[ SF Wannaone ] When Jinyoung is my bae #ฟิคเมื่อจินยองเป็นของผม

ตอนที่ 16 : Delude : Hwang Minhyun × Bae Jinyoung

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,744
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 63 ครั้ง
    22 ก.ค. 61

Delude 3 : พี่น้องคือภาพลวงตา

 
      " จินยอง ทีหลังอยู่ห่างๆพี่มินฮยอนไว้นะ" จีฮุนผู้เป็นทั้งฮยองและเพื่อนเตือนด้วยความเป็นห่วง สุถาษิตที่ว่าผีเห็นผีน่ะ คงไม่พ้นเขากับมินฮยอนหรอก คนอายุมากกว่ามองจินยองด้วยสายตายังไง เขารู้หมด


      "ทำไมอ่ะ พี่มินก็ไม่ได้เลวร้ายนะ" จินยองตอบอย่างใสซื่อ แม้จะโกรธที่พี่มินทำตัวเองป่วยจนโดนลดเกรดมา F แต่ว่าพอเสตจ HOM ก็เห็นว่าพี่เขาก็เป็นพี่ที่ดีเหมือนเดิม เหมือนกับที่หลายๆคนพูดถึง แถมช่วยจินยองมากมายจนได้เดบิ้ว



      พี่มินดูเป็นคนดีจะตาย



      "เห้อ...ไว้ใจใครง่ายๆอีกแล้ว ไม่ให้ห่วงได้ไง" จีฮุนพูดอย่างหัวเสีย 



       นับวันมินฮยอนเริ่มเข้าใกล้จินยองได้มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่เสียแรงที่อดทนมาตั้งแต่ HOM จนน้องไว้ใจ เริ่มจากลูบหัว


       "น่ารักจังเลยจินยองอ่า~" นอกจาก 3 เวลาหลังอาหารแล้ว ยามว่าง ยามซ้อมเต้น มินฮยอนต้องเดินตรงมาลูบหัวน้องเสมอ 


       "ฮยอง เลิกพูดว่าผมน่ารักสักที" จินยองไม่ชอบคำว่าน่ารัก เขาอยากถูกชมว่าเท่มากกว่า แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนคำพูดมินฮยอนได้เลย ถูกชมว่าน่ารัก โดนลูบหัวจนจินยองชินไปแล้ว คนในวงก็เช่นกัน


         ขั้นต่อไป


        ทุกครั้งที่มีเรียกประชุม หรือยืนอยู่เฉยๆเพื่อฟังบรีฟงาน จู่ๆมือฮวังมินฮยอนก็เมื่อยล้าทันทีโดยไม่ทราบสาเหตุ ต้องเอาไปวางบนไหล่ของน้องให้หายเมื่อยบ้าง โอบเอวบ้าง แรกๆน่ะ เจ้าตัวเล็กก็ขัดขืนอยู่หรอก ทำไมต้องทำต่อหน้าคนในวงด้วย ทำไมต้องทำต่อหน้าคนเยอะๆ


        " เเดนเนียลกับซองอูยังทำด้วยกันเลย ไม่เห็นเป็นไรเลยครับจินยอง " จินยองเลยเถียงไม่ออกกับเหตุผลของมินฮยอน สกินชิพของรุ่นพี่สองคนมีให้เห็นจนชินตา ไม่รู้ว่าพี่เค้าเป็นอะไรกัน แต่ห้องนอน 2 คนนั้น เด็กต่ำกว่า 18 ห้ามเข้า จินยองได้แต่สงสัย



        นานวันเข้า มินฮยอนเริ่มได้ใจขึ้นเรื่อยๆ
       

        "จินยองอ่า~ ฮยองซื้อครีมบำรุงหน้ามาให้" มินฮยอนยื่นถุงหรูราคาแพงให้จนจินยองตกใจลุกเด้งขึ้นมาจากเตียง


        "ฮยองซื้อให้ผมทำไมอ่ะ?" คนเป็นน้องได้แต่เกาหัวอย่างงงๆ ยังไม่ถึงวันเกิดเขาสักหน่อย ไม่มีโอกาสอะไรเลยที่คนตรงหน้าจำเป็นต้องให้ของขวัญเขาตอนนี้


        "ฮยองว่ากลิ่นนี้เหมาะกับจินยองนะ" มินฮยอนเห็นน้องไม่รับถุง จึงเปิดของข้างในให้ดูแทน ครีมบำรุงหน้าราคาแพง เมื่อเปิดกระปุกแล้ว กลิ่นหอมคล้ายดอกพริมโรสลอยขึ้นมาจนจินยองต้องเข้ามาดมใกล้ๆ

     
        "ลองเทสไหม?" มินฮยอนไม่รอคำอนุญาต ปาดครีมบางๆ แล้วทาที่แก้มนุ่มทันที จินยองตกใจเงยหน้าขึ้นมามองคนเป็นพี่ที่แกล้งอะไรไม่รู้เรื่อง มันต้องเทสที่ข้อมือไม่ใช่หรอ 

         "เป็นไง?" 


         "กะ..ก็ดูชุ่มชื่นดีนะฮยอง กลิ่นหอมด้วย" จินยองจับแก้มตัวเองลูบๆ 


         "ฮยองไม่ได้กลิ่นเลยอ่ะ ขอดมใกล้ๆหน่อย" ว่าแล้วมินฮยอนก็จับมือน้องออก แล้วลงไปสูดความหอมหวานจากพวงแก้มนั้นแทน ความหอมหวานที่ไม่ได้เกิดจากครีมบำรุงหน้า แต่มาจากจินยอง

     
          "อื้ม หอมจริงๆด้วย ใช้บ่อยๆนะ" ว่าแล้วมินฮยอนก็ออกจากห้องไป ทิ้งให้น้องยืนงงอยู่ตรงนั้น


           มีครั้งแรกแล้ว ก็ต้องมีครั้งที่ 2 ครั้งที่ 3 ตามมา


           เพราะความไว้ใจรวมถึงความเคยชินของจินยอง ทำให้มินฮยอนได้ใจขึ้นเรื่อยๆ บางทีเทรนด์ นยอนดีพ ก็ขึ้นอันดับ 1 อยู่บ่อยๆ ถ้าเอาไปให้เจ้าตัวเล็กดูก็คงโวยวายอีกแน่ๆ แค่เราอยู่ใกล้กันก็ขึ้นอันดับ 1 แล้ว 


            ถ้าเขารู้ว่าเราทำอะไรกันที่หอ จะขนาดไหนนะ?











      วันนี้วันดีอากาศแจ่มใสสำหรับคนไม่มีตารางงาน 

              แดเนียล จีซอง จีฮุน ซองอูไปถ่ายรายการ The returns of superman ส่วนคนที่เหลือก็ไปทำธุระของตัวเอง แดฮวีกับอูจินกลับไปเยี่ยมแบรนนิว แจฮวานไปถ่าย mv ของเกิร์ลกรุ๊ป ซองอุนเหมือนจะไปหอเพื่อน น่าจะเป็นราวี่มั้ง ส่วนควานลิน คุณแม่มาหา เจ้ามักเน่เลยขอออกไปนอนที่โรงเเรมกับคุณแม่ 1 คืน



              ทางสะดวกนะว่าไหม?


       
             มินฮยอนเดินอย่างเบาๆ เข้าไปที่ห้องน้อง จินยองที่ยังไม่ตื่นหลับไหลไม่รู้เรื่องเลยว่าวันนี้จะมีอันตรายเข้ามาใกล้ตัว มินฮยอนมีร้อยพันวิธีที่จะตะครุบเหยื่อในวันนี้ ก็อยู่ที่ว่าสถานการณ์จะนำพาไปวิธีไหน



              วันนี้เขามีเวลาทั้งวัน มินฮยอนไม่รีบ



             "อื้อ~ วันนี้มีอะไรกินครับ" จินยองที่หัวยุ่งเดินมาที่ห้องครัว ใบหน้ายังไม่ตื่นดี เกาท้องด้วยความหิว 


              เหมือนเมียเด็กจังเลยโว้ยยยย


 
              มินฮยอนกรีดร้องอยู่ในใจ แต่ก็ต้องทำหน้านิ่ง เดินเข้าไปสวมกอดน้องอย่างเนียนๆ ถ้าจะให้นึกขำๆก็เหมือนคนที่แต่งงานแล้วทำกัน


               เอ๊....คนที่แต่งงานแล้วนี่เค้าทำอะไรกันบ้างน๊าา



               จินยองตอนง่วงๆได้แต่กอดตอบอย่างงงๆ หัวใจคนเป็นพี่เห็นอาการแมวน้อยอ้อนๆเพราะอากาศตอนเช้า แทบจะกระโจนออกมานอกอก จินยอง อย่าอ้อน!! เดี๋ยวพี่ตบะแตกขึ้นมาจะทำยังไง พี่หยุดไม่ได้หรอกนะ


               "จินยองหิว~" ทำไมอ้อนแบบเน้ ใจกู๊วววว ทีอยู่กับคนเยอะๆ หลบพี่แทบตาย ทำไมอยู่กัน 2 คนกลายเป็นแบบนี้ จินยอง พี่จะหิ้วหนูกลับเพลดิส



              " เสร็จแล้วคร้าบ มานั่งมา" มินฮยอนเก็บทุกอาการไว้ในใจแล้วแสดงออกมาแทน เขาวางไข่ดาวเบคอนใส่จาน แล้วดึงคนตัวเล็กมานั่งตักแล้วกอดไว้อย่างนั้น มินฮยอนตักป้อนให้น้องเหมือนป้อนเด็กก็ไม่ปาน และจินยองก็ดูชอบมากๆเสียด้วย


              "เอาอีกๆ เอาไส้กรอกด้วย" จินยองงงง ไส้กรอกเยอรมันของพี่มันจะลุกขึ้นมาแล้วนะ อย่าขยุกขยิกสิครับ


            
             เมื่อกินอิ่มแล้ว ปากแพจินยองเลอะซอสอย่างไม่ตั้งใจ แต่น้องไม่รู้ตัวหรอกนะ


             "ตัวเล็กปากเลอะแหน่ะ เดี๋ยวพี่เช็ดให้นะ" มินฮยอนดึงทิชชู่ขึ้นมา และจับหน้าน้องเอาไว้ จินยองหลับตาปี๋เป็นเด็กๆ เด็กที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย


            มินฮยอนโยนทิชชู่ทิ้งไป



            แล้วเริ่มเลียรอยซอสอย่างแผ่วเบา



         จินยองสะดุ้ง แต่ไม่กล้าลืมตา คนตัวเล็กเริ่มสั่นสะท้านไปกับสัมผัสของรุ่นพี่ร่วมวง จะลุกออกไปไหนก็ไม่ได้ ในเมื่อโดนกอดอยู่อย่างนี้ เลยได้แต่ปล่อยให้มันเป็นไป



            มินฮยอนไล่ลิ้นจากข้างๆปากลงมาประกบจูบที่ริมฝีปากบาง กัดเบาๆเพื่อให้น้องเปิดทางให้เขาได้เข้าไปชิมรสหวานที่ไม่เคยลอง ให้ตาย หวานกว่าที่คิด มินฮยอนใช้ลิ้นกว้านหาความหวานจากโพรงปากอย่างกระหาย ลิ้นเล็กๆที่ตอบสนองไม่เป็นถูกกวัดเกวี่ยนโดยลิ้นใหญ่อย่างชำนาญ ลมหายใจหอบเพราะถูกช่วงชิงโดยฮวังมินฮยอนช่วยเพิ่มอารมณ์ให้เขาเข้าไปอีก จินยองไม่รู้ว่าตัวเองถูกอุ้มเข้ามาที่ห้องนอนตอนไหน รู้ตัวอีกทีก็อยู่บนเตียงแล้ว



           เสื้อผ้าเด็กน้อย ถูกปลดเปลื้องไปจนหมดตลอดทางเดิน จินยองถูกวางลงที่เตียงอย่างเบาๆโดยริมฝีปากยังคงเชื่อมกันอยู่อย่างนั้น มินฮยอนผละริมฝีปากออกมาเพื่อให้เขาถอดเสื้อได้สะดวกขึ้น จึงเปิดโอกาศให้น้องได้หายใจ



          " แฮ่ก...ฮะ..ฮยองจะทำอะ..ไร" จินยองมองรุ่นพี่หนุ่มที่ค่อยๆปลดกางเกงออกช้าๆ 



          " เราอยากรู้ไม่ใช่หรอ ว่าทำไมห้องนี้ถึง 18+" มินฮยอนหมายถึงห้องของแดนเนียลที่ปิดป้ายไว้หน้าห้อง และจินยองก็เอาแต่ถามเขาว่ามันคืออะไร



          "เดี๋ยวฮยองจะบอกให้" มินฮยอนลงไปกระซิบที่ข้างหูน้อง และเริ่มขบกัดลำคออย่างเอาแต่ใจ ริมฝีปากดูดเม้มแสดงความเป็นเจ้าของ มือที่อยู่ไม่สุขปรนเปรอตุ่มไตอย่างกระหาย มินฮยอนไล่ลิ้นลงมา จากลำคอ มาไหปลาร้า และมาหยุดอยู่ที่ดอกกุหลาบสีชมพูที่มือของเขาเล่นมานาน



          " อื้อ~ อ่าห์ มิน...มินฮยอง" เสียงเล็กๆที่แสนจะไพเราะกลับยิ่งเร้าให้มินฮยอนดูดเม้มมากขึ้นเรื่อยๆ มือบางเกาะกุมไรผมของคนรุ่นพี่เพื่อระบายความเสียวซ่าน แต่มินฮยอนไม่หยุดแค่นั้น ลิ้นหนาค่อยๆลากลงมาข้างล่าง ลึกอีก ลึกลงไปอีกจนถึงจุดหวงห้ามของน้อง



            ไม่รอช้า มินฮยอนครอบครองสิ่งนั้นด้วยปากของเขา ดูดขึ้นลงไปจังหวะอย่างชำนาญจนจินยองเชิดหน้าขึ้นด้วยความเสียว มินฮยอนช้อนตาขึ้นมองผลงานตัวเอง ที่เซ็กซี่ยิ่งกว่าท่อนฮุกเพลง Hands on me เสียอีก แต่ครั้งนี้จินยองเข้าถึงอารมณ์ได้มากกว่า 


    

            "อ๊ะ...อ๊ะ...อ๊าห์..มิน..ฮยอง อาห์~"


     

            โชคดีที่มาห้อง 18+ ข้างเตียงคังแดนเนียลมีอุปกรณ์ทุกอย่างครบครัน มินฮยอนออกจะอิจฉาหน่อยๆที่คู่นั้นได้ทำอะไรตามอำเภอใจตลอดเวลา ก็มีแต่เขาที่ต้องอดทนมานานหลายเดือนขนาดนี้



             เจลเย็นๆถูกบีบลงนิ้วมือ ในขณะที่ปากยังปรนเปรอ นิ้วก็ทำหน้าที่เบิกทางได้อย่างดี แต่ช่องทางที่ไม่มีใครลุกล้ำมานานนอกจากเขา ไม่ชินกับสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาอีกแล้ว เจ้าตัวเล็กมีสีหน้าเจ็บปวด และพูดว่าเจ็บซ้ำๆ จนมินฮยอนต้องขึ้นไปจูบซับน้ำตา แล้วปลอบประโลมเหมือนอย่างเคย



             เมื่อจินยองผ่อนคลาย อะไรๆก็เข้าไปง่ายขึ้น จากนิ้วที่ 2เป็นนิ้วที่ 3 มินฮยอนหมุนวนอยู่อย่างนั้นจนถึงจุดกระสันของจินยอง



             "อ๊ะ...ฮยอง..ตรงหน้า อ๊าา ไม่ไหวแล้ว...ฮยอง" จินยองบิดเร้าเมื่อรุ่นพี่แกล้งกดเน้นจุดนั้นย้ำๆ มินฮยอนชอบใบหน้าน้องตอนนี้ที่สุดเลย



             "อยากให้ฮยองช่วยอะไรหรอ หื้ม?" มินฮยอนหยอกล้ออย่างอารมณ์ดี เขาอยากให้น้องเป็นฝ่ายร้องขอมากกว่า อยากได้ยินคำหวานจากจินยอง



             "ชะ..ช่วยใส่มันเข้า...มา..ได้ไหมครับ?" จินยองเสียงสั่นอย่างเขินอาย มินฮยอนมองดูหน้าเด็กน้อยที่หลบตา เอามือมากัดนิ้วตัวเอง เด็กน้อยที่ทั้งเขิน ทั้งเซ็กซี่จนมินฮยอนอดใจไม่ไหว ต้องเข้าไปเสียแล้ว



            "อ๊าห์~ จินยอง" เจลหล่อลื่นช่วยเบิกทางได้ดีจนคนเป็นพี่เข้าไปจนมิดด้าม จินยองกรีดร้องด้วยความจุก จนมินฮยอนต้องมากอดปลอบอีกครั้ง เมื่อน้องพยักหน้าเป็นเชิงบอกให้เขาเคลื่อนตัวได้แล้ว มินฮยอนแทบยิ้มไม่ไหว ที่จินยองก็เริ่มรู้งานขึ้นมาบ้างแล้ว 



           " อ๊ะ..อ๊าห์ ฮยอง " จังหวะค่อยๆเนินช้า เริ่มเร่งตัวขึ้นเรื่อยๆเหมือนเพลง Energetics สีหน้าบิดเร้าของน้อง ทั้งการกัดปาก ทั้งแววตาที่ฉ่ำเยิ้ม คงเป็นเขาคนเดียวที่ได้ครอบครอง ได้มองเห็น ได้สัมผัส




           "จิน...อ๊า~ จินยอง ฮยองใกล้แล้ว"




            "ผะ..ผม อึ้ก...ก็ อ๊ะ...ด้วย"


      


           "พร้อมกันนะครับ"




           "อ๊าห์~ // อ๊าห์ "





뭐를 하든 간에 하나라는 수식어가
มวอรึล ฮาดึน กาเน ฮานารานึน ซูชีกอกา
ไม่ว่ายังไง พวกเราก็ยังคงเป็นหนึ่งเดียว

맴돌 거야 너와 나의 귓가에
แมมดล กอยา นอวา นาเอ กวิซกาเอ
คำนั้นจะวนเวียนอยู่ในหูของจินยองและผมไปตลอด

Make me feel so high
จินยองทำให้ผมลุ่มหลง

미치겠어 날 멈출 순 없어
มีชีเกซซอ นัล มอมชุล ซุน ออบซอ
ผมแทบบ้าอยู่แล้ว แทบห้ามตัวเองไม่ได้เลย

You make me feel so high
จินยองทำให้ผมมีความสุข







                


         

             ******** Special Wannaone city *******



             ผมเห็นเจ้าตัวเล็กนอนอยู่บนเตียง เตียงโรงเเรมที่มาถ่ายรายการ กว้างกว่าที่หอลิบลับ ฮวังมินฮยอนเดินมาอย่างหมาป่าล่าเหยื่อ และตรงเข้าตะครุบลูกแมวไม่ให้หนีรอดไปไหน


             "ฮยองไม่เอา ถ่ายรายการอยู่"


             "กล้องอยู่ข้างนอก เขากำลังสัมภาษณ์แดฮวีอยู่ไง" มินฮยอนพูดจบ ก็หันมากอดน้อง แล้วไซร้คอซ้ำๆ สูดกลิ่นหอมให้ชื่นใจเพราะไม่รู้คืนนี้จะได้นอนด้วยกันอีกหรือไม่

             

             " ได้เวลาถ่ายรูปคู่แล้ว" ทันทีที่เหลือบเห็นกล้องทีมงาน ผมก็ตีมึนไม่ออกทั้งๆที่น้องพยายามจะดันแทบตาย

             
              " ฮยอง ผมเขิน" จินยองหน้าแดง แล้วหันไปข้างๆไม่มองกล้องด้วยซ้ำ


              "เขินอะไรหื้ม?" มินฮยอนแกล้งเป็นใสซื่อ แต่ปรายตามองไปที่กล้อง เป็นใครๆก็ต้องสะดุ้ง ไอ้พวกบอยกรุ๊ปที่จ้องจะจีบน้อง เห็นชัดแล้วนะว่าจินยองเป็นของใคร!!!



              "ก็เรานอนอยู่บนเตียงนี่ครับ" น่ารักยังไงก็น่ารักอย่างนั้นเลยโว้ยยย 



              " ไหนดูพุงซิ" ผมเปลี่ยนเรื่องทันทีเมื่อเห็นน้องจะเบี่ยงตัวออกไป



              " พุงเหรอ"



              "วันนั้นเสกเด็กเข้าไปจะท้องรึยังนะ?"



               "เลิกพูดได้แล้วฮยองอ่ะ ถ้าเขาเชื่อจะทำยังไงล่ะครับ"




                ประกาศแสดงความเป็นเจ้าของขนาดนี้ โลกก็น่าจะรู้ได้แล้วนะครับ





                ว่าแพจินยองน่ะเป็นของผมคนเดียวเท่านั้น







---------------- talk with writer ------------------


จบแล้วค้าบ แต่งด้วยความใจชิปล้วนๆเลย ฟิคนี้จะมาเมื่อโมเม้นมาเนอะ แต่บอกว่าเรือลำนี้โมเม้นมาทุกวัน แทบไม่ได้หายใจอ่ะ กัปตันเก่งมาก พล๊อตฟิคในหัวเป็นล้านเลยเวลามินฮยอนเต๊าะน้องที  C9 รู้เรื่องนี้รึยัง จะเรียกสินสอดเท่าไหร่รีบบอก Pledis ไปเลย

ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่านนะ เราไม่เคยคิดว่ามินฮยอนจะแนวอบอุ่นเลย ผีเห็นผีไง5555 มินฮย๊อนนนน อิจฉาโว้ยยย แต่ก็นั่นแหล่ะ ยังไงไรท์ก็ชอบเรือนยอนดีพอยู่ดี ต่อไปจะเป็นเรือลำไหนดีนะ?



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 63 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

344 ความคิดเห็น

  1. #270 Zujeemalik (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 มีนาคม 2561 / 21:31
    เหมือนจะขาดอากาศ หวีดจนไมเกรนจะขึ้นแร้วจ้า แงงงงงงงงง เราชอบและชิปคู่นี้อะ ปริ่มมาก
    #270
    0
  2. #261 บอมมี่ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 16:17
    ถึงไรท์เตอร์ ได้โปรดแต่งคุ่นี้อีกสักเรื่องนะคะ พลีสสสส
    #261
    0
  3. #186 Raindripdrop (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 07:20
    พี่มินฮยอนนี่สุดๆจริงค่ะ ยอมใจกัปตัน ขยันเต๊าะ ขยันจับน้องจริงๆU///U
    #186
    0
  4. #130 yugekun_ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 03:13
    สุดๆไปเลยค่ะกัปต้านนนนนนนนนน ยอมแล้ว 555
    #130
    0
  5. #101 BumblebeeH (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 22:58
    ไว้ใจกัปตันฮวังได้ ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ
    #101
    0
  6. #100 akahirorin (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 09:49
    กรี๊ดดดดดดดเขิน พี่ฝ่ารุกรุนแรงกับน้องมากนะคะ 
    #100
    0
  7. #99 Bonus0924165163 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 08:18
    ไม่มีไรจะบอกเลยนอกจากเขินมาก เขินสุด ไม่ไหวแล้วววว ตายอย่างสงบ แอ๊ก!!! // ช่วงนี้เรือแล่นบ่อยมาก ฮือออออออ
    #99
    0
  8. #98 PuddingCake29 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 22:08
    กริ๊ดดดดด ฟดดส่กหฟด่าหกฟาดฟเเ
    พี่มินนนน!!! ทำไมเป็นคนอย่างนี้ สกิลการเต๊าะน้องเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเลยนะ น้องแพก็ซื่อพี่จีฮุนบอกก็ไม่ฟัง เป็นไงโดนพี่มินขย้ำเข้าอีกจนได้ ตายจริงตายจัง นอนตายคากองเลือดกำเดาแล้วค่ะ??? (แอบไม่อยากให้จบเลย) แล้วก็ชอบสเปมากๆๆๆค่ะ บวกกับโมเม้นจริงที่พาคิดไปไกลแบบกู่กลับด้วย พี่มินคนขี้หวงประกาศให้โลกรู้ไปเลย5555
    เห็นด้วยที่ว่าโมเม้นนยอนดีพมาเกือบทุกวัน หัวใจจะวายทุกครั้งเพราะความขี้ชิปที่มีมากเกินไป5555 พี่มินเอ็นดูน้องหนักมากกก จนเราก็แอบคิดเหมือนกันนะว่าอยู่หอจะขนาดไหน
    ปล.เป็นไปได้อยากอ่านนยอนดีพอีกจังเลยค่ะ*กระพริบตาปริบๆ*
    #98
    1
    • #98-1 Red_areusure(จากตอนที่ 16)
      8 ตุลาคม 2560 / 22:15
      มีแต่ง OS ไว้ในตอนที่ 9 ด้วยครับ รับประกันว่าเลือดพุ่งเหมือนกัน อิอิ
      #98-1
  9. #97 karnniekyukie (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:48
    โอ้ยยย พี่มินฮยอนนน ร้ายกาจมากกก ชอบตรงพี่ยากพากลับเพลดิส ซึ่งอาจจะเป็นความในใจมินฮยอนจริงๆก็ได้>< //นี่ขี้ชิปไปอีก55555
    #97
    0
  10. #96 Namkachu (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 21:25
    กรี๊ดดด นยอนดีพพพ ชอบมากเลยค่ะ โมเม้นจะทักตัวตาย อิ้ๆๆ เรือยอร์ชๆๆ
    #96
    0
  11. #95 Onuma Lawan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2560 / 20:11
    งื้อออสนุก พี่มินของน้องงง????????
    #95
    0