PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,160 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    242

    Overall
    16,160

ตอนที่ 14 : Your Future||EP13 เริ่มต้นใหม่(100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1205
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 95 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

EP13
เริ่มต้นใหม่





   × Jinyoung Talk ×


     ผมที่เห็นโซวอนหยุดยืนนิ่งจนล้มไป เลยรีบวิ่งเข้าไปช่วยประคองดูอาการของเธอไว้ เเต่ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอเเทบไม่ได้สติหน้าก็ซีดเผือก ผมเลยตัดสินใจอุ้มโซวอนขึ้นมาอย่างไม่ลังให้เสียเวลา


          "รีบพาเธอไปห้องพยาบาลเถอะ"พี่จินนี่ผู้หญิงคนที่ผมพาซ้อนท้ายมาโรงเรียนในเช้าวันนี้คือ'พี่สาว'ของผมเอง เหตุเพราะเธอมีเรื่องบางอย่างจะคุยด้วย เลยติดสอยห้อยตามมา


     เเต่ก็ต้องโดนทำโทษเเสนโหดเพราะมาสาย สำหรับผู้หญิงเเค่รอบเดียวก็เหนื่อยเกินพอเเล้ว ยิ่งโซวอนไปวิ่งเร็วๆเเบบนั้นตั้งกี่รอบกลางเเดดร้อนๆเเบบนี้ ไม่หน้ามืดเป็นลมก็ให้มันรู้ไป


     ถ้าวิ่งเหยาะๆไปเรื่อยๆคงไม่เท่าไหร่ เผลอๆอาศัยจังหวะช่วงที่อาจารย์ไม่สนใจโกงรอบยังได้เลย


          "ส่วนเธอขึ้นห้องไปบอกอาจาร์ยประจำวิชาด้วยว่าโซวอนป่วย"


     ก่อนที่ผมจะเดินออกไปห้องพยาบาลเพื่อนสาวของโซวอนที่วิ่งเข้ามาพอดิบพอดี ผมเลยฝากให้เธอไปลา ซึ่งเธอก็พยักตอบรับเเต่ก็ยังไมวายส่งสายตาเป็นห่วงโซวอน เพราะกลัวว่าเพื่อนจะเป็นอะไรไป


      พี่จินนี่ที่เนียนออกมาจากการทำโทษนั่นก็ตามมาช่วยด้วยอีกเเรง ทันทีที่ถึงห้องพยาบาล เธอก็รีบเปิดประตูให้ผมได้อุ้มโววอนเข้าไปข้างในได้อย่างสะดวก


     ฝ่ายพยาบาลที่ประจำห้องก็ปฐมพยาบาลเบื้องต้นให้เสร็จเรียบร้อย เเละส่งยาดมให้ผมไว้เผื่อจะกวัดเเกว่งระหว่างที่เธอกำลังนอนสลบไม่ได้สติอยู่นั้น


          "เเฟนหรอจินยอง"


      พอพยาบาลสาวเดินออกไปจากห้องพักพี่จินนี่ก็เอ่ยปากถามพลางลากเก้าอี้เข้ามานั่งข้างเตียงโซวอน ในขณะที่ผมนั่งเฝ้าเธออยู่บนนั้นตรงช่วงหัวเตียง


          "ไม่ใช่"


          "หรอ รู้ตัวบ้างมั้ยว่ากำลังเป็นห่วงเค้าอยู่อ่ะ"


          "พี่เอาอะไรมาพูด!"ผมชักน้ำเสียงใส่เเล้วหันหน้าหลบหนี เเต่ก็ยังถูกดวงตาคมคู่นั้นจ้องจับผิดอยู่ดี


         "ก็หน้านายมันฟ้องอ่ะ"


          "เหลวไหลน่า.."


          "ไม่ต้องทำมาโกรธกลบเกลื่อนเลยนะ ทำไม?ชอบอ่อ"พี่จินนี่ว่าพลางเหลียวมองโซวอนเเล้ววกกลับมาที่ผม ก่อนจะยักคิ้วให้อย่างมีเลศนัยอะไรบางอย่าง


          "ชอบที่ไหนล่ะ พูดไปเรื่อย"


          "คนเรานี่ก็เเปลกชอบเค้าก็ไม่พูดออกมาตรงๆ พี่เข้าใจนะว่าเราเป็นคนปากเเข็งมากถึงมากที่สุด เเต่ไม่ชอบเค้าเเล้วลำบากเเบกมาส่งถึงนี่ทำไมกันจ๊ะ"


          "ผมก็เเค่มีน้ำใจป่ะวะ อีกอย่างว่าผมเเบบนี้ดูสถาณการ์ณตัวเองด้วย มีคนไปบอกชอบเค้าเป็นพันๆยังไม่ยักจะสน นับประสาไรกับพี่ คงโดนเขี่ยข้อความลบทิ้งเเหงเลย"


     ผมเเหย่เธอด้วยจุดอ่อนที่พี่จินนี่เล่ามา เเถมยังหาคำปรึกษาจากผมไปเมื่อเช้านี้เอง


          "ก็ฉันถึงต้องให้นายช่วยไง เฮ้อไปดีกว่า อารมณ์เสียจริงๆ"


     พอโดนผมหยอกเข้าถึงกับรับไม่ได้รีบเก็บข้าวของเเล้วลุกขึ้นไปเก็บเก้าอี้ไว้ที่เดิมกันเลยทีเดียว


          "เอ้อ เลิกจมอยู่กับอดีตเพราะผู้หญิงคนนั้นได้ละนะ เปิดรับคนอื่นเข้ามาก็ไม่เสียหายอะไร ผู้หญิงบนโลกนี้ที่จริงจังกับความรักก็มีถมไป ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่นายคิดหรอก ก่อนคบก็ต้องเลือกดูให้ดีมั่นใจว่าเขาไม่ได้เข้ามาเพื่อหลอกเรา"


     เเต่ก่อนที่พี่จินนี่จะออกไป เธอก็พูดทิ้งเเง่คิดในสิ่งที่ผมไม่เคยอยากจะเก็บสนใจ เพราะเจ็บกับมันจนฝังใจจนไม่อยากจะเปิดรับใครตั้งเเต่เกิดเหตุการ์ณนั้นอีกเลย


          "พี่เข้าใจหัวอกของคนเเอบชอบนะจินยอง มันโครตเจ็บเลยถ้าโดนคนที่ตัวเองชอบผลักไสเเบบนั้น เฮ้อพูดเเล้วหงุดหงิดอย่าลืมที่สัญญาไว้ล่ะ ไปนะบาย~"


     ในที่สุดพี่สาวตัวเเสบของผมก็ไปสักที ผมที่นั่งอยู่บนหัวเตียงก็ลุกเขยิบออกมานั่งที่เตียงอีกอัน เเล้วกลับไปนึกถึงเรื่องที่เเคนนาดาจนได้


     ผมกับพี่จินนี่เป็นพี่น้องกันเเท้ๆเเต่พ่อเเม่เราหย่ากัน ทั้งคู่เลยเเบ่งลูกไปดูเเลโดยพ่อเลือกพี่จินนี่ ส่วนผมกับเเม่ก็ต้องย้ายไปอยู่กับพ่อใหม่ที่นั่นตั้งเเต่เด็ก จนได้ไปเจอกับผู้หญิงคนนั้น ลูกสาวของพ่อเลี้ยงที่เธอมักมองผมอยู่บ่อยๆ จนกระทั่งวันนึงจู่ๆเธอก็เดินเข้ามาเเล้วบอกว่าชอบผม..


      × Jinyoung End ×


     ฉันลืมตาตื่นมาจ๊ะเอ๋กับพี่จินยองที่นอนอยู่บนเตียงถัดไปข้างๆกัน พอเขาเห็นว่าฉันรู้สึกตัวก็รีบลุกขึ้นมาดู


          "เป็นไงบ้าง รู้สึกดีขึ้นมั้ย"


     ฉันเเกล้งเหม่อไม่สนใจเเล้วหันหลังให้เขาเพื่อหลีกเลี่ยงที่จะไม่คุย เเต่พี่จินยองก็ยอมลงทุนเดินอ้อมมาอีกด้านเเต่ฉันก็ยังดื้อไม่ยอมเขาเลยหันกลับไปฝั่งเดิม  เพิ่มเติมคือเอาผ้าห่มไปคลุมหัวไว้ซะเลย จนสุดท้ายพี่จินยองก็ล้มเลิกเเล้วถือโอกาสนั่งลงบนเตียงเเทน


          "เรื่องเมื่อคืนพี่ขอโทษนะ"


     ฉันอดทนอยู่เงียบๆไม่มีปฏิกิริยาโต้ตอบเเต่ก็ยังรอฟังเขาอยู่..


           "ดีกันนะ พอเป็นเเบบนี้เเล้วพี่รู้สึกไม่ดีเเปลกๆยังไงก็ไม่รู้"


     พอเห็นฉันยังเงียบอยู่พี่จินยองคงทนไมไหว เลยพยายามที่จะดึงผ้าห่มออกจากหัวฉันให้ได้


          "จะมาอะไรกับโซวอนนักหนาห๊ะพี่จินยอง! มีผู้หญิงคนใหม่เเล้วหนิ ว่างนักก็ไปหาเค้านู้น"


     ฉันที่พยายามยื้อดึงเเต่ก็ได้เเค่เเป๊บเดียวเพราะถูกพี่จินยองกระชากออกอย่างง่ายดาย ฉันเลยลุกขึ้นนั่งเเล้วโวยวายใส่อย่างคนไม่มีอารมณ์มาเสวนาด้วย


           "หมายถึงใคร"


          "อย่ามาทำไขสือหน่อยเลย ก็คนที่นั่งรถมาด้วยเมื่อเช้าไง อยู่กับโซวอนเเบบนี้ไม่กลัวเค้าเข้าใจผิดหรอ"


     พอเห็นพี่จินยองทำมาเป็นไม่รู้ฉันก็อดไม่ได้ที่จะพูดประชดเเดกดันเค้าเข้าไป


          "อ๋อ..พี่จินนี่อ่ะนะ"


          "......" หึเรียกพี่ซะด้วย งั้นผู้หญิงคนนั้นก็คงเป็นรุ่นพี่มอปลายปีสามสินะ นี่อย่าบอกนะว่าพี่จินยองมีทัศนคติชอบผู้หญิงที่โตกว่า มีความเป็นผู้ใหญ่อ่ะ


     หนอยเเหนะ-^-คิดจะกินเด็กเพราะจะได้เป็นอมตะน่ะฝันไปเหอะย่ะ! ผ่านด่านยัยโซวอนคนนี้ไปให้ได้ก่อนนะจ๊ะ(^.<)


          "นั่นพี่สาวเเท้ๆพี่เอง"


     พี่สาวคับตอนนี้ผมโตเป็นหนุ่มเเล้วอะไรประมาณนั้นรึเปล่า เเต่เดี๋ยวววจ้าO_o
เมื่อกี้ฉันคงไม่ได้ฟังอะไรผิดไปใช่มั้ย?!?!


     พี่สาวเเท้ๆงั้นหรอ เเล้วทำไมฉันถึงไม่รู้กันนะ สืบประวัติเขาเเทบทุกอย่างเเต่ดันไม่รู้ว่าเขาเป็นพี่น้องกัน


     จินยอง..จินนี่( ' -')


     จินนี่..จินยอง('- ' )


    โอเค!อีโซวอนเก็ตละ


     เเต่เป็นพี่น้องกันเเล้วไง คิดว่าจะทำให้ฉันกลับไปพูดจาดีๆเเล้วตื้อเขาอย่างเคยงั้นหรอ


           "อย่าเงียบเเบบนี้ดิ อยากให้พี่ทำไรว่ามาเลย"คราวนี้พี่จินยองก็ยื่นไพ่สุดเสนอออกมาเหมือนครั้งก่อนๆ ที่ฉันไม่พอใจเขาก็จะเอาออกมาใช้เสมอ เเต่ครั้งนี้ไม่ดีกว่า


          "ถามเเต่เดิมๆ โซวอนก็ตอบจนปากจะฉีกอยู่เเล้ว ถ้าพี่จินยองคิดเองได้ไม่ต้องมารอคำตอบจากโซวอนก็คงจะดีนะคะ"


     ฉันกอดอกพูดพลางเหลือบมองพี่จินยองเป็นพักๆไม่ให้เขารู้ตัว ซึ่งเขาก็ดูเหมือนจะครุ่นคิดอะไรสักอย่าง


          "เรื่องไอ้ซามูเอลใช่มั้ย"


     เกือบถูกก คุณมาถูกทางเเล้วค่ะตอนนี้ ฉันนี่ก็นั่งลุ้นตัวโก่งว่าพี่จินยองจะตรัสรู้ได้เองมั้ย ว่าสิ่งที่เขาทำให้ฉันไม่พอใจนั้นคืออะไร


          "เอางี้ เดี๋ยวพี่ไปบอกมันเลยดีป่ะว่าเห้ยเเเซม เรื่องโซวอนอ่ะพี่จะไม่ยอมให้ละนะ หยั่งงี้ชอบมั้ย"


     ฉันเกือบจะเผลอยิ้มออกมาเพราะเผลอไผลชอบใจกับสิ่งที่พี่จินยองคิดขึ้นมา เเต่ก็ต้องเก็บอารมณ์นิ่งเฉยไว้ก่อน


          "ทำให้ได้อย่างที่พูดเหอะ"ดูเผินๆจะเหมือนว่าฉันพูดลอยๆ ความเป็นจริงเเล้วนี่อยากให้ทำมากคร่าา>.<


     เเต่ดูเหมือนรอบนี้พี่จินยองจะเอาจริงอ่ะ เพราะฉันเห็นเขาควักมือถือขึ้นมากดโทรออกหาใครสักคน เเถมยังเปิดลำโพงเพื่อให้ฉันได้ยินด้วยo_o


          (ว่าไง)


    พอปลายสายรับพี่จินยองก็ลอบมองฉันก่อนจะตอบปลายสายไป


          "เออไอ้เเซม ที่มึงถามกูบนดาดฟ้าวันนั้นเรื่องโซวอนอ่ะ คือกู.."พี่จินยองเงียบไปชั่วขณะเหมือนเขาไม่มั่นใจว่าจะพูดดีมั้ย ฉันที่นั่งฟังอยู่ก็รอฟังอย่างคาดหวัง


          "ตอนนั้นกูรีบด่วนสรุปไปจนไม่ทันได้คิดว่ะ"


          (มึงจะบอกอะไรกูก็ว่ามา)


          "เออ..กูเเค่อยากบอกว่า ต่อไปนี้ถ้าโซวอนจะเลือกใครกูก็จะปล่อย เเละตัวกูเองก็จะไม่ปิดกั้นอีกต่อไปเเล้ว"


          (......) พอพี่จินยองพูดจบถึงเเม้จะติดๆขัดๆไปบ้าง เเต่ว่าตอนนี้พี่ซามูเอลก็เงียบลงไปเเล้ว


          "ขอโทษนะไอ้เเซม.."


          (ถ้ามึงคิดว่ารักใครได้อีกครั้งก็ตามใจ กูจะไม่เข้าไปขัดขวาง เเต่กูก็คงไม่ยอมเเพ้ไปง่ายๆหรอก)


     ตู๊ดๆ...


          "พี่จินยองชอบโซวอนไง๊ ถึงไปพูดจาเเบบนั้นกับเขา"


          "ก็ไม่ได้เกลียดซะหน่อย มาคิดๆดูพี่คงคิดเยอ ะจดจำเเต่ช่วงเวลาไม่ดีเลยพาลมาทำให้พี่ไม่กล้าที่จะเริ่มใหม่"


     ในเมื่อพี่จินยองกล้าที่จะทำเเบบนี้ ฉันก็รู้สึกดีใจเเปลกๆ ถึงพี่จินยองไม่ได้พูดอะไร เเต่การกระทำของเขานี่ทำให้ฉันคิดไปไกลได้เลยนะ


          "ชอบโววอนเมื่อไหร่ก็บอกด้วย จะรอ.."






---------------------------------


          พี่จินยองพาฉันมาเซ็นชื่อลงการเข้าใช้ห้องพยาบาลเสร็จก็เดินมาส่งที่ห้อง ใจดีอีกแล้วนะ ทำฉันซะไม่อยากจะเรียนต่อเลย



          “ถ้าพี่จินยองกลับห้องไปตอนนี้พี่ซามูเอลเค้าจะ..



          “มาคิดมากแทนพี่ทำไม ไม่ได้ร้ายแรงขนาดนั้นซะหน่อย ยังไงก็เพื่อนกัน



     ก็นั่นแหละที่น่าเป็นห่วง ฉันก็กลัวว่าจะกลับไปทะเลาะกันเพราะฉันเป็นเหตุ แต่เท่าที่รู้จักพี่ซามูเอลมา เขาก็ไม่ได้ดูเป็นคนหัวรุนแรง คงไม่น่าจะทำให้เกิดความวุ่นวายได้ ส่วนพี่จินยองก็..



          “ถ้าโดนเค้าโต้มาพี่จินยองจะสวนกลับมั้ยฉันไม่รู้หรอกนะเห็นพี่จินยองเฉยๆนิ่งๆ เวลาโกรธเข้าจริงๆเขาจะเป็นแบบไหน อย่างน้อยๆฉันก็รู้แล้วว่า ถ้าหากไปพูดจารุนแรงเขาก็ใส่กลับมาไม่ยั้งเหมือนกัน เพียงแค่ไม่กี่ประโยคก็โครตทำร้ายใจได้เลย



          “ถ้าผิดจริงก็ไม่ทำหรอก



     ฉันเม้มปากลอบมองพี่จินยองที่เดินอยู่ข้างๆแล้วอมยิ้มดีใจอยู่คนเดียว ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมเขาถึงทำให้ฉันเป็นถึงขนาดนี้ได้



               “แน่ใจใช่มั้ยว่าหายแล้วจริงๆ



          “ถ้าเป็นห่วงมากเข้ามาดูแลในห้องเรียนเลยก็ได้นะ โซวอนอนุญาติ



     พี่จินยองยู่ปากแล้วก้าวขาไปข้างหน้าซะไม่เกรงใจขาสั้นๆของฉันที่เดินตามเขาไม่ทันอยู่ เลยต้องกลายมาวิ่งตามเขาแทนเนี่ย



          “แล้วเป็นห่วงมากแค่ไหน ถึงได้ปฎิเสธความหวังดีของโซวอน



          “หวังดี เข้าไปเฝ้าในห้องอ่ะนะ ไม่ใช่แล้ว พี่แค่ถามเฉยๆ



          “จริงหรอฉันแกล้งทำหน้าเศร้าสร้อยคล้ายกำลังจะน้อยใจ 



          “ก็ห่วงนั่นแหละ เข้าห้องไปเรียนได้แล้วไป



     ฉันไม่ร้องขออะไรจากพี่จินยองอีก ได้ยินแค่นี้ก็ลั้นลาไปได้ทั้งวัน แต่ก่อนที่ฉันจะกลับเข้าห้องไปพี่จินยองก็เรียกไว้



          “เดี๋ยวตอนเที่ยงพี่ไปนั่งกินข้าวด้วยคนนะ เหลือที่ไว้ให้ด้วย



     ฉันพยักหน้ารับแบบงงๆ อารมณ์ไหนกันถึงมาบอกว่าเที่ยงนี้จะมานั่งด้วยกัน ฉันโบกมือลาพี่จินยองแล้วเข้าไปในห้อง ไม่อยากจะห่างเขาไปไหนเลย ถ้าเป็นไปได้เมื่อกี้ก็อยากจะกอดลาด้วยซ้ำ



      11.51 .

   โรงอาหาร C



          “นี่จุนฮเว รีบย้ายก้นของนายไปนั่งกับเยริให้ไวเลยนะ เพราะที่ข้างๆของฉันตรงนี้เป็นของพี่จินยอง



     ฉันออกปากสั่งจุนฮเวทันทีที่เขาวางจานข้าวของตัวเองลง และอีกนิดเดียวเขาก็จะนั่งลงแล้วด้วย แต่ก็ต้องมะสะดุดเพราะเสียงเล็กแหลมของฉันพร้อมกับชี้นิ้วไปที่ข้างๆเยริ



     เห็นนะว่าเขาส่งสายไม่พอใจมาให้ แถมยังล้อเลียนท่าทางเมื่อกี้ที่ฉันทำอีก แต่ก็ไม่สนใจหรอก บอกแล้วว่านายนี่มันเป็นคนขี้กวน แม้บางทีจะน่าหมั่นไส้มากมายแค่ไหนก็ตาม



          “ปล่อยๆยัยโซวอนไปเหอะ มันเพิ่งคืนดีกับพี่จินยองมาหยกๆ ก็อยากจะกุ๊กกิ๊กกับพี่เค้าบ้างก็เท่านั้น ใช่มั้ยๆ



     ฉันพยักหน้าเห็นด้วยสุดๆ จะพยายามเข้าใจเพราะเขาเป็นผู้ชายเลยไม่เข้าใจความชอบของผู้หญิงเท่าไหร่ แต่ชอบมองว่าการกระทำพวกนั้นเป็นสิ่งที่น่ารำคาญใจมากกว่า



          “ไว้นายแอบชอบใครสักคนมากๆเหมือนฉันแล้วจะเข้าใจเอง



          "อ่อ นั่นไงมาเเล้ว"



     พอได้ยินเสียงจุนฮเวพูดแล้วยังมองไปยังทางข้างหลังฉัน เท่านั้นแหละรีบนั่งหลังตรงวางตัวให้ดี แล้วปัดปอยผมที่บังหน้าไว้ไม่ให้รกเกะกะ



     สักพักก็รับรู้ได้ถึงน้ำหนักที่ยุบตัวลงตรงที่นั่งข้างๆ ฉันเงยหน้าไปหาเยริเพื่อเรียกความมั่นใจ แต่เธอกลับทำหน้าเหวอ สงสัยจะตกใจ แต่ฉันก็บอกไปแล้วนี่ คงคิดว่าพี่จินยองของฉันจะพูดเล่นๆสินะ เป็นไงล่ะมาจริงค่า



          “โซวอนกำลังรออยู่เลยพี่ พะ..พี่ซามูเอล



          “เดี๋ยวนี้เจอพี่ถึงกับต้องตกใจด้วยหรอ



     ฉันมองพี่ซามูเอลนิ่ง จะพูดก็พูดไม่ออก พอหันไปหาจุนฮเวที่อยู่ตรงข้ามก็เห็นว่ามันกำลังหัวเราะเยาะอย่างสะใจ ฉันเลยต้องแยกเขี้ยวใส่ขู่ให้หุบปากไป ก่อนจะยิ้มให้พี่ซามูเอลแบบเก้ๆกัง มือที่ประสานซ้อนกันอยู่ข้างล่างก็หยิกเนื้อตัวเองไปมาแล้วมองไปรอบๆ



          “พี่อยากมานั่งด้วย ไม่ว่าไรใช่มั้ย



     เอาที่สบายใจเลยค่ะไหนๆก็มานั่งแล้ว ทำอย่างกับฉันจะกล้าไล่ให้เขาไปที่อื่นงั้นแหละ ไม่ได้โหดใจร้ายใจดำซะหน่อย



     กึก!



     คราวนี้ฉันหันไปที่นั่งว่างๆอีกข้างนึงก็พบกับพี่จินยองที่เพิ่งเข้ามาสบทบอีกคน แอบสัมผัสได้ว่าทางฝั่งพี่ซามูเอลดูร้อนๆยังไงไม่รู้



          “โทษทีมาช้าไปหน่อย พอดีพี่ไปส่งงานมา



          “วันนี้ไหงมานั่งกินข้าวกับโซวอนได้วะไอ้จินยอง



     พี่จินยองที่กระซิบกระซาบบอกฉัน พี่ซามูเอลก็แทรกขึ้นมาซะจนฉันขนลุกเลย สงสัยพี่ซามูเอลเขาคงไม่รู้ว่าตอนที่โทรไปฉันอยู่ฟังสายด้วยแน่ๆถึงถามออกไปแบบนั้น



          “โซวอนชวนมาเองค่ะ เหอะๆกว่าจะขอมาได้นี่ยากมากเลยนะคะ



          “ไปดีกันตอนไหนหรอ



     ฉันเงียบลงเมื่อเจอคำถามนี้เข้าไป กับเขาเองฉันก็ต้องถามด้วยมั้ย เพราะหลังจากเมื่อวานพี่ซามูเอลก็ทั้งโทรมา ส่งข้อความหาบ้างล่ะ แต่ว่าฉันไม่ได้ตอบไป โผล่มาวันนี้ก็ตีเนียนนั่งข้างกันเฉยเลย



          “ตอนไหนก็ช่างเหอะ รู้ไว้แค่ดีกันแล้วกพอ



     เอ้อจบนะคะ พี่จินยองนี่ตอบเลี่ยงได้ชัดเจนมาก



          “เลิกเรียนแล้วรออยู่ที่ห้องนะ



          “ทำไมคะ มีอะไรรึเปล่า



          “จะพาไปเที่ยวต่อ



     นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่พี่จินยองชวนกันแบบเต็มใจโดยที่ฉันไม่ต้องไปขอร้อง หรือว่าไปตื้ออะไรเลย นี่รึเปล่าที่มาของคำว่าเริ่มต้นใหม่ ความรู้สึกมันเหมือนว่าฉันกำลังจะได้ความรักจากเขากลับบ้าง และพี่จินยองยังกล้าพูดต่อหน้าพี่ซามูเอลอีก นั่นแสดงที่ว่าที่เขาพูดกันคือจะทำจริงๆอย่างที่ว่าใช่มั้ย


---------------------------------


          “อารมณ์ดีจังนะ เห็นยิ้มตั้แต่ยังไม่เข้าห้างจนตอนนี้ยังไม่เลิกอีก"พี่จินยองทักขึ้นเมื่อเขาหันมาเจอใบหน้าที่ยิ้มเเย้มจนเเก้มจะฉีกของฉันอยู่ตลอดเวลา



          "ก็มีความสุขจะให้ทำหน้าบูดเป็นตูดลิงรึไง"


     พอเลิกเรียนพี่จินยองกก็มารับฉันที่ห้องไปเที่ยวจริงๆ ไม่ได้ไปเที่ยวไหนไกล



           "เเล้วอยากทำอะไรเป็นพิเศษรึเปล่า"



     ฉันครุ่นคิดสักครู่นึงเมื่อพี่จินยองให้ฉันเลือกเอง ว่าเเต่ทำอะไรดีน้าา



          "โซวอนอยากเล่นอันนี้อ่ะ"



     ฉันชี้ไปยังภาพมอนิเตอร์ที่ตอนนี้ปรากฎรูปภาพโฆษณาไอซ์สเก็ตพร้อมกับโปรโมชั่นเเพ็คคู่ลดราคา



          "เล่นเป็นหรอ"ถามมาเเบบนี้ฉันก็ส่ายหน้าบอกตรงๆ ตั้งเเต่จำความได้ครั้งล่าสุดก็สักสิบขวบได้ละมั้ง



          "น่านะ โซวอนไม่ได้เล่นนานเเล้ว"เพราะกลัวพี่จินยองจะปฏิเสธฉันเลยใช้ลูกอ้อนเข้าช่วย เเละยังเเอบเนียนไปเกาะเเขนพลางซบลงเเล้วช้อนตามองพี่จินยองอีก



          "ก็ได้"



         "เย้ๆ^0^ได้เล่นเเล้ว จะได้เเตะอั๋งพี่จินยองด้วยวู้วว"



          "เมื่อกี้ว่าไงนะ"



     ฉันรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพราะดันดีใจเสียงดังจนพี่จินยองอาจจะได้ยินจุดประสงค์ที่เเท้จริงของฉัน เลยรีบดึงพี่จินยองขึ้นไปชั้นบนไวๆ



          "มาสองคนใช่มั้ยคะ"เสียงของพนักงานถามพี่จินยอง ฉันเลยมองดูรอบๆก็ไม่ได้มีใครมาต่อข้างหลัง ยัยพนักงานเห็นว่ามาสามคนรึไงกันห๊ะ!



          "ครับ"



          "วันนี้ทางเรามีโปรโมชั่นคู่รักลดราคา สนใจใช้เลยมั้ยคะ"



     อุ๊ย คู่รักซะด้วย ใช้เลยสิคะพี่จินยอง โซวอนรออยู่ ไหนๆคุณพนักงานเขาก็เห็นว่าเป็นอย่างนั้นเเล้ว>///<



     พี่จินยองพยักหน้าก่อนจะหยิบเงินขึ้นไปจ่าย วันนี้ป๋าเลี้ยงเว้ยเฮ้ย เป็นผู้ชายก็ต้องหัดเปย์ผู้หญิงเข้าไว้(^.<)



     พอเราได้ตั๋วก็พากันมาวัดไซส์เพื่อรับรองเท้า ตอนนี้ใจเต้นตุ๊บๆต่อมๆ เอาเข้าจริงก็กลัวจะล้มหน้าทิ่มขายขี้หน้าคนอื่นซะเเล้วสิ



          "เดี๋ยวๆพี่จินยอง โซวอนยังไม่พร้อม"



     ฉันร้องบอกตอนที่เรากำลังลงไปลานไอซ์สเก็ต พี่จินยองหันมองเเบบงงๆเพราะก่อนหน้านี้ฉันดูร่าเริงผิดไปจากตอนนี้ ทั้งที่อากาศข้างในก็เย็นเเต่ฉันรู้สึกร้อนเเปลกๆ



           "มาเถอะ เดี๋ยวพี่ช่วย"เพราะเห็นฉันมัวเเต่ยืนเก้ๆกังๆพี่จินยองเลยยื่นมือมาจับไว้ให้เราไปด้วยกัน



          "กรี๊ดดดด ฮืออ~พี่จินยอง โซวอนจะล้มเเล้ววU_U"



     ฉันร้องเสียงหลงทันทีหลังจากพบว่าลงมาเเล้วรู้สึกว่าตัวเองไม่ปลอดภัย ทรงตัวก็ไม่อยู่ ยังดีที่พี่จินยองคอยช่วยพยุงจับฉันไว้เเน่น



          "ลืมตาสิ ไม่ดูทางข้างหน้าเดี๋ยวก็ล้มหงายตึงไปหรอก"ได้ยินเสียงพี่จินยองบอกอยู่ข้างๆ เเต่ฉันก็ดันไม่สนใจรีบเข้าไปกอดพี่จินยองไว้เเน่น



          "คิดผิดจริงๆ โซวอนไม่น่าเลือกมาเล่นอันนี้เลย"



     พอได้ที่ยึดมั่นด้วยร่างกายของพี่จินยองฉันก็กล้าลืมตาขึ้นดู ส่วนเขาก็ก้มลงมองฉันอย่างขำๆ



          "เเกล้งกลัวเพราะอยากกอดพี่ป่ะเนี่ย"ฉันส่ายหน้าปฏิเสธ คนเรากลัวมันจะไปเเกล้งได้ที่ไหนกันล่ะ



          "ไอ้ที่กลัวน่ะจริง เเต่ที่กอดมันคือผลพลอยได้"



     พี่จินยองยกยิ้มมุมปากได้ใจละลายมากก เหมือนกำลังมองฉันอย่างเอ็นดูเลยอ่ะ >.<ละมุนอะไรขนาดนี้



          "ยืนดีๆเร็ว เดี๋ยวพี่สอนเล่น"



     ฉันยอมผละออกมาเเต่ก็ยังไม่ปล่อยมือออกเพราะกลัวจะลื่น คราวนี้พี่จินยองเลยจับให้ฉันยืนดีๆเเล้วสไลด์ไปข้างหน้า



          "โอวว ช้าๆหน่อยซะ..โซวอนกลัวT^T"



     พี่จินยองไม่สนว่าฉันจะพูดยังไง เขากลับค่อยๆสไลด์ไปข้างหน้าสนุกอยู่คนเดียว จนตอนนี้ฉันเริ่มเป็นสายย่อโก่งตัวลงให้เขาจูง



     ฮือออ~



          "เล่นให้มันคุ้มหน่อยสิ ยืนเป็นคนเเก่หลังค่อมไปได้ นู้นอายเด็กบ้างมั้ย"



     พี่จินยองหยุดลงพาฉันมาพักอยู่ข้างๆขอบลานเเล้วชี้ให้หันไปดูเด็กตัวเล็กๆวิ่งปาดซ้ายปาดขวาอย่างสนุก



          "ก็ถ้าล้มขึ้นมาล่ะ"



         "ช่างสิ.."



     พูดน่ะมันง่าย ล้มจริงขึ้นมาก้นฉันคงได้ระบมเเน่ๆ-*-



           "งั้นพี่ไปก่อนละกัน ยืนรอตรงนี้คนเดียวไปนะ"สิ้นเสียงพี่จินยองก็วิ่งออกไปไม่รอให้ฉันได้ท้วงอะไร



     เเล้วมาทิ้งฉันไว้กลางขอบวงกลมนี่ได้ไงเนี่ย ฉันเลยต้องจับขอบเเล้วค่อยๆไถลตัวเองไป



          "หนอย ตามทันได้เมื่อไหร่จะผลักให้ล้มเลย หมั่นไส้ชิ๊"(•~•)



     ทำไมรู้สึกเเต่ละก้าวมันผ่านไปได้เชื่องช้าเเละอืดอาดเหลือเกิน จนพี่จินยองวนไปได้สักสองสามรอบเเล้ว ส่วนฉันครึ่งลานยังไม่ถึงเลย=0=



          "ไหวอ่ะเปล่าเบเบ้~"พี่จินยองยักคิ้วท้าทายใส่ ฉันเลยเผลอก้าวขาออกไปอย่างลืมตัวเพื่อจะเข้าไปตี นั่นเลยทำให้เซเเล้วล้มลงไปประะทับกับพื้นน้ำเเข็งเย็นๆจนได้



          "เห้ย!"พี่จินยองเองก็ตกใจเลยถลาเข้ามาหาเเล้วช่วยให้ฉันลุกขึ้นมายืนใหม่



          "เป็นไงเล่า ล้มเลยเห็นมั้ย"ฉันว่าอย่างงอนๆพลางยู่ปากไม่สบอารมณ์



          "อ่ะๆ ไม่ทิ้งละครั้งนี้ ไปด้วยกันเลยนะ สัญญาจะไม่ปล่อยให้ล้ม"



           "จริงนะ"พอพี่จินยองพยักหน้า ฉันเลยยื่นนิ้วก้อยไปเพื่อสัญญา พี่จินยองเองก็ยื่นมาเกี่ยวก้อยเเล้วเปลี่ยนมาจับมือฉันใหม่เเทน



          "ทำไมเล่นเก่งจัง ไปฝึกที่ไหนมาหรอ"ขนาดที่เราเล่นกันฉันก็ชวนพี่จินยองคุยไปเรื่อย



           "ตอนอยู่เเคนาดาอ่ะ ตอนนั้นพี่ชอบออกไปเล่นกับ.."ฉันหันไปมองพี่จินยองงงๆเพราะจู่ๆเขาก็เงียบไป"กับน้องเเถวบ้าน"



          "น้องเเถวบ้านนี่ผู้หญิงผู้ชาย"ฉันถามเพราะพี่จินยองเงียบเหมือนคิดอะไรเลยทำให้สงสัย



           "ก็..ผู้หญิง"



          "อ๋อ~เเล้วเล่นกับน้องที่เเคนนาดากับน้องที่เกาหลีคนไหนสนุกกว่ากัน^^"



          "สนุกคนละเเบบนะ กับคนนู้นก็เเค่เล่นทั่วไป เเต่กับเธอสนุกเหมือนเล่นกับเเฟน"



     (.///.)


--------------------------------


พูดงี้ขอน้องเป็นเเฟนเลยมั้ย

เอามาให้ฟินๆกันก่อนเเค่นี้

ยังไงก็ฝากเม้นให้กำลังใจด้วยน๊า♡

ขอโทษที่มาช้าค่ะพอดีโดนรับน้องมาฮือๆ

Related image

จินนี่(พี่สาวจินยอง)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 95 ครั้ง

9 ความคิดเห็น

  1. #203 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2561 / 03:09
    รอฉากหึงของพี่จินยองอยู่555 ถ้ามีคงสนุกมากๆเเน่เลย
    #203
    0
  2. #200 YongJunbts (@YongJunbts) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:56
    เป็นแฟนกันเลยมั่ยคะพี่ คือรออยู่
    #200
    0
  3. #199 kimminin281246 (@kimminin281246) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 11:07
    รอค่ะ สู้ๆนะคะ
    #199
    0
  4. #198 0989353986 (@0989353986) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 07:51

    ชอบมากค่ะ ถ้ามีฉากหึงคงดี

    #198
    0
  5. #197 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 03:19
    ในที่สุดก็มาาาาาา กรี๊ดลั้นบ้านตอนเห็นเรื่องนี้อัพ น้ำตาจะไหล (ToT)

    ไรท์อย่าเว้นช่วงไปนานแบบนี้สิคะเค้าคิดถึง!!! เวะมาต่อให้เราอีกนะคะไรท์
    #197
    0
  6. #196 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 21:38
    เอาแล้ววๆๆๆ อยสกเห็นจินยองหึงโซวอนอ่ะะะ
    #196
    0
  7. #195 LuckyStar498 (@nida05) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 21:03
    กริ๊ดๆๆๆๆๆๆน่ารักๆๆๆๆต่อๆๆๆคะ
    #195
    0
  8. #194 backed (@backed) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 18:45
    เรือแล่วแล้ววว^^
    #194
    0
  9. #193 PikachuNice (@297036) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 18:11
    พี่จินยองงงงงง กรี๊ดๆๆๆๆ น่ารักกๆๆๆ
    #193
    0