เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 3 : สอง วันร่วมสกุล (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,382
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 284 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

สอง

วันเข้าร่วมสกุล

 

เป็นไปอย่างที่อี้เหวินเหอคาดเดาอย่างไม่ผิดเพี้ยน เซียวอีอยู่กับเสิ่นเซียงมี่จริงๆ เพลานี้รองเจ้ากรมคลังหนุ่มกำลังเคาะบานประตูเรียกเสิ่นเซียงมี่ที่อยู่ภายใน ด้วยเสียงทุ้มละมุนละไม “เซียงมี่ เจ้าออกมาเถิด ได้โปรดฟังข้าอธิบายก่อน”

 

จากคำบอกเล่าของสาวใช้คนสนิทฉาฉา หลังเสิ่นเซียงมี่ทราบเรื่อง การหมั้นหมายของเซียวอีและอี้เหวินเหอ ก็เอาแต่เก็บตัวไม่พูดไม่จา แม้แต่สำรับอาหารก็ไม่รับเข้าไป “เซียงมี่ ได้โปรดเถิด เจ้าออกมาฟังข้าอธิบายก่อน”

 

กระแสเว้าวอนของเซียวอี แทบทำให้เสิ่นเซียงมี่ใจอ่อน ทว่าความน้อยอกน้อยใจก็มีมากเกินไปจึงแสร้งฝืนทำจิตใจแข็ง ไม่ยอมฟังคำเรียกนั้น “ท่านรองเจ้ากรมคลังได้โปรดกลับไปเถิดเจ้าค่ะกลับไปอยู่กับคู่หมั้น ไม่สิ ว่าที่ฮูหยินของท่านเสียเถิด”

 

คำพูดของเสิ่นเซียงมี่ทำให้ใจของเซียวอีเจ็บปวดอย่างยิ่งยวด “เซียงมี่ได้โปรดฟังข้าหน่อยเถิด เจ้าไม่รักข้าแล้วหรืออย่างไรกัน”

 

ใจเสิ่นเซียงมี่เจ็บหนึบ เปิดประตูออกมาเผชิญหน้ากับเซียวอีด้วยแววตาชุ่มฉ่ำน้ำ แล้วว่ากล่าวตัดพ้อด้วยหัวใจที่ร้าวราน “รักท่านหรือเจ้าคะ รักแล้วอย่างไร ในเมื่อสุดท้ายท่านก็แต่งงานกับผู้อื่นอยู่ดี ข้าต่างหากที่ควรย้อนถามท่าน ไหนท่านบอกว่ารักข้า แต่เหตุใดท่านถึงจะแต่งให้ผู้อื่นกัน”

 

หลายวันก่อนชายคนนี้รับปากเป็นมั่นเหมาะว่าจะแต่งกับนาง ทว่าเพียงชั่วข้ามคืน ข่าวที่เขาจะแต่งกับคุณหนูอี้เหวินเหอแห่งจวนกั๋วกงก็แพร่สะพัดไปทั่ว

 

เซียวอีเห็นว่าขืนปล่อยไปคงไม่ได้การ เสิ่นเซียงมี่จะเข้าใจเขาผิดไปเสียเปล่า จึงรีบก้าวเข้าไปอธิบาย “เซียงมี่ เจ้ากำลังเข้าใจข้าผิด” 

 

เสิ่นเซียงมี่ถอยเท้าหนี แล้วหันหน้าหนีหมายเดินออกไปด้านนอก ทว่าเซียวอีก็ไวกว่า คว้ามือของเสิ่นเซียงมี่ไว้ แล้วดึงนางเข้าอ้อมกอด “เซียงมี่ เจ้าฟังข้าก่อน”

 

“ปล่อยข้านะเจ้าคะ ท่านรองเจ้ากรมคลังปล่อยข้า ปล่อย” เสิ่นเซียงมี่เองก็ขัดขืนเช่นกัน แต่มีหรือแรงขออิสตรีจะทัดทานแรงของบุรุษได้ คล้ายหลังจากนั้นไม่นาน ตัวนางก็ถูกกักขังอยู่ในอ้อมกอดของเซียวอี “ท่านรองเจ้ากรมคลังได้โปรดปล่อยข้าเถิดเจ้าค่ะ ปล่อยข้า ปล่อยคนต่ำต้อยเช่นข้าไปเสีย”

 

แน่นอนว่าเซียวอีไม่ยอมปล่อยมือ ทั้งยังดึงตัวของเสิ่นเซียงมี่มาจุมพิตด้วยความรักอีกด้วย “ข้าไม่ปล่อยเจ้าไปเป็นอันขาด ข้ารักเพียงเจ้า รักเพียงแค่เจ้าคนเดียวเท่านั้น การแต่งงานกับหญิงผู้นั้น ก็เพราะนางใช้เล่ห์เหลี่ยม ให้กั๋วกงมาบีบบังคับท่านปู่และท่านย่าของข้า เพราะนางต้องการจะเอาชนะข้า”

 

ฝ่ายสาวใช้อย่างฉาฉา เห็นท่านรองเจ้ากรมคลังแสดงความรักต่อคุณหนูไม่ปิดบัง ก็รีบเลี่ยงออกไปด้านนอกพร้อมปิดประตูลงอย่างรู้หน้าที่

 

เสิ่นเซียงมี่เห็นเข้าก็กรีดร้องเสียงหลง “ฉาฉา เจ้าจำอะไร เปิดประตูเดี๋ยวนี้นะ เปิด อะ อื้อ”

 

กรีดร้องได้ชั่วประเดี๋ยวหนึ่ง เซียวอีก็รุกเข้าจุมพิตขณะเดียวกันก็ตวัดอุ้มเสิ่นเซียวอีพาไปยังเตียงนอน แล้วเอ่ยอย่างมุ่งมั่น “ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นว่าข้ารักเจ้าเพียงใด”

 

ตาเสิ่นเซียงมี่เบิกกว้าง ยื่นมือผลักไสขัดขืน “ข้าไม่เชื่อ หากท่านไม่มีใจให้นาง มีหรือจะยืนยอมตกปากรับคำง่ายถึงเพียงนี้ อ้อ ใช่สินะเจ้าคะ นางเป็นถึงหลานสาวของกั๋วกง รู้จักกับท่านมาตั้งแต่ยังเล็ก มิใช่ข้าที่เป็นหญิงสาวต่ำต้อย สกุลไร้ชื่อเสียง บิดาก็เป็นเพียงแค่ขุนนางชั้นปลายแถว แม้กระทั้งตอนนี้ท่านคิดหักหาญน้ำใจข้า”

 

เซียวอีชะงักงันไป แล้วดึงเสิ่นเซียงมี่เข้ามากอด “ไม่เซียงมี่ ข้าไม่เคยรักนาง ไม่เคยรักจริงๆ ข้ารักแต่เพียงเจ้า”

 

“ข้าไม่เชื่อเจ้าค่ะ ข้าไม่เชื่อ ท่านรู้จักกับนางมาตั้งแต่เด็ก มีหรือที่จะไม่หลงรักนาง อี้เหวินเหอคนนั้นทั้งงดงาม ทั้งสูงส่ง ต่างกับข้าราวฟ้าดิน ข้าไม่มีอะไรสู้นางได้เลย” เสิ่นเซียงมี่ส่ายหน้า ด้านความงดงาม นางก็มิอาจสู้ได้ หากพูดถึงสถานะ นางยิ่งต้อยต่ำ

 

ฟังเสิ่นเซียงมี่พ้อทั้งน้ำตา เซียวอีก็เชยคางมนให้สบตา “เจ้าสู้นางได้ เพราะทั้งหัวใจ ข้ามีแต่เจ้าเท่านั้น”

 

น้ำตาหยาดใส กลิ้งหล่นจากดวงตาเสิ่นเซียงมี่ ก่อนนางจะร้องไห้โฮออกมา “ฮึก..ฮือ รักข้า แล้วอย่างไร รักแล้วอย่างไร สุดท้ายท่านก็ต้องแต่งกับนางอยู่ดี”

 

มือของเซียวอีกุมกระชับกับมือของเสิ่นเซียงมี่ “ถูกต้องที่ข้ามิอาจไม่แต่งกับอี้เหวินได้ แต่ข้าไม่รักนางได้”

 

คำพูดของเซียวอีหนักแน่นนัก จนเสิ่นเซียงมี่ในสั่นคลอน นางค่อยๆยกตัวขึ้นจุมพิตเซียวอีอย่างใจกล้า “ข้ารักท่าน”

 

ความอดทนของเซียวอีพลันทลายลง เขาจึงตัวเสิ่นเซียงมี่เข้าสู่อ้อมกอด มอบจุมพิตให้อย่างร้อนแรง ครั้งนี้เสิ่นเซียงมี่ไม่ขัดขืน ให้ความร่วมมือแต่โดยดี

 

พายุรักของเซียวอีทั้งดุดันและรุนแรงนัก คล้ายกับจะพร่ำบอกว่ารักนางเพียงใด “เซียงมี่ข้ารักเจ้า ข้ารักเจ้า”

 

เซียวอีกระซิบด้วยสุ้มเสียงทุ้ม หลังจากเกร็งตัวกระแทกเข้าสู้ความอ่อนละมุนเป็นครั้งสุดท้าย ก็ทิ้งตัวลงด้านข้าง ดึงเสิ่นเซียงมี่เข้าสู้อ้อมกอด เขาบรรจงจูบขมับซับเหงื่อเม็ดเป้งตามไรผมให้อย่างอ่อนโยน “เซียงมี่ข้ารักเจ้า รักเจ้า”

 

“...” เสิ่นเซียงมี่นอนนิ่งในอ้อมแขนของเซียวอี ดวงหน้างดงามยังคงเศร้าสร้อย “รักแล้วอย่างไร สุดท้ายวันแต่งงานท่านก็ต้องไปอยู่กับสตรีผู้นั้นอยู่ดี”

 

มือเซียวอีโอบกระชับรอบเอวคอดกิ่ว ให้คำมั่นสัญญาด้วยความหนักแน่น “วันนั้นข้าจะอยู่กับเจ้า ข้าจะไอยู่กับนาง”

 

แววตาเสิ่นเซียงมี่ไหววูบ ก่อนบ่ายหน้าหนีไปทางอื่นอย่างไม่เชื่อคำพูด “ท่านโกหก ไม่มีทางที่ท่านจะไม่อยู่กับนาง”

 

“ข้าไม่ได้โกหก วันนั้นข้าไม่เพียงแค่จะไม่อยู่กับนาง แต่ยังจะไม่ไปรับนางอีกด้วย”

 

ในเมื่อนางมารอี้เหวินเหอคนนั้น คิดไม่ซื่อ เล่นเล่ห์เพทุบาย เซียวอีก็ไม่จำเป็นต้องไว้หน้า ในเมื่อนางอยากแต่งเข้าสกุลเข้านัก ก็ให้นางแต่งเข้ามา ทว่าเจ้าบ่าวอย่างเขาจะไม่ไปร่วมพิธี

-----------------------

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 284 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #507 echoesofsilence (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2563 / 11:19
    น่าจะไม่ใช่พระเอกล่ะมั้ง ถ้าใช่ถือว่าคนเขียนใจเด็ดที่กล้าใส่ฉากพระเอกได้กับนางรองก่อน ปกติคนอ่านทั่วไปรับไม่ค่อยได้กัน ส่วนถ้าพูดตามสถานการณ์เรากลับเวทนาเซียงมี่ คนรักจะไปแต่งงานแล้วยังมาเนียนได้เสียทั้งที่ต้องแต่งอีก เวทอะมุมนี้ ใครจะใจแข็งกับคนรักได้ไง งานนี้ผิดที่ผช.
    #507
    0
  2. #480 salapaona (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2563 / 18:25
    เรื่องราวเริ่มซับซ้อนแล้วซิ
    #480
    0
  3. #465 Maya2501 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2563 / 09:06
    สงสารน้อง
    #465
    0
  4. #420 poonchanit (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 มิถุนายน 2563 / 15:04
    ไม่มีคนดีสักคน แล้วแต่มุมมองของเจ้าตัว
    #420
    0
  5. #274 hatepolice (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2563 / 11:11

    อ้าว มาได้กะอีกคนก่อนจะแต่งงานแบบนี้ หว๋าย หน้าไม่อายจริง ๆ เลย หญิงโฉดชายชั่ว

    #274
    1
    • #274-1 Ratphak(จากตอนที่ 3)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:46
      ใช่ค่ะโฉดชั่วววว
      #274-1
  6. #135 orn2515 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 20:26
    น่าสงสารนางเอกเป็นเจ้าสาวคอยเก้อ
    #135
    1
    • #135-1 Ratphak(จากตอนที่ 3)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:01
      เจ้าบ่าวหนีไปอยู่กับผู้หญิงอื่น
      #135-1
  7. #128 krathi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2563 / 18:09
    ขอบคุณค่ะ
    #128
    1
    • #128-1 Ratphak(จากตอนที่ 3)
      17 พฤษภาคม 2563 / 18:57
      ขอบพระคุณที่มาติดตาม่านเช่นกันค่ะ
      #128-1
  8. #2 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 19:00

    5555 ยังไม่แต่งงาน ว่าที่สามีก็นอกใจแล้ว หรีอว่าชอบเป็นฮูหยินเอก สามีก็แต่งสุดที่รักเป็นฮูหยินรอง เดี๋ยวมีอนุ หนึ่ง สอง สาม สี่ เต็มจวน หลังบ้านก็ไม่สงบสุขแล้ว เพราะจะมีความลำเอียงจากสามีที่ไม่รักตัวเอง และความริษยาของเหล่าอนุ ถ้าแต่งแล้วก็รักษาตัวให้ปลอดภัยจากสุดที่รักของสามี นางมารของเราไม่ได้รับความยุติธรรมแน่ๆ แล้วค่อยขอหย่าขาดไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ ไม่ควรทนอยู่กับกับคนที่ไม่รักเรา เดี๋ยวจะแก่เกินตั้งตัว ลางบอกเหตุเกิดขึ้นแล้ว

    #2
    1
    • #2-1 Ratphak(จากตอนที่ 3)
      2 พฤษภาคม 2563 / 07:54
      วังวนทุกข์ระทมมากๆเลยค่ะ
      #2-1
  9. #1 qxmxi_ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 18:59
    คนนี้พระเอกตัวจริงหรอคะ
    #1
    1
    • #1-1 Ratphak(จากตอนที่ 3)
      2 พฤษภาคม 2563 / 07:53
      ให้เดาค่ะ แต่เลวขนาดนี้ใช่เหรอออ?
      #1-1