[ SF Wannaone ] When Jinyoung is my bae #ฟิคเมื่อจินยองเป็นของผม

ตอนที่ 15 : Delude : Hwang Minhyun × Bae Jinyoung

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 58 ครั้ง
    7 ต.ค. 60

Delude 2 : ความไว้ใจคือภาพลวงตา



 

          น้องโกรธเขาจริงๆด้วย เพราะป่วย จินยองเลยเต้นเพลงนายานาได้ไม่ค่อยดีจนลดไปอยู่เกรด F และเขาเองก็กังวลกับน้องจนลืมท่าเต้น เลยลดไปอยู่เกรด D 



          ให้ตาย ทำไมไม่ไล่มาอยู่เกรด F วะ



          ต่อมาเป็นการคัดเพลง โดยเลือกสมาชิกเอง แน่นอนว่าแพจินยองจะต้องเป็นชื่อแรกที่เขาเรียก แต่มินฮยอนไม่รู้เลยว่า มีเด็กฝึกคนอื่นเล็งลูกแมวของเขาไว้เหมือนกัน 


           อีแดฮวี เด็กฝึกแบรนนิวมาแรง เป็นเซ็นเตอร์ของนายานา เด็กเกรด A ที่ไม่น่าทำความรู้จักจินยองของเขาได้ด้วยซ้ำ กลับปาดหน้าเค้กแย่งจินยองไปเสียดื้อๆ มินฮยอนตัดใจ และกลับมาคิดหาทีมที่ดีที่สุดแทน 



          เขาต้องทำให้จินยองกลับมามองเขาอีกครั้ง


         

          จนเหลือ 20 คนสุดท้าย เขาแทบไม่ได้ใกล้แพจินยองสักนิดเดียว คนตัวเล็กเอาแต่หลบหน้า มีแดฮวีกับจีฮุนเกาะแจ จนเขาเข้าไปแทรกไม่ได้เลย แถมตัวเขาก็ยังมีเด็กน้อยยูซอนโฮมาติดพันด้วย 


           ยิ่งมองเห็นจินยองตอนซอนโฮมากอดเขา ยิ่งน่ากลัวเข้าไปใหญ่ สายตาตอนคัดเกรดวนกลับมาอีกแล้ว สายตาดุๆนั่น


            จินยอง ฟังพี่ก่อน มันไม่มีอะไรนะ


            จินยองคงคิดไปไกลแล้ว ว่าผมคงทำแบบนี้กับเด็กฝึกคนอื่นเหมือนกัน แววตาตัดพ้อทำให้ผมอยากจับมาจูบ เอ้ย จับมาปรับความเข้าใจเสียใหม่ ว่าผมมีความรู้สึกแบบนี้กับเขาแค่คนเดียว



            จะหาโอกาสไหนนะ?



            "ต่อไป จะให้ฟังเพลงสำหรับแข่งรอบ Final นะคะ เพลง Hands on me กับ Super Hot โดยจะให้เลือกเพลงตามลำดับตำแหน่งปัจจุบันนะ"


             โอ้ให้ตาย มันไม่แน่นอนเลย ว่าผมจะได้อยู่กับน้อง โอกาสเดียว โอกาสสุดท้ายแล้วแท้ๆ ที่จะได้คุยให้รู้เรื่องกลับเป็น 0 ผมหวังว่าพระเจ้าจะเห็นคำสารภาพบาปของผม และส่งผมไปเพลงเดียวกับน้องด้วยเถอะ


              "จินยอง นายเลือกอะไร?" ผมอยู่ข้างหลังจินยองกับจีฮุนพอดี เลยได้ยิน ไม่สิ ดักฟังสองคนนี้คุยกัน

      
              "ชอบ Hands on me" จินยองตอบเรียบๆพร้อมปากมุบมิบอันนั้น เดาไม่ยากว่าจีฮุนคงเลือกเพลงเดียวกันนั่นทำให้ผมหงุดหงิด 



               พระเจ้าส่งลูกไป Hands on me ด้วยเถอะ



              


          ห้องซ้อม HOM


            คงไม่ต้องบอกว่าผมดีใจแค่ไหนใช่มั้ย เยส เยส เยสสสสส ผมได้อยู่ Hands on me แล้วโว้ย อาการดีใจภายใต้หน้านิ่งของผม คงไม่มีใครรู้ว่าอะไร ผมมองหาเด็กหน้าบึ้งที่ทำผมเป็นอากาศธาตุ 



             ทำแบบนี้ได้ไม่นานหรอกเด็กน้อย ฮยองจะทำให้นายกลับมาเรียกชื่อมินฮยอนเหมือนเดิม

        
             ผมมันคนใจบาป ผมรู้ จะให้จินตนาการแบบเดิมก็ไม่ไหวแล้ว อยากเปลี่ยนบ้าง



             " เรามีเวลาซ้อมไม่มาก เดี๋ยวแดนกับอูจินจะคิดท่าเต้นให้เอง คนอื่นๆก็จับจังหวะเพลงไปก่อนนะ" เพลงนี้มัน 18+ เอาจริง คนอายุเกินแถวนี้ก็มากพอที่จะมองออกว่าใครมีประสบกามอะไรบ้าง คังแดเนียลน่ะไม่ใช่เล่นเลย ยิ่งพอมาอยู่ที่นี่ ใครๆก็รู้ว่าคู่ประจำของเขาคือใคร 



             " เร็วๆล่ะ" องซองอู พูดแล้วออกไป ใช่คู่ฮอตประจำรายการมาอยู่เสตจเดียวกัน ตอนเหลือ 20 คนสุดท้ายนี่สนุกดีแท้



              เพราะห้องที่ว่าง เหลือเยอะมากเลยน่ะสิ



             


        วันต่อมา


            " เชี่ยเนียล ท่าล่อแหลมเหี้ยๆ" องซองอูพูดขึ้นมา แล้วหันไปมองหน้าเด็กๆที่ไม่ประสีประสา 


            "ก็เพลงมันเป็นแบบนี้นี่ แต่จะเอาโลดโผนกว่านี้ก็ได้นะซองอู" เสียงแซวดังขึ้นโดยที่แดนเนียลไม่สนอะไรเลย และซองอูก็ไม่สนเช่นกัน พวกเขาชอบพูดสองแง่สองง่ามแบบนี้ตลอด



            บางที ก็เหมือนแสดงความเป็นเจ้าของ



            " เหอะ ไว้ทำบนเตียงเถอะ แล้วนี่เด็กๆจะเข้าใจมั้ย มึงดูน้องๆด้วย" ทุกคนหันไปหา จีฮุน จินยอง และฮังกยอน



             " ไอ้ฮุนน่ะ รอดอยู่แล้ว มันชอว์จังแค่ในทีวีเท่านั้นแหล่ะ" เรื่องนี้ใครๆก็รู้ จีฮุนน่ะเสือร้าย เด็กน่ารักใสๆเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้น เขาน่ะพิษสงเยอะกว่าผมเสียอีกโดยเฉพาะเวลาจะตะครุบเหยื่อ



              แถมเป็นเหยื่อคนเดียวกับผมเสียด้วย



            "งั้นอูจิน ไปสอนฮักนยอน จีฮุนนายไปสอนเซอุน ส่วนมินฮยอน สอนจินยองนะ" เพื่อนซองอูยักคิ้วให้อย่างรู้งาน ให้มันได้อย่างนี้สิวะเพื่อนรัก ไม่เสียแรงที่เลือกเข้าซอรี่ซอรี่2 


             "ผมสอนจินยองเอง ฮยองไปสอนเซอุนฮยองเถอะ" จีฮุนเก็บอาการหงุดหงิดไว้ แล้วยิ่นข้อเสนอมาที่ผม 



             หึ เล่นผิดคนแล้วจีฮุนเอ๋ยย



           " อย่าเเลกกันให้วุ่นวายเลยจีฮุน นี่ก็ใกล้แข่งแล้ว ซ้อมๆไปเถอะ" เพราะความใจดีของผม จีฮุนเถียงไม่ได้หรอกครับ




             ผมเดินมาหาเด็กดื้อที่เดินหนีมาหน้ากระจกนานแล้วเมื่อสิ้นคำสั่งซองอู ก็ไม่แปลกหรอกที่เขาจะหลบผมอยู่แบบนี้ แต่ก็คงแบบนี้อีกไม่นาน



           " ผมจะซ้อมเอง ฮยองไปเถอะ" คนตัวเล็กเปิดปากไล่ ทั้งๆที่ผมยังไม่เข้าใกล้เขาด้วยซ้ำ ผมปล่อยให้จินยองทำตามใจตัวเองต้องการ 


           เพราะแมวที่กลัวแล้วน่ะ จะทำให้เชื่องอีกรอบ ต้องรอเวลา



          จินยองเป็นเด็กหัวไวพอที่จะเรียนรู้ท่าต่างๆได้ แต่อย่างที่บอก เพลงนี้มัน 18+ จินยองยังไม่เข้าถึงอารมณ์ตรงนั้น


          " จินยองไม่ใช่แบบนั้น " ผมลอบมองคนตัวเล็กที่เต้นถูกแล้ว แต่อารมณ์ไม่ไปกับเพลงเลย

          "ฮยองอย่ามายุ่ง!!!" หน้าตาหงุดหงิดเหวี่ยงมาทางผม ที่มองยังไงก็น่ารักอยู่ดี


          " อยากเป็นเซ็นเตอร์รึป่าว?" คำขู่ทำให้จินยองชะงัก 


          "ถ้าอยาก ก็ฟังฮยอง ฮยองจะช่วย" มินฮยอนเดินไปทาบข้างหลังคนตัวเล็กกว่าแล้วกระซิบข้างหู


          "คราวที่แล้ว ฮยองก็บอกจะช่วย" เสียงสั่น ทำให้หัวใจมินฮยอนตกวูบ น้องคงยังไม่ลืม คงจะฝังใจ




          "ฮยองขอโทษได้ไหมครับจินยอง?" มินฮยอนไม่ทำอะไรไปมากกว่ากระซิบข้างหูซ้ำๆเหมือนสะกดจิต ถึงจินยองจะฝังใจ แต่เขาไม่ใช่เด็กเจ้าคิดเจ้าแค้น จินยองใสซื่อเกินกว่าจะตามเกมส์ทัน และยอมให้อภัยคำหวานของมินฮยอน


          ทั้งคู่เริ่มเต้นกันต่อ มินฮยอนเป็นสุภาพบุรุษพอที่จะไม่ล่วงเกินน้องดังแต่ก่อน ทำให้จินยองไว้ใจเขามากยิ่งขึ้น



          แต่จินยองหารู้ไม่ว่า ความไว้ใจนั่นแหล่ะ คือยาพิษ



          "ตรงนี้ ต้องควงเอวมากกว่านี้นะจินยอง" ท่อนฮุกที่เป็นไฮไลท์ กลับเป็นท่าที่ยากที่สุด 


          "ทำตามฮยองนะ" มินฮยอนกระซิบแหบพร่า เดินไปช้อนข้างหลัง จนภาพวันนั้นซ้อนทับขึ้นมา จินยองกำลังจะกระเถิบหนี แต่มินฮยอนกึ่งๆล๊อคตัวเอาไว้



          "ฮะ..ฮยองจะทำอะไร" ลูกแมวน้อยเริ่มสั่นแล้ว มินฮยอนต้องรีบทำให้ไว้ใจ


  
          " ฮยองจะสอนเต้นแบบตัวต่อตัวไง มองที่กระจกนะครับ" จินยองมองไปที่กระจก เห็นตัวเองที่มีมินฮยอนซ้อนอยู่ข้างหลังเหมือนเป็นคนๆเดียวกัน 


          "เชื่อใจฮยองไหม?" มินฮยอนกระซิบเป็นเชิงขออนุญาต แต่คงเป็นคนละความหมายกับที่จินยองคิด 


          "อื้อ" ในห้องมีเด็กฝึกเยอะแยะ พี่เค้าก็คงอยากสอนให้เราเต้นได้จริงๆนั่นแหล่ะ



           เมื่อได้ยินคำอนุญาตนั้น ส่วนหน้าของมินฮยอนกระชับเข้าส่วนหลังของจินยองทันทีจนคนเป็นน้องสะดุ้งเฮือก ทำยังไงดีปฏิเสธไม่ทันแล้ว แต่มินฮยอนไม่สนใจ คนเป็นพี่เริ่มควงเอว จนคนน้องที่อยู่ข้างหน้า ต้องควงเอวตามไปด้วยอัตโนมัติ



           "แบบนั้นแหล่ะ เด็กดี" ภาพในหัวคนทั้งคู่กลับเด่นชัดในคืนวันนั้น มินฮยอนรู้ว่าน้องก็คิด หยดเหงื่อไหล่พลั่ก ลมหายใจหอบสั่น ใบหน้าแดงก่ำของคนเพิ่งผ่านประสบกามมาครั้งเดียว ปิดไม่เก่งเท่ามินฮยอนหรอก คนตัวเล็กก้มหน้างุดๆคล้ายกับเขินที่ทำหน้าน่าอายแบบนั้นออกมา





          "เงยหน้าขึ้นด้วยครับเด็กดี แบบนั้นแหล่ะ" มินฮยอนจับคางน้องเชิดหน้าขึ้นมามอง แล้วหันไปสูดกลิ่นหอมจากลำคอระหงส์ สูดดด อดใจไว้ไอ้เสือ แกยังฝากรอยให้น้องไม่ได้




          "พี่จะทำให้เราได้เป็นเซ็นเตอร์


     
          


         วันสุดท้าย


        "มึง เลือกจินยองให้กูหน่อย"



        "มึงก็รู้ว่ากูจะเลือกเนียล"



        "ซองอู เนียลมันได้เดอยู่แล้ว แต่น้องยังไม่มีโอกาสด้วยซ้ำนะเว้ย เผื่อมึงยังไม่ลืม..." ผมเว้นช่องว่างไว้ให้ซองอูได้คิด


       "โถ่เว้ยมินฮยอน เห็นแก่ซอรี่ซอรี่2นะ" ซองอูติดหนี้ผมทั้งชีวิตนั่นแหล่ะ




         "พี่จะทำให้เราได้เป็นเดบิ้ว"


         




       วันประกาศผล



            ผมลอบมองคนตัวเล็กที่ยืนเยื้องไปข้างหน้าเล็กน้อย มือบางสั่นเทาจนผมอยากเข้าไปกอด ใครๆก็ว่าผมเป็นตัวเต็ง แต่ก็นิ่งนอนใจไม่ได้เหมือนกัน ถึงผมไม่ได้ ยังไงจงฮยอนก็ต้องได้ 

   
           แต่ถ้าได้ไปอยู่กับน้องคงดีใจมากกว่า



          " อันดับ 10 C9 แพจินยอง "


            เหมือนโลกหยุดหมุนทันทีที่คุณโบอาประกาศชื่อ ผมตัวแข็งทื่อไม่ได้เดินเข้าไปกอดน้อง แม้จะมองเห็นเจ้าตัวมองหาอยู่ก็ตาม ฮยองอยากไปนะจินยอง แต่ขาตอนนี้มันก้าวไม่ออก ได้แต่มองน้องเดินออกไป


           แล้วฮยองจะตามไปนะรอก่อน





           "อันดับ 9 Pledis........"






          " ฮวังมินฮยอน "
 


           
            พระเจ้าได้ยินคำขอของผม

             .
             .
             .
             .
             .
             .
             .
             .
             .
             .
             .

             แต่พระองค์ก็ทรงใจร้ายเกินไป


             เพื่อนๆผม


             ไม่มีใครได้เลย


            จงฮยอน มินกิ ดงโฮ ยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น ข้างล่างนั่น ทำให้หัวใจผมแตกสลาย พวกเขาควรจะมายืนอยู่ตรงนี้ แทนที่ผม ไม่ควรเป็นผมเลย



            น้ำตาที่กำลังไหลลงมาทำให้ผมกลั้นสุดชีวิต ขอให้รายการจบไปก่อน ขอก่อน อย่าเพิ่งไหลลงมาตอนนี้


             ทุกคนต่างยินดี แต่ในใจผมปวดร้าวเหลือเกิน



            หลังจากจบงาน ทุกคนยังอยู่กันบนเวทีเพื่อให้เพื่อนมาแสดงความยินดี แต่ผมอยากออกไปจากตรงนี้ 


 
             ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังขึ้น เรียกผมไว้



              "มินฮยอนฮยอง...รอผมก่อน" ผมหันไปเห็นเด็กใบหน้ายิ้มแย้มคนนั้น คนที่ไม่ได้ยิ้มให้ผมมานาน ความสดใสที่ช่วยเยียวยาผมอีกครั้งกำลังวิ่งตรงมาทางนี้



               เพื่อเข้ามากอดคนขี้แพ้อย่างผม



               " ฮยองอย่าร้องไห้ เราได้อยู่ด้วยกันแล้วนะ จินยองได้อยู่กับฮยองแล้วนะครับ" เด็กน้อยที่ไม่รู้ว่าคำปลอบคืออะไร แต่ทำให้หัวใจที่แตกสลายได้ค่อยๆก่อตัวอีกครั้ง จินยองปล่อยให้เพื่อนนิวอิสเข้ามาหาผมแล้วเขาก็เดินจากไป



               น้องเป็นเด็กดีจริงๆ














---------------- talk with writer ------------------


ทำไมพี่มินถึงหลงน้องเรา เป็นปริศนาธรรมมาก เพราะจริงๆเขาอาจจะหลงน้องตั้งแต่แรกอยู่แล้ว เจ้าจินยองก็เป็นเด็กซื่อๆไม่ทันคนแต่จริงใจ เลยได้ใจเจ้าพี่ไปเต็มๆ


ตอนหน้าเข้าหอวอนนาวันแล้ว จะไว้ใจพี่มินได้ไหมน๊าาาา






ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 58 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

344 ความคิดเห็น

  1. #260 บอมมี่ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 มกราคม 2561 / 16:08
    ปวดใจแทนฮยองนะตอนนี้
    #260
    0
  2. #185 Raindripdrop (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2560 / 07:07
    ฮืออ น้องใสมากกก น้องแพเด็กดี เข้าหอวนวแล้วเสร็จพี่มินอีกรอบแน่เลยลูกก
    #185
    0
  3. #129 yugekun_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 02:56
    แผนสูงกว่านี้ก็ยอดเขาเอเวอร์เรสแล้วค่ะพี่ ใช้ตาอ๋งซะคุ้มเลยนะ แล้วเดี๋ยวนี้เขาสอนเต้นกันอย่างนี้เหรอ ชิดกว่าชมแล้วมั้ยคะ แง นิดๆหน่อยๆก็เอา นิดหน่อยก็เก็บ ละน้องแพซื่อมาก พี่จะเป็นลมกับความน่ารักของหนูลูก แต่พอกลับไปดู HOM อีกรอบก็มิสามารถคิดดีได้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ ลาก่อยยย
    #129
    0
  4. #128 yugekun_ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2560 / 02:56
    แผนสูงกว่านี้ก็ยอดเขาเอเวอร์เรสแล้สค่ะพี่ ใช้ตาอ๋งซะคุ้มเลยนะ แล้วเดี๋ยวนี้เขาสอนเต้นกันอย่างนี้เหรอ ชิดกว่าชมแล้วมั้ยคะ แง นิดๆหน่อยๆก็เอา นิดหน่อยก็เก็บ ละน้องแพซื่อมาก พี่จะเป็นลมกับความน่ารักของหนูลูก แต่พอกลับไปดู HOM อีกรอบก็มิสามารถคิดดีได้อีกต่อไปแล้วล่ะค่ะ ลาก่อยยย
    #128
    0
  5. #94 PuddingCake29 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 23:33
    น้องกลัวจนได้เลยอะพี่มิน สงสารน้องงงง
    แต่พี่มินก็ยังเป็นพี่มินเหมือนจะดี แต่ก็คิดเก็บเล็กเก็บน้อยน้องแพตลอด ไม่ค่อยเล้ยยยย
    เตรียมพร้อมตอนต่อไปแล้วค่ะ สกิลความเจ้าเล่ห์พี่มินคงได้ฉายชัดขึ้นมาเหมือนตอนแรกแน่ๆเลย
    #94
    0
  6. #93 ::Rabbit Hole:: (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 19:15
    หวีดร้อง น้องแพน่ารักจริงๆสำหรับเราฮือ ฝ่าเอ็นดูน้องแบบนี้เลาก็ดีใจฮือ
    #93
    0
  7. #92 baejinseob (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 19:12
    โอ้ยยยยยย คือบั่บ! ใทแพฟฟภดดนาิดแุ้นส กิ๊ดดดดดด กร้าวใจมั่ก!
    #92
    1
    • #92-1 yugekun_(จากตอนที่ 15)
      15 พฤศจิกายน 2560 / 02:53
      แผนสูงมากกว่านี้ได้อีกมั้ยคะพี่ฮวัง ใช้ตาอ๋งซะคุ้มเลยนะ แล้วคือเล็กน้อยก็เอา นิดหน่อยก็เอานะ บ้าจริง เขาสอนเต้นกันแบบนี้เป็นปกติเหรอคะ แหม -...- พออ่านจบต้องไปเปิด hand on me ดูเลยค่ะ คิดดีไม่ได้อีกต่อไป กสกมสก
      #92-1
  8. #91 Onuma Lawan (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2560 / 18:51
    งื้อออ อยากอ่านต่อแล้ว สนุกมากเลยค่ะ????????
    #91
    0