[ SF Wannaone ] When Jinyoung is my bae #ฟิคเมื่อจินยองเป็นของผม

ตอนที่ 27 : Suck BF : Bae Jinyoung × Kim Jaehwan

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,873
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    13 เม.ย. 61



ห่วยแค่ไหนก็รัก








          "ไอ้จิน แฟนมึงอ่ะ โดนทำโทษอีกแล้ว" ผู้ชายผมหน้าม้าแหวก เงยหน้าไปมองอย่างไม่สบอารมณ์เมื่อได้ยินคำว่าแฟน


       "ใครมันทำแฟนกูอีก" จินยองวางตะเกียบบนเโต๊ะเสียงดังพร้อมลุกออกจากเพื่อนต้องมาห้ามไว้ให้ใจเย็น


       "มึงอย่าไอ้สัส นั่นครูจินตนา" อ๋อ...ครูคณิตนั่นเอง


       "อะไรวะ พี่เขายังถอดรูทไม่ได้อีกหรอ?" ไม่แปลกที่จินยองจะหัวเสีย ในเมื่อแฟนของเขา พี่แจฮวาน ถูกลงโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพราะคิดเลขผิดบ้าง ถอดรูทไม่ได้บ้าง 



       "กูไม่รู้เว้ย แต่พี่เขาขัดส้วมอยู่ในห้องน้ำอ่ะ จะเข้าไปฉี่ก็ไม่ได้" ดูเหมือนเพื่อนจินยองจะอยากเข้าห้องน้ำมากกว่าเลยบอกให้จินยองไปเอาแฟนตัวเองออกมา


       "ก็ไปฉี่ห้องน้ำหญิงสิวะ" พูดจบแพจินยองก็วิ่งออกไปอย่างหัวเสีย







ห้องน้ำชาย


         "คราวนี้อะไรอีกล่ะพี่ ให้ผมบวกเลยดีไหม?" แจฮวานหันไปมองต้นเสียง  กะแล้วไม่มีผิดถ้าจินยองรู้เรื่องที่เขาโดนทำโทษ แฟนเด็กที่ทำหน้าตาเอาเรื่องจะต้องรีบวิ่งมาหาทันที



         "บวกเบิกอะไร นั่นครูบาอาจารย์นะโว้ย" แจฮวานรู้ว่าจินยองใจร้อน พรรคพวกเยอะ หัวดีก็จริง แต่เรื่องใช้กำลังทำให้คนตรงหน้าติดทัณฑ์บนมาหลายกระทงแล้ว



         "ครูที่ไหนเค้าใช้นักเรียนขัดห้องน้ำทุกวันวะ" จินยองทุบประตูอย่างหัวเสีย เขามองแจฮวานถูพื้นอยู่ได้ไม่นาน ก็ไปแย่งไม้ม๊อบมาถูเองซะอย่างนั้น



         "ก็ไม่ได้ทุกวัน บางวันพี่ก็ไม่ได้ขัด" แจฮวานมองแฟนเด็กอย่างนึกขำ เห็นใจร้อนแบบนี้ จินยองไม่เคยยอมให้เขาทำอะไรสักอย่าง แม้ว่าคนเด็กกว่าจะทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นก็ตาม



         "คราวนี้อะไร ถอดรูทผมก็สอนไปแล้วไม่ใช่หรอ?" จินยองถูไม้วนๆอยู่หงุดหงิดก่อนจะผลักมันทิ้งไป



         "คราวนี้เรียนสมการกำลังสอง อะไรไม่รู้ย้ายข้างไม่เป็น"แจฮวานก้มลงไปเก็บไม้ถูพื้นมาถูต่อ แต่จินยองแย่งมาไว้



         "ครูจินตนาอะไรเนี่ย สอนไม่รู้เรื่องใช่ไหม?" แฟนเด็กค่อยๆก้าวเข้ามาช้าๆ จนหลังแจฮวานชิดกับกำแพงห้องน้ำ ในหัวแจฮวานคิดอะไรไม่ออก นอกจากคิดว่าจินยองสูงกว่าเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทั้งๆที่เมื่อก่อนเตี้ยเท่าไหล่แท้ๆ



         "อย่างนี้ต้องให้ครูจินยองสอนอีกแล้วสินะ" คนน้องค่อยๆไล่สันจมูกไปสูดดมความหอมหวานที่พวงแก้มโตช้าๆ แจฮวานกลั้นหายใจหลับตาปี๋ ถึงเขาจะโตกว่า แต่เด็กนี่อันตรายเหลือเกิน


          ไม่ปลอดภัย


         ไม่ปลอดภัยกับหัวใจ



         "โห หัวใจพี่เต้นแรงเหมือนกันนะครับ"แจฮวานเริ่มสติเลือนลางเต็มที เพราะมัวแต่เมากับเสียงกระซิบแหบพร่าและลมหายใจอุ่นๆจากคนตรงหน้า เลยไม่รู้ว่ามือหนาได้สอดเข้าไปสัมผัสผิวกายภายในของเขาเรียบร้อยแล้ว



          "ผมก็เต้นแรงเหมือนกัน" จินยองจับมือแจฮวานให้ปลดกระดุมเสื้อตัวเขาเองอย่างช้าๆ และมือหนาก็ทำหน้าที่ปลดของคนตรงหน้าเช่นกัน



        " ดะ...เดี๋ยวจินยอง" คนเป็นพี่มือสั่นเงิกงั่ก แต่คนน้องไม่สนใจ



        "ใจเย็นๆครับ ผมไม่รีบ" จินยองส่งจูบไปให้แฟนหนุ่มรุ่นพี่ เขารู้ว่าโอกาสแบบนี้หาไม่ง่ายเลย โดยเฉพาะตอนแจฮวานกำลังเคลิ้มแบบนี้ ต้องรีบเผด็จศึกก่อนจะเสียโอกาสนี้ไป 



         "มะ..ไม่ จินยอง.."



         "ชู่วววว"







         "คิมแจฮวาน ถูพื้นเสร็จรึยัง!!!!"



          โถ่โว้ยยยย ยัยเจ๊จินตนาาาาา!!!!!!!!!!



   
  







          
           "จินยอง ไปตกลงอะไรกับครูจินตนามาห้ะ?" แจฮวานถามอย่างสงสัย เพราะวันนี้ที่โรงเรียน อยู่ๆครูที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้าเขา ก็มาบอกว่าต่อจากนี้จะไม่ทำโทษเขาแล้ว



           "อะไร ใครบอกพี่"


           "ไม่มีใครบอก แต่วันนี้ครูมาพูดแปลกๆอ่ะ"


           "อะไร ครูว่าพี่อีกแล้วหรอ เห้ย...ต้องบวกละ"


           "ไม่เอา ไอ้ดื้อ นั่งลง" แจฮวานต้องดึงจินยองอีกครั้ง นิสัยหัวร้อนที่เมื่อไหร่จะแก้หายสักทีนะ หัวยิ่งเล็กๆอยู่ ทำเป็นเดือดปุดๆไปได้


           "ไหนเรียกใหม่สิ" จินยองชอบทุกสรรพนามที่แจฮวานเรียกตัวเขานั่นแหล่ะ


           "ไอ้ดื้อ จะฟังพี่ได้ยัง?"


           "ฟังแล้วคร้าบบบ ไหนๆอยากให้ผมฟังอะไรอ่า" แฟนเด็กเอาหน้ามาเกยๆคาง เพื่อจะได้ตั้งใจฟังแจฮวานพูดใกล้ๆปาก


           "เอาหน้าออกไปก่อน" แจฮวานดันออกด้วยความเขิน ให้ตายสิ จะมีสักครั้งไหม ที่จินยองจอมโหดที่โรงเรียน จะเลิกเป็นแมวขี้อ้อนต่อหน้าเขาเนี่ย อยากให้เพื่อนไอ้ดื้อมาเห็นจริงๆ

  
          "ไม่เอา พี่พูดเร็วๆสิครับ" เมื่อไหร่ที่จินยองพูดเพราะ นั่นเป็นสัญญาณเตือนแล้วว่าสถานการณ์นั้นไม่ปลอดภัย คิมแจฮวานถูกแฟนเด็กล๊อคตัวจากด้านหลังไม่ให้ไปไหน แล้วจมูกโด่งก็ทำหน้าที่ของมันอีกครั้งในการคลอเคลียพวงแก้มนุ่มของเขา


         "พะ..พี่จะพูดได้ไงเล่าจินยอง"


         "ทำไมอ่ะ พูดสิ ผมฟังอยู่นะ" จินยองยังซุกซนไม่เลิกจนแจฮวานต้องรวบรวมสติอยู่หลายครั้ง


         "วันนี้ครูมาพูดดีๆใส่ ปกติไม่เคยเลย จินยองไปทำอะไร?"


         "ทำของใส่ครูมั้ง" จินยองไม่ได้สนใจที่ตัวเองพูดมากนัก มือของเขาเริ่มซนจนเข้าไปในเสื้อแจฮวานแล้ว และเหมือนแจฮวานจะยังไม่รู้ตัว


         "เห้ย...ทำเสน่ห์หรอ!!!!" แจฮวานเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาซะอย่างนั้น เลยดึงมือจินยองออกจากเอวอย่างคาดโทษ


         แฟนหนุ่มรุ่นน้องมองแจฮวานแล้วส่ายหัวอย่างขำๆ เวลามีสาวๆมาจีบเขาสารพัดนี่ไม่รู้เรื่อง ไม่เคยสนใจหรอก วันๆเอาแต่ชวนทะเลาะกับเรื่องพวกเนี้ย ไสยศาสตร์บ้างล่ะ มนุษย์ต่างดาวบ้างล่ะ แต่ละอย่างมันเป็นจริงซะที่ไหนล่ะพี่


        " ชอบแก่ๆกว่างั้นหรอ ก็ดีแล้วนี่ แต่ครูเค้ามีสามีแล้วนะ" แจฮวานหันหลังกอดอกไปหลบหน้าจินยอง

       
        " อื้อ...ชอบแก่กว่า" จินยองค่อยๆคลานเหมือนราชสีห์ตะครุบเหยื่อเข้าไปหา


        " ชอบแล้วมาคบกับพี่ทำไม" 


        "ก็ชอบพี่ไง"


        "ลืมเเล้วหรอว่าตัวเองก็แก่กว่าเค้าอ่ะ" ราชสีห์ก็ตะครุบเหยื่อได้อีกครั้ง คราวนี้กอดคนพี่แน่นกว่าเดิมจนคนใต้ร่างประท้วงเพราะหายใจไม่ออก


       "ไม่ได้ทำของ เค้าล้อเล่น แค่ไปแข่งคณิตศาสตร์โอลิมปิกให้เท่านั้นเอง"


       " ไหนตอนแรกบอกไม่ไปไง" แจฮวานหันหลังกลับมาเผชิญหน้ากับจินยองตรงๆ


       "ก็ตกลงกับครูจินตนาไว้ ห้ามรังแกพี่อีก ไม่งั้นผมถอนตัวจริงๆด้วย" จินยองน่ะเป็นคนทำอะไรแล้วจริงจังแบบนี้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เขาไม่ได้สนใจด้วยซ้ำว่าคณิตศาสตร์โอลิมปิกนั่นจะทำชื่อเสียงให้เขากับโรงเรียนมากแค่ไหน


        เขาสนใจแค่แจฮวาน



       "เห้อ...พี่โง่เลขจะตาย นายจะมาคบกับพี่ทำไมเนี่ย" แจฮวานยังชอบกังวลเรื่องนี้อยู่เสมอจนจินยองส่ายหัว เขาไม่เคยมองว่าแจฮวานโง่เลย แฟนรุ่นพี่ของเขาน่ะเก่งจะตาย



      "ผมก็โง่ดนตรีเหมือนกัน ทำไมพี่ยอมคบผมอ่ะ" แจฮวานมองจินยองแล้วยิ้มออกมา แฟนเด็กมีวิธีทำให้เขายิ้มได้เสมอ แม้จะพูดออกมาหน้าตายๆ แต่เขารู้ว่าจินยองหมายความว่าอย่างไร



      "มันเกี่ยวกันไหมล่ะไอ้ดื้อ" แจฮวานเขกหัวเบาๆไปทีนึง เหมือนกับให้รางวัล



      "เกี่ยวดิ อยากให้พี่รู้ว่าผมก็โง่เหมือนกัน" จินยองมองลึกเข้าไปในตารุ่นพี่ เขาอยากรู้ว่าแจฮวานจะโอเคจริงๆไหม 

      "นายน่ะฉลาดจะตาย แค่ชอบต่อยตีไปทั่ว" แจฮวานหลบตาแล้วเสมองไปทางอื่น จนจินยองต้องจับหน้ามาฟังประโยคต่อไปที่เขาอยากจะพูดให้ได้ยินชัดๆ





      "ผมฉลาดอยู่ 2 เรื่องเอง"



      "แค่เรื่องเลข กับรักพี่ นอกนั้นก็ไม่ฉลาดอะไรแล้ว" 





   
          "จินยอง...วันนี้ไม่มีติวหรอ?" แจฮวานวางกีตาร์ลง เขาส่งสัญญาณหาเพื่อนขอเวลาสิบนาที เพื่อที่จะมาดูแฟนหนุ่ม แจฮวานเห็นจินยองเดินเข้ามานานแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นอะไร แต่ดูทำหน้าเหนื่อยๆไปสบอารมณ์ แถมปิดแมสจนน่ากลัวอีก


         "เป็นอะไร หื้ม?" ไม่เคยเห็นจินยองเป็นแบบนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร แจฮวานไม่สนใจหรอก แค่อยากให้อีกคนรู้สึกดีขึ้น

   
          แจฮวานลงไปนั่งข้างๆจินยอง จับหัวเล็กๆลงมาซบที่บ่า จินยองน่ะ เป็นพวกคิดอะไรแล้วไม่บอก แต่หน้าตาบอกหมดเลยว่ารู้สึกยังไง เป็นแฟนกันมากี่ปีทำไมจะไม่รู้


          "เหนื่อยหรอ?"


          "อื้ม" เพราะจินยองต้องติวเลขไปแข่ง บางวันก็ถึงเที่ยงคืน บางวันก็ตี 1 ตี 2 หลังๆมานี้เราแทยไม่ได้กลับบ้านด้วยกันเลย เพราะเขาเป็นห่วง กลัวว่าผมจะกลับดึก


          " หิวไหม? "


         " ไม่ค่อยครับ" จินยองร่าเริงน้อยอย่างเห็นได้ชัดเลย เพราะเขาแท้ๆถึงทำให้จินยองต้องไปแข่ง แจฮวานนึกโทษตัวเองในใจ แต่ว่าที่น้องไปแข่ง มันก็เป็นผลดีกับตัวน้องเหมือนกัน 


         เห้อ พอเห็นเหนื่อยขนาดนี้เริ่มไม่อยากให้ไปแล้ว



         "เค้ามีซาลาเปา 2 ก้อนนะ กินไหม?"


          "ไหน?"


          "นี่ไง" แจฮวานจับมือจินยองมาจิ้มๆที่แก้มตัวเอง ทำให้จินยองหัวเราะ 


          "ฮะฮะฮะ "


         "จินยองยิ้มแล้วว" แจฮวานพูดเสียงอู้อี้ เพราะแก้มเขาถูกบีบด้วยมือจินยองอย่างหมั่นเขี้ยว แจฮวานไม่ค่อยมีมุมนี้สักเท่าไหร่หรอก มีแต่จินยองนั่นแหล่ะที่เอาแต่อ้อนแจฮวานออกบ่อย โดดเรียนพิเศษมาดูแฟนซ้อมดนตรี


        แต่พอเจอแฟนเอาใจแบบนี้ ก็ดีเหมือนกัน



        "จะให้ผมทำยังไงกับซาลาเปา 2 ลูกนี้ดีน้าา"


         ฟอด!!!  


         ฟอด!!!



          จินยองสูดความหอมหวานจากแก้มชมพูใสตรงหน้า ซ้ายที ขวาที จนแก้มยุ้ยๆจะช้ำไปหมดแล้ว

      
           "ยังกินไม่อิ่มเลยอ่ะ" แฟนเด็กว่าอย่างเอาแต่ใจ


           " รับขนมจีบเพิ่มไหมคะ?" แจฮวานประชด เล่นกินซาลาเปาของเขาซะหมดลูกเลย ยังจะเอาอะไรอีก รู้นะว่าแอบยิ้มแล้ว ได้คืบจะเอาศอกหรอ แพจินยอง


          "รับครับ" จินยองพูดเสียงนิ่ง แจฮวานเห็นจินยองค่อยๆดุงแมสสีดำที่ปิดปากลง ใจเจ้ากรรมดันเต้นรัวโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมต้องตื่นเต้นขนาดนี้


          "ขอเป็นขนมจีบตรงนี้นะ" และแจฮวานก็เข้าใจว่าคืออะไร เขาหลับตาเพื่อรับสัมผัสที่ไม่เคยได้รับจากใครมากก่อน


          ขนมจีบ คือ จูบแรกจากแพจินยอง แฟนเด็กค่อยๆประคองหน้าแจฮวาน พร้อมส่งริมฝีปากเข้าไปประกบอย่างช้าๆ จินยองถนอมแจฮวานมาหลายปี แต่พอมาวันนี้ เขาทั้งคู่คิดว่ามันคงถึงเวลาแล้ว ลิ้นร้อนแทรกผ่านโพรงปากเข้าไปหยอกล้อกับลิ้นคนเป็นพี่ แจฮวานไม่ประสาเรื่องความรักจูบตอบอย่างเงอะๆงะๆนั่นทำให้จินยองชอบใจ


         ทุกบดจูบที่จินยองมอบให้ ย้ำให้แจฮวานรู้ดีว่า แฟนเด็กของเขาคนนี้รักพี่แจนมากแค่ไหน เขารับรู้แล้ว รับรู้ทุกอย่างแล้วจินยอง 



ขอบคุณนะ

     
         



                 

















---------------- talk with writer ------------------

เคยรู้สึกว่าตัวเองไม่เหมาะกับแฟนไหมครับ แบบเราเนี่ย เค้ามาชอบทำไมวะ ห่วยก็ห่วย เก่งก็ไม่เก่ง อยากให้น้องจินยองเป็นตัวแทนแฟนทั้งโลกเพื่อบอกกับคุณว่า ไม่จำเป็นต้องเก่ง ไม่ต้องทำอะไรเลย แค่เป็นพี่ ผมก็รักแล้ว พี่เป็นคนเดียว ที่ผมอยากอยู่ด้วย ในวันที่ผมอ่อนแอนะครับ

อยากจะแต่งอะไรเรียบๆน่ารักๆมานานแล้ว เรื่องนี้เบสออนทรูนิดหน่อย555 ถ้าคุณมีคนที่รัก ให้กำลังใจเขาเยอะๆนะ กำลังใจสำคัญมากจริงๆ ขอให้ทุกความรักยืนยาวครับ


 





HNY 2018
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

344 ความคิดเห็น

  1. #265 mr02ms (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2561 / 01:52
    งุ้ยยยยยยยยยยย
    #265
    0
  2. #263 juland (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 มกราคม 2561 / 21:06
    ฮึ่ยยยยยน่ารักจัง
    #263
    0
  3. #243 ฟางจิ้น (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 8 มกราคม 2561 / 10:53
    แพจินยองงงงงง น่ารักอ่ะ ทำไงดีอยากอ่านดีพแจนอีกละ ต้องไปหาเพิ่มละ555
    #243
    0
  4. #227 97ivy (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 3 มกราคม 2561 / 11:51
    น่ารักมากๆๆๆเลยค่าา ฟิลกู้ดด
    #227
    0
  5. #191 baejinforaugaig (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 21:55
    ฮื่อ ความแฟนเด็ก
    #191
    0