(Yaoi) ผู้ใดเล่าจะรักเจ้าเท่ากับข้า [จบ]

ตอนที่ 46 : ตอนพิเศษ ใช้การไม่ได้!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 224 ครั้ง
    26 ก.พ. 62

ต่ายเคยบอกเอาไว้ว่ามีตอนพิเศษอีกตอน ถึงจะมาช้าไปหน่อยแต่ก็มาแล้วน้าา

ตอนพิเศษอันนี้เปิดให้อ่านได้ตลอดไม่มีใน E-Book และหนังสือนะคะ >3<

......................


ตอนพิเศษ

ใช้การไม่ได้!

 

วันนี้ก็เป็นเหมือนทุกวัน...เหว่ยชิงคิดเช่นนั้น


ตื่นขึ้นมาบนเตียงพร้อมกับหมิงเยวี่ย ช่วยกันล้างหน้าแต่งตัว กินอาหารเช้าด้วยกัน ออกไปส่งหมิงเยวี่ยไปประชุมเช้าที่หน้าประตูวังก่อนจะไปศึกษาหาความรู้ทั้งบุ๋นบู๊ตามกำหนดเวลา


ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ จนกระทั่ง...


“เขาไปแล้ว?” เหว่ยชิงขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้ยินว่าไป๋หมิงเยวี่ยต้องเดินทางไปเก็บตัวเพื่อปรุงยาให้ผู้เฒ่าเหว่ยจากปากของลู่เสวียน “เขาตกลงกับข้าแล้วว่าจะไปด้วยกัน เหตุใดถึงแอบไปคนเดียวเล่า!


ลู่เสวียนเห็นท่าทางไม่พอใจของเหว่ยชิงก็รีบร้อนแก้ตัวให้เจ้านาย “จวิ้นอ๋องจำต้องทำเช่นนี้เพราะเป็นห่วงว่าพระชายาจะได้รับผลกระทบจากยา เห็นแก่ความความพยายามของจวิ้นอ๋อง พระชายาโปรดอย่าออกตามหา รักษาสุขภาพให้ดีรอจวิ้นอ๋องกลับมาเถิดขอรับ!


เหว่ยชิงขึงตามองคนสนิทของไป๋หมิงเยวี่ยด้วยความขัดใจ คนก็ไปแล้ว สถานที่ก็เป็นความลับ เขาจะไปตามหาคนรักที่ไหนได้


ถึงจะไม่ชอบใจแต่อีกฝ่ายก็ทำเพราะเป็นห่วง เขาทำใจโกรธไม่ลงจริง ๆ


“ต้องใช้เวลากี่วันเขาถึงจะกลับ” เหว่ยชิงถามเสียงขุ่น ในหัวครุ่นคิดแล้วว่าหากหมิงเยวี่ยกลับมาจะลงโทษให้นอนแยกห้อง!


“หนึ่งเดือนขอรับ” ลู่เสวียนตอบเสียงอ่อย


พอได้ยินว่าต้องรอนานถึงหนึ่งเดือน ท่าทางของเหว่ยชิงพลันห่อเหี่ยวลงถนัดตา


“ยาพวกนั้นใช้เวลาทำแค่สามวันมิใช่หรือ” เหว่ยชิงบ่นอุบใบหน้าฉายความกลัดกลุ้มออกมาอย่างเห็นได้ชัดที่เคยคิดว่าจะแยกห้องอะไรนั่นปลิวไปจากสมองเป็นที่เรียบร้อยแล้ว


ตั้งแต่แต่งงานเขาไม่เคยห่างจากหมิงเยวี่ยนานเกินสามวัน ถูกทิ้งเอาไว้คนเดียวเช่นนี้ชวนให้รู้สึกหดหู่อย่างบอกไม่ถูก ท่าทางที่แสดงออกมาจึงดูซึมเซาจนลู่เสวียนเริ่มเป็นห่วง


“สถานที่แห่งนั้นอยู่ค่อนข้างไกลเดินทางเข้าออกลำบากมาก ดังนั้น...”


“ข้าเข้าใจแล้ว” เหว่ยชิงครางรับในลำคอโดยไม่สนใจจะฟังต่อให้จบ ก่อนจะเดินโซเซไปทางบ่อน้ำพุร้อนจำลองที่ไป๋หมิงเยวี่ยสั่งให้คนขุดเอาไว้หลังกลับมาจากการเดินทางหลังแต่งงาน


หลังจากนั้นก็มีเสียงคนกระโดดลงไปในน้ำพร้อมกับเสียงฮัมเพลงอย่างหงอยเหงาอยู่เนิ่นนาน


...


เหว่ยชิงใช้ชีวิตในแต่ละวันตามปกติ มีเพียงยามค่ำคืนเท่านั้นที่เขาจะเข้าไปแช่ในบ่อน้ำพุร้อนจำลองพร้อมกับฮัมเพลงหงุงหงิงอยู่คนเดียวนานกว่าชั่วยาม


ถึงจะไม่ได้พูดออกมาตรง ๆ แต่ทุกคนในวังต่างมองออกว่าเหว่ยชิงกำลังคิดถึงไป๋หมิงเยวี่ยเป็นอย่างมาก เขานอนดึกตื่นสาย ข้าวที่เคยกินสองชามก็ลดลงเหลือชามเดียว ยิ่งนานวันท่าทางของเหว่ยชิงก็ยิ่งน่าเป็นห่วง


กระทั่งวันที่สิบสาม เหว่ยชิงเหม่อลอยจนสวมรองเท้าผิดข้างทั้งยังใส่เสื้อตัวในซ้อนกันสองตัวก่อนจะออกไปซื้อม้าจากพ่อค้าลาอยู่ครึ่งค่อนวัน ลู่เสวียนจึงส่งข่าวหาเจ้านายให้รีบกลับมาโดยไว


...


วันที่สิบห้า


เหว่ยชิงลืมตาตื่นด้วยท่าทางซึมเซา วันคืนที่ไม่มีไป๋หมิงเยวี่ยช่างเงียบเหงา แต่เขาก็ต้องอดทนเพราะที่อีกฝ่ายทำไปก็เพื่อเขาทั้งนั้น


ถึงจะรู้แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้อยู่ดี


เหว่ยชิงคิดถึงไป๋หมิงเยวี่ยจนเห็นภาพหลอน คนรักของเขาจะมานอนอยู่ข้าง ๆ ได้อย่างไร


“หืม?”


เขาขยี้ตาไปสองรอบภาพหลอนก็ยังไม่ยอมหายไป


“ตื่นแล้วหรือ”


ไป๋หมิงเยวี่ยทักทายด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกดจูบลงบนริมฝีปากของเหว่ยชิง เลื่อนลงมาขบกัดเบา ๆ ที่ลาดไหล่พลางลูบไล้ผิวกายของอีกฝ่ายด้วยความคิดถึง


เหว่ยชิงเห็นคนรักมีท่าทางกระตือรือร้นก็รอคอยสัมผัสต่อจากนี้ด้วยใจจดจ่อ แต่รออยู่เนิ่นนานกลับไม่มีอะไรเกิดขึ้น


“...”


เสียงลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอทำให้เขาเอียงหน้ามองคนที่ผล็อยหลับฟุบอยู่ข้าง ๆ ด้วยความรู้สึกยากจะกล่าว ถึงแม้ธนูจะถูกขึ้นสายร่างกายจะเรียกร้องจนรู้สึกปวดหนึบแต่ท่าทางเหนื่อยล้าและใต้ตาดำคล้ำแสดงให้เห็นว่าอีกฝ่ายรีบร้อนเดินทางกลับมาเพียงใด


เหว่ยชิงทอดถอนใจก่อนจะช่วยจัดท่าทางให้คนรักนอนได้สบายขึ้น เขามองร่างกายตัวเองสลับกับคนบนเตียงพลางบ่นอุบอิบว่าไม่ยุติธรรม แต่จะใจร้ายปลุกอีกฝ่ายให้มาสานต่อเรื่องที่ค้างคาไว้ให้จบก็ทำไม่ได้


เขาเดินคอตกออกไปฝึกวิชาใช้ความเหน็ดเหนื่อยจากการออกแรงกายสยบความต้องการของตัวเอง ในใจท่องซ้ำไปซ้ำมาว่ารอให้หมิงเยวี่ยพักผ่อนให้เต็มที่แล้วค่อยกลับสานต่อเรื่องนี้ก็ยังไม่สาย


ตั้งแต่เช้าจรดเย็นเหว่ยชิงเฝ้ารอให้ถึงค่ำคืนนี้ด้วยใจจดจ่อ แต่คาดไม่ถึงว่าหมิงเยวี่ยจะใช้เวลาพักผ่อนนานกว่าที่คิดเอาไว้ เพราะคนเคยขยันใช้เวลาคลอเคลียเขาไม่ถึงครึ่งเค่อก็ผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว


คืนที่สามยังคงเหมือนเดิม


คืนที่สี่ก็ยังคงเหมือนเดิม


ผ่านไปสิบวันทุกอย่างก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม เหว่ยชิงเริ่มรู้สึกกังวลจนไม่อยากอาหาร กระวนกระวายจนถึงขีดสุด ในหัวมีความคิดร้ายแรงอยู่ร้อยแปดเรื่อง ทุกเรื่องล้วนเกี่ยวกับสุขภาพของหมิงเยวี่ยทั้งสิ้น


ในอดีตหมิงเยวี่ยไม่เคยทำเรื่องดีงามมาก่อนจึงไม่รู้ถึงผลกระทบของยา คงไม่ใช่ว่า...


สายตาไม่รักดีตกไปยังส่วนที่ตนเองกังวลว่าจะใช้การไม่ได้จนอีกฝ่ายสังเกตเห็น


“คิดอะไรอยู่”


ไป๋หมิงเยวี่ยหรี่ตามองคนที่ทำท่าทางแปลก ๆ มาตั้งแต่เช้าอย่างจ้องจับผิด สายตาที่ชวนหนาว ๆ ร้อน ๆ ยามจ้องมองเขาอย่างเปิดเผยนั้นทำให้การหักห้ามใจยากขึ้นทุกวัน แต่ยามนี้เขายังจัดการอีกฝ่ายไม่ได้ จึงได้แต่อดกลั้นเอาไว้ก่อนจะเคาะหน้าผากคนตรงหน้าด้วยท่าทางจนใจเพราะรู้ทันว่าในหัวกลม ๆ นั้นกำลังคิดเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่ 


เหว่ยชิงกลอกตาไปมาทำท่าเหมือนมองไปรอบ ๆ ห้องอย่างมีพิรุธ เรื่องนี้เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย เขาคงต้องไปถามผู้รู้ให้แน่ชัดก่อนแล้วค่อยมาบอกความจริงกับคนตรงหน้าน่าจะดีกว่า 


“ข้าต้องเอายาไปให้หยี่ซวน เที่ยงนี้เจ้ากินข้าวกับลู่เสวียนไปก่อนนะ!” พูดจบก็รีบเผ่นหนีออกจากห้องไปอย่างรวดเร็ว


“...”


ลู่เสวียนเห็นพระชายาโยนภาระหนักมาให้ตัวเองก็ได้แต่ยืนเหงื่อตกรับสายตากรีดแทงจากเจ้านาย หัวใจอันบอบบางของเขากำลังกรีดร้องเพราะความไม่เป็นธรรมที่ได้รับ 


จะหนีไปหาชายอื่นก็หนีไปสิ เหตุใดต้องลากเขาเข้าไปเกี่ยวด้วย!


“ข้าต้องออกไป...ออกไปคุ้มกันพระชายาขอรับ!


ข้ออ้างยังไม่ทันจะหลุดปากสายตาเย็นเยียบแทบจะแช่แข็งคนได้ก็ทำให้เขารีบหนีตายไปทำหน้าที่ที่ควรทำโดยไม่ต้องรับคำสั่งทันที


ไป๋หมิงเยวี่ยเห็นอีกฝ่ายกระโดดออกไปเหมือนกำลังหนีตายก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด วันนี้เขาอุตส่าห์หยุดอยู่บ้านแต่พี่ชิงยังกล้าทิ้งเขาไปหาชายอื่น จะให้เขาอารมณ์ดีได้อย่างไร


แต่หงุดหงิดได้ไม่นานลู่เสวียนก็กลับมารายงานเรื่องที่เหว่ยชิงปรึกษาเซี่ยหยี่ซวนด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน เมื่อรู้ว่าคนรักเป็นห่วงสุขภาพของตัวเองทั้งยังเตรียมยาบำรุงสูตรพิเศษมาอีกหลายขนานอารมณ์ของเขาพลันพลิกกลับเป็นชื่นบานจนคนรับใช้ในวังตามแทบไม่ทัน


โชคดีที่เมื่อวานเป็นคืนสุดท้ายที่เขาต้องอดทน


ไป๋หมิงเยวี่ยรอเวลาอย่างใจเย็นกระทั่งพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า เมื่อเห็นเหว่ยชิงไถลตัวขึ้นเตียงเตรียมเข้านอนจึงก้าวตามขึ้นไปนอนข้าง ๆ ด้วยดวงตาวาววับแต่เหว่ยชิงกลับไม่ทันสังเกตเห็น


เหว่ยชิงเห็นไป๋หมิงเยวี่ยหาวน้อย ๆ ด้วยท่าทางคล้ายอ่อนเพลียก็ขมวดคิ้วแน่นด้วยความกังวล


หรือยาบำรุงจะไม่ได้ผล?


วันนี้เขาสู้อุตส่าห์บากหน้าไปขอยาบำรุงสิ่งนั้น’ จากเซี่ยหยี่ซวนจนโดนล้อเกือบครึ่งค่อนวัน ไหนบอกว่าเป็นยาสูตรลับของท่านหมอต้วน ใครกินล้วนคึกคัก เหตุใดคนรักของเขาถึงง่วงเหงาหาวนอนเหมือนแมวเซากันเล่า


ท่านกลัวว่าสิ่งนั้นของข้าจะ ใช้การไม่ได้หรือ


คำพูดของคนที่นอนอยู่ข้าง ๆ ดังทะลุความคิดจนเหว่ยชิงสะดุ้งด้วยความตกใจ


พอเห็นว่าไป๋หมิงเยวี่ยไม่ได้นอนหลับตาแต่ตะแคงหันมามองเขาด้วยสายตารู้ทันก็กระแอมไอแก้เก้อก่อนตอบกลับข้าแค่เป็นห่วงสุขภาพร่างกายของเจ้า”


ไป๋หมิงเยวี่ยหรี่ตาลงน้อย ๆ ปลายนิ้วเกี่ยวเส้นผมของเหว่ยชิงมาหมุนเล่นพลางพูดว่า “เช่นนั้นคงต้องให้ท่านช่วยตรวจดู”


เหว่ยชิงพยักหน้ารัวเร็วเตรียมลุกจากเตียงเพื่อไปหยิบล่วมยาฉุกเฉินที่แอบซุกเอาไว้ในห้อง แต่ยังไม่ทันขยับไปไหนก็โดนกักไว้ในอ้อมแขนของคนรักที่กำลังจ้องมองมาด้วยสายตาร้อนแรง...ร้อนแรงมาก!


“จะไปไหน ไม่ตรวจร่างกายข้าแล้วหรือ” ไป๋หมิงเยวี่ยพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเริ่มคลอเคลียพัวพันไม่ยอมปล่อย


เหว่ยชิงไม่ทันได้ตอบ ปากก็โดนปิด เนื้อตัวถูกปอกลอก กว่าจะรู้ตัวว่าการตรวจของหมิงเยวี่ยหมายความว่าอย่างไร สติที่มีก็ไม่แจ่มชัด ล่วมยาอะไรนั่นถูกลืมไปตั้งแต่โดนขบกัดเบา ๆ ตรง...ตรงนั้นแล้ว!


ไป๋หมิงเยวี่ยยกยิ้มชั่วร้ายมองคนในอ้อมกอดด้วยสายตารักใคร่ ความอดทนอดกลั้นที่กักเก็บความต้องการเอาไว้ในที่สุดก็ถึงเวลาปลดปล่อย


ที่เขาต้องอยู่ห่างๆจากพี่ชิงเพราะเคยได้ยินอาจารย์บอกว่ายาตัวนั้นจะตกค้างอยู่ในร่างกายประมาณหนึ่งเดือน เขากลัวว่าถ้า อะไร ๆ ของเขาเข้าไปในตัวของพี่ชิงแล้วอีกฝ่ายจะไม่สบายจึงได้แต่อดทนอดกลั้น


วันนี้ครบหนึ่งเดือนพอดี ดังนั้น อะไร ๆ ที่เข้าไปในร่างกายของพี่ชิงในคืนนี้จะปลอดภัย


หลังจากผ่านค่ำคืนอันแสนเร่าร้อน ผ่านพ้นความเหน็ดเหนื่อยและความสุขจนแทบขาดใจไปนับครั้งไม่ถ้วน คำว่า ใช้การไม่ได้ก็กลายเป็นคำต้องห้ามสำหรับเหว่ยชิง



******************************



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 224 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

360 ความคิดเห็น

  1. #283 deljung083 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 16:58
    เลือดกำเดาไหลเป็นทางงงง
    #283
    0
  2. #268 Mysterygrey (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:12
    ฮิ๊วววววววว เขินเว้ยยย ใช้การได้รึไม่ พระชายา
    #268
    0
  3. #267 AK_OR (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:09

    อิ้วววววว
    #267
    0
  4. #266 KNfanfan (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48

    ว้ายยยย
    #266
    0
  5. #265 kalicehqx (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:14

    เอิ้กกกก /สำลักน้ำ
    #265
    0
  6. #264 ianthelastboss (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:13
    ทำไมอาชิงน่ารักจัง55555
    #264
    0