PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,168 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    250

    Overall
    16,168

ตอนที่ 3 : Your Future||EP02 หลอกให้ตัดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1983
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

EP02
หลอกให้ตัดใจ



@i.cm.konschool




     เวลา 07.53 น.




               'เลขหมายที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ขณะนี้..'




     ติ๊ด




     ฉันกดวางสายทันทีที่กดโทรหาพี่จินยองเเต่ปรากฎว่าเขาปิดเครื่อง!! ให้มันได้อย่างงี้สิ หนอยยยโดนบอกรักเข้าหน่อยถึงกับกระเจิงหนีด้วยการปิดเครื่องเลยงั้นหรอ นี่ยังไม่ทันไรก็คิดจะปิดกั้นไม่ให้เข้าหากันซะเเล้ว




     ไม่เกินความสามารถที่ฉันพอจะคาดเดาได้ว่าเช้าๆเเบบนี้เขาจะไปอยู่ที่ไหนขณะรอเข้าเรียน ฉันรีบกวาดสายตามองไปทั่วโรงอาหารเเต่ก็ไม่พบ ไม่อยู่ที่นี่ก็มีเเค่ที่ห้องเรียนเท่านั้นเเหละ ไม่ปล่อยให้เสียเวลารีบสาวเท้าวิ่งขึ้นบันไดเเล้วไปที่ห้องพี่จินยองอย่างด่วน




     นั่นไง!เจอตัวเเล้ว^^ ไม่ได้สนสายตาคนในห้องที่มองมาอย่างสงสัยว่าฉันเป็นใคร กลับตรงดิ่งไปหาเป้าหมายที่นั่งหันหลังไปคุยกับเพื่อนของเขาอยู่




          "พี่จินยองปิดเครื่องหนีทำไมคะ"ที่ฉันมาก็เพื่อจะมาถามเรื่องนี้โดยตรง ช่วยไม่ได้โทรเเล้วไม่รับเอง ไม่งั้นป่านนี้ฉันไม่บากบั่นวิ่งขึ้นมาหาเขาถึงที่ห้องหรอก




     จากที่พี่จินยองกำลังคุยกับเพื่อนอย่างสนุกก็หันมาหาฉันอย่างๆช้า สีหน้าฉายให้เห็นได้ชัดว่าเขากำลังบ่งบอกเป็นนัยๆว่า'ฉันอีกเเล้วหรอ'




     ก็ใช่หนะสิ! ออกตัวเเรงขนาดนั้นก็ต้องรีบทำเเต้ม เเต่พี่จินยองกลับพังสิ่งที่ฉันเตรียมไว้เพื่อเต๊าะเขาโดยเฉพาะ




          "พอดีเเบตหมด เธอโทรมาหาพี่หรอ?"น่าเชื่อมากเลยค่ะเเบตหมดดด บอกตรงๆว่าพี่จินยองเป็นผู้ชายที่โกหกไม่เนียนมาก ละดูหน้าสิ มาทำซื่อใส่อีก น้องเหนื่อยใจเลยค่ะ




          "โซวอนขอดูมือถือหน่อยได้มั้ยคะ"ฉันส่งยิ้มให้พี่จินยองเพื่อให้รับรู้สึกถึงพลังงานบางอย่างที่เเผ่ออกมาจากฉัน เเล้วเหมือนจะสำเร็จเมื่อเขายิ้มเเหยะๆส่งกลับมา




          "จะเอาไปทำอะไรอีกครับ"ฉันกลอกตาบนมองไปข้างๆก่อนจะกลับมาจดจ้องที่พี่จินยองอย่างเคย




          "อยากให้โซวอนหยิบขึ้นมาเองมั้ยล่ะ"ได้ผลเมื่อคำนั้นไปกระตุกความคิดเขาได้อย่างดี ถึงกับรีบล้วงมือถือในกระเป๋ายื่นมาให้ฉันอย่างง่ายดาย




     คงกลัวว่าถ้าเผลอพูดอะไรออกมาขัดอีกฉันคงได้ทำอย่างเมื่อวานเเน่ๆ เเล้วไหนจะสายตานับสิบจากเพื่อนร่วมห้องที่บางส่วนก็ให้ความสนใจด้วยการหันมามองพวกเราอีก




          "ดีนะที่รอบนี้ไหวตัวทัน"ฉันรับมาก่อนจะกดปุ่มค้างไว้เพื่อเปิดเครื่อง เเล้วสิ่งที่ฉายให้เห็นคือเครื่องเปิดได้จ้า น้อววเเบตเต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยอ่ะ ลองมาเทียบกับเครื่องของฉันที่เริ่มเปิดมาลดไปเปอร์เซ็นต์เดียวก็เหมือนจะหมดอยู่ล่อมร่อ




          "เเบตหมดร้อยเปอร์เซ็นต์เลยนะคะ"ว่าเเล้วก็หันเครื่องไปให้เขาเห็นชัดๆ




          "เเค่นี้ทำไมต้องโกหกกันด้วยอ่ะ"ฉันถามพี่จินยองที่มองมาที่ฉันกำลังคิดอะไรอยู่ในใจ สักพักเขาก็เผยรอยยิ้มที่มีเสน่ห์เเฝงไปด้วยความร้ายกาจ




          "จริงๆเเล้วมันก็เรื่องของพี่นะ อยากจะรับสายหรือกดปิดเครื่องนั่นมันก็สิทธ์ของพี่"เมื่อได้ฟังคำตอบของเขาก็ถึงกลับกลืนน้ำลายลงคอ เลยต้องวางมือถือลงบนโต๊ะกลับคืน




          "โซวอนเข้าใจเเล้วค่ะ"




     ฉันเดินออกมาจากห้องด้วยความหงุดหงิด อยากจะทึ่งหัวตัวเองหวังที่จะระบายอารมณ์ออกมาเเต่ก็ไม่ อย่าเข้าใจผิดว่าฉันเจ็บกับคำพูดพวกนั้นเลยนะ พอดีเตรียมตัวมาดี นี่เเค่ถอยมาตั้งหลักเฉยๆ ทำไมวันนี้พี่จินยองมาเเปลก ทำเสียงเเข็งท่าทางการพูดก็ดูเย็นชาอีกด้วย ปล่อยไว้อย่างนี้ไม่ได้เเล้ว คิดจะให้ฉันถอดใจง่ายๆหรอ ไม่มีทางซะหรอก!!




     > JINYOUNG  PART <




     หลังจากที่โซวอนเดินออกไปผมก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก ก่อนจะหันไปเเท็คมือกับมินฮยอนอูจินเเละฮยอนบิน จะมีก็มีเเต่ไอ้ซามูเอลเนี่ยเเหละ ที่นั่งเท้าคางมองผมเเล้วส่ายหัวราวกลับไม่พอใจ




          "อะไรว๊ะซามูเอล มึงไม่ยินดีกับความสำเร็จกูหรอ"ผมเเกล้งถามมันพลางขยิบตาให้สามคนนั้นหันมาจดจ่อกับมันที่มีท่าทีเเปลกๆ




          "ก็ เปล๊าา กูเเค่คิดว่าคำพูดมึงไม่ทำร้ายใจน้องเขาไปหน่อยหรอ"




          "ไม่หรอก คนขี้ตื้อต้องโดนเเบบนี้ว่ะถึงจะเลิกยุ่ง"




          "มึงมันเลวจริงๆไอ้จินยอง"ผมพยักหน้าเบะปากมองมันอย่างรู้ทัน ที่เเท้ก็ไม่พอใจที่ผมทำเเบบนั้นล่ะสิ




          "เด็กมันเล่น ก็ต้องจัดให้สิว๊ะ"




     พลั๊ว! ผมที่เอ่ยคำพูดนั้นจบก็โดนสัมผัสเเรงๆจากคนที่เพิ่งเข้ามาอย่างไอ้จีฮุนตบหัวดังป๊าบ!




          "กูจัดให้มึงเเล้วจินยอง"มันสเเหยะยิ้มพร้อมยักคิ้ววางกระเป๋าลงข้างๆโต๊ะผม




          "ตบหัวกูทำไมว๊ะ"ผมถามอย่างข้องใจ ก็อยู่ดีๆมาทำร้ายกันเมื่อวานก็ทีนึงละ




          "ก็มึงเเกล้งโซวอนอ่ะ ตะกี้เห็นเดินออกจากห้องทำหน้าอย่างกับคนจะร้องไห้ เลยถามดู"




          "จะร้องไห้เลยหรอว๊ะ!"เเต่เเล้วไอซามูเอลที่นั่งเฉยๆก็โพล่งขึ้นเมื่อได้ยินเรื่องที่ไอ้จีฮุนเล่ามา




          "เปล่า กูเเค่เสริมให้จินยองมันรู้สึกผิด"เอาเข้าไปเเห่กันสงสารโซวอนใหญ่เลยนะพวกนี้ เเล้วตอนนี้ใครมันอยู่ข้างผมกันบ้างล่ะครับ เล่นทำผมเป็นคนเลวไปเลย




          "นี่เพื่อนมั้ยล่ะ เห็นเค้าน่ารักหน่อยนี่เเตะไม่ได้เลย"ผมพูดประชดประชันพวกมันอย่างลืมตัวว่า ที่กล่าวไปเมื่อกี้ดันเผลอพูดอะไรออกมา




      'น่ารัก'งั้นหรอ




          "เเต่กูไม่หยุดเเค่นี้หรอก จะไปซื้อทิชชู่รอปลอบโซวอนก็ได้นะ"




     > JINYOUNG END <






     ฉันกลับมาที่ห้องหลังจากที่หยุดคุยกับพี่จีฮุนนิดหน่อย ระหว่างทางเดินมาก็คอยคิดอยู่ตลอดว่าจะทำยังถึงจะมัดใจพี่จินยองให้อยู่หมัดกันนะ ดูท่าว่าเขาจะไม่ยอมเล่นกับเราง่ายๆซะด้วย-_-++




     เมื่อฉันเดินกลับมาที่โต๊ะก็ต้องสังเกตุเห็นบางอย่าง มันคือกระเป๋าพร้อมกับหนังสือวางไว้ข้างๆฉัน คงเป็นของใครสักคนเเต่ฉันก็ไม่รู้หรอกนะเพราะเมื่อวานฉันนั่งตรงนี้คนเดียว อาจจะเป็นของคนที่เมื่อวานไม่ได้มานั่นเเหละ




          "เธอนั่งตรงนั้นหรอ"ฉันที่มองของที่วางอยู่ก็ต้องหันกลับมาสนใจใครอีกคนที่เรียกอยู่ด้านหลัง




          "อ๋า~ เราเยรินะ ขอนั่งด้วยได้มั้ย"ฉันไม่ได้ว่าอะไรก็พยักหน้าตอบเป็นอันตกลงอย่างเก้ๆกังๆ เเรกๆก็ยังไม่สนิทหรอก หากอยู่ด้วยกันสักพักเดี๋ยวก็เผยตัวตนเชื่อสิ




          "เธอชื่ออะไรอ่ะ"เมื่อเรานั่งลงที่ตัวเองเยริเพื่อนใหม่ของฉันก็เริ่มชวนคุยเพื่อไม่ให้อึดอัดกัน ห้องที่ฉันอยู่เป็นห้องเเหล่งรวมเด็กใหม่ เพราะงั้นไม่เเปลกที่ยังไม่รู้จักกันอย่างทั่วถึง รวมไปถึงการหาเพื่อนใหม่




          "โซวอน:)"ส่งยิ้มให้เธอเล็กน้อยเพราะฉันตอบเธอเเบบห้วนๆไปหน่อย




          "ยินดีที่ได้รู้จักนะ"




     เราสองคนคุยนู้นนี่กันอย่างเพลิดเพลิน ระหว่างที่เรียนบ้างก็สลับกันถามตามความถนัดในเเต่ละวิชา เชื่อมั้ย?เพียงเเค่สองสามชั่วโมงสามารถทำให้คนเราเปลี่ยนไปได้มากเเค่ไหน




          "อีโซวอนเก็บของเสร็จรึยัง นี่หิวจนท้องไส้จะขาดเเล้วเนี่ย"ฉันเหลือกตามองเยริอย่างตกใจo_o!! ไอเราก็เข้าใจความสัมพันธ์เเบบเพื่อนที่เพิ่งรู้จักกันเเรกๆคงเขอะเขิน เเต่ไม่คิดว่านางจะปรับตัวได้เร็วเยี่ยงนี้=0= 




          "ใจเย็นๆค่ะ โรงอาหารไม่ได้หนีไปไหน"ฉันบอกเธอเมื่อเดินออกมาถึงหน้าห้อง เรารีบออกจากห้องเพื่อไปที่โรงอาหารเเต่เมื่อลงบันไดมาขั้นสุดท้ายกลับโดนใครบางคนชนเข้าที่ไหล่กระทันหัน เมื่อตั้งตัวไม่ได้ฉันเลยเซไปหาเยริเข้าเต็มๆ




          "อุ๊บ ขอโทษทีรีบไปหน่อย พอดีพี่จินยองเขาเรียกเเหนะ(^_<)" ถ้าจำไม่ผิดคนที่ชนฉันเมื่อกี้คือยัยจีอาที่เกาะเเกะพี่จินยองเมื่อวานนี้นี่ ไม่ทันได้โต้ตอบเธอก็วิ่งหนีไปไหนซะเเล้วล่ะ!




          "เเย่ชะมัด"เยริบ่นออกมาเพราะรู้สึกไม่พอใจอย่างที่ฉันกำลังเป็นอยู่




     พรึ่บ!!




          "เฮ้ยโซวอนรีบไปไหนเนี่ย"เยริร้องบอกเมื่อโดนฉันลากเเขนให้รีบเดินตามมา ก็ก่อนหน้านี้ฉันได้ยินเธอบอกว่าพี่จินยองเรียกหนิ ไม่จริงหรอกหน่า เธอคงเเค่พูดเออเอง




          "ก่อนหน้านี้ไม่เห็นรีบทำไมตอนนี้ดูรีบร้อนจัง"




          "เพราะว่ามีคนจะมาเเย่งที่เราไง"ฉันบอกเยริเเค่นั้นเเล้วจูงเธอไปยังโต๊ะที่พวกพี่จินยองนั่งอยู่




          "โซวอนกับเพื่อนขอนั่งด้วยได้มั้ยคะ"ฉันยิ้มให้กับทุกคนบนโต๊ะที่หันมามองกัน^ㅇ^เเต่ พอหันไปหาเยริเธอก็ดันทำหน้าเหวอ=[]= คงคิดไม่ถึงสินะว่าฉันจะพามานั่งกับหนุ่มหล่อพรีเมียมขนาดนี้ จะชอบใครชอบไปเเต่อย่าเป็นพี่จินยองก็พอ




          "คงไม่ได้หรอก เพราะโต๊ะมันเต็มเเล้ว"ยัยจีอาที่ก่อนหน้านี้หายไปกับฝูงคนที่เเออัดโผล่มาพร้อมกับน้ำที่ซื้อมาฝากให้ทุกคน เเล้วยังเข้าไปนั่งข้างพี่จินยองโดยไม่เเคร์สายตาที่ฉันมองเธออย่างไม่พอใจอีก- ^ -




          "เราไปนั่งตรงอื่นกันเถอะ"เยริเรียกฉันด้วยการกระตุกเเขนเสื้อ




          "ไม่เยริ วันนี้เราจะนั่งตรงนี้"ฉันพูดอย่างหนักเเน่นเเละไม่ยอมเด็ดขาดที่จะปล่อยให้ยัยนี่ได้สุขสมกับพี่จินยอง-*-




          "งั้นพี่สละที่ให้นะ"พี่จีฮุนลุกขึ้นพร้อมกับเรียกเพื่อนอีกสองคนให้มานั่งอีกโต๊ะด้วยกัน ฉันส่งยิ้มไปขอบคุณให้พวกพี่ๆเขาเเล้วรีบเข้าไปนั่งอีกฝั่งโดยไม่ลืมดึงเยริให้มานั่งข้างๆ เลยกลายเป็นว่าตอนนี้ฉันนั่งตรงข้ามกับพี่จินยองส่วนเยรินั่งตรงข้ามกับจีอาไป




          "พี่ว่าพี่ชวนเเค่จีอามานะ เรามาจากไหนเนี่ย:)"




          "นี่พี่จินยองชวนเธอมาจริงๆหรอ!!"น้ำเสียงของฉันดังขึ้นเมื่อไม่พอใจกับคำตอบที่ได้ยิน จนผู้ชายอีกคนที่นั่งข้างๆฉันอยู่พาลสะดุ่งตกใจไปด้วย




          "อื้ม"ฉันหันมามองผู้หญิงที่ชื่อจีอาตาขวางก่อนจะตวัดหางตากลับมาที่พี่จินยอง




          "เเล้วนี่เพื่อนพี่ก็ต้องย้ายไปนั่งโต๊ะอื่นเพื่อสละที่ให้เธอด้วยเนี่ยนะ?"




          "โซวอนไม่ได้มาเเย่งที่ซะหน่อย พี่จีฮุนเต็มใจสละที่ให้ต่างหากล่ะ อีกอย่างที่โซวอนมานั่งนี่ก็เพราะว่ามีคนชวนมา"พูดออกไปตามความจริงเพราะฉันไม่ได้บังคับให้ใครไปซะหน่อย พวกเขาลุกออกไปกันเองนี่




          "ใครชวนเธอมาล่ะ"พี่ออกัสถามด้วยหน้าตาขี้เล่นเเต่ฉันนี่สิกลับเงิบ มัวเเต่พูดจนเเถไปเรื่อย เออ! เเล้วใครชวนฉันกันล่ะ-_- ; ใจมันพามาเองล้วนๆเลย^^




          "ก็..ก็ นี่ไงเพื่อนพี่จินยองเเหละชวนโซวอนมา จริงมั้ย"เพื่อรักษาความหน้าเเตกของตัวเองเลยหันไปขอความช่วยเหลือจากเพื่อนของเขาด้วยสายตาอ้อนวอนให้ช่วยเล่นไปตามน้ำกับฉันด้วยเถอะพลีสสส




          "เอ่อ ใช่กูชวนมาเองเเหละ"ผู้ชายที่หน้าตาออกฝรั่งๆหน่อยพูดขึ้นตอบสร้างความดีใจให้ฉันไม่น้อย ใครจะไปยอมให้ยัยจีอานั่นตราหน้าว่าฉันมันเสล่อมาเองกันล่ะ ฝันอีกสิบปีก็ไม่ถอยให้รู้ไว้เลย




          "ไปรู้จักกันตอนไหนว๊ะ"ประโยคนี้พี่จินยองหันไปพูดกับเพื่อนของเขา ละเอิ่มจะให้พี่เขาตอบว่าอะไรทั้งๆที่เราไม่เคยพูดคุยด้วยกันเลยสักครั้ง จะปล่อยให้มันจบเห่เเค่นี้ไม่ด้ายย




          "เเหม่พี่จินยอง เดี๋ยวนี้ช่องทางโซเชี่ยวมีถมไปไม่เเปลกที่จะรู้จักกันได้นี่"พี่จินยองพยักหน้าอย่างไม่อยากจะเชื่อฉันเลยต้องหลบสายตาเขาด้วยการก้มหน้าต่ำลง เเต่เเล้วก็ดันเหลือบไปเห็นสปาเกตตี้ของพี่คนที่นั่งข้างๆเลยถือวิสาสะหยิบซ่อมมาม้วนเส้นเเล้วยื่นไปจ่อที่ปากเขา




          "รีบกินสิคะ นี่โซวอนนั่งรอพี่นานเเล้วนะ"อะไรจะเเจ่มไปอีกเมื่อพี่คนนั้นเขาอ้าปากรับสปาเกตตี้ที่ฉันป้อนไปให้ฮั่นเเน่ คนหล่อโดนเราอ่อยเเต่เขาก็เล่นด้วยอ่ะ>.< เป็นไงล่ะคะพี่จินยองเห็นรึยังว่าฉันก็สามารถทำให้คนอื่นได้ ถ้าไม่รีบเเย่งเดี๋ยวจะตกไปเป็นของคนอื่นเเล้วน้าา>///<




     หวงล่ะสิ เอ๊ะ!หึงเเน่ๆเลยถึงไม่พูดอะไร เมื่อหันกลับไปมองกลับพังสลายเมื่อพี่จินยองคุยอยู่กับจีอาไม่ได้สนภาพตรงหน้าเลยเเม้เเต่น้อยO///o




เเกร๊ง! เสียงวางซ่อมกระทบกับจานเรียกให้พี่จินยองหันกลับมามองเเล้วยักไหล่ให้




          "นี่ไม่คิดจะสนใจกันจริงๆหรอคะ"




          "เธอกับเพื่อนพี่จะทำอะไรนี่ต้องสนใจด้วยหรอ"พี่จินยองเอียงคอถามเล็กน้อยเเละยังยิ้มกรุ้มกริ่มเมื่อเห็นว่าฉันเงียบ




          "คือโซวอนหมายถึงไม่หวงกันบ้างหรอ ที่โซวอนทำเมื่อกี้ไม่หึงรึไง"ฉันถามด้วยสีหน้าจริงจัง ตอนนี้ไม่สนเเล้ววว่ายัยนั่นจะมองฉันยังไง คงจะเเอบสะใจสมน้ำหน้าฉันอยู่ในใจก็เป็นไปได้




          "ไม่หนิ ขนาดเจอเธอตอนนี้ใจยังไม่เห็นเต้นเเรงเลย"ไม่ว่าเปล่าพี่จินยองยังเลื่อนมือไปทาบหัวใจได้หน้าตาเฉยเหมือนจะอยากให้ฉันเข้าไปวัดเหลือเกินว่าที่พูดมันคือเรื่องจริง




     ฉันลุกขึ้นยืนด้วยความเร็วก่อนจะใช้เเขนทั้งสองข้างยันกับโต๊ะไว้ เเล้วโน้มตัวเข้าไปหาพี่จินยองจนสายตาเรามาประจบกัยอย่างท้าทาย




          "ระวังหัวใจตัวเองให้ดีเถอะค่ะ น้ำหยดลงหินทุกวันมันยังกร่อนได้ นับประสาอะไรกับใจคนที่โดนตื้อขนาดนี้จะไม่หวั่นไหวบ้าง"ฉันยักคิ้วให้เขาก่อนจะถอยออกมา



          "ไปกันเถอะเยริ"ฉันบอกเธอที่นั่งเหวอมาตั้งนานให้ลุกออกมาจากตรงนั้น เเล้วไปหาที่นั่งใหม่ด้วยกัน






          "โอย กว่าจะออกมาได้อึดอัดมาก นึกว่าอยู่ในสงครามที่ปะทะกันดุเดือดสุดๆ"เมื่อเราสองคนซื้ออาหารเเล้วมานั่งที่โต๊ะ เยริก็ระบายความรู้สึกตัวเองออกมาเมื่อไปอยู่จุดนั้น




          "ว่าเเต่พี่จินยองเขาเป็นอะไรกับเธอหรอ"




          "สามี"ฉันตอบไปอย่างไม่สนใจกับตักข้าวที่อยู่ในช้อนใส่ปากจนไม่ทันได้เห็นสีหน้าตะลึงของเยริที่มองอยู่




          "สะ..สามีเลยหรอ"ฉันมารู้ตัวเองอีกทีว่าพูดอะไรออกไป ก็ตอนที่เยริพูดซ้ำอีกครั้งราวกับย้ำว่าไม่ได้ฟังผิดไป




          "ตอนนี้ยังหรอก อนาคตก็ไม่เเน่"




          "ว่าเเต่ผู้หญิงคนนั้นใช่คนที่ชนพวกเรารึเปล่า"ฉันพยักหน้าตอบเธอ พอพูดให้นึกถึงยัยผู้หญิงขี้เเอ๊บนั่นก็รู้สึกโกรธจนเอาซ้อมจิ้มไข่ดาวเเตกเพื่อระบาย




          "อ๋า~ ไม่ถูกกันสินะ"เยริลอบกลืนน้ำลายนิดหน่อยก่อนจะกินต่อไป




          "ว่าเเต่ทำเเบบนี้ พี่เขาจะไม่มองว่าเราเป็นผู้หญิงร้ายๆหรอ"




          "ร้ายให้เห็นซึ่งๆหน้า ก็ดีกว่าเเอ๊บใสเเล้วร้ายเงียบละกัน"




          "โอ๊ยเพื่อนใครเนี่ย คมบาดใจจริงๆ"ฉันหลุดยิ้มออกมาเมื่อผเยริเเสดงท่าทางโอเวอร์เเอคติ้งสุดๆ




     15.10 น.


กริ๊งงงงงงงงงงง




     อ๊ากกกหมดไปเเล้วกับอีกวันที่มีสิทธิ์จะได้เจอกับพี่จินยองเขาที่โรงเรียนนี่ บิดขี้เกียจสักสองสามทีหลังจากที่นั่งเรียนหลังตรงมาตลอดสองสามชั่วโมงในภาคบ่ายมานี้




     เเล้ววันนี้สูญเสียเวลาไปอย่างน่าเสียดายเมื่อฉันไม่ได้ทำอะไรเลย อย่าว่าเเต่จะได้ทำเจ้าตัวนี่คอยขัดตลอดไม่รู้ว่าคนหรือสก๊อตไบร์ ขัดได้ขัดจัง




     เเต่วันนี้ลองไปตื้อให้เขาไปส่งที่บ้านอีกดีกว่า หรือจังหวะหม่องเหมงที่จะทำให้ใกล้ชิดเขาของฉันมันต้องเป็นช่วงเย็นกันนะ #บางทีก็คิด




          "เเล้วนี่เธอจะกลับยังไงอ่ะ"เยริถามฉันเมื่อเธอหยิบกระเป๋ามาสะพายหลังเตรียมตัวที่จะกลับบ้าน




          "คงให้พี่จินยองไปส่งเเหละ เฮ้ย!"ไอเราก็เอาเเต่คิดเพลินจนลืมไปว่าเขาก็เลิกเรียนพร้อมกับเรานี่หว่า มัวเเต่ชักช้าลีลาจะไม่ทันการเอา เดี๋ยวได้มีตัวอะไรมาฉกชิงไปก่อน




          "งั้นฉันไปก่อนนะ เจอกันพรุ่งนี้"ฉันรีบบอกลาเธอเเล้ววิ่งออกมาตรงไปทางเชื่อมต่อของตึก เพื่อไม่ต้องไปอ้อมให้เสียเวลา ไม่รู้ป่านนี้เขาจะออกจากห้องไปรึยังก็ยังไม่รู้




     เมื่อเดินมาถึงโค้งสุดท้ายก็ต้องหยุดกระทันหันเพราะอีกฝั่งฉันเห็นยัยจีอาถือหนังสือกำลังเดินมายังห้องพี่จินยองที่อยู่ตรงกลางพอดี เธอเองที่เพิ่งเพ่งเล็งเห็นฉันก็ยิ้มเเหยะเบะปากอย่างท้าทาย หนอยเห็นเเล้วอยากเข้าไปตบสักยกนึงเเต่ไม่ได้ ต้องรักษาความเป็นกุลสตรีที่ดีเข้าไว้โซวอน คิดได้เเต่มืออย่าไวก็พอ!! ฉันเลยรีบวิ่งไปที่ห้องนั่นอย่างรีบร้อนเเละจีอาเองก็คงไม่ยอมเหมือนกัน จากที่เดินเอื่อยเฉื่อยกลับมาก้าวขาให้ไวขึ้น




     ฟรืดดด~




          "เเฮ่กๆ//เเฮ่กๆ"ตอนนี้สภาพของฉันกับเธอไม่ได้เเตกต่างกันสักเท่าไหร่เลย เสียงหอบหายใจเราเเข่งกันเสียงดังเเละเสียงของประตูที่ถูกเลื่อนออกพอดิบพอดีทำให้พวกเเก๊งของพี่จินยองหันมาจ้องกันเป็นตาเดียว




          "พี่จินยอง//พี่จินยอง"ฉันกับเธอหันมามองกันอย่างไม่พอใจเมื่อเปร่งเสียงเรียกคนที่มาหาพร้อมกัน




          "วันนี้ไปส่งโซวอนที่บ้านนะคะ"รีบพูดออกไปเพราะกลัวว่าเธอจะมาเเย่งพูด




          "เหยไอ้จินยอง..ฮ็อตอีกละเรา มีสาวมารอถึงสองคน"เสียงเเซวของเพื่อนเขาลอดออกมาอย่างนึกสนุก เเต่ตอนนี้ฉันกับจดจ่อรอคำตอบของเขามากกว่า




          "เงียบปากไปเลยอูจิน เห็นมั้ยไอ้จินยองมันกำลังคิดหนัก"




          "โด่ว~ รอของเหลืออ่ะสิไอ้ฮยอนบิน"




     ขะ..ของเหลือเลยหรอT^T ไม่เอาน้าาฉันไม่ต้องการ งั้นครั้งนี้ฉันจะยอมเป็นคนดียอมเสียสละคำนี้ให้เธอเองนะจีอา




          "ไหนบอกจะชดเชยที่เบี้ยวนัดเมื่อวานไงคะ"ฉันหันไปหาเธอทันที นี่อย่าบอกนะว่าพี่จินยองเรียกเธอมาอีกเเล้ว- * -



     เเสดงว่าฉันจะโดนเทสินะU_U



    


     พรึ่บ~




          "ถ้ามึงมีนัดเเล้วเดี๋ยวกูไปส่งน้องมึงเเทนเอง"ฉันมองหน้าพี่สุดหล่อเมื่อตอนกลางวันสลับกับข้อมือที่ถูกเขาจับอยู่ ซึ่งไม่รู้ว่าโผล่มาตอนไหนรู้อีกทีก็ตอนที่โดนดึงออกมานอกห้อง เพราะมัวเเต่ตะลึงไม่ทันได้เห็นว่าพี่จินยองมีสีหน้ายังไงกับเหตุการ์ณเมื่อกี้




          "ปล่อยได้เเล้วมั้งพี่"ฉันบอกเขาอย่างเขินอาย รู้สึกเเปลกๆเมื่อคนเเปลกหน้ามาจับเนื้อต้องตัวทีหยั่งงี้มาหวงเนื้อหวงตัว เเต่กับพี่จินยองนี่อย่าปล่อยให้มีช่องว่าง เพราะคิดจะเเต๊ะอั๋งเขาอยู่ตลอดฮ่าๆ




          "อ่อ โทษที"ใบหน้าพี่เขาเรียบนิ่งเเต่ยิ้มทีฟาดเรียบนะจ๊ะ โฮกกก~ อย่ามาทำให้ใจอีโซวอนคนนี่มันลังเลเลยจ้า


ถ้าพี่จินยองยังมีผู้หญิงคนอื่นได้งั้นฉันก็มีได้เช่นกัน เวลานี้นอกใจเเป๊บบ




          "ว่าเเต่พี่ชื่อไรอ่ะ"เขาเหลือบมองฉันเล็กน้อย หน้าของเขารู้สึกดีใจเมื่อถูกฉันถาม อะไรจะขนาดนั้นคะพ่อคู้นนน




          "ซามูเอล เรียกพี่เเซมเฉยๆก็ได้"




          "โอเคค่ะ พี่เเซมเฉยๆ^^"ไม่ได้มีกฎข้อไหนบอกว่าอ่อยได้คนเดียว เพราะงั้นเล่นอีกสักคนจะเป็นไรไป




          "ต้องพี่เเซมสิ"




          "อ๋อ~ พี่เเซมสิ^^"




          "ให้มันได้อย่างงี้เหอะ"เขาทึ่งหัวตัวเองพลางทำหน้าติดตลก พอๆเลิกเล่น




          "หยอกเล่นหน่าพี่ซามูเอล ว่าเเต่ชื่อเเปลกจังเป็นคนต่างประเทศหรอ"




          "ไม่เชิง ลูกครึ่งหนะ"ฉันพยักหน้าอย่างเข้าใจ




          "หนูชื่อโซวอนนะ เเล้วก็ขอบคุณที่ช่วยเล่นเมื่อตอนกลางวันด้วย"เเอบรู้สึกผิดเเหะ เขาอยู่เฉยๆก็ยังไปลากเขาเข้ามาเกี่ยวอีก




          "ใส่ซะสิ"เราคุยกันเพลินจนเดินมาถึงลานจอดรถ พี่ซามูเอลก็พาไปที่รถบิ๊กไบค์สีเทาที่คุ้นตาจากที่เห็นในรูปอีกนั่นเเหละ




          "อ้าว นึกว่าไปกันเเล้วซะอีก เห็นลงมาตั้งนาน"ฉันเงยหน้าไปมองก็อยากจะเบะปากใส่ มาเทเราเเล้วก็หุบปากเงียบๆไปเลยค่ะ เวลานี้ขอดื่มด่ำไปกับพี่ซามูเอลสุดหล่อคนนี้ก่อนเเล้วกัน มันคงเป็นที่มาของคำว่าได้ใหม่เเล้วลืมเก่าว่ะฮ่าๆ




          "เดตกันให้สนุกนะคะ"ฉันบอกกับพี่จินยองอย่างประชด ก่อนที่จะเดินผ่านไปเเต่เขากลับหยุดเเล้วเขยิบมากระซิบให้ได้ยินกันเเค่สองคน




          "นึกว่าจะติดใจกอดพี่เวลาซ้อนท้ายซะอีก"ฉันเบี่ยงตัวออกมามองเขาอย่างไม่เข้าใจ อะไรของเขากันเนี่ย?!?!




          "อยากลองกอดของใหม่ดูบ้างค่ะ"ฉันโต้กลับไปไม่ได้จริงจังกับประโยคที่พูดหรอก เเค่ประชดไปงั้นๆ




          "เพิ่งรู้วันเดียวก็เป็นของเก่าได้ ไงก็กลับบ้านดีๆนะ อย่าไปเถลไถลที่ไหนล่ะ"ประโยคหลังเขาจงใจพูดเสียงดังให้อีกสองคนที่รออยู่ได้ยิน เเล้วจบด้วยการส่งยิ้มกวนๆจนมันคันไม้คันมืออยากเข้าไปข่วนหน้าเขาเสียจริง




          พี่จินยองขับรถออกไปกับยัยริณขี้เเอ๊บนั่นเเล้ว ยังคงมีฉันที่ปลายตามองอย่างอิจฉา คนที่นั่งตรงนั้นต้องเป็นฉันเซ่ ว่ากันว่าผู้ชายจะให้เเค่ผู้หญิงคนสำคัญซ้อนท้ายเท่านั้น มันคงไม่จริงอย่างที่ว่า หรือไม่ก็เป็นอันยกเว้น(เพราะเหตุจำเป็น) อ่าาา~ ใช่!มันต้องใช่เเน่ๆ




          "พี่ซามูเอลโซวอนยังไม่อยากกลับบ้านเลย"พอฉันขึ้นซ้อนมาก็รีบบอกกับเขาไปตามตรง




          "เเล้วโซวอนอยากจะไปไหนล่ะ"เขาถามฉันขณะที่สตาร์จรถเสร็จ




          "พี่ซามูเอลพอจะรู้มั้ยว่าพี่จินยองไปไหน"




          "นี่อย่าบอกนะว่าจะตามเขาไป"




          "อย่าว่างู้นงี้เลยค่ะ ตอนนี้โซวอนอยากจะให้พี่ซามูเอลขับตามพี่จินยองไปจนใจจะขาดอยู่เเล้ว"พี่ซามูเอลสุดหล่อของฉัน(?)หัวเราะในลำคอก่อนจะออกรถไปอย่างรวดเร็ว




     ซะที่ไหนล่ะ!! โหวพี่ ขับเต่าเเบบนี้จะตามเขาทันมั้ยล่ะก็ได้เเต่บ่นว่าในใจ




          "รถพี่มันเร่งได้มากสุดเเค่40หรอ"ทนไม่ไหวกับความสงสัย ตอนนี้ใจฉันมันรนเเค่ไหนอยากให้พี่ซามูเอลได้รับรู้บ้างT^T




          "ขับเร็วมันอันตราย เธอเองก็คงไม่.."




          "ขับเร็วได้เเค่ไหนขับไปเลยค่ะโซวอนไม่กลัว ขอเเค่ตามให้ทันก็พอ"




          "นี่ไปจริงดิ"




          "เเล้วเห็นว่าโซวอนพูดเล่นหรอคะ"คราวหลังฉันจะตัดสินใจไม่ใส่อิหมวกกันน็อคนี่ละ เกะกะน่ารำคาญชะมัด ทั้งต้องตะเบ่งเสียงเเล้วยังเหงี่ยหูฟังพี่ซามูเอลพูดขณะที่ลมต้อนเข้ามาอีก




          "เเล้วจะไปตามเขาทำไม เดี๋ยวก็ได้โดนเเหกหน้ากลับมาอีกหรอก"เป็นคำเตือนที่ทำให้เจ็บจิตกระดองใจมว๊ากกฮือ~ เจอเป้าหมายมันต้องพุ่งชน ถึงจะหกล้มก็ต้องฮึดสู้ต่อไป




          "โซวอนทนได้"เออออฉันนี่เเหละทนได้ ฝืนพูดออกไปเเต่ในใจนี่บับ ได้เเน่หรอ!! ก็ไม่ใช่สีทาบ้านที่ทนได้ทุกสถาณการ์ณเเล้วกัน โดนหนักๆเข้าคงมีถลอกกันบ้าง



-----------------------------




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

12 ความคิดเห็น

  1. #52 EXOPP (@potpan) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 19:11
    จินยองแอบเล่นแรงอยู่นะ แต่สู้ต่อไปนะโซวอน
    #52
    0
  2. #26 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 01:53
    โซวอนนน เอ็งเป็นสีโฟซีซั่นหรอ สีทนได้น่ะ เอ็งจะเก่งเกินคนไปเเล้วนะ
    #26
    0
  3. #23 เจี๊ยบจี้ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 19:43
    คอยดูเถอะพี่จินยอง ต่อไปพี่จะต้องเสียใจที่ทิ้งฉันไป!!

    #อินกับนิยายเกินไป

    ต่อไวๆนะค้า
    #23
    0
  4. #22 MIPMIP (@mipmip) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 17:51
    ชอบๆจินยองชอบผชเยนชา5555
    #22
    0
  5. #21 min_miso (@mdmoderndress) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 13:14
    โซวอนเอ้ย!!555
    #21
    0
  6. #20 อิ่มอิมอิ้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:00
    รอค้าาาาา
    #20
    0
  7. #19 KL1993 (@YamJiratchaya) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 09:33
    รอน่าค้าา จินยองทำกับน้องได้ TT
    #19
    0
  8. #18 Clair1999 (@chca-61) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 13:34
    รอค่าาาาาาาาา
    #18
    0
  9. #17 อิ่มอิมอิ้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2560 / 09:39
    ต่อได้แล้วน้าาา
    #17
    0
  10. #16 NayeonMark (@NayeonMark) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2560 / 21:40
    สู้ๆนะคะ
    #16
    0
  11. #15 got7bts4748 (@got7bts4748) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:42
    รออค่ะ
    #15
    0
  12. #14 อิ่มอิมอิ้ม (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 15:51
    ต่อออออออ
    #14
    0