OS/SF l SEVENTEEN : Otra semana

ตอนที่ 13 : Minwon : Puckpick No Matha Matic

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 168
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    5 พ.ค. 62



Disclaimer
ภาษา : ไม่หยาบคายเลย 
ธีม : ปาหี่แล้วปะ ตอนเริ่มแต่งคิดว่าจะแต่ง crack เล่น
แต่แต่งไปแต่งมา เออ มันก็เป็นเรื่องนี่นา แต่เป็นเรื่องแบบ

\(._.)/ ??


คู่หลัก : มินวอน

คู่รอง : -
คำเตือนเพิ่มเติม : มันแบบ Drabble / สั้นมากและไม่มีสารัตถะ






1

แป๊ะ


เสียงวัตถุสีแดงกระทบน่องที่พาดอยู่บนเก้าอี้ก่อนจะกระดอนออกไปที่อื่น เจ้าของขาขาวสะดุ้งตื่นขึ้นมาโวยวาย “อะไรวะ”


“ใครเอาอันนี้มาวางไว้บนโต๊ะ” เพื่อนสนิทถามพร้อมโบกสมุดสี่สิบแผ่นสีเขียวในมือไปมา


“จะไปรู้หรอ” วสุลุกจากท่านอนขึ้นมานั่งงอแง ไม่งอแงได้ไง ฝันหวานอยู่ดี ๆ โดนยางมัดแกงโจมตีไม่ได้ตั้งท่า แถมคนร้ายยังเป็นไอ้ขาวจืดไร้ฤทธิ์อีก หยามหน้ากันชัดๆ “ไหนบอกจะไม่ดีดใส่เพื่อน ที่เคยพูดไว้ ลืมไปหมดแล้วหรอ”


สุได้แต่บ่นง้องแง้ง เสียแรงที่ไว้ใจ แต่สุดท้ายก็ยอมแพ้ขาวจืดที่เอาแต่ชี้ของบนโต๊ะแล้วสะกิดเขายิก ๆ จนสุต้องยื่นมือไปหยิบสมุดบนโต๊ะมาพลิกดูชื่อ


ไม่รู้จักชื่อจริงประหลาด ๆ แต่พอเห็นนามสกุลที่คุ้นเคยก็ถึงบ้างอ้อ  “ห้องห้าดิ เพื่อนไอ้จ้าว สงสัยมาหาจ้าวแล้วลืมทิ้งไว้มั้ง”


“สุนทรคบหาพวกคิดเลขได้ สุนทรไม่รักกันแล้ว”


“มึงเคืองไรกับสมุดอะคุณปิ๊ก”


“เห็นแล้วมันอารมณ์เสีย มันตอกย้ำเรื่องฝังใจ”


“ฝังใจเรื่องสอบตกเมื่อวานอะนะ”


“หยุดพูดได้แล้ว ฉันไม่มีความจำเป็นต้องใส่ใจคนที่ไม่รักฉันอีกต่อไป”


“ใครไม่รักมึง”


“คนที่ไม่เคยให้โอกาสคนอื่น คะแนนเดียวก็ไม่ให้”


“มึงส่งกระดาษเปล่าอะ thinkนิดนึง”


“ช่างมันเถอะสุ เรื่องที่สำคัญตอนนี้คือเอาสมุดคณิตศาสตร์เล่มนี้ออกไป!”


วสุได้แต่ส่ายหน้า หวังในใจว่าถ้าจัดการธุระหยุมหยิมได้ก็จะได้กลับไปนอนซักที


เขาเห็นจ้าวหลับฟุบอยู่หน้าห้อง ตามองหาอาวุธคู่ใจ พอเห็นหนังยางเส้นเดิมที่หล่นอยู่บนพื้นใกล้ๆก็หยิบขึ้นมา เดินฉับฉับไปประชิดตัวเหยื่อ แล้วโจมตีระยะใกล้เผาขน



แป๊ะ



“โอ้ย” เหยื่อเงยหน้าขึ้นมาเห็นก็ชี้หน้าคาดโทษ “มึงอยากตายหรออีตี๊”


คนร้ายรีบพนมมือขอขมาพร้อมเอ่ยปากขอร้อง “จ้าว เพื่อนมึงลืมของอะ โทรให้มันมาเอาหน่อยดิ นะๆๆๆ เดี๋ยวปิ๊กมันวีน มันค้นยางใต้โต๊ะแล้วเนี่ย”






















2


“อันนี้แมท” จ้าวแนะนำเพื่อนพร้อมพามานั่งฝั่งตรงข้ามปิ๊กเสร็จสรรพ แล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะ ฟุบตัวลงแล้วฝันต่อเรื่องเดิม


“เนี่ยหรอ เจ้าของสมุด” ปิ๊กถามด้วยน้ำเสียงที่เคยบอกกับวสุไว้ว่า นี่เป็นเสียงต่ำของนักเลงที่ใครฟังก็ต้องขนลุก จะว่าไปเขาก็คิดว่าบุคลิกเขาน่าเกรงขามอยู่พอควร


เสียดาย ไอ้นี่มันสูงกว่า ขนาดนั่งยังต้องแอบเงยหน้านิดนึงตอนคุยด้วยเลย


ถึงจะแค่นิดเดียว แต่พอต้องเป็นฝ่ายเงยหน้าความน่ากลัวมันก็เลยลดลงไปนิดนึง


“อ่า ขอคืน”


“เอามาวางบนโต๊ะเราทำไม” ไม่พูดเปล่า ยกหลักฐานขึ้นมาให้ดูด้วย


“ไม่รู้อะ ลืมไว้มั้ง” เขามองหน้าคนตัวเล็กกว่าแบบงงงวย ทำไมต้องทำหน้างอขนาดนั้นแค่ลืมสมุดเลขทิ้งไว้เอง “เป็นไรอะ ทำไมทำหน้าเป็นตูด”


“ตูดแกละสิ ไอ้ - “


เอาละซี่ ศัตรูมาอยู่ตรงหน้าแต่นึกคำด่าไม่ออก เสียฟอร์มนัก! เจ้าถิ่นมองคนตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ เค้นหาคำมาด่าสุดชีวิต จะว่าว่ามันเตี้ยแบบที่ชอบด่าสุนทรก็ไม่ได้ มันตัวสูงเท่าสุนทรสามคนต่อกัน จะว่ามันโง่ก็ไม่ได้อีก มันแก้สมการเป็น จะขอความช่วยเหลือจากวสุ ก็ออกไปซื้อขนมกินแล้วอีก


ด่าหน้ามันละกัน   


“ไอ้หน้าจืด!”  


“โอโห” คำด่าไม่ระคายผิวแมทไม่พอ เขามีหน้ามองสำรวจ มองวิจารณ์กลับมาอีก “ว่าคนอื่นเขาหน้าจืดนี่ เคยส่องกระจกมั่งปะ”


“อะไร คมเข้มขนาดนี้ไม่เคยสัมผัสคำว่า 'จืด'”


“หน้าตาเหมือนนมโรงเรียน”


“เปรียบเทียบบ้าไร ไม่รู้เรื่อง” เขาตอกกลับแบบเริ่มมีน้ำโห คนอะไรหน้าด้าน ปากจัด พวกคิดเลขได้คุยไม่รู้เรื่องซักคน “หน้าแบบนี้คือกาแฟเท่านั้น ขมๆ คมๆ เข้มๆ“


“กาแฟหกสิไม่ว่า”


“เสียเวลาว่ะ คุยกับคนพูดไม่รู้เรื่อง” เขายกสมุดในมือตบโต๊ะ (เพื่อจะบอกว่าโมโหนะ) "ไปเลย ไปให้ไกลทั้งคณิตศาสตร์และนาย ที่นี่ไม่ต้อนรับ”


“บ้าหรือเปล่า พ่อเป็นเจ้าของห้องเรียนหรือไง คนเขาจะมาคุยกับเพื่อน”


“จะเอายังงี้ใช่ไหม!”


“เคืองไรวะ ยังไม่ได้ทำไรเลยเนี่ย”


“นายไม่ไป ฉันไปเอง” พูดแล้วก็ลุกขึ้นดื้อ ๆ เดินตึงตังตรงไปที่ประตูหลังห้อง ทิ้งแมทให้นั่งงงอยู่ที่เดิม คนอะไรขนาดทำตัววีนยังดูก๊อกแก๊กน่าเอ็นดูแปลกๆ  


“ปิ๊ก ไปไหน” ปิ๊กยังไม่ทันก้าวออกจากห้อง วสุก็เดินสวนเข้ามาก่อน


“ซื้อไอติมที่สหกรณ์อ่า เอาไรปะ”


“ซื้อยักษ์คู่มาแบ่งกัน”


“เอาสีไร”


“สีส้ม”


“เค”



แมทยังคงมองตามคนตัวขาวที่เดินอกนอกห้องไปเฉย ๆ รู้ตัวไหมวะ ว่าถือสมุดสี่สิบแผ่นติดมือไปด้วย



“เพี้ยนๆนะ”


“ใครหรอ”


“เพื่อนที่เดินออกไปเมื่อกี้”


“ปุ๊กปิ๊กอะหรอ”


“ชื่อปุ๊กปิ๊กหรอ”


“อย่าไปใส่ใจเลย มันก็แบบนี้แหละ เป๋อ ๆ เดี๋ยวก็ลืม”


“ลืมคืนสมุดเราด้วย”


“เอ้า ปิ๊ก เป๋ออีกแล้ว”


แมทแค่ยักไหล่


























3


“ยังไม่ไปอีก” ปิ๊กตบเท้าเข้ามาพร้อมยักษ์คู่ เห็นคู่อริ(?)คนล่าสุดยังนั่งอยู่ที่เดิม แถมเล่นโดมิโน่อยู่กับวสุสบายใจสุด


สุหันไปเห็นเพื่อนรักก็เอ่ยทัก “ไอติม”


“สมุดอะ คืนได้ยัง”  แมทก็เลยทักบ้าง


“สมุดอะไร ก็เอาคืนไปสิ”


“ก็หยิบเอาออกไปด้วยไม่รู้หรอ”


“หือ?” ทำหน้าไม่เข้าใจแล้วก็นึกขึ้นได้ว่าเป็นคนถือสมุดเอาไว้ไม่ยอมคืนเพราะเอาแต่เถียง


แต่ในมือปิ๊กไม่มีสมุดแล้วนะสิปัญหา


“ปิ๊กลืมไว้สหกรณ์แน่เลยอะ” สุออกความเห็น


“แน่เลย” ปิ๊กรับผิดเสียงจ๋อย “ขอโทษที เดี๋ยวเราไปเอาให้”


“ไปด้วยกัน เดี๋ยวไปแล้วลืมอีกทำไงอะ” เจ้าของสมุดรีบพูดแทรกขึ้นมาตอนเห็นปิ๊กกลับหลังหันทำท่าจะเดินออกนอกห้อง


“อย่ามายุ่งได้ไหม เราสองคนไม่รู้จักกันมาก่อน คุณจะมายุ่งกับฉันทำไม ฉันไปทำอะไรให้


“สุ เพื่อนเป็นไรอะ แสดงละครหรอ” หันไปถามกึ่งส่งสัญญาณให้ช่วยโน้มน้าวใจคนตัวขาวหน่อย สุเห็นอนาคตว่าถ้าให้ขาวจืดเพื่อนรักไปคนเดียว มีหวังลืมหยิบสมุดติดมือกลับมาด้วยแหง ก็เลยช่วยพูดเอาบุญ


“ปิ๊ก ให้แมทไปด้วยดิ เผื่อจะเอาขนมให้น้องนิ่ม(แมว)หน้าสหกรณ์ จะได้ให้แมทช่วยถือของไง”


“เออ งั้นก็ได้”


ปิ๊กหันมาส่งหน้างอให้หนึ่งที แล้วเดินฉับๆออกนอกห้อง


แมทจำต้องสาวเท้าเดินตามเพื่อนใหม่เงียบๆ


กลับบ้านจะเอาชื่อไปจดในสมุดหนังปลอมเลย 'ปุ๊กปิ๊ก' หมันเขี้ยวจริงเลย เล็งไว้หน่อย

ไม่ชอบคณิตหรอ แมทน่ะ ไม่ได้ชื่อแมทเพราะจับฉลาก นี่นะคือหัวสมองของกวดวิชาคูมอง ท็อปสายชั้นจำนวนจริง และที่สำคัญ พ่อสอนเลข

จะแกล้งให้เอาเท้าทุบพื้นแบบตัวร้ายในละครเลยคอยดู






















---------------
นี่น่ะมันคือจุดเริ่มต้น แต่ที่ตัดแบบนี้แล้วถ้าถามว่าจบไหม สำหรับชั้นก็คือจบ แบบมันจะต่อก็ได้แต่ฉันจบละง่ะ
คือๆ ถ้ามีไอเดียอาจจะมาต่อ ติดไว้ก่อน

แง อย่าด่ากันเลยน้ะ ;-;

อยากแต่งพี่นูชื่อปุ๊กปิ๊กมาก แล้ว! แต่งไว้สองเรื่อง! ชื่อเดียวกัน อันนี้ไร้สาระ แต่อีกเรื่องเป็นเรื่องเป็นราวนะ ไม่เป็นไรหรอกเนาะ กว่าอีกเรื่องจะเสร็จคงนานมาก ๆ หรืออาจจะไม่เสร็จเลย 5555555555


ขอบคุณทุกคนที่อ่านจ้ะ <3

-
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #28 Iciness_carat17 (@Iciness_carat17) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 22:16
    น่ารักจังเลยค่าไรท์ แอบอยากให้มีต่อน้าาา
    #28
    0