PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,169 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    251

    Overall
    16,169

ตอนที่ 16 : Your Future||EP15 ขอ(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    24 พ.ย. 61

EP15
ขอ


     ตกเย็นมาพี่จินยองก็มาส่งฉันที่บ้านเจ้าเดิม นี่ไม่ได้ขอนะเนี่ยเต็มใจมาเองล้วนๆ เเต่ครั้งนี้คงต้องขอให้เขาเข้าบ้านไปด้วยกัน เนื่องจากไปเป็นกำลังเสริมช่วยพูดเรื่องไปเที่ยวกับเเม่ให้หน่อยน่ะสิ


          "พี่จินยองเข้าไปข้างในบ้านด้วยกันก่อนสิ"


          "หื้ม.."พี่จินยองมองฉันงงๆคงเป็นเพราะจู่ๆก็ชวนเข้าไปเเบบกระทันหัน


          "มีอะไรรึเปล่า เเปลกๆนะเนี่ย วางเเผนไรไว้หรอ"


     เเหม นี่ก็เห็นฉันเป็นคนยังไง-_- ;  ไม่ใด้เจ้าคิดเจ้าเเผนขนาดนั้น..


          "ไม่ได้หลอกไปข่มขืนก็เเล้วกัน-0-"


          "ยิ่งพูดก็ยิ่งน่ากลัว หูวว ดูดิขนลุกเลย"พี่จินยองยังกวนฉันไม่เลิก เเถมยังกระซิกให้ฉันหันไปมองอีกด้วย


          "ลงมาเหอะหน่า จะให้ช่วยไรหน่อย"ฉันว่าเอือมๆพลางดึงเเขนเสื้อเขาเพื่อให้ลงจากรถสักที


          "ช่วยตัวเองไม่ได้?"


     *0*กรี๊ดดดด~พะ..พูดอะไรของเขากันน่ะ ใครมาได้ยินเข้าฉันเสียหายนะ!


          "บ้าา..พูดจาน่าเกลียด"


          "อ่าวๆนี่ก็คิดไกลไปไหน-_-^ คราวนี้อะไรอีกล่ะ"


          "ก็..ไปคุยกับเเม่ให้หน่อยดิ เรื่องไปเที่ยวอ่ะ"


          "หึ.."พี่จินยองส่ายหน้ารัวๆ"เป็นลูกก็ไปขอเองดิ๊ พี่คนนอก"


          "มีพี่จินยองไปด้วยจะขอได้ง่ายกว่าไง"


          "เเค่มีพี่เนี่ยนะ?"


          "ก็เห็นพี่จินยองพูดอะไรเเม่ก็เห็นดีเห็นงามไปหมด โซวอนอยากไปเที่ยวด้วยจริงๆนะ"ที่ต้องไปเหตุผลมีไม่กี่ข้อ อย่างเเรกยัยจีอาเเล้วหนึ่ง- * -  


     ถ้าฉันพลาดไม่ได้ไปขึ้นมา นางคงหน้าระรื่นฉวยโอกาสเข้าหาพี่จินยองโดยไม่มีใครไปขัดขวาง ซึ่งฉันจะไม่ยอมให้เป็นเเบบนั้นเเน่ๆ


          "ขอดีๆก็จบ"


          "ให้ไปช่วยขอเเม่ ไม่ได้ให้ไปสู่ขอโว้ย ทำยึกยักตัดสินใจอยู่ได้"พอเห็นท่าว่าพี่จินยองจะไม่ไป ฉันก็โวยขึ้นสุดจะทน


     สมองก็กำลังคิดไปถึงนู้นนี่ พี่จินยองก็ไม่คิดจะช่วยกันหน่อยเล้ยย อยากให้เราไปด้วยรึเปล่าเหอะ- ^ -


          "โอเคๆไปก็ไป ใจร้อนจริงๆเลย"


     ต้องให้ขึ้นเสียงถึงจะยอมดีๆ ทีนี้ฉันก็ตรงเข้าบ้านปล่อยให้พี่จินยองตามมาเงียบๆ


          "อ่าววันนี้ลมอะไรหอบมาถึงได้เเวะกันจ๊ะ"พอเเม่เปิดประตูมาเจอพี่จินยองก็เอ่ยเสียงหวานข้ามหัวลูกในไส้กันเลยทีเดียว


           "เอ่อ..มีเรื่องจะมาขอคุณน้าสักหน่อยครับ"พี่จินยองเหล่มองฉันเเบบว่าเขาเกริ่นให้เเล้วนะ รอไร!พูดไปสิ!


          "คืองี้เเม่ วันหยุดยาวที่จะถึงนี้โซวอนไปเที่ยวกับพวกพี่จินยองได้รึเปล่า"


           "....."


     ไหงเงียบเเบบนี้ล่ะเเม่~(._?)โซวอนใจคอไม่ดีเลย ขอร้องล่ะให้ไปเถอะ หนูรู้ว่าเเม่ห่วง เเต่ถ้าโซวอนไม่ได้ไปโซวอนอาจจะเสียผู้ชายตรงหน้าคนนี้ตลอดกาลเลยก็ได้นะU_U


          "เพื่อนโซวอนก็ไปครับเเม่ พี่สาวผมด้วยอีกคน ไม่ต้องห่วงว่าจะดูไม่ดี พวกเราไม่ไปเถลไถลเเน่นอนครับ"


     คราวนี้พี่จินยองลองพูดเข้าช่วยให้ ใจฉันนี่ก็ลุ้นตึกตักๆรอคำตอบไปด้วย


          "หนูจินนี่น่ะหรอ ว๊ายตายจริงเห็นครั้งสุดท้ายตอนตัวเท่านี้อยู่เลย ตอนนี้โตเป็นสาวเเล้วสิ"


     โถ่วววเเม่ เงียบไปก็นึกว่าจะพูดอะไร เเล้วดูซิ้มาพูดอ้อมเปลี่ยนเรื่องไปไหนอีก จะได้คำตอบมั้ยวันนี้


         "ครับๆ"


         "ว่างๆพามาเยี่ยมบ้างนะ เเม่อยากเจอ"


     เรื่องนี้ไว้นอกรอบก็ได้เเมะ เรื่องไปเที่ยวนี่สำคัญมากเลยเขาใจโหน่ยย


          "ไม่ต้องมองเเม่เเรงขนาดนั้นก็ได้ รู้ว่าอยากไป จะไปก็ไปสิ"


     หื้มมม*0* ขุนพระเเม่ให้ไป! ขอกรี๊ดดีใจยาวๆ


          "เเต่ถ้าจินยองทำลูกน้าเสียหายต้องรับผิดชอบด้วยนะ"เเม่พูดขึ้นขำๆ เล่นซะพี่จินยองหน้าเจื่อนไปเลย


          "อย่าพูดงั้นสิเเม่ ว่าเเต่มั่นเลยมั้ยล่ะเผื่อไว้"เเม่ลูกคู่นี้ก็ไปด้วยกันได้ เล่นอะไรก็ไม่รู้^^ ฉันหันไปมองเเม่อย่างรู้เเกว


          "งั้นผมขอตัวกลับก่อนนะครับ"


     เเม่พยักรับก่อนจะพากันเดินไปส่งหน้าบ้าน พอพี่จินยองกลับไปฉันนี่ก็ยิ้มล่าดีใจคิดเเผนการกำจัดใครบางคนไปถึงไหนต่อไหนอย่างเพลินๆ จนกระทั่งมีข้อความเด้งขึ้นมา


Samuel:คุยด้วยได้มั้ย


Sowon:ว่าไงคะ


Samuel:โกรธพี่เรื่องจีอารึเปล่า


     ฉันก็ลืมไปสนิทเลย พอทักขึ้นฉันก็เริ่มโมโหขึ้นมาเล็กน้อย


Sowon:เปล่าค่ะ โซวอนง่วงเเล้วไปนอนก่อนน๊าาา


     ฉันเเกล้งพิมพ์ไปอย่างนั้นเพื่อตัดบทสนทนา เเต่พี่ซามูเอลก็ยังไม่วายทักเด้งขึ้นมาอีกรอบ


Samuel:เดี๋ยวก่อนๆ


Sowon:มีอะไรคะ??


Samuel:พรุ่งนี้มาคุยกันหน่อยมั้ย..


     ฉันกดส่งสติ๊กเกอร์รูปยิ้มส่งไปให้เเทนเเล้วกดออกมาก่อนจะถอนหายใจเเรงๆ ช่วงนี้ก็ไม่ได้พูดอะไรกับพี่ซามูเอลมากนัก หลังจากเหตุการณ์เมื่อตอนนั้นจนถึงตอนนี้ก็ยังทำตัวไม่ถูกเลย


Sowon:ทำไรอยู่คะที่รัก นอนยังเอ่ย


     ไหนๆก็เข้ามาเเล้วหลงไปทักว่าที่เเฟนเเละสามีในอนาคตหน่อยเเล้วกัน


Jinyoung:ยังจะเล่น-_-


Sowon:ถ้าไม่อยากโดนกวนทั้งคืนล่ะก็
เซลฟี่ส่งจุ๊บก่อนนอนให้สักหน่อยสิ^^


Jinyoung:ใครจะไปทำ:P


     หนอยยย!กับพี่จินยองไม่มีอะไรจะต้องเสียเเล้ว ด้านได้อายอดอ่ะขึ้นใจเป็นร้อยๆครั้งเเล้ว


Sowon :sent a photo 


Jinyoung:เย้ยยย คืนนี้ฝันร้ายเเน่เลยToT 


Sowon:ก็ดีที่เราจะได้เจอกันในฝัน
งั้นทำให้ดูบ้างสิ น๊าาาาา


    ลองเลือกสติ๊กเกอร์ที่อ้อนที่สุดส่งไป เห็นพี่จินยองเปิดดูเเล้วเเต่ก็ไม่ตอบมาสักที


     ตื่อดึ่ง~


     ฉันจ้องหน้าจอจนมันดับไปเเล้วมันก็เด้งขึ้นมาใหม่ พร้อมกับข้อความ..


Jinyoung:sent a photo 


Jinyoung: ฝันดีจุ๊บๆ(^3^)


     เเอร้ยยO///oพี่จินยองเขาเซลฟี่ส่งจุ๊บมาให้อ่ะโฮกกก~ตายๆ เเล้วคืนนี้จะหลับลงมั้ยเรา อย่าว่างู้นงี้เลยนะ ขอซูมสักนิดก่อนจะจุ๊บมือถือตัวเองเบาๆให้ชื่นใจสักหน่อย


     เเบบนี้ก็ได้เเหละโซวอนกล่าวไว้(^.<)
__________


          "เดี๋ยวฉันมานะไปเข้าห้องน้ำเเป๊บ"ฉันลุกขึ้นออกจากห้องก่อนที่จะถึงคาบเรียนของเช้าวันนี้


     หลังจากที่ทำธุระเสร็จเรียบร้อยก็กำลังจะกลับเข้าห้อง เเต่ดันไปเจอพี่ซามูเอลอยู่หน้าห้องน้ำเข้าซะก่อน รู้สึกเหมือนมายืนดักกันเลยเเหะ


          "พี่ซามูเอลมายืนทำอะไรตรงนี้คะ"


          "มารอคุยกับเธอไง"


     ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปหาเขาที่ยืนยิ้มหวานส่งมา


          "อ่ะให้"ฉันก้มลงมองของในมือพี่ซามูเอลที่ยื่นมาให้ก่อนจะรับมันไว้เป็นการรักษาน้ำใจตามมารยาท


          "ขอบคุณค่ะ โหวถ้าโซวอนกินหมดนี่ต้องอ้วนเเน่เลย"ฉันว่าอย่างติดตลกเมื่อเปิดกล่องดูเเล้วพบว่ามันเป็นช็อกโกเเลตเต็มกล่องไปหมด


          "เธอกับจินยองคบกันแล้วหรอ?"


     พอโดนถามเข้าเเบบนี้ก็จุกไปไม่ถูกเลย เเล้วนั่นก็ทำให้ฉันคิดขึ้นมาว่า ตอนนี้ฉันกับพี่จินยองอยู่ในสถานะไหนกันนะ??


           "เปล่าค่ะ"(._.)


          "ไม่ได้เป็น? เเล้วทำไมทำอย่างกับเป็นเเฟนกันเลย"


     ฉันเงยหน้าขึ้นมาเล็กน้อยเเล้วส่ายหัวบอกเเทนว่าฉันไม่รู้


          "ความสัมพันธ์ของเราสองคนคืบหน้ามั้งคะ"ก็อย่างที่บอก พี่จินยองเขาก็ดูเปลี่ยนไปจากเดิมเเละยังยอมเปิดโอกาสไม่กั๊กความรู้สึกของตัวเองไว้อีก


          "เเบบนี้ก็เเปลว่าพี่ยังจีบเราได้อยู่ดิ"พี่ซามูเอลว่าขึ้นอย่างมีความหวัง เเต่ฉันก็เผลอไปตัดกำลังใจเค้าด้วยคำพูด


         "เเต่โซวอนชอบพี่จินยองอยู่"


          "ช่างดิ ขนาดเธอตื้อมันยังได้ขนาดนี้ เเล้วถ้าพี่จะลองตื้อให้เธอเปิดโอกาสให้พี่บ้างจะเป็นไรไป"


          "มันไม่เหมือนกันนะคะพี่ซามูเอล"


          "ขอได้มั้ย อย่าเพิ่งตัดสินใจทั้งๆที่พี่ยังไม่ได้เริ่มทำอะไรเลย"พี่ซามูเอลยังคงพยายามไม่หยุด เเล้วเลี่ยงที่จะฟังเหตุผลที่ฉันอยากจะอธิบาย


          "เเต่ว่ามันจะทำให้พี่เจ็บมากกว่านะคะ"


     ฉันเข้าใจเเล้วความรู้สึกของพี่จินยองตอนที่ฉันบอกเเบบนี้มันเป็นยังไง ความรู้สึกของคนที่ไม่คิดจะมีใจให้เลยยังไงล่ะ


          "ก็ยังดีกว่าไม่ทำอะไรเลยไม่ใช่หรอ?"


          "......"


          "พี่ไม่ได้ขออะไรเธอมากมายเลยนะ ขอเเค่เข้าใจกันบ้าง"


          "ก็ได้ค่ะ อยากทำอะไรก็ทำ"


     สุดท้ายฉันก็ต้องยอมให้เขาจนได้ นี่ถ้าฉันไม่จบเรื่องเขาคงไม่ปล่อยให้ฉันกลับเข้าห้องไปเรียนใช่มั้ย?!?!


     ฟุ่บบ!


     ฉันเบิกตากว้างตกใจจู่ๆพี่ซามูเอลก็เข้ามากอดฉันเเบบไม่ทันได้ตั้งตัว เเถมยังรัดเเน่นไม่มีท่าทีว่าจะปล่อยง่ายๆซะด้วย


          "ขอบใจนะโซวอน"


          "พะ..พี่ซามูเอลปล่อยโซวอนก่อนค่ะ"ฉันพูดขึ้นขณะะพยายามที่จะดันเขาออก


          "จะกอดกันอีกนานป่ะ"


     ทั้งฉันเเละพี่ซามูเอลต่างสะดุ้งเสียงของใครบางคน ทำให้เราผละออกจากกันเสมือนโดนไฟช็อตซะอย่างนั้น


          "ออดเข้าเเล้วเห็นนายหายไปเลยมาตาม"พี่จินยองพูดขึ้นเสียงเเข็ง พอเขาหลุบหันมาเห็นฉันก็เจอกับสายตาไม่พอใจใส่เข้าให้


     พอพูดจบเเล้วพี่ออกัสก็เดินกลับไปเลย ไม่คิดจะยิ้มให้ฉันเลยสักนิด ทักกันหน่อยก็ไม่มีสักเเอะ ให้มันได้อย่างนี้สิ- ^ -


     JINYOUNG  TALK 


     ไม่!ไม่พอใจ ทำถึงได้รู้สึกหงุดหงิดเเบบนี้นักนะ ไม่โอเคกับภาพที่เห็นมากจนต้องเผลอพลั้งปากขัดขึ้นทั้งๆที่จะเดินกลับไปอย่างเงียบๆเเล้วเชียว


     ตอนเเรกเเค่จะเดินมาส่องว่าเธอมาถึงโรงเรียนหรือยัง ไม่คิดว่าจะมาเจออะไรเเบบนี้ต่อหน้าต่อตา


     พูดว่ารักผมชอบผมเเล้วไปยืนกอดกับไอ้ซามูเอลเนี่ยนะ!!


     ยังอีก! หันมาเจอผมเเล้วยังทำหน้ามึนไม่คิดจะเอ่ยทักผมสักคำเหมือนที่เคยเป็น เห็นผมดีด้วยเข้าหน่อยนี่ได้ใจใหญ่เลยนะ


          "เเน่ใจว่ามาตาม"ไอ้ซามูเอลทักขึ้นขณะที่เราเดินกลับไปที่ห้องเรียน


          "อืม"


          "ได้กอดโซวอนเเล้วชื่นใจเป็นบ้าเลยว่ะ ก็อย่างว่าล่ะนะทีใครทีมัน^^"สัมผัสได้เลยที่มันกำลังพูดอยู่เพื่อจะเย้ย


     โห่ววมากกว่ากอดผมก็ทำมาเเล้ว เรื่องเเค่นี้อย่าเอามาอวดเลยจะดีกว่า:)


     เเล้วนี่ผมจะมาเปรียบเทียบกันทำไม โอ้ยมารับผิดชอบเลยนะยัยบ้าที่ทำให้ผมต้องมาว้าวุ่นอยู่เเบบนี้


          "ไปเที่ยวครั้งนี้กูจะคว้าใจโซวอนมาให้ได้เลย"ผมได้เเต่เดินฟังมันพล่ามไปอย่างนั้น คิดว่าดีก็ทำไป ไม่ห้าม!เเต่จะได้ผลเปล่าก็ไม่รู้


          "ได้ข่าวว่ายังไม่ได้เป็นเเฟนกันหนิ หยั่งนี้กูก็ยังมีสิทธิ์สินะ"


     ผมหยุดเดินลงจ้องมันอย่างไม่ไว้ใจ ใช่!ผมกับโซวอนยังไม่ได้ตกลงเป็นเเฟนกันจริงๆจังๆ


     เเต่นั่นผมก็เเค่รอพิสูจน์อะไรให้มันเเน่ใจมากกว่านี้ ระหว่างนี้เราก็ดูๆกันไปก่อนก็ได้


          "อย่าชะล่าใจไปล่ะ ผู้หญิงเขาก็อยากมีสถานะที่ชัดเจนไม่ใช่คลุมเคลือเเบบนี้"


          "กูตัดสินใจเองได้ ไม่ต้องมาเเนะนำ"ผมยักคิ้วส่งไปเเล้วเดินล้วงกระเป๋านำเข้าห้อง


     ไม่รู้ว่าคิดไปเองรึเปล่าช่วงนี้ไอ้ซามูเอลมันดูเเปลกๆ ไม่สิ..จะบอกว่าตั้งเเต่มันออกตัวว่าชอบโซวอนต่างหาก


     เป็นเพื่อนกันมาปีกว่าไม่เคยจะเห็นมันในด้านนี้เหมือนกัน มันเปลี่ยนไปมากจนผมเเทบจะไม่ชิน เเต่ถึงจะให้โกรธหรือทะเลาะกันเเค่ไหนยังไงมันก็เป็นเพื่อนผมเสมอ

__________

      ตื๊ดดดด.. ตื๊ดดดด..


     ฉันกดวางสายลงหลังจากที่โทรไปหาพี่จินยองตั้งหลายสายเขาก็ยังไม่รับ   สร้างความหงุดหงิดให้กับฉันที่ตามหาเขาไม่เจอเเบบนี้


     หายไปไหนกัน!


     มือถือก็ไม่ได้ปิดเครื่องเเต่ดันไม่รับสายซะอย่างนั้น เพื่อนๆก็อยู่กันครบ มีเเต่เขานี่เเหละที่หายหัวอยู่คนเดียว


     ส่วนพี่จีฮุนที่สนิทกับพี่จินยองรายนั้นก็คงไม่รู้เช่นกัน ไม่งั้นก็คงหายไปด้วยกันทั้งคู่


          "ยังโทรไม่ติดอีกหรอโซวอน"


     ฉันพยักหน้างึกๆอย่างเศร้าสร้อย โอ้ยทำไมมันกังวลใจขนาดนี้ เเละมันจะไม่รู้สึกมากอย่างนี้ถ้าเมื่อเช้าพี่จินยองไม่ได้ส่งสายตาเเบบนั้นมาให้U_U


          "ลองไปหาที่ห้องดูรึยัง"


          "ไปมาเเล้วไม่เจอเลย ทำไงดีอ่ะเยริT^T"


          "เเล้วที่ๆพี่เค้าชอบไปในโรงเรียนล่ะ หายไปเงียบๆเเบบนี้อาจจะไม่อยากให้ใครไปยุ่งก็ได้"


     พอจุนฮเวพูดขึ้นก็ชักจะมีเหตุผลขึ้นมา พลันทำให้สมองฉันนึกได้ขึ้นมากระทันหัน


     จริงสินะ!ลืมไปได้ไงยัง มีอีกที่นึงยังไม่ได้ไปดูเลยนี่นา คิดไปก็ทึ่งหัวตัวเองที่คิดช้าเกินไป


          "เฮ้ยขอบใจมากนะจุนฮเว งั้นฉันขอตัวก่อนนะเจอกันที่ห้องล่ะเยริ"เพื่อไม่เป็นการเสียเวลารีบลุกออกไปจากที่นั่นเพื่อไปห้องสมุด


     ครั้งล่าสุดที่เขามาก็เพื่อจะหลบหน้าฉันเพราะไม่ต้องการให้ฉันไปยุ่งวุ่นวาย  ต้องเป็นที่นั่นเเน่ๆ


          "เเฮ่กๆ"ฉันวิ่งมาจากโรงอาหารจนถึงห้งสมุดด้วยความเร็วสูงจนหอบเเหกเเล้วต้องดีใจที่คิดถูกเมื่อพี่จินยองอยู่ที่นี่จริงๆด้วย


          "มาทำอะไรที่นี่คนเดียวคะ"ฉันถือวิสาสะเข้าไปนั่งที่โซฟาของห้องสมุดตรงข้างๆพี่จินยองพอดี ส่วนเขาที่ได้ยินเสียงฉันก็ลอบมองด้วยหางตา


          "อยู่ที่นี่ก็ต้องอ่านหนังสือสิจะให้ทำไร"


     โอ้โห*0*ตอบซะฉันไปไม่ถูกเลย เเต่นั่นมันก็จริงของพี่จินยองเขาอ่ะนะ


          "นั่นสิ โซวอนก็ถามเเปลกๆเนอะ^^"


     พี่จินยองไม่พูดอะไรต่อนอกจากนั่งนิ่งๆมองหนังสือไป ไม่รู้ทำไมตอนนี้ถึงได้รู้สึกถึงบรรยากาศที่น่าอึดอัดเหลือเกิน มันเหมือนกับตอนที่ฉันยังเจอเขาช่วงเเรกๆอยู่เลย


          "เป็นอะไรรึเปล่า ทำไมเงียบเเบบนี้ล่ะ"


          "ไม่หนิ.."


          "โกหกกันเเล้ว"ฉันว่าอย่างนั้นพร้อมทั้งดึงหนังสือในมือเขาออกมาไว้ที่ตัวเองอย่างถือดี เเล้วจ้องมองเขาเพื่อบอกให้เขาเลิกเมินเเล้วสนใจกันก่อน


          "โกรธอะไรโซวอนมาอ่ะ อย่าบอกนะว่าเป็นเรื่องเมื่อเช้าน่ะ"เเละดูเหมือนว่าคำพูดของฉันจะมาถูกทาง เพราะพี่จินยองเขาหลบสายตาเเละพยายามยื้อหนังสือกลับคืน เเต่ฉันก็ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ


          "หึงที่โซวอนไปกอดกับพี่ซามูเอลอ่ะดิ๊~ใช่อ๊ะป่าว:)"พอได้ทีก็กระซิกไหล่เรียกพี่จินยองอย่างต้องการคำตอบ


          "คิดไปเอง พี่จะไปหึงทำไมกัน"


          "อาการออกเเบบนี่ไม่ใช่เเล้วจะเป็นอะไรกันหื้ออ^^"ฉันว่าพลางยื่นหน้าเข้าไปหาพี่จินยองอย่างจับผิด เเล้วทำหน้าปลิ้นปล้อนล้อเลียนใส่อย่างเหนือกว่า


     เเต่ยิ่งทำก็ดูเหมือนว่าพี่จินยองเขาจะงอนหนักยิ่งกว่าเดิม เพราะทำหน้ามุ้ยหนีไปทางอื่นอีกเเล้วจ้าT0T


          "โซวอนไม่ได้จะให้พี่ซามูเอลกอดซะหน่อย อยู่ดีๆเค้าก็เข้ามากอดเอง โซวอนชอบพี่จินยองมากขนาดนี้จะไม่เชื่อกันหรอ?"


     คราวนี้ฉันก็ตื้อพี่จินยองด้วยการไปนอนซบไหล่เกาะเเขนเขาเเถมยังทำตาเเบ๊วใส่เรียกความสนใจกันสักหน่อย


         "ใช่ซิ๊ โซวอนไม่ได้เป็นอะไรกับพี่จินยองสักหน่อย เรื่องอะไรจะต้องมาหึงหวงล่ะเนาะ"


     พอโดนเมินกันเเบบนี้ฉันก็เริ่มจะน้อยใจนึกไปถึงตอนที่พี่ซามูเอลพูดถึงความสัมพันธ์ของเรา


     ไปก็ได้ในเมื่อง้อเเล้วยังไม่สนใจกันเเบบนี้คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วงเพราะติดต่อไม่ติด กลัวว่าจะเป็นอะไร


     หมับ!


     พอฉันจะลุกขึ้นออกไปพี่จินยองที่นั่งเมินฉันมาตั้งนาน ก็คว้ามือของฉันไว้ให้กลับมานั่งเช่นเดิม


          "ใครบอกว่าไม่เป็น"


          "ก็ดูจากตอนนี้ไง สถานะสำหรับพี่จินยองโซวอนยังไม่รู้เลย"


          "พี่รู้ว่าเธอรู้สึกยังไง เเต่อย่าเพิ่งรีบร้อนไปเลยนะ พี่เเค่อยากดูๆกันไปให้มากกว่านี้หน่อย


          "โซวอนไม่รู้หรอกนะคะว่าเพราะอะไร มันดูมีอะไรมากกว่านั้น เเต่โซวอนจะเชื่อใจพี่จินยองเเละรอวันที่พี่จินยองจะมั่นใจกับโซวอนได้เเน่ๆนะคะ"


         "อื้ม เเต่ว่าระหว่างนี้ก็ห้ามปล่อยตัวให้ใครมายุ่งหรือว่าให้กอดจับเนื้อต้องตัวอะไรทั้งนั้น เข้าใจมั้ย"


        "นั่นเเหน่ ยอมรับเเล้วใช่มั้ยที่เป็นเเบบนี้เพราะเรื่องเมื่อเช้าน่ะ ทั้งหึงทั้งหวงเลย:P"


          "รู้เเล้วอย่าทำเเบบนั้นให้เห็นอีกล่ะ"


     หูยยยพี่จินยองมีความงอน ทำไมน่ารักอะไรเเบบนี้ เเล้วฉันจะหนีเขาไปชอบคนอื่นได้ไงเล่า


          "เเสดงว่าลับหลังก็ได้สิ"


          "ไม่ได้!"


     น้อววว มาทำเสียงดุใส่ น่ากลัวจังเลย~ เราก็เเค่หยอกเล่นเฉยๆเอง มองกันนี่เเทบจะฆ่าเเกงกันซะเหลือเกิน ยอมเเล้วจ้าพี่จินยอง หลุดพ้นจากพี่เขาไม่ได้เลยจริงๆ


__________
24/11/61
มาเเล้วจ้าา
จะพยายามรีบทยอยลงให้นะคะ
^^^^^




 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

5 ความคิดเห็น

  1. #243 Honey2322 (@Honey2322) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2561 / 19:45
    งุ้ยพี่จินยองงง ><
    #243
    0
  2. #232 kimminin281246 (@kimminin281246) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 18:54

    รออออออออ
    #232
    0
  3. วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 22:04

    งือออ มาอัพแล้ว
    #228
    0
  4. #227 SonicSaku (@SorinMeU) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 15:48
    ฮื่ออออ พี่จินยองน่ารักก โลกเป็นสีชมปูวไปหม๊ดด สู้ๆนะคะไรท์รอ เริ้ฟๆๆ
    #227
    0
  5. #226 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 15:35

    ขอบคุณมากกกกกกกเลยนะคะที่มาอัพให้อ่าน&#8203; รักไรท์แหละเรื่องนี้ที่สุดเลย&#8203;
    #226
    0