PRODUCE101[WANNA ONE X YOU]Your Future ฉันนี่เเหละเเฟนรุ่นพี่!

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,169 Views

  • 266 Comments

  • 1,012 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    251

    Overall
    16,169

ตอนที่ 10 : Your Future||EP09 เเฟนเดย์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1401
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

EP09
เเฟนเดย์



     "จะต้องทำยังไงให้เธอมารัก ถามเธอจริงๆช่วยตอบได้มั้ย ยิ้มให้เธอไป ก็เหนื่อยใจเเล้ว ก็ยังโดนเมินอย่างนี้ หาทางออกไม่เจอเห็นใจเหอะนะ รบกวนเธอมาเเนะนำวิธีจะยากเท่าไหร่ฉันยินดีทำให้เธอ~"



     เเละเเล้ววันเวลาก็ผ่านไปถึงวันหยุดสุดสัปดาห์ไวอย่างกับละครเพียงเเค่พริบตา เเละที่ฉันมานั่งฮัมเพลงอยู่ในห้องเพื่อรอใครบางคนจะมารับไปเที่ยว มันดันนึกท่อนที่ตรงกับตัวเองวนอยู่ในหัวเลยร้องออกมา
ดั่งที่ใจคิดเสียอย่างงั้น


     ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันไม่ได้เข้าไปใกล้หรือได้ก่อกวนใจเขาอีกเพียงเพราะพี่จินยองบอกว่า ถ้าระหว่างนี้ฉันไม่ไปป้วนเปี้ยนให้เขาเห็นนอกจากจะยอมไปเดตด้วยเเล้วจะทำตัวเป็นเเฟนให้อีกหนึ่งวัน นั่นก็เลยต้องทำให้ฉันใช้ความพยายามเป็นอย่างสูงที่ต้องห้ามใจตัวเองไว้



     สิ่งสุดท้ายที่พี่จินยองบอกไว้มันสำคัญที่สุดเเละเขาก็ยังย้ำเด็ดขาดว่าห้ามไปบอกใครที่ไหนเม้เเต่คนเดียว เพราะมันเป็นเรื่องของเราสองคนเท่านั้น!



       บ้าที่สุด!พูดอะไรของเขาก็ไม่รู้>.<



     เรื่องนั่นของเราไม่ใช่ของใคร~พอๆ อารมณ์ของฉันนี่ก็ล่องลอยไปกับเสียงเพลงตลอด เผลอไม่ได้เลย สักพักนี่จะลุกขึ้นมาเเด๊นละถ้ามือถือไม่ดังขึ้นซะก่อนอ่ะนะ



     โอนึล ปัม ชูอิน กงงึน นายา นา นายา นา~



       'ที่รัก'



     เเหมเเค่นึกถึงนิดหน่อยนี่ตายยากจริงๆ ฉันรีบกดรับสายพี่จินยองทันทีก่อนจะกระเเอมเสียงพูดจีบปากจีบคอให้คนปลายสายฟังออกมาเเล้วหวานไพเราะ



          "ฮัลโหลค่ะ"



          "พี่อยู่หน้าบ้านเเล้ว"



          "เดี๋ยวโซวอนจะรีบลงไปค่ะ คุณเเฟนช่วยรอเเป๊บนึงน๊าา"



     เเอร้ย>///<กระดากปากจริงๆกล้าพูดไปได้ไง พอพี่จินยองเปิดโอกาสทีฉันนี่ก็เล่นเต็มที่เลย



          "เเม่โซวอนไปเเล้วนะ ฝากหอมเเก้มปลุกพ่อที"ว่าเสร็จก็จัดการหอมเเม่ไปฟอดนึง



          "เที่ยวให้สนุก พาลูกเขยมาเป็นของฝากก็พอ"



          "หูยเเม่ก็เวอร์ไป เเค่ทำให้เค้าชอบยังยากเลย"



          "ไม่เคยได้ยินหรอตื้อเท่านั้นที่ครองโลก"



     เเม่ฉันนี่ก็มีอารมณ์ขันกับเขาเหมือนกันเนอะ ทำมาเป็นวัยรุ่นเข้าใจหัวอกของคนนู้นคนนี้ไปทั่ว พอได้ร่ำลากับเเม่เสร็จฉันก็รีบเปิดประตูออกจากบ้านเเล้วตรงดิ่งไปหาพี่จินยองอย่างไวเลยจ้า



     เเละเมื่อได้เห็นพี่จินยองในระยะใกล้เเบบนี้ก็ทำให้หัวใจฉันพองโตเต้นตุบตับอยู่ภายในอก รู้สึกมันเรียกร้องคิดถึงเขาอยู่ตลอดเวลา พอได้เจอความคิดถึงที่สะสมมาก็เข้าจู่โจม
ทันที


          "คิดถึงจังเลยขอกอดหน่อยสิคะ"



          "ยังอยากจะไปเที่ยวอยู่มั้ย ขึ้นรถ!"



     ฉันเม้มปากอย่างเสียดายก่อนจะกลอกตามองบนเเล้วยอมจำนนขึ้นไปนั่งบนเบาะเเต่โดยดี



     ไหนบอกจะได้เป็นเเฟนกันวันนึงไง เเล้วนี่อะไรเเฟนกันเขากอดไม่ได้หรอ?ทำเป็นเล่นตัวไปได้อะไรจะหวงเนื้อหวงตัวไรขนาดนั้น ดูอย่างฉันสิไม่เห็นจะเเคร์อะไรเลย จริงๆเเล้วปล่อยตัวปล่อยใจให้เเค่พี่จินยองคนเดียวเเหละน้าา



     ขณะพี่จินยองขับบิ๊กไบค์ไปฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเขาจะพาไปที่ไหนกันเลยได้เเต่งตัวเป็นกลางๆไว้ก่อน อย่างเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขาสั้นเเล้วสวมผ้าใบธรรมดาส่วนผมนี่ก็ไม่ได้ลงทุนตื่นเช้ามาทำเหมือนวันนั้นหรอก



     ก็เพราะเมื่อคืนมัวเเต่คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยจนนอนไม่หลับ พอมารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนตื่นมาพบว่าสายเเล้วเลยได้เเค่รัดผมลวกๆออกมาเเบบชิวๆ



     ส่วนวันนี้พี่จินยองเขาก็หล่อไม่เบานะจ๊ะอย่าให้ฉันได้อวยเลย พูดทั้งวันคงยังไม่จบง่ายๆ คือเขาจะเเต่งตัวยังไงเเบบไหนฉันก็ชอบเขาอยู่ดีอ่ะ จะให้ฉันมาบรรยายอะไรก็ยกให้เขาว่าดูดีเพอเฟ็กไปทุกอย่าง



     พี่จินยองเลี้ยวรถเข้ามาจอดในสวนสาธารณะเเห่งหนึ่งของกรุงโซลพอมองไปรอบๆก็เจอเเต่สีเขียวครอบคลุมไปทั่วทุกผืนที่ นี่เขาคิดจะพาฉันกลับคืนสู่ดงธรรมชาติรึไงกันนะ!



          "ไปกัน"



          "ไปไหนล่ะ?"



     ฉันถามเพราะไม่รู้จริงๆ พี่จินยองเป็นคนเลือกเเละฉันก็ไม่ได้วางเเพลนอะไรไว้ซะด้วยมันเลยคิดไม่ออกไงว่าเขาจะมาไม้ไหน



          "พาไปฟิน"



     โอ้ยส่งวิ้งให้กันเเบบนี้ตายค่ะ เท่านั้นไม่พอนะพี่จินยองเป็นคนเข้ามาจับมือฉันเเล้วเดินนำไป ขอย้ำอีกทีนะว่าเขาเป็นคนที่เข้ามาจับมือ!เเบบสอดประสานเเนบเนื้อ โอ๋ๆใจหนอ ยุบหนอพองหนอฉันพยายามผ่อนลมหายใจออกมาให้สม่ำเสมอกัน



          "สรุปพี่จินยองหรือโซวอนกันเเน่คะที่ขอโอกาสมาเดตเนี่ย"



     พี่จินยองออกมาไหวไหล่ทำเป็นไม่ใส่ใจกับคำพูดนั้นเเล้วย้อนกลับ



          "ก็เเฟนมั้ยล่ะ ทำม่ะ!ไม่อยากจับหรอ ปล่อยก็ได้นะ"



     พอโดนพี่จินยองสวนมาเเบบนั้นพร้อมกับขู่กันอีกฉันเลยต้องกระชับมือเเน่นไม่ยอมปล่อยให้เขาได้ทำอย่างที่พูดเเน่



          "ทีงี้จับได้ เเล้วทำไมกอดบ้างไม่ได้อ่ะ"



          "ใครว่ากอดไม่ได้ล่ะ จะให้กอดหน้าบ้านไม่กลัวพ่อเอาปืนออกมายิงพี่หรอ"



นี่คือเหตุผลหรอนั่น! โอ้เชื่อเขาเลย*0* ฉันที่มัวเเต่กลับไปนึกถึงตอนช่วงนั้น จู่ๆพี่จินยองก็ดึงตัวฉันให้เข้าไปกอดหน้าตาเฉยก่อนจะปล่อยระเบิดทิ้งไว้ให้ฉันเขินหน้าเเดงอีกเมื่อเขาก้มลงมากระซิบที่ข้างหู



          "เเฟนกันเขาก็ทำอย่างอื่นได้มากกว่านี้อีกนะ อยากลองดูมั้ยล่ะไหนๆก็ได้โอกาสเป็นเเฟนพี่วันนึงเเล้ว ไม่อยากจะใช้ให้มันคุ้มหน่อยหรอ:)"



      ฉันพลักพี่จินยองออกห่างจากตัวเมื่อรู้สึกขนลุกกับสิ่งที่เขาพูด พอเจอพี่จินยองในโหมดเเบบนี้บางทีฉันก็รับมือไม่ไหวเหมือนกัน หัวใจนี่ก็เอนโครงเครงคล้อยหาเเต่เขาตลอด



          "โซวอนว่าเรารีบไปกันเหอะค่ะ"ฉันรีบพูดตัดบทเเล้วก้าวเท้าไปข้างหน้าอย่างว่องไว เเละไม่คิดที่จะรอคนขี้เเกล้งไว้ข้างหลังที่กำลังยืนกระตุกยิ้มสนุกกับการเเกล้งฉันด้วยคำพูดนั่น



     เขาก็เก่งเเต่ปากเเหละพอเอาเข้าจริงยังไงก็ไม่กล้า



          'นี่ยังเบาๆนะ ถ้าเเบบดีพคิสเธอคงจะไม่ไหว'



      ให้ตายเถอะเเล้วฉันจะไปนึกย้อนถึงวันนั้นทำไมกัน ดูถูกเขาไว้เเล้วพอโดนเข้าจริงคนที่เเพ้ก็ตกมาเป็นฉันอยู่ดี



     ไม่ได้นะยัยโซวอนท่องเอาไว้สิ!ว่าเราจะทำให้เขาชอบให้ได้ ไม่ใช่ปล่อยให้เขามาเเหย่เราเล่นทั้งที่ไม่ได้ชอบกันเเบบนี้



     กริ๊งงงง~



      ฉันเขยิบถอยหลบเสียงกริ่งที่ดังมาจากด้านหลังของจักรยานทันที เเต่พอเจ้าของคันนั้นหยุดจอดตรงหน้าทำให้ฉันต้องตกตะลึงว่านี่เดินหนีเพลินไปจนไม่สนใจพี่จินยองขนาดนั้นเลยหรอ?



            "ไปเเว๊นกับพี่มั้ยสาวน้อย"



          "จักรยานคู่เนี่ยนะ"ฉันถามเขาพลางจ้องมองมันสลับกับใบหน้าหล่อเหลาที่ฉันคลั่งไคล้นักหนา



          "มาช่วยกันปั่นเร็ว พี่เห็นคนมีคู่ส่วนใหญ่เขาขับกันเยอะเลย"



      ไม่ปล่อยให้พี่จินยองได้พูดอะไรอีกฉันเดินขึ้นไปนั่งบนจักรยานเเล้วจับเเฮนก่อนจะวางเท้าลงไปเพื่อเตรียมพร้อม



           "จะซิ่งเเล้วนะ"



           "ไปเล้ย~"ฉันเร่งพี่จินยองพลางดึงกระตุกชายเสื้อเขาไปด้วย เหมือนกำลังขี่ม้าจับเชือกเพื่อบังคับมัน



     ดีที่วันนี้เเดดไม่ได้ร้อนจัดเหมือนทุกวันที่ผ่านมา ไม่งั้นบรรยากาศที่เเสนโรเเมนติกคงได้จบลง สายลมที่พัดมาในเเต่ละคราล้วนเเล้วเเต่ให้ความรู้สึกสบายเเละผ่อนคลายเพลิดเพลินไปกับกิจกรรมที่ได้ทำอยู่



          "อย่าอู้ดิ กินเเรงพี่ชะมัด"



     เสียงพี่จินยองบ่นดังลอดออกมาฉันเลยก้มไปดูว่าตัวเองยกขาวางไว้ตั้งเเต่ตอนไหนไม่รู้ ปล่อยให้พี่จินยองปั่นจักรยานอย่างเมามันส์อยู่คนเดียว



          "ค่าๆ ช่วยอยู่เนี่ย"



     เเละเพราะฉันคงอยากเก็บช่วงเวลาเหล่านี้ไว้จึงหยิบมือถือขึ้นมาเเล้วยกกล้องถ่ายหลังของพี่จินยิงเเทน



      เเชะ!



           "ทำไร"



     ฉันสะดุ้งนิดหน่อยที่พี่จินยองถามเสียงดุราวกับฉันไปทำอะไรผิดมาอย่างนั้นเเหละ



          "ถ่ายรูปอ่ะ"



          "ห้ามลงเด็ดขาด"



          "ก็เปล่า โซวอนเเค่เก็บไว้ดูเล่น"



     ฉันตอบเสียงอ่อนรู้สึกเสียดายที่อยากจะโพสลงโซเชี่ยวซะเหลือเกิน เเต่ในเมื่อพี่จินยองไม่อนุญาตฉันก็คงเก็บไว้ให้มันอยู่เเต่ในมือถือ



           "พี่จินยองหยุดก่อน.."



      ฉันที่นั่งจมอยู่กับความเสียดายก็เงยขึ้นมาเห็นทุ่งดอกหมายหลากสีที่โครตจะดูงดูดใจเลยรีบร้องขอให้พี่จินยองได้จอดไว้ก่อนที่เราจะผ่านไป



          "ถ่ายรูปให้โซวอนหน่อยสิ"



      ทันทีที่จอดจักรยานไว้ข้างทางเสร็จฉันก็เดินเข้าไปลากเเขนพี่จินยองให้เดินไปตรงจุดถ่ายรูปด้วยกัน



          "ใช้เครื่องพี่จินยองได้มั้ยกล้องโซวอนมันไม่สวยอ่ะ"



     ฉันเก็บมือถือลงกระเป๋าเเล้วรีบเดินไปเตรียมพร้อมเพื่อเเอ็คท่า บอกไว้เลยนี่คือทริคอย่างนึง:) ในเมื่อเครื่องพี่จินยองไม่มีรูปฉันอยู่เลย ก็คิดว่าจะใช้โอกาสนี้ทำให้ทั้งอัลบั้มรูปของเขานั้นเต็มไปด้วยฉันซะเลยไง



            "1..2..3"



      เเชะ เเชะ เเชะ



      ส่วนพี่จินยองก็ไม่ได้ว่าอะไรถ่ายรูปให้ฉันตามที่ขอ เเละฉันก็ไม่รู้หรอกว่าจะถ่ายออกมาสวยถูกใจรึเปล่า เเต่ถ่ายๆไปตุนเอาไว้



          "พี่ว่าโซวอนควรจะไปเป็นนางเเบบนะ เเต่ละภาพท่านี่ไม่ซ้ำกับเลย"



      ฉันเดินเข้าไปเช็ครูปกับพี่จินยองที่เพิ่งถ่ายไป เเละพอเห็นว่าพี่จินยองเลื่อนไปเเต่ละรูปนั่นมันก็จริงของเขา



          "งั้นโซวอนเอารูปนี้ อันนี้เเล้วก็อันนี้ด้วย"ฉันยืนเลือกๆไว้เเล้วให้พี่จินยองส่งเข้าไลน์ไป



          "ถ่ายไปตั้งเยอะเอาเเค่เนี๊ยะ"



     พี่จินยองขมวดคิ้วถามหันมามองฉันอย่างไม่เข้าใจ เอ้าก็ที่ดูๆฉันชอบเเค่นั้นจริงๆนี่นา อีกอย่างเอาไปทำไรเยอะเเยะเฟรมเดียวเเต่ท่าเปลี่ยนงี้



          "ก็โซวอนเลือกเอาอันที่คิดว่าดูสวยๆอ่ะ"พอฉันสวนพี่จินยองไปเเบบนั้นเขาก็ถึงกับส่ายหัวเอือมระอาทันที



          "เเต่พี่ว่ามันก็น่ารักทุกรูปนะ"พี่จินยองพูดวิจารณ์พลางก้มลงเลื่อนไปดูเเต่ละรูปโดยฝีมือตัวเอง ปล่อยให้ฉันที่ยืนอยู่ข้างๆถึงกับหุบยิ้มไม่อยู่



          "งั้นส่งมาให้หมดเลยค่ะ อันไหนที่พี่จินยองชอบโซวอนก็ชอบเหมือนกัน"



          "ถ้าพี่บอกขี้เหล่นี่ไม่สั่งให้ลบหมดรึไง"



     ไว้ถ้าพี่จินยองพูดเเบบนั้นเมื่อไหร่ไว้ฉันค่อยสั่งเเล้วกัน สุดท้ายเเล้วฉันก็หยิบมือถือพี่จินยองมาก่อนจะกดเข้าไปหน้ากล้องเเล้วยื่นเเขนออกไป



          "เเฟนกันน่าจะมีรูปคู่สักหน่อยเนอะ"ฉันฉีกยิ้มเข้าหากล้องพร้อมชูมือสองนิ้วเป็นท่าประกอบ พอเหลือบไปดูพี่จินยองก็ต้องหลุดขำเพราะเขานั้นยืนตรงเก็กท่านิ่งๆนึกว่าจะถ่ายบัตรประชาชนซะอีก



          "ยิ้มสิคะ ยิ้มเเบบนี้อ่ะ"ฉันใช้มือที่ว่างอีกข้างไปเเยกริมฝีปากให้พี่จินยองยิ้มออกมา คราวนี้ฉันก็ถ่ายรัวๆเลยจ้าถ้าเครื่องเมมเต็มนี่ไม่ต้องสงสัย^0^



          "ทีนี้ก็มีรูปคู่กันเเล้ว"ฉันหันไปโชว์ให้พี่จินยองดูเเล้วกดคลิกส่งเข้าไลน์ทันทีก่อนจะหันกลับไปยิ้มน้อยยิ้มใหญ่



          "ชอบขนาดนั้นก็เอาไปล้างเก็บไว้วางหัวเตียงอีกสักรูปสิ"



          "ก็กะว่าจะทำ.."


     เดี๋ยวนะ..อีกสักรูปหรอ? งั้นอย่าบอกนะว่า



          "คืนนั้นพี่จินยองเข้ามาในห้องโซวอนหรอ!"



          "อื้ม เห็นหลายอย่างเลย ไม่ว่าจะเป็นรูปพี่เอยหรือเเม้เเต่ตุ๊กตาโพนี่ลูกของเราไงก็เหอะ"



           =0=



      พอพี่จินยองพูดมาเเบบนั้นฉันก็โวยวายเขาใหญ่ บังอาจเข้ามากล้ำกลายย่างเข้างมาในห้องของฉันได้ยังไง



     พอหลับตานึกถึงสภาพห้องตัวเองทีไรก็อยากจะลงไปเเด้ดินกับพื้นเสียจริงๆ  เคยเห็นติ่งที่ชอบเอาพวกโปสเตอร์ไปเเปะตามผนังห้องมั้ย นั่นเเหละห้องฉันเลย ผิดก็เเต่เป็นรูปพี่จินยองทั้งนั้น



     นี่ดีนะที่เข้าห้องไปช่วงนั้น เพราะเมื่อวันก่อนฉันเพิ่งสั่งร้านทำสเเตนดี้เเบบความสูงเท่าเขาเลย อาทิตย์หน้าก็คงมาส่ง ถ้าเกิดเขาเห็นต้องคิดว่าฉันต้องครั่งใคร้เขาจนเป็นบ้าไปเเล้วเเน่ๆ



          "เลิกบ่นเเล้วรีบไปกันเหอะ เดี๋ยวคนเยอะเเล้ววิวจะไม่สวยนะ"



     ฉันหุบปากเงียบทันทีเเล้วเดินตามหลังพี่จินยองต้อยๆไปยังจักยานที่จอดอยู่ เเละเพราะพี่จินยองคงกลัวว่าตัวเองจะโดนเอาเปรียบก็เลยสั่งให้ฉันนั่งหน้า ส่วนเขาจะนั่งปั่นข้างหลังเอง



     ฮึ่บ~



     ฉันกัดฟันกอดพยายามปั่นเเต่เจ้าจักยานบ้านี่เเต่ก็ไม่ยอมเคลื่อนที่ไปข้างหน้าสักที ฉันเลยหันไปดูว่าเกิดขึ้นเพราะอะไร



     ชัดเลย!



     พี่จินยองเเกล้งฉันด้วยการเอาขาคล้ำไว้ พอรู้ตัวว่าฉันจับได้กลับทำหน้าเล่นลิ้นยักคิ้วเพื่อเป็นการเอาคืน



          "พี่จินยองไม่ปล่อยเท้าเเล้วโซวอนจะปั่นได้มั้ยเล่า"



     น้ำเสียงของฉันที่เปร่งออกมาทำให้พี่จินยองเลิกเเกล้งเเล้วยกเท้าขึ้นมาปั่น เเละที่น่าเป็นห่วงสำหรับฉันอย่างนึงก็คือการบังคับทิศทางเพราะเเขนฉันคงบังคับไม่เเข็งเเรงพอเท่ากับผู้ชายเลยทำให้ต้องเซไปซ้ายทีขวาที นี่ถ้ามีคนขับผ่านไปด้วย คาดว่าฉันคงได้ไปเสยใครล้มข้างทางชัวร์ป๊าบ



           "ไอ้เราก็นึกว่าจะไม่รอดซะเเล้ว"



     เสียงพี่จินยองดังขึ้นพร้อมปาดเหงื่ออย่างโล่งอก เมื่อมาถึงก็รีบจอดลงเเล้วดึงให้ฉันตามไป



      ทันทีที่เรามายืนจุดชมวิวข้างหน้าพี่จินยองก็เดินออกมาเเบบภูมิใจเสนอมากมายกับสถานที่ที่เขาพามา



     พอฉันมองทอดออกไปก็ต้องอมยิ้มออกมาเพราะวิวตรงหน้าที่เห็นมันสวยจริงๆ สายน้ำกระเพื่อมทักทายสายลมเเละเเสงเเดดเป็นประกายระยิบระยับจับตา  ไหนจะถัดออกไปเป็นทุ่งดอกไม้พวกนั้นกับกลุ่มเมฆสีขาวเหมือนสำลีอ่อนนุ่มล่องลอยอยู่ประปรายนั่นด้วย



           "นี่ถ้าอยู่ถึงพระอาทิตย์ตกดินจะสวยที่สุดเลยนะ"พี่จินยองว่าพลางนั่งลงไปกับขั้นบันได ซึ่งถัดไปอีกสองสามขั้นก็ถึงกับเเม่น้ำโดยไม่มีรั้วกั้น



          "ก็อยู่สิคะ โซวอนอยากเห็น"ยิ่งได้ดูกับพี่จินยองด้วยเเล้วอะไรมันก็ดีทุกอย่างเเหละ



         "เอาน้ำไรมั้ย เดี๋ยวพี่เดินไปซื้อให้"



         "น้ำอัดลมค่ะ"



     ฉันหันหลังไปมองพี่จินยองที่เดินออกไปซื้อน้ำตรงร้านค้าที่อยู่ใกล้ๆก่อนจะกลับมาด้วยของกินอีกเพียบ กะขุนมาตุนไว้ถึงเดือนหน้าเลยรึไงกัน



          "พี่จินยองชอบอะไรที่เกี่ยวกับธรรมชาติหรอคะ"



     ระหว่างที่ดื่มน้ำในกระป๋องไปฉันก็เริ่มชวนพี่จินยองคุยให้บรรยากาศรอบข้างไม่เงียบเหงาวังเวงจนเกินไป



          "อื้ม"



          "เเปลกดีเเหะ เเต่โซวอนก็ชอบนะ"



          "ยังไง"



         "ไม่รู้สิพูดไม่ถูก"



          "คิดว่าพี่จะพาไปเดตในที่สวยหรู กินอาหารเเพงๆไรงี้ล่ะสิ"



          "เปล่าซะหน่อย"



          "เเต่คาดหวังไว้ใช่มั้ยล่า~"



     ฉันส่ายหัวเป็นคำตอบเพราะพี่จินยองเดาได้ผิดเเละมั่วซั่วมาก ฉันไม่ได่ห่วงเลยสักนิดจริงๆว่าเขาจะพาไปเที่ยวที่ไหน ฉันก็เเค่หวังว่าพี่จินยองจะยอมให้โอกาสเเล้วเปิดใจตัวเองบ้างก็เท่านั้น



          "ทำไมวันนี้ไม่เห็นเลยน้า"ฉันเอียงตัวตามพี่จินยองเเล้วกวาดตามองรอบข้างเพื่อหาบางอย่าง



          "หาอะไรหรอคะ"เเละเมื่อไม่เห็นฉันจึงหันไปถาม



          "ธรรมดามันจะโผล่มาเพล่นพล่านตลอด เหมือนเธอเลย:)"



     พอพี่จินยองบอกใบ้คำฉันก็นั่งนึกว่าอะไรกันพี่จินยองถึงได้บอกว่าฉันเหมือน พอดูรอบๆนี้อีกกี่ครั้งก็ไม่เห็นอะไรที่เหมือนฉันเลยสักนิด ถ้าบอกว่ามันชอบเพล่นพล่านไปทั่วก็น่าจะเป็น..



      ตัวเหี้*!!



          "พี่จินยองหมายถึงตัวเงินตัวทองรึเปล่าคะ"



          "ฮ่าๆ^^"



          คืออะไร?พอฉันถามไปเขากลับหัวเราะ



          "พี่เปล่าว่านะ"



         "หลอกด่ากันนี่หว่า"



     ฉันกลอกตาขวางใส่เเล้วขยับตัวหันหน้าเมินเขาไปอีกทาง บนโลกนี้มีตั้งหลายอย่างมาให้เปรียบเปย เเต่หาว่าฉันเป็นไอตัวนี่เนี่ยนะ'โผล่มาเพล่นพล่านตลอด'



      กึก!



      จู่ๆความรู้สึกเย็นจี๊ดจากกระป๋องน้ำก็มาเเตะเข้าที่เเก้มของฉันจนต้องหันไปหาคนที่กระทำ



          "งอนหรอ?"



         "โซวอนคงไม่มางอนกับอีเรื่องเเค่นี้หรอก"



         "เอาลูกอมมั้ย เผื่อจะเย็นขึ้นมาบ้าง"



      ฉันเหล่ไปมองลูกอมเม็ดนึงที่พี่จินยองล้วงออกมาจากกระเป๋าเเล้วเเบมือออกมาล่อ



     พรึ่บ!



     เเต่พอฉันจะหยิบพี่จินยองกลับกำมือเเน่นทันที ฉันเลยต้องมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจพลางสลับกับมือที่กำอยู่



          "มาเล่นเกมส์กัน"



          "เล่นไรอ่ะ ชนะเเล้วถึงจะให้หรอ"



         "ก็ใช่"



         "สรุปเเล้วเกมส์ไรกันเเน่"



          "เกมส์ที่เธอไม่มีวันชนะ"



     เเล้วมันคืออะไรล่ะ? ฉันงงไปหมดเเล้ว มาบอกว่าฉันไม่ชนะอยู่เเล้วจะชวนให้เล่นทำไม?



          "ถ้าใครใจเต้นเเรงให้อีกฝ่ายก่อนถือว่าเพ้"



     โอ้ววว ฉันเข้าเเล้วทำไมพี่จินยองถึงพูดเเบบนั้น เพราะฉันไม่มีทางชนะเขาเเน่ๆ เเค่พี่จินยองยิ้มให้บอกรักฉันไรงี้ใจก็เต้นละจ้าไม่ต้องถึงกับเล่นหรอก วันนี้ฉันใจเต้นไปกับพี่จินยองต่อกี่หนเเล้วก็นับไม่ถ้วน



          "งั้นไม่เล่น"



          "กลัวเเพ้หรอ เเต่ถ้าชนะพี่มีรางวัลให้นะ เดาว่าเธอต้องชอบเเน่ๆ"



     โอ้ยก็เป็บเเบบนี้ทุกที ชอบพูดอะไรให้ฉันโอนอ่อนเเล้วเผลอบ้าจี้ไปตกลงทุกที



          "มาค่ะ โซวอนขอเริ่มก่อนนะ"ไม่รู้เเหละถ้าปล่อยให้พี่จินยองเริ่มฉันคงเเพ้มันตอนนั้นเเหงเลย



     ฉันเขยิบตัวเข้าไปหาพี่จินยองพร้อมยื่นหน้าเข้าไปใกล้เว้นระยะให้อยู่ในท่าที่ปลอดภัยไว้ พี่จินยองเองก็นั่งหลังตรงไม่ได้ถอยหนีอย่างทุกครั้ง



          "ครั้งนี้อย่าหลบตาเหมือนครั้งที่เเล้วเลยนะคะ"ฉันจ้องพี่จินยองอย่างไม่วางตาพร้อมกับยิ้มขอโอกาสลองอีกครั้ง ซึ่งเขาก็ทำตามอย่างที่พูด



          "มุขเดิมๆใช้กับพี่ไม่ได้ผลหรอก"พี่จินยองส่ายหน้าเเล้วใช้นิ้วจิ้มหน้าผากดันฉันออกไปจนต้องยู่ปากออกมาอย่างเสียดาย



          "อ่ะ..เอาไปกินปลอบใจซะ ก่อนที่จะเป็นตาของพี่"



     ฉันยิ้มเเหย่ๆรับลูกอมจากพี่จินยองเเล้วเเกะออกก่อนจะเอาเข้าปาก



          "เธอลืมไปยัง"



     ฉันหันไปมองพี่จินยองที่นั่งก้มหน้าเเล้วเงยขึ้นหันหน้ามาหาฉัน นี่อย่าบอกนะว่าได้เริ่มเกมส์ในตาของเขาเเล้วหน่ะ*0* อะไรกันเล่นเเบบนี้เลยหรอ จะย้อนความไปตอนเด็กให้ฉันใจเต้นล่ะเซ่ๆ ขอเตรียมรับมือเเป๊บ^0^



          "โซวอนไม่ลืมอะไรที่เกี่ยวกับพี่จินยองหรอกค่ะ"ฉันอมยิ้มรู้สึกตื่นเต้นว่าพี่จินยองจะใช้ไม้ไหนมาทำให้ฉันต้องเเพ้กันนะ คือตอนนี้ทำใจเเล้วล่ะว่าเเพ้เเน่นอนU_U เเต่ก็ยังต้องเเอ๊บทำไม่รู้ไปก่อน ใสๆฉบับโซวอนอ่ะค่ะ///กระซิกๆ



           "งั้นก็ดีเลย"



          "ดีอะไรหรอคะ"เชื่อว่าท่าทางของฉันตอนนี้คงดี๊ด๊าตื่นเต้นกับพี่จินยองจนไม่กลัวเสียฟรอมว่าตัวเองจะเเพ้ไปเเล้ว



          "ก็วันนี้เธอจะได้ลองอะไรใหม่ๆอีกครั้งไงล่ะ"



     ฉันหยุดชะงักไปพักนึงเมื่อเห็นพี่จินยองส่งยิ้มเเสนเจ้าเล่ห์นั่นมาให้ รู้สึกเกิดอาการหวั่นใจเเปลกๆไงไม่รู้เลย



     ไม่ทันให้ต้องสงสัยหรือคาดเดาอะไรมากเกินไปกว่านี้ เพราะพี่จินยองจัดการรวบฉันเข้าไปหาเเล้วประกบจูบฉันเเบบไม่ทันได้ตั้งตัวเลยสักนิด



     ฉันเบิกตากว้างตกใจกับการกระทำอุกอาจกระทันของพี่จินยองที่ครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อน เมื่อพี่จินยองได้กดจูบลงมาเเทบจะบดขยี้ให้ฉันต้องละลายไปกับสายลมๆ ด้วยความที่เคลิบเคลิ้มไปกับรสจูบของพี่จินยองก็เผลอเปิดโอกาสให้เขาได้สอดลิ้นเข้ามาควานหาความหวานจากโพลงปากของฉัน ความรู้สึกตอนนั้นฉันตกใจมากเเต่ก็รู้สึกดีไปด้วย มันเหมือนกับประสบการณ์ใหม่ที่เขาต้องการให้ฉันได้รู้



      เเละเพราะความรู้สึกเเปลกใหม่ทำให้ฉันได้ลองจูบตอบโต้เขากลับไปบ้าง พอเลื่อนสายตาขึ้นไปหาพี่จินยองก็เห็นว่าเขากำลังจ้องมาอยู่เช่นกัน เเละพอได้มองลึกเข้าไปในดวงตาสีดำสนิทของเขาสะท้อนให้เห็นว่าเขากำลังยิ้มอย่างคนชนะจนต้องหลบตาลง 



     เเละก่อนที่พี่จินยองจะผละออกมาฉันก็สัมผัสได้ว่าลิ้นของเขากำลังเกลี่ยลูกอมในปากของฉันออกเเล้วจัดการใส่เข้าปากตัวเองเเทน ฉันรีบเอามือปิดหน้าเพราะรู้สึกเขินจนหน้าเเดงเเถมอายอีกต่างหาก



     งื้อ~พี่จินยองทำฉันจะสำลักอากาศตายจนหายใจไม่ออกรู้สึกติดๆขาดๆ หัวใจนี่ก็เต้นเเรงเป็นบ้า!



          "เป็นไง จูบเเบบดีพคิสมันเร้าใจดีม้ะ"



     จากที่ฉันเอามือปิดหน้าก็รีบเปลี่ยนทิศมาปิดหูทั้งสองข้างเเทน



          "จูบเนิบๆก็ไปเเล้ว เเบบเมื่อกี้ก็สดๆร้อนเลย ต่อไปนี่ไม่ถึงเตียงเลยหรอ"



     ฉันรู้ว่าพี่จินยองกำลังพูดเเกล้งฉันให้กระอักอยู่ตรงนั้น ถ้าถึงขั้นนั้นฉันคงได้เป็นลมสลบไปอีกหลายสิบปีกันพอดี



          "ว่าเเล้วเชียวสุดท้ายยังไงเธอก็ไม่ชนะ:P"




---------------------

งานนี้ตายค่ะหายไปหลายวัน

กลับมาพร้อมกับความฟินพอมั้ย

เล่นกับพี่จินยองทีไรขี้โกงตลอด

จำเป็นต้องถึงเนื้อถึงตัวขนาดนั้นหรอ

ไงก็ขอเม้นหน่อยจิ♡






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

13 ความคิดเห็น

  1. #121 yugyeomi (@yugyeomi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 08:19
    ฟินนนนนนนนนนนนนนนนนน
    ไรท์กลับมาได้ฟินมากกก
    #121
    0
  2. #120 Phimvongsa (@Phimvongsa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 07:22
    ไรท์กลับมาแล้วฟินมากกก
    #120
    0
  3. #119 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 02:57
    ไรท์กลับมาแล้ว!!! เขารอเรื่องนี้ทุกวันเลยนะจะบอกให้!!! อย่าทิ้งไปนานสิคะไรท์
    #119
    0
  4. #118 YongJunbts (@YongJunbts) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 02:53
    พี่จะมาขอลูกอมแบบนี้มั้ยด้ายย แง้มั่ยหวั่ยแล้ว
    #118
    0
  5. #113 Phimvongsa (@Phimvongsa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 เมษายน 2561 / 20:23
    ไรท์อย่าหายสิ
    #113
    0
  6. #112 สิงโต&#128149;&#128149; (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 เมษายน 2561 / 14:31
    ไรท์หายไปไหน!!!อย่าทิ้งพี่จินยองของน้องโซวอนนร้าา มาต่อเร็วๆนะคะไรท์สู้ๆคะ
    #112
    0
  7. #111 KB_MT (@KB_MT) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 16:15
    อยากอ่านแล้ว
    #111
    0
  8. #110 Srirat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 เมษายน 2561 / 14:56
    แอบมองเธออยู่นะจ๊ะแต่เธอไม่รู้บ้างเลย...มาต่อเร็วๆนะคะไรท์

    สู้ๆนะคะ
    #110
    0
  9. #108 aiyada99 (@praparassamee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 เมษายน 2561 / 03:55
    เจิมคะๆ
    #108
    0
  10. #107 Markjaega (@Markjaega) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 เมษายน 2561 / 04:34
    อยากอ่านแร้วววว
    #107
    0
  11. #103 yugyeomi (@yugyeomi) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 20:53
    แค่ปอยกะฟินละอะะะะะ อยากอ่านไวๆๆๆๆๆ รอเน้ออออ
    #103
    0
  12. #102 Baitong _V (@0881073652) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:25
    โหกวนอ่ะ55 รอค่าา
    #102
    0
  13. #101 Srirat (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 17:25
    พี่จินยองคนบ้าแค่สปอยล์ก็ฟินแล้วอยากจะรู้จังว่าดราม่ามันจะเกิดขึ้นเพราะอะไรและพี่จินยองลวนลามอะไรน้องโซวอนบ้าง5555สุ้ๆนะคะไรท์

    ป.ล.มาต่อเร็วๆนะคะ
    #101
    0