(BTS || KookV) #จองกุกคนดัง

ตอนที่ 4 : #จองกุกคนดัง3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,734
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    9 เม.ย. 62

#จองกุกคนดัง3
















          เสียงกริ่งดังขึ้นพร้อมกันกับเสียงนาฬิกาข้อมือของรุ่นน้องที่นั่งพู่อยู่ข้างๆ แทฮยองเหลือบไปมองก็พบว่าตอนนี้เป็นเวลาหกโมงแล้ว และเขาก็ควรที่จะกลับคอนโดได้แล้วเพราะถ้ากลับมืดๆคนเดียวมันจะหว่าเว้..

 

           นี่ๆไอ้แท เมื่อกี้เว้ยประธานสีน้ำเงินของเราอ่ะเขามาชวนกูวิ่งแข่งกีฬาสีเว่ย เจ้าของเสียงพูดให้ฟังแล้วยิ้มแฉ่งจนหน้าบาน โถ..น่าหมั่นไส้ อ้วนเป็นหมูขนาดนี้ ขาก็สั้นเขาคงพูดหยอกๆมั้ง คิดจริงจังไปได้ หรือไม่ก็ไม่มีคนลงแข่งอ่ะนะคงไม่มีอะไรมากกว่านี้แน่นอนแทฮยองรับประกัน

 

          แต่กูก็ปฏิเสธอ่ะนะ คือคนหน้าตาดีแบบกูไม่ควรจะไปวิ่งท้าลมแดดอะไรแบบนั้น

 

 

          กูว่ามึงมโน..

 

 

          เขาเลยให้ช่วยเสนอคนมาแทนหน่อยแล้วกูเสนอใครไปรู้ไหม..” รู้สึกมีลางสังหรณ์แปลกๆแต่ก็คงคิดไปเองอ่ะเนอะ^_^;

 

          ใครอ่ะ จองกุกหรอ

 

          พ่อมึงอ่ะ กูเสนอมึง!!”

 

          กูว่าแล้ว..

 

          ไอ้จีมินนนนนนนนนนนนนนนนนนน!!!









          ท่ามกลางเสียงของผู้คนที่ตะโกนโหวกเหวกกันเสียงดัง มีแต่แทฮยองที่ยืนหน้าบึ้งกอดอกอยู่ข้างสนามเงียบๆ เด็กหนุ่มที่ต้องมาซ้อมวิ่งทุกวันเพราะเลี่ยงไม่ได้เนื่องจากไม่มีใครในสีลงแล้ว ถ้าไม่ลงแข่งสีน้ำเงินของเขาก็จะถูกตัด20คะแนน นี่ทำเพื่อสีเลยนะเห็นไหมครับ!!

 

           ตอนแรกก็ปฎิเสธนะ แต่เพื่อนตัวดีของเขามันบอกเหตุผลจูงใจปัญญาอ่อนของมัน ซึ่งผมบอกเลยว่าผมทำเพื่อสี ไม่ใช่คำพูดของมันซักนิด

 

 

          นี่มึงรู้ป้ะว่าจองกุกอ่ะ นอกจากจะเรียนเก่งแล้วนะ ยังเก่งกีฬาโคตรๆๆๆ มีเด็กโรงเรียนเก่าจองกุกมาบอกแหละ

 

          “จองกุกอยู่สีน้ำเงินเหมือนพวกเรา แต่กูก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาไม่ลงแข่ง อาจจะเป็นเพราะแฟนคลับบ้าบอที่ไม่อยากให้ท่านเทพจองกุกเหนื่อยมั้งนะ ฮ่าๆ  แต่มึงก็น่าจะรู้ คนเก่งกีฬาโคตรๆแบบนั้นก็คงจะเป็นโค้ชช่วยฝึกอยู่ดี นี่มึงรู้ไหม สาวๆสีอื่นแม่งลงแข่งกันเต็ม รวมถึงยัยโบมีขี้ไม่ราดนั่นด้วย

 

          “ความจริงนะกูหมั่นไส้ยัยโบมีนั่นมากอ่ะครับเพื่อน แต่กูไม่ชอบวิ่งไงมันเสียภาพพจน์ความเป็นหมูของกู เพราะฉะนั้นมึงช่วยกันท่าโบมีกับจองกุกด้วย เพื่อความยุติธรรมของแฟนคลับทุกคน..และก็  เพื่อตัวมึงเองอ่ะ

 

 

           คือความจริงแล้วผมแทบจะไม่ได้สนใจคำพูดมันซักนิดอ่ะแต่ไอ้จีมินมันบอกว่าแค่ผมลงวิ่งแข่ง มันจะเลี้ยงบิงซู ด้วยความตะกละก็ขอลองหน่อยไม่เสียหายอะไรหรอก จริงป้ะ?

 

          แล้ววันนี้ก็คือวันซ้อมวันแรก..

 

 

           “นักเรียนชายที่ลงวิ่ง100เมตรอ่ะครับช่วยมารวมตัวกันทางนี้ด้วย ส่วนผู้หญิงก็ไปอีกฝั่งนะทางโบราอ่ะ เร็วๆครับว่องไวหน่อย!!” เสียงรุ่นพี่มหาลัยที่เคยจบจากที่นี่ไปตะโกนเรียกเสียงดัง ผมเห็นไอ้ยูคยอมเพื่อนร่วมชั้นตัวยักษ์วิ่งไปทางที่พี่เขาเรียกรวมตัวเลยรีบวิ่งตามไป อ่าแค่นี้ก็เหนื่อยละอ่ะ ก็แน่สิ ผมออกกำลังกายแทบจะนับครั้งได้เลยต่อเดือนอ่ะ เหตุผลคือขี้เกียจโอนลี่ไม่มีอย่างอื่นผสม..อืมม

 

           “สวัสดีครับผู้ลงแข่งทุกคน พี่ชื่อแจบอม ส่วนคนนี้ทุกคนคงรู้จักกันแล้วล่ะเนอะ..”

 

           “จองกุกครับ” เจ้าของชื่อเดินถือขวดน้ำที่มีอยู่เพียงครึ่งขวดออกมาทางอีกฝั่งพร้อมกับยิ้มให้ทุกคน แอบเห็นแบมแบมห้อง6ลงไปดิ้นกับพื้น เห้ยนายๆ เก็บอาการหน่อยนายเป็นผู้ชายนะ ถึงแม้หน้าตาจะน่ารักมากก็ตามเถอะ..

 

           “ประธานสีทั้ง5ได้ส่งตัวแทนวิ่ง100เมตรชาย และหญิง ซึ่งก็คือพวกน้อง น้องๆสังเกตมั้ยว่าเพื่อนที่เคยวิ่งแล้วได้รางวัลในห้องหรือในสีของตัวเองนั้นจะไม่ได้ลง เพราะกรรมการเขากำหนดห้ามให้คนในสีที่เคยได้รับรางวัลไม่ว่าจะรางวัลอะไรที่ไหนก็ตามลงแข่ง แล้วนี่ก็คือจองกุกจากสีน้ำเงินเคยได้รับรางวัลจากโรงเรียนเก่าซึ่งพี่ก็เคยไปเป็นให้โค้ชให้ด้วย เอ้อ ในนี้ใครมาจากสีน้ำเงินครับ?” ผมค่อยๆยกมือขึ้นก่อนจะยิ้มแหยๆตามสไตล์ไปให้พี่แจบอมและจองกุกที่ยืนอยู่ข้างหน้า เพื่อนๆรอบข้างหันมามองกันเป็นตาเดียวก่อนจะหันกลับไป คือนี่ผู้ชายเว้ย แต่ถ้าผมอยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้หญิงนี่คงมีตบ คือเด่นไง ทำไมอิจฉาหรอ? (<<วอนตีน)

 

             อย่างนี้จองกุกคงต้องซ้อมให้อย่างดีแน่ๆ ว่าแต่น้องผอมไปนะไหวเปล่า555” พี่แจบอมพูดติดตลก เขาคงหมายถึงผมอยู่สีเดียวกับจองกุกแล้วจองกุกก็คงซ้อมให้ผมอย่างดีเพื่อสีไง แต่ปากพี่นี่ก็วอนเหลือเกินนะครับ พูดจาลำเอียงจนเพื่อนๆเริ่มหันมามองค้อนที่ผมแล้ว อะไรวะ โดนผู้หญิงเกลียดไม่พอนี่จะโดนผู้ชายเกลียดด้วยหรอ งั้นเดี๋ยวผันตัวไปเป็นตุ๊ดเดี๋ยวนี้เลยดีไหม

 

           “ครับ จะซ้อมให้คนนี้อย่างดีเลย J”










          “แฮ่ก โอ่ย..เหนื่อย พ..พอยัง?” เสียงฝีเท้าดังลั่นโรงยิมเนื่องจากในเวลานี้มีเพียงจองกุกและแทฮยองที่อยู่ในโรงยิม แทฮยองทิ้งตัวนั่งลงทันทีเมื่อจองกุกยกมือขึ้นเป็นสัญญาณว่าหยุดวิ่งได้แล้ว ก่อนที่คนดังจะเดินปรบมือยิ้มแฉ่งมาหาเขาแล้วนั่งลงข้างๆ


          วันนี้ซ้อมวันสุดท้ายแล้วล่ะครับ สุดจะทนจริงๆ อ้อ แล้วก็ไม่ต้องสงสัยนะครับว่าจองกุกเน้นซ้อมให้เขาคนเดียวนี่ผิดกฎหรือเปล่า ความจริงแล้วนักกีฬาของแต่ละสีเขาก็เน้นให้ผู้เข้าแข่งของสีตัวเองทุกคนแหละครับ โกงกันมาตั้งแต่สมัยไหนแล้วก็ไม่รู้55555



“ดีกว่าวันแรกเยอะเลยอ่ะ”


“ถ้าซ้อมขนาดนี้ไม่ดีขึ้นนี่จะถอนตัวเดี๋ยวนี้เลย5555” ผมพูดอย่างติดตลกจนคนข้างๆขำออกมา วันนี้ก็ซ้อมเป็นวันที่ห้าแล้วแหละ ส่วนใหญ่ก็ซ้อมรวมกับสีอื่นตั้งแต่เลิกเรียนถึงสี่โมงแล้วก็พักครึ่งชั่วโมงแล้วมาซ้อมกับจองกุกต่อถึงหกโมงเย็น สองวันแรกจีมินก็มานั่งดูผมซ้อมแล้ววันที่เหลือมันก็หายหัวไปเลย ส่วนโบมีที่ผมเกือบจะลืมไปแล้วแต่ติดที่ว่าจีมินมันพยายามจะหาเรื่องมานินทา คือจีมินเล่าว่าตอนแรกนางลงวิ่งแข่งเพราะคิดว่าจะได้ซ้อมกับจองกุกแต่ไม่ใช่เลย5555555น่าสงสารเนอะ



“อ้อ พรุ่งนี้พักนะครับไม่ต้องมาซ้อม” ผมพยักหน้าตอบกลับไป เราทั้งคู่เงียบไปสักพักหนึ่ง ผมเหล่ไปมองจองกุกที่กำลังจ้องสมาร์ตโฟนในมือพร้อมกับเม้มปากแน่น ก่อนผมจะสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อจองกุกหันกลับมาพร้อมเอ่ยปากพูดทำลายความเงียบ


“เอ่อ..งั้นผมขอเบอร์แทฮยองหน่อยสิไว้มีอะไรจะได้โทรไปบอก จะได้มีเพื่อนในไลน์ด้วย” ผมมองจองกุกนิ่ง หน้าเริ่มร้อนล่ะครับคือมาขอเบอร์แบบนี้มันก็เขินมั้ยล่ะวะเอ้อ..แต่ตอนนี้นิ้วของผมพิมพ์เบอร์ตัวเองลงไปในมือถือของจองกุกเรียบร้อยแล้ว อิอิ


“แล้วช่วงนี้จองกุกไม่ค่อยเล่นเฟสหรอ ข้อความล่าสุดเราจองกุกยังไม่อ่านเลย5555” อย่ามาสงสัยครับ มันไม่มีอะไรเลยนอกจากวันนั้นที่จองกุกทักมาเราก็ทำความรู้จักกันแล้วก็คุยถามไถ่สารทุกข์สุขดิบกันปกติ เวลาเจอหน้าก็ยิ้มทักทายกันเฉยๆแต่ตอนนี้ก็เริ่มสนิทกันมากกว่าเดิมแล้วครับตั้งแต่มาลงวิ่งเนี่ย ขอบคุณจีมินที่ทำให้ได้สนิทกับคนดังแล้วก็โดนผู้หญิงในโรงเรียนเกลียดมากกว่าเดิมนะครับอืม



“อ้อ..ขอโทษทีครับคืออาทิตย์นี้ไม่ได้เข้าเลยอ่ะ ส่วนใหญ่คุยในไลน์” จองกุกเงยหน้าจากมือถือของตนขึ้นมาตอบ ก่อนจะส่งสติ๊กเกอร์ไลน์รูปหมีบราวน์มาในแชทไลน์ของผม คือนี่ไม่มีเน็ตนะแต่ตอนนี้กำลังเหล่มองหน้าจอมือถือของจองกุกอยู่ บอกแล้วพี่แทสายเสือก555555555


“งั้นเรากลับกันเลยไหม”





“หิวอ่ะ แวะกินก๋วยเตี๋ยวก่อนดิ” พูดไปหน้าด้านๆทั้งที่ผมกับจองกุกไม่ได้สนิทกันมากแต่สันดานดิบในตัวนั้นไม่มีความเกรงใจและยางอายอยู่เลย เมื่อกี้หลังจากออกจากโรงเรียนมาแล้วจีมินโทรมาบอกผมว่าคิดถึงแล้วบอกผมอีกว่าตีสนิทกับจองกุกให้มากๆยิ่งกว่าเดิม ผมก็ทำตามใจเพื่อนรักถึงแม้ตอนนี้จะยังไม่เข้าใจวิธีของมัน-_-


“เอาสิ เดี๋ยวผมเลี้ยงเอง” 


          กรี๊ด จองกุกคนดังป๋าสุดๆ!!


          ผมและจองกุกนั่งลงบนเก้าอี้พลาสติกในร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าคอนโด นอกจากจองกุกจะหน้าตาดีแล้วจองกุกยังเป็นคนดังที่ติดดินและใจดีสุดๆ ดูดิ ตอนนี้ผมโซ้ยจานที่สองแล้วจองกุกยังยิ้มแฉ่งอยู่เลยอ่ะ


          “แทฮยองกินเก่งนะเนี่ย” ผมเงยหน้าขึ้นมาจากเส้นก๋วยเตี๋ยวที่พึ่งซู๊ดเสียงดังๆเพิ่มความน่าเกลียดของตัวเองขึ้นมามองจองกุกก่อนจะยิ้มให้นิดๆก่อนจะก้มหน้าลงไปกินต่อ แหม..จะบอกว่าตะกละก็พูดมาเถอะสัญญาว่าจะไม่โกรธ


          “น่ารักเนอะ” จบคำผมก็สำลักเส้นก๋วยเตี๋ยวทันที มือเรียวลนลานหาน้ำมาดื่มผิดกับคนดังขี้แกล้งที่เอาแต่หัวเราะชอบใจ หลังจากที่สำลักจนหน้าดำ(หน้าแดง)แล้วก็หันไปมองขวับเจ้าตัวที่ยังไม่หยุดขำ นี่ผมสำลักเพราะจองกุกเป็นรอบที่สองแล้วนะ


          “เล่นไรไม่รู้เรื่องเลยอ่ะ ไปๆๆกลับๆๆ” 


           ไม่ได้เขินนะบอกไว้ก่อนแค่เฟล!!


          “55555กลับก็กลับ” จ่ายเงินเสร็จเราทั้งสองก็ลุกเพื่อที่จะเข้าคอนโดไปนอนในห้องซะที อิ่มแล้วหนังตาก็เริ่มหย่อนครับ แต่ออกมาจากร้านได้ไม่ถึงหนึ่งนาทีจองกุกก็พูดขึ้นมาพร้อมกับยิ้มกว้างทำเอาคนฟังอย่างผมไปต่อไม่ถูกเลย


          “แต่เมื่อกี้พูดจริงนะครับ..”






          บรรยากาศภายในลิฟต์เต็มไปด้วยความอึดอัด เขาทั้งสองยืนกันอยู่คนละฝั่งลิฟท์กันเลยทีเดียว ความเงียบปกคลุมทำให้แทฮยองคันปากทนไม่ไหวต้องหาเรื่องชวนคุย ซึ่งยังไม่หายเขินกับคำพูดเมื่อกี้ของจองกุกคนดังเลยนะแต่แบบว่ามันแน่นอกต้องยกออก รู้สึกว่าตอนนี้เราทั้งคู่จะเงียบกริบมากไปแล้ว


          “เอ่อ..จะไม่แชร์เงินค่าก๋วยเตี๋ยวกันจริงๆหรอ” ไม่มีเรื่องจะชวนคุยแล้วครับ แล้วถ้าจองกุกตอบมาว่า’จะแชร์ก็ได้นะครับ’นี่จะพีคมาก คือเลี้ยงเถอะนะ ถามเพราะไม่มีไรคุยเฉยๆ ฮืออ


          “หือ..ไม่ต้องหรอกครับผมเลี้ยงเอง” ส่งยิ้มมาให้อีกละ คือดังแล้วต้องยิ้มตลอดเวลาหรอไม่เกี่ยวป่ะ หัดทำหน้านิ่งๆบ้างก็ได้ครับไม่ได้ทำให้ความหล่อคุณลดลงหรอก รู้มั้ยเวลายิ้มทีนี่คนอื่นใจเต้นแรงขนาดไหนอ่ะ 


          ใจเต้นแรงบ้าไร พูดเล่น!


          “แล้วนี่เข้าห้องไปก็นอนเลยหรอ” 


          “ตอนแรกก็ว่างั้นแหละแต่ตอนนี้คิดว่าจะเล่นเกมซักแปปอ่ะ”




          ตอนนี้เราได้ทำการมูฟตัวเองมาอยู่ในห้องของคนดังแล้วนะครับ แอ๊ะ ไม่ต้องตกใจจ คือว่าเราจะมาเล่นเกมกันอ่ะครับ เดี๋ยวจะบรรยายบรรยากาศในห้องให้ฟังละกันนะ อย่างแรกคือห้องจองกุกเหมือนกับห้องผมแทบทุกอย่างแต่มันดูเหมือนกว้างกว่ายังไงไม่รู้หรือว่าห้องผมรกกันนะ ช่างมันเถอะ ที่ไม่เหมือนก็น่าจะเป็นห้องนอนเพราะมันเป็นโทนฟ้าเทาสบายตาแตกต่างจากห้องผมนิดหน่อย 


           แน่นอนว่าผมก็ต้องเคอะเขินเป็นธรรมดาของนายเอกฟิคที่ต้องมานั่งอยู่บนเตียงของพระเอก ตอนแรกก็ปฏิเสธนะแต่คิดๆดูแล้วมาดวลเกมกับคนดังหน่อยอยากรู้ว่าจะเป็นยังไงซึ่งผลลัพธ์ก็คือ…เก่ง! แต่ก็นะ ยังไงซะก็ไม่ได้เก่งไปกว่าผมเท่าไหร่หรอก


            Red Theme WIN!!


            “ผมชนะมาสองตาละนะครับ” ผมหันไปเบ้ปากใส่จองกุกจนโดนคนตัวใหญ่กว่าดีดปากกลับมา ผมวางจอยเกมส์ก่อนจะหงายหลังล้มนอนไปกับเตียงของอีกคนเป็นเชิงว่าไม่เล่นแล้ว จองกุกหันมามองก่อนจะลงจากเตียงไปปิดและเก็บเกมจนเรียบร้อยแล้วผมจึงเด้งตัวขึ้นนั่ง เริ่มง่วงละครับ ขาที่กำลังจะก้าวลงจากเตียงเพื่อเดินกลับไปนอนห้องตัวเองแต่จองกุกเดินมาจับไหล่ผมนั่งลงไปที่เดิมก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ผมรู้สึกหายใจไม่สะดวกก่อนจะหลับตาปี๋ด้วยความเกร็ง



               โป๊ก!


               “โอ้ย!!” ลืมตาขึ้นมาทันทีพร้อมเงยหน้าก่อนจะเห็นรอยยิ้มกลั้นขำของจองกุกที่ตอนนี้ผละออกไปจากผมแล้วเดินไปเปิดประตูห้องให้ นี่แกล้งกันอีกแล้วหรอวะคนดัง!!



               “คนแพ้ต้องโดนลงโทษนะครับ แล้วก็..ฝันดีนะครับ”








          "ป้าเอาเส้นเล็กแห้งใส่ถุงอันนึงด้วยแล้วก็คิดเงินด้วยครับ" หลังจากที่นั่งกินก๋วยเตี๋ยวจนอิ่มแล้วก็เรียกป้าให้มาเก็บตังค์แต่ด้วยความเป็นคนดีที่ได้มาตั้งแต่เกิดทำให้มีน้ำใจต่อคนอื่น ถุ้ย อย่าพูดงี้เลยเอาความจริงก็แค่เป็นห่วงจองกุก!!



          เมื่อเช้าตื่นมาก็ปาไป9โมงครึ่งละจ้า เดินออกมาก็กะว่าจะไปดูจองกุกซะหน่อยว่าไปโรงเรียนหรือยังเพราะหลังจากวันที่เล่นเกมกับจองกุกแล้วโดนดีดหน้าผากเป็นของแถมก็ไม่ได้เจอหน้ากันอีกเลย จองกุกก็ดูยุ่งๆแหละ เห้ยไม่ได้คิดถึงหรอกไม่ได้เจอแค่วันเดียวแต่จะไปตีสนิทจองกุกต่อตามคำแนะนำที่ดีของจีมินเท่านั้นเอ๊งง แล้วไอ้ที่สั่งก๋วยเตี๋ยวเนี่ยเพราะเป็นห่วงไงเผื่อจองกุกยังไม่ได้กินไรแล้วเป็นลมสาวๆกรี๊ดน่ารำคาญอีก แต่เออเนอะคนดังนี่ยังไงก็มีคนเอาขนมมาให้อยู่แล้ว สรุปคือเป็นห่วงนะไม่ได้ชอบ ไม่ได้เหวี่ยงด้วย:-(



          แล้วถามว่ารู้ได้ไงว่าจองกุกยังไม่ได้กินอะไรรองท้อง ขอตอบว่าใช้หลักการเดาอย่างมีสติเพราะเดินออกมาจากห้องจะไปเคาะประตูเรียกจองกุกว่าไปโรงเรียนยัง สรุปคือมีโพสอิทสีชมพูเรืองแสงแสบตูดมากแปะอยู่หน้าประตูห้องคนดังเขียนด้วยลายมือน่ารักๆเหมือนหน้าตาว่า 'ผมไปร.ร.ตั้งแต่7โมงแล้ว ตื่นสายอ่ะรีบๆมานะ' คือมึงก็เทพไปไหมอ่ะบางที มีการรู้ด้วยว่ากูจะมาเคาะถามว่าไปหรือยัง เสร็จแล้วก็มานั่งพิจารณาระหว่างกินก๋วยเตี๋ยวว่า7โมงจองกุกจะหาอะไรกินทันไหมเพราะต้องไปช่วยจัดฉากหลังแสตนเชียร์ต่อ(รู้สึกตัวเองเลวมาก ไม่ช่วยสีห่าไรเลย)อันนี้จองกุกบอกมาในไลน์เมื่อวาน แทฮยองคนนี้ก็ได้แต่งงว่าทำไมต้องแปะโพสอิทด้วย ทำไมไม่ไลน์หรือเฟสมา หรือว่าจองกุกคิดว่าเน็ตกูหมดงั้นหรอ ก็ไม่นะพึ่งเติมเอง อ้อแล้วก็..



          วันนี้วันกีฬาสี!!



             ไม่ได้จะโอเวอร์นะครับแต่วิ่งแข่งชายมีตอนสิบโมงครึ่งซึ่งตอนนี้สิบโมงยี่สิบแล้วครับ เอ้า เพลงมา!!


               ทาชี รัน รัน รันนน


          ...อะไรนะมุกนี้เขาเล่นกันเยอะละหรอ งั้นขอโทษครับ







               เหนื่อยมากกกก เหนื่อยสุดๆ การที่ต้องรีบวิ่งจากร้านก๋วยเตี๋ยวหน้าคอนโดมาให้ทันสนามบอลที่มีผู้คนพลุกพล่านเพราะงานกีฬาสี มีน้องๆจำนวนมากนั่งกันเป็นระเบียบอยู่บนแสตนด์เชียร์พร้อมเพื่อนๆมัธยมปลายปีสามบางส่วนที่คอยควบคุมน้อง รอบๆสนามมีนักเรียนเกือบทุกสายชั้นมุงดูวิ่งแข่งหญิงที่กำลังเริ่มด้วยความตื่นเต้น เดี๋ยวนะ..


         นั่นยูคยอมไม่ใช่หรอ...ไปทำอะไรตรงนั้นอ่ะ


          แต่สังเกตดูดีๆแล้วนั่นมันพวกที่ลงวิ่งแข่งทุกคนเลยนี่หว่า คิดได้อย่างนั้นแล้วก็ต้องจำใจวิ่งไปยังเต็นท์ที่อยู่กลางสนาม นึกโทษคนสร้างในใจว่าทำไมต้องสร้างให้มันกว้างใหญ่ขนาดนี้ทั้งๆที่มันก็เป็นสัดส่วนมาตรฐานอยู่แล้ว


          ปึ้ง!!


          วิ่งไปถึงเต็นท์พอดีก็มีเสียงปืนที่เป็นสัญญาณในการออกตัววิ่งของนักเรียนหญิงซึ่งแอบเห็นโบมีวิ่งหัวเถิกด้วยความจริงจังในระดับที่ว่าทุกคนคงไม่เคยเห็น(ขอโทษนะ55555)


          เสียงแสตนด์เชียร์และกลองตีกันดังไปหมดแยกไม่ออกว่าเพลงไหนของสีอะไร ไม่สิต้องบอกว่าฟังไม่ออกเลยว่าร้องอะไรกันอยู่ต่างหาก ผมและเพื่อนๆที่ลงวิ่งแข่งชายต่างเชียร์สีตัวเองด้วยความลุ้น


         "เห้ยๆๆชนะเว้ย!! นั่นสีเราๆๆ" เสียงแบมแบมเฮลั่นเต็นท์ในขณะที่คนอื่นเบ้ปากมองบน ผลคือดาฮยอน สีชมพูชนะ ที่สองก็คือใครไม่รู้จัก แต่อยู่สีเขียว และที่สาม โบมี สีเทา ห๊ะ...


          โบมีอ่ะนะ?


              

          นอกจากจะไปขอพี่มัธยมปลายปีสามที่สีตัวเองวิ่งแล้วยังได้ที่สามอีกหรอ คนอย่างโบมีดูก็รู้ล่ะครับว่าไม่เอาไหนเรื่องกีฬาแน่ๆ อ้อ แล้วที่บอกว่าไปขอรุ่นพี่วิ่งเพราะวิ่งนี่มันเฉพาะมัธยมปลายปีสาม สำหรับโบมีที่อยู่มัธยมปลายปีสองนี่ถ้าจำไม่ผิดก็คงเป็นแบดมินตัน


          "แข่งวิ่งชายเข้าที่ครับ!!" เอ้า ชิบหาย ยังไม่ทันเตรียมตัวเตรียมใจเลยโว้ยยย แล้วถุงก๋วยเตี๋ยวนี่อีกอ่ะ


          "...พี่แจบอม ฝ..ฝากถุงก๋วยเตี๋ยวหน่อยนะ เอ่อ...อย่ากินนะครับ" พูดพร้อมยัดถุงก๋วยเตี๋ยวใส่มือพี่แจบอมที่ยืนคุมอยู่ในเต็นท์ พี่เขาทำหน้างงๆก่อนจะพยักหน้าผมจึงรีบวิ่งไปยังลู่วิ่งของตัวเอง ตอนนี้ประธานนักเรียนพูดอะไรอยู่ก็ไม่รู้เสียงรอบข้างที่ดังแต่ฟังไม่ได้ศัพท์เพราะตอนนี้แทฮยองคนนี้กำลังตื่นเต้นมากๆ หัวใจนี่เต้นเร็วพอๆกับเวลาอยู่กับจองกุกเลย อ้าว..ลั่น


          ปัง!!


          แทฮยองออกตัววิ่งทันทีเมื่อเสียงสัญญาณดังขึ้น ขาทั้งสองวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต จนไปถึงครึ่งทางขาเรียวก็เริ่มล้าเนื่องจากก่อนมาโรงเรียนนั้นได้ใช่พลังไปเยอะ แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังออกแรงวิ่งเพื่อจะแซงคู่แข่งทั้งหมดอยู่ดี เกือบดีแล้วถ้าไม่ติดว่า...


          ปึก


          เชี่ย...ใครชนไหล่กู!


          ตุ้บ!


          ร่างผอมบางของแทฮยองล้มลงจนฝุ่นที่ดินฟุ้งกระจายขึ้นเนื่องจากเมื่อกี้ที่มีคนทางด้านหลังวิ่งชนไหล่และด้วยความที่เป็นกูเนี่ยแหละทำให้ขาที่ล้าอยู่พันกันจนสะดุด โชคดีที่ไม่เอาหน้าลงไม่งั้นหน้าคงแหกเพราะไถลไปกับพื้นแน่ๆ เกือบจะไม่อายแล้วเพราะเป็นคนหน้าด้านแต่เสียงหัวเราะจากนักเรียนบางส่วนที่ดูอยู่นั้นทำให้ผมแทบจะเอาหน้ามุดลงไปในดิน


           

           มือทั้งสองข้างยันพื้นดินที่เต็มไปด้วยฝุ่นเพื่อจะลุกขึ้นยืนแล้ววิ่งต่อให้ถึงเส้นชัยเพราะมันเป็นกฏแต่กลับรู้สึกเจ็บจี๊ดตรงบริเวณข้อเท้าจนต้องปล่อยตัวเองนั่งลงไปที่พื้นอีกครั้ง เลิกสนใจเสียงหัวเราะของสีอื่นและเสียงเชียร์ของสีตัวเองก่อนจะหันมองซ้ายขวาก็ยังไม่เห็นฝ่ายพยาบาลของสีตัวเองลงมาช่วยสักทีจนเห็นเพื่อนที่คุมน้องสีน้ำเงินอยู่บนแสตนด์ส่งเสียงลงมาถามว่าเป็นอะไรมั้ย โธ่อิดอกจิก..เห็นมั้ยว่ากูนั่งจนงานจะจบแล้วยังลุกขึ้นไม่ได้เลย!


           "น่าจะขาพลิกอ่ะลุกขึ้นไม่ได้!!" ใช้สมองอันน้อยนิดของตัวเองที่มีอยู่เดาว่าน่าจะขาพลิกพร้อมตะโดนตอบกลับไป โกรธมาก นี่ถ้าเป็นกรรมการจะตัดคะแนนทุกสีคนละ100เนื่องจากไม่มีน้ำใจนักกีฬาในการช่วยคนบาดเจ็บ หนำซ้ำยังหัวเราะอีก อีผักดอง!


            "เห้ยๆ เบอร์7ล้มขาพลิก" เพื่อนคนเดิมตะโกนบอกฝ่ายพยาบาลที่อยู่บนแสตนด์สองสามคนแต่เห็นว่าแต่ละคนกำลังหน้าดำหน้าแดงช่วยพัดน้องที่น่าจะเป็นลมอยู่ พี่เจบีที่อยู่ในเต็นท์ก็หายไปพร้อมกับก๋วยเตี๋ยวที่ผมฝากไว้น่าจะไปเช็คคะแนนเพื่อนๆที่วิ่งแข่งอยู่          


           "จองกุกวิ่งลงไปช่วยแทนกูก่อนดิ๊!!" หันขวับกลับมาทางแสตนด์เชียร์ทันทีเมื่อได้ยินเสียงแว่วๆที่มีชื่อจองกุก คือคุยกันน่ากลัวมากอยู่ใกล้ๆยังจะตะโกนจนผมที่อยู่ในสนามได้ยินอ่ะ แล้วนี่ก็พึ่งสังเกตเห็นว่าจองกุกไปช่วยน้องๆอยู่ที่ฝ่ายพยาบาล ก็ว่าอยู่ว่าทำไมไม่เจอจองกุกอยู่กับพี่เจบีที่เต็นท์ เห้อออ คนอะไรหล่อแล้วยังจิตใจดีสุดๆ วี้ดดดด>_<


          "แทฮยองเป็นไรมั้ยอ่ะครับ" สะดุ้งทันทีเมื่อมีแรงเบาๆมาสะกิดที่ไหล่ สงสัยจะคิดเพลินไปหน่อยเพราะตอนนี้จองกุกลงจากแสตนด์มาอยู่ตรงหน้าผมแล้ว คนดังมองหน้าผมก่อนจะย่อตัวลง ผมมองการกระทำตรงหน้างงๆก่อนที่อีกฝ่ายจะพูดคลายความสงสัย


         "ขี่หลังผมสิ เร็วๆ" ผมพยายามดันตัวเองลุกขึ้นก่อนจะทิ้งน้ำหนักตัวลงบนหลังของจองกุก เสียงกรี๊ดกร๊าดดังไปทั่วสนามทำให้ผมแนบหน้าลงกับแผ่นหลังของจองกุก เดาไม่อยากหรอกครับว่ากรี๊ดกันทำไม 1.สาววาย 2.แฟนคลับจองกุก เอาเป็นว่าจองกุกตอนนี้เท่สุดๆเลยในขณะที่ผมจะถูกเกลียดเพิ่มมากขึ้น แล้วตอนนี้ผมก็อายโคตรๆด้วย


          

         จองกุกแบกผมที่ตัวเท่าควายเดินเลี่ยงออกจากสนามมาแทนที่จะพาขึ้นไปปฐมพยาบาลบนแสตนด์ แวบแรกก็คิดว่าจองกุกคงหนักที่จะแบกผมขึ้นไปแต่คิดๆดูแล้วทางไปห้องพยาบาลก็ไกลพอๆกัน บางทีอาจจะไกลกว่าด้วยซ้ำ


          "จอ.."


          "ผมเข้าใจความรู้สึกแทฮยองนะ ไม่ต้องไปสนใจเสียงคนพวกนั้นหรอก"


          "อืม" ผมตอบกลับทั้งๆที่หน้าก็ยังแนบอยู่ที่แผ่นหลังของจองกุกเหมือนเดิม สักพักคนที่แบกผมอยู่ก็มาหยุดอยู่ที่หน้าห้องพยาบาลก่อนจะผลักประตูเข้าไปแล้ววางผมลงตรงเก้าอี้ใกล้ๆ


           "ตัวหนักจัง..กินเยอะก็งี้แหละเนอะ555" 


           "หยาบคายอ่ะ" เบะปากพลางมองอีกคนที่กำลังหายาในตู้อยู่ อาจารย์ก็ไม่อยู่เพราะน่าจะไปเชียร์กีฬาสีกันหมด เวรกรรมแท้ๆเลยคิมแทฮยอง


           "ขาพลิกใช่มั้ยครับ เอามาดูหน่อย" คนดังนั่งยองๆอยู่ที่พื้นพร้อมจับขาผมยื่นออกไปดู ผมตายตาหลับแล้วครับแม่มีคนดังของโรงเรียนมาทำแบบนี้ให้ โอยยย ฉากนี้อ่านวนไปค่ะ!


           "บวมเลยอ่ะ เจ็บมากมั้ยอดทนหน่อยนะครับ" ผมหยุดเล่นมองคนตรงหน้านิ่ง ความรู้สึกผิดเริ่มก่อนตัว จองกุกจะเหนื่อยขนาดไหนนะเวลาที่ซ้อมให้ผมเพื่อที่จะได้วิ่งชนะ แล้วยิ่งทำเหมือนว่าเป็นห่วงผมมากในขณะที่ผมทำมันออกมาไม่ดี ผมเม้มปากชั่งใจก่อนจะเอ่ยปากพูด

            "ขอโทษนะ" 


            "หือ?..เรื่องอะไรครับ" ร่างสูงกว่าเงยหน้าขึ้นมามองพร้อมทำหน้างง


            "ก็ดูดิจองกุกช่วยซ้อมให้เราขนาดนี้เราก็ยังโง่สะดุดขาตัวเองล้มอ่ะ  แทนที่จะไปอยู่ที่เส้นชัยกลับมาอยู่ที่ห้องพยาบาล แล้วจองกุกก็ไม่โกรธเราด้วยแถมยังทำเหมือนเป็นห่วงเราอีก" ผมเบะปากน้ำตาคลอก่อนจะตีแขนจองกุกเบาๆเมื่อเห็นว่าจองกุกขำออกมา


            "โหยเรื่องแค่นี้เองไม่เป็นไรหรอก ผมเต็มใจทำนะแล้วก็ไม่โกรธแทฮยองหรอก" จองกุกยิ้มออกมาพร้อมลูบหัวแทฮยอง มือเรียวเล็กยกมือขึ้นมาปาดน้ำตาตัวเองออกก่อนจะยิ้มออกมาบ้างโดยไม่รู้เลยว่าเริ่มมีความรู้สึกแปลกๆแทรกซึมเข้ามาพร้อมกับใจที่เต้นแรงกว่าปกติ


         


           

            กึก


            เสียงเปิดประตูห้องพยาบาลทำให้ผมและจองกุกหันไปมองก่อนจะเห็นผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงกำลังเดินเข้ามาพร้อมกับแผลในมือที่ไม่ใหญ่มาก เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมามองก่อนจะทำหน้าเหวอเหมือนสติหลุดเมื่อเห็นหน้าจองกุก ตอนแรกก็ไม่แปลกใจหรอกครับเพราะคิดว่าเจอจองกุกคนดัง ถ้าไม่ติดว่าจองกุกก็มีสีหน้าเช่นเดียวกัน


          



          


 






          
























-TBC-
หลังจากที่หายไปน๊านนนนนนาน
ไรต์กลับมาแล้ว!! //เดินโปรยดอกไม้ตามพรมแดง
ขอโทษอย่างแรงเลยนะคะที่หายไปนานมาก 
ขอชดใช้กรรมโดยการแต่งที่เหลือยาวขึ้นหน่อยกว่าตอนอื่น
แล้วก็มาเพิ่มความตื่นเต้น(?)ให้ทุกคน 
ตอนหน้าจะมีตัวละครเพิ่มมาซึ่งเป็นตัวละครที่สำคัญมากกก
เราจะมาไขความลับของจองกุกไปพร้อมๆกัน!(ตื่นเต้นหน่อยๆ)
เรื่องพึ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น หึหึ
**สำคัญ รีดจงอย่าหาย กลับมาเม้นท์ให้เค้าทีงื้อ
ฝากติด#จองกุกคนดัง ด้วย อย่าทำให้ไรต์ผิดหวัง5555
ปล.แจบอมหรือเจบี Got7
。SYDNEY♔Black Moustache
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

309 ความคิดเห็น

  1. #274 Ppttyc_ (@Preeyaporn123Noo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 19:43
    หือออเอ้ะอะไรยังไง
    #274
    0
  2. #260 Ztart (@pettatiya-pk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 22:46
    ผู้หญิงคนเดียวกับที่ร้านแม็คป่ะ??
    #260
    0
  3. #251 kookv_X42 (@kookv_X42) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 15:59
    จี้ตอนหมวยล้มมากอะ โห้ยย55555555
    #251
    0
  4. #227 ง่อว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 19:04
    ผู้หญิงคนนั้นคือครายยยย แต่กุกละมุนมากอ่ะ แทแทก็ฮามากเช่นกัน
    #227
    0
  5. #219 namhom-3449 (@namhom-3449) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2559 / 14:23
    วัททททเกิดไรขึ้นนนน กุกละมุนมากกกก
    #219
    0
  6. #206 Love All Kpop (@weloveexobctsx) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2559 / 00:59
    เกิดอะรายขึ้นนนน งือ สงสัยมาก แต่กุกเรื่องนี้ชอบอ่ะ ดูละมุน เรียบร้อย พูดครับๆๆๆๆ ตลอดเลยอ่ะ แบบ .. เพิ่มความมีเสน่ห์เข้าไปอีก โอ่ยย ตายๆๆ หัวใจเค้าเต้นแรงมาก อย่ามาจีบกันให้เค้าเขินนนน ... ใครมา??
    #206
    0
  7. #190 swagswrong (@jukialol) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 22:21
    คือออ คืออออ นั้นแฟนเก่านังกุกใช่มั้ยย ใช่มั้ยยยย 😂😂😂😂 

    #190
    0
  8. #182 wyjh3025 (@wyjh3025) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2559 / 00:29
    สงสารน้องแททท ใครมาชนไหล่ลูกอ่ะ แล้วเจ็บขนาดนี้ก็ไม่มีใครมาสนใจอีก ฮืออออ น้องจอนน่ารักมากกก สุภาพบุรุษแทนคัวเองว่าผมๆ ตลอด น่ารักกกก // แทแทคนซึนคนซื่อทำไมฮาแบบนี้ ถามเค้าเรื่องหารก๋วยเตี๋ยวละยังจะมาภาวนาในใจไม่ให้เค้าหารอีก โถ่วววว 55555555555555
    #182
    0
  9. #165 1230Kimv (@bunnyspoy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มีนาคม 2559 / 01:01
    แทฮยองบรรยายตลก 5555555555555 ฮาตอนที่อยู่ในลิฟท์มากอะแบบมีการถามกุก ไม่หารค่าก๋วยเตี๋ยวเหรอ ละคิดในใจว่าอย่าเลย ขำ5555555 ละแทแอบหวีดกุกหลายรอบ ยังจะมาอ้างว่าเพราะจีมินให้ตีสนิทอีก55 จองกุกก็น่ารักง้า อบอุ่น ชอบตอนให้ขี่หลังมาก แงงง ละมุน แทแทต้องให้กุกดูแลละแหละ ผอมแห้งขนาดนี้55
    #165
    0
  10. #154 Ybegirlz (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มีนาคม 2559 / 23:18
    อย่าบอกนะว่าผญ.คนที่เจ็บมือกับผญ.ที่ร้านเเมคเป็นคนคนเดียวกัน เธอคือใครรรรรร
    #154
    0
  11. #133 faifany (@fai1998fai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 12:52
    ค้างมากเลยไร เธอผู้นั้นเป็นใคร // รีบกลับมาต่อนะไร
    #133
    0
  12. #132 Armytaetae (@0827724678) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 01:52
    โอ๊ยยยยย แม่นางแทฮยองผู้น่าสงสารรีบวิ่งมาเพื่อแข่งยังไม่พอ พอลงแข่งก็ดันล้มอีก ถถถถว์ มีขี่หลังกันด้วยยยยย ของหวีดอยู่ในกลุ่มสาววายได้มั้ย 5555 อะไรอ่าผู้หญิงคนนั้นคือใคร? ทำไมจองกุกคนดังถึงทำหน้าเหวอเหมือนนาง what??? แฟนเก่าจองกุกใช่มั้ยนี่?
    #132
    0
  13. #131 m_mark2 (@M_MARK) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 00:35
    อะไร แทแทจะโดนทิ้งไม่ได้นะมันยิ่งป่วงๆอยู่
    #131
    0
  14. #130 Mimiwkiki (@millmill-11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 00:27
    รีบมาต่อเร็วๆนะคะ
    #130
    0
  15. #129 MS_HB_CB (@0880422430) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 22:55
    นางคือใคร O.O!! #ดีใจที่ไรท์กลับมาน่าาา
    #129
    0
  16. #128 realangie11 (@realangie11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 22:42
    ผู่หญิงคนนั้นเป็นใคร?????
    #128
    0
  17. #127 punch98line (@punch98line) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 22:06
    โหยยย คิดถึงไรท์มากกกกก คัมเเบคครานี้มาพร้อมปมเลยอ่ะ อยากรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร??ใช่คนที่เเทเคยเห็นว่าอยู่ด้วยกันหรือเปล่า??จองกุกอย่ามาหลอกให้ใจเต้นดิ สงสารเเทฮยอง
    #127
    0
  18. #126 WeLL_B_TypEH (@taehyungvvi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 21:48
    ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครอ่ะ?
    ตอนนี้เขินอ่ะขี่หลังกันด้วยงุ้ย!
    รอนะคะ
    #126
    0
  19. #125 ฺBlack Rabbit (@pear13898) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 20:16
    แฟนเก่าใช่ไหมผญ.คนนั้นบอกเรามา55สู้ๆนะไรท์
    #125
    0
  20. #124 valentineloza (@zattlecaramel) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 20:14
    มีขี่หลงขี่หลัง หมั่นไส้//เบะปาก(เดี๋ยวๆ5555555555555)
    #124
    0
  21. #123 coreprime4244 (@coreprime4244) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 19:53
    แทฮยองยัยนุ่มนิ่ม 555555555 โอ๊ยจองกุกอบอุ่นมากชอบคะชอบ
    #123
    0
  22. #122 c h i m (@zariana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 19:49
    มาอัพทุกวันเดี๋ยวนี้ ฮือ น้องแทของพี่เจ็บไหมลูก ฮือ
    #122
    0
  23. #121 Mirage of Darkness (@blissdestiny) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 19:07
    ขอลงโทษให้ไรท์อัพทุกวันนนนนน นาทีนี้อยากถีบยอดหน้าคนชนวีมาก ฮึ้ยยยยย
    #121
    0
  24. #116 nitaloveray_120 (@nitaloveray_120) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:08
    จองกุกอบอุ่นมากฮือชอบบบบ ขอซื้อจองกุกใส่ถุงกลับบ้านคนนึงค่ะ5555555555555
    #116
    0
  25. #115 realangie11 (@realangie11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2559 / 22:47
    ไรท์กลับมาแล้วว ฮืออออ ดีใจ
    เป็นคนดังจำเป็นต้องน่ารักขนาดนี้มั้ย โหย กุกน่ารักมากอะ แทนี่ก็บ้าๆบอๆ555555 สนิทกันไว้นะ คุยกันบ่อยๆ /// สู้ๆนะไรท์ มาต่อเร็วๆนะะะ
    #115
    0