เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 24 : สิบเอ็ด การตัดสินใจของอี้เหวินเหอ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,317
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 391 ครั้ง
    27 พ.ค. 63

 

สิบเอ็ด

ข้อเสนอของคุณชายเยี่ย

“คุณชายเจ้าคะ คุณชาย”

 

เนื่องจากจูเก่อเยี่ยก่อนหมดสติ เดินไปได้ไม่ไกลนัก ดังนั้นสุ้มเสียงโหวกเหวกเอ็ดอึงของสาวใช้อี้เหวินเหอจึงได้ยินทั้งสิ้น คิ้วนางขมวดเล็ก ๆ อย่างสนใจใคร่รู้ต่อสภาพด้านนอก ทว่านางมิอาจสอบถามผู้ใดได้ เนื่องจากสาวใช้ที่อยู่รายรอบหลังได้ยินเสียงเออะของคนด้านนอก ก็ต่างเร่งร้อนออกไปกันหมด

 

คุณชายเจ้าคะ คุณชาย” เสียงคุ้นหู หนึ่งดังแว่วมา อี้เหวินเหอก็ทำได้เพียงขยับหน้ามอง ถึงจะไม่มีผู้ใดมาชี้แจง ก็พอจะทราบได้ว่า เพลานี้คงเกิดอะไรขึ้นกับคุณชายเยี่ยเจ้าสำราญผู้นั้น

 

“เจ้ารีบไปตามหมอเร็ว เร็วสิ”

 

ฟังน้ำเสียงแตกตื่นลนลานหลายสายดังสวนกันไปมาอยู่พักใหญ่ เสียงฝีเท้าเหล่านั้นก็ห่างออกไปในที่สุด รออยู่นานทีเดียว กว่าสาวใช้จะทยอยกลับมา อี้เหวินเหอจึงไม่รอช้า รีบสอบถามทันที “ขอถาม มิทราบว่าด้านนอกเกิดอะไรขึ้นหรือ คุณชายเยี่ยเป็นอะไร”

 

สาวใช้นางหนึ่งก้าวออกมารายงานด้วยท่าทีนบนอบยิ่ง “เรียนแม่นาง คุณชายเยี่ยกะอักโลหิตแหมดสติไปเจ้าค่ะ ตอนนี้ท่านหมอกำลังตรวจดูอาการอยู่”

 

อี้เหวินเหองงงันไปเล็กน้อย นึกย้อนไปถึงเครื่องหน้าดูดีตามแบบฉบับของบุรุษรปงามแล้ว ก็พบว่ามีเค้าของความเหนื่อยล้าแฝงอยู่ แต่เพราะรังสีของรอยยิ้มและท่าทีเสเพลมีมากจนเกินไป จึงกลบเร้นสายตาผู้คนไปได้กว่าค่อน “เช่นนั้นหรอกหรือ ขอบใจพวกเจ้ามาก”

 

สาวใช้ตัวอ่อนยิ่ง ได้ยินคำขอบคุณก็รีบย่อตัวลง “แม่นางโปรดอย่างได้เกรงใจเจ้าค่ะ ท่านเป็นแขกของคุณชายเยี่ย เปรียบเสมือนนายของพวกบ่าวเช่นข้า”

 

“...” อี้เหวินเหอยิ้มให้นิด ๆ ก่อนลดตัวลงนอนอีกครั้ง ใจจริงอี้เหวินเหอก็อยากจะซักถามให้มากกว่านี้ แต่เพราะเกรงว่าจะเป็นการละลาบละล้วงเกินไปจึงเก็บงำความต้องการนั้นเอาไว้ก่อน คิดว่ารอให้คุ้นชินอีกสักหน่อย จึงค่อยสอบถามเรื่องราวภายนอก รวมไปถึงตัวตนของคุณชายเยี่ยผู้นั้นด้วย

 

รออยู่สามวันอี้เหวินเหอจึงเริ่มเอ่ยปากถามถึงเรื่องราวต่างๆ โดยเริ่มแรกเรื่องที่นางถามคือเรื่องราวของโลกภายนอก “พวกเจ้า มิทราบว่าตอนนี้ภายนอกเป็นอย่างไรบ้าง”

 

“มิทราบว่าภายนอกของส่วนใดเจ้าค่ะ” สาวใช้ยังคงมีท่าทีนบน้อมเช่นเคยถามกลับ เพราะภายนอกนั้นกว้างใหญ่ยิ่งนัก หากไม่ระบุให้ชัดเจนเกงว่าพวกนางคงมิอาจเล่าไดหมด

 

นิ่งไปชั่วอึดใจ อี้เหวินเหอจึงระบุให้ขอบเขตให้ชัดจนขึ้น “เมืองหลวง แคว้นจิ้น ที่นั้นเป็นอย่างไรบ้าง”

 

ใจความระบุชัดเจนขึ้น สาวใช้ก็ตอบไปพลางช่วยดูแลอี้เหวินเหอที่ขยับเนื้อตัวได้ยากลำบากไป “เมืองหลวงแคว้นจิ้นเงียบสงบดีเจ้าค่ะ ค้าขายรุ่งเรือง อ้อ เห็นว่าวันนี้ขบวนที่ไปแคว้นฉีกลับมาแล้วนะเจ้าคะ”

 

ถึงเรื่องนี้จะไม่ใช่เรื่องที่อี้เหวินเหออยากรู้นัก แต่ก็ต้องแสร้งพยักหน้าหงึกหงักเสียมิได้ “เช่นนั้นหรอกหรือ แล้วมีเรื่องอื่นๆอีกหรือไม่”

 

“เรื่องอื่น ๆ” สาวใช้ทำท่าครุ่นคิด แล้วถามเพื่อหาข้อกระจ่างอีกนิด “เรื่องอะไรเจ้าคะ รบกวนแม่นางชี้แจงได้หรือไม่”

 

ลังเลใจอยู่นานทีเดียวกว่าอี้เหวินเหอจะตอบออกไป “เรื่องของพวกขุนนาง”

 

กล่าวออกไปแล้วอี้เหวินเหอก็รู้สึกว่าบรรยากาศในห้อง คล้ายกับหดรัดตัวขึ้น จนทำให้เริ่มหายใจไม่ออก ทั้งยังรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ขึ้นมา ขณะที่นาง คิดจะหาข้อแก่ตัวว่าเหตุใดถึงถามเรื่องขุนนาง เสียงทุ้มเจือปนไปด้วยความเจ้าสำราญก็ลอยผ่านม่านสีอ่อนเข้ามาชุดหนึ่ง “มิทราบว่าเหตุใดถึงใคร่รู้ในเรื่องของขุนนางกัน”

 

อี้เหวินนเหอสะดุ้งนิดๆ รีบเอี้ยวตัวมอง ก็พบว่าเบื้องหลังม่าน เห็นเป็นคุณชายเยี่ยกำลังยื่นโบกพัดด้วยท่าทีของบุรุษเจ้าสำราญเช่นเคย

 

“คุณชายเยี่ย!” เพราะเขามาปุบปับ จนอี้เหวินเหอไม่รู้ตัว เสียงเรียกขานจึงก่ำกึ่งค่อนไปทางคนตระหนกตกใจอยู่ไม่น้อย

 

ฝ่ายสาวใช้ที่ช่วยอี้เหวินเหอแต่งตัวจนเรียบร้อยแล้ว รีบถอยก้าวห่างออกมาจากเตียง จัดการรม่านขึ้น แลวถอยออกไปอย่างรู้หน้าที่ “ขอน้อยขอตัวเจ้าค่ะ”

 

สาวใช้ทำอะไรรวดเร็วยิ่ง เพียงชั่วประเดี๋ยวถัดมา หอนอนแห่งนี้ก็มีเพียงอี้เหวินเหอและคุณชายเยี่ยแล้ว

 

สำหรับอี้เหวินเหอ ตอนนี้นับว่าสถานการณ์ประดักประเดิดยิ่ง เพราะเกรงว่าจะเผยพิรุธที่มาของตนเองเข้า “เอ่อ..คุณชายเยี่ย ท่านหายดีแล้วหรือ”

 

“แน่นอนสิ ถ้าไม่ดีขึ้นแล้วจะโผล่หน้ามาเยี่ยมเยียนเจ้าได้หรือ” จูเก่อเยี่ยตอบ เขาอมยิ้มไม่เผยฟันเรียงซี่เช่นเคย ยืนพิศดวงงดงามของอี้เหวินเหออยู่ชั่วอึดใจ ก็เดินไปดึงม้านั่งตัวหนึ่งมาวางข้างเตียง หลังจากหย่อนก้นลงนั่งแล้วก็เอามือหนุนคาง ถามซ้ำด้วยประโยคไม่ผิดเพี้ยนไปจากเดิม “มิทราบว่าเหตุใดถึงใคร่รู้ในเรื่องของขุนนางกัน”

 

ตอนแรกอี้เหวนเหอไม่กล้าสู้สบสายตา แต่หลังจากรวบรวมความคิดอยู่ระยะหนึ่งก็เงยหน้าตอบด้วยท่าทางลื่นไหล ผิดกับเมื่อช่วงก่อนราวคนละคน “นี่เป็นวิสัยทั่วไปของอิสตรีในห้องหอ วันๆเรียนแต่เย็บปักถักร้อย น่าเบื่อยิ่งนัก หากจะมีเรื่องให้สนุกสนานก็เรื่องลับหลังบ้านของพวกขุนนางนี่แหละ”

 

ฟังคำอธิบายลื่นไหลแล้วจูเก่อเยี่ยก็ผงกศีรษะนิดๆ แล้วร้องอ้อออกมาคำหนึ่ง “อ้อ...อย่างนี้นี่เอง สตรีแคว้นจิ้นนี่ชอบยุ่งเรื่องชาวบ้านถึงเพียงนี้เชียวหรือ เลื่อมใส...เลื่อมใส”

 

เพียงจูเก่อเยี่ยพูดจบอี้เหวินเหอก็รู้สึกเลื่อมใสในคนผู้นี้เช่นกัน ทั้งยังรู้สึกคล้ายมีคนเอาไม้หนามาฟาดเข้าที่กลางใบหน้าเต็มแรงอีกด้วย คนอะไรเจอกันกี่ครั้ง ถึงคงท่าทีกวนโมโหได้เก่งกาจเช่นนี้ “ใช่แล้ว สตรีเช่นเราก็ทำได้เพียงเท่านี้”

 

อี้เหวินเหอพูดจบ สีหน้าจูเก่อเยี่ยก็ปรากฏความไม่เห็นพ้องขึ้นมาทันที แต่เพียงพริบตาก็สลัดท่าทีนั้นไป กลายเป็นครุ่นคิดถึงเรื่องขุนนางในแคว้นจิ้น “อย่าดูถูกอะไรเช่นนี้ สตรีทำอะไรได้มากกว่านั้นเยอะ เอาละ... แต่ในเมื่อแม่นางอยากรู้ เช่นนั้นข้าก็จะเล่า เรื่องของขุนนางใช่หรือไม่ เอ...พักนี้แคว้นจิ้นมีเรื่องอะไรบ้างนะ ที่เป็นเรื่องลับๆคาว ๆ...”

 

ด้านอี้เหวินเหอรอฟังด้วยหัวใจที่หดรัด เพลานี้ชีพจนทั้งเนื้อตัวเต้นกี่ครั้งนางล้วนได้ยินอย่างชัดเจนทั้งสิ้น

 

สีหน้าร้อนรนใคร่รู้เหล่านี้ ล้วนไม่หลุดรอดสายตาของจูเก่อเยี่ยไป เขาเอามือหนุนคาง หยุดคิดอยู่หลายชั่วอึดใจแล้วจึงตอบออกไปว่า “อ้อ...ที่เห็นว่าน่าสนใจอยู่ก็คงเป็นเรื่องการตายของฮูหยินใหญ่ของรองจ้ากรมคลังเซียวอี อ่า...เห็นคนเล่าลือกันว่าสภาพไม่น่าดูชมนัก เนื้อตัวบวมฉุ ทั้งยังเปื่อยยุ่ยดังเนื้อตุ๋น หนอนไต่ยั้วเยี้ย กระดูกโหน่งแก้มปูดโปน ฮึย...น่ากลัวที่สุด”

 

บรรยายสภาพศพแล้ว จูเก่อเยี่ยก็แสดงสีหน้าขนลุกขนพอง

 

“ตายแล้วหรือ” อี้เหวินเหอออกจะอึ้งอยู่บ้าง จึงไม่ได้สังเกตเห็นว่าเพลานี้หลังจากจูเก่อเยี่ยเห็นท่าทีของนางแล้ว ดวงตาปรากฏแววเศร้ามากเพียงใด

 

“อืม...ตายแล้ว” จูเก่อเยี่ยที่เลี่ยงนำพัดขึ้นเคาะกับสันจมูกผงกศีรษะขานรับดังอืม ด้วยเกรงว่าข่าวนี้จะทำให้อี้เหวินเหอเศร้าโศกเกินไปจนร่างกายทรุดหนักอีก จึงกล่าวเสริมเรื่องของเสี่ยวชุนเข้าไป “แต่ในโชคร้ายยังคงมีโชคดี ในการลอบโจมตีครั้งนี้ ถึงจะสูญเสียอี้เหวินเหอไป แต่สาวใช้กลับรอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ แต่ก็คงไม่ดีเท่าไรหรอก เห็นว่าสาวใช้คนนี้รักเจ้านายมาก หากตื่นมาแล้วทราบเรื่องของเศร้าใจมากแน่”

 

ได้ยินว่าเสี่ยวชุนยังมีชีวิตอยู่ อี้เหวินเหอก็กระพริบตาครั้งหนึ่ง ประกายความดีใจเอ่อขึ้นมาจนแทบล้นดวงตา อันที่จริงนางอยากจะลุกขึ้นโห่ร้องด้วยความยินดีเสียด้วยซ้ำแต่ติดว่าหากทำไปแล้วจะเป็นที่สงสัย จึงสงวนท่าทีเอาไว้ ได้แต่กู่ร้องในใจด้วยความปรีติยินดี เสี่ยวชุนยังไม่ตาย เสี่ยวชุนยังไม่ตาย และตอนนี้คงรอเราอยู่ อี้เหวินเหอเจ้าต้องรีบหาย รีบหาย!

 

เห็นความสุกใสในดวงตาของอี้เหวินเหอ จูเกอเยี่ยก็รู้สึกสุขใจไม่แพ้กัน เขาโบกพัดเบาๆอีกสองสามที ก่อนเรียกให้คนไปตามท่านหมอมา “แม่นางคงอยากจะพบหมอ ใครก็ได้รีบไปตามท่านหมอมาที”

 

อี้เหวินเหอที่ดีใจเหลือประมาณพยักหน้า ชั่วประเดี๋ยวถัดมาหลังจากนั้นหูนางก็ได้ยินเสียงสาวใช้ขานรับ และเสียงฝีเท้าเดินห่างออกไป “เจ้าค่ะ”

 

รอจนหมอมาและตรวจอาการของอี้เหวินเหอเรียบร้อยแล้ว จูเก่อเยี่ยจึงลุกขึ้นผละเดินจากมา เพียงเขาก้าวเท้าออกจากห้องเฉาข่งเฮ่อก็ตามมาเดินประชิดทันที เดินจนพ้นอาณาเขตที่พำนักของอี้เหวินเหอ จูเก่อเยี่ยจึงสั่งการด้วยเสียงขรึม “ข่งเฮ่อ สั่งคนของเราไปจับตาดูเสี่ยวชุน จวนสกุลเซียว และสกุลเสิ่นเอาไว้ ข้าคาดว่าคนสกุลเสิ่นมิน่าปล่อยนางเอาไว้แน่”

 

เฉาข่งเฮ่อประสานมือคำนับ เปล่งเสียงขานรับด้วยความฮึกเฮิมแล้วถอยออกไปทำตามคำสั่ง “ขอรับคุณชายเยี่ย”

เสี่ยวชุนยังไม่ตาย แต่อาจตายได้ทุกเมื่อเช่นกัน เพราะแม่นางเสิ่นเซียงมี่ มิน่าปล่อยไว้

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 391 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #258 and4 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 21:19
    ไม่ได้นะไรท์ จะให้เสี่ยวชุนเป็นอะไรไปไม่ได้เด็ดขาดนะ อี้เหวินเหอเหลือแค่เสี่ยวชุนคนเดียวแล้ว คุณชายเยี่ยก็พึ่งเจอกันอี้เหวินเหอคงไม่เชื่อใจง่ายๆแน่ถึงเขาจะช่วยชีวิตไว้ก็เถอะ นอกจากจับตาดูแล้วถ้าเกิดอะไรขึ้นก็เข้าไปช่วยเสี่ยวชุนออกมาเลยสิ เห็นคนจะโดนรังแกโดนทำร้ายคนของคุณชายเยี่ยคงไม่ใจร้ายใจดำถึงขนาดมองดูอยู่เฉยๆหรอกนะ เสี่ยวชุนต้องไม่ตาย ห้ามตายเด็ดขาด เสี่ยวชุนต้องรอดๆๆ
    #258
    1
    • #258-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:52
      มาลุ้นกานนน
      #258-1
  2. #257 usaonly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:11

    คุณชายเยี่ยเป็นใครดูท่ามีอิทธิพลพอควร ถึงขนาดให้คนไปจับตาดูเสี่ยวชุน เพื่ออี้หวินเหอ รอดูต่อไปว่าเขาจะเสนออะไรให้นางเอกเรา ขอบคุณค่ะ

    #257
    1
    • #257-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:52
      มาลุ้นกันค่ะ
      #257-1
  3. #256 NanNilaphan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 20:00
    ค้างงงงงงงงงง
    #256
    1
    • #256-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:53
      จะรีบมาให้ค่ะ
      #256-1
  4. #254 and4 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 14:17
    ปักหลักรอคะ
    #254
    0
  5. #252 Kungui (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 12:00
    รอนะค่ะ
    #252
    1
    • #252-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:53
      ขอบคุณค่ะ
      #252-1
  6. #251 usaonly (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:54

    รอนะคะ ส่งกำลังใจมาให้ค่ะ https://image.dek-d.com/27/0665/6329/127083344

    #251
    1
    • #251-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:54
      ขอบพระคุณค่ะ
      #251-1
  7. #250 NanNilaphan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:42
    เจิมมมมมมมมมม
    รออออออออ
    #250
    1
    • #250-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:54
      ขอบคุณค่ะ
      #250-1
  8. #249 pchin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 11:36
    ว้าวๆๆ ขอเสนออะไรล่ะนั้น!
    #249
    1
    • #249-1 Ratphak(จากตอนที่ 24)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:54
      จะเสนออะไรนะ
      #249-1