[ SF Wannaone ] When Jinyoung is my bae #ฟิคเมื่อจินยองเป็นของผม

ตอนที่ 13 : Losing you : Bae Jinyoung × Lee Daehwi ( ft. Kim Jaehwan)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,301
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    16 ส.ค. 60


Losing you 4






    แพจินยองหน้าชาไปหมดเมื่อเห็นคนตรงหน้า เพื่อนสนิทที่เขาไว้ใจมากที่สุด 


    " ทำไมวะ....แจฮวาน" เสียงจินยองแผ่วลง แม้จะสังหรณ์ใจอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นคนตรงหน้าจริงๆ


    คิมแจฮวานไม่ตอบ แต่เดินเข้ามาเก็บกระเป๋าน้อง


    จินยองมองการกระทำน่าไม่อายนี้ ความโกรธที่คุกกรุ่นอยู่แล้ว เริ่มพุ่งขึ้นมาเรื่อยๆเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืน


     "มึงทำอะไรกับน้องวะไอ้เหี้ยแจฮวาน" จินยองกระชากแจฮวานจากด้านหลัง แล้วสวนหมัดตรงเข้าที่ใบหน้าอย่างไม่รอช้า



      "พี่จินยอง หยุดเดี๋ยวนี้!!!!" 



       จินยองกำลังจะลงไปสวนอีกรอบ แต่ก็ต้องชะงักไป ไม่ใช่เพราะเสียงแดฮวีที่กำลังห้าม


       แค่เป็นภาพตรงหน้า ที่แดฮวีกอดปกป้องแจฮวานไว้



      หัวใจจินยองมันบีบรัดจนแทบจะฉีกขาดให้รู้แล้วรู้รอด



      ทำไมกัน.....แดฮวี ทำไมถึงทำแบบนี้



      " เราเลิกกันแล้วนะพี่จินยอง พี่ไม่สิทธิ์ทำอะไรกับคนของผมทั้งนั้น"



       ห้ะ...เลิกกันแล้ว?    คนของผม?  




       น่าหัวเราะว่ะแจฮวาน ผมมองแต่หน้ามันที่กำลังก้มงุดอยู่ตอนนี้ 



       มึงกล้ามากนะที่มาแทงข้างหลังกู



      " ไปได้กันตอนไหนล่ะ ทำไมทำอะไรลับหลังกับกูแบบนี้ล่ะเพื่อนรัก" สายตาอาฆาตแค้นที่จินยองส่งไปให้ ทำให้แจฮวานแทบลุกไม่ขึ้น



       " อยากรู้หรอว่าได้กันตอนไหน? ก็ตอนที่พี่เอาเวลาไปมั่วกับผู้ชายคนอื่นแล้วไม่เคยสนใจผมไง!!!!" แดฮวีตะโกนออกมาเหมือนสาปแช่งการกระทำของผม ไม่อยากให้คำพูดนี้หลุดออกมาจากปากน้องเลย


       " ผมรู้ว่าผมมันน่าเบื่อนะพี่จินยอง ขอโทษที่รั้งพี่ไว้นานขนาดนี้ เพราะตอนนั้นผมมันหน้ามืดเอง"


       "หน้ามืดที่ไปรักคนอย่างพี่!!!!"



       แดฮวีได้โปรด อย่าเป็นแบบนี้....



       " แต่ตอนนี้ผมตาสว่างแล้ว ขอบใจนะที่ทำให้ผมรู้ตัวก่อนจะต้องทนอยู่กับคนที่หมดใจอย่างพี่"



       " ตอนนี้ไม่ต้องแอบไปทำอะไรแล้วนะ จะไปเที่ยวไหนก็เชิญ ไม่ต้องมีผมไปเป็นภาระอีกแล้ว"



         ไม่นะ...แดฮวี ไม่ใช่แบบนั้น



         "ลาก่อนครับ"



          ภาพสุดท้ายที่เห็น คือเเดฮวีประคองแจฮวานออกไป หลังจากบานประตูถูกปิดลง น้ำใสๆก็ไหลบดบังจนสายตาผมพร่ามัว 



          ทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ผมรอน้องทั้งวันจนไม่ได้นอน คิดว่ากลับมาจะคุยกันดีๆ 





         ในเมื่อความรู้สึกของผมกลับมาแล้ว



          แต่ความรู้สึกของน้องกำลังจะหมดไป



         โทษใครก็ไม่ได้ นอกจากตัวผมเองที่ไม่มั่นคงพอ



         ไม่พอที่จะรั้งน้องไว้ได้เลย












         #################






8 ปีต่อมา 




           " แพจินยอง ผมฝากความหวังไว้ที่คุณนะครับ โครงการนี้เป็นความร่วมมือจากหลายประเทศ หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ผมผิดหวังนะ" 


          " ครับหัวหน้าผมจะตั้งใจทำอย่างดีเลยครับ"


          "ดีแล้วล่ะ เดี๋ยวคุณไปเจอกับสถาปนิกที่ห้องประชุม 2 นะ เลขาพัคจีฮุน จะบอกรายละเอียดเกี่ยวกับแผนงานนี้ทั้งหมดให้คุณเอง โชคดีนะครับ" ผมโค้งเคารพหัวหน้าแผนก ฮวังมินฮยอน ก่อนออกจากห้องไป รู้สึกขอบคุณที่เขาไว้ใจให้ผมทำโครงการใหญ่ขนาดนี้ แต่ก็โชคดีที่ได้เลขาพัคมาช่วย


         " นี่เป็นตารางการประชุมของคุณนะครับ" คุณเลขาก็ทำหน้าที่อย่างดีทีเดียว ดีจนผมสงสัยว่า


         "อยู่กันสองคนต้องพูดทางการแบบนี้เลยหรอ" ผมแกล้งหยอดคนตรงหน้าที่เวลางานจริงจังเสียเหลือเกิน 


         "ไม่ได้หรอกคุณ เดี๋ยวคุณมินฮยอนมาได้ยินเข้า ผมก็โดนดุอีกสิ" แต่หน้าจริงจังนั่นดูยังไงก็ยังน่ารักมากกว่า


          นานแล้วที่ผมไม่ได้เปิดใจกับใครใหม่


          ความเจ็บปวดจากแดฮวี มันหนักหนาเกินไปสำหรับผม ไม่คิดว่าตัวเองจะอ่อนแอขนาดนี้ นี่ก็ 8 ปีแล้วนะ


         เราควรจะเริ่มต้นใหม่สักทีนะจินยอง น้องไม่อยู่แล้ว แกก็ไม่อยู่ในใจน้องแล้วเหมือนกัน



         "ก็ได้ๆ งั้นหลังเลิกงานไปกินข้าวกันไหม?" ผมเอ่ยปากชวนเลขาพัคตามที่ใจคิด เขาน่ารักดี คอยช่วยผมตลอดตั้งแต่เริ่มงานที่นี่ จนทำให้ผมเติบโตในตำแหน่งได้อย่างรวดเร็ว และหัวหน้าก็พอใจ


         "นี่ชวนผมเดทหรอ?"



         "ฮะฮาฮ่า...คุณก็ตรงดี ใช่ครับ"



          จนเมื่อเราสองคนมาหยุดที่ประตูห้องประชุม 



          "เอ้าคุณ ไม่เปิดประตูล่ะ"



          "ก็คุณยังไม่ได้ให้คำตอบผมเลยนะ"

    

          พัคจีฮุนเขินเกินกว่าที่นะพูดอะไรออกไปในตอนนี้ เขาผลักประตูห้องประชุมออกไป ทำให้แพจินยองที่พิงประตูอยู่ แทบล้มลงไปตรงหน้า


          "เสร็จแล้วโทรหาผมละกัน" คุณเลขาพูดจบ แล้วก็รีบวิ่งออกไป ทิ้งความขวยเขินไว้ตรงนี้ แพจินยองมองความขี้แกล้งของอีกคน แล้วส่ายหัวเบาๆอย่างเอ็นดู


           เขาลุกขึ้นมาปัดฝุ่นเล็กน้อย แล้วก้มโค้งขอโทษให้สถาปนิกที่รออยู่ก่อนแล้ว จนเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมา เผชิญกับคนตรงหน้า


          ความรู้สึกเก่าๆ แล่นเเปร๊บขึ้นมาในหัวใจแพจินยองเสียดื้อๆ


          อดีตที่เจ็บปวดหลังประตูห้องปิดลงพร้อมการจากไป ยังคงอยู่ในใจเขา แม้จะกดมันลึกลงเท่าไหร่ก็ยังคงเป็นฝันร้ายทุกที



           และฝันร้ายนั้น กลับกลายเป็นจริงขึ้นมาแล้วในร่างสถาปนิกตรงหน้านี้



           
            "อีแดฮวี!!!" 



           " สวัสดีครับพี่แพจินยอง กับคุณเลขาเมื่อกี้....น่ารักดีนะครับ" 













----------------- talk with writer ------------------

      จบแล้วคร้าบบบ มาเจอกันอีกทีตอนโตเนอะ ต่อไปนี้ไม่รู้ว่าคนที่แย่จะเป็นแดฮวี หรือจินยองกันแน่ ฟิคตอนนี้ก็คงหน่วงที่สุดในซี่รี่ย์ When Jinyoung is my bae แล้ว ตอนจบยังไม่วายจิกกัดกันเล็กน้อย เห้อ..จะมีวันที่ดีกันได้ไหมเนี่ย


       แต่วันนี้ 1stWinEnergetic เย่~ ดีใจมากๆ T_T คือเราเห็นทุกคนเหนื่อยกันมาตั้งแต่โพรดิ๊ว ถ้วยวันนี้มันเลยคุ้มค่าสำหรับ Wannaone มากเลย ภูมิใจ


        ปล. อย่างที่บอกว่า จริงๆไรท์ติดเรียน ติดจริงๆไม่ได้โม้ แต่แอบมาแต่งฟิค เพราะแท็กจินฮวีนั่นแหล่ะ ทำให้ไรท์อิน5555 ขอบคุณนะครับ ถ้ามีโมเม้นท์คู่อื่นอีก ไรท์จะแอบมาแต่งต่อนะ ไปละคร้าบ บุยบุย
     
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

344 ความคิดเห็น

  1. #299 SeSeyHaneul (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 22:18
    อยากรู้ตอนจบเลย แง
    #299
    0
  2. #262 Kariskisstao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 มกราคม 2561 / 11:52
    ฮืออออ อยากให้ไรท์มาต่อเรื่องนี้ เราอยากรู้จุดจบ อยากรู้ว่าแจ้จะเลิกกับน้องรึยัง น้องลืมจินจินได้จริงมั้ยยฮืออออออ เราอยากรู้ว่าเขาจะกลับมาหากันได้มั้ยT.T
    #262
    0
  3. #82 ทีมขี้ชิปปJ😍 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 09:55
    คืนดีกันไม่ได้หรอฮืออออ
    #82
    0
  4. #80 net_269 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 08:27
    อยากให้คืนดี ปรับความเข้าใจกันจังค่ะ TT
    #80
    0
  5. #79 FanPhong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2560 / 21:29
    รอตอนต่อไปอยู่น้า
    #79
    0