OS/SF l SEVENTEEN : Otra semana

ตอนที่ 20 : Yoonhong : The King

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 140
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    17 พ.ย. 62



short short Fic
Song inspired- song based Fic : https://www.youtube.com/watch?v=BqlV7oQhVmw




บนโลกนี้ คนที่ไม่รู้เรื่องยุนจองฮันมากที่สุดก็คือผู้ชายที่ชื่อยุนจองฮันนั่นแหละ

"จองฮันเปลี่ยนอีกแล้วหรอ" ซึงชอลหันหน้าจอมือถือที่มีรูปในสตอรี่อินสตราแกรมมาถามเพื่อนร่วมแก๊ง บนมุมขวาขึ้นแถบเขียวเป็นอันรู้กันว่าเป็นเรื่องที่นินทากันในกลุ่มคนคุ้นเคยเท่านั้น

โจชัวถอนหายใจใส่รูปแอบถ่ายจากฝีมือซอกมิน ผู้สอดส่องเรื่องชู้สาวใต้เตียงบนเตียงข้างเตียงรุ่นพี่ที่เคารพรักเป็นประจำ

ภาพผู้ชายยืนยิ้มอยู่กับสาวข้างสนามบาสอีกตามเคย
แต่เมื่อวานไม่ใช่คนนี้


"น่ารำคาญ" โจชัวบ่นอุบอิบ "งั้นก็คงไม่ไปแล้วรายนั้น"

"ดี ไม่มีคนแย่งกิน" ซึงชอลยักไหล่ ดึงแขนเพื่อนสนิทออกจากห้อง แผนบุฟเฟต์สามหนุ่มกลายเป็นสองหนุ่มรอบที่นับไม่ถ้วน




--- 



ไม่ดี ไปสองคนอดส่วนลดสามจ่ายสอง 

เรื่องไม่ได้กินข้าวกันครบทีมเป็นเรื่องปกติ บางทีซอกมินไปเตะบอล มินกยูเอาหมาไปหาหมอ ซึงกวานไปซ้อมร้องเพลง แต่คนที่หายหน้าหายตาชนิดแทบจะล้มหายตายจากไปเลยคงไม่พ้นยุนจองฮัน มัวแต่ไปเดินส่งสาวอยู่นั่น

ทุกทีก็ไม่มีปัญหาหรอกที่โดนเบี้ยวเพราะไปอ่อยสาวที่ไหน แต่มื้อนี้ไม่ค่อยจะน่าพอใจเท่าไหร่ นอกจากอดส่วนลดแล้ว ยังรู้สึกว่าหมูมันเหนียวเคี้ยวไม่ออกแปลก ๆ ด้วย ไม่มีนักช่วยย่างมือทองมาช่วยคีบหมูออกจากเตาในช่วงเวลาที่พอดี เนื้อก็เลยเหนียว 
แถมของอร่อยยังมาพร้อมกับผมกลิ่นหมูย่างเนื้อย่างทุกที พอโจชัวกลับมาถึงบ้านเลยรีบขึ้นไปสระผมเอากลิ่นไม่พึงประสงค์ออกเป็นอย่างแรก 

เขาเดินออกจากห้องน้ำพลางชมตัวเองที่บังคับสมองให้รับรู้แต่กลิ่นหอมของแชมพู ไม่วอกแวกไปคิดถึงเรื่องคนอื่นอย่างทุกทีได้สำเร็จ 

แต่ดีใจได้ไม่ถึงนาที หางตาก็เหลือบไปเห็นหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบขึ้นมา เขาปล่อยผ้าเช็ดผมออกจากมือ ผ้าชื้นหล่นลงบนไหล่

มีข้อความเข้า

เปิดประตูให้หน่อย




โจชัวนับหนึ่งถึงยี่สิบในใจก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมาตอบข้อความ

 
ไม่เอา


หน้าจอแชทขึ้น read ทันทีที่กดส่ง ไม่มีเสียงสั่นของข้อความถัดมา แต่เสียงเรียกเข้าดังขึ้นมาแทน 
ใจร้อนแบบจองฮันก็แบบนี้ทุกที


"เป็นอะไร"  ปลายสายถามด้วยเสียงกังวล

"เปล่า"



"เสียงบูดขนาดนี้อะนะไม่เป็น" จองฮันซักไซ้ 


ดูท่าแล้วเห็นว่าเพื่อนคงไม่ตอบ เขาเลยเปลี่ยนเรื่องเรียกความสนใจ "ซื้อขนมมาฝาก ลงมาเปิดประตูหน่อย"


"เห็นฉันเป็นคนเห็นแก่กินงั้นสิ"


"หรือจะปฎิเสธ"


"มาทำไมดึกๆ ดื่นๆ"


"ก็ยังไม่ได้เจอกันเลยวันนี้"

"แล้วจะตายหรอ" เขาประชดไปตามประสา 


"...ก็ไม่แน่ปะ กันไว้ก่อน"





ปากดี  
โจชัวเดินไปเปิดหน้าต่างของห้องชั้นสองของตัวเอง จองฮันยืนโบกไม้โบกมือให้อยู่หน้ารั้วตามคาด



รำคาญ รำคาญ รำคาญ รำคาญ!



มันเป็นธุระกงการอะไรของโจชัวก็ไม่รู้ที่จะต้องมาคอยลงบันทึกประจำวันให้ไอ้เพื่อนบ้านี่ จะไปเดทไปคบใคร รุ่งหรือดับก็ต้องกลับมารายงานผลให้ฟัง บางครั้งไม่มีเรื่องราวอะไรให้เล่าก็ยังจะมากดออดตอนเย็นอีก เสริมด้วยข้ออ้างเห่ยๆ เช่น ปากว่างบ้าง
เดินผ่านมาบ้าง (บ้านอยู่คนละซอยกัน) แอร์ที่บ้านไม่เย็น (หน้าไม่อายปะ) หรือไม่ก็ ... รำคาญที่เอาเขาออกไปจากหัวไม่ได้ซักที


(ทั้งๆที่จริงๆ ของแบบนี้ใครเขาพูดกับเพื่อนกันวะ)


แต่เหตุผลจะทุเรศยังไง สุดท้ายเพื่อนดีเด่นก็แบกหน้าบูด ๆ ไปเปิดรั้วให้อยู่ดี 
พอคนแบบจองฮันเข้ามาในบ้านได้ก็ต้องรบเร้าให้พาขึ้นไปชั้นบนอีก ยิ่งเวลาพ่อแม่อยู่บ้านแบบนี้ยิ่งชอบอ้าง เกรงใจบ้าง กลัวเสียงดังบ้าง ชักแม่น้ำมาหมดโลก

ส่วนลูกชายเจ้าของบ้านกลัวว่าถ้าปล่อยให้เพื่อนยืนพูดต่อน้ำจะท่วมซอยเสียก่อน เลยจำใจจูงมือพาขึ้นห้องนอนทุกครั้งไป





"นายเคืองฉันเรื่องเดทหรอ"

ประตูห้องยังไม่ทันปิดเสียงอ้อแอ้ก็เปิดประเด็นชวนตีแล้ว

"จะเคืองเพื่อ?"

"ฉันเดททีละคนนะ"

"ใครถาม"

"นั่ง"  

ผู้มาเยือนเห็นว่าคุยต่อก็โดนกวนประสาทเปล่า ๆ จึงตัดบทกลางทาง 


"อย่ามาสั่ง"

"นั่งหน่อยน้า อยากเช็ดผมให้" เขาใช้ลูกไม้เสียงอ้อนขึ้นมา แย่งผ้าเช็ดผมบนไหล่โจชัวออกมาถือ ทำท่าชี้ให้นั่ง
เจ้าของห้องยอมนั่งลงเพราะถือว่ามีคนมาบริการช่างทำผมส่วนตัวมาเช็ดผมให้ ไม่เสียหายอะไร



ยกเว้นเรื่องเดียว
ช่างทำผมส่วนตัวที่ไม่คิดอะไรเกินเลยกันควรจะไปนั่งเช็ดผมเขาจากข้างหลังหรือเปล่า ไม่ใช่มานั่งหันหน้าเขาหากันแบบนี้

น้ำกระเซ็นโดนหน้าตัวเองก็ยังไม่เห็นอีกหรอ พ่อหนุ่มเพลย์บอย

อยากจะเขินกับซีนหนังรอมคอมแบบนี้อยู่หรอกนะ นั่งกันอยู่สองต่อสอง ในระยะที่มองตากันได้พอดืบพอดีแบบนี้ แต่พอคิดว่าเจ้าของมือที่นวดศีรษะให้เขาอยู่จับมือคนมาแล้วนับไม่ถ้วนก็เซ็ง หมดซึ้ง


"ไม่คิดจะจริงจังกับใครเลยหรือไง"


"พอรู้ว่ายังไงก็ไม่ใช่ ก็ไม่อยากให้เขาเสียเวลา" จองฮันตอบเสียงเรียบ "ก็ไม่รู้ทำไมไม่เจอคนที่คลิกซักที"



ทำไมไม่เจอคนที่ใช่ซักทีนะหรอ
โง่ ซื่อบื้อ ทึ่ม ทื่อ ด่าว่าอะไรดีถึงจะสาแกใจ เหตุผลมันก็ชัดเจนตำตาขนาดนี้แล้ว




"จองฮัน..."       นายชอบฉัน



ต่อให้คบอีกร้อยอีกล้านคน เอาเบอร์มือถือมากองรวมกันเป็นสลากลอตเตอรี่สี่ห้าแผง สุดท้ายก็กลับมานอนตายตรงหน้าโจชัวฮงอยู่ดี ยังไม่รู้ตัวอีก



"ว่า"


เรื่องนี้เขาไม่ได้คิดไปเองคนเดียว เพื่อนดูออกกันหมด 
เพื่อนบ้านป้าสิคิดถึงกันตอนดึก ๆ แล้วต้องส่งข้อความมากวนเป็นพารากราฟ 

"นาย.."   

ใครจะอยากเป็นเพื่อนกับคนที่แอบลูบหัวเราตอนนอนวะ 


"นายอะไร ลุ้นนะเนี่ย"
 
"นาย"  ชอบฉัน    "ตัวร้อน ออกไปไกลๆเลย ร้อน"


"ประหลาดคน นายแหละตัวเย็น ดูดิ"   เขาไม่พูดเปล่า ใช้มือทาบแก้มเพื่อนไปด้วย


"อย่าจับหน้า เดี๋ยวสิวขึ้น"

"งั้นกอดหน่อย"

"บอกว่าร้อนไง"



ถึงปากจะปฎิเสธแต่ก็โน้มตัวเข้าให้คนขี้อ้อนพิงตัว คางมนสัมผัสไหล่กว้าง จองฮันเบียดตัวเข้าหาอีกฝ่ายเหมือนชาร์ตพลัง รู้สึกโล่งในอกอย่างประหลาด      

"คิดถึง"  ทั้งคู่ยืนแช่อยู่อย่างนั้นจนโจชัวได้ยินเสียงพึมพำของอีกคน

"ทำเป็นเด็กไปได้"


เขาไม่ตอบ บางทีเขาก็เหมือนเด็กจริง ๆ

"แปลกดี เดทวันนี้  ฉันคิดแต่ว่าอยากอยู่กับนายมากกว่า" 


ใจโจชัวแทบจะกระดอนออกมานอกเสื้อ ถึงจะเคยได้ยินอะไรทำนองคล้าย ๆ กันนี้ แต่ไม่เคยชัดเจน ชัดถ้อยชัดคำขนาดนี้


ถึงเวลาแล้วหรือยังที่พระเอกสุดเป๋อจะเข้าใจหัวใจตัวเอง แล้วพูดคำที่ควรจะพูดตั้งแต่ชาติอีกแล้วออกมาซักที


"ฉันคิดว่า.."


โจชัวยืนตัวแข็งอยู่ในอ้อมกอดเพื่อนสนิท เพราะว่ากอดกันจนแทบจะจมไปทั้งตัว จนใจใกล้กันแค่นี้ ถ้ายังไม่เข้าใจพรุ่งนี้ก็ต้องไปซื้อเขาควายมาใส่แล้วหรือเปล่า

บอกมาเลยว่านายชอบฉัน ชอบมาตั้งนาน  ที่วนเวียนมาหาบ่อยๆ มาบอกคิดถึงเรี่ยราด มาอยากได้ยินเสียงไม่เว้นแต่
ละวัน ส่งน้ำส่งขนมยังกับตู้เย็นส่วนตัว จะไปคบใครที่ไหนสุดท้ายก็ไม่รอดแล้วก็ขาดฉันไม่ได้ ทั้งหมดนี่มันก็เพราะเหตุผลง่าย ๆ


นายอะ



"สงสัยฉันติดเพื่อนมั้--โอ้ย โจชัว ตีทำไม เจ็บ!"


โว้ยยยยย!!!!










*****************
เพลงคือ The King - Conan Gray จริงๆ แต่งเพราะท่อน And you can't explain why I'm always running your mind ประมาณว่าเธออธิบายไม่ได้ว่าทำไมฉันอยู่ในหัวเธอตลอดเวลา อ่อก ชิปยุนฮงก้อจาเข้าใจใช่ปะ แม่งเดจาวู 

เพลงนี้มีคนแปลแน้ว https://minimore.com/b/93x2t/44 
 https://www.youtube.com/watch?v=eNrw0JIDBvw  สองเวอไม่ได้แปลเหมือนกันมาก แต่เราก็ว่ามันก็ประมาณนั้นแหละ ลองอ่านเนื้อเพลงและฟังดูจ้า มันจะรู้สึกแบบอธิบายไม่ถูก เหมือนเขิน(หรือว่าเขิน) 5555


ขอบคุณมากจ้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #38 -mppp- (@ariadnebymukk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2562 / 20:55
    นายยุน ซื่อบื้อไปป้ะอะ ยัยชัวฮงก็คือฟาดแร้วนะ55555
    #38
    0
  2. #37 waneem_ (@waneem_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2562 / 09:23
    พี่จองฮันคนซื่อบื้ออออออ
    #37
    0