PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,149 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    231

    Overall
    16,149

ตอนที่ 13 : Your Future||EP12เคลียร์ไม่จบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2035
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 218 ครั้ง
    7 ก.ค. 61

EP12
เคลียร์ไม่จบ




     พอหลังเลิกเรียนฉันกับเยริก็รีบออกมาจากห้องเรียนเพื่อที่จะกลับบ้านเเละระหว่างทางที่เดินออกไปนอกโรงเรียนก็จะผ่านลานจอดรถ



     ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงได้หันไปมองดูโดยอัตโนมัติ เเละเพราะมันทำให้ฉันนึกถึงใครบางคนก็รีบส่ายหัวสะบัดหน้าใครคนนั้นให้ออกไปพ้นๆจากสมองสักที



          "โซวอนเดี๋ยวเราไปซื้อของที่เซเว่นข้างหน้าก่อนเเล้วกันนะ"ฉันพยักหน้าพลางดึงสายสะพายกระเป๋าเเล้วผ่อนลมหายใจออกมาเป็นรอบที่ร้อยของวัน



           "งั้นต้องซื้อขนมตุนไว้เยอะๆเพราะฉันจะไปเล่นด้วย"



          "ใครอนุญาติให้นายไปย๊ะ"



         "เพื่อนกันจะขอทำไมให้เสียเวลา"



         "นายนี่มันจริงๆเลย อยากกินไรก็จ่ายเองนะ"



          "ที่ไปนี่จะช่วยให้ยัยนี่หายเศร้าหรอกนะ เยริเเม่งขี้งกจริงๆ ดูซิ๊น้องโซวอนคนนี้หม่นหมองหมดเเล้ว"



     จุนฮเวกับเยริที่คุยกันก็เริ่มเบี่ยงมาที่ฉัน คงเป็นเพราะเห็นเดินอยู่เงียบๆไม่มีส่วนร่วมสนทนา จุนฮเวเลยหยุดมาอ้อมหลังฉันเเล้วบีบเเก้มทั้งสองข้างออกจนเเสบไปหมด



          "เจ็บนะ!"ฉันร้องบอกพร้อมทั้งเดินหนีบิดตัวไปมาเพื่อพยายามดึงเเขนเขาออก



          "อ๋าใช่สิ ฉันมันไม่ใช่พี่จินยองที่เธอชอบหนิ ถ้าเป็นเขาป่านนี้คงฟินตายเลย"



     ตุ๊บ!



     พอจุนฮเวเอ่ยชื่อนั้นออกมาเยริที่เหมือนจะรู้งานว่าฉันยังไม่อยากได้ยินชื่อนี้เลยทุ้งศอกเข้าที่ท้องของจุนฮเวจนจุกกันไปข้าง



          "นอกจากจะขี้งกเเล้วยังใช้กำลังอีก"จุนฮเวพ่นใส่เยริอย่างอารมณ์เสีย เเต่เธอก็ไม่สนใจเดินเข้าเซเว่นไป ปล่อยให้จุนฮเวยืนบ่นอยู่คนเดียว พอเห็นเเบบนั้นฉันเลยเเลบสิ้นใส่สมน้ำหน้า จากนั้นก็วิ่งตามเยริเข้าไปในร้าน



     เมื่อเข้ามาฉันก็ตรงไปเเถวของเครื่องใช้หยิบเเปลงสีฟันไปอัน ส่วนที่เหลือค่อยไปยืมเยริเอา ผู้หญิงยังไงก็ใช้เหมือนๆกันนั่นเเหละ



     เสร็จเเล้วก็เลี้ยวไปหยิบขนมติดไม้ติดมือเผื่อกลางคืนจะหิว จากนั้นก็ว่าจะไปดูเครื่องดื่มสักหน่อย เเต่เเล้วก็ต้องถอยกลับมาตั้งหลักอยู่ที่เเผงขนมที่เดิม เพราะเมื่อกี้ตรงเเถวพวกน้ำฉันเผอิญไปเห็นพี่ซามูเอลพอดี



     กะว่าจะรีบเดินไปจ่ายเงินเงียบๆหันมาก็ตกใจยิ่งกว่าเมื่อโป๊ะเข้ากับพี่จินยองจังๆ ร้อยวันพันปีไม่เคยเล้ยยที่จะบังเอิญมาเจอที่เดียวกัน มีเเต่ฉันที่ออกตามหาทำเป็นว่าผ่านมาพอดี เเล้วนี่อะไร พอไม่อยากเจอก็มาให้เห็นตัวเป็นๆชัดระดับ4Dกันเลยเชียว



     เเต่!เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง^^ฉันเก็บอารมณ์ตัวเองทำเป็นไม่สนใจได้จ้า นี่ก็เดินสะบัดตูดเชิดหน้าออกมาจนเขาเหวอไปเลยมั้งนั่น ต้องไม่สนใจค่ะ อยู่เฉยๆเเต่ตานี่น๊ายังหลงเหลือความอาลัยอาวอนเเอบมองเป็นระยะๆ



     =0=



     เเล้วนี่มันอะไรกัน พอฉันเดินออกมาจ่ายตังที่เคาน์เตอร์ก็พบกับเดอะเเก๊งพี่จินยองบางส่วนยืนเรียงรายมองฉันกัน พลางยิ้มเล็กยิ้มน้อยส่งมาให้



         "เสร็จยังค้าบคุณโซวอน"



     เสียงนี่ไม่ใช่ใครที่ไหน จุนฮเวนั่นเองที่เดินเเหวกผ่ากลางพวกเขาเข้ามาตามฉัน สงสัยเยริคงซื้อเสร็จเเล้วเห็นว่าฉันหายเข้าไปนานเลยใช้ให้จุนฮเวเข้ามาตามมั้ง



          "จ่ายตังค์เเป๊บ"พูดเเค่นั้นฉันก็ยื่นของให้พนักงาน ไม่นานก็รับของเเล้วรีบเดินออกไปก่อนที่พี่จินยองเเละพี่ซามูเอลจะเดินออกมาให้ฉันเห็นอีกรอบ



     เราสามคนนั่งรถเมย์มาลงที่ป้ายเเล้วเดินอีกหน่อยก็ถึงบ้านของเยริ พอมาถึงฉันจำต้องหันไปหาเยริเพราะกำลังงงๆบ้านมันนี่เป็นตึกเลยเว้ยเฮ้ย กี่ชั่นกันล่ะเนี่ย



          "บ้านฉันอยู่ต่างจังหวัดเลยมาเช่าคอนโดอยู่เอาน่ะ รออะไร เข้าไปสิ"



          "เเหม~ดูหรูอะไรเบอร์นั้น มีสระว่ายน้ำป่ะ อยากเล่น"



     พอเยริพยักหน้าตอบฉันนี่หน้าระรื่นลั้นลาขึ้นมาทันทีจนลืมไปเลยว่าเศร้าอยู่ ดีๆคราวหลังจะได้มาหามันบ่อยๆ เล่นน้ำฟรีโว้ยย



     เราใช้เวลาไปกับการทำอะไรกินเป็นข้าวเย็นโดยได้เชฟมือดีอย่างจุนฮเวมาทำให้ ไม่เสียเเรงที่พามาใช้ประโยชน์ จากนั้นก็คุยนั่นนี่กินขนมบลาๆจนเวลาล่วงเลยไปถึงสามทุ่มกว่าๆได้



          "บ๊ายบาย กลับบ้านดีๆนะจุนฮเว"เยริกับฉันเดินมาส่งเขาที่หน้าประตูห้อง จากนั้นเราก็เดินกลับมาที่ห้องนั่งเล่น เเล้วจู่ๆฉันก็นึกอะไรขึ้นได้ถึงกับร้องตกใจซะเสียงดัง



          "ตายเเล้ว!"ไม่เพียงเท่านั้น ฉันรีบล้วงกระเป๋าหยิบมือถือขึ้นมาดู



     MOM: 57 missed call



     ตายเเน่ๆเลยฉันT^T



          "เป็นอะไรทำไมร้องออกมาเเบบนั้น?"



          "ฉันลืมโทรบอกเเม่ว่ามานอนบ้านเเกอ่ะดิเยริ ฮือทำไงดี~"



          "ก็รีบๆโทรกลับไปสิ ขอโทษด้วย พูดนี่ต้องสำนึกให้มากๆนะ"



     ฉันพยักหน้าหงึกๆทำใจสักพักเเล้วกดโทรออกหาคุณเเม่ผู้เป็นที่รักยิ่ง  ซึ่งไม่รู้ว่ารับมาจะเป็นนางฟ้าหรือนางยักษ์ เเค่คิดก็ขนลุกไปทั้งตัว



          (อยู่ไหน! โทรไปทำไมไม่รับ!รู้มั้ยคนอื่นเค้าเป็นห่วงกันหมด!)



     ฉันรีบยกมือถือออกจากหูเพราะเสียงของเเม่ที่ดังจนเเสบเเก้วหู ก่อนจะค่อยทาบกลับมาฟังอีกครั้ง



          "ใจเย็นๆนะเเม่ โซวอนอยู่บ้านเพื่อน คือคืนนี้โซวอนว่าจะมานอนบ้านเยริเเต่ลืมโทรบอก มือถือก็ตั้งระบบสั่นเอาไว้เลยไม่ได้ยินค่ะ"



     พอฉันค่อยๆอธิบายให้เเม่ฟัง ก็ได้ยินเสียงถอนหายใจดังลอดเข้ามาในสาย


     

          (คราวหลังจะไปไหนก็บอก อย่าทำเเบบนี้อีกรู้มั้ย)



           "ค่าา"ก็รู้นะว่าเเม่คงเป็นห่วงเเทบเเย่ เเต่ก็พูดเกินไป๊'คนอื่นเป็นห่วงกันหมด'เนี่ยก็มีเเค่เเม่มั้ยล่ะ ทำอย่างกับทุกคนบนโลกใบนี้เงี้ยะเเหละ



          "ไม่ต้องห่วงน๊า คอนโดที่เยริอยู่ปลอดภัยร้อยเปอร์เซ็นจ้า"



          (งั้นหรอ?)



     o_o?



     เห้ยใครวะ??ฉันรีบยกมือถือมาดูว่าในสายคือใคร เเต่มันก็เป็นเเม่ฉันนี่เเล้วที่พูดอยู่มันคือใครกัน..หรือฉันฟังผิดไป!?!?



           "พ่อหรอคะ.."ฉันลองถามไปเพราะได้ยินเสียงทุ้มๆเพียงเเค่วิเดียวเลยตกใจนิดหน่อย ที่คุยกับเเม่อยู่ๆเสียงก็เปลี่ยนไป



           "จำเสียงสามีตัวเองไม่ได้หรอครับ?"



     หนักเลย>_<ไปกันใหญ่เเล้ววว ไม่ใช่พ่อด้วย เล่นเเบบนี้กันเลยหรอเนี่ย!?!?



           "พะ..พี่จินยองอ่อ"



           (อื้ม)



            "......"ไม่มีเสียงตอบรับจากเลขหมายที่ท่านกำลังคุยอยู่ เงียบกริบสิงานนี้ คือตอนนี้มันรู้สึกเเปลกๆ ใจเต้นเเรงปั่นป่วนจนได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นดังโครมคราม ตึกๆตักๆออกมานอกอก



            "อยู่ไหน เดี๋ยวไปหา"



            "......"นี่เขาจริงๆหรอ ทำไมถึงไปอยู่กับเเม่ที่บ้านได้นะ เเล้วพูดออกมาเเบบนั้นเเม่ได้ยินเข้าจะคิดยังไงกัน เเล้วฉันจะมาห่วงอะไรเนี่ย



           "ไม่บอกหรอก:("



            "......"



           "ไม่อยากคุยด้วย หน้าก็ไม่อยากจะเห็น เเค่นี้นะ.."



           "......"



          "โซวอนวางสายเเล้วนะ!"เเล้วนี่ฉันจะไปมีมารยาทบอกเขาเเม้กระทั้งจะวางสายเลยหรอ ทำไมไม่ใจเเข็งกดวางสายให้รู้เเล้วรู้รอดไปซะได้ก็ดี



          "คอนโดเยริเพื่อนเธอสินะ"



     ติ๊ด..



     การกระทำฉันที่ช้ากว่าความคิดจริงๆ ปล่อยไว้ซะนานกว่าจะกล้าตัดสายพี่จินยองได้



          "เเม่ว่าไงบ้างอ่ะ"



          "เกือบโดนบ่นหูชาอ่ะ เเต่ก็ไม่ว่าไรมาก"



          "เอ้อ~จะว่าไปฉันนี่ขี้ลืมจริงๆ ทำไมถึงได้ลืมบอกเรื่องสำคัญๆกับเเกไปได้ไงก็ไม่รู้ เเต่ก็ช่างเหอะขนาดฉันอยู่นี่เเกยังไม่รู้เลยเนาะ"



          "เรื่องอะไรอีกอ่ะ"



          "ก็พี่จิน.."



          "พอเลยเยริ หยุดพูดชื่อนั้นออกมาให้ได้ยินเชียวนะ"ฉันว่าอย่างหงุดหงิดก่อนจะกดปิดเครื่องเพื่อจะได้ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นเเล้ว



          "ลืมไป ว่าตอนนี้เเกไม่อยากได้ยินชื่อนี้"


----------------------------




     ติ๊งต๋อง~



      ขวับ!



      ฉันหันไปมองทางประตูห้องนอนเมื่อได้ยินเสียงออดดังเข้ามาอีกที ฉันที่กำลังนอนดูทีวีอยู่ก็ต้องลุกขึ้นออกไปนอกห้อง



     ไม่นานนี้เยริเองก็เพิ่งเข้าไปอาบน้ำได้สักพัก หรือว่าบางทีเธออาจจะสั่งอาหารไว้เเล้วลืมบอกฉันรึเปล่านะ? เพราะก่อนที่ฉันจะอาบน้ำเห็นเธอบ่นๆอยู่ว่าหิวอีกเเล้ว



     ฉันก็ไม่ได้สงสัยหรือเอะใจอะไรมากนักหรอก ก็ดีเหมือนกัน เพราะตอนนี้เองก็กำลังหิวกลางดึกอยู่พอดีเลยรีบจ้ำอ้าวไปเปิดประตูเเทบไม่ทัน ได้ส่องตาเเมวเพื่อดูว่าใครกัน ความหิวมันบังตาอ่ะนะ^0^



     ติ๊ดๆ



     เเละทันทีที่เปิดประตูออกมาฉันก็เเทบอยากจะร้องออกมาไม่เป็นภาษา เมื่อพบว่าคนที่อยู่ข้างหน้านี้ไม่ได้เป็นพนักงานส่งอาหาร เเต่กลับกลายเป็นพี่จินยองที่ได้ยืนหน้าขรึมอยู่



     ฉันรีบดึงสติตัวเองเเล้วจัดการปิดประตูใส่หน้าเขา เเต่นั่นมันก็ช้าไป พี่จินยองอาศัยจังหวะนั้นดึงฉันออกมา ทำให้ประตูบานนั้นปิดไป เเละด้วยระบบของมันจึงทำให้ล็อคโดยอัตโนมัติไปโดยปริยาย



          "พี่จินยอง!"ฉันสะบัดเเขนตัวเองออกทั้งเเสดงว่าไม่พอใจเขาอย่างเเรง ก่อนจะเข้าไปกดออด เเต่ก็โดนพี่จินยองฉกดเเขนดึงกลับมา



           "ไป กลับบ้าน"



     ฉันไม่ทันได้ร้องท้วงอะไรก็ถูกพี่จินยองลากออกมาจากหน้าห้องเยริมายังลิฟต์ที่อยู่ถัดไปไม่ไกล



           "ไม่ พี่จินยองไม่มีสิทธิ์ทำเเบบนี้ โซวอนจะอยู่กับเยริ อีกอย่างเเม่ก็อนุญาตเเล้วด้วย"



           "พี่ก็ไม่ได้บอกว่าบ้านไหนหนิ"



      =0=ว๊อท!นี่เขาพูดบ้าอะไรกัน พอลิฟเปิดพี่จินยองก็รีบดึงฉันให้เข้าไปก่อนจะกดไปยังชั้น7



           "พี่จินยองกดผิดหรือเปล่า"ฉันถามเสียงสั่นเมื่อรับรู้ได้ถึงตัวลิฟต์ที่ขึ้นมาข้างบน



           "บ้านเพื่อนก็ที่เดียวกันกับพี่ งั้นก็เเสดงว่าเเม่อนุญาตเหมือนกันนั่นเเหละ"



     ติ๊ง!



     นี่ฉันหนีเขามาได้สักพักทำไมตกเย็นถึงได้มาเจอกันอีกซะงั้น เเล้วก็ไม่ได้หนีไปไกลซะด้วย เหมือนมารอเขาถึงที่ไม่ต้องเสียเวลาไปตามหาที่ไหนด้วยซ้ำT^T



      กริ๊ก!



     เสียงของประตูห้องปิดลงพร้อมกับความเงียบที่กำลังโจมตีเราทั้งคู่อยู่



          "โกรธพี่มากเลยหรอ"พี่จินยองเอ่ยขึ้นขณะที่ฉันได้เเต่ก้มหน้าอยู่นั้น



           "พี่ตกใจมากเลยรู้มั้ยที่เเม่เธอโทรมาบอกว่า ดึกป่านนี้เเล้วยังไม่ถึงบ้านน่ะ โทรหาก็ไม่รับสาย นึกว่าจะคิดสั้นไปเเล้ว"



           "โซวอนก็ยังอยู่ดีไม่ตายอย่างที่เห็น งั้นขอตัวกลับห้องก่อนนะคะ"



     ฉันที่หันหลังเพื่อจะออกจากห้องเขา พี่จินยองก็เข้ามาคว้าเเขนของฉันให้หันกลับไป



           "พี่ขอโทษ"



            "ขอโทษ?เรื่องอะไรคะ ต้องเป็นโซวอนมากกว่ามั้ยที่พูดคำนั้น"ก็รู้อยู่หรอกว่าเขาหมายถึงอะไร เเต่พอกลับไปนึกถึงเรื่องเมื่อตอนกลางวันก็รู้สึกโกรธขึ้นมาอีกครั้ง



     เเต่ละคำพูดที่เปร่งออกมาจากปากพี่จินยอง ฉันจำมันได้ทุกคำว่ามันเจ็บปวดขนาดไหน..



     เขาสวนฉันกลับมาอย่างไม่ไว้หน้าใครๆ จนใครหลายคนคงมองว่าฉันเป็นผู้หญิงที่น่ารำคาญ ตามตื้อเขาไม่เลิก



           "พี่ยอมรับว่าพูดเเรงเกินไป เเต่ซามูเอลมันก็.."



           "พี่จินยองมีสิทธิ์ที่จะชอบหรือไม่ชอบโซวอนก็ได้ เเต่พี่จินยองไม่มีสิทธ์ไล่โซวอนไปให้คนอื่น!"



     พอจบประโยคนั้นฉันก็หันหน้าหนีพี่จินยองเสมองไปทางอื่น ไม่อยากให้เข้าเห็นสีหน้าที่ฉันกำลังน้อยใจเเละเจ็บกับการกระทำของเขา



           "อืม..พี่เข้าใจเเล้ว"



           "ถ้าเข้าใจเเล้วพี่จินยองจะทำยังไงต่อไปคะ"



      คราวนี้ฉันถามเขาเพียงเพราะอยากรู้ ถ้าเกิดว่าปัญหานี้มันจบไปเเล้วเขาจะคิดทำยังไงต่อ



           "พี่ก็คงอยู่ห่างๆเธอไว้ อยู่เฉยๆอย่างเมื่อก่อน ที่เหลือนั่นมันก็เเล้วเเต่ไอซามูเอลเอง"



     สุดท้ายเเล้วเขาก็ยังยอมให้เพื่อนเขาอยู่ดี ไม่คิดถึงใจฉันเลยว่าจะเสียใจรึเปล่า



           "โซวอนเเสดงออกว่าชอบพี่จินยองมากขนาดนี้ พี่ยังจะใจเเข็งเเบบนี้ไปอีกนานเเค่ไหนกัน"



           "พี่ไม่รู้"



      คำตอบของพี่จินยองนั้นช่างว่างเปล่าสำหรับฉันเหลือเกิน คำว่า'ไม่รู้'ของเขามันจำกัดความออกมาไม่ได้เลยจริงๆ



          "พี่ไม่เเน่ใจด้วย.."ฉันเหลืบมองพี่จินยองสักพักเเล้วเห็นว่าเขาเหมือนกำลังจะพูดอะไรที่มันเป็นเหตุผลของเขา ฉันเลยยืนอยู่เงียบๆเพื่อฟัง



           "พี่คิดว่าการที่เธอเข้ามาทำเเบบนี้ก็เเค่รักสนุกเหมือนเด็กที่ยังไม่รู้จักความรักที่เเท้จริงพอ เธออาจจะยังสับสน เเยกไม่ออกว่าที่ทำอยู่เพราะเห็นว่ามันเป็นเรื่องสนุก หรือว่าจริงจังกันเเน่"



      พี่จินยองพูดเเบบนี้หมายความว่าตลอดเวลาที่ผ่านมาเขาคิดว่าฉันกำลังล้อเล่นกับเรื่องนี้อยู่รึไง ฉันชอบเขาจริงๆนะ เเละฉันก็จริงใจมากด้วย มารู้ตัวอีกก็ชอบเขาจนถอนตัวไม่ขึ้นเเล้ว



           "โซวอนจะถามอีกคำถามนะ  พี่จินยองเคยรู้สึกหวั่นไหวกับโซวอนบ้างรึเปล่า"



           "......"



      พอเห็นว่าพี่จินยองเงียบ นั่นก็เป็นคำตอบที่ชัดเจนได้มากพอเเล้ว เขาไม่ตอบเเบบนี้ก็เเสดงว่าไม่เคย เเล้วคงไม่อยากพูดตรงๆสินะ



      ก็ดี!งั้นฉันจะทำให้เขารู้สึกเอง! ในเมื่อหาคำตอบจากปากเขาไม่ได้ ครั้งนี้ฉันจะหาคำตอบด้วยการกระทำของฉันเอง



      ฉันดิ่งตัวเข้าไปหาพี่จินยองเเล้วกดท้ายทอยเขาให้ก้มลงมา พร้อมกับเชิดหน้าเขย่งปลายเท้าตัวเองเพื่อให้เข้าหาเขาได้มากขึ้น ก่อนจะประทับจูบลงบนริมฝีปากหนาได้อย่างหน้าไม่อาย



      หลังจากที่ได้พอเรียนรู้จากสิ่งที่เขาเคยได้ทำมันกับฉันเล็กน้อย ก็ยกมาใช้ในโอกาสนี้ซะเลย ถึงเเม้ฉันจะหลับตาปี๋ เเต่ก็รู้สึกตัวได้ว่ากำลังขบเม้นที่บริเวณริมฝีปากล่างของเขาอยู่



      พอฉันลืมตาขึ้นมาก็พบว่าพี่จินยองกำลังเบิกตากว้างไม่อยากจะเชื่อว่าฉันได้ใจกล้าฮึกเหิมถึงขั้นนี้อีกครั้ง  เเต่ที่รู้โซวอนเวอร์ชั่นนี้มาพร้อมกับการอัพเรเวลตัวด้วยการผละออกเล็กน้อย เเล้วผลักพี่จินยองให้ล้มลงไปนั่งกับโซฟา ก่อนจะตามมาด้วยตาของฉันที่ลงไปคล่อมชันเข่าทั้งสองข้างระหว่างขาพี่ออกัสบนโซฟา



      ไหนๆก็มาถึงขั้นนี้เเล้ว จะใจกล้าบ้าบิ่นยังไงก็อดทน ด้านเข้าไว้ถ้าพี่จินยองยังปากเเข็งไม่ยอมพูดออกมาดีๆ



            "ถ้าไม่รู้สึกอะไรก็อยู่เฉยๆให้โซวอนได้พิสูจน์อะไรสักหน่อยนะ"



      พี่จินยองยังคงมองมาอย่างอึ้งๆทั้งที่ตอนเเรกความมั่นใจมาเต็มร้อยเเล้วเเท้ๆ พอเอาเข้าจริงตอนนี้ฉันก็อับอายเเทบบ้า เเต่ก็ยังคงก้มลงไปกดย้ำริมฝีปากเขาอยู่เเบบนั้น ซึ่งสองเเขนก็ยังประสานคล้องคอเขาอยู่



      พลั่ก!o_o



     เเต่เเล้วพี่จินยองก็ทำสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดด้วยการผลักฉันให้ลงไปนอนราบกับโซฟาเเทน ก่อนจะตามขึ้นมาคร่อมฉันไว้



            "คิดอะไรกันเเน่ถึงได้ทำเเบบนี้"



      ฉันมองพี่จินยองตาค้าง เพราะกำลังตกใจที่จู่ๆก็ตกมาอยู่ในสถานะเป็นรองเขาขนาดนี้



      พอเห็นฉันไม่ตอบ มือของพี่จินยองก็เริ่มสะเปะสะปะลูบไปที่เรียวขาของจนฉันต้องขึงตามองอย่างเเรง



            "คนไม่รู้สึกเขาไม่ทำกันเเบบนี่หรอกนะคะ"



            "เเล้วที่เธอคิดว่าทำเเบบนี้มันช่วยพิสูจน์อะไรได้ล่ะ"



            "โซวอนก็เเค่อยากรู้ว่าพี่จินยองรู้สึกยังไง รู้สึกเหมือนกันกับที่โซวอนคิดบ้างรึเปล่าก็เเค่นั้น"



            "ถ้าเธอคิดว่าการทำเเบบนั้นจะทำให้รู้ว่าพี่รู้สึกยังไง บอกเลยว่าคิดผิด"



            "......"



            "อยากรู้คำตอบของการทำเเบบนี้มั้ย"ฉันพยักหน้าตอบอย่างลืมตัวโดยไม่ได้คิดอะไร นั่นเลยทำให้เข้าทางพี่จินยองจนได้



            "งั้นก็เตรียมใจไว้ได้เลย:)"พูดจบพี่จินยองก็ก้มหน้าลงมาที่ซอกคอของฉันพร้อมกับขบเม้นจนรู้สึกจั๊กกะจี้ เลยรีบเบี่ยงหน้าหนีเเต่นั่นก็ยิ่งเท่ากับว่าเปิดทางให้พี่จินยองได้เข้ามารุกล้ำได้มากขึ้น



            "พะ..พี่จินยองพอเเล้ว"



            "พี่กำลังทำให้เธอรู้คำตอบไง"ไม่ว่าเปล่าพี่จินยองยังดึงเน็คไทตัวเองออกเเล้วโยนทิ้ง ก่อนจะปลดกระดุมเสื้อนักเรียนเเล้วถอดออกไป เผยให้เห็นกล้ามหน้าท้องเรียกเลือดกำเดาให้ไหลออกมาได้เลยทีเดียว นี่ฉันทำอะไรลงไปTOT



            "อื้อ.."ครั้งนี้พี่จินยองบดจูบฉันหมายจะสั่งสอนให้ฉันได้รู้ถึงผลกระทบที่กล้าไปทำเเบบนั้นกับเขา ด้วยการจูบเเบบดีพคิสที่ทำให้ฉันจะครั่งตายเมื่อเขาสอดลิ้นร้อนเข้ามาหยอกล้อ พร้อมกับตวัดไปมาตอดรัดฉันจนเผลอร้องเสียงน่าเกลียดออกมา



      พอพี่จินยองจูบฉันจนหนำใจเสร็จ เเละเห็นว่าฉันเริ่มหายใจหอบถี่ถึงได้ละออกมา เเล้วทิ้งถ้อยคำนึงก่อนจะลุกออกไปจากตัวใจฉัน



            "ที่เงียบก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่รู้สึก เเต่เธอมายั่วกันเเบบนี้พี่ก็ห้ามใจตัวเองไม่อยู่หรอก"


-------------------------------


         "โซวอนเเกหายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงเเทบเเย่"



     พอพี่จินยองปล่อยฉันเป็นอิสระก็รีบวิ่งกลับมาที่ห้องโดยไม่ต้องคิดอะไรให้เสียเวลา เยริที่เปิดประตูมาตามเสียงออดที่ฉันกดไปก็โผลเข้ากอดทันที



          "ฉันไปเดินเล่นข้างมาน่ะ ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ"



          "เดินเล่น?เเบบนี้เนี่ยนะ"



     ผิงมองสภาพฉันอย่างจับผิด เเต่คงเพราะเห็นว่าฉันดูซึมๆเลยไม่อยากถามอะไรมาก เเละตัดบทลงพาฉันกลับมาที่ห้องนอน



     ถ้าจะสงสัยยังไงก็ไม่เเปลกหรอก มีคนปกติที่ไหนใส่ชุดนอนไปเดินเล่นกลางดึกบ้างล่ะ อันตรายกันพอดี



          "งั้นก็นอนเหอะ พรุ่งนี้มีเรียนเเต่เช้า"เยริดับไฟที่หัวเตียงลงก่อนที่ฉันจะจมดิ่งหลับตามๆไป



     08.43 น.



   @school



          "เเฮ่กๆ เร็วสินี่เราสายมากเเล้วนะ"ฉันตะโกนบอกเยริขณะที่เราสองคนรีบวิ่งเข้าโรงเรียน



          "เเล้วใครสั่งให้เเกไปปิดนาฬิกาปลุกกันเล่า"เยริเองก็วิ่งบ่นฉันไปถึงสาเหตุที่ทำให้เราตื่นสายกัน



     ขณะที่เราสองคนกำลังวิ่งหอบตั้งเเต่ป้ายรถเมย์จนเข้ามาถึงภายในเขตโรงเรียน ก็มีรถคนนึงขับผ่านหน้าพวกเราไป ฉันจำมันได้เเม่นเเม้ว่าเขาจะมีหวกกันน็อคบดบังใบหน้าอยู่



     เเต่สิ่งที่ทำให้ฉันประหลาดใจที่สุดก็คือผู้หญิงที่ซ้อนท้ายมากับเขาเป็นใครกัน ฉันหยุดรอทันทีเพื่อรอดูว่าพี่จินยองพาใครมาซ้อนท้ายอีก



          "นั่นใครอ่อ ที่ยืนข้างๆพี่จินยองน่ะ สวยซะด้วย"



     ฉันหันไปเบะปากใส่เยริเเล้วเดินออกไปจากตรงนั้น เขาจะพาใครมาก็ช่างสิ!ไม่ใช่เรื่องของฉันสักหน่อย จะไปสนใจทำไม เเต่ถึงจะทำเป็นว่าไม่รู้สึกอะไร ลึกๆเเล้วก็รู้สึกเจ็บจี๊ดที่หัวใจเหมือนกันนะ



          "อ่าวๆพวกที่มาสายวางกระเป๋าเเล้วไปวิ่งรอบสนามสิบรอบเร็วๆเลย ให้ไวๆอย่าช้า"



     ฉันกับเยริวางกระเป๋าลงไว้ข้างๆพุ่มไม้ก่อนจะออกตัววิ่งลงสู่สนามท่ามกลางเเดดร้อนๆ ที่อากาศตอนนี้ช่างเป็นใจพากันร้อนตับเเลบ



           "วิ่งจนจะอ้วกเเตกอยู่เเล้วนะ"



           "เอาน่า ถือว่าออกกำลังกาย ฮึดจ้ำบึด~"



      ฉันออกตัวไปได้อย่างดี เเต่ก็มีเยรินี่เเหละ ที่พูดโอดครวญตลอดเวลา  เดี๋ยวว่าฉันบ้างล่ะเดี๋ยวบ่นนั่นนี่บ้างล่ะ พอเข้ารอบที่สองฉันก็เห็นว่าพี่จินยองกับผู้หญิงคนนั้นเริ่มเข้ามาวิ่งเเล้วเหมือนกัน



     ระหว่างที่วิ่งเฉียงกัน ฉันก็ลอบมองทั้งคู่เป็นพักๆ หน้าตาของพี่จินยองดูสดชื่นดี ไม่ได้ดูซึมเศร้าเหมือนอย่างฉันเมื่อคืน เขากำลังยิ้มเเละหัวเราะอยู่กับเธอคนนั้น ซึ่งฉันไม่เคยได้รับรอยยิ้มเเบบนั้นบางเลยสักครั้ง



           "อ่าวเฮ้ย เเกจะรีบวิ่งไปไหนน่ะ!!"



     จากที่วิ่งเยาะๆเอื่อยเฉื่อยฉันก็เริ่มที่อยากจะวิ่งให้มันครบรอบเร็วๆเพื่อไม่ต้องมาทนเห็นเขาทั้งคู่ให้มันบาดตาบาดใจเล่นๆ เลยสปีดขาวิ่งออกไปจนเเทบไม่สนใจสิ่งรอบข้าง



     ระหว่างที่วิ่งฉันสังเกตุได้ว่าตัวเองได้เเซงทั้งคู่ออกมาเเล้ว ฉันไม่ได้หันไปดูว่าพี่จินยองจะสนใจหรือว่ามองฉันรึเปล่า กลับฝืนตัวเองวิ่งให้จบๆไป



      ไม่รู้ว่าฉันไปเอาเเรงมาจากไหนถึงได้ฮึดวิ่งอย่างกับนักกีฬาขนาดนี้  พอวิ่งครบเสร็จก็เริ่มรู้สึกมึนๆขึ้นมาทันที พยายามเอามือพัดไปมาเพื่อให้ร่างกายได้รับลมเย็นๆเข้า



      จนสุดท้ายยังไงก็เริ่มรู้สึกว่าตัวเองไม่ไหว เลยว่าจะไปนั่งรอเยริที่ร่มๆข้างสนาม เเต่ก็ไม่ทันเสียเเล้ว จู่ๆอาการหน้ามืดก็เข้าจู่โจม ภาพข้างหน้าดูเลือนลางจนมันเริ่มหมุนติ้วไปหมดเเล้วดับลงในวินาทีต่อมา



          "โซวอน!"



     ก่อนที่ทุกอย่างจะดับไปอย่างสนิท ฉันก็พยายามที่จะเบิกตาลืมดูว่าคนที่เรียกฉันไว้เมื่อกี้ใช่คนๆเดียวกับที่เข้ามาประคองฉันตอนนี้หรือเปล่า ใช่เขาคนที่ฉันเรียกหาอยู่ตลอดมั้ยนะ..



     กว่าจะได้ลืมตาดูร่างกายของฉันตอนนี้ก็ลอยขึ้นอยู่ในอ้อมเเขนของใครคนนึงเข้าเสียเเล้ว


-----------------------


ช่วงนี้มาต่อให้ช้ามากเลย เดี๋ยวยังไงจะรีบลงให้ไวที่สุดเท่าที่จะทำได้น๊า
ช่วงนี้ไรต์วุ่นๆอยู่กับที่เรียนด้วย รอกันนี๊ดนึง~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 218 ครั้ง

28 ความคิดเห็น

  1. #201 EXOPP (@potpan) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 10:56
    พี่จินยองใช่ไหมม
    #201
    0
  2. #189 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 16:02
    รอเรื่องนี้อยู่นะคะไรท์ อยากอ่านแล้วคะรอนานมากเลยยยย
    #189
    0
  3. #188 E.L.F.THAI (@sorry-sorry-suju) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 12:11
    ตกลง&#8203; จินยองจะเอายังไงกันแน่อ่ะ&#8203; อ่านไปปวดใจไป
    #188
    0
  4. #187 jenny-Army (@jenny-Army) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 14:59
    รอมากมายฮื้อๆๆๆๆอยากจะร้องไห้จังเลยอะไรก็ไม่รู้มันปวดใจเข้าใจมั้ยมันปวดใจมากมายเขียนได้ดีมากเลยค่ะไรท์
    #187
    0
  5. #186 yugyeomi (@yugyeomi) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 22:00
    รอต่อไปปป
    #186
    0
  6. #185 -mhusub- (@-mhusub-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2561 / 01:30
    รอจ้าาา
    #185
    0
  7. #184 kimminin281246 (@kimminin281246) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2561 / 15:18
    รอนะคะ
    #184
    0
  8. #183 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2561 / 20:22
    ฟินค่าา รออยู่น่ะ เมื่อไหร่จินยองจะชอบนางเอกก
    #183
    0
  9. วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 16:50
    รอนะค่ะ ฟินอ่ะ
    #182
    0
  10. #181 G.I_Super178 (@PAT_PT614) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 14:49
    แงงง รอนะคะ
    #181
    0
  11. #180 Wifedaniel12 (@Wifedaniel12) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 07:40
    รออยู่น้าถ้าวันนี้โดนจับมาสายเพราะอ่านฟิคก่อนไปรรจะโดนเป็นแบบนี้รึเปล่าน้า
    #180
    0
  12. #179 0989353986 (@0989353986) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2561 / 06:30

    รอนะค่ะ

    #179
    0
  13. #178 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 23:31
    น้ำตาจิไหลในที่สุดก็มา!!!! เรารออยู่ทุกวัน
    #178
    0
  14. #177 LuckyStar498 (@nida05) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 23:09
    มาต่อแล้ว เย้ๆๆๆ
    #177
    0
  15. #176 วันนาเบิลลล (@0931548390) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2561 / 11:19
    รีบมาต่อด่วนๆๆๆ!!5555
    #176
    0
  16. #172 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2561 / 05:10
    รอฉันรอเธออยู่แต่ไม่รู้เธออยู่หนใด เธอจะมาๆเมื่อไหร่.. เดียวๆร้องเป็นเพลงเลย5555

    ไรท์เรารอมานานนนนนนนนนมากเเล้วนะคะ มาต่อให้ที่เถอะค่ะ มสต่อ2ตอนรวดเดียวเลยนะคะ โทษถานที่ทำให้รอนานมาก
    #172
    0
  17. #171 nanapat172 (@nanapat172) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 23:00

    ไรท์อ่าาาาทำหนูโซวอนเค้าค้างน้าาาาาาาา//มาเร็วๆนะค่ะ รีทเป็นกำลังใจให้ ^^

    #171
    0
  18. #168 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 02:42
    ค้างมากๆคะไรท์ อยากอ่านมากเลยคะ รีบมาต่อเรื่องนี้ให้หน่อยคะไรท์
    #168
    0
  19. #166 Ariseaphonnun (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2561 / 10:14
    มาต่อเร็วน้าาาาาา
    #166
    0
  20. #165 -mhusub- (@-mhusub-) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2561 / 03:10
    ค้างมากก
    #165
    0
  21. #164 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2561 / 20:53
    อ๊ากกกก ค้างมาก มาต่อเน้ออออ สู้ๆค่ะ
    #164
    0
  22. #163 filmy_9 (@filmy_9) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 22:28
    อ๊ายยยย ทำอะไรร
    #163
    0
  23. #162 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 19:14
    รออ่านอยู่นะคะไรท์ รีบมาต่อให้เร็วๆนะคะ
    #162
    0
  24. #161 0989353986 (@0989353986) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 17:23
    <p>รอค้า ไม่ค่อยอยากให้มีNc </p><p>เลยอ่ะน้องยังเด็กอยู่นะ</p><p>แต่ไม่เป็นไรค่ะไรท์แต่งมาเราก็อ่านได้หมด</p>
    #161
    0
  25. #160 Fern_unn (@Fern_unn) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2561 / 16:21
    รอค่าาา
    #160
    0