PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,161 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    243

    Overall
    16,161

ตอนที่ 2 : Your Future||EP01 ขออ่อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2434
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

EP01
ขออ่อย





          "เอาเเล้วไงรถไปชนกัน"ฉันปลายตาไปมองพี่จีฮุนที่พูดขึ้นมาไม่เกรงใจสถานการณ์เอาซะเลย


          "ใครกันหรอคะพี่จินยอง"ผู้หญิงที่เกาะเเขนพี่จินยองเอียงคอเล็กน้อยถามด้วยหน้าตาใสซื่อ ส่วนฉันกลับเบ้ปากมองจิกเธอเเทน

        


            "เป็นเเฟนค่ะ^^ "


     

          "เฮ้ยย=0=" พี่จินยองรีบร้องท้วงขึ้นมา จากนั้นก็พยายามเเกะมือของเธอเเละฉันออกจากเเขนเขา



     เธอคนนั้นยอมปล่อยอย่างง่ายดาย เเต่เรื่องอะไรที่ต้องยอมเหมือนเธอกันล่ะ ฉันเลยกอดเเขนพี่จินยองไว้เเน่นกว่าเก่า



          "โซวอนปล่อยก่อน"ฉันยังคงทำหูทวนลมเเกล้งทำเป็นไม่สนใจ จนอารมณ์ของฉันต้องขาดผึงเมื่อเธอคนนั้นพูด



          "พี่จินยองบอกให้ปล่อยไม่ได้ยินรึไง อย่ามาซี้ซั๊วว่าเขาเป็นเเฟนเธอง่ายๆอย่างนี้สิ"



          "เเล้วเธอล่ะ เป็นอะไรกับพี่จินยอง ก่อนหน้านี้เห็นเกาะเเขนติดเป็นปิงเลย"ฉันโต้เธอกลับไปบ้าง เเถมตะหวัดตาใส่อย่างหมั่นไส้ เล่นมาก็เล่นกลับไม่โกง:P



          "ฉันเป็น.."



          "ไม่มีใครเป็นอะไรกับพี่ทั้งนั้นเเหละ"คราวนี้พี่จินยองดูจะโกรธจัด น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปจนรู้สึกได้ เเละสุดท้ายเขาก็ใช้เเรงเเกะมือฉันออกจากนั้นก็เดินหนีไปทางลานจอดรถ



          "ไอจินยองมันคงไม่มีอารมณ์มาเดตเเล้วล่ะ วันนี้จีอากลับไปก่อนเนาะ"พี่จีฮุุนเดินมาบอกเธอที่กำลังจ้องเขม่งฉันอยู่



     สิงได้คงทำไปเเล้ว!



          "ว่าไงเรา ไม่ตามไปหรอ"พี่จีฮุนเปลี่ยนมาโฟกัสที่ฉันเเทนเหมือนกำลังบอกให้ฉันรีบๆตามไป เห็นดังนั้นฉันเลยลาทั้งเขาเเละเพื่อนของเขาอีกสองคนที่ยืนเงียบมาตลอด จากนั้นก็วิ่งไปตามทางที่พี่จินยองเพิ่งเดินไป



     ฉันกับพี่จีฮุนค่อนข้างจะสนิทกันนิดหน่อย เพราะตอนที่ฉันเด็กๆก็ได้พี่เเกนี่เเหละที่มาช่วยติวคณิตศาสตร์ให้ พี่เขาเป็นคนเรียนเก่งนะเเต่ขี้เกียจเยอะไปหน่อย ส่วนเหตุผลจริงๆเเล้วที่ฉันต้องยอมลงทุนไปนั่งหลับๆตื่นๆให้พี่เเกสอนก็เพราะอยากจะรู้เรื่องราวของพี่จินยองต่างหากล่ะ



     ก็เขาเป็นเพื่อนกันนี่นา หลังจากที่ฉันได้เล่นกับพี่จินยองครั้งนั้นก็ไม่รู้ทำไมฉันถึงติดใจเอาเเต่คิดถึงเขาอยากให้มาเล่นด้วยกันอีก เเละมารู้จากเเม่ทีหลังว่าพี่เขากับครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เเคนนาดาซะเเล้ว



          "เเฮ่กๆ โซวอนเรียกพี่จินยองออกจะดังขนาดนั้นทำไมไม่หยุดรอคะ"ฉันที่ฮึดวิ่งเข้าไปคว้ามือเขามาจับไว้เป็นที่พักพิงชั่วคราว เนื่องจากผ่านการวิ่งมาราธอนสดๆเมื่อกี้



          "เเล้วมีเหตุผลอะไรที่พี่ต้องหยุดล่ะ"



          "ก็.."ฉันลากเสียงยาวเล็กน้อยก่อนจะตอบออกไปเป็นเพลง


          "หยุด หยุดชีวิต หยุดกับคนนี้ เเม้ว่า.."



          "พอๆ มาร้องเพลงให้พี่ฟังทำไมเนี่ย"ฉันที่กำลังร้องอยู่ก็ต้องโดนเขาเบรกกระทันหันพร้อมกับสีหน้าสงสัย



          "อยากบอกความรู้สึกผ่านเสียงเพลงนี่คะ"



          "ตลกหรอเราหนะ"พี่จินยองถอนหายใจอย่างเอือมๆ



          "ถ้าตลกก็ขำเเล้วค่ะ"ฉันยักคิ้วกวนประสาทส่งไปให้เเล้วก้าวเท้าเดินผ่านพี่จินยองไป เมื่อหันกลับมามองก็เห็นว่าเขาถึงขนาดต้องกุมขมับกันเลยทีเดียว



          "อย่ามัวเเต่ยืนนิ่งค่ะ โซวอนอยากกลับบ้านเเล้ว"ฉันเดินตรงไปยังลานจอดรถ เเล้วรีบปีนขึ้นคล่อมมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์สีเเดงที่จอดอยู่ข้างหน้า



     ถ้าถามว่าฉันมั่นใจได้ยังไงว่ารถคันนี้เป็นของพี่จินยองก็ต้องขอบคุณพี่จีฮุนเนี่ยเเหละ ที่โพสรูปเเก๊งตัวเองพร้อมรถคนละคันลงโซเชี่ยวอย่างเเอพยอดฮิตวัยรุ่น จนสาวๆที่ไหนเห็นต่างก็อยากจะมาเป็นสก๊อยซ้อนท้ายกันยกใหญ่



          "เธอจะกลับบ้านเเล้วเกี่ยวอะไรกับพี่"พี่จินยองว่าพลางหยิบหมวกกันน็อคที่เเขวนอยู่ขึ้นมาถือไว้ในมือ



          "อยากให้ไปส่งอ่ะ"พี่จินยองส่ายหัวอย่างต้องการระบายอะไรสักอย่าง เเต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมานะ กลับสวมหมวกกันน็อคที่ถือไว้ให้ฉันเเทน



          "สละหมวกให้โซวอนงี้เป็นห่วงใช่มั้ยล่าา"ฉันหยอดพี่จินยองทันทีที่เขาสวมเสร็จ



          "เปล่า มันเป็นเรื่องปกติที่ผู้ชายต้องทำ"รู้สึกเเป๊กทันทีเมื่อเขาไม่เล่นด้วย เเต่ไม่เป็นไร ต่อให้พี่จินยองจะเเหกหน้าน้องยังไงโซวอนก็จะยอมหน้าด้านเล่นต่อไป



     เมื่อพี่จินยองสวมหมวกให้ฉันเสร็จเเล้วเขาก็จัดการเหวี่ยงขาขึ้นคล่อมรถมอเตอร์ไซค์ ก่อนจะสตาร์ตเครื่องเเล้วบิดคันเร่งเครื่องจนเสียงท่อรถดังออกมา



          "เดี๋ยวจะซิ่งให้เร็วจนเธอไม่กล้าขึ้นมานั่งอีกเลย"พี่จินยองออกเสียงขู่ เเต่ใครเล่าจะสน ขับเร็วเเค่ไหนก็ขับไปน้องชอบความเร็ว มันเร้าใจดี เเต่ถ้าจะให้ดีด้วยมันต้อง



     หมับ!



          "ทำอะไรหนะโซวอน!"



          "กอดไง ก็พี่จินยองบอกจะขับเร็ว โซวอนกลัวตกลงไป"ดูเหมือนพี่จินยองจะดึงมือฉันออกเเต่ฉันก็กระชับให้เเน่นขึ้น



          "โอเคพี่ไม่ขับเร็วหรอก ปล่อยได้เเล้ว"



          "โซวอนขี้เกียจเลื่อนออกเเล้วอ่ะ ขออยู่เเบบนี้นะ"



     พี่จินยองที่ไม่รู้จะพูดยังไงดีเเล้วก็เลยปล่อยให้ฉันกอดเอวเขาไว้อย่างนั้น  นี่ถ้าไม่ใส่ไอหมวกกันน็อคนี่คงได้ซึมซับกับกลิ่นหอมเเผ่นหลังของเขามากกว่านี้เเล้ว จะโทษมันก็ไม่ได้อย่างน้อยๆพี่เขาก็ยอมสละให้เรา>.<ขอเข้าข้างตัวเองเเป๊บ



     ระหว่างที่ขับรถออกมาจากโรงเรียนสายตานับสิบตลอดทางต่างมองกันอย่างให้ความสนใจ เริ่มรู้สึกรำคาญไอหมวกกันน็อคก็ตอนนี้เนี่ยเเหละ ฉันอยากจะป่าวประกาศให้ทุกคนเห็นจริงๆว่าอีนี่ที่ได้ขึ้นมาซ้อนท้ายพี่จินยองคนฮ็อต คือฉันยัยโซวอนคนนี้เองจ้า\ (>o<) / เวลานี้เเทบอยากจะโบกมือเป็นนางงามระดับโลกให้ผู้คนได้อิจฉากันจริงๆ



     ตลอดทางเราต่างไม่ได้พูดอะไรนอกจากตอนที่เขาถามทางไปบ้านเท่านั้น มันก็นานมากเเล้วที่เขาเคยไปที่นั่นเเละยังเป็นครั้งเดียวอีก ถ้าจะให้จำทางได้ก็บ้าเเล้ว




          "จอดข้างหน้าตรงนั้นเเหละค่ะ"ฉันชี้ไปยังจุดหมายตรงหน้าบ้านให้พี่จินยองได้จอดลง เกาะไหล่เขาเล็กน้อยขณะที่ปีนลงมาก่อนจะปลดล็อคหมวกกันน็อคถอดออกเเล้วส่งคืนให้เขาไป




          "ขอบคุณที่มาส่งนะคะ"ถึงเเม้พี่จินยองจะไม่เต็มใจเท่าไหร่ที่มาส่ง เเต่สุดท้ายก็ต้องลงเอยด้วยการยอมมาส่งเพราะความดื้นด้านของฉันจนได้



          "รีบเข้าบ้านไปได้เเล้วไป"ฉันเบ้ปากเล็กน้อยเมื่อโดนไล่อย่างไม่ใยดี บอกลากันบ้างสิ นี่คิดจะให้พูดอยู่ฝ่ายเดียวรึไง!



          "พี่จินยอง"ฉันเรียกเขาไว้ก่อนที่จะสตาร์เครื่องขับออกไปหลังจากที่เพิ่งดับรถไปได้ไม่นาน



          "คิดถึงกันบ้างมั้ย"



     รวมรวมความกล้าถามออกไปตรงๆ มันอดไม่ได้นี่นาอยากจะรู้ว่าเขารู้สึกยังไงหลังจากที่เจอฉันโผล่มาเเบบเซอร์ไพร หรือสุดท้ายคงมีเเต่ฉันที่ตื่นเต้นไปเองคนเดียว



          "พี่ไม่รู้ว่าเราหวังคำตอบเเบบไหนนะ เเต่ก็ดีใจที่ได้เจอ"



     เเอร้ยยย >o< ถึงจะหวังไว้สูงว่าต้องตอบเเบบนั้นเเบบนี้เเต่เเค่นี้ก็โอเคเเล้ว ดีกว่าเขาเงียบหรือปล่อยคำพูดที่มันทำร้ายใจกัน




          "ถ้างั้น ขอเบอร์ด้วยค่ะ โซวอนจะเเอดไลน์ไปอ่อย"




          "ว่าไงนะ"



          "ไม่เจอกันตั้งสิบปีกว่า อยากคุยด้วยก็เเค่นั้น"



          "ถ้าเเค่คุยพี่ก็ไม่ได้อะไร เเต่ไอที่บอกว่า'อ่อย'นี่คือ.."



          "เลิกถามเเล้วส่งมือถือมาค่ะ โซวอนจะเข้าบ้านเเล้ว"คราวนี้ฉันส่งเสียงเร่งพี่จินยองที่เอาเเต่ลีลาไม่ยอมให้สักที มัวเเต่ถามอยู่นั่นเเหละ-^-



          "จำเป็นต้องให้?"ฉันพยักหน้าเเละยิ้มตอบ



     อย่านะคะ อย่าให้น้องรอนานค่ะ ถ้ายังพูดอีกเเม้เเต่นิดเดียวเดี๋ยวรู้เลย




          "พี่ว่านะ ฮะ..เฮ้ย=[]="ไม่รู้ไม่ชี้ด้วยเเล่ว เพราะก่อนหน้านี้ฉันเตือนพี่จินยองทางสายตาไปเเล้วนะ อยากพูดมากนักฉันเลยเข้าไปล้วงกระเป๋ากางเกงข้างขวาของเขาอย่างเสียวิสาสะมันซะเลย




          "ให้กันดีๆตั้งเเต่เเรกก็จบเรื่อง"ฉันบ่นพึมพำพลางกดยุกยิกพิมเบอร์ตัวเองเเล้วกดยิงออกรอให้สายเข้าก่อนจะกดวางสาย จากนั้นก็ส่งคืนให้เขาที่ตอนนี้ทำตาโตอยู่คงเป็นเพราะตกใจที่ฉันใจกล้าขนาดนั้น



     

     ที่ล้วงไปไอเราก็กลัวอยู่หรอกว่าจะโดนอะไรที่ไม่สมควรเข้า เเต่ก็นั่นเเหละมันเเค่พริบเดียวเท่านั้น ไม่มีอะไรผิดพลาดก็ถือว่าบุญเเล้วจ้าU_U



          "ไว้เย็นนี้จะโทรหานะคะ ขับรถกลับบ้านดีๆล่ะสามี(^_<)"



     หลังจากที่ฉันบอกลาพี่จินยองด้วยการทิ้งประโยคนั้นก็รีบเข้าบ้านมาในทันที จนขุนเเม่ที่รักถึงกับต้องเอ่ยปากถามเพราะหน้าของฉันตอนนี้คงเป็นคนที่ดูมีความสุขมากที่สุดในสามโลกก็ว่าได้




          "อารมณ์ดีมาจากไหนกันถึงได้ยิ้มจนปากจะฉีกขนาดนี้"ไม่รอช้าฉันรีบวิ่งพุ่งเข้าไปหาเเม่ที่นั่งเล่นดูทีวีอยู่บนโซฟาเพื่อจะได้เม้าท์มอยให้ฟัง




          "ประเด็นเเรกคือวันนี้โซวอนเจอพี่จินยองตั้งเเต่เปิดเทอมวันเเรกเลย"เเม่ฉันยังคงพยักหน้าเพื่อฟังฉันพูดต่อ"ประเด็นที่สองโครตพีค เมื่อกี้พี่จินยองขับรถมาส่งโซวอนถึงหน้าบ้านด้วยเเหละ"




     พอฉันพูดจบสิ่งที่เเม่ฉันทำเป็นอันดับเเรกคือการขมวดคิ้วตามด้วยเบ้ปากอย่างไม่เชื่อ เล่นทำฉันเฟลเหมือนว่าเรื่องที่พูดมาคือการโม้ดีๆนี่เอง



          "จริงๆนะเเม่ เบอร์ก็ได้มาเเล้ว"เมื่อเห็นว่าเเม่ไม่เชื่อฉันก็รีบควักมือถือในกระเป๋าขึ้นมาโชว์ให้ดูกับเบอร์ที่โทรเข้ามาเเต่ไม่ได้รับเพราะฝีมือฉันเอง




          "ไม่ใช่ว่าเราไปหลอกบังคับอะไรเขาใช่มั้ย"


     เออ!ลืมไป นั่นมันก็อีกเรื่องค่ะเเม่ หนูไม่สนหลักความจริง




          "โซวอนเนี่ยนะจะไปทำอะไรเเบบนั้น นี่ใครกันเเม่ มองไม่เห็นความสวยของลูกสาวตัวเองหรอ"ฉันว่าพลางทำท่าเเอ๊บเเบ๊วให้เเม่ดู เเต่โดนตอกกลับด้วยการส่ายหน้า



     โอเค้!



     ฉันลุกขึ้นจากโซฟาเเล้วหยิบกระเป๋าตัวเองขึ้นห้องตัวเองดีกว่า เเอบเหล่มองเเม่นิดนึงว่าจะง้อมั้ย เเต่ปรากฎว่าไม่จ้า~ เท่านั้นเเหละก็เดินปึงปังขึ้นห้องมันซะเลย



     เอ๊ะ!จะไปว่ายังมีเรื่องสนุกให้ทำนี่นา ไว้ค่ำๆค่อยว่ากันอีกที




     เวลา 20.18น.



     หลังจากที่ฉันลงไปทานข้าวเเล้วขึ้นมาอาบน้ำเเต่งตัว สิ่งเเรกที่ทำคือการหยิบมือถือที่ชาต์เเบตเตรียมพร้อมขึ้นมารีบปลดล็อคเครื่องไปก๊อปปี้เบอร์พี่จินยองมาวางไว้ในเเอพไลน์ที่หน้าค้นหาเพื่อนด้วยเบอร์โทร



     นั่นไงๆ เจอเเล้ว! เเทบหมุนตัวได้สักสองสามตลบบนเตียงเมื่อเสิชเเล้วมันขึ้นเป็นรูปพี่จินยอง โอ้ยเเค่รูปภาพก็จะละลายเเล้วค่าไม่รอช้าเเอดสิรออะไร



     ×JinYoung×

'ตกใจเเค่ไหนถามใจดู'



     ดู๊ดูตัสไลน์ของเขานี่หมายถึงฉันมั้ยนะ ถ้าใช่นี่จะรีบวิ่งไปหาถึงบ้านเลย



     ♡SoWon: ขับรถกลับบ้านปลอดภัยมั้ยคะ^^"

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ line sticker png




×Jinyoung×: อ่านเเล้ว



     เเม่เจ้าโว้ยยพี่เข้าเปิดอ่านเเล้วจ้า เเหม่ถ้าจะเปิดไวขนาดนี้เเสดงว่าต้องรอฉันทักอยู่เเน่ๆเลย ใจนี่ก็เต้นตุ๊บๆต่อมๆเต้นเเรงขนาดนี้ทะลุออกมาเลยมั้ยล่ะ เเต่เหหห~ไหงเงียบไปอย่างนี่เล่าไม่ทำงี้สิ U_Uอย่าเมินอย่างเน้ปรับอารมณ์ไม่ทันเดียวดีใจเดี๋ยวเสียใจ



Sowon:ไม่คิดจะตอบก็อย่าเปิดอ่านค่ะ!!

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ line sticker png


     คอยดูนะถ้าคราวนี้เปิดอ่านละไม่ตอบจะงอนๆๆ เเล้วก็จะโกรธๆให้สุดไปเลย



     ติ๊ง~



×JinYoung×:ถึงเเล้วค้าบ^^


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ line sticker png



          เหอะ!- ^ - เเล้วไป



SoWon: ดีเเล้วค่ะ นี่ก็กลัวว่าพี่จินยองจะมัวเเต่เหม่อนึกถึงโซวอนจนไม่ระวังทาง


ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ line sticker png

×JinYoung×:อ่าฮะ



     โอ้ย~ทำไมมันเศร้าเยี่ยงนี้ ตอบได้น้อยนิดเหลือเกิน ประหยัดเนื้อที่หรอ หรือว่ามือถือตัวอักษรมันไม่ครบเลยพิมพ์ไม่ได้ดั่งใจ?!?!



     ถ้าขี้เกียจพิมพ์นักก็โทรคุยกันนี่เเหละง่ายดี โทรมันในไลน์เลยเเล้วกันเพราะคำว่าสายเปย์ไม่ได้เกิดมาเพื่อให้ฉันใช้นัก นาทีนี้ขอประหยักก่อนเนาะ^^;  



          (ฮัลโหล) โอเคสรุปพี่จินยองเขารับว่ะเเกร เเล้วๆจะพูดอะไรดีไม่ได้เตรียมตัวไว้อีกอ่ะฮือT^T



          "ยังไม่นอนหรอคะ"



          [อื้มม]



          "ไม่อยากคุยกับโซวอนใช่ม้า รู้หรอกหน่าตอนนี้คงรำคาญเเย่เลยอ่ะดิ"



          [...........]



          "เเต่ไม่ต้องห่วงค่ะ เพราะต่อไปโซวอนจะทำเเบบนี้ทุกวัน^^ จากรำคาญก็จะเปลี่ยนไปเป็นความเคยชิน"



          [เธอต้องการอะไร ทำไมถึงต้องทำเเบบนั้นด้วยล่ะ]



          "ก็โซวอนชอบพี่จินยองไงคะ!"



     อ่าวชิบหาย! กะดราม่าเเป๊บเดียวพอเขาถามทีนี่เล่นบอกหมดเปลือกT^T เเต่ถึงยังไงเขาก็คงรู้ตัวอยู่เเล้วล่ะ ทำเเบบนั้นคงเรียกว่าเกลียดหรอกมั้ง



          [พี่ว่าโซวอนเข้าใจอะไรผิดรึเปล่า..]



          "โซวอนชอบพี่จินยองจริงๆนะคะ ไม่ได้พูดเล่นนี่จริงจัง"



          [เฮ้อ ถ้าเธอชอบจริงๆพี่ก็คงห้ามอะไรไม่ได้ เเต่พี่ไม่ใช่ผู้ชายดีๆอย่างที่โซวอนเฝ้าเพ้อฝันหรอกนะ ตอนนั้นเรายังเด็กมาก เวลาผ่านไปอะไรๆก็เปลี่ยน]



          "ไม่จริงค่ะ โซวอนไงคะที่ยังชอบพี่จินยองไม่เคยเปลี่ยน"



          [ความรักไม่ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นเเค่สนุกๆเหมือนที่เราเล่นด้วยกันหรอกนะ]



          "ถึงตอนนี้พี่จินยองจะยังไม่ได้ชอบโซวอนก็ตาม เเต่ไม่นานหรอกค่ะ โซวอนจะเปลี่ยนใจให้พี่จินยองชอบโซวอนให้ได้ โอเคมั้ยคะ"



          [ก็เเล้วเเต่ ถือว่าพี่เตือนเเล้วนะ เจ็บขึ้นมาเมื่อไหร่อย่ามาร้องไห้ฟูมฟายเเล้วกัน]



          "โซวอนสตองพอค่ะ พี่จินยองไม่ต้องห่วง ขอเเค่เปิดใจให้ก็พอ เดี๋ยวโซวอนจะไปอ่อยทั้งเช้ากลางวันเย็นให้พี่จินยองตั้งตัวไม่ทันเลยคอยดู"



          [ห้ามเเล้วไม่ฟังกันเลยนะ เด็กดื้อ]



          "ดื้อกับพี่จินยองคนเดียวเเหละค่ะ"



          (ถ้าไม่มีอะไรเเล้ว พี่วางนะ)



          "ก่อนจะวางนี่ขอบอกรักก่อนได้มั้ย"



     จะจบสนทนากับโซวอนมันต้องไม่จบเเบบธรรมดาๆเเบบนี้หรอกพี่จินยอง มันต้องจากลากันด้วยความฟินต่างหากเล่าโฮ้ะๆ



          (อยากพูดอะไรก็ว่ามา)

          


          "ที่พี่จินยองบอกไว้เมื่อตอนเด็กว่า'ถ้าโตขึ้นเรามาเเต่งงานกันมั้ย' ตอนนั้นโซวอนไม่ได้ตอบอะไรเเต่วันนี้ขอตอบว่าเเต่งค่ะ"



          (หึ..)



          "รักนะคะ"




----------------------------
กว่าจะจบจินยองคงหัวใจทำงานหนักน่าดู
อยากอ่านต่อเม้นด้วยน๊าา

ถูกใจกดเฟบ ถ้าชอบเม้นจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #51 EXOPP (@potpan) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 มกราคม 2561 / 10:30
    โซวอน หนูรุกหนักมากจริงๆลูก
    #51
    0
  2. #25 Galaxy_q (@king-banana) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 01:45
    ยัยขี้มโน ยัยขี้เพ้อเจ้อโซวอนนนนนนน
    #25
    0
  3. #11 SirindaBudsopa (@SirindaBudsopa) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2560 / 00:51
    รอออออออ
    #11
    0
  4. #10 linble4 (@linble4) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2560 / 22:36
    รอค่าาา
    #10
    0