(Yaoi) ผู้ใดเล่าจะรักเจ้าเท่ากับข้า [จบ]

ตอนที่ 22 : เรื่องไม่คาดฝัน [2-2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 270 ครั้ง
    1 ต.ค. 61

บทที่ 11 

เรื่องไม่คาดฝัน [2-2]


ขณะที่เหว่ยชิงกำลังเพียรพยายามบอกไป๋หมิงเยวี่ยว่าไม่ได้ชอบจ้าวหรานและโน้มน้าวให้เขาสนใจสุขภาพร่างกายของตัวเองให้มากขึ้น ขุนนางชั้นผู้ใหญ่หลายคนก็ถูกเรียกเข้าเฝ้าเป็นการส่วนตัว 


พอขุนนางเหล่านั้นได้รับรู้เรื่องที่พวกตัวเองโดนวางยาพิษก็รู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างมาก การจัดการตามที่จักรพรรดิมอบหมายมาจึงไม่มีการประนีประนอมใด ๆ ทั้งสิ้น


จักรพรรดิสั่งห้ามไม่ให้พวกเขาบอกกล่าวเรื่องนี้กับผู้อื่นเพราะเกรงว่าบ้านเมืองจะตกอยู่ในความวุ่นวาย จึงได้แต่ระบายความอัดอั้นตันใจและโทสะไปที่กลุ่มคนร้ายแทน 


ผู้ที่ต้องสงสัยว่ามีความสัมพันธ์กับแคว้นเว่ยต่างโดนลากออกมาจนหมด กระทั่งสายสืบตัวเล็ก ๆ ยังไม่ได้รับการละเว้น 


เพราะเหตุนั้นทั่วทั้งเหมืองหลวงจึงเต็มไปด้วยบรรยากาศอึมครึมและหดหู่


ผ่านไปสิบวัน ท่ามกลางความหวาดหวั่นพรั่นพรึงของชาวบ้านที่เพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ คนผู้หนึ่งก็กำลังเดินวนไปวนมาอยู่หน้าคฤหาสน์ตระกูลเหว่ยเป็นรอบที่สาม


ที่นี่อีกแล้ว แผนที่ของอาจารย์เขียนผิดหรือ” 


เขาเกาหัวเงยหน้ามองประตูวังของจื้อจวิ้นอ๋องด้วยใบหน้ายุ่งเหยิง


คนผู้นี้ไม่ใช่ใครที่ไหนเขาคือเว่ยเทียน ศิษย์สารพัดประโยชน์ของหมอเทวดาต้วนนั่นเอง


เว่ยเทียนกำลังรู้สึกงุนงงเป็นอย่างยิ่ง เขาแยกตัวกับศิษย์พี่ใหญ่เพื่อนำยามาส่งให้ศิษย์น้องลู่ตามคำสั่งของอาจารย์ แต่ไม่คาดคิดว่าพอเดินตามแผนที่มาจนถึงปลายทาง จะพบกับวังขนาดใหญ่แทนที่จะเป็นบ้านของศิษย์น้องลู่


แล้วจะให้เขาไปเคาะประตูวังเพื่อถามหาคนได้อย่างไร?!


ขณะที่เว่ยเทียนกำลังตัดสินใจจะเดินวนรอบที่สี่ เขาก็ได้พบกับเหว่ยชิงและคนผู้หนึ่งเดินออกมาจากคฤหาสน์ฝั่งตรงข้ามเสียก่อน


คุณชายเหว่ย!


เหว่ยชิงเห็นเว่ยเทียนถลาเข้ามาด้วยท่าทางลิงโลดก็สะดุ้งตกใจถอยหลังไปสามก้าว


เจ้ามาทำอะไรที่นี่


อาจารย์ให้ข้านำยามาส่งให้ศิษย์น้องเล็ก แผนที่บอกว่าบ้านของศิษย์น้องเล็กอยู่ตรงนี้ แต่ข้าเดินวนมาสามรอบกลับเจอแต่วังของจื้อจวิ้นอ๋อง ท่านช่วยพาข้าไปที่บ้านของศิษย์น้องเล็กได้หรือไม่


แล้วหยี่ซวนเล่า


เหว่ยชิงยังไม่ทันตอบอีกคนหนึ่งก็ทักขึ้นมาเสียก่อน


ศิษย์พี่ใหญ่เดินทางเข้าวังหลวงไปแล้ว...


เว่ยเทียนยังไม่ทันพูดจบก็รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยได้ยินเสียงของคนพูดมาก่อน เมื่อเพ่งมองดี ๆ ก็เห็นว่าอีกฝ่ายคือต้วนเจิ้งหาน คุณชายที่หนีออกจากบ้านไปนานหลายเดือน


คุณชาย! อาจารย์ตามหาท่านตั้งนานที่แท้มาอยู่ที่นี่เอง ตอนนี้หาตัวคุณหนูเฉาพบแล้วท่านจะกลับไปแต่งงานกับนางหรือไม่


ข้าไม่ไป!” ต้วนเจิ้งหานรีบตอบ ข...ข้ามีสตรีที่รักยิ่งอยู่แล้ว ข้าจะแต่งกับนางเพียงคนเดียวเท่านั้น!


โอ้...” เว่ยเทียนเบิกตากว้างก่อนจะถามด้วยท่าทางอยากรู้อยากเห็น ใครกันหรือข้าจะได้แจ้งอาจารย์ให้เตรียมของหมั้นเอาไว้ให้ท่าน


เจ้า!


ต้วนเจิ้งหานเจอคำถามนี้ถึงกับพูดไม่ออก ไม่รู้เพราะเหตุใดจึงรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังโดนล้อเลียนเรื่องที่ยังไม่สมหวัง อ้ำอึ้งอยู่ได้ไม่นานก็สะบัดหน้าหนีเดินกลับเข้าไปในคฤหาสน์ตระกูลเหว่ยไม่อยากต่อปากต่อคำกับใครอีก


เว่ยเทียนเห็นคุณชายเดินหนีไปก็ได้แต่หันไปถามเหว่ยชิงด้วยความงุนงง


อาจารย์สั่งข้าเอาไว้ว่าถ้าคุณชายบอกว่ามีสตรีที่ชอบให้แจ้งอาจารย์เพื่อเตรียมการเรื่องของหมั้น...ข้าพูดอะไรผิดไปหรือ


เหว่ยชิงได้แต่ส่ายหน้าคิดว่าวันนี้คงไม่ได้ออกไปหาสมุนไพรมาบำรุงร่างกายของไป๋หมิงเยวี่ยแล้วก่อนจะเปลี่ยนเรื่องแล้วเซี่ยหยี่ซวนเข้าวังหลวงได้อย่างไร


มีจวิ้นอ๋องมารับเขาตั้งแต่ประตูเมืองเลยน่ะสิเว่ยเทียนพูดอย่างเสียดาย ข้าต้องออกมาตามหาศิษย์น้องเล็กเลยไม่ได้ตามไปด้วย


ไม่ได้เห็นหน้าเขารึ” เหว่ยชิงถามกลับด้วยความสงสัย เพราะคนที่ไปรับเซี่ยหยี่ซวนจะเป็นใครไปได้นอกจากไป๋หมิงเยวี่ย


ใครจวิ้นอ๋องน่ะหรือเว่ยเทียนเลิกคิ้วถามก่อนตอบกลับด้วยท่าทางกระตือรือร้น เห็นสิ! สง่างามจนข้าแสบตาเลยเชียว


เหว่ยชิงได้ยินคำพูดของเว่ยเทียนก็ถึงกับพูดไม่ออก เขาคิดว่าตัวเองความรู้สึกช้าแล้วแต่คนตรงหน้ากลับช้ายิ่งกว่า 


จื้อจวิ้นอ๋องคือศิษย์น้องเล็กของเจ้าเหว่ยชิงพูดพลางชี้ไปฝั่งตรงข้าม ที่นั่นคือบ้านของเขาก่อนจะชี้กลับมาที่ตัวเอง ของที่จะให้เขาฝากไว้ที่ข้าก่อนก็ได้


“...”


เว่ยเทียนมองตามนิ้วของเหว่ยชิงด้วยความมึนงง กว่าจะรู้สึกตัวอีกฝ่ายก็เดินนำหน้ากลับเข้าคฤหาสน์ตระกูลเหว่ยไปเสียแล้ว 


เขามองวังขนาดใหญ่สลับกับทางที่เหว่ยชิงเดินเข้าไปด้วยดวงตาเลื่อนลอยในหัวคิดแต่เรื่องที่ไม่เกี่ยวกับธุระของตัวเองแม้แต่น้อย


อืม รับฝากของให้กัน ขนาดสร้างบ้านยังสร้างอยู่ตรงข้ามกัน คนคู่นี้ช่างรักกันเหนียวแน่นเสียจริง

 





การมาถึงของเซี่ยหยี่ซวนได้ปัดเป่าความกังวลออกไปจากพระทัยของจักรพรรดิจนหมดสิ้น พิษที่ตกค้างในร่างกายสามารถรักษาได้ แม้จะต้องใช้ระยะเวลาพอสมควรแต่ก็มั่นใจได้ว่าร่างกายจะกลับมาแข็งแรงดีอย่างแน่นอน


เพราะเหตุนี้จักรพรรดิจึงตัดสินใจเปิดเผยเรื่องราวบางส่วนแก่เหล่าขุนนาง


การประชุมเช้าในท้องพระโรงมักจะมีเสียงถกเถียงอยู่ไม่ขาดสาย แต่วันนี้ทุกคนกลับนิ่งเงียบไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก


แม้เรื่องที่ได้รับรู้จะทำให้พวกเขารู้สึกหวั่นวิตก แต่ตื่นตระหนกก็ส่วนตื่นตระหนก จะให้สอดปากยามจักรพรรดิทรงพิโรธ พวกเขายังไม่อยากตายหรอกนะ!


สมุดบัญชีที่ระบุว่าชาชนิดไหนโดนส่งไปที่ใดถูกพลิกโดยจักรพรรดิแห่งต้าฉินหน้าแล้วหน้าเล่า ยิ่งเห็นจำนวนผู้คนที่ต้องได้รับผลกระทบมากเท่าไหร่ ใบหน้าของพระองค์ก็ยิ่งบิดเบี้ยวมากเท่านั้น 


แคว้นเว่ยสมควรตาย!” 


ปัง! พระองค์ตบโต๊ะทรงงานด้วยความโมโห สายตากวาดมองเหล่าขุนนางในท้องพระโรงพลันเห็นแต่คนป่วยใกล้ตายไปเกือบครึ่ง หากความไม่แตกเสียก่อนและแคว้นเว่ยทำสำเร็จ วิกฤตในครั้งนี้อาจเรียกว่าภัยพิบัติครั้งใหญ่แห่งต้าฉินเลยก็ว่าได้


““โปรดทรงรักษาพระวรกายด้วย””


เหล่าขุนนางรีบคุกเข่าประสานเสียงดังก้องไปทั่วทั้งท้องพระโรง


แม้แต่ตัวพวกเจ้าเองยังเอาไม่รอด จะให้เรารักษาอะไรอีก!” พระองค์ถลึงตากวาดมองกลุ่มขุนนางที่เอาแต่ก้มหน้าด้วยความโกรธถ้าไม่ได้จื้อจวิ้นอ๋อง พวกเจ้าคงตกตายตามกันไปโดยไม่ทันรู้ด้วยซ้ำว่าตายเพราะอะไร!


คำกล่าวนั้นทำให้เหล่าขุนนางหันไปมองไป๋หมิงเยวี่ยด้วยสายตายากจะกล่าว จะบอกว่าซาบซึ้งในบุญคุณหรือไม่ย่อมต้องซาบซึ้ง แต่จะบอกว่าอิจฉาหรือไม่ย่อมต้องบอกว่าอิจฉา 


ใครที่ไหนจะได้ดีเพราะความบังเอิญมากมายได้เท่าจวิ้นอ๋องผู้นี้กันเล่า!


บังเอิญอาการกำเริบ บังเอิญค้นพบว่ามีพิษปนเปื้อนอยู่ในชา บังเอิญรู้ว่าใครสามารถแก้พิษได้ เพียงเท่านี้ความดีความชอบก็พุ่งทะลุขึ้นฟ้า น้ำหนักความสำคัญของเขาในพระทัยของจักรพรรดิคงยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าภูเขาไท่ซาน


เพราะบุญคุณใดก็ไม่เท่าบุญคุณชีวิต!


เสนาบดีฝ่ายซ้ายเห็นโอกาสจึงรีบออกตัวเพื่อสร้างความประทับใจให้แก่จวิ้นอ๋องผู้กำลังอยู่ในยุครุ่งเรืองถึงขีดสุด


จื้อจวิ้นอ๋องช่วยชีวิตเหล่าขุนนางและสร้างคุณูปการต่อแผ่นดิน พวกกระหม่อมจึงใคร่ขอพระองค์โปรดทรงเมตตา มอบของตอบแทนที่ควรค่าแก่ความดีความชอบในครั้งนี้ให้แก่เขาพ่ะย่ะค่ะ” 


จักรพรรดิแห่งต้าฉินเห็นสายตาของเสนาบดีผู้นั้นก็ได้แต่ทอดถอนใจ อยากจะเอาหน้าแต่กลับยืมมือของเขาเป็นผู้มอบของรางวัลให้ ช่างหน้าหนาเสียจริง!


เจ้าอยากได้อะไรเป็นของตอบแทนเล่า


ได้ยินผู้อยู่บนบัลลังก์มังกรเอ่ยปากไป๋หมิงเยวี่ยก็นิ่งงันไปครู่หนึ่ง เขาครุ่นคิดว่ายามนี้เหมาะสมพอที่จะเอ่ยความต้องการของตัวเองออกไปหรือไม่ แต่พอนึกถึงเหว่ยชิงยามตัดพ้อถึงจางอวี้หลันแล้วเขาก็ตัดสินใจได้ว่าควรลงมือเสียที


กระหม่อมอยากขอสมรสพระราชทานพ่ะย่ะค่ะ


สิ้นคำขอของไป๋หมิงเยวี่ยเสียงฮือฮาพลันดังอื้ออึงไปทั่วท้องพระโรง จักรพรรดิรู้สึกตื่นเต้นและอารมณ์ดีขึ้นมาอีกครั้ง พระองค์เห็นเขาเก็บตัวมานาน นอกจากตอนที่เขาขอสิทธิในการเลือกคู่ครองของตัวเองเมื่อสองปีก่อนพระองค์ก็ไม่เห็นเขาพูดถึงเรื่องนี้อีก


นับว่าเป็นเรื่องน่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง!


ใครกันที่ถูกตาต้องใจเจ้า!


จักรพรรดิเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น


คนผู้นั้นเป็นบุตรหลานของอดีตขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่เกษียณอายุไปไม่กี่ปีก่อนไป๋หมิงเยวี่ยเม้มปากอย่างชั่งใจก่อนจะเอ่ยต่อ กระหม่อมกลัวว่าท่านผู้อาวุโสจะไม่ตกลงยกบุตรหลานให้จึงอยากขอสมรสพระราชทานจากฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ


เจ้ายังไม่บอกเราเลยว่าสตรีนางนั้นคือใคร แล้วเราจะให้เจ้าได้อย่างไร” 


จักรพรรดิเอ่ยด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น


กระหม่อมกลัวพระองค์จะไม่รับปาก


ไม่ยอมบอกเช่นนี้หรือว่า...นางหน้าตาน่าเกลียด?”


ไป๋หมิงเยวี่ยส่ายหน้า เขางามมาก


ชาติตระกูลต่ำต้อย?” 


ไป๋หมิ๋งเยวี่ยส่ายหน้าอีกครั้ง ตระกูลของเขารับใช้แผ่นดินมาหลายชั่วอายุคน


พิกลพิการ ไร้ความสามารถ?”


ไป๋หมิงเยวี่ยยังคงส่ายหน้าอีกครั้ง เขามีความสามารถด้านการแพทย์ แม้จะไม่เก่งกาจแต่ยังสามารถพัฒนาได้อีกมาก


บุตรหลานอดีตขุนนางชั้นผู้ใหญ่ที่เกษียณอายุออกไปไม่กี่ปีก่อนอย่างนั้นรึ?”


จักรพรรดิลูบเคราอย่างใช้ความคิด เสนาบดีฟู่ที่เกษียณไปเมื่อสองปีก่อนมีหลานสาววัยสิบแปดอยู่นางหนึ่ง ราชครูหยวนที่เพิ่งเกษียณไปเมื่อปีก่อนก็มีหลานสาววัยปักปิ่นอีกนางหนึ่ง แต่เดี๋ยวก่อน...


คำพูดนั้นทำให้ในใจรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลบางอย่าง


เจ้าบอกว่า เขา’ อย่างนั้นรึ…” 


จักรพรรดิแห่งต้าฉินพยายามควบคุมน้ำเสียงยามถามหลานชายผู้เป็นที่รักของพระองค์ให้นุ่มนวลที่สุดเจ้าจะให้เรามอบสมรสพระราชทานให้เจ้ากับบุรุษ’ อย่างนั้นรึ?!”


แม้จะไม่อยากเชื่อแต่พอเห็นหลายชายกัดปากเบือนหน้าหนีไปอีกทางดวงใจพลันหล่นวูบดวงตาพลันเบิกกว้าง


แผ่นดินไม่ไร้เท่าใบพุทรา สตรีที่ดีเลิศมีอยู่ทั่วหล้า เหตุใดหลานชายของเขาถึงไปตกหลุมรักบุรุษได้!


ใช่ คนผู้นั้นเป็นบุรุษ


ไม่ได้!


จักรพรรดิรีบปฏิเสธเสียงแข็งหลังได้ยินคำยืนยันจากปากของไป๋หมิงเยวี่ย แต่พอเจอสายตาตัดพ้อน้ำตาคลอเบ้าที่ไม่ได้เห็นมานานดวงใจพลันอ่อนระทวย 


จากมุมที่ไป๋หมิงเยวี่ยยืนอยู่ไม่ว่าเขาจะทำหน้าเช่นไรผู้อื่นไม่มีทางเห็น แต่พระองค์กับขันทีข้างกายเห็น! 


ภาพตรงหน้าช่างมีอานุภาพร้ายแรงเกินไป จะให้ตัดรอนโดยไม่รักษาน้ำใจนั้นเป็นไปไม่ได้ หลานชายคนนี้เพิ่งอายุสิบแปด บุรุษหนุ่มอายุน้อยมักจะโมโหฉุนเฉียวได้ง่าย หากปักใจรักใครไปแล้วย่อมไม่อาจหักหานน้ำใจในทีเดียว ดังนั้นใช้ไม้แข็งคงไม่ได้ผล...


หลานรัก” จักรพรรดิแห่งต้าฉินพยายามโน้มน้าวเสียงอ่อน สตรีดี ๆ มีอยู่มากมายเหตุใดเจ้าจึงเลือกบุรุษหยาบกร้านแทนพวกนางกันเล่า เราจัดหาสตรีจากตระกูลขุนนางมาให้เจ้าลองเลือกดูดีหรือไม่


เขาไม่ใช่คนหยาบกร้านไป๋หมิงเยวี่ยตอบด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง หากพระองค์ไม่สนับสนุน กระหม่อมคงได้แต่ตัดใจ ละทางโลกมุ่งสู่ทางธรรม


“!!!”


ไปหมิงเยวี่ยเน้นย้ำประโยคท้ายจนผู้คนทั่วทั้งท้องพระโรงพลันนิ่งงันด้วยความตื่นตะลึงก่อนจะพากันตะโกนก้องในใจ


ท่านขันทีใหญ่รีบเข้าไปประคองฝ่าบาทเร็วเข้า ฝ่าบาทหน้าซีดเหมือนกำลังจะเป็นลมแล้ว!

 

******************************



ละครโรงเล็ก


ไป๋หมิงเยวี่ย : หากฝ่าบาทไม่สนับสนุนข้าจะละทางโลกมุ่งสู่ทางธรรม


เหว่ยชิง : จริงรึ! 


ไป๋หมิงเยวี่ย : จริง แต่...


เหว่ยชิง : แต่?


ไป๋หมิงเยวี่ย: [ยิ้มร้าย] แต่ข้าจะลากท่านไปด้วย ขึ้นเขา หาถ้ำ บำเพ็ญเพียรด้วยกันกับท่านนับว่าไม่เลว 


เหว่ยชิง : ...


****************************** 


ตัวอย่างทดลองอ่านจะจบลงที่บทนี้นะคะ หากนักอ่านท่านใดต้องการติดตามต่อ สามารถอุดหนุนเราได้ในแบบรูปเล่ม E-book หรือ แบบ Coin ในเด็กดีค่ะ


หนังสือราคา 299 บาท ใครสนใจสามารถคลิกเข้าไปอ่านรายละเอียดได้เลยค่ะ

>>>สั่งพรีแบบรูปเล่ม คลิกที่นี่ <<<


แบบ E-Book วางขายแล้วในราคา 215 บาท รายละเอียดทุกอย่างจะเหมือนในรูปเล่มเลยค่ะ

>>> E-Book Meb คลิกที่นี่ <<<


แบบ coin ในเด็กดีเราเปิดขายเป็น 2 แพ็กเกจคือส่วนเนื้อเรื่องหลักและส่วนของตอนพิเศษ ราคาจะถูกกว่าแบบ E-Book เพราะเนื้อหาในนี้จะไม่ผ่านการปรูฟคำผิดและฉากตอนเข้าหอจะแตกต่างจากในเล่มเล็กน้อย (ต่างกันน้อยมากแค่ไม่กี่ประโยคค่ะ) ถ้าใครสนใจสามารถคลิกตอนถัดไปได้เลยค่ะ


ถ้าติดปัญหาหรือมีข้อสอบถามอะไรสามารถติดต่อเราได้ที่ Fanpage: Queenrabbit.writer หรือ Line@: Queenrabbit ได้เลยค่ะ 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 270 ครั้ง

346 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 8 ธันวาคม 2562 / 09:34
    อ้อนเก่งนัก!!!เจ้าลูกหมาาา!!!!
    #346
    0
  2. #307 omuya (@omuya) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2562 / 18:36
    555555 โอ๊ยยย พ่อคุณณณ รู้จักใช้สายตาออดอ้อน
    #307
    0
  3. #296 p3bbl3 (@p3bbl3) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 11:34
    โอ้ยยย ดารามาก ตอนแรกนึกว่าหลอกแค่นายเอง ปรากฎ มารยาไปทั่วพระเอกคนนี๊
    #296
    0
  4. #279 itohrabynum (@itohrabynum) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 เมษายน 2562 / 20:18
    อุแหมมมมม
    #279
    0
  5. #217 AdiOzTHELF (@AdiOzTHELF) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 19:52
    แสดงเก่งงงงงง ร้ายกาจจจจจ 555
    #217
    0
  6. #202 linliling094 (@linliling094) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 15 กันยายน 2561 / 22:46
    5555 บำเพ็ญในถ้ำ
    #202
    0
  7. #149 kiyotaka45 (@kiyotaka45) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 สิงหาคม 2561 / 23:23
    ชอบความเจ้าบทบาทของท่านอ่อง 5555
    #149
    1
    • #149-1 Queenrabbit (@Raininmyheart) (จากตอนที่ 22)
      3 กันยายน 2561 / 01:53
      เล่นใหญ่ตลอดค่ะคนนี้ หุๆๆ
      #149-1
  8. วันที่ 21 กรกฎาคม 2561 / 17:07
    แหม จะพาหนีล่ะไม่ว่า5555
    #98
    0
  9. #97 sphere4meduza (@crystal-sphere) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 21:07
    แน่ใจนะว่าแค่บำเพ็ญเพียร...
    #97
    0
  10. #96 piyadamai (@piyadamai) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:57
    สปอยนี่หุหุ จะออกบวชยังจะลากเสี่ยวชิงไปด้วยยยย
    #96
    0
  11. #95 MeMoIr-Nine9 (@stmamorise-2709) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:48
    เจอละครโรงเล็กเข้าไปใบ้กินเลยค่ะอิฉัน...
    #95
    0
  12. #94 tooktik0857 (@tooktik0857) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:12

    เอาเลยยยยยย อยากเห็นแล้ววววววว

    #94
    0
  13. #93 M'PaaX'NR'C (@coffeebaory) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:11
    ร้ายกาจมาก5555555
    #93
    0
  14. #92 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:08

    เอิ่ม กำลังจะซึ้งอยู่แล้วเชียว.....ไม่น่าอ่านละครโรงเล็กเลย555

    #92
    0
  15. #91 สายหมอก (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 17:04

    น้องมันร้ายยย555

    #91
    0