เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 20 : สุสานไร้ญาติ (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,447
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 358 ครั้ง
    19 พ.ค. 63

“ว้าย!” เสี่ยวชุนร้องเสียงหลง ลนลานขึ้นมาอีกระดับ

 

มืออี้เหวินเหอพลันอาบไปด้วยเหงื่อเย็น ครั้นเพ่งมองออกไปก็พบว่ามีคนหลายคน ในชุดมอซอของโจรกำลังมุ่งมา นางจึงคว้ามือของเสี่ยวชุนแล้วเร่งลงจากรถม้า “ไปเร็วเสี่ยวชุนมีคนจะฆ่าเรา”

 

ตอนนี้เองเสี่ยวชุนก็เรียกสติกลับมาได้บางส่วนแล้วรีบลงจากรถม้าพร้อมกับคุณหนู ทั้งสองหันรีหันขวางอยู่พักหนึ่ง จึงเลือกวิ่งเข้าไปในป่าทางด้านขวา “ทางนี้ ไป!”

 

ครั้นกลุ่มโจรมาถึง จึงเห็นเพียงเงาหลังสองจุดเล็กๆเท่านั้น

 

คนเป็นหัวหน้าเห็นดังนั้นก็รีบตะโกนเสียงกร้าว “บัดซบ! หนีเร็วนักนะ พวกเจ้า ตามพวกมันไปอย่าให้รอด! จัดการให้หมด”

 

“ขอรับ” ลูกน้องใต้บัญชาขานรับฮึกเหิม แล้วควบม้ากร้านศึกตามเข้าป่าไปโดยพลัน

 

รอจนลูกน้องตามเหยื่อไปแล้ว คนเป็นหัวหน้าก็บังคับม้าให้ออกห่างจากรถม้านิดๆ แล้วสั่งให้คนที่เหลือจัดการพังรถม้าคันนี้เสีย “จัดการซะ แล้วไล่ตามสองคนนั่นไป แบ่งคนของเราไปจัดการอีกคนที่แยกออกไปก่อนนั้นด้วย”

 

ใช้เวลาเพียงไม่กี่ชั่วอึดใจ รถม้าขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ที่อี้เหวินเหอนั่งมาก็ถูกเข้าไปรื้นค้นจนเสียระเบียบ เมื่อจัดการตามคำสั่งเรียบร้อยแล้ว ทั้งหมดก็มุ่งไปในทิศทางเดียวกับอี้เหวินเหอ

 

 

“ย่ะ ย่ะ”

 

เสียงฝีเท้าม้าดังใกล้เข้ามา มิต่างจากเสียงกลัวกลองประหารบีบคั้นคน อี้เหวินเหอและเสี่ยวชุนเร่งฝีเท้าวิ่งหนีโจรที่รุกไล่เข้ามาอย่างต่อเนื่องด้วยความพยายามอย่างไม่ลดล่ะ ก่อนหยุดลงเมื่อทั้งสองถูกไล่ต้อน จนมาหยุดบริเวณริมแม่น้ำไหลเชี่ยวกราก แม่น้ำสายนี้ถึงไม่ได้เป็นแม่น้ำสายหลัก แต่ก็มีขนาดด้อยกว่ากันไม่มาก ทั้งยังมีน้ำไหลตลอดทั้งปี ยิ่งช่วงนี้ฝนตกชุก มวลน้ำจึงเอ่อแทบล้นตลิ่ง

 

เห็นว่าทั้งสองไร้ทางหนีแล้ว เหล่าโจรชั่วก็ตรึงกำลังห้อมล้อม “ในที่สุดก็ไร้ทางหนีเสียที!”

 

อี้เหวินเหอได้ยินเสียงของพวกโจรแว่วๆเท่านั้น เพราะเพียงแค่เห็นแม่น้ำ อี้เหวินเหอก็เริ่มสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ติเริ่มหลุดลอยปีละน้อย ความขลาดกลัวขั้นสุดเข้าครอบงำจิตใจ เนื่องจากนับตั้งแต่ตกสระบัวคราวนั้น ก็เกิดรอยแผลขนาดใหญ่ที่ไม่อาจลบเลือนได้ขึ้นกลางใจอี้เหวินเหอ

 

นางกลัวการเข้าใกล้แหล่งน้ำ ยิ่งเป็นแม่น้ำขนาดใหญ่เช่นนี้ เพียงแค่เห็นอี้เหวินเหอก็แทบหยุดหายใจแล้ว!

 

เสี่ยวชุนอ่านความกลัวในแววตาของอี้เหวินเหอออกรีบปลุกปลอบ “คุณหนูเสี่ยวชุนอยู่นี่เจ้าค่ะ”

 

คุณหนูห้าแห่งจวนอี้เหวินกั๋วกงกลัวแหล่งน้ำอย่างยิ่งยวด ใครบ้างไม่ล่วงรู้ พวกโจรเองก็ล่วงรู้เช่นกัน ดังนั้นจึงคาดเดากิริยาท่าทีของอี้เหวินเหอได้ไม่ยากเย็นเท่าใดนัก “ไม่ต้องกลัวหรอกว่าข้าจะทำให้เจ้าตกลงไป เพราะข้าจะแค่เอากระบี่ฟันเจ้าเท่านั้น”

 

หัวหน้าโจรเอ่ยอย่างคุกคามกระเหี้ยนกระหือรือ พลางใช้หมุนควงกระบี่โค้งจันทร์เสี้ยวข่มขวัญคน

 

เสี่ยวชุนที่รักเจ้านายยิ่งชีพรีบสะอึกเอาตัวเข้าขวางพร้อมกางแขนปกป้อง “พวกเจ้าอย่าทำอะไรคุณหนูของข้านะ ถ้าจะทำ ทำร้ายข้าคนเดียวพอ”

 

อี้เหวินเหอเองก็เช่นกันรีบผลักเสี่ยวชุนออกเช่นกัน เรื่องอะไรที่จะต้องให้คนผู้อื่นสละชีวิตเพื่อรักษาชีพของนาง “เจ้าห้ามทำอะไรเสี่ยวชุนนะ”

 

อากัปกิริยาของคนทั้งสองทำให้หัวหน้าโจรหัวเราะร่วน เอ่ยเยาะหยันเสี่ยวชุนไปสองสามประโยคและสั่งให้คนของตนลงมือ “รักกันเสียจริงนะ แต่ไม่ต้องปกป้องกันหรอก เจ้าได้ไปที่เดียวกันทั้งคู่ ทั้งนายและบ่าว เอาล่ะ จัดการสองพวกนางไปโลกหน้าซะ”

 

มือหัวหน้าโจรยกขึ้นสูง แล้วทิ้งตัวลงมาอย่างรวดเร็วเป็นสัญญาณให้ลงมือ โจรผู้น้อยห้าคนจึงเริ่มเคลื่อนขยับตัว

 

ท่าทีของหัวหน้าโจรทำให้อี้เหวินเหอเกิดข้อคาดเดาเล็กๆ “เจ้า ไม่ใช่โจรใช่หรือไม่”

 

หัวดีสมกับเป็นคุณหนูตระกูลสูงศักดิ์จริงๆ ม่านตาของหัวหน้าโจรภูเขาเบิกกว้างนิดๆ แล้วสั่งให้คนรีบลงมือ “ช้าอยู่ทำไม รีบจัดการส่งนางไปโลกหน้าซะ ไปอยู่กับอี้เหวินเจียงกั๋วกง”

 

“ขอรับ” เหล่าโจรขานรับ แล้วย่างก้าวเข้าใกล้

 

อี้เหวินเหอและเสี่ยวชุนถอยไปด้านหลังตามจิตสำนึก ก่อนหยุดลงที่ริมตลิ่ง เห็นมวลน้ำไหลเชี่ยวระยะประชิด ร่างอี้เหวินเหอเริ่มสั่นระริกขึ้นมาอีกขั้นหนึ่ง ทั้งแข้งขายังอ่อนแรง ลมหายใจเริ่มติดขัด นอกจากนี้ เหงื่อเย็นค่อย ๆ ผุดขึ้นจับเต็มกรอบหน้า เรียกหาเสี่ยวชุนสุ้มเสียงสั่น “เสี่ยวชุน!”

 

อาการของอี้เหวินเหอเริ่มไม่ดีแล้ว เสี่ยวชุนรู้ดีแก่ใจที่สุด นางจึงคิดเผชิญหน้ากับพวกโจร เพื่อให้คุณหนูหนีไปได้ คิดดังนั้นเสี่ยวชุนก็ก้มลงหยิบหินมาปาใส่พวกโจร “นี่แนะ! เจ้าพวกคนชั่ว ตายซะ ตาย!”

 

พวกโจรถูกขว้างหินใส่ ก็หลบเลี่ยงไปตามสัญชาตญาณ เสี่ยวชุนจึงถือโอกาสนี้จับมืออี้เหวินเหอพาวิ่งหนีไป “คุณหนูไปเร็วเจ้าค่ะ”

 

สติอี้เหวินเหอเริ่มกลับมาทีละน้อย วิ่งหนีออกไปจากเส้นทางที่เสี่ยวชุนสร้างอย่างรวดเร็ว

 

หัวหน้าโจรเห็นสภาพการณ์ด้านหน้าก็เริ่มหัวเสีย ควงกระบี่โค้งในมืออยู่สองครั้งก็ส่งไปขวางทางเดินของอี้เหวินเหอและเสี่ยวชุนพลางตวาดว่า “เจ้าพวกไม่ได้เรื่อง รีบจัดการสิ หรือต้องให้ข้าลงมือ”

 

“ว้าย!” ปลายกระบี่ปักอยู่ไม่ห่างจากเท้าของเสี่ยวชุนนัก ใบหน้าที่เด็ดเดี่ยวเมื่อชั่วประเดี๋ยวก่อนเกลื่อนไปด้วยความตื่นตระหนก มือข้างหนึ่งผละมาแนบอกอย่างตกอกตกใจ

 

ถูกตวาดด้วยเสียงทรงพลัง โจรผู้น้อยก็เริ่มตั้งใจกันมากขึ้น แล้วแบ่งหน้าที่กันห้อมล้อมตัวอี้เหวินเหอทั้งอี้เหวินเหอและเสี่ยวชุน กดดันทั้งสองให้กลับไปสู่จุดเดิม “เอาล่ะ พวกเจ้าต้องไปแล้ว”

 

พวกโจรเงื้อมือขึ้นสูง อี้เหวินเหอด้านหนึ่งก็ปลงต่อชะตาชีวิต แต่อีกด้านหนึ่งก็แข็งกร้าวขึ้นมา ไม่! ข้าจะต้องไม่ตายที่นี่ ไม่ตายที่นี่ ข้าต้องออกไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ มือของอี้เหวินเหององุ้มเข้าหากัน เคราะห์ดีนักที่ด้านข้างมีไม้ท่อนหนึ่ง อี้เหวินเหอจึงหยิบท่อนไม้ใกล้มือเข้าฟาดโจรที่แสดงท่าทีสนุกสนาน ราวราชสีห์กำลังไล่ต้อนลูกแกะไร้ทางสู้ “ข้าต้องไม่ตาย ไม่ตาย”

 

จู่ๆคนที่มีท่าทีสิ้นหวังแล้วก็ฮึดสู้ระเบิดประตูเย็นขึ้นมา พวกโจรก็เสียกระบวนท่าไปเล็กน้อย ทว่าเพียงเสี้ยวหนึ่งอึดใจก็กลับคืนมาได้อย่างสมบูรณ์แบบ และทิ้งรอบแผลหนึ่งไว้ที่แขนขวาด้านนอกของอี้เหวินเหอ “เก่งนักรึ”

 

ตัวอี้เหวินเหอสูญเสียท่วงท่า ทั้งตัวหมุนไปตามแรง และโจรป่าก็ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอย แทงเสริมเข้าไปอีกหนึ่งกระบี่ “ตายเสียเถอะอี้เหวินเหอ”

 

เสี่ยวชุนยอมไม่ได้เด็ดขาด นางวิ่งเข้าไปผลักตัวอี้เหวินออกห่าง แล้วฟาดท่อนไม้เข้าที่แขนของโจรอย่างจัง! “อย่าทำอะไรคุณหนูนะ”

 

ด้วยเหตุนี้ จึงเป็นอีกครั้งที่โจรผู้นี้ทำงานพลาดไปอย่างหน้าเสียดาย

 

ทีแรกหัวหน้าโจรก็อดทนรอด้วยความใจเย็น ทว่ากลับเห็นคนของตนพลาดซ้ำแล้วซ้ำเล่าก็สบถออกมาอย่างหงุดหงิด “พวกสวะ เจ้านึกว่ากำลังแสดงละครอยู่หรือหา! ถ้าพวกเจ้าไม่เร่งลงมือ ไม่ใช่แค่พวกนางที่ต้องตาย แต่เป็นเจ้าด้วย!”

 

แต่ไหนแต่ไรมาหัวหน้าพูดจริงทำจริงเสมอ พอได้ยินคำกล่าวเช่นนี้ แววความหวาดกลัวเริ่มฉายในดวงตาของเหล่าโจรผู้น้อย เริ่มจริงจังขึ้นมาทันที “ขอรับ!”

 

อี้เหวินเหอและเสี่ยวชุนถูกกดดันอีกครั้ง ระหว่างเข้าช่วงเวลาหน้าสิวหน้าขวาน หูอี้เหวินเหอก็พลันได้ยินเสียงควบม้าดังเข้ามา จึงป้องปากตะโกนขอความช่วยเหลือโดยเร็ว “ช่วยด้วย ช่วยด้วย มีโจรลอบทำร้ายคน”

 

พวกโจรเองก็หูดีเป็นเลิศเช่นกัน รู้ว่ากำลังมีคนมาแล้ว ก็เริ่มจริงจังมากยิ่งขึ้น มุ่งแทงกระบี่เข้าใส่อี้เหวินเหอและเสี่ยวชุน หมายสังหารทั้งสองคนให้จงได้“เร็วรีบจัดการแล้วไปจากที่นี่”

 

“ใครก็ได้ช่วยด้วย ช่วยด้วย” เสี่ยวชุนกับอี้เหวินเหอหลบกระบี่ของโจรไปป้องปากร้องขอความช่วยเหลือไป

 

แต่โจรกลุ่มนี้มีวรยุทธและชั้นเชิงที่เหนือกว่า หลบกับท่าทางของทั้งสองไม่นานก็จัดการได้ เสี่ยวชุนถูกแทงหนึ่งกระบี่ จนทรุดตัวล้มลง

 

“เสี่ยวชุน!” อี้เหวินเหอร้องเสียงหลง รีบเข้าไปประคอง ขณะเดียวกันกลุ่มโจรก็ฟันกระบี่ลงมาอีกครั้ง อี้เหวินเหอถอยไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว รองเท้าที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำ เพราะวิ่งลัดเลาะพื้นดินอันชุ่มชื้น เผลอเหยียบเข้ากับก้อนหินกลมก้อนหนึ่ง ด้วยสภาพพื้นร้องเท้าที่ไม่เหมาะต่อเส้นทางขรุขระ จึงทำให้อี้เหวินสูญเสียการทรงตัวไปทางด้านหลัง

 

เหตุการณ์นี้ทำให้อี้เหวินเหอรอดไปจากการถูกกระบี่ฟันเข้ากึ่งหน้ากึ่งอกไปได้อย่างหวุดหวิด ทว่ากลับล้มลงไปในแม่น้ำอันเชี่ยวกรากอย่างไร้ทางเลี่ยง

 

ม่านตาอี้เหวินเหอบัดเดี๋ยวหดบัดเดี่ยวขยาย ไม่ทันจะได้จับคว้าสิ่งใดหรือกรีดร้อง ร่างนางก็ตกลงสู่แม่น้ำกลิ่นสนิมเข้าเสียแล้ว

 

เสียงตู้ม! ดังครั้งหนึ่ง ร่างอี้เหวินก็ถูกกลืนเข้าไปในเกลียวธาราอันผันผวน ขณะกำลังปล่อยให้ตัวถูกกระแสน้ำพัดพาไป ในส่วนที่อ่อนแอของอี้เหวินเหอก็ฉายกลบใจเข้มแข็ง

 

กลับไปจวนสกุลเซียว การจะหย่ากับเซียวอีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย พูดคุยสนทนากับฮูหยินผู้เฒ่าเซียวมาแล้วนางย่อมรู้ดี นางในยามนี้คล้ายอยู่เพียงลำพัง ไร้ญาติมิตร สหายจริงใจล้วนไม่เคยมี อำนาจวาสนาล้วนหลุดลอยไปแล้วทั้งสิ้น แล้วสตรีเพียงลำพังเช่นนางจะต่อกรกับคนเหล่านั้นเช่นไร หากนางไม่อยากทุกข์ทนต่อเส้นทางผิดครั้งก่อน เช่นนั้นหนทางเดียวที่จะหลุดพ้น ก็คือการจบชีวิตลง...

 

...คิดดังนี้อี้เหวินเหอก็เริ่มปลงต่อทุกสิ่ง ไม่ตะเกียกตะกายดิ้นรนอยากมีชีวิตรอด ปล่อยให้ร่างตัวเอง ลอยไปกับเกลียวคลื่นอันรุนแรง

 

ท่านปู่ หลานโง่เขลาคนนี้กำลังจะไปหาท่านแล้ว

เมื่อไร้หนทาง จะมีสักกี่ทางเลือกให้มนุษย์เลือกเดิน

ใครอยากให้อี้เหวินเหอหลุดพ้น ตอนนี้น้องหลุดพ้นแล้วค่ะ หลุดพ้นด้วยการตกลงไปในน้ำ!

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 358 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #210 and4 (@and4) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 19:18
    ไม่ตาย เสี่ยวชุนกับอี้เหวินเหอต้องไม่ตายนะ
    #210
    0
  2. #208 แฟน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 07:46

    อีกสักดอก 5555 ในที่สุดเจ้าเซียวอีก็ได้อยู่กับฆาตกรสุดที่รักอย่างมีความสุข รายต่อไปอาจจะเป็นท่านย่า และรายต่อไปอาจจะเป็นเมียน้อยของเซียวอี เพราะต้องมีคนมอบลูกสาวให้ขุนนางอนาคตรุ่งโรจน์แน่ๆ จากนั้นอาจจะได้ไปโรงเตี๊ยมและแอบได้ยิน เกี่ยวกับการลอบฆ่าอี้เหวินเหอ แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะคนที่ทำคือเมียสุดที่รัก แม่ของลูกซึ่งตั้งใจให้เป็นเมียเอกอยู่แล้ว ฆาตกรช่างมีความสุข แต่อี้เหวินเหอซวยตลอด เกิดใหม่ให้เข้มแข็งมากๆ แล้วล้างแค้น

    #208
    0
  3. #207 Mui25200511 (@Mui25200511) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2563 / 01:15
    แล้วเสี่ยวชุ่น มีคนมาช่วยทันไหม พร้อมกับมาช่วยนางเอกด้วยนะ พระเอกรีบมาเร็ว น้องรอคนช่วยไม่ไหวแล้ว กำลังปลงจ้า
    #207
    0
  4. #206 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 23:38

    น่าสงสารน้องจัง

    #206
    0
  5. #205 Xiaoxue (@Xiaoxue) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:45
    แล้วอี้เหวินเหอคนนี้ก็ตายเหมือนหมดกรรม จากนั้นก็ได้เริ่มชีวิตใหม่กับพระเอกใช่ไหมมม เดา เดา
    #205
    0
  6. #204 Taksina_Tangkwa (@Taksina_Tangkwa) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 22:29
    พ่อพระเอกเจ้าขา ค่าตัวท่านแพงจุงเบย
    #204
    0
  7. #203 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 21:31

    เราจะตัดค่าตัวของพระเอกมาช้า ช่วยน้องไม่ทันถูกทำร้ายและตกน้ำไปแล้วจะไปช่วยน้องได้ไหม หรือจะลอยไปอยู่ท่ีเมืองอื่น ลุ้นกันต่อไป ขอบคุณค่ะไรท์

    #203
    0
  8. #202 alece2 (@alece) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:55
    ค้างงงงงงสุดดดดดดอย่างแรงงงงงงงมากค่ะไรท์ใจร้ายทำกันได้ลงมาต่อให้อีกหน่อยน่ะๆๆๆๆๆๆๆๆพลีส
    #202
    0
  9. #201 impyao (@impyao) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:25
    ตกต่ำถึงที่สุดแล้ว

    กลับมาคราวหน้าคงไม่ใช่สตรีในห้องหอแล้ว

    ลุ้นๆ สนุกๆ
    #201
    0
  10. #200 supakornseanla (@supakornseanla) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:13
    ร้องแปป
    #200
    0
  11. #199 คนอ่าน (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:00

    เฮ้อ ชีวิตที่ซวยซำ้ซวยซ้อน นางเอกเราก็อ่อนแอขาดทักษะในการเอาตัวรอดมาก ตายเสียได้ก็ดี ค่อยเกิดใหม่ ให้เข้มแ้งกว่านี้ ดีกว่าให้คู่สามีภรรยานรกนั่นทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจ

    #199
    0
  12. #198 Chalee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:57

    เสี่ยวชุน อี้เหวินเหอ ต้องแยกจากกันมันโหดร้ายมาก จะไม่ให้นางเหลือใครซักคนจริงๆเหรอเนี้ยะ

    #198
    0
  13. #197 piyadamai (@piyadamai) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:56

    นังเมียน้อยนี่ เลวจิงๆ ทำตัวแสนดีแต่ลับหลังทำชั่วตลอด -ผัวโง่นี่ไม่มีทางคืนดีแล้ว หย่าเท่านั้นที่ต้องการ

    #197
    0
  14. #196 pchin (@pchin) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:53

    โอ้ยยย น้องงงง !!!
    #196
    0
  15. #195 NanNilaphan (@NanNilaphan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 19:31
    โอ้ยยยยเมื่ไหร่ชีวิตน้องจะดีขึ้นอ่ะ ลุ้นทุกตอนชีวิตไม่มีดีสักตอนน้องงงงถ้าชีวิตขนาดนี้จบชีวิตตัวเองคงเปนทางที่ดีที่สุดหน่วงแล้วกะหน่วงอีก
    #195
    1
    • #195-1 pchin (@pchin) (จากตอนที่ 20)
      19 พฤษภาคม 2563 / 19:53
      ใช่ๆหน่วงมาก
      #195-1