เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 31 : ของที่คุณชายเยี่ยชื่นชอบ (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,539
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 371 ครั้ง
    5 มิ.ย. 63

ด้านจูเก่อเยี่ยอาการไอทุเลาลงแล้วก็กวาดตามองโดยรอบ แล้วชี้ชวนให้อี้เหวินเหอกับเสี่ยวชุนตามตนไป “แม่นางเหอ เสี่ยวชุนไปกัน ทางโน้นมีร้านอาหารที่ข้าชื่นชอบอยู่”

 

ทั้งอี้เหวินเหอและเสี่ยวชุนต่างเดินตามไปอย่างว่าง่าย ไม่นานทั้งสี่ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าภัตราหารเลื่องชื่อของเมืองแห่งนี้

 

ก้าวข้ามประตูเข้าไปเพียงครึ่งก้าว ก็มีเสี่ยวเอ้อร์แต่งตัวดีแต่คงเอกลักษณ์ด้วยการมีผ้าพาดอยู่บนบ่าข้างหนึ่งวิ่งมาต้อนรับด้วยกิริยาท่าทางกระฉับกระเฉงคล่องแคล่ว “เชิญขอรับ มิทราบว่าพวกท่านได้จองโต๊ะเอาไว้หรือไม่ แล้วมากันกี่คน”

 

เฉาข่งเฮ่อก้าวออกมา ตอบพลางยกเครื่องหมายชนิดหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ “สี่คน ส่วนโต๊ะที่จอง นี่”

 

เพียงเห็นเครื่องหมายของเฉาข่งเฮ่อ ท่าทีที่อ่อนน้อมอยู่แล้ว ก็พินอบพิเทายิ่งขึ้น ตัวที่โค้งให้อย่างถ่อมตน ยิ่งถูกกดลงจนแทบขนานกับพื้น “เชิญทุกท่านทางนี้ขอรับ เชิญ”

 

อี้เหวินเหอที่จับตาดูมาโดยตลอด ได้แต่รู้สึกข้องใจเล็ก ๆ แล้วเดินตามการนำทางของเสี่ยวเอ้อร์ผู้นั้นไป เมื่อถึงห้องรับรองนั้น ก็พบว่าเป็นโต๊ะขนาดใหญ่ที่มีรั้วรอบขอบชิด ให้ความรู้สึกเป็นส่วนตัวยิ่ง “ถึงแล้วขอรับ อีกสักประเดี๋ยวข้าจะนำชามาให้ และให้คนมาช่วยดูแลทุกท่าน”

 

จูเก่อเยี่ยที่เลือกนั่งลงที่มุมหนึ่งของโต๊ะ และกำลังจัดชายเสื้อรีบเปล่งเสียงห้ามปราม “ไม่ต้อง ข้าต้องการความเงียบสงบ”

 

เสี่ยวเอ้อร์ค้อมศีรษะรับ “ขอรับ และมิทราบว่าพวกท่านการสิ่งใดเป็นพิเศษหรือไม่ ส่วนเรื่องอาหารให้ข้าจัดสรรสิ่งที่ดีที่สุด หรือท่านต้องการสิ่งใดโดยเฉพาะ คุณชายโปรดสั่งมาได้เลยขอรับ”

 

ดังนั้นจูเก่อเยี่ยจึงทำท่าครุ่นคิด ชั่วอึดใจหนึ่งก็เรียกอี้เหวินเหอ “แม่นางเหอ พกสมุดประจำตัวมาหรือไม่”

 

อี้เหวินเหอผงกศีรษะ แล้วหยิบสมุดขึ้นมาชู ตั้งแต่ตัดสินใจเป็นผู้ดูแลของคุณชายเยี่ยท่านนี้แล้ว อี้เหวินเหอก็พกสมุดติดตัวเอาไว้เล่มหนึ่ง เอาไว้จดบันทึกว่าชายผู้นี้ชอบสิ่งใด ไม่ชอบสิ่งใด สิ่งใดต้องห้าม สิ่งใดสามารถทำได้ “นำมา”

 

ด้านเสี่ยวชุนเห็นคุณหนูหยิบสมุดจดบันทึกก็หยิบพู่กันและแท่นหมึกขึ้นมาฝนอย่างรู้หน้าที่

 

ทั้งสองคนเข้าใจอะไรได้อย่างรวดเร็ว จูเก่อเยี่ยจึงเริ่มเอ่ยปากพูดอีกครั้ง “จดและจำเอาไว้ให้ดี นี่เป็นสิ่งที่ข้าชอบ ทุกมื้อต้องมีอาหารจำพวกนี้อย่างน้อยสามถึงห้าอย่าง”

 

“ได้” อี้เหวินเหอผงกศีรษะ แต้มพู่กันกับหมึกพร้อมจรดตัวอักษรทุกเมื่อ

 

พอเห็นเช่นนี้ จูเก่อเยี่ยจึงเปล่งเสียงเอ่ยชื่ออาหารที่ตนชื่นชอบออกมา “ปลาสามรส เนื้อกวางผัดพริกสามสี ซีโครงหมูน้ำแดง ต้มเครื่องในแกะ หมูเส้นผัดพริกหยวก น้ำแกงเห็ดหูหนูขาว...”

 

เพียงชื่ออาหารสามชื่อแรกที่คุณชายเยี่ยเปล่งเสียงบอก ก็ทำเอามือของอี้เหวินเหอหยุดนิ่ง เขียนสิ่งใดต่อไปไม่ได้อีก ของพวกนี้... ล้วนเป็นของที่นางชอบทั้งสิ้น! 

 

อะไรจะบังเอิญเช่นนี้! 

 

อี้เหวินเหอเงยหน้าขึ้นมองบุรุษที่นางทราบเพียงว่าเขาคือคุณชายเยี่ยโดยไม่รู้ตัว

 

จูเก่อเยี่ยเห็นอี้เหวินเหอจดจ้องตนด้วยความแปลกใจก็เลิกคิ้วถาม ด้วยเสียงติดกวนประสาทคน “เป็นอะไรแม่นางเหอ ตกตะลึงในความรูปงามของข้าหรือ”

 

เอ่ยจบจูเก่อเยี่ยก็จัดชุดนิดๆ อย่างหลงตัว “นั่นสินะ ข้ารูปงามถึงเพียงนี้”

 

ความรู้สึกอ่อนอกอ่อนใจ พลันแล่นเข้าจู่โจมจิตใจของอี้เหวินเหอ จนต้องถอนหายใจอย่างสุดกลั้นครั้งหนึ่ง ทั้งหวิดจะเหลือกตาขึ้นมองฟ้า ดียิ่งนักที่ห้ามปรามตัวเองได้ทัน แล้วให้เขาพูดบอกสิ่งของที่ชื่นชอบอีกครั้ง “เฮ้อ! ท่านว่าอะไรนะ ชอบอะไรบ้าง ข้าจดไม่ทัน เอาตั้งแต่ต้มเครื่องในแกะ”

 

อากัปกิริยาถอนหายใจของอี้เหวินเหอทำให้จูเก่อเยี่ยรู้สึกหน้าเสียอย่างยิ่งยวด ไม่ตอบที่อี้เหวินเหอถาม แต่กลับไปซักถามเรื่องอื่นแทน “แม่นางเหอ เจ้าแสดงท่าทีเช่นนั้นหมายความว่าอย่างไร เหตุใดต้องถอนหายใจด้วย”

 

ครั้นถูกซักมากนัก อี้เหวินเหอก็วางพู่กันลงบนที่วางแท่นหมึก ตบมือลงบนโต๊ะทีหนึ่งอย่างมีอารมณ์ “คุณชายเยี่ย!”

 

จูเก่อเยี่ยชะงักกึก ย่นคอลงนิดๆ แล้วถามด้วยเสียงเลิ่กลั่กกึ่งเกรงใจนิดๆ “ทำไมเจ้าต้องดุด้วย ข้า ๆ เป็นคนที่เจ้าต้องดูแลนะ”

 

อี้เหวินเหอเชิดหน้าขึ้น อย่างไม่กลัวเกรง “ก็ท่านเองมิใช่หรือ ที่ให้ข้าทำตัวตามสบายได้ เป็นทั้งสหายและผู้ดูและ ในเมื่อข้าเป็นสหาย เช่นนั้นท่านทำให้ข้ารู้สึกอยากจะถอนหายใจ ข้าก็จะถอน ทำให้ข้าไม่พอใจ ข้าก็จะแสดงท่าทีหงุดหงิดเช่นนี้แหละ ทำไมจะไล่ข้าไปรึ ไม่สิไล่ไม่ได้ เพราะระบุในสัญญาว่าห้ามยกเลิกสัญญาทั้งสองฝ่าย”

 

ฟังอี้เหวินเหอพูดรัวมาชุดหนึ่ง จูเก่อเยี่ยก็นั่งนิ่ง พูดเสียงอุบอิบ “นี่ข้าได้ผู้ดูแล หรือปีศาจร้ายกันแน่”

 

หูอี้เหวินเหอดีอยู่แล้วเป็นทุนเดิม ได้ยินก็ย่นจมูกใส่นิดๆ แต่เพราะคร้านจะต่อความให้ยาวยืด นางจึงกลับมาเรื่องเดิมต่อ “รีบพูดต่อเร็ว ข้าจะได้จดต่อ”

 

ดังนั้นจูเก่อเยี่ยจึงเอ่ยสิ่งที่ตนชอบออกมาอีกครั้ง และอี้เหวินเหอก็จดด้วยตัวอักษรที่เป็นระเบียบเรียบร้อย โดยมิได้ล่วงรู้เลยว่า ขณะที่ตัวนางก้มหน้าลงสนใจตัวอักษร และจดจำทุกสิ่งอย่างนั้น ใบหน้าจูเก่อเยี่ยมีความสุขมากเพียงใด

 

เช่นนี้แหละถึงเป็นเจ้า อี้เหวินเหอ...

 

อี้เหวินจดสิ่งที่คุณชายเยี่ยชื่นชอบเสร็จเรียบร้อยหลังจากเขาพูดจบไปเพียงเล็กน้อย แต่เพราะของที่เขาชอบมีมากเกินไป เกรงว่าสั่งมาครั้งเดียวจะกินไม่หมด อี้เหวินเหอจึงให้เขาเลือกมาห้าหกอย่าง “มีมากเกินไป ท่านเลือกมาสักห้าหกอย่างแล้วกัน”

 

ฟังจำนวนอาหารแล้ว แววตาจูเก่อเยี่ยก็ปรากฏแววความไม่ยินยอมขึ้น รีบต่อรองทันทีทันควัน “ห้าหกอย่างเองหรือ สิบอย่างได้หรือไม่” 

 

อี้เหวินเหอจึงขึงตามองโดยพลัน “ไม่ได้ ของที่ท่านชื่นชอบมีมากเกินไป ทั้งยังเป็นของที่กินมากไม่ได้อีกด้วย ขืนอาการไอ กับเหนื่อยง่ายของท่านไม่ทุเลาลง ท่านหมอได้มาโทษข้ากันพอดี ทุกวันนี้ก็จ้องข้าเขม็ง ราวกับจะเอาเข็มนับร้อยในมือมาจิ้มข้าเสียให้ตายแล้ว อีกอย่างท่านกินแค่คนเดียว จะสั่งไปทำไมตั้งเยอแยะ เปลืองเงิน!”

 

ข้อหลังถือว่าสำคัญมาก ถึงตัวอี้เหวินเหอจะเคยเป็นคุณหนูสูงศักดิ์ แต่ก็เป็นคนตระหนี่ถี่เหนียวอยู่พอประมาณ จะใช้เงินมากก็เพื่อตบหน้าคนก็เท่านั้น ในด้านความเป็นอยู่ส่วนตน นางกลับมัธยัสถ์อยู่ไม่น้อย ส่วนเรื่องการกินอยู่ของคุณชายเยี่ยผู้นี้ ช่วงสามเดือนก่อนที่นางเป็นผู้อาศัยก็พอจะรับรู้ได้บ้างว่าใช้จ่ายสิ้นเปลือง พอมาเป็นคนดูแลใกล้ชิดจึงทราบว่าใช้เงินเสียเปลืองยิ่งกว่าเปลือง 

 

ด้วยนางไม่รู้ว่าสภาพการเงินของคนผู้นี้จะขัดสนหรือมีปัญหาเมื่อใด จึงควรริเริ่มรู้จักประหยัดเสียตั้งแต่ตอนนี้ หากปล่อยปละละเลยไม่เอาใจใส่ไปเช่นนี้ เกรงว่าไม่ทันครบสามปี ทั้งนางทั้งคุณชายเยี่ยท่านนี้คงได้นั่งกอดคอขอทานอยู่ข้างทางเข้าสักวัน

 

จูเก่อเยี่ยเอามือหนุนแก้ม ใช้นิ้วเขี่ยน้ำชาที่ไหลมาจากก้นถ้วย วาดเป็นรูปยึกยือไร้ความหมาย ในเวลาเดียวกันก็บ่นเสียงงึมงำ “อะไรกัน แม้แต่อาหารการกินเจ้ายังห้ามปรามข้า ช่างสมเป็นอี้เหวินเหอเสียจริง แล้วข้ากินคนเดียวเสียที่ไหนกัน”

 

“คุณชายเยี่ย...”

 

ครั้นอี้เหวินเหอเงยหน้ามอง แล้วกระซิบเรียกชื่อเบา จูเก่อเยี่ยก็พูดชื่ออาหารมาห้าหกชื่ออย่างจำนน “ก็ได้ ๆ ห้าหกอย่างก็ห้าหกอย่าง! เสี่ยวเอ้อร์ เอาปลาสามรส หมูเส้นผัดพริกหยวก...”

 

เสี่ยวเอ้อร์ที่รอจดจำอยู่ ฟังจนครบก็พยักหน้า ขานรับเสียงหนึ่งแล้วจากไปจัดการให้โดยเร็ว “ขอบรับนายท่าน”

 

หายไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง อาหารห้าหกอย่างหน้าตาน่ากิน ก็ทยอยถูกนำมาจัดวางบนโต๊ะเตี้ยขนาดพอดีสี่คนนั่ง จูเก่อเยี่ยเห็นอาหาร หน้าตาก็ดีขึ้นมาทีละน้อย “อาหารมาแล้ว มาแล้ว”

 

เห็นท่าทีร่าเริง อี้เหวินเหอที่นั่งอยู่รีบลุกขึ้นยืน แต่จูเก่อเยี่ยก็โน้นตัวไปคว้ามือให้กลับมานั่งที่เดิม “นั่งสิ กินด้วยกัน”

 

ไม่เชื้อเชิญปากเปล่า จูเก่อเยี่ยยังลงมือคดข้าวให้อี้เหวินเหออีกด้วย “นี่ ข้าว”

 

ด้านอี้เหวินเหอรู้สึกงุนงงขึ้นมาไม่น้อย นั่งลงอย่างเงอะงะ เพราะช่วงระยะเวลาสิบกว่าวันที่ผ่าน เขาและนางมิเคบร่วมโต๊ะกันสักครั้งหนึ่ง มิทันได้ออกปากห้ามปราม จูเก่อเยี่ยก็คีบเนื้อปลาสามรสมาวางให้บนข้าว แล้วปากเร่งเร้า “กินเร็ว ข้าจะบอกให้ว่าพ่อครัวที่นี่ฝีมือดีมาก รสชาติล้วนอร่อย”

 

ตาอี้เหวินเหอหลุบมองอาหารร้อนๆ มีควันฉุยลอยกรุ่นอุ่นไอ ถึงหน้าตาจะดูแปลกไปจากแคว้นจิ้นไปบ้าง แต่โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นอาหารอย่างเดียวกัน ทั้งยังเป็นอาหารที่ตนชื่นชอบทั้งนั้น จึงอดกลืนน้ำลายเสียมิได้ อืม...หอมดีนะ

 

อาหารเหล่านี้ อี้เหวินเหอไม่ได้กินมาหลายเดือนแล้ว ได้กลิ่นหอมอยู่ตรงหน้าก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว อี้เหวินเหอจึงทรุดตัวลงนั่ง แล้วคีบเนื้อปลาที่ คุณชายเยี่ยคีบให้ขึ้นชิม “ก็ได้ ถือว่าท่านชวนข้าเองนะ แล้วอย่ามาหาเรื่องทวงบุญคุณข้าที่หลังอีก”

 

จูเก่อเยี่ยไหว่ไหล่ แล้วเขี่ยข้าวในชามของตนไปพลาง “ไม่อยู่แล้วน่า”

 

เพียงเนื้อปลาแตะปลายลิ้น รสชาติอร่อยทั้งโดดเด่นทำให้นัยน์ตาของอี้เหวินเหอเป็นประกาย แล้วยื่นมือไปคีบมาชิมอีกคำ ยิ่งกินยิ่งอร่อย อี้เหวินเหอก็กินได้อย่างไม่เคอะเขิน

 

เห็นอี้เหวินเหอกินอย่างมีความสุข จูเก่อเยี่ยก็เลื่อนชามอาหารให้เข้าใกล้นางอีกนิด บ้างก็คีบอาหารชนิดอื่นให้อีกด้วย “เป็นอย่างไรอร่อยใช่หรือไม่ ลองนี่ดู หมูเส้นนุ่มมาก ส่วนพริกก็หวานอย่าบอกใครเชียว”

 

อี้เหวินเหอรับมา ก่อนคีบใส่ปาก รสชาติหวานดังคำว่ากล่าวทำให้นางตาโตนิดๆ แล้วพยักหน้าให้คุณชายเยี่ยยีนยันว่ารมือพอครัวท่านนี้ดีจริงๆ “อร่อยจริง ๆ ด้วย ยอมรับๆ”

 

“อร่อยก็กินเยอะอีกหน่อย” จูเก่อเยี่ยยิ้มละมุนละไมตลอดเวลา แล้วลงมือกินอาหารในส่วนของตนบ้าง 

 

อันที่จริงแล้ว ของพวกนี้จูเก่อเยี่ยไม่ถึงกับรังเกียจแต่ก็ไม่ได้ชื่นชอบเช่นกัน ทว่าขอให้อี้เหวินเหอกินแล้วมีความสุข 

 

เพียงเท่านี้จูเก่อเยี่ยก็สุขจนล้นหัวใจแล้ว...

 

มื้ออาหารอันแสนเรียบง่ายจบลงในช่วงระยะเวลาไม่นานจากนั้น ขณะที่ทั้งหมดเตรียมจะลุกแล้วจากโรงเตี๊ยมไปอยู่รอมร่อ จูเก่อเยี่ยก็เปล่งชวนให้ผู้คนตระหนก “แม่นางเหอ ข้าลืมบอกสิ่งที่ข้าชื่นชอบอย่างหนึ่งไปแล้ว”

 

อี้เหวินเหอที่ถูกเสียงของจูเก่อเยี่ยเล่นงานเสียแทบสะท้านสะเทือนชำเลืองตามองนิดๆ ก่อนสั่งให้เสี่ยวชุนเตรียมหมึก เรียบร้อยแล้วก็รอจดของที่คุณชายเยี่ยชื่นชอบอย่างสุดท้าย “เสี่ยวชุนเตรียมหมึก เชิญคุณชายเยี่ยกล่าวมาได้”

 

จูเก่อเยี่ยพินิจมองอี้เหวินเหอซึ่งอยู่ในท่วงท่าเตรียมพร้อม ก่อนเอ่ยของที่ตนชื่นชอบออกไป “อี้เหวินหอ”

 

คิ้วอี้เหวินเหอเลิกขึ้นน้อยๆ ก่อนเงยหน้าขึ้นมอง “เรียกข้าทำไมหรือ แล้วเหตุใดท่านถึงยังไม่เอ่ยถึงสิ่งที่ชอบกัน”

 

ได้ยินดังนี้จูเก่อเยี่ยจึงเอ่ยเพิ่มไปอีกประโยค “ของที่ข้าชอบสิ่งสุดท้ายก็คือ อี้เหวินเหอ เจ้านั่นแหละ”

ทุ่มเททุกอย่างเลยจ้าคุณชายเยี่ย 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 371 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #525 Adalyn (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2563 / 06:22
    ไรท์แต่งนิยายได้เข้ากับอิมเมจพี่จ้านมากจิงๆ

    เจอความกวนของพี่เยี่ย หน้าพี่จ้านก็ลอยมาทุกตอนเลยค่าาาาา
    #525
    0
  2. #488 K@NomJeeB (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2563 / 14:19

    หยอดเยอะๆ เหอเอ๋อร์จะได้หวั่นไหว
    #488
    0
  3. #384 Numtanthitiya (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 12:27
    แหมมมมมม
    #384
    0
  4. #382 foreverafter (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2563 / 12:02
    บอกตรงๆกันเลย รักเอง เจ็บเอง ยืนอกรับ แมนมากมาก ต่อไปก็รอว่าอี้เวินเหอจะตัดใจจากคุณชายเซียวได้แค่ไหน
    #382
    0
  5. #372 wilainat27 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 22:22
    อ่อยขนาด กินผู้เลยน้อง
    #372
    0
  6. #365 phansarakam (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2563 / 22:13

    แหมมมมมม ไม่ข่อยจะอ่อยเลนะ คุณชายเยี่ย

    #รอนะคะรีบมาต่อนะเออ
    #365
    0
  7. #362 orawanlotkaeo (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 12:09
    แหมๆคุณชายเยี่ยทุ่มหมดหน้าตักรึยัง...คุณชายสายอ่อย
    #362
    1
    • #362-1 and4(จากตอนที่ 31)
      7 มิถุนายน 2563 / 22:45
      มาวะ คุณชายเยี่ยเริ่มรุกละจ้า รุกแบบไม่ให้อี้เหวินเหอได้ทันตั้งตัวกันเลยทีเดียว คำว่าผู้ดูแลในความหมายของคุณชายเยี่ยคือผู้ดูแลหัวใจหรือป่าวน้าาาา
      #362-1
  8. #361 ปุ๊กปุ๊ก (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 09:30

    ละมุนมากพ่อ ขอแค่น้องมีความสุข พ่อก็อิ่มแล้ว
    #361
    0
  9. #360 PakapornRukrit (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 02:19

    อยากเห็นฉากป่วยแล้วอ้อนนางเอก หรือว่าแกล้งป่วยเรียกร้องความสนใจจากนางเอกบ้างอะ
    #360
    0
  10. #359 Mugiwara2416 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2563 / 02:10
    งืออออออ
    #359
    0
  11. #358 Taksina_Tangkwa (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 22:57
    น้องจะตกใจจนคายอาหารไหมนั่น
    #358
    0
  12. #357 usaonly (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 22:34

    น้องเหอคุณชายเยี่ยทุ่มเททั้งกายและใจขนาดนี้ ถ้าไม่ตกลงปลงใจกับเขาก็ขอให้บอกนะ พวกรีดเดอร์ทั้งหลายพร้อมใจกันปลอบใจพี่เขาอยู่แล้ว *_*

    #357
    0
  13. #356 ladawan5566 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:51
    โอ๊ย!!!!ตายๆๆๆๆ
    #356
    0
  14. #355 Kapookkapui (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 21:00

    เขินแทนน้องเหอเลย
    #355
    0
  15. #354 InthiraP (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:51

    อ๊ายยยย...ของที่ชอบที่สุด https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-06.png

    #354
    0
  16. #353 impyao (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:44
    ใจบางมากจ้า ไรทฺ์
    #353
    0
  17. #352 TKpupae0127 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:18

    คุณชายเยี่ย ท่านออกตัวแรง น้องคงอดใจสั่นไม่ไหว
    #352
    0
  18. #351 NanNilaphan (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:12
    พี่เยี่ยรุกหนักมากกกกกน้องเหอหวั่นไหวบ้างมั้ยยยยรีบเปิดใจอยากเหนน้องมีความสุขจิงๆสักที
    #351
    0
  19. #350 far_28 (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 20:03
    เเรงมากค่ะพี่เยี่ยย เอาน้องละลายเลยย
    #350
    0
  20. #349 R.KUNLAYA (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:47
    งุ้ยยยน ขุนพี่ แรงมากกกก เขินตัวบิด
    #349
    0
  21. #348 tuktahiper (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:46
    รุกแล้วเขารุกหนักมากกกกกกกกกก!!!!!
    #348
    0
  22. #347 supakornseanla (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:42
    ครั้งนี้พี่เยี่ยทุ่มหมดหน้าตักล่ะนะ
    #347
    0
  23. #346 Kungui (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2563 / 19:36
    หลงคุณชายเยี่ยแล้ววว
    #346
    0