「 怪獣 MONSTER」Assassination Classroom Fanfiction

ตอนที่ 1 : VICTIM 00: PROLOGUE ((RE

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,579
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    25 ต.ค. 61

 
VICTIM 00

            ร่างเล็กที่ย่างกรายเข้ามาในส่วนของอาคารเรียนหลักโดยไม่รู้ตัวหยุดชะงักงัน เอี้ยวตัวหลบเบี่ยงไปตามทิศทางขึ้นเนินเขาลาดชันได้ทันท่วงทีก่อนที่จะมีใครสังเกต นัยน์ตาสีอัญมณีอเมทิตส์หรี่มองนักเรียนบางส่วนที่มุ่งเน้นกันรวมตัวติวแม้การเรียนจะเพิ่งเปิดภาคเรียนมาได้ไม่เนิ่นนานนักที ริมฝีปากบางเบ้ใส่ประธานนักเรียนเรือนผมสีแสด ดีกรีลูกชายผู้อำนวยการโรงเรียนคุนุกิงาโอกะ


            ไม่คิดว่าคนแบบเธอจะทำอะไรที่ไร้สาระแบบนี้ได้นะ


            ทุเรศสิ้นดี ใบหน้าที่เหมือนกันของพ่อลูกคู่นั้น...


            แค่วางเพลิงที่อาคารเรียนเล่นๆเอง ดับไฟก็ทันเวลาไม่ใช่หรือ? แล้วไหนจะเรื่องระเบิดเมนทอสลงโถงทางเดินในอาคารเรียนปีสองอีก...


            ก็เด็กวัยนี้มันเป็นวัยอย่างรู้ไม่ใช่หรือไง... สิ้นสุดประโยคดังกล่าวที่ถูกเอ่ยขึ้นกับผู้อำนวยการก็ถูกสั่งพักการเรียนพร้อมกับขับไสไล่ส่งมายังห้องE-Endที่ขึ้นขื่อว่าเป็นจุดด่างพร้อยของโรงเรียนเสียนี่


            แต่ช่างเถอะ... มนุษย์ยังไงก็น่ารังเกียจอยู่วันยันค่ำ


            หืม... สบตาเข้ากับประธานนักเรียนชั่วขณะ นัยน์ตาคู่นั้นไม่แสดงแววแยแสอะไร เด็กผู้หญิงคนนี้ไม่เหมือนกับอาคาบาเนะที่คอยเป็นศัตรูแย่งชิงตำแหน่งที่หนึ่งของชั้นเรียนแบบนั้น แม้คะแนนจะอยู่อันดับต้นๆ ฐานะทางบ้านนับได้ว่าเป็นครอบครัวธุรกิจที่โด่งดังขยายสาขาไปได้ในประเทศอื่น หน้าตาจัดอยู่ในเชิงหน้า ปากนิด จมูกหน่อย และนัยน์ตาในเฉดสีที่คล้ายคลึงกับเขา


            หึ เป็นเสียงที่เอ่ยออกมาเบาๆจนแทบจะไม่มีใครได้ยิน เธอคนนั้นส่งยิ้มให้กลายๆ เป็นเรื่องปกติที่เขาพบเจอทุกวัน ไม่มีคำพูดใดๆตั้งแต่อยู่ร่วมห้องกันมาราวๆสองปีที่เป็นเรื่องสัพเพเหระเหมือนพวกแฟนกลับที่ชื่นชมหรือคลั่งไคล้คุณประธานนักเรียนอย่างอาซาโนะ กาคุชู เป็นเพียงรอยยิ้มที่ตัดกับแววตาที่เจ้าตัวส่งมาให้โดยสิ้นเชิง


            เขาไม่ชอบ... แต่อย่างน้อยมันก็ไม่มีพิษไม่มีภัยอะไรมากมายกับตัวเขา


            นั่นแหละที่สำคัญ


            เอ... เสียงใสครางออกมาอย่างยียวน อดีตสมาชิกห้องAหุบยิ้มลง ทำตาหยีแล้วชูไม้มือโบกให้คุณประธานนักเรียนสุดหล่อที่เธอจะไม่มีวันหลงชอบในตัวสิ่งมีชีวิตบัดสีนี้ได้ จากห้ามือก็ค่อยหุบนิ้วลงทีละน้อย...


            จนเหลือแค่นิ้วกลาง แล้วร่างเล็กก็สาวเท้าเดินออกไปยังห้องเรียนใหม่ ไม่ได้ตะโกนส่งเสียงดังลั่นหากแต่เพียงเอ่ยขึ้นมาอย่างราบเรียบ แม้สิ่งที่เห็นได้ชัดเกี่ยวกับตัวเธอที่หันหลังให้ตอนนี้มีเพียงแผ่นหลังของร่างที่เพรียวเล็ก เรือนผมสีบลอนด์ที่ถูกรวบเป็นหางม้าสูงแกว่งไสวไปตามแรงลมเล็กน้อย เบลเซอร์ที่ไม่ใช่ขงโรงเรียนหากแต่เป็นสีดำสนิทแต่งแต้มด้วยลวดลายเล็กน้อย รูปทรงคล้ายคลึงกับแจ็กเก็ตแฟชั่นของพวกนักเรียนมัธยมปลายโรงเรียนนานาชาติ


            มนุษย์ผู้บาปหนา จะถูกลักพาจากที่อาศัย...


            “แล้วลากไป ณ เบื้องหน้าราชาแห่งความสะพรึงกลัว


            “ลิลิธจะรวมอยู่ในคนกลุ่มนั้นด้วย...


            “ลมหายใจของเธอปกคลุมเป็นส่วนหนึ่งของคนประเภทเดียวกับเธอ

            .

            .

            .

            .

            .


            ว่ากันว่าตัวเธอนั้นมีอยู่สามด้าน...


            หนูน่ะ จะเก่งแบบน้าให้ได้เลยค่ะ!’


            ด้านที่ยังเยาว์วัยและไร้เดียงสา


            แต่ฉันว่าเรื่องนี้ผอ.น่าจะเคยได้ยินมาบ้างแล้วนะคะ


            ด้านที่เสแสร้งหลอกลวง


            และสุดท้าย...


            มนุษย์งั้นเหรอ... น่ารังเกียจสิ้นดี!!’


            ด้านที่อยู่ภายใต้จิตใจและจะไม่มีใครเข้าถึงได้นอกจากตัวเธอ นั่นแหละนะ...


            เด็กสาวที่มีนามว่า สึมุกิ เลย์โกะ


            จิตวิญญาณแห่งเหยื่อที่กลายมาเป็นผู้สังเกตการณ์จิตใจหยาบกระด้าง...

            .

            .

            .

            .

            

            โลกนี้มันอยู่ยากนะว่ามั๊ย?”


            “มันคงจะอยู่ง่ายกว่านี้ถ้าเธอหัดสังเกตว่ามีใครแคร์เธอบ้าง


            “อย่างนั้นเหรอ?”


            เป๊าะ!


            น่าหมั่นไส้


            อิโตนะคุง!”


            แล้วมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไงนะ...?



สุดท้ายแล้วก็ต้องรีใหม่หมดเลยล่ะนะ มีเพิ่มแค่บางฉากเล็กน้อย 

แต่นิสัยเลย์โกะยังเหมือนเดิมค่ะ ไม่ต้องห่วง

พระเอกก็คนเดิมค่ะ แต่ว่าในบทนำจะเอนไปทางอาซาโนะเล็กน้อยเพราะอยากให้เห็นว่าไม่ถูกกัน

อีพระเอกบทออกช้าและหายค้างมกเหมือนเดิม แต่มาทีแรกเรือจะพุ่งเหมือนเดิมแน่นะ

รีแค่บทนำก่อนก็แล้วกัน ส่วนที่เหลือเดี๋ยวทยอยตอนปิดเทอม

นี่คือเครสแอบแว๊บมานะ5555 ความจริงงานโคตรเยอะ


(c) Chess theme
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

161 ความคิดเห็น

  1. #131 wal_5678 (@wal_5678) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 20:58

    เรื่องที่อิโตนะเป็นพระเอก โอ้วววว

    #131
    1
    • #131-1 Cres-Sense (@Ratchie-Ruby31) (จากตอนที่ 1)
      21 กันยายน 2561 / 20:26
      ส่วนใหญ่ก็เจอแต่คารุมะพระเอกอ่ะนะ
      #131-1
  2. #130 0815477959 (@0815477959) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 08:02
    อิโตนะช่วยหน่อยนะ ช่วยให้เลย์โกะมีด้านที่น่ารักๆกับเขาบ้างนะ
    #130
    1
  3. #54 Faii26120 (@Faii26120) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:55
    เอ้าาา ปัดโถ่ ไอ่เราก็นึกว่าโดนฟาดหัว
    #54
    1
  4. #6 penpornpenmit (@penpornpenmit) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 เมษายน 2561 / 19:10
    <p>อย่างนี้น่าจะกาคุชูแล้ว ขอให้ไม่ใช่เถอะะะะะ</p>
    #6
    1
  5. #2 0815477959 (@0815477959) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 7 เมษายน 2561 / 10:33
    อืม น่าสนค่ะน่าสน มาต่อไวๆนะคะ ว่าแต่พระเอกเรานี่ใครเหรอคะ
    #2
    1