เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 21 : เก้า เพิ่งรู้ค่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,176
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 379 ครั้ง
    21 พ.ค. 63

 

เก้า

เพิ่งรู้ค่า

สามวันแล้วกระมังที่ท้องฟ้าค่อนข้างปลอดโปร่ง ถึงมีเมฆหนาเข้มครึ้มตั้งเค้าฝน ทว่าก็ไร้หยาดพิรุณโปรยลงสู่ผืนดิน สำหรับชาวเมืองเมื่อคาดคะเนดูแล้ว ช่วงเวลานี้นับว่าดีอยู่ไม่น้อย ดังนั้นหลายครัวเรือนจึงถือโอกาสนี้ ออกเดินเล่นชมสวน บ้างก็ออกไปนั่งตามร่มไม้รับลมรับอากาศ ใช้ชีวิตแสนสงบสุขไปตามปกติธรรมดา

 

แต่กลับกันกับจวนสกุลเซียว ถึงท้องฟ้าเหนือศีรษะจะปลอดโปร่งไปกว่าค่อน ทว่าเพลานี้ ภายในกลับมีคล้ายอยู่ในห้วงพายุร้ายก็มิปาน บ่าวไพร่ชายรวมถึงองครักษ์ล้วนต่างเดินเข้าออกประตูจวนอย่างไม่ขาดสาย เนื่องจากฮูหยินใหญ่ของรองเจ้ากรมคลังเซียวถูกกลุ่มโจรลอบทำร้ายจนพลัดตกแม่น้ำไป ผ่านไปสามวันแล้วยังไม่พบแม้เงา ส่วนเสี่ยวชุนบ่าวคนสนิทก็ถูกทำร้ายจนบาดเจ็บ ตอนนี้ยังไม่ได้สติขึ้นมาเลย 

 

“เป็นอย่างไร พบฮูหยินน้อยหรือไม่”

 

เซียวอีบัดนี้ร้อนรนถึงขีดสุด เขาเดินวนเวียนอยู่หน้าประตูใหญ่ รอการมาของพวกบ่าวไพร่ที่ถูกเกณฑ์ให้ออกตามหาจนจรดท้ายแม่น้ำ ครั้นเห็นบ่าวผู้หนึ่งก้าวเข้ามาก็แล่นเข้าไปถามโดยไว

 

บ่าวผู้นั้นมีท่าทีเลิ่กลั่กขึ้นมาทันตา มองเจ้านายหนุ่มที่พุ่งตัวมาดังลูกไฟ แล้วรีบรายงานด้วยเสียงค่อย “บะ..บ่าวไม่ได้ถูกเกณฑ์ไปตามหาฮูหยินน้อยขอรับ บ่าวมีหน้าที่ซื้อผักปลาให้โรงครัว เอ่อ...นี่ก็เพิ่งกลับมาจากการเจรจา”

 

หน้าผากเซียวอีพลันบังเกิดรอยยับย่นขึ้นมาทีเดียวถึงสามรอย ไม่หยุดครุ่นคิดแม้เพียงเสี้ยวอึดใจ ก็ส่งเท้าถีบเข้าไปที่กลางอกของบ่าวผู้นั้นเต็มแรง “บัดซบ! ไร้ประโยชน์เสียจริง”

 

ถูกฝ่าเท้าเต็มไปด้วยพละกำลังถีบเข้ากลางอก บ่าวชายผู้นั้นก็ลอยกระเด็นไปไม่ต่างจากหินก้อนหนึ่ง หลังจากหายตื่นตระหนนกตกตะลึงแล้วก็รีบข่มความเจ็บ เร่งโขกศีรษะขออภัยร้องขอชีวิต “ท่านรองเจ้ากรมคลังบ่าวขออภัยขอรับ นายน้อยบ่าวขออภัย” 

 

“...” อากู้เห็นแล้วสงสาร รีบโบกไม้โบกมือให้บ่าวคนอื่นรีบมาพาตัวออกไป เพราะขืนนอนกลิ้งอยู่เช่นนั้น เกรงว่าอาจจะโดนถึงตายได้ 

 

จะว่าไปแล้วอากู้ตอนนี้แม้แต่ตัวเองยังหวาดหวั่นไม่มั่นใจเลยว่าจะหลบเลี่ยงฝ่าเท้าเต็มไปด้วยโทสะแลความกังวลใจนี้ไปได้อีกนานเพียงใด เพราะยิ่งนานวันโทสะของท่านรองเจ้ากรมคลังก็พุ่งสูงขึ้นๆเรื่อยๆ 

 

บ่าวยืนด้านข้างเห็นท่าทีของอากู้ก็รีบมา แบกคนเคราะห์ร้ายไปอย่างรวดเร็ว 

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวเห็นบ่าวไพร่แบกคนผ่านหน้าไปก็หยุดมองแล้วเดินมุ่งตรงไปหาหลานชาย เห็นท่าทางงุ่นง่านร้อนรนจนถึงขีดสุดก็รู้สึกเวทระคนสมเพชขึ้นมา

 

ยามมีมิเห็นค่า ยามจากลาเพิ่งรู้ว่าสำคัญเพียงใด

 

หลานชายของนางเพลานี้ช่างเหมาะสมกับประโยคนี้เสียจริง ตอนอี้เหวินเหออยู่เคียงข้างกลับว่าร้าย กล่าววาจาต่อขานไม่ใยดี น้ำใจเล็กเศษเสี้ยวหนึ่งก็ไม่รักษา พออี้เหวินเหอเป็นตายมิอาจล่วงรู้ กลับแสดงท่าทีร้อนรนราวไม่ต่างจากมดบนหม้อร้อนๆ

 

ครั้นคิดถึงอี้เหวินเหอแล้ว สีหน้าฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็หม่นหมองลงโดยมิรู้ตัว ไม่รู้ว่ายามนี้เด็กคนนั้นจะเป็นอย่างไรบ้าง คิดแล้วนางก็มิน่าปล่อยให้ไปสุสานไร้ญาติเลย “เหอเจี๋ยเอ๋อร์ เจ้ารีบกลับมาเถอะ ตอนนี้ผู้ชายที่บอกว่าเกลียดเจ้ากำลังทุกข์ทรมานถึงขีดสุดแล้ว”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวได้แต่วาดหวังให้เป็นเช่นนั้น แต่ความหวังก็ดูริบหรี่เต็มทน เพราะสามวันมานี้สกุลเซียวเกณฑ์คนไปหาก็ตั้งมาก แต่ก็ไม่พบแม้เงา ดังนี้ใจฮูหยินผู้เฒ่าเซียวจึงหวาดหวั่นยิ่งว่า การพบเจอเมื่อครั้งก่อนจะกลายเป็นครั้งสุดท้ายไป

 

สกุลเซียวด้านหน้าจวนกำลังร้อนเป็นไฟ ด้านหลังจวนก็กำลังคุกรุ่นไปด้วยฉุนเฉียวเช่นกัน 

 

จะมิให้เสิ่นเซียงมี่โกรธได้อย่างไร เพราะคนของบิดาที่ว่าเก่งกาจนักหนา กลับพลาดไปอย่างหน้าเสียดาย แทนจะฆ่าให้ตายแล้วเจอศพ ดันทำให้พลัดตกน้ำไป จนตายหรืออยู่มิอาจล่วงรู้ได้ แล้วสร้างความพะวงกังวลใจให้นางเหลือประมาณเช่นนี้

 

เสิ่นเซียงมี่แค้นใจจนต้องทุบมือกับกับโต๊ะไปแรงๆ “น่าขัดใจนัก น่าขัดใจจริงๆ”

 

ฉาฉาเห็นเข้าก็เร่งร้อนเข้ามาห้ามปราม ลูบผ่ามือขาวผ่องเป็นย่องใยอย่างทะนุถนอม “ฮูหยินไม่เอาเจ้าค่ะ ไม่ทำร้ายตัวเอง”

 

หากเป็นเมื่อก่อนได้ยินเสียงยอดนักเจรจาอย่างฉาฉา เสิ่นเซียงมี่คงสงบลงได้แล้ว แต่ตอนนี้กลับยิ่งฉุดโทสะให้ถาโถมสูงขึ้น ใบหน้างดงามแฝงไปด้วยจริตที่สตรีพึงมีจึงบิดเบี้ยวจนเสียรูป ดวงตาเมล็ดซิ่งเหลือกขึ้นอย่างหงุดหงิดใจ ปากก็ก่นคำออกมามิหยุดหย่อน “จะข้าสงบลงหรือ นางเด็กบ้านั่นไม่รู้ว่าเป็นหรือตาย ถ้านางรอดกลับมา ข้ามิกลายเป็นเมียรองไปตลอดชีวิตหรือ อีกอย่างเป็นเมียรองข้ายังพอทนได้ แต่การที่รองเจ้ากรมคลังปันใจให้นางคนนั้นข้ามิอาจทนได้”

 

กล่าวเรื่องนี้ เครื่องหน้าเสิ่นเซียงมี่ยิ่งบิดเบี้ยวขึ้นไปอีก จนหาเสี้ยวส่วนคงรูปงดงามไม่ได้แล้ว เซียวอีที่ปากบอกว่าเกลียดอี้เหวินเหอนักหนา แม้ตายก็ไม่ใยดี กาลนี้กลับร้อนรนกระวนกระวายจะตายเสียให้ได้เพียงแค่นางแพศยาอี้เหวินเหอคนนั้นหายตัวไป

 

แล้วจะไม่ให้นางแค้น นางโกรธได้อย่างไร!

 

ทุกวันเคยมาดูอาหนูบุตรของนางกลับหายหน้าตาไป นี่ก็เห็นว่าไม่ได้หลับได้นอนมาสามวันสามคืนแล้ว อ้อ เมื่อชั่วยามก่อนตอนนางไปหา ก็ไม่เข้าหาดังเช่นเคย เอาแต่แสดงสีหน้าครำเคร่งใจจดจ่อยู่กับการตามหาเบาะสของอี้เหวินเหอ จนนางต้องหลบเลี่ยงออกมาอย่างไร้ทางเลือก

 

ยิ่งคิดเสิ่นเซียงมี่ยิ่งแค้น ปากพร่ำพรรณณาบอกรักนางมากมายจนเหลือจะเอ่ย แต่ใจจริงก็แค่เอานางเป็นเครื่องข่มทับตัวตนของอี้เหวินเหอที่ดูสูงส่งจนไม่อาจเอื้อม สุดท้ายบุรุษนั่นไซร้ ก็ยากหาคนใจมิโลเล

 

มือเสิ่นเซียงมี่กำเขากันจนแน่นด้วยความแค้นใจ แล้วทุบลงไปยังจุดเดิมซ้ำๆ คับแค้นใจถึงขีดสุดโดยแล้ว “บ้าๆ บ้าที่สุด!”

 

คุณหนูกรุ่นไปด้วยไฟแค้น สาวใช้ที่ผู้นำสกุลเสิ่นคัดสรรมาอย่างดีจึง ดึงมือนั้นมากุมเอาไว้อีกครั้ง ทีแรกเสิ่นเซียงมี่ก็จะสะบัดมือฉาฉาออก แล้วระบายอารมณ์ดุร้ายอย่างสตรีสิ้นคิดทั่วไป ก่อนสงบอย่างไม่น่าเชื่อครั้นได้ยินข้อคิดเห็น

 

“ฮูหยิน สงบใจลงหน่อยเถอะเจ้าค่ะ”

 

“ไม่ปล่อยข้านะ!”

 

“ในเมื่อเราหาตัวศพนางไม่พบก็ทำให้พบเสียสิเจ้าคะ” ฉาฉากล่าวแทรก

 

ตาเสิ่นเซียงมี่ฉายแววเคลือบแคลงสงสัยแฝงระคนด้วยความหวัง “อย่างไร!”

 

ใบหน้าฉาฉาเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์แฝงอุบาย แล้วยืดตัวไปกระซิบที่ข้างหูของเสิ่นเซียงมี่ “เราก็หาศพมาแทน กลบหน้าตาหน่อยก็เป็นอันใช้ได้แล้วเจ้าค่ะ”

 

ข้อเสนอของฉาฉามองเผินๆ ก็นับว่าน่าสนใจอยู่ แต่กลับสร้างปัญหายุ่งเหยิ่งเอาไว้ภายหลังมากมาย ตรองดูแล้วเห็นว่าไม่สมควรอย่างยิ่ง “หากนางกลับมา แผนเจ้าก็ไร้ประโยชน์”

 

ฉาฉายิ้มเย็น กล่าวเสริมต่ออีกประโยค “ฮูหยิน เราก็ทำให้นางกลับมามิได้สิเจ้าคะ”

 

ประกายแสงความฉงนใจฉายชัดในดวงตาเสิ่นเซียงมี่ ปากเร่งถามหาวิธีการนั้นทันที “เจ้ามีแผน”

 

เพราะฉะนั้นฉาฉาจึงยื่นหน้าเข้าใกล้หูของเสิ่นเซียงมี่อีกครั้ง “ฉาฉารู้ว่าสักวันต้องมีเรื่องยุ่งยากเช่นนี้ จึงเตรียมกันเอาไว้หลายขั้นหน่อย อย่างแรกฉาฉาให้คนของเราเฝ้าอยู่ทั่วเมืองหลวง หากใครมีลักษณะรูปพรรณคล้ายอี้เหวินเหอ ก็จะถูกกำจัดโดยทันที แต่หากนางเผลอหลุดรอดมาได้ ก็ไม่พ้นสายตาของเวรยามหน้าประตูไปได้หรอกเจ้าค่ะ”

 

ตั้งแต่เข้ามาอยู่จวนสกุลเซียว ฉาฉาก็ให้คนของตนมาอยู่ที่นี่หลายคนแล้ว ทุกที่ล้วนมีหูตาของนางและคุณหนูอยู่ทั้งสิ้น แม้แต่ข้างตัวฮูหยินผู้เฒ่าเซียวที่นับว่ายาก นางยังส่งคนเข้าไปอยู่ด้วยได้

 

เสิ่นเซียงมี่รู้สึกกระจ่างขึ้นมาทันที สีหน้าดีขึ้นมากว่าค่อน วิธีการของฉาฉาเมื่อฟังทั้งหมดก็นับว่าไม่เลว นางจึงผงกศีรษะให้อย่างเห็นพ้อง “ได้ เช่นนั้นก็ทำอย่างที่เจ้าว่า และอย่าลืมบอกท่านพ่อให้กดดันท่านพี่ให้ส่งข้าเป็นฮูหยินใหญ่โดยเร็วด้วย”

 

“เจ้าค่ะ” ฉาฉายิ้ม แล้วถอยออก ทิ้งเสิ่นเซียงมี่ที่สีหน้าดีขึ้นมากแล้วให้นั่งอยู่เพียงลำพัง หากแผนการฉาฉาเป็นไปได้ดี ทุกอย่างก็นับว่าไร้ปัญหา

 

และหลังจากนั้นให้หลังเพียงสามวัน ชาวบ้านคนหนึ่งก็พบศพขึ้นอืดบวมฉุของสตรีนางหนึ่ง ด้วยคาดว่าจบชีวิตมาหลายวันแล้ว เนื่องจากเนื้อตัวบางส่วนเริ่มเน่าเปื่อยมีหนอนชอนไชยั้วเยี้ย ทั้งบริเวณใบหน้าก็ถูกหินโสโครกบาดจนเหวอะ พอมาแช่ก็ในน้ำนานเช่นนี้ก็เปื่อยยุ่ยจนเห็นไปถึงกระดูกโหนกแก้มขาวโพลน สภาพโดยรวมของศพนี้กล่าวได้ว่าชวนให้สยดสยองพอประมาณ

 

ถึงศพจะเริ่มเน่าทั้งยังขึ้นอืดจนแยกยาก แต่จากลักษณะรูปพรรณสัณฐานก็คล้ายคลึงกับอี้เหวินเหอเป็นอย่างมาก เมื่อรวมกับองค์ประกอบต่างๆ ทั้งชุด รองเท้าและเครื่องประดับ จึงกล่าวได้ว่าศพๆนี้เป็นของอี้เหวินเหอโดยแน่!

 

“อะไรนะ ศพของอี้เหวินเหอหรือ” เซียวอีที่เห็นสภาพศพ หัวใจก็สะท้านสะเทือนอย่างหนัก หวิดจะตกลงจากม้านั่งเลยทีเดียว

 

อากู้เห็นเข้าก็รีบเข้าไปช่วยประคอง “ท่านรองเจ้ากรมคลังขอรับ ท่านรองเจ้ากรมคลัง”

 

เซียวอีเหม่อลอยไปชั่วขณะ ก่อนก้าวเท้าออกนอกลาน แล้วเดินตรงดิ่งไปยังศพที่เริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่าเป็นเอกลักษณ์โชยออกมาแล้ว เพราะด้วยสภาพสยดสยองไม่น่าดู ตัวศพจึงถูกคลุมด้วยผ้าขาดจากบนจรดล่าง เหลือเพียงรองเท้าหุ้มข้อโผล่มาเพียงเท่านั้น

 

ตาเซียวอีกวาดสำรวจอย่างถี่ถ้วน จากรองเท้า และลักษณะของชุด ล้วนตรงกับอี้เหวินเหอทั้งสิ้น ถึงเครื่องประดับศีรษะจะอยู่ไม่ครบถ้วน แต่ก็พอเดาออกได้ว่าคงถูกพัดไปกับกระแสน้ำ “ไม่จริงใช่หรือไม่” 

 

ครั้นนึกขึ้นมาว่า เขาจะไม่มีอี้เหวินเหอแล้ว แข้งขาของเซียวอีก็อ่อนแรง จนทรุดลงนั่งที่แทบเท้าศพของอี้เหวินเหอ “ไม่จริงใช่หรือไม่ อี้เหวินเหอเจ้ายังไม่ตายใช่หรือไม่!”

 

“ท่านรองเจ้ากรมคลัง ท่านรองเจ้ากรมคลัง” อากู้รุดเข้าไปประคอง

 

ตาเซียวอีเพ่งพิศที่ศพนิ่ง เหม่อลอยไปชั่วขณะ นี่หรือไม่ที่โบราณกล่าวว่ารู้ค่าเมื่อสูญสลายไป เขาคนนี้ จะไม่มีอี้เหวินเหออีกแล้ว ไม่มีอีกแล้ว

 

ถ้อยคำที่เปล่งออกมาของเซียวอี ดูโศกเศร้าเหนือประมาณ เสิ่นเซียงมี่ที่แสร้งเป็นลมอยู่ด้านหลัง เจ็บปวดหัวใจถึงขีดสุด ถึงเซียวจะไม่มีน้ำตาไหลรินเพราะถือว่าตนเป็นบุรุษชาติชาย ทว่าทั้งตัวคนก็แผ่รังสีโศกาอาดูรจนผู้คนโดยรอบสัมผัสได้

 

ว่าแท้จริงแล้ว เซียวอีไม่ได้เกลียดอี้เหวินเหอดังปากว่า ทั้งยังรักมากเสียด้วย!

 

ตอนหน้า เซ็นเบิกจ่ายค่าตัวพระเอกเสร็จเรียบร้อยแล้วนะคะ แล้วเรามาพบกับเขากัน 

ส่วนเซียวอี ก็นะ เศร้าไปค่ะคุณ

ส่วนเสิ่นเซียงมี่ เนื้อแท้นางไม่น่ากลัวเท่าไรคะ แต่ร้ายพอประมาณ นางแยบยลด้วยกลเม้ดของสตรี และความคิดหมายชีิวติ แต่ที่น่ากลัวคือสาวใช้ คิด อ่าน วางแผน จัดการทุกอย่างทั้งหมด เพื่อสนองความต้องการของเจ้านาย

ส่วนท่านย่าเซียว รักเหมือนเดิมแหละค่ะ แต่คนแก่มีอะไรให้คิดเยอะ ไม่ยอมเสียหน้าด้วย และด้วยความที่คิดว่าบ้านตัวเองดีที่สุดสำหรับอี้เหวินเหอแล้ว (คิดไปเองคนเดียว) จากตอนที่แล้วเลยคิดและพูดไปแบบนั้น

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 379 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #430 ลมรัก (@pong1976) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 07:31

    ทที่จริงอยากให้ตระกูลเสิ่นตกต่ำนะเพราะคนมันชั่วโดยสันดานทั้งตระกูลแบบนั้นเลยอยากให้ตกต่ำไม่ถึงตายแต่ไม่มีหน้าพบผู้คน

    #430
    0
  2. #253 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2563 / 13:49

    เย้ๆน้องเป็นอิสระแล้ว หลุดพ้นจากพวกเลวๆได้สักทีนะ

    #253
    1
    • #253-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 21)
      28 พฤษภาคม 2563 / 19:53
      ปักหมุดให้ใจเช่นกันค่ะ
      #253-1
  3. #228 and4 (@and4) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 22:02
    เซียวอีก็แค่คนโง่สมควรแล้วที่โดนหลอกว่าอี้เหวินเหอตาย รักเขา ตัวเองก็มีอำนาจในมือพอสมควรไม่สืบสวนหาความกับเชื่อเพียงแค่เห็นรูปร่างศพที่เน่าเปื่อย ส่วนเสิ่นเซียงมี่นี่ก็สารเลวได้เสมอต้นเสมอปลายตัวเองทำอะไรไม่ได้ก็ใช้อำนาจพ่อกำจัดอี้เหวินเหอ ทำกระทั่งฆ่าคนบริสุทธิ์เพื่อเอามาปลอมเป็นศพอี้เหวินเหอ เพราะต้องการขึ้นเป็นฮูหยินใหญ่ตระกูลเซียว เลวมาก เลวจริงๆเลวทั้งบ้านเลวที่สุด ฉาฉานางบ่าวนี่ก็เลวพอกันช่างจัดแจงดีนักหวังว่านังสารเลวฉาฉานี่ก็คงไม่ตายดี ทรยศนังเซียงมี่และตระกูลเสิ่นก่อนถูกฆ่าตายยิ่งดี ฮูหยินผู้เซียวอย่าให้ตายแต่ให้นางเห็นความย่อยยับของตระกูลเซียวของนางที่เห็นว่าอี้เหวินเหอต้องพึ่งใบบุญไปตลอดชีวิต นางควรจะได้บทเรียนว่าอย่าทนงตน นางหงส์(อี้เหวินเหอ)ไม่จะเป็นอย่างไรก็คือนางหงส์ ส่วนพวกที่ทนงตนว่าเป็นหงส์ทั้งที่จริงแล้วไม่ใช่เห็นจบไม่สวยสักราย ถ้าอี้เหวินเหอเจอพระเอกแล้วอย่าลืมเสี่ยวชุนนะคะ ตื่นมาคงเสียใจมาแน่ๆถ้ารู้ว่าพบศพอี้เหวินเหอ(ตัวปลอม)สงสารนาง นางเป็นคนเดียวที่รักอี้เหวินเหอมากที่สุด ขอให้ได้เจออี้เหวินเร็วๆนะคะ สงสารสุดตอนนี้คือเสี่ยวชุนเพราะนางต้องมาตกระกำลำบากอยู่ในดงอสรพิษเป็นห่วงนาง
    #228
    0
  4. #227 แฟน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 07:40

    ไรท์เขียนคู่สามีภรรยานรกให้รีดเกลียดมากนะ ไม่ได้ตำหนิหรือเกลียดไรท์นะคะ แต่ทำให้รีดเกลียดตัวละครที่ไรท์เขียนได้ดีมากๆ สตรีโบราณเป็นสตรีในห้องหอ เรียนวิชาที่ทำให้สามีรักอย่างเดียว ไม่มีวิชาเลี้ยงชีพ เอาตัวรอด ดังนั้นเมื่อแต่งงานจึงไม่ต้องทำอะไร รอสามีเลี้ยง จึงว่างมาก หาเรื่องทำร้ายเมียคนอื่นเพื่อให้ ตนเองเป็นที่หนึ่ง หวังว่าตัวร้ายอย่างฉาฉาจะได้รับกรรม เซียงมี่สุดที่รักของเซียวอีก็เช่นกัน จิตใจดำมืด คงไม่เชื่อเรื่องเวรกรรม อยากรู้ว่าเซียวอีจะรู้ไหมว่า บ้านตัวเองเต็มไปด้วยสายลับของเมียรัก จะรู้สึกอย่างไร แต่คงไม่ระแคะระคายหรอกเพราะโง่และไม่เคยสืบเสาะหาข้อเท็จจริง อยู่ๆกับเมียรักต่อไปเถอะ รอสวรรค์ลงโทษคู่นรกนี้ อย่าให้นานเกินรอแล้วกัน มันไม่สะใจ

    #227
    0
  5. #226 galaxy_6188 (@galaxy_6188) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 02:58
    พระเอก ค่าตัวแพงอ่ะเนอะ
    #226
    0
  6. #225 คนไม่ชอบคู่นรก (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 21:53

    การแสดงของเเซียวอีก็แค่เสแสร้ง ถ้ารักก็ต้องไปตามด้วยตัวเอง ไม่ใช่สั่งบ่าวไพร่อย่างเดียว ใครฝากใจไว้กับเซียว อีนับว่าคิดผิด เพราะใจดำ เห็นแก่ตัว ต่อไปก็เลื่อนตำแหน่งเมียรักนรกให้เป็นฮูหยินเอก เพราะมีลูกด้วยกันสมใจแล้ว ส่วนพระเอกนั้นครึ่งเรื่องแล้วยังไม่มีปฏิสัมพันธ์กับนางเอกเลย อี้เหวินเหอตายไปแล้ว เมื่อฟื้นขึ้นมานางน่าจะเข้มแข็ง ทำอะไรเลี้ยงตัวเองบ้าง เป็นสตรีในห้องหออย่างเดียว เอาตัวไม่รอด หรือจะรอสามีเลี้ยงเท่านั้น?

    #225
    0
  7. #224 Kungui (@Kungui) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 18:26
    เบิกตัวพระเอกเถอะค่ะไรท์ค่าตัวแพงเสียจริง555
    #224
    0
  8. #223 InthiraP (@IP31122518) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 17:11

    รอพ่อพระเอกออกจากม่าน

    #223
    0
  9. #222 NanNilaphan (@NanNilaphan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 15:42
    แต่น้องหลุดพ้นและผัวโง่เสียใจยังไม่สาแก่ใจข้าหรอกหสกจะให้หายหน่วงต้องให้เสิ่นเซียงมี่รับกรรมอย่างสาสมด้วยไม่งั้นไม่สาแก่ใจ แค้นเหมือนโดนกระทำ อยากจะบอกไรท์ว่าตอนที่อ่านบทน้องที่หมดสิ้ทุกอย่างใจเราวูบเลยหดหู่ทั้งวัน ไรท์เขียนได้ดีมากกกกกกทำให้เราเข้าถึงตัวละครสุดๆ
    #222
    0
  10. #221 chalee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:45

    เสี่ยวชุนยังไม่ตาย !!! งานงอกแน่เสิ่่นเซียงมี่

    #221
    0
  11. #220 impyao (@impyao) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 14:25
    ไรท์น่ารัก

    ไม่ปล่อยนางเอกทุกข์ทรมานนานหรอก

    เชื่อจิ
    ฟ้าหลังฝนย่อมสดใส
    #220
    0
  12. #219 ผ่านมาอ่าน (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 13:51

    หืม...แค่เห็นไม่ได้ตรวจสอบก็เชื่อละ 🙄🙄 แบบนี้เหรอจะเรียกว่าอัจฉริยะ เป็นถึงรองเจ้ากรมคลัง แบบนี้คือเห็นอนาคตชาติบ้านเมืองเลย จะเชื่อใจให้บริหารดูแลการเงินการคลังได้เหรอคนแบบนี้... งง

    #219
    0
  13. #218 Tiemchan (@Tiemchan) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:36
    รอค่ะ สนุกมาก
    #218
    0
  14. #217 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 12:06

    เซียวอีปักใจเชื่อศพที่เห็นไม่พอจารณาให้ถี่ถ้วน แล้วจะเสียใจภายหลัง ฉาฉานี้ร้ายมากคอยชักใยเจ้านายให้ทำชั่ว หวังว่าจะถูกจับได้สักวันหนึ่ง ขอบคุณค่ะไรท์

    #217
    0
  15. #216 nikal (@nikal) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:29
    อยากรู้ว่าพระเอกจะหายโง่ และเห็นธาตุแท้ของเสิ่นเซียงมี่เมื่อไรคะ
    #216
    1
    • #216-1 NanNilaphan (@NanNilaphan) (จากตอนที่ 21)
      22 พฤษภาคม 2563 / 23:33
      เซียวอีไม่ใช่พระเอกจ้าาาาา
      พระเอกของเราเพิ่งมาแวบๆสองตอน ยืนยันว่าแวบจิงๆค่ะ อย่าเอาคนอย่างเซียวอีมาเป็นพระเอกแค่ชายผ้าน้องเรายังไม่อยากให้แตะเลยเกลียดมัน
      #216-1
  16. #215 Layla26 (@Layla26) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:28
    โอ้ยๆ อยากเจอพระเอกมาก
    #215
    0
  17. #214 ladawan5566 (@ladawan5566) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:24
    ในที่สุดพ่อพระเอกกัอมา ค่าตัวแพงจริงๆเลยพ่อคู้ณ
    #214
    0
  18. #213 pchin (@pchin) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:22

    ชิชะ ชิชะ มาเสียใจตอนนี้มันสายไปแล้ว

    รอตอนหน้าจ้า !
    #213
    0
  19. #212 supakornseanla (@supakornseanla) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2563 / 11:21
    โห่น่าสงสาร..สมน้ำหน้า555
    #212
    0