยังไม่ใจร้ายกับฉันไปซะทีเดียวหรอกนะ หรือว่าอยู่ด้วยสองคนเขาก็เลยกล้าที่จะพูดกับฉันดีๆ เพราะการกระทำของเขามันต่างจากตอนที่มีเพื่อนอยู่ด้วยมากๆ



          "พออยู่กันสองคนพี่จินยองก็พูดกับโซวอนได้ปกติดีหนิคะ"



          "หมายความว่าไง"



          "ก็ต่อหน้าเพื่อนๆพี่จินยองไม่ได้เป็นเเบบนี้นี่"



          "เเล้วคิดว่าไงล่ะ"พี่จินยองเท้าคางพลางจ้องมองฉันเพื่อค้นหาคำตอบ



          "อย่าบอกนะว่า.."ฉันเอามือป้องปากทำท่าตกใจพร้อมกับทิ้งท้ายให้เขารอฟังคำตอบที่ฉันคิด



          "พี่จินยองชอบโซวอนเเต่ไม่เเสดงออก"



     O_o! !




----------------------------
07/02/61
นั้นสิชอบน้องรึเปล่ายังไงๆ

ตอนหน้ารอความฟิน

มาดูกันว่าพี่จินยองของเรา

จะอยู่เฉยเเบบนี้ไปได้อีกนานเเค่ไหน





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #60 Creamy (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:42
    ฮึ่ย!!ยังไงค่ะจินยอง....

    #มาเจิมด้วยนะค่ะสนุกมากๆเลย
    #60
    0
  2. #59 armygirls (@Nnongnurse) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 15:23
    อ๊ากกกกก เขิลระดับ10!!!!
    #59
    0
  3. #58 งืม ‘ㅅ’ (@OHMYUNGPARK_) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:13
    แง จินยองปากแข็งสุดๆ
    #58
    0
  4. #57 ケーキ (@cupcakedekd) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:53
    จินยองนายจะเอาไงเนี่ย
    #57
    0
  5. #54 ismind (@jungkookismind) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:03
    รอออค่าาา
    #54
    0
  6. #53 KaewtaSky (@Jacksonoomm) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 21:19
    ไรท์มาต่อด้วยน้าค้าาาาาาาาาาาาา
    #53
    0
  7. #50 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 20:15
    ต่อเร็วๆๆๆ สนุกค่ะ
    #50
    0
  8. #49 MIPMIP (@mipmip) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 20:56
    รอออ T_T
    #49
    0
  9. #48 อิ่มอิมอิ้ม (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 23 มกราคม 2561 / 06:51
    รออยู่ ต่อน้าาาา
    #48
    0
  10. #47 G.I_Super178 (@PAT_PT614) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 23:58
    รอจ้าาา
    #47
    0
  11. #46 I am Muzik (@ilovemuzik) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 23:58
    เจิมมม
    #46
    0
  12. #45 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 22 มกราคม 2561 / 22:10
    เจิมจ้าาาา
    #45
    0