Dreams Story

ตอนที่ 2 : หมู่บ้านและสายฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    11 มี.ค. 62

     เราตื่นขึ้นมาในบ้านหลังหนึ่ง เป็นบ้านทรงเรือนไทยไม่ยกสูง เรือนติดพื้นอ่ะ ผนังสีดำๆค่อนข้างกว้าง ห้องนอนกว้างพอที่จะนอนได้4คน แต่ทุกครั้งเราจะตื่นมาคนเดียว แล้วพอออกจากห้อง ก็จะเหนประตูห้องนอนบานอื่นอีก2ห้อง เลยต้องล้างหน้าแปรงฟัง เราเลยเดินตรงไปหลังบ้านหลังที่เป็นคล้ายๆระเบียงที่มีโอ่ง มีแปรงสีฟัน มีที่ล้างจานไรพวกนั้น พอหันขวาจะมีบ่อใหญ่ๆ ที่มีไอ้เข้ ตัวใหญ่พอพอกับเรือนทั้งหลัง เป็นไอเข้ที่มองมาที่บ้านตลอด ละไม่ใช่บ้านเราหลังเดียวนะ มีเป็นหมู่บ้านเลย มีร้ายก๋วยเตี๋ยวเรือข้างๆ กาแฟโบราณกลิ่นหอมๆยามเช้า ตรูฝันแบบได้กลิ่นได้ไงก็ไม่รู้ คือ เปนหมู่บ้านเลยแหละ แต่บ้านที่ตรูตื่นมา แม่งใกล้บ่อใหญ่ที่สุด ห่างจากบ่อประมาณถนน2เลน ไอเข้นี่มันจะจ้องเข้ามาในหมู่บ้านบ่อยๆ แปปๆก็ขึ้นมานอนตากแดด เเปปๆก็กลับลงน้ำ
     
     หลังจากที่เราแปรงฟังล้างหน้าเสร็จ มันก็อยากเข้าห้องน้ำ เราก็เดินกลับเข้าไปในเรือน ละเจอผู้หญิงเอาผ้าโพกหัวตัวเองบางวันก็สีน้ำตาลบางวันก็สีขาวบางวันก็สีดำ แต่เราจะเดินไปเจอตรงทางแยกหน้าห้องนอน แล้วเราก็จะถามนางว่าจะใช้ห้องน้ำ แล้วนางก็จะชี้ไปทางซ้ายของเรา มันเป็นห้องน้ำ เราก็เดินเข้าไปแล้วนางก็ออกนอกเรือนไป เราเข้าไปในห้องน้ำ ก็จะเห็นทางซ้ายเป็นอ่างใหญ่ๆเหมือนมีไว้ตักอาบ เดินตรงเข้าไปทางขวาจะเป็นห้องน้ำ แต่ตรูไม่เคยได้ใช้เลย เพราะจะเจอผู้ชายแก่คนหนึ่งขัดพื้นอยู่ เราก็เดินออกมาแล้วหันหน้าออกจากเรือน จะเจอผู้ชายวัยกลางคน ที่กำลังฝึกวิชากับลูกสาวตัวเองอยู่ พอเราก้าวออกไปที่บริเวณหน้าเรือน ผู้ชายคนนั้นจะหันมายิ้มแล้วถามว่า "ชกรือ" ตรุไม่รู้หรอกว่าเข้าใจถูกหรือป่าว แต่ตรุจะตอบ หึ ทุกครั้ง แล้วก็ไปซื้อก๋วยเตี๋ยวกับโอเลี้ยงกลับมานั่งกินและดู2คนนั้นฝึกกันต่อ

     ดูจนเริ่มสงสัยว่า ตรุมานั่งดูทำไม พอคิดได้กินเสร็จ ก็จะยกจานไปเก็บจังหวะนั้นจะมีมีดลอยมาปักที่ชามเสมอ
                    
                    ฝันครั้งแรก เป็นมีดทำครัวเล่มเล็ก
                    ฝันครั้งสอง เป็นหมอแบบเล็ก
                    ฝันครั้งสาม เป็นมีดที่มีทรงกว้างแต่สั้น
                    ฝันล่าสุด เป็นไม้บรรทัดฟุตเหล็ก

โดยที่ฝันครั้งสุดท้ายเรายืนแล้วเอามือจับไม้บรรทัดไว้ ไม่ได้ปักที่ถ้วย แล้วสองคนนั้นก็จะหันมาทำหน้าดีใจปรบมือให้เสมอ แต่พอเรากำลังจะเอาชามไปเก็บ ฝนจะตกหนัก มีแต่ฝนนะ ไม่มีฟ้าร้องฟ้าผ่าไรเลย ซึ่งเราก็เดินไปถึงร้านก๋วยเตี๋ยวแล้ว ฝนลงพอดี จะวิ่งกลับก็ได้แหละ แต่เรือนอยู่แค่นี้เอง รอฝนหยุดก็ได้ ทุกคนในร้าน จะก้มลงไปตามจุดที่ฝนไหลลงไม่ว่าจะ ท่อ ร่องพื้น จุดระบายน้ำ ทุกคนจะก้มลงไปแล้วพูดว่า "แค่ฝนตกเท่านั้น เธอไม่ได้มาด้วย" "แค่ฝนตกเท่านั้น เธอไม่ได้มากับฝน" แล้วก็จะมีแค่ตรูที่ยืนงงแล้วฟ้าก็ค่อยๆมืด ไอเข้เดินออกจากบ่อมาที่หมู่บ้านช้าๆ แล้วจะมีผู้หญิงผมสั้นดวงซวยคนนึง ที่โดนไอเข้นี่งับเดียวหายไปเลยมีเหลือแต่ลอยเลือดที่กระจายออกมา ละทุกคนในหมู่บ้านจะแตกตื่นแล้ววิ่งกันมั่วไปหมด

     ตรุก็กลัวไอเข้นี่เพราะอยู่ใกล้หลังจากที่มันเดินมางับ ตรุเลือกที่จะวิ่งไปทางขวาออกนอกเขตหมู่บ้าน จะเป็นคลองเล็กๆที่ต้องโดดสุดแรงเพื่อข้ามฝั่ง ไอเข้มันมีพาสซีฟว่าถ้ามีคนลงคลองมันจะรู้สึกได้ และจะมาด้วยความไวชิบหายที่พังทุกสิ่งอย่างเพื่อตรงไปที่จุดนั้น ตรู มักจะโดดข้ามพ้นมาได้ แล้วจะเป็นสี่แยก ในฝันครั้งแรกไปทางซ้าย จะเปนทางขึ้นเขาขึ้นไปจะถึงน้ำตก มีพระรูปหนึ่งบอกว่า " นี่ไม่ใช่ที่ที่โยมควรมา" ตรุเลยเดินกลับและก็ตื่น ฝันรอบสองเลยออกขวา เป็นถนนที่ควรจะมีรถยนต์ผ่านไปมา แต่ป่าวเลย เป็นถนนให้กุวิ่ง วิ่งแบบไม่เห็นทางสิ้นสุดละก็ตื่น ฝันรอบสามเลยตรงไป ไม่เลี้ยว เป็นเหมือนคันนา พอพ้นนาก็เจอชายคนนึงบอกว่า "รีบขึ้นมาอย่าส่งเสียงดัง" เป็นรถบรรทุก ซึ่งหลังจากนั้นตรุจะตื่นเสมอ
     
     ฝันครั้งล่าสุดครั้งที่4 แตกต่างจากเดิมหน่อยคือ เราพาท่านต้าเดินเข้าหมู่บ้าน โดยที่ทางเข้ามีสะพานข้ามแม่น้ำและท่านต้าพูดว่า " เอ็งอย่าลงแตะน้ำเชียว ในน้ำมีจระเข้ " เราก็อือแล้วเดินต่อไปจนถึงเรือนหลังเดิม ท่านต้าเลือกที่จะฝึกวิชาที่ชายกลางคนกำลังฝึกกับลูกสาว เข้าไปฝึกแต่ก็เละเทะไม่เปนท่า เราหัวเราะในขณะที่ชายกลางคนขว้างไม้บรรทัดมาแล้วเรารับได้ ชายคนนั้นบอกว่า " เจ้าริอาจเยอะเย้ยผู้เสาะหาวิชาเยี่ยงสหายเจ้า เหตุใดเจ้าจึงไม่ลองเยี่ยงเพื่อนเจ้าบ้าง " เราเลยตอบโง่ๆว่า " น่าเบื่อ " โดนชายกลางคนท้าไฝว้เลยจ้า ท่านต้าก็ลุกแล้วไปนั่งตรงจุดที่เราเคยนั่งกินเตี๋ยว เขาใช้มือป่าว ตรูใช้ไม้บรรทัด เชี้ย!รุสึกได้ กุแพ้แน่นอน แต่ก่อนจะเริ่ประลอง ลูกสาวลุงถือมีดพล้าออกมาแล้วพูดว่า " ข้าขอจัดการผุ้นั้นเอง " ตรุคิดแค่ ตาย ตายยยย แบดเอ็นแน่ๆ มีดพล้า ปะทะ ไม้บรรทัดฟุตเหล็ก

     จังหวะที่มีดเล่มนั้นกำลังจะฟันเข้ามาเราเอาไม้บรรทัดรับไว้ได้แต่ก็รู้ ถึงรับได้ กุตายยุดี แต่ท่านต้าก็ตะโกนขึ้นมาว่า " เธอมาแล้ว! " ทุกอย่างหยุดนิ่งอย่างกะโดนสตั๊นออลไปประมาณ3วิ แล้วทุกคนแยกย้ายเข้าเรือนตัวเอง ท่านต้าก็วิ่งเข้าเรือนสีดำนั่น ส่วนตรุยืนเอ๋อ แล้วโดนลูกลุงนั่นกระชากเข้าเรือน แล้วฟ้ามืด ฝนมา ครั้งนี้ไอเข้ไม่ได้แดรกผู้หญิงผมสั้น แต่แดกพนักงานเซเว่นที่ไหนก็ไม่รู้ เช่นเดิม เลือดกระเซ็นไม่เปนทิศไม่เปนทาง สมองตรุรันแบบออโต้ว่า ตรุต้องไปข้างร้านกาแฟแล้วตรงออกไปซะก็จบ กำลังจะก้าวออกไปก็มีเงามืดๆมาบังหน้าประตูเป็นเงาหญิงสุงๆใส่ชุดคล้ายสะใบปิดทางไว้ ใครจะบ้าวิ่งออกไปละ

     ตรุเลือกที่จะวิ่งไปหลังเรือนยังไงก็โดดออกได้ แต่ป่าว ไอเข้เฝ้าอยู่ สุดท้ายเลือกที่จะหลบในห้องที่มี ชายกลางคน ลูกสาวชายคนนั้น ท่านต้า กำลังหลบตามมุมตู้ใต้โต๊ะใต้เตียงแล้วพูดว่า " แค่ฝนตกเท่านั้น เธอไม่ได้มาด้วย " " แค่ฝนตกเท่านั้น เธอไม่ได้มากับฝน " ท่านต้าที่ยืนหลบอยู่ก็มองเหมือนเรา เพราะสงสัยว่าสิ่งที่พวกเขาทำกัน มันคืออะไรแล้วเราก็วิ่งไปหลบข้างๆโต๊ะแป้งหลบได้ยังไงก็ไม่รุ แต่ดีกว่ายืนเอ๋อแหละว้ะ ผ่านไปสักพักเสียงฝนหายไป เสียงไอเข้เดินลงบ่อ และลุงวัยกลางคน กับลูกสาวก็ตายสภาพขาดเป็นสามส่วน เลยพาท่านต้าวิ่งออกมาจากหมู่บ้านนั้นไปทางที่ จะมีคนรอรับขึ้นรถ แล้วตื่น



ฝันโดย สหายท่านหนึ่ง นามสมมุติ K
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

0 ความคิดเห็น