เพียงหนึ่งรักมั่นนิรันดร์กาล ( ชื่อเดิม เส้นทางชีวิตของอี้เหวินเหอ 一文河的生活之路)

ตอนที่ 18 : เก้า สุสานไร้ญาติ (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,970
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 453 ครั้ง
    17 พ.ค. 63

“ท่านรองเจ้ากรมคลัง แน่ใจหรือขอรับที่จะไม่ให้ข้าตามหมอ” อากู้สำรวจบาดแผลของนายหนุ่มแล้วได้แต่ร้องตะโกนด้วยเสียงกังวลใจ

 

บัดนี้เซียวอีกำลังสำรวจบาดแผลจากการโดนแทง ชำเลืองตามองอากู้ด้วยความไม่พอใจ “เจ้าชักจะเสียงดังไปแล้วนะอากู้”

 

อากู้หน้าม่อย แต่ก็ยังคงเงยหน้าขึ้นแล้วถามอีก “แล้วท่านแน่ใจนะขอรับว่าจะไม่แจ้งเรื่องที่คุณหนูห้ากระทำกับท่านให้ฮูหยินผู้เฒ่ากับนายท่านทราบ ข้าว่าท่านควรบอกนะขอรับ เพราะท่านสามารถใช้ข้ออ้างนี้ ไล่คุณหนูห้าออกไปได้เลยนะขอรับ ยิ่งตอนนี้ไม่มีกั๋วกงด้วยแล้ว...”

 

“อากู้หุบปากเจ้าซะ!” เซียวอีตวาด ขณะเดียวกันก็หมุนตัวไปถีบอากู้อย่างคนหัวเสีย “แล้วต่อไปนี้ อย่าเรียกนางว่าคุณหนูห้า นางเป็นภรรยาข้า เป็นฮูหยินใหญ่ของข้า และข้าไม่หย่า เจ้าได้ยินหรือไม่!”

 

ท่าทางของเซียวอีตอนนี้น่ากลัวมาก ทำเอาอากู้แทบไม่กล้ากระดิกตัว ได้แต่ขานรับไปด้วยเสียงค่อย “ขอรับ อากู้เข้าใจแล้วขอรับ”

 

“เข้าใจแล้วก็ไสหัวออกไปซะ แล้วอย่าปากมาก ไม่เช่นนั้น ข้าจะตัดลิ้นเจ้าเสีย” เซียวอีขับไล่

 

ไม่รอให้ท่านรองเจ้ากรมคลังเอ่ยซ้ำสอง อากู้รีบคลานจากไปทันที “ขอรับ อากู้ไปแล้ว ไปแล้วขอรับ”

 

หลังอากู้ไปแล้ว เซียวอีก็ถีบโต๊ะเตี้ยจนล้มดังโครม แล้วเดินไปทำลายข้าวของอีกหลายชิ้น ทั้งหงุดหงิดและสับสนว้าวุ่นหัวใจไปหมด “ไม่มีทางหรอกอี้เหวินเหอ ข้าจะไม่หย่าให้เจ้า เจ้าต้องเป็นภรรยาของข้า อยู่ในสกุลเซียวต่อไป”

 

เซียวอีไม่ยินยอม ไม่ยินยอมให้อี้เหวินเหอจากเขาไป และไม่ยินยอมให้นาง แสดงท่าทีรังเกียจเขาด้วย! ต้องเป็นเขาที่มีสิทธิ์ แสดงท่าทีรังเกียจนาง ต้องเป็นเขาเท่านั่นถึงกระทำเรื่องเช่นนั้นได้! ผู้หญิงคนนั้นไม่มีสิทธิ์ อี้เหวินเหอไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น

 

 

ทว่าดูเหมือนครั้งนี้ อี้เหวินเหอจะตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ดังนั้นวันรุ่งขึ้นพอรุ่งเช้ามาเยือน เพียงขาก้าวออกจากประตูห้อง เพื่อจะออกไปเข้าร่วมการว่าราชการเช้าของฮ่องเต้ เซียวอีก็พบหนังสือหย่าวางอยู่ที่หน้าประตู อารมณ์ที่คิดว่าสงบลงแล้วก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างไม่อาจเลี่ยง

 

หลังหยิบมาพิศดูแล้วเซียวอีก็ทำลายทิ้งจนไม่มีชิ้นดี “อี้เหวินเหอ!”

 

อากู้ได้แต่มองท่าทางดุดันของเซียวอีแล้วสูดปากเบาๆ “อุ้ย..”

 

ตอนนี้เซียวอีอะไรเพียงเล็กน้อยก็หงุดหงิดไปหมด ดังนี้แค่เสียงสูดปากของอากู้ ก็ทำให้โกรธจนต้องหันไปถีบเข้าเต็มแรง “บัดซบ!”

 

ท่านรองเจ้ากรมคลังยังหนุ่มยังแน่น ดังนั้นพละกำลังจึงมหาศาล ถูกถีบครั้งนี้อากู้ก็ถึงกับน้ำตาซึม รีบโขกศีรษะร้องขอชีวิต “อากู้ขอโทษที่ปากพล่อยขอรับ ท่านรองเจ้ากรมคลังโปรดไว้ชีวิตด้วย”

 

เซียวอียังคงหงุดหงิดไม่หาย จะถีบอีกครั้ง แต่พอเห็นน้ำตาของอากู้ก็ลดเท้าลงแล้วเดินไปออกไปนอกจวนด้วยอารมณ์ไม่สู้ดี พอนึกขึ้นได้ก็ให้อากู้เอาหนังสือหย่าที่ถูกทำลายไม่เหลือซากไปคืนอี้เหวินเหอ “อากู้ เจ้าเอาซากนี้ไปคืนฮูหยินน้อย อ้อ! บอกนางด้วยว่า นางไม่ได้ดังที่หวัง เสร็จแล้วก็รีบไปเตรียมม้าให้ข้า”

 

 หากไม่ติดว่าวันนี้มีประชุมเรื่องเร่งด่วน และเกรงว่าหากไปแล้วจะบานปลายยิ่งขึ้น เซียวอีจะไปหาอี้เหวินเหอที่เรือนสักรอบ 

 

ครั้นอากู้ยังชักช้า เซียวอีก็ตวาดอีกรอบ “ชักช้าอยู่ได้อากู้ รีบไปสิ”

 

ฝ่ายอากู้ เจ็บจนน้ำตาซึม รีบเกาะผนังกำแพงลุกขึ้น แล้วเดินกระเผลงไปเตรียมม้า “ขอรับท่านรองเจ้ากรมคลัง”

 

 

ด้านอี้เหวินเหอนั่งรอหนังสือหย่าของตนอย่างใจเย็น ทว่าสิ่งที่ได้กลับมาเป็นเพียงเศษซากของกระดาษกลุ่มหนึ่งนั้น “ท่านรองเจ้ากรมคลังยังฝากมาบอกอีกด้วยว่า ฮูหยินน้อยโปรดอย่าหวัง”

 

“...” อี้เหวินเหอพิศมองเศษซากของกลุ่มก้อนกระดาษแวบหนึ่ง แล้วไม่พูดอะไร

 

อากู้หยุดรอจนแน่ใจว่าฮูหยินใหญ่ไม่มีถ้อยคำอะไรที่จะฝากถึงท่านรองเจ้ากรมคลังแล้วก็ขอตัวจากมา “หากฮูหยินไม่มีอะไรแล้ว อากู้ขอตัวก่อนนะขอรับ”

 

รอจนอากู้จากไปแล้ว อี้เหวินเหอจึงลุกขึ้นจากเก้าอี้พนักโค้ง นางส่งเสียงเรียกหาเสี่ยวชุน “เสี่ยวชุน พวกเราไปกันเถอะ”

 

เสี่ยวชุนแสดงสีหน้าแปลกใจ “ไปที่ใดเจ้าคะ”

 

“ไปหาฮูหยินผู้เฒ่าเซียว” อี้เหวินเหอตอบเรียบๆ แล้วมุ่งหน้าเดินไปทันที

 

ทางเสี่ยวชุนก็ไม่เงอะงะ รีบเดินตามไปอย่างทันท่วงที เมื่อถึงบริเวณเรือนของฮูหยินผู้เฒ่า เสี่ยวชุนก็บังเกิดความลังเลในจิตใจขึ้นมา จึงยุดแขนของอี้เหวินเหอเอาไว้ เพราะหากเรื่องนี้ถึงหูของฮูหยินผู้เฒ่าเซียว จะหวนกลับมาไม่ได้อีก “คุณหนู ท่านแน่ใจนะเจ้าคะ ว่าจะทำเช่นนี้”

 

อี้เหวินเหอตบหลังมือเสี่ยวชุนเบาๆ “ข้าเหมือนคนล้อเล่นหรือเสี่ยวชุน”

 

ใบหน้าเสี่ยวชุนส่ายช้าๆ คุณหนูของนางยามนี้ไม่มีท่าทีของคนล้อเล่น นอกจากนี้ท่าทีลังเลที่ควรมีก็ไม่ปรากฏแม้แต่น้อย “ไม่เจ้าค่ะ แต่ว่าจะขัดกับสิ่งที่กั๋วกงต้องการ”

 

เอ่ยถึงท่านปู่ นัยน์ตาอี้เหวินเหอก็ปรากฎแววความสุขขึ้นมาวูบหนึ่ง นางตบหลังมือเสี่ยวชุน “ท่านปู่ให้ข้าแต่งกับเซียวอี เพราะคิดว่าเขาคือรอยยิ้มของข้า ในเมื่อแท้จริงแล้ว เขาหาใช่รอยยิ้มของข้า ก็ควรยุติทุกสิ่งอย่างลง” 

 

ความต้องการของกั๋วกงผู้เป็นปู่ คือต้องการให้อี้เหวินเหอแย้มยิ้มได้อย่างมีความสุขเมื่อยามไร้ตน ทว่าในเมื่อเซียวอีไม่ใช่รอยยิ้มทั้งยังพาความทุกข์ตรอมตรมมาให้ การหย่าขาดจากเซียวอีย่อมเป็นเรื่องที่ดีที่สุด “เข้าใจแล้วหรือไม่เสี่ยวชุน”

 

เสี่ยวชุนผงกศีรษะ “เจ้าค่ะคุณหนู เสี่ยวชุนเข้าใจแล้ว”

 

เท้าของอี้เหวินเหอก้าวต่อ “อย่างนั้นก็เข้าไปกันเถอะ”

 

ด้านในเรือน ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวกำลังปล่อยให้สาวใช้นวดให้ ท่าทางของหญิงชราดูผ่อนคลายเป็นอย่างมาก

 

“ฮูหยินผู้เฒ่า ฮูหยินน้อยมาเยี่ยมเจ้าค่ะ” เสียงสาวใช้นางหนึ่งดังแว่วมา

 

ตาฮูหยินผู้เฒ่าเซียวที่กำลังพริ้มหลับอย่างสบาย ค่อยๆลืมขึ้นอย่างเชื่องช้า “รีบเชิญ”

 

ไม่นานอี้เหวินเหอก็ก้าวเข้ามา

 

เห็นสีหน้าเด็ดเดี่ยวของอี้เหวิน ฮูหยินผู้เฒ่าก็โบกมือไล่สาวใช้ให้ออกไปให้หมด เหลือเพียงแค่คนสนิทของนางคนเดียวเท่านั้น ต่อมาก็ส่งเสียงทักทาย “เหอเจี๋ยเอ๋อร์ สีหน้าเจ้าดูสดใสขึ้นนะ”

 

อี้เหวินเหอยอบตัวลงทำความเคารพ “คารวะท่านย่า” 

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวโบกไม้โบกมือห้ามปราม “ไม่ต้องมากพิธี รีบมานั่งข้างๆย่าเร็ว”

 

หากเป็นอี้เหวินเหอช่วงก่อนผ่านเรื่องเลวร้ายที่สุด คงรีบไปคุกเข่าด้านข้างแล้วพูดจาออดอ้อนแล้ว ทว่าอี้เหวินเหอตอนนี้กลับยืนนิ่ง แล้วค่อยๆ ทรุดตัวลงเข่าลงกระแทกพื้นเบาๆ “ท่านย่า หลานมีเรื่องจะบอกกล่าวกับท่าน”

 

อากัปกิริยาของอี้เหวินเหอทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าเซียว ต้องลุกขึ้นไปช่วยประคองให้เด็กน้อยลุกขึ้น “เหอเจี๋ยเอ๋อร์ลุกขึ้นเถอะ มีอะไรค่อยพูด วันนี้อาฉานได้ชามาใหม่ ข้าว่าจะให้คนแบ่งไปให้เจ้าอยู่พอดี แต่เจ้าก็มาแล้ว อย่างนั้นก็มาชิมไปพร้อมๆกับข้าเถอะ”

 

แต่อี้เหวินเหอยังยืนกรานคุกเข่า “ท่านย่า ข้ามีเรื่องสำคัญ”

 

พบความแน่วแน่ของอี้เหวินเหอ ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวกล่าวแทรก “เรื่องที่เจ้าจะหย่ากับเซียวอีนะหรือ ถ้าเรื่องนั้นค่อยพูดเถอะ” 

 

อี้เหวินเหอชะงัก “ท่านย่ารู้”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวนั่งลงบนเก้าอี้ตัวโปรด แล้วยกชาขึ้นจิบ “เหตุใดจะไม่รู้เล่า นอกจากจะรู้เรื่องหย่าแล้ว ยังรู้เรื่องที่เจ้าแทงอาอีไปแผลหนึ่งด้วย”

 

ตัวอี้เหวินเหอหยุดชะงักไป ในเมื่อฮูหยินผู้เฒ่าเซียวรู้ นางก็ไม่จำเป็นต้องสาธยายเรื่องให้ยืดยาว “ในเมื่อท่านย่ารู้แล้ว ข้าก็จะไม่อ้อมค้อม ข้าบกพร่องในฐานะภรรยา มิอาจรั้งใจสามีเอาไว้ได้ ทั้งยังไม่มีบุตร เลยอยากจะหย่าเจ้าค่ะ”

 

“ข้าบอกแล้วว่าเรื่องนี้ค่อยพูด” เป็นอีกครั้งที่ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวโบกไม้โบกมือห้ามอี้เหวินเหอ แต่อี้เหวินเหอก็ไม่ปล่อยผ่านโดยง่าย

 

“ท่านย่า ได้โปรดอนุญาตให้ข้าได้หย่า แต่ถึงท่านย่าไม่อนุญาต ข้าก็จะหาทางไปจากเขาอยู่ดี”

 

ประโยคนี้คล้ายกับประกาศว่าหากหย่าไม่ได้ อี้เหวินเหอก็พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อออกห่างเซียวอี

 

ตาฮูหยินผู้เฒ่าเซียวหลุบลงช้าๆ ไม่ได้ฉุนเฉียวมาที่เด็กน้อยคนนี้ยั่วยุ “เหอเจี๋ยเอ๋อร์ ข้ารู้มาว่าเจ้าอยากจะไปที่สุสานไร้ญาติใช่หรือไม่ เช่นนั้นวันนี้เจ้าก็ไปเถอะ ส่วนเรื่องหย่ากับเซียวอี ไปสุสาน ไปเคารพปู่เจ้าแล้วค่อยกลับมาพูดกับข้าใหม่เถอะนะ”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวรู้ หลายวันมานี้ อี้เหวินเหออยากไปที่นั่นมาก แต่ไปไม่ได้ เพราะไม่ได้รับอนุญาตจากเซียวฉาน เพราะเกรงว่าหากอี้เหวินเหอรีบร้อนไปละก็ สกุลเซียวจะเดือนร้อน เพราะโทสะของฮ่องเต้วิปลาสใช่ว่าไทเฮาจะควบคุมได้ทุกครั้ง อี้เหวินเหอก็เพียรพยายามมาก แต่นกปีกหักทั้งยังตกอับย่อมไร้หนทางสู้ ได้แต่เก็บงำความต้องการเอาไว้

 

ปากอี้เหวินเหอขบเม้มเข้าหากัน เข้าใจความต้องการของฮูหยินผู้เฒ่าดี หญิงชราคนนี้คงต้องการให้นางกลับไปทบทวนคำสั่งของอี้เหวินเจียงผู้เป็นปู่โดยแน่ ช่างสมกับเป็นคนผ่านร้อนหนาวมามาก รู้จุดอ่อนของผู้คนโดยรอบ  “ถึงไปไม่ไป ข้าก็ได้ตัดสินใจแล้ว ข้าเพียงแค่จะมาบอกท่านย่าเท่านั้น เช่นนั้นข้าขอตัวนะเจ้าคะ” 

 

กล่าวจบ อี้เหวินเหอค้อมศีรษะให้ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวแล้วถอยตัวจากมา

 

ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวมองตามไป ทั้งๆที่อี้เหวินเหอแสดงท่าทีแข็งกร้าว ดูไม่นอบน้อม แต่นางก็ไม่ได้โกรธและไม่ติดใจอะไรกลับกันยิ่งพอใจเสียด้วยซ้ำ “อย่างนี้สิ ค่อยเหมาะสมกับการเป็นอี้เหวินเหอขึ้นมาหน่อย” 

 

เป็นอี้เหวินเหอเช่นนี้แหละที่นางต้องการ แข็งกร้าวทั้งภายนอกและภายใน ไม่เสียแรงที่เป็นหลานของอี้เหวินเจียง “ส่วนอาอี เห็นทีครานี้เจ้าต้องลำบากหน่อยแล้ว”

 

นางล่ะสมน้ำหน้าหลานชายนัก รู้ตัวเมื่อเกือบสายไปแล้ว เมื่อคืนโดนแทงแผลหนึ่งยังนับว่าน้อยไป น่าจะตีให้หัวแตกเพิ่มไปอีกสักแผลถึงจะดี...

 

แต่หมัวมัวคนสนิทของฮูหยินผู้เฒ่ายังคงเกิดข้อกังวลบางประการ ท่าทีของอี้เหวินเหอดูไม่เคารพฮูหยินผู้เฒ่าเช่นนี้นางไม่เห็นด้วย “ฮูหยินผู้เฒ่า ข้ารู้ว่าท่านเอ็นดูฮูหยินน้อยมาก แต่ท่านน่าจะรู้ดีว่าฮูหยินน้อยเองก็มีความดื้อรั้นเอาแต่ใจเป็นทุนเดิม ข้าเกรงว่านางจะกระทำการอะไรที่ทำให้คนสกุลเซียวลำบากใจ”

 

ฮูหยินผู้เฒ่าชำเลืองมองหมัวมัวคนสนิท แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบา แต่กลับซ่อนเร้นไปด้วยรัศมีข่มขวัญคน “นางเองก็เป็นคนสกุลเซียว”

 

หมัวมัวรู้ว่าตนพูดผิดไปก็รีบคุกเข่า นางหลงลืมไปว่าอี้เหวินเหอคือเด็กที่ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวเอ็นดูที่สุด “บ่าวขออภัยเจ้าค่ะ”

 

“ช่างเถอะ” ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวไม่ถือสา “ส่วนเรื่องของเหอเจียเอ๋อร์ นางดื้อรั้นร้ายกาจเป็นทุนเดิมแล้วอย่างไร เด็กคนนั้นแท้จริงแล้วแข็งนอกแต่ภายในกลับอ่อนยิ่งกว่าวุ้นเสียอีก ญาติมิตรแม้นมีก็เหมือนไม่มี หากกล่าวถึงอำนาจวาสนา อี้เหวินเหอตอนนี้ไม่มีอะไรสักอย่างหลงเหลือแล้ว และเช่นนี้หรือจะมาหาญต่อกรกับสกุลเซียวยามนี้ได้รึ”

 

อี้เหวินเหอเพลานี้นับว่าสูญสิ้นทุกอย่างโดยสมบูรณ์ ทั้งญาติ เพื่อนพ้องมิตรสหาย อำนาจวาสนาก็ล้วนหมดสิ้นลงแล้ว เหลือเพียงตัวคนเดียว ทั้งยังเป็นสตรี เพราะฉะนั้นทางเลือกของเด็กคนนั้นมีไม่มากนักหรอก ที่คนแก่เช่นนางพอจะเล็งเห็น ก็เห็นว่ามีอยู่สองทางเลือก หนึ่งอยู่ในสกุลเซียวต่อไป ส่วนทางเลือกอย่างหลัง คือจบชีวิตของตัวเองลง...

อี้เหวินเหอ นางคือของตายสำหรับคนสกุลเซียวจริงๆ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 453 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

545 ความคิดเห็น

  1. #181 Nidmitsu789 (@Nidmitsu789) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 02:12

    จะทนอยู่ให้เขาเหยียบย่ำอยู่ทำไมล่ะน้องสาว

    #181
    0
  2. #179 poppular9515 (@poppular9515) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 23:49
    อึดอัด
    #179
    0
  3. #178 alece2 (@alece) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 22:16
    มาต่อด่วนค่ะใจจะขาดแล้วอยากให้น้องหลุดพ้นจากหลัวชั่วใจหมาๆค่ะไรท์พลีสๆๆๆๆๆๆรอมาทั้งวันเลยค่ะ
    #178
    0
  4. #177 คนอ่าน (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 21:25

    หลงคิดว่าฮูหยินผ้เฒ่ารักและหวังดีอย่างจริงใจ ที่ไหนได้ เหมือนคู่รักนรกไม่ผิด ใจดำมาก ดำทั้งตระกูล แล้วจะมีช่องทางใด จึงจะหย่าได้ จุก หน่วง

    #177
    0
  5. #175 InthiraP (@IP31122518) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 19:17

    อ้าว...ท่านย่าทำไมเป็นงี้ละ เรื่องหย่าเดี๋ยวคงมีคนจัดให้แหละ นางมี่น่าจะเป็นตัวแปร

    #175
    0
  6. #174 เงาสายลม (@fenrir_m) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 18:28
    ยืดเรื่อง น่าเบื่อ
    #174
    1
    • #174-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:16
      ขอบพระคุณที่ติดตามนะคะ ขอบคุณค่ะ ส่วนเรื่องยืด หากเป็นเช่นนั้นต้องขออภัยนะคะ
      #174-1
  7. #173 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:59

    อ่านตอนท้ายบท ทำไมถึงคิดว่าท่านย่าท่ีเคยเอ็นดูเหอเอ๋อเปลี่ยนไป จะเก็บนางไว้ทำไม ให้นางทุกข์ตรมตลอดชีวิต มีหวังตรอมใจตายในสกุลเซียว ที่ไม่ยอมให้หย่าเพราะกลัวเสียชื่อเสียงสกุลงั้นเรอะ เห็นแก่ตัวเกินไปแล้ว หึ ถ้าไม่ให้หย่าก็หนีออกไปเลย ย้ายไปอยู่แคว้นอื่นก็ได้ จะได้ปลอดภัยซะที ขอบคุณค่ะไรท์

    #173
    1
    • #173-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:16
      ยังรักเหมือเดิมค่ะ แต่คนแก่ผูกอะไรไว้หลายอย่าง บอกแล้วเรื่งนี้ไม่มีใครดีร้อย เพราะถ้าอี้เหวินเหทำสกุลเซียวเสียหน้า ฮูหยินผู้เฒ่าเซียวก็พร้อมลงไม้ทันทีเหมือนกัน เรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อนในด้านอารมณ์ ที่รักบอกรัก ที่รักบอกไม่รักก็มีค่ะ เลยให้ใจเย็นๆ น้องจะต้องออกไปได้แน่ๆ
      #173-1
  8. #172 srisupanuch (@srisupanuch) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 16:14
    ไม่ใช่ของตายนะ ตอนเเต่งมีสินเดิมไม่ใช่เหรอ สินเดิมนี้เป็นของนางนะตกทอดแก่บุตรตัวเท่านั้น ไม่มีลูกหากหย่านางก็เอาสินเดิมไปได้ครอบครัวสามีไม่มีสิทธินะจ้ะ
    #172
    1
    • #172-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:14
      ของตายคือไร้ำนาจวาสนา มีเงินก็จริง ต่ไม่มีคนคอยช่วยเหลือ ในยุคโบราณมันยาก หันหน้าไปทางไหน คนก็รู้จัก เอ้านี่อี้เหวินเหอนี่น่า ใครจะกล้าคบค้าสมาคมด้วย ไม่มีค่ะ น้องเลยต้งคิดหาหนทางในการออกไปแบบรอบคอบ แต่รับรองน้องออกแล้วออกเลยไม่หวนกลับ
      #172-1
  9. #171 Mookdas5356 (@Mookdas5356) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:25
    ไรท์ จ่ายค่าตัวพระเอกได้แล้ว
    #171
    1
    • #171-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:12
      หลังจากตอนนี้ก็จ่ายแบบหมดตัวไปเลยค่ะ เอาให้เบื่อหน้าพระเอกกันไปเลย
      #171-1
  10. #170 ~LufaH~ (@fak_fa) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:25
    เมื่อไหร่นางเอกจะหลุดพ้นเนี่ยยยย
    #170
    1
    • #170-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:12
      กำลังจะหลุดค่ะ แต่ต้องมีกระบวนการนิดหน่อย
      #170-1
  11. #168 and4 (@and4) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 15:05
    ถึงเวลาแล้วละถึงเวลาต้องไปจริงๆสักที คนสกุลเซียวพวกคนน่าขยะแขยง-พวกนี้มันเห็นอี้เหวินเหอเป็นอะไรสำหรับพวกมันนะ ได้เวลาเริ่มต้นชีวิตใหม่แล้วละ ออกไปจากที่ที่น่าขยะแขยงนี่สักทีเถอะ อย่าเสียเวลาชีวิตอีกต่อไปเลย สำหรับสกุลเซียวตอนนี้ไม่ควรจะมีความใจดีให้อีกต่อแล้ว รีบออกไปอี้เหวินเหอจากนั้นก็ให้มันรับผลกรรมที่มันทำกับอี้เหวินเหอไว้ ต่อไปนี้ไม่ว่าใครในตระกูลเซียวจะไม่ข้อยกเว้น
    #168
    2
    • #168-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:11
      น้งกำลังจะไปค่ะ แต่ต้องใช้เวลาและกระบวนการ เพราะตอนนี้อี้เหวินเหอนางไร้ที่พึ่งจริงๆค่ะ ตอนนี้นางโดนเพ่งเล็งด้วย ขยับมากก็ไม่ได้ การจะหย่าออกมาเดินเฉิดฉายจึงไม่ง่าย
      #168-1
  12. #167 impyao (@impyao) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:58
    ยังคงบีบคั้นความรู้สึกของคนอ่าน..ลุ้นกันต่อไป
    #167
    1
    • #167-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:10
      อดทนอีกนิด น้องกำลังจะหลุดพ้นแล้ว
      #167-1
  13. #166 NanNilaphan (@NanNilaphan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:29
    ไม่มีทางงงงน้องไม่ได้เป็นของตายและน้องมีอีกทางเลือกที่พวกเจ้าไม่รู้
    ไรท์เปิดตัวพระเอกได้แล้วววววค่าตัวแพงแค่ไหนรีดยอมจ่ายเพื่อชีวิตที่ดีของน้อง
    #166
    1
    • #166-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:10
      น้องอกมาแน่ๆค่ะ
      #166-1
  14. #164 Kapookkapui (@kapookkapui) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:24

    ขออีกจ้า
    #164
    1
    • #164-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:09
      ขอบพระคุณที่ติดตามค่ะ
      #164-1
  15. #163 AYTHAI (@AYTHAI) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 14:21
    ได้เวลาปล่อยตัวเอกออกมาได้แล้วมั้งไรท์จะเก็บไว้นานไปหรือเปล่าล่ะนั้นยิ่งทำให้เรื่องมันยืดเกินไปแล้ว55555และทำให้ย่าเซียวคิดว่าน้องจะไม่มีที่ไปล่ะนั้น55555ออกมาเลยเอ้าออกมาเลยพ่อพระเอกไรท์มีเงินค่าตัวแล้ว
    #163
    1
    • #163-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:09
      พระเอกกำลังจะออกมาค่ะ ตอนนี้ ช่วงท้ายและตอนหน้าบบเต็มตอน ไรต์ขอเคลียปัญญาใดๆก่อนเน้อ
      #163-1
  16. #161 ja112299 (@ja112299) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 13:43
    รอออเด้อไรท์
    #161
    1
    • #161-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:08
      ขอบพระคุณและขอโทษที่ให้รอค่ะ
      #161-1
  17. #159 Mookdas5356 (@Mookdas5356) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 10:42
    รอหนักๆเลย
    #159
    1
    • #159-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:08
      ขอบพระคุณที่รอไรต์นะคะ
      #159-1
  18. #158 Xiuyan (@Xiuyan) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 10:22
    รอค่าาาาา
    #158
    1
    • #158-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:08
      ขอบพระคุณที่รอจ้าาา
      #158-1
  19. #157 แอนอารี (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 10:11

    รอค่ะไรท์

    #157
    1
    • #157-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:08
      ขบพระคุณที่ติดตามค่ะ อดใจรออีกนิดนะ
      #157-1
  20. #156 alece2 (@alece) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 09:46
    ขอยาวๆๆๆๆรัวๆๆๆๆๆค่ะรอมาหลายวันแล้วสนุกมากชอบสุดๆๆๆๆๆๆค่ะ
    #156
    2
    • #156-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:07
      จะพยายามนะคะ ยิ่งช่วงน้องจะหลุดพ้นจะพยายามลงให้ถี่ๆ
      #156-1
  21. #155 pchin (@pchin) (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2563 / 09:42

    รอจ้าๆ
    #155
    1
    • #155-1 Ratphak (@Ratphak) (จากตอนที่ 18)
      17 พฤษภาคม 2563 / 19:07
      ขอบพระคุณที่ติดตามค่ะ
      #155-1