OS/SF l SEVENTEEN : Otra semana

ตอนที่ 11 : Wonsoon: Kiss The Rain

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 286
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    12 เม.ย. 61





Chords Sheet on Piano Tiles

ภาษา :  ไม่หยาบคายยย
ธีม : ??
คู่หลัก : Wonsoon
คู่รอง : -

หมายเหตุ : เรื่องนี้อาจจะต่างจากเรื่องอื่นๆนิดหน่อยนะคะ เราไม่ค่อยแต่งแนวนี้แล้วก็ไม่รู้จะเอาไปรวมที่ไหนนอกจากในนี้อะค่ะ 555 ขออภัยคำโปรยไปเยย









1

อกหักดังเป๊าะ
ความเจ็บรูปแบบใหม่ที่ไม่ต้องอาศัยมีด ปืน หรือพื้นให้ล้มใส่ ความเจ็บแบบที่ร่างกายไร้รอยขีดข่วน 
เจ็บแบบที่ควอนซูนยองบอกตัวเองว่า ไม่ขอเข้าไปใกล้ความสัมพันธ์ชนิดเดิมนี้กับใครหน้าไหนอีกเด็ดขาด
บอกเป็นรอบที่สามแล้วมั้ง

เขาเช็ดน้ำตา คว้าโทรศัพท์มาแนบหู

"นี่...."








2

"นี่...."

แค่ได้ยินเสียงเขาก็พอเดาได้ว่าอีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่ดีนัก ริมฝีปากกำลังจะขยับตอบแต่ปลายสายชิงพูดขึ้นมาก่อน

"วันนี้ฉันไปดูนายแสดงนะ"

"อีกแล้วละสิ"   เจ็บมาอีกครั้งแล้ว

"ไม่เกี่ยวกันซักหน่อย ถึงยังไงฉันก็ต้องไปดูนายเล่นอยู่แล้ว"



ไม่จริงหรอก
พล็อตแบบนี้มีเป็นร้อยให้หาอ่านในนิยาย นิตยาสารวัยรุ่น คอลัมภ์ดูดวง ยิ่งอยู่เป็นกล่องทิชชู่ เป็นโซฟา เป็นยาแก้ปวดให้คนข้างๆอย่างไม่บริสุทธิ์ใจนานเท่าไหร่ รังแต่จะเจ็บมากไปเท่านั้น

ความเจ็บรูปแบบใหม่ที่ไม่ต้องอาศัยมีด ปืน หรือพื้นให้ล้มใส่ ความเจ็บแบบที่ร่างกายไร้รอยขีดข่วน 
เจ็บแบบที่จอนวอนวูบอกตัวเองรอบที่ล้านว่า ไม่ขอเข้าไปใกล้ความสัมพันธ์ชนิดนี้กับใครหน้าไหนอีกเด็ดขาด
ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่ซูนยอง
 
ระหว่างเจ็บเขามีโอกาสได้เป็นเจ้าของเสียงหัวเราะของคนตรงหน้าบ้าง และของบางอย่างก็มีแต่เขาเท่านั้นที่จะได้

ความเป็นเพื่อนที่ไม่มีวันเลิกรา

สถานะที่เขาคิดไปเองว่าดีที่สุด



เขาปลดกระดุมเสื้อนอกของชุดสูทออก ขยับชายเสื้อไปข้างหลัง จัดท่านั่งให้สบายตัว จัดองศาเท้า แล้วเริ่มวางนิ้วมือลงบนเปียโน 
เพลงที่ทั้งเขา และผู้มาใหม่บนที่นั่งริมขวาสุดของห้องรู้จักดี






I don't know what hurts you
But I can feel it too










แม้ว่าจะเป็นวันที่ฝนตก เขาก็อยากไปหา หยาดน้ำบนริมฝีปากทำให้เขานึกถึงเพลงนี้เสมอ อบอุ่น อ่อนโยน ท่ามกลางความเจ็บปวดที่ฟ้าส่งลงมาเป็นสาย

จอนวอนอูเล่นเพลง Kiss The Rain 






KWS ::
ฝนตกขนาดนี้กลับยังไงหรอ


KWS::
ถ้ารอบหน้ายังไม่พกเสื้อกันฝน ฉันนี่แหละจะเอาร่มไปฟาดหน้านาย ไอ้วอนอู


KWS::
อย่าตากฝนอีกได้ไหม เดี๋ยวก็เป็นไข้อีกหรอก















And every night
I lie awake thinking, 
maybe you love me











บ่อยครั้งที่ความรักไม่เป็นมิตรกับซูนยอง เขามักจะเริ่มต้นบทสนทนาด้วยคำสั้นๆ และมักจะจบลงด้วยประโยค
ขอโทษนะ ฉันจะไม่มาร้องไห้ให้นายดูแล้ว
คนเป็นที่ปรึกษาได้แต่ยืนยันว่าไม่เป็นไร






                     

                          ไม่                           "ฉัน                            อยาก                                    วันนี้             
                      เบื่อ                           พูด                              ไป                                             ไป                       ซื้อ
                  หรอ                           จริง                              เที่ยว                 เก่ง                     ดู                       ของ
               :(                                             ฉัน                                          มาก                   ไม่                        โปรด
                                 วัน                       จะ                                                                   ได้                        นาย
                             นี้                           ไม่                         กิน                 " ดื้อ"            แล้ว                        มา
                          ไป                          รัก                       ข้าว                                      นะ           อยู่       ด้วย
                        หา                         ใคร                    กัน                  ดู                                ด้วย
                      นะ                        อีก"                    นะ                  แล                                กัน
                                                                                            ตัว                                    ก่อน
                                                                                          เอง
                                                                                     
















You reach out for my hand   

























เขามีคำเปรียบเปรยเป็นล้านอยู่ในสมุดที่เอาไว้จดประโยคเด็ดจากหนังสือ แต่คำไหนก็สื่อใจเขาไม่ได้เท่ากับเสียงเปียโน
เพลงที่ทั้งเขา และคนที่เขาตั้งใจเล่นให้ ต่างก็ชอบด้วยเหตุผลที่ต่างกัน
วอนอูเข้าใจความหมายของเพลง 
ซูนยองชอบทำนองที่ไหลลื่นเหมือนกับน้ำ 


ยิ้มกว้างของคนริมสุดห้องปลุกเสียงเปียโนให้ใสกังวาลขึ้นกว่าเก่า ยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความสุขอย่างจริงใจ แม้ไม่ใช่ความรู้สึกรักแบบที่เขาถามหา แต่ดาร์กช็อกโกแลตยี่ห้อโปรดกล่องใหญ่ในมือขาวคงจะพอทดแทนกันได้สำหรับวันนี้

หวานอมขม เป็นรสชาติของขนมที่ทำให้หยุดกินไม่ได้






บ่อยครั้งที่ฝนไม่ตก ฟ้าไม่หม่น จอนวอนอูยืนรอข้อความอะไรซักอย่างอยู่ที่เดิมจนค่ำ









I never had your love
And I never will
So why am I still here in the rain?















จบ.
?


----



ขอบคุณค่ะ
เนื้อเพลงเป็นของเพลง kiss the rain นั่นแหละค่ะ
ติสท์ปะคะรอบนี้ อย่าตีนุ เมตตานุ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

47 ความคิดเห็น

  1. #42 pundayo_ (@mdrma_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 10:09
    คำว่า หวานอมขม เป็นรสชาติขนมที่หยุดกินไม่ได้มากเลยค่ะ ㅠㅠ อยากให้ซูนยองรู้ความในใจคุณจอนจัง อยู่เป็นเฟรนด์โซนมันเจ่บปวด
    #42
    0
  2. #41 pundayo_ (@mdrma_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 10:09
    คำว่า หวานอมขม เป็นรสชาติขนมที่หยุดกินไม่ได้มากเลยค่ะ ㅠㅠ อยากให้ซูนยองรู้ความในใจคุณจอนจัง อยู่เป็นเฟรนด์โซนมันเจ่บปวด
    #41
    0
  3. #40 pundayo_ (@mdrma_) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 10:09
    คำว่า หวานอมขม เป็นรสชาติขนมที่หยุดกินไม่ได้มากเลยค่ะ ㅠㅠ อยากให้ซูนยองรู้ความในใจคุณจอนจัง อยู่เป็นเฟรนด์โซนมันเจ่บปวด
    #40
    0
  4. #26 Blue moon (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:58

    ชอบความหน่วงเบาๆ นี้มากค่ะ ถึงจะจบปลายเปิดแต่ก็ไม่รู้สึกค้างคา เข้าใจ​วอนอูนะในฐานะคนที่แอบชอบเพื่อน อยู่ตรงนี้ก็คือดีที่สุดแล้ว

    #26
    0