[ SF Wannaone ] When Jinyoung is my bae #ฟิคเมื่อจินยองเป็นของผม

ตอนที่ 28 : FWB : Park Woojin × Bae Jinyoung

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,622
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 92 ครั้ง
    22 ก.ค. 61

Friend with Benefits 1








ไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขามันเริ่มที่ตรงไหน


ไม่รู้ว่าเริ่มมานานเท่าไหร่


พอรู้ตัวอีกที


ก็หยุดความปรารถนานี้ไม่ได้แล้ว



         เอี๊ยด...อ๊าด...เสียงขย่มของชั้นหนังสือภายในห้องสมุดชั้น 2 ของโรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งดังขึ้นโดยไม่สนว่าใครจะมารับรู้สิ่งที่พวกเขากำลังกระทำอยู่รึไม่


         "แฮ่ก...แฮ่ก...ร้องออกมาสิจินยอง ไม่มีใครได้ยินหรอก" หนุ่มนักกีฬาบาสเกตบอลประจำโรงเรียนอย่าง พัคอูจิน พูดด้วยเสียงทุ้มกระเซ่า ก่อนจะโยกแรงขึ้นจนคนตรงหน้าแทบทรงตัวไม่อยู่


         "แฮ่กๆ เรื่องของกู อื้อ~" เรียวขาเล็กเริ่มอ่อนลงจากแรงกระแทกอันไม่ปรานีของคนด้านหลัง แพจินยอง ประธานนักเรียนจอมเนี้ยบพ่วงด้วยดีกรีนักเรียนดีเด่นอันดับ 1 สามปีซ้อน กลับต้องมาเป็นรองหนุ่มบ๊วยประจำห้อง



เพราะเรื่องนี้เรื่องเดียว 



        เอี๊ยด...อ๊าด.. แรงโยกของชั้นหนังสือเริ่มเบาลง และหยุดในที่สุด



        "มึง...หยุดทำไมอูจิน" ร่างบางหันไปตะวาดคนข้างหลังอย่างหงุดหงิด เขี้ยวยิ้มยกขึ้นมาอย่างกวนๆทันทีที่เห็นจินยองขมวดคิ้ว


       "กูอยากได้ยินเสียงมึง"


       "ไม่...ไอ้สัส" ริมฝีปากบางขบเม้มจนเลือดซิบ จินยองพยายามเบียดแทรกเข้าไปอย่างเอาแต่ใจ แต่เจ้าของแก่นกายกลับแกล้งถอยหนี


       "ครางชื่อกู" อูจินกระชับเอวเล็กขึ้นมากระแทกอีกครั้งเป็นการสั่งสอนจนจินยองแทบจุก

   
        ตั่บ!!! 


       "อึ้ก.." เสียงเนื้อกระทบกันทำเอาจินยองกัดฟันแน่น ความเสียวที่พุ่งเเล่นเข้ามาในคราวเดียวทำให้เขาเกือบยอมแพ้


        "แพจินยอง" เสียงข่มเข้มจากพัคอูจิน บ่งบอกถึงว่าไม่ได้พูดเล่น แม้จะอยู่ในสถานการณ์ที่คับขันแบบนี้ 


        ตั่บ!!!



       "อึ้ก...อะ...อูจิน" เสียงแหบพร่าของจินยองหมายถึงการยอมแพ้ อูจินคำรามอย่างผู้มีชัย แต่เขาไม่ได้อยากพอใจเพียงแค่ได้ยินคำนี้


      "เรียกผัวด้วย เมียจ๋า" อูจินสาวเร็วจนหนังสือหล่นลงมาหลายเล่ม เขาไม่ได้สนใจมัน แต่สนใจคำตอบของคนที่เขากำลังเชื่อมแก่นกายไว้


      "อึ้ก..กูไม่เรียก" ทันทีที่จินยองพูดจบ อูจินก็หยุดกิจกรรมทันที เขาเสียบค้างมันไว้อยู่อย่างนั้น เหมือนทรมาณจินยอง


"อูจินมึงอย่าแกล้ง"


"เรียกกูว่าผัวก่อน"


"มันต้องไม่ใช่ที่นี่ป้ะวะ"


"กูอยากได้ยินที่นี่ ตอนนี้"



      "อื้อ~ " จินยองหน้านิ่วอย่างขัดใจ ไอ้ผู้ชายคนนี้ มันจะไล่ต้อนเขาให้จนมุมเลยหรือไงนะ


      "ผัวเหี้ย กระแทกมาเร็วๆ" จินยองหันหน้าที่ทรมานเหลือทนไปเลียเขี้ยวคนข้างหลัง 



อูจินพอใจ พอใจมากๆ



"อย่างนั้นแหล่ะ"



"เมียกูน่ารักสัส"


          ซุ่บ....ซุ่บ.... แก่นกายสีน้ำผึ้งสอดเข้าออกอย่างรู้จังหวะ เข้ากับกลีบกุหลาบสีหวานที่ภายในตอดรัดเขาเป็นอย่างดีจนแทบคลั่ง อูจิน ขบกัดหอระหงส์อย่างเอาแต่ใจ รอยแดงที่เจ้าตัวยังไม่รู้ เปื้อนจากคางไปถึงคอ แพจินยองไม่มีสติขนาดจะสนใจรอยนั้น เขากำลังถึงสวรรค์


สวรรค์ที่พัคอูจินมอบให้


"อ๊า~ // อ๊า ~"


          แพจินยองอ่อนยวบลงไปกับพื้นทันทีจนอูจินต้องประคองขึ้นมาใส่กางเกงสีน้ำเงินให้เรียบร้อย ร่างบางฟุบไปที่ไหล่พร้อมหายใจถี่ 


"หายใจอ่อยกูแบบนี้ เดี๋ยวจัดอีกรอบนะจินยอง"


         "แฮ่ก...มึงอย่า..จะให้กูตายหรอ" จินยองผลักอูจินออกไป แล้วพยายามเดินออกจากชั้นหนังสือที่อยู่มุมในสุดของห้องสมุด


         "เดินไม่ไหวแล้วยังจะฝืน" อูจินมองร่างบางที่เดินกระท่อนกระแท่น เซไปชนชั้นหนังสือซ้ายขวา จนเขาต้องเข้าไปประคองจินยองข้างๆ


          "ปล่อยกู!! บอกว่าห้ามเดินด้วยกันไง!!!" อูจินทำเป็นหูทวนลม จับเอวบางกระชับเข้าหาตัวเขา ถ้าเป็นครั้งก่อนๆ คงปล่อยให้อวดเก่งเดินเองนั่นแหล่ะ แต่ครั้งนี้ เขาทำแรงไปหน่อย อูจินยอมรับ


        "ใครใช้ให้มึงไปเดินกับไอ้หน้าอ่อนนั่นล่ะ" สาเหตุที่ทำแรงๆก็เพราะแบบนี้



         "นั่นมันเด็กใหม่ไหม? กูก็แค่พาน้องเดินทัวร์ป้ะล่ะ?" จินยองพยายามผลักอูจินออกไป เพราะออกมาตรงห้องโถงที่มีคนอ่านหนังสือเยอะแยะเต็มไปหมดแล้ว


"เดินทัวร์ตรงไหนหรอจินยอง?"



"ห้องเก็บของที่เราเคยเอากัน"



"สระว่ายน้ำที่แตกใน"



"หรือห้องสมุดที่มึงครางว่าผัวเมื่อกี้ล่ะ?"



         "ไอ้เหี้ย...." จินยองหันศอกไปกระทุ้งท้องอูจิน จนคนข้างๆตัวงอ แต่โชคดีที่ไอ้นักบาสสุดฮอตของโรงเรียนคงไม่เห็น


         ว่าประธานนักเรียนคนนี้หน้าแดงแค่ไหนเมื่อเริ่มพูดตั้งแต่ในห้องเก็บของ







         "ทำไมพี่ไปนานจังอ่ะครับ แค่หาหนังสือเอง" จินยองมองหน้าเด็กใหม่ ไลควานลินที่รอเขาอยู่หน้าห้องสมุด เขาไม่ได้อยากไปนานขนาดนี้ ถ้าไม่เจอไอ้บ้าอูจินลากไปซะก่อน


        "หนังสือมันไม่มีน่ะ เลยหานานหน่อย" ควานลินมองจินยองที่ยังจัดเสื้อไม่เรียบร้อย เด็กใหม่พิจารณาหน้าจินยองครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า


        "พี่จินยอง...."


        "อะไร ควานลิน?"


        "พี่มีรอยที่คางนะครับ"


        ให้ตายเถอะ ทำรอยด้วยหรอวะ ไอ้เชี่ย




         จินยองหันไปมองอูจินที่อยู่ในห้องสมุดอย่างคาดโทษ พัคอูจินยืนยกเขี้ยวยิ้มร้ายอยู่อีกฟากนึงของประตู ชี้นิ้วมาที่รอยนั่น รอยที่แพจินยองกำลังจับอยู่


แล้วชี้มาที่หัวใจเขาเอง



เหมือนกับจะบอกว่า



"นายเป็นของฉันคนเดียว"











6 เดือนก่อน



"แพจินยอง...เธอช่วยติวให้พัคอูจินหน่อยได้ไหม?"


"ทะ...ทำไมต้องเป็นผมล่ะครับอาจารย์" แพจินยองที่ถูกอาจารย์หัวหน้าหมวดเรียกไปพบ พูดด้วยความตกใจ 


"ครูเหนื่อยกับเขาแล้ว ถ้าติด 0 อีกตัวก็หมดสิทธิ์สอบเข้ามหาลัยแล้วนะ" ใช่ เรื่องนี้เขารู้ พัคอูจินก็เหมือนแก๊งเด็กหลังห้องคนอื่นๆที่อยู่ ม.6 แล้วแต่ยังไม่รู้ว่าตัวเองจะไปทางไหนดี


"มีแต่เธอที่ช่วยเขาได้ ครูขอร้องล่ะ"


แน่นอนว่าแพจินยองลูกรักอาจารย์ ปฏิเสธใครไม่เป็น 






         เขากับพัคอูจินไม่ได้สนิทกันเกินไปกว่า กุ๊ยหลังห้องที่เป็นหนุ่มฮอตของโรงเรียน กับประธานนักเรียนจอมเนี้ยบปากจัด


         ที่กัดกันทุกวัน



       "ตั้งใจทำโจทย์หน่อยสิวะ เกิดมาก็โง่แบบนี้แล้วหรอ?" จินยองเคาะหัวไอ้หนุ่มนักบาส ที่นอนฟุบเพราะเหนื่อยจากการซ้อม อูจินแกล้งไถหัวไปตามมือจินยอง แล้วเงยหน้าขึ้นมาสบตา


       "สงสัยความหล่อกูเยอะเกินไป พระเจ้ากลัวว่ากูจะเพอร์เฟคไปน่ะ" รอยยิ้มยียวนกวนประสาท ส่งไปให้คนหน้าเล็กที่เริ่มคิ้วขมวดจนอูจินพอใจ


        "หลงตัวเองเยอะเกินไปมากกว่า แก้สมการข้อนี้เร็วๆ กูอยากกลับบ้านแล้ว" จินยองเอาดินสอตีตรงสมุด แล้วยื่นไปให้อูจิน จนคนตัวสูงต้องรับมาอย่างเหนื่อยหน่าย 



เขาเกลียดเลข แต่ที่ต้องทนอยู่เนี่ย


ก็เพราะจินยอง



        "มึงเอาร่มมาป้ะ ประธาน?" อูจินละความสนใจไปจากโจทย์ตรงหน้า(ที่คิดยังไงแม่งก็คิดไม่ออก) ขึ้นมามองประธานนักเรียนตัวเล็กที่ลุ้นให้เขาทำโจทย์ข้อนั้นอยู่


        "ถามทำไม? ฝนไม่ได้ตกสักหน่อย" เป็นอย่างที่คาด จินยองหงุดหงิดที่อูจินแก้โจทย์ไม่ได้สักที คนตัวเล็กจึงลุกไปนั่งข้างๆแล้วเริ่มอธิบายซ้ำ


       "บางทีกูก็ฉลาดบางเรื่องอ่ะ" อูจินยิ้มยกจนเห็นเขี้ยว และทำเป็นตั้งใจ แต่สิ่งที่เขาตั้งใจมองไม่ใช่โจทย์ตรงหน้า แต่เป็นเรียวปากมุบมิบ จมูกดึงนั้น ตากลมโตใสเเป๋ว คิ้วที่ขมวดอย่างตั้งใจ รวมๆแล้ว สิ่งที่อยู่บนใบหน้าเล็ก ดึงดูดความสนใจอูจินไปเสียหมด








ซ่า.....ซ่าา.....



" ทำไงดี...มึงเอาร่มมาป้ะอูจิน" 


"เอามาก็แย่แล้ว"


"ห้องสมุดปิดแล้วด้วยอ่ะ ยืมมือถือหน่อยดิ แบตกูหมด"


"กูก็หมดเหมือนกัน" อูจินโชว์หน้าจอสีดำมืดให้ดู


"เวรแล้วแม่ง"


"ไปบ้านกูป้ะ อยู่หลังโรงเรียนเอง"


"ไม่ไป!!!" 


ว่าแล้ววว ดื้อยังไงก็ดื้อยังงั้น


"ตามใจนะ เผื่อมึงไม่เคยได้ยินเรื่องเล่าในห้องสมุด...." อูจินวิ่งฝ่าฝนออกไป แล้วหันมามองจินยอง


"ว่าวิญญาณในนั้นน่ะ..." พูดจบคนตัวสูงก็ยิ้มแยกเขี้ยว แล้วหันหลังกลับไป



ความบังเอิญไม่มีอยู่จริงหรอกนะ


จินยองมาติวผมก็ไม่ใช่ความบังเอิญ


ฝนตกก็ไม่ใช่ความบังเอิญ


แบตหมดก็ไม่ใช่ความบังเอิญ







"ไอ้อูจิน ถ้ามึงได้ 0 วิชานี้ มึงชวดโควต้านักกีฬาเลยนะเว้ย"

"รู้แล้วน่าโค้ช ก็ผมไม่เก่งเลขนี่"

"แล้วกูจะทำยังไงกับมึงดีเนี่ย"

"หาติวเตอร์ให้ผมดิ เอาแบบนักเรียนดีเด่น ประธานนักเรียน คณิตศาสตร์โอลิมปิก"






"กรมอุตุนิยมวิทยาเช้านี้ จะมีฝนตกชุก 80% บริเวณกรุงเทพมหานครในช่วงเย็น..."

"อูจินเอ้ย...อย่าลืมเอาร่มไปด้วยนะลูก"

"ครับแม่... แม่ไปนานไหม?"

"ไปสัมมนาเอง น่าจะ 4-5วัน ล๊อคบ้านดีๆนะลูก"

"ได้เลยครับ"



          อูจินจมอยู่กับความคิดตัวเองชั่วครู่ก่อนจะพบว่าแขนขวาเขามีมือเล็กๆป้อมๆมากุมไว้อย่างหวาดกลัว


"บะ...บ้านมึงไปทางไหน" 



"เลี้ยวซ้ายก็ถึงแล้ว"



        
         อูจินไม่ได้รีบ ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาเดินถึงบ้านไม่ถึง 5 นาทีด้วยซ้ำ แต่วันนี้ ทั้งๆที่ฝนตกแรงขนาดนี้ และได้อยู่ใกล้คนๆนี้


          เขาไม่อยากเดินเร็วนัก


          อูจินยกกระเป๋านักเรียนบังฝนให้จินยองที่มัวแต่หลับตาเกาะเเขนเขาอยู่ข้างๆ หน้าจินยองเปียกเหมือนลูกแมวตกน้ำไม่มีผิด เวลาหลับตาหยีๆ แล้วเอามือป้อมๆมากอดแขนเขาไว้แน่นกลัวว่าอูจินจะหายไปไหน

   
         อูจินชอบตอนนี้


         ตอนที่จินยองกลายเป็ยแมวเชื่องๆของเขา


        
        "ฟู่ววว ถึงสักที ขอยืมโทรศัพท์ที่บ้านหน่อยดิ"

ฉับ!!!!  ไฟดับ


"เห้ยยยย"



          "จินยอง....." อูจินรู้สึกได้ถึงตัวที่หนักอึ้งบนเอวเขาตอนนี้ แขนเรียวเล็กที่ล๊อคคอคนตัวสูงไว้เหมือนหมีโคอาล่า จนอูจินกลัวว่าจะตก จึงพยุงอุ้มอีกคน ที่ตอนนี้สั่นเป็นเจ้าเข้าเอาหน้าซุกอกเขาอยู่อย่างนั้น


          "กลัวความมืดหรอ..." จินยองพยักหน้าหงึกๆในอก อูจินคำรามในคอเสียงดังก่อนจะพาคนตัวเล็กขึ้นด้านบน


"จะ...จะไปไหน" จินยองดิ้นเมื่อรู้สึกว่า ไม่ค่อยปลอดภัยเท่าไหร่เมื่อขึ้นอูจินพาขึ้นมา


"เอาเทียน เทียนอยู่ข้างบน" 


         พออูจินพามาถึงห้อง จินยองก็ไม่ยอมลงจากเอวสักที ร่างสูงจึงตัดสินใจดึงเทียนออกมาจากลิ้นชัก แล้วจุดวางตามมุมห้องให้พอเห็นแสงสลัว


         "เห็นไหม? มีไฟแล้ว" อูจินกระซิบบอกจินยอง แม้ว่ามือของเขาจะยังกอดคนตัวเล็กเหมือนไม่อนุญาติให้ลงไป


"บ้านมึงไม่มีที่ปั่นไฟหรอ?"


"บ้านกูไม่ได้รวยขนาดนั้น" อูจินขำกับความไม่ประสาของจินยอง ใช่..บ้านเขาไม่เหมือนกับบ้านของจินยอง ไม่ได้อยู่ในแถวบ้านคนรวยที่ไม่เคยไฟดับแบบนี้


แต่บางทีก็อยากขอบคุณความจนของตัวเอง


กับไฟที่ดับได้ถูกเวลาพอดี



"อะ..อ่อ..ละ..แล้วกูลงได้ยัง?..."


"ขออนุญาตกูอยู่หรอ?" จินยองไม่เห็นหน้าอูจินตอนนี้ เขาซบอยู่ในอกเลยไม่รู้ว่าอูจินทำหน้ายังไง แต่ที่เขาสงสัย


ทำไมน้ำเสียงถึงอ่อนโยน?


"งั้นปล่อย...กูจะลง" จินยองดิ้นขลุกขลิกอยู่ในอก ตัวเขาไม่ได้จัดว่าเตี้ยกว่าอีกคนเลย แต่ทำไมถึงถูกอุ้มได้ง่ายดายขนาดนี้


อูจินปล่อยให้จินยองเป็นอิสระ เขาไม่ได้พูดอะไรและเดินถอยห่างจากจินยองมาเล็กน้อย ทำเหมือนจิยองไม่ได้อยู่ตรงหน้า และเริ่มถอดเสื้อที่เปียกชื้นของตัวเองออก


"เห้ย ทำไรวะ" ถึงจะมีเทียนไม่กี่เล่มกับแสงจันทราตรงหน้า จินยองก็เห็นชัดเจนว่าคนตรงหน้ากำลังทำอะไร ร่องแพคที่ไม่เคยเห็นต้องแสงจันทร์จนจินยองต้องกลืนน้ำลาย


อึ้ก...อูจินหุ่นดีขนาดนี้เลยหรอเนี่ย


"ถอดเสื้อไง"


"รู้แล้ว ทำไมไม่ถอดในห้องน้ำ"


"ถ้ากูไป มึงไม่กลัวหรอ?" จริงด้วย เขากลัว


"มึงก็ควรถอดนะจินยอง ถ้าไม่อยากปอดบวม"


"หะ...ห้องน้ำบ้านมึงไปทางไหน?"


"ข้างล่าง"


"ห้ะ?" ไม่มีห้องน้ำส่วนตัวบนห้องนอนหรอวะ?


"บอกก่อนนะว่า ถ้ามึงจะลงไปแค่เปลี่ยนเสื้อผ้า กูไม่เสียเวลาไปส่งหรอก " อูจินพูดเสียงเรียบ แต่จินยองสัมผัสได้ว่ามันคือการขู่ที่จริงจัง


"อยากเปลี่ยน ก็เปลี่ยนตรงนี้" อูจินเขวี้ยงเสื้อของตัวเองที่เปียกลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินตรงมาที่จินยอง


"มะ...มึงหันหลังไปได้ป้ะวะ" จินยองยกแขนยันไว้กับอากาศ เขาไม่รู้ว่าทำไปเพื่ออะไร แต่สัญชาตญาณสั่งไปแบบนั้น



สถานการณ์นี้ เขากำลังไม่ปลอดภัย



"มึงมีสิทธิ์สั่งเจ้าของบ้านด้วยหรอจินยอง?" พัคอูจินค่อยๆเดินมาใกล้ จนเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า


"ถอดเร็วๆดิ จะได้เอาเสื้อให้" 


แพจินยองจนมุม จนมุมจริงๆ เพราะอยู่บ้านของอีกคน ทำให้เขาไม่มีทางเลือก จะเกรงใจก็เกรงใจ จินยองคิดว่าแม่อูจินคงใกล้จะกลับมาแล้ว เลยไม่อยากโวยวายมาก เผื่อเขามาเห็นอาจจะเข้าใจจินยองผิดได้


"แล้วมึงต้องเข้ามาใกล้ขนาดนี้เลยหรออูจิน?"


"กูจะอยู่ตรงไหนของบ้านก็ได้" ทำไมเอาแต่ใจจังวะ ตอนติวกันโดนผมด่าแทบตายไม่เห็นจะว่าอะไร ทำไมอยู่บ้านตัวเองต้องทำเป็นใหญ่ขนาดนี้


"เออๆ" ผมค่อยๆปลดเสื้อนักเรียนที่มันลู่ไปกับผิวหนัง รู้สึกหนาวนิดๆแล้ว ถ้าเปลี่ยนช้ากว่านี้อาจจะเป็นปอดบวมจริงๆก็ได้ ผมไม่กล้ามองอูจิน ไม่รู้ว่าเขามองมาแบบไหน อาจจะหงุดหงิดที่ผมช้าอยู่


จะไม่ให้ช้าได้ยังไง ก็ตรงหน้าผมมันมีซิกแพคของไอ้บ้าห้าร้อยนี่เด่นหราอยู่


เป็นใครใครจะกล้าถอดวะ


อูจินกำลังมองจินยองที่กำลังหัวเสีย ใช่ จินยองหัวเสียเอามากๆ เหมือนกำลังเล่นสงครามประสาทกันอยู่ จนในที่สุด กระดุมเม็ดแรกค่อยๆถูกปลด 


ผิวขาวของซอกคอเผยให้เห็นตรงหน้าพัคอูจิน แสงจันทร์ในคืนฟูลมูนสาดมาทางหน้าต่างทำให้เห็นความเนียนละเอียดของผิวจินยองได้อย่างชัดๆ ไอ้ที่จินตนาการทุกคืน แม่งไม่ได้ครึ่งนึงเลยกับภาพตรงหน้านี้


เอ็กซ์เหี้ยๆ



แค่ตอนที่เสื้อนักเรียนสีขาวที่ลู่ไปกับหน้าอกของจินยองตอนเปียกฝนก็ทำให้อูจินขึ้นมาแล้ว ยิ่งอีกฝ่ายกระโดดขึ้นกอดเอวเขา ยิ่งทำให้อูจินปวดหนึบ จนมาถึงตอนนี้


จินยองกำลังค่อยๆปลดกระดุมทีละเม็ด


ทีละเม็ด


ต่อหน้าพัคอูจิน


ยั่วชิบหาย...




"ช้า.." อูจินปัดมืจินยองออก แล้วปลดกระดุมให้แทน เวรเอ้ย ช้าอย่างนี้ ลูกกูจะขึ้นขนานแกนโลกแล้วเนี่ย

"อะไรวะ...กู" จินยองเริ่มประท้วง อูจินมีสิทธิอะไรมาปลดกระดุมเสื้อเขา แต่ถึงบ่นไป อูจินมันก็ชอบทำหูทวนลมเหมือนตอนติวอยู่ดียิ่งทำให้จินยองหงุดหงิด


จนเมื่อกระดุมเม็ดสุดท้ายถูกปลดไปด้วยน้ำมืออูจิน


"จริงๆให้กูทำเอง ก็...อื้อ~" อูจินจับหัวจินยองแล้วประกบจูบทันที เขาตวัดเสื้อเปียกของอีกคนออกมามัดแขนทั้งสองข้างไว้เหนือหัวอย่างชำนาญ พร้อมๆกับริมฝีปากที่ยังดูดดึงไม่ให้คนใต้ร่างส่งเสียงร้องขอความช่วยเหลือ


จินยองทั้งถีบทั้งปัดป่าย แต่แรงน้อยเหลือเกิน เมื่อสู้กับคนบนร่าง มือที่ถูกพันธนาการ ปากที่ถูกจูบจนแตกไปหมดทำให้จินยองเริ่มหมดแรง


พออูจินเห็นแบบนั้นจึงเริ่มถอนจูบออก


"มึงจะทำอะไรอูจิน!!! กูเพื่อนมึงนะ"


"เพื่อนกันเขาไม่ขึ้นตอนอยู่บนเอวกูป้ะ จินยอง" 


เชี่ย...อูจินรู้ 


น่าอายชะมัด


"อย่าหลบหน้าแบบนั้น กูไม่ชอบ" อูจินใช้มืออีกข้างจับหน้าของจินยองให้หันมามองตัวเอง หน้าหวานๆที่ไม่ว่าจะมองอีกกี่ครั้ง อูจินก็ไม่เคยเบื่อเลย ชอบตอนที่โดนด่าแวดๆ เพราะตอนนั้นตาจินยองจะมองเเค่เขาคนเดียว 


แต่ตอนนี้ไม่แล้ว


"มึง กูชอบผู้หญิงนะโว้ย" เพราะจินยองกำลังเขิน


"กูก็ชอบผู้หญิง" 


ประธานนักเรียนคนเก่งคงไม่รู้ว่าตัวเองถูกหว่านล้อมง่ายแค่ไหน


"แล้วมึงกำลังทำเหี้ยอะไรอูจิน"


"กำลังช่วยมึงไง ตอบแทนที่ติวให้กูวันนี้" 


ไม่รู้ว่าตัวเองถูกหลอกง่ายแค่ไหน


"ไม่ต้อง!!! กูช่วยตัวเองได้!!!"


"งั้นกูให้มึงเลือก จะช่วยตัวเองต่อหน้ากู หรือ จะให้กูช่วยให้มึง?"


 ไม่รู้ว่าตัวเองเป็นแค่แมวที่ไม่มีทางสู้

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 92 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

344 ความคิดเห็น

  1. #339 JHW Thailand (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 22:14
    บ้าไๆๆๆๆๆๆ
    #339
    0
  2. #276 amaicbhh (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 12 เมษายน 2561 / 02:51
    อมกกกกก.
    #276
    0
  3. #274 unblockme (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 07:41
    โอ้โห คือแบบ ชอบมาก กัดกัน ๆ กัดจนปากแตกกันไปเลยค่า
    #274
    0
  4. #228 Raindripdrop (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 18:50
    กรี๊ดดดกหฟฟแอ้ถำพเ เดาว่าน้องเลือกช่วยตัวเองให้ดูค่ะ/////
    #228
    0
  5. #226 97ivy (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 11:45
    โอ้ยวชอบๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ฮือออออ มันกร๊าวใจทั้งคู่ ดิบๆดี รอต่อนะคะ!!!
    #226
    0
  6. #224 เราเอง_2908 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 23:57
    แมวหยิ่งทะนงตัวแบบจินยอง ขอเดาว่าเลือกแบบแรกค่ะ แล้วสุดท้ายคนเจ้าเล่ห์อย่างอูจินก็ทนไม่ไหว--- ขอเดาแค่นี้ค่ะ ฮือ แค่เดานะคะ แต่ในหัวคิดไปไกลแล้ววว /)______(\
    #224
    0
  7. #223 junhi (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 23:55
    หืมๆๆๆๆๆๆๆ ดีมากกกกกกกกก
    #223
    0
  8. #222 PuddingCake29 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 23:16
    ร้ายมากกกก เจ้าเล่ห์สุดๆๆๆๆไปเลยอะอูจิน เรื่องบังเอิญไม่มีอยู่จริงๆแฮะ น้องแพไม่ปลอดภัยตั้งแต่มาติวให้แล้วววว ตามอะไรเขาไม่ทันเลยลูกเอ๊ยยยย พอมาถึงบ้านอูจินแล้วไฟดับเนี่ย อื้อหืออออ...มันแบบๆๆๆ หนูลูกเป็นคนเริ่มชัดๆไปกระโดดกอดอูจินซะแน่นไม่ปล่อยเลย แล้วเราก็แทบบ้าตายตอนที่ ฟดกฟดเหห่้หฟเ้้ไฟหเาีพหฟฟฟด้่ะดหฟฟ ไม่รู้จะพูดอะไรเลยค่ะ รู้แต่ว่าสติเราเริ่มหายไปเรื่อยๆ อยากจะกริ๊ดดังๆๆๆ อูจินร้ายมากๆๆๆๆ (รอที่เหลือไม่ไหวแล้วววววว)
    #222
    0
  9. #220 moneyandugly (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:30
    ฟวไหวไยไยไนกยแยแยกรี๊กกกกดดกกรี๊กดดดดดดกกกอูตินนนนนนนนนนนแครกีกีกกกก
    #220
    0
  10. #219 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 22:25
    ออหอๆๆๆๆๆ กรี๊ดดดด พัคอูเทอมันร้ายกับลูกชั้น!!!!!!!
    #219
    0
  11. #218 Deepdarks00 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 18:11
    ฟหกดเ้่าสวงงงงงง
    #218
    0
  12. #209 phyy♡ (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 10:45
    น้องไม่ปลอดภัยจริงๆ >____<
    #209
    0
  13. #205 namiesname (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 02:11
    โอยยยยยยยยยย เขินนนนนนนนนน เขินมากกกกกค่ะ เขินแรงด้วย ฮือออออออ

    คุณประธานนักเรียนผู้เกรี้ยวกราดต้องมายอมให้กับอูจินคนนี้ ฮือออออออ

    เป็นยี่สิบเปอร์เซนต์ที่ทำให้หัวใจเต้นแรงมากค่ะ

    แบบนี้เค้าเรียกว่าหึงโหดสินะ 555 รออ่านต่อว่าความสัมพันธ์นี้เริ่มต้นมายังไง

    ปูเสื่อรอนะคะ ไฟติ้งงงง
    #205
    0
  14. #203 moonlighthole (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 2 มกราคม 2561 / 01:55
    ชอบคู่นี้มาก แซ่บมากค้าบไรท์ ชอบความไม่ยอมกันทั้งคู่ㅠㅠㅠㅠㅠㅠ
    #203
    0
  15. #201 PuddingCake29 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 23:06
    มันแบบๆๆๆ แซ่บมากกกกกค่ะ ชอบความสัมพันธ์แบบนี้เหลือเกินคุณประธานนักเรียนที่เนี้ยบแต่ก็ต้องมาแพ้คนเจ้าเล่ห์อย่างอูจิน แต่หึงแรงเอาเรื่องนะเนี่ย น้องแพแค่พานักเรียนใหม่ทัวร์โรงเรียนเองลงโทษซะจนน้องเดินแทบไม่ไหว แต่ว่า...นักเรียนใหม่ไลควานลินก็งานดีนะคะ จะออกมามีบทบาทแค่นี้รึเปล่าาาา ปูเสื่อรอที่เหลือค่าาาาาา><
    #201
    0
  16. #200 xxnhhzt68 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:52
    อือหืออออ แซ่บโว้ยยยยยยย เขี้ยวรุนแรงอ่า
    #200
    0
  17. #199 FhaSai_00 (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 22:31
    โอ้ยยยเขินไม่ไหว พัคอูจินเเจ้าเล่ห์เกินไป ชอบมากเลยคะไรท์
    #199
    0
  18. #198 cheeky HIM (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 21:55
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยยย ใจ ตอนรับปีใหม่ได้ดีจริงๆค่ะ
    #198
    0
  19. #197 Pantawanpr (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 21:47
    สาธุค่ะ รับsinรับpornเเร้วนะคะ อยากได้มากกว่านี้ด้วย ฮื่อ เเซ่บบบบบ
    #197
    0
  20. #196 baejinforaugaig (จากตอนที่ 28)
    วันที่ 1 มกราคม 2561 / 21:41
    แซ่บมั่ยแซ่บกี้ส;___; พี่อูจินขาาา
    #196
    0