(Yaoi) ผู้ใดเล่าจะรักเจ้าเท่ากับข้า [จบ]

ตอนที่ 10 : ผู้มาเยือน [2-2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,915
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 568 ครั้ง
    1 ต.ค. 61

ตอนที่ 5

ผู้มาเยือน [2-2]

เมื่อเหว่ยชิงไปถึงเรือนหลักทุกอย่างกลับไม่เป็นเหมือนที่คิดแม้แต่น้อย


ภายในพื้นที่กว้างใหญ่มีเพียงท่านหมอต้วนและผู้เฒ่าเหว่ยนั่งจิบชาอยู่อย่างสงบโดยมีไป๋หมิงเยวี่ยทำหน้าที่...


ทำหน้าที่เติมชา?!


หรือท่านปู่จะจำไม่ได้


เหว่ยชิงเริ่มผ่อนคลายก่อนจะก้าวเข้าไปด้านใน แต่ก็ต้องชะงักเมื่อสังเกตเห็นมือของผู้เฒ่าเหว่ยสั่นน้อย ๆ ยามรับถ้วยชาจากไป๋หมิงเยวี่ย


มาแล้วหรือ


ยังไม่ทันจะใคร่ครวญให้ดีว่าต้องรับมือกับสถานการณ์ตรงหน้าอย่างไร ไป๋หมิงเยวี่ยกลับเห็นเขาเข้าเสียก่อน เพียงเท่านั้นยังไม่พอ อีกฝ่ายยังเดินเข้ามาด้วยใบหน้าผ่องใสโดยไม่รู้เลยว่า ยามนี้พวกเขาไม่ควรแสดงความใกล้ชิดสนิทสนมให้ท่านปู่เห็น!


หน้าท่านเลอะเขม่าเต็มไปหมดพูดจบไป๋หมิงเยวี่ยก็ดึงผ้าเช็ดหน้าของตัวเองออกมาเช็ดหน้าเช็ดตาที่เปรอะเปื้อนของเหว่ยชิงอย่างเบามือ


แกร๊ก!...เสียงเหมือนอะไรบางอยางแตกร้าวดังมาจากทางด้านหลัง เหว่ยชิงมีใจอยากชะเง้อคอไปดูแต่ใบหน้ากลับโดนไป๋หมิงเยวี่ยจับเอาไว้แน่น


ท่านมีใบไม้ติดอยู่บนผมด้วยไป๋หมิงเยวี่ยหรี่ตาก่อนจะช่วยเป่าเศษใบไม้ที่เล็กจนแทบมองไม่เห็นออกจากปอยผมที่ปรกลงมาตรงหน้าผากของเหว่ยชิง


การถูกเอาใจใส่ในเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ทำให้สติและความนึกคิดช้ากว่าปกติไปหลายส่วน เหว่ยชิงจ้องใบหน้าที่เข้ามาใกล้ ก่อนจะรีบผละออกหลังอีกฝ่ายจัดการใบไม้บนผมของเขาเสร็จด้วยหัวใจเต้นระรัว


ปัง! 


เสียงกระแทกถ้วยชาลงโต๊ะดังลั่นขัดการกระทำของไป๋หมิงเยวี่ย เมื่อหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นผู้เฒ่าเหว่ยบีบถ้วยชาจนแตกคามือด้วยสีหน้าถมึงทึง 


มาถึงแล้วก็เข้ามานี่!


เสียงเรียกของผู้เฒ่าเหว่ยเรียกสติที่ล่องลอยไปไกลกลับมาเข้าที่เข้าทางอีกครั้ง ริมฝีปากของเหว่ยชิงที่กำลังจะยกยิ้มพลันหยุดชะงักจนบิดเบี้ยวดูไม่เป็นธรรมชาติ


แม้จะรู้สึกดีแต่จะมาเผลอใจต่อหน้าท่านปู่ไม่ได้เด็ดขาด!


คิดได้เช่นนั้นเหว่ยชิงก็รีบดันไป๋หมิงเยวี่ยไปด้านข้างพลางเปลี่ยนสีหน้าเพื่อประจบประแจงผู้เฒ่าเหว่ยอย่างรวดเร็วท่านปู่มาถึงที่นี่ต้องมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นเป็นแน่” 


เขาถลาเข้าไปเปลี่ยนถ้วยชาให้ปู่ของตนก่อนจะยกยิ้มทั้งหน้า ปากและตาโค้งเหมือนพระจันทร์เสี้ยวจนดูตลกมากกว่าน่ารักน่าชัง หรือเป็นเพราะข้าไม่อยู่หลายวันจึงรู้สึกเหงาจนต้องแอบเจ้าพวกนั้นออกมาหาข้า


เหว่ยหานรู้ดีว่า เจ้าพวกนั้น’ ที่เด็กไร้ยางอายพูดถึงคือเหลนน้อยทั้งสองที่ร้องไห้งอแงอยากตามเขามาเที่ยวเล่นที่นี่ และรู้ดีเช่นกันว่าหลานตัวดีกำลังพยายามเปลี่ยนเรื่องจึงข่มอารมณ์ไม่ไหวอีกต่อไป 


ข้ามาดูว่าเจ้าก่อเรื่องอันใดไว้ต่างหาก!


ข ข้าทำเรื่องอันใด?” เหว่ยชิงแสร้งถามด้วยใบหน้างุนงง


ผู้เฒ่าเหว่ยไม่ได้ตอบอะไร แต่ดึงจดหมายฉบับหนึ่งออกมาจากสาบเสื้อส่งให้หลานชายแทน


นี่มัน...” เหว่ยชิงอ่านจดหมายที่มีเนื้อความว่า เขาทำตัวเหลวไหล เอาแต่ใส่ใจดูแลศิษย์น้องคนใหม่จนไม่ทุ่มเทต่อสิ่งที่ท่านหมอต้วนพร่ำสอน’ ด้วยความรู้สึกเหมือนถูกเอาหินก้อนใหญ่ทุ่มใส่หัว


จิตใจต้องโหดเหี้ยมเพียงใดจึงกล้าส่งจดหมายเช่นนี้ไปให้ปู่ของเขา!


แม้ภายนอกจะดูเหมือนสงบนิ่งแต่ความจริงแล้วเหว่ยชิงกำลังกรีดร้องทั้งน้ำตาอยู่ในใจ เขาพยายามปั้นหน้าให้เหมือนโดนใส่ร้ายก่อนจะหันไปร้องขอความเป็นธรรมจากผู้เฒ่าเหว่ย


ท่านปู่ ข้าตั้งใจตอบแทนพระคุณท่านหมอต้วนอย่างสุดความสามารถ เขาบอกให้หันไปทางซ้าย ข้าไม่กล้าหันขวา แม้จะเหน็ดเหนื่อยและยากเข็นเพียงใด แต่ข้าไม่มีทางทำให้ท่านต้องขายหน้าอย่างแน่นอน” เหว่ยชิงชี้ไปทางไป๋หมิงเยวี่ยด้วยใบหน้าโศกเศร้าเกินจริงจนน่าหมั่นไส้


ข้าไม่เคยดูแลเขาจนละเลยคำสั่งสอนของท่านหมอต้วนเลยสักครั้ง หากท่านไม่เชื่อลองถาม...ลองถามท่านหมอต้วนดูก็ได้…”


เหว่ยชิงเหลือบมองท่านหมอด้วยด้วยสายตาไม่แน่ใจ แม้ที่ผ่านมาเขาจะมั่นใจว่าตัวเองทุ่มเทให้กับการเรียนรู้จริง ๆ แต่อีกฝ่ายจะช่วยออกหน้าให้หรือไม่นั้น...เกรงว่าจะไม่


เหว่ยหานเกือบจะเชื่อหลานของตัวเองแล้ว หากเสียงตอนเอ่ยถึงต้วนหลี่ของเหว่ยชิงไม่แผ่วลงจนแทบไม่ได้ยินเสียก่อน จึงหันไปถามคนที่นั่งนิ่งมานานด้วยน้ำเสียงกังขา เขาเป็นอย่างที่ว่าจริง?” 


ต้วนหลี่กำลังจิบชาชมการแสดงที่ไร้ความสมจริงอยู่อย่างเพลิดเพลิน แม้ในใจอยากจะกลั่นแกล้งให้เหว่ยชิงได้รับความลำบาก แต่สายตากดดันจากคนที่ยืนเงียบด้านหลังทำให้เขาจำต้องตอบตามความจริงออกไป 


เขาตั้งใจศึกษาเล่าเรียนมาก ยามนี้เริ่มดูแลคนไข้ได้บ้างแล้ว” ถึงจะช่วยยืนยันไปแล้วก็อดหยอกล้อสักเล็กน้อยไม่ได้น่าเสียดายแม้จะตั้งใจ แต่ความสามารถกลับไม่พัฒนาเท่าที่ควร


พูดถึงตรงนี้ต้วนหลี่ก็ส่ายหน้าท่าทางเหมือนจะบอกว่าความพยายามเพียงเท่านั้นยังไม่พอ


ท่าทางของต้วนหลี่ทำให้หัวใจของเหว่ยชิงถูกทำร้ายแสนสาหัส เขาเหนื่อยจนสายตัวแทบขาด บางวันได้นอนเพียงสองชั่วยาม[1]เท่านั้น ยังไม่พออีกรึ! 


[[1] หนึ่งชั่วยามเท่ากับสองชั่วโมง]


แม้ในใจอยากตะโกนเรียกร้องความเป็นธรรม แต่สิ่งที่แสดงออกมากลับมีเพียงน้ำเสียงอ่อนล้าและใบหน้าซีดเซียว ข้าจะพยายามให้มากขึ้น


เหว่ยหานเห็นท่าทางว่านอนสอนง่ายของหลานชายก็พยักหน้าพึงพอใจ ตั้งแต่เด็กคนนี้เกิดมานอกจากเรื่องฝึกวิชายุทธแล้วอย่างอื่นล้วนทึ่มทื่อไปหมด คิดไม่ถึงว่าต้วนหลี่จะสามารถทำให้หลานคนนี้มีความรู้จนมีผู้คนเรียกว่า ท่านหมอเหว่ย’ ได้


แม้จะเคยได้ยินเพียงครั้งเดียวจากชาวบ้านที่เดินผ่านตอนเข้าเมือง แต่เขาก็อดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ เมื่อได้รับคำตอบจากต้วนหลี่จึงมั่นใจว่า ท่านหมอเหว่ย’ ที่ได้ยินมาคือหลานชายของตัวเอง ความขุ่นเคืองใจจากเรื่องในจดหมายจึงหายไปเกือบหมด


เขาพัฒนาขึ้นบ้างนับว่าเป็นเรื่องดีเหว่ยหานตอบพลางยกน้ำชาขึ้นจิบเพื่อปิดบังรอยยิ้ม แต่เขาต้องเดินทางไปเมืองหลวง คงให้อยู่กับท่านต่อไม่ได้


ไปเมืองหลวง?!” ไป๋หมิงเยวี่ยที่ยืนนิ่งจ้องมองเหว่ยชิงอยู่นานเผลอหลุดปากออกมา เขาหันไปมองผู้เฒ่าเหว่ยด้วยสายตาประเมิณ เมื่อเห็นอีกฝ่ายมองตอบกลับท่าทางไม่ทุกข์ร้อน ในใจพลันรู้สึกสังหรณ์ไม่ดี คิ้วทั้งสองข้างจึงขมวดแน่น


เหว่ยหานพยายามไม่สนใจสายตานั้นและพูดเรื่องที่ทำให้ต้องเดินทางมาที่นี่เขาต้องไปส่งของหมั้นให้ว่าที่เจ้าสาว


เจ้าสาว?!” คราวนี้เป็นเหว่ยชิงที่ถามทวนด้วยน้ำเสียตกใจ 


เพิ่งจบเรื่องคุณหนูเฉาไปได้ไม่นานท่านปู่ก็สามารถหาว่าที่เจ้าสาวคนใหม่ให้เขาได้แล้วหรือ!


อดีตแม่ทัพพิชิตแผ่นดินเห็นท่าทางของหลายชายก็ยืดตัวขึ้นอย่างภาคภูมิใจ


เป็นหลานสาวของแม่ทัพจ้าว พวกเจ้าเคยเล่นด้วยกันสมัยยังเด็ก คงจำได้กระมัง


เหว่ยชิงนิ่งงันครุ่นคิดว่าหลานสาวของแม่ทัพจ้าวคือใครอยู่ครู่หนึ่งจึงคิดออก ภาพของสตรีนิสัยหยาบกระด้าง และชอบข่มขู่เขาเป็นที่สุดผุดขึ้นมาในหัวทันที


คงมิใช่...จ้าวหราน” เหว่ยชิงมุมปากกระตุกหันไปมองปู่ของตัวเองด้วยความรู้สึกซับซ้อน เพราะสตรีที่อีกฝ่ายหามาให้เขายิ่งผ่านไปยิ่งดุร้ายขึ้นเรื่อย ๆ


ผู้เฒ่าเหว่ยรู้ดีว่าหลานชายกำลังคิดเรื่องอะไร แต่จะให้เขาหาสตรีธรรมดา ๆ จากตระกูลที่ดีมาแต่งกับคนมีชื่อเสียงไม่ค่อยดีอย่างหลานชายของเขาได้อย่างไร 


แค่ทำให้ตระกูลจ้าวยอมตกลงยกจ้าวหรานให้ก็นับว่าสุดความสามารถของเขาแล้ว!


เรื่องอื่นข้าจัดการเรียบร้อยหมดแล้ว เจ้าแค่ไปส่งของหมั้นและทำความคุ้นเคยกับว่าที่เจ้าสาวก็พอ” เหว่ยหานพูดก่อนจะหันไปหาต้วนหลี่ด้วยสีหน้าลุแก่โทษคงต้องให้เขากลับไปพร้อมข้าก่อน หากทุกอย่างเรียบร้อยข้าจะให้เขากลับมาที่นี่อีกครั้ง


ไม่เป็นไร” ต้วนหลี่ตอบด้วยน้ำเสียงจืดชืด


แม้จะได้รับสายตาอ้อนวอนมาจากคนที่ยืนนิ่งกำมือแน่น แต่ในเมื่อผู้เฒ่าเหว่ยพูดมาถึงขนาดนี้ต้วนหลี่ก็จนปัญญาที่จะรั้งให้เหว่ยชิงอยู่ต่อ สุดท้ายจึงได้แต่รีบจับคนที่กำลังจะเดินตามสองปู่หลานออกไปเอาไว้แล้วส่ายหัวน้อย ๆ ให้อีกฝ่าย


ไป๋หมิงเยวี่ยมองเหว่ยชิงที่กำลังถูกผู้เฒ่าเหว่ยลากออกไปด้วยสีหน้าเหมือนคนถูกรังแก


นี่เขาต้องหาทางขัดขวางสตรีเหล่านั้นอีกแล้วหรือ!


จนกระทั่งทั้งสองคนลับสายตาไปแล้วจึงหันกลับไปพูดคุยกับต้วนหลี่อีกครั้ง


ครั้งนี้คงไม่ง่ายเหมือนครั้งก่อน ๆ จะหาคู่ครองที่เหมาะสมให้หลานสาวของแม่ทัพจ้าวไม่ใช่เรื่องที่จะจัดการได้ในเร็ววันต้วนหลี่พูดด้วยน้ำเสียงจนใจ ก่อนจะนึกถึงอดีตแม่ทัพใหญ่ที่ตัวเองเคยช่วยชีวิต ถึงจะขัดขวางได้แต่ผู้เฒ่าเหว่ยก็คงไม่ยอมหยุดพูดจบก็ถอนหายใจออกมา คนดื้อรั้นเช่นนั้นหากไม่เอาราชโองการมากางตรงหน้าก็คงไม่ยอมวางมือ


หืม?


ไป๋หมิงเยวี่ยรู้สึกถึงความเป็นไปได้บางอย่างจึงครุ่นคิดตามคำพูดของต้วนหลี่ ดวงตาเรียบนิ่งทอประกายลึกลับก่อนจะยกยิ้มน้อย ๆ ขึ้นมาอย่างมีความหวัง


รบกวนท่านอาจารย์มานาน ศิษย์คงต้องขอตัวกลับแล้ว


ต้วนหลี่เห็นท่าทางอารมณ์ดีของไป๋หมิงเยวี่ยก็รู้ทันทีว่าอีกฝ่ายคงมีแผนการใหญ่อยู่ในใจ จึงอดไม่ได้ที่จะเอ่ยเตือน อย่าทำให้เป็นเรื่องใหญ่ เรื่องนี้เป็นเรื่องละเอียดอ่อน หากบีบบังคับผู้อื่นจนเกินไปจะทำให้หมางใจกันได้


ศิษย์จะระวังให้ดี” 


ไป๋หมิงเยวี่ยตอบรับคำสั่งสอนก่อนจะบอกลาอีกครั้ง เขารีบร้อนออกจากเรือนยาโดยไม่แม้แต่จะกลับไปเก็บของที่ห้องพักของตัวเอง


นิสัยเหมือนบิดาไม่มีผิดต้วนหลี่นึกถึงสหายเก่าที่ลาโลกไปเมื่อหลายปีก่อนก็ส่ายหน้าอย่างอ่อนอกอ่อนใจ บิดามีนิสัยเป็นเช่นไร บุตรก็เป็นเช่นนั้น


นิสัยที่ทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้สิ่งที่ต้องการมาไว้ในมือเช่นนี้ ช่างเหมือนกันจริง ๆ 


 




ขณะเดียวกันบรรยากาศในรถม้าที่เหว่ยชิงนั่งอยู่ดูอึดอัดเป็นอย่างยิ่ง


เขามานานเท่าไหร่แล้ว


หลังเดินทางท่ามกลางความเงียบมานานสุดท้ายเหว่ยหานก็เป็นคนเปิดบทสนทนา


ได้ยินเช่นนั้นเหว่ยชิงก็ถึงกับหายใจสะดุดก่อนจะแสร้งปั้นหน้าใสซื่อทำเป็นไม่เข้าใจใครหรือ?”


เหว่ยหานพ่นลมหายใจอย่างดูแคลนให้กับการโกหกที่ไร้ความแนบเนียนของหลานชายเด็กคนนั้นหน้าตาเหมือนเดิมไม่ผิดเพี้ยน ข้าไม่ได้แก่จนสมองเลอะเลือนถึงจะจำบุตรของอดีตผิงอ๋องไม่ได้!


รู้ตัวว่าโดนจับได้เหว่ยชิงจึงเสตาไปทางอื่นไม่กล้าสบตาปู่ของตัวเองเขามาเมื่อเดือนที่แล้ว ก่อนข้ากลับเข้าไปสักพัก…”


เหว่ยหานพยักหน้ารับก่อนจะเงียบไปอีกครั้ง สองปู่หลานนั่งหันหน้าออกคนละฝั่ง คนหนึ่งร้อนรนคนหนึ่งมีปัญหาหนักอก รถม้าจึงตกอยู่ในสถานการณ์ชวนอึดอัดเกินบรรยาย


สุดท้ายเหว่ยหานก็ทนไม่ไหวจึงถามเรื่องที่ค้างคาใจออกไปก่อนได้ล่วงเกินเขาหรือเปล่า


คำกล่าวหานั้นทำให้เหว่ยชิงสะดุ้งเฮือกหันไปมองปู่ด้วยความตกใจ เมื่อเห็นสายตาดุดันพร้อมกับกำปั้นพร้อมลงโทษหากได้ยินอะไรผิด เขาก็รีบร้อนปฏิเสธทันที ข้าไม่ได้ทำอะไรแม้แต่นิดเดียว!


พอเห็นสายตาเหมือนยังคลางแคลงใจจากอีกฝ่ายจึงโพล่งออกไปเพื่อยืนยันความบริสุทธิ์ข้าเคยแตะโดนมือของหมิงเยวี่ยโดยบังเอิญแค่ครั้งเดียวเท่านั้น!


แค่ครั้งเดียว?” เหว่ยหานเลิกคิ้วขึ้นเมื่อคำสารภาพที่หลุดออกมาจากปากของเหว่ยชิง น่าแปลก


เห็นหลานชายมีท่าทางกระสับกระส่ายเหว่ยหานก็ไม่อยากกดดันอีกครั้งก่อนพวกเราโชคดีที่ไม่มีใครรู้ หากยามนี้ทำอะไรพลาดพลั้งไปข้าคงไม่มีปัญญาปกป้องเจ้า อย่าคิดล่วงเกินเขาอีกเด็ดขาด!


เหว่ยชิงพยักหน้ารัว นึกถึงตอนโดนนอนกอดทุกคืนก็ลอบกลืนน้ำลายด้วยความกระอักกระอ่วนใจ


ท่านปู่ท่านจะรู้บ้างหรือไม่ว่าคนที่ถูกล่วงเกินไม่ใช่เขา...แต่เป็นข้า


******************************


ละครโรงเล็ก


เหว่ยชิง:คนที่ถูกล่วงเกินไม่ใช่เขาแต่เป็นข้า


ไป๋หมิงเยวี่ย:[เลิกคิ้ว]ไม่ชอบหรือ


เหว่ยชิง:เรื่องเช่นนี้หากผู้อื่นรู้เข้าข้าจะทำอย่างไร


ไป๋หมิงเยวี่ย:เปลี่ยนเป็นท่านล่วงเกินข้าก็ได้ 


เหว่ยชิง:...จะดีหรือ


ไป๋หมิงเยวี่ย:ข้าเต็มใจ [กางแขนยกยิ้มเชิญชวน]


เหว่ยชิง:... [รู้สึกเหมือนพูดคุยคนละเรื่องแต่ก็เดินเข้าไปกอดหมิงเยวี่ย]


ไป๋หมิงเยวี่ย:[กอดกลับซบหน้าลงบนซอกคอของเหว่ยชิงยกยิ้มชั่วร้าย]


...............

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 568 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

360 ความคิดเห็น

  1. #360 วาย (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2564 / 22:19

    โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะ โฮะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

    #360
    0
  2. #334 ครุ๊งด๊าวด่าว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2562 / 18:57
    แอบสงสารยัยชิง เห้อม
    #334
    0
  3. #326 mytty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2562 / 18:56

    โอยยยยย ปู่คะ หลานปู่นั่นเเหละค่ะที่โดนเเต๊ะอั๋ง

    #326
    0
  4. #304 omuya (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 13:01
    ปู่คงคิดว่าคบกับน้องไป๋แล้วตะอันตรายกระมัง
    #304
    0
  5. #220 Makito_Alio (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กันยายน 2561 / 08:23
    พี่ชิงเหมือนเป็นกระต่ายซื่อๆที่อยากจะเปรี้ยวกับเค้าบ้างแต่ก็ยังเด๋ออ่ะ555555555
    #220
    0
  6. #205 Par_dao (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 11:42
    เดี้ยนสัมผัสได้ เหมือนปู่พยายามจะปกป้องหลานไม่ให้ตกเป็น"ภรรยา"นะ ไม่แน่น้องไป๋อาจจะไม่ไสเลยแม้แต่น้อย
    #205
    0
  7. #204 nyymmpph (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กันยายน 2561 / 08:49
    อิปู่เวรรร
    #204
    0
  8. #192 [ May! Nie! Mo! ] (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 02:17
    เต็มที่เลย55
    #192
    0
  9. #190 soul_in_my_life (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 01:32
    สมัยก่อนเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะยอมรับได้ด้วยซ้ำ สงสารแต่ชายชิงแล้ว
    #190
    0
  10. วันที่ 10 กันยายน 2561 / 21:15
    บางทีเราก็สงสารน้องชิงคนซื่อ ปู่ใจร้ายไปแล้วนะ
    #165
    0
  11. #109 คนผ่านมา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 10:19
    น้องมันร้ายยยยยยย
    #109
    0
  12. #76 MashiroTH (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 19:41
    -เด็กนี้มันร้าย
    #76
    0
  13. #56 oKisSaTen123 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2561 / 21:22
    ขอบคุณค่ะ รอตอนต่อไปจ้าา สู้ๆค่ะ
    #56
    0
  14. #55 No10051 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2561 / 15:56
    อยาางดับเหฌนหล่นเป็นสิ่งขิง อยากจับหมั้นก็หมั้น อยากจัจีบแต่งกับใครก็แต่ง สนใจแค่ว่าหลานจะคลอดเหลนออกมา ไม้ได้สนใจเลยว่าถ้าหลานแต่งไปแล้วกับผญที่ไม่ได้รัก แถมยังนิสัยดุ หรือรังแกหลานตัวเอง ชีวิตคู่คงไม่มีความสุข แถมโดนข่มตลอดไป ตลกปู่เค้าสนใจอะไร ตระกูลมาก่อนหลานหรือไง แถมยังมีหลานแฝดแล้วนี่ อะไรของเค้า
    #55
    0
  15. #54 niceday777 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 10:06
    น้องไป๋รีบแก้เกมเลย พี่ชิงจะมีภรรยาแล้วนะ
    #54
    0
  16. #53 yj-yj (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 06:03
    วงวารพี่ชิงละเกิน5555
    #53
    0
  17. #52 สายหมอก (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2561 / 05:07
    เหมือนเห็นความวายป่วงจะมาสู่เสี่ยวชิงเลย555
    #52
    0