Identity V (oc) ผู้ล่าหรือถูกล่า

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,162 Views

  • 37 Comments

  • 57 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    75

    Overall
    1,162

ตอนที่ 2 : The Letter

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 206
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    15 ก.พ. 62

บทที่หนึ่ง จดหมายเป็นเหตุ



   "คาลอพ"เป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเชื้อสายของมังกรธาตุ มังกรอัญมณีและมังกรฟ้า สามารถควบคุมธาตุและรับรู้สภาพอากาศได้ เป็นผู้พิทักษ์แห่งป่าที่คอยดูแลทุกชีวิต ดำรงชีวิตอยู่ด้วยการกินแร่ธาตุ ผลไม้ ใบไม้ กระดูก แต่ยกเว้นเนื้อของสิ่งมีชีวิต แม้เป็นมังกรไร้ปีกและถูกเรียกขานโดยมนุษย์ว่า "คลาวน์แอนทีโลป" แต่หากปลดปล่อยพลังภายในออกมาก็สามารถเปลี่ยนเป็นรูปร่างที่แท้จริงได้
   
   และวันนี้ก็คงเป็นอีกวันที่สดใสในป่ามายาที่เหล่าคาลอพอาศัยอยู่...
   
   ...คงยกเว้นแค่คาลอพสีแดงบางตัวที่นอนขมวดคิ้วอย่างอารมณ์เสียบนต้นไม้ไว้ตัวหนึ่ง
   
   "หงุดหงิด" คงเป็นคำเดียวที่สามารถอธิบายความรู้สึกของ "เซไค เอเดรียส" ในตอนนี้ได้
   
   เพราะพวกมันแท้ๆ ยิ่งคิดอารมณ์ของเขาก็ยิ่งขุ่นมัวเมื่อนึกย้อนไปถึงสาเหตุที่ทำให้ตนได้รับแผลเป็นนี้มา
   
   ย้อนกลับไปเมื่อซักประมาณ 2 เดือนก่อน ได้มี "มนุษย์" ที่เขาแสนเกลียดชังลอบเข้ามาในดินแดนนี้เพื่อมาล่าสิ่งมีชีวิตในแดนนี้ไปขาย
   ช่างน่ารังเกียจ และยิ่งน่าชังมากขึ้นเมื่อหนึ่งในเป้าหมายของมันคือ "แคลร์ ไนท์โฮล" เพื่อนที่เหลือเพียงคนเดียวของเขาและยังเป็นคนที่เขารักมากที่สุด ถึงแม้เธอจะเป็นหัวหน้าเผ่าตนปัจจุบันแต่เธอไม่ชอบความรุนแรงและยังอ่อนต่อโลก
   ทำให้เขาได้แผลที่ตาขวานี้มาจากการเอาตัวเข้ารับมีดแทนอีกฝ่าย ทำให้เอยู่ในดวงตาและไม่สามารถมองเห็นได้ในที่ๆมีแสง ทิ้งไว้เป็นแผลไปชั่วชีวิต
   น่าเสียดายที่เขาไม้ได้เป็นคนฆ่ามัน "มีอา กริมมัวล์" ลูกครึ่งกริมม์เพื่อนของแคลร์และยังเป็นเจ้าหญิงของดินแดนแห่งเงาฆ่ามันไปซะก่อน
   ถึงแม้มีอาจะเคยเจอเหตุการ์ณที่ทำให้สูญเสียครอบครัวจากมนุษย์แต่ก็ไม่เคยคิดแค้นมนุษย์เพราะเธอเคยได้รับความช่วยเหลือจากมนุษย์และเธอเองก็ยังเกลียดการฆ่าที่เป็นเสมือนตราบาปไปชั่วชีวิต
   แต่ครั้งนี้อีกฝ่ายจ้องจะเอาชีวิตเพื่อนของเธอและคนที่เธอรักทำให้ในตอนนั้นเธอไม่แม้แต่จะสงสารมนุษย์โลภมากนั่นด้วยซ้ำ
   
   "เฮ้อ" นี่เขาถอนหายใจมาเป็นครั้งที่เท่าไหร่ของวันกันแล้วนะ?
   
   ตามปกติเขาจะไปเยี่ยมเด็กๆต่างเผ่าพันธุ์ที่นอกเขตนะแต่วันนี้มีลางสังหรแปลกๆทำให้นึกถึงเรื่องตาซะอารมณ์เสียเลย
   
   "นี่ ต่อให้นอนถอนหายใจอีกรอบแผลมันก็ไม่ดีขึ้นหรอกนะเซไค" เสียงหวานที่แสนคุ้นเคยดังมาจากโคนต้นไม้ที่เขานอนอยู่
   
  แคลร์ เมื่อเขามองลงไปก็พบกับคาลอพขนสีขาวสะอาดที่มีลายตามตัว เขาและดวงตาสีฟ้าใสพยายามเงยหน้ามามองบนต้นไม้

   "อื้ม...มีอะไรหรอแคลร์" เขากระโดดลงมาจากต้นไม้เพื่อจะได้คุยกับอีกฝ่ายได้สะดวกขึ้น

   "คือ...มีอาเรียกเซไคน่ะ เห็นว่า...มีของส่งมาถึงนายให้ไปเอาที่ห้องใต้ดิน" มีอา?กริมมัวล์มีธุระอะไรกับเขา?

   เมื่อนึกถึงอีฝ่ายก็อดไม่ได้จะหงุดหงิดขึ้นมา สำหรับเขา...ไม่สิทั้งเขาและมีอาต่างเห็นอีกฝ่ายเป็นคู่แข่งคงเป็นเพราะอุดมคติที่ต่างกันและแคลร์...ละมั้ง

   "ทีหลังไม้ได้รึงไงนะ...โอเคเดี๋ยวชั้นไปหายัยนั่นก่อนนะแคลร์" พูดจบเขาเข้ามาคลอเคลียแคลร์ก่อนที่จะกระโดดไปที่ส่วนลึกสุดของป่าทันที

   คาลอพอาศัยอยู่แถวหน้าป่าส่วนลึกที่สุดของป่าคือที่อยู่ของมีอา กริมมัวล์

   เซไคเดินมาเรื่อยจนถึงหน้าทางเข้าห้องวิจัยของผู้มีพระคุณของมีอา

   ทางเข้าเป็นเหมือนประตูใต้ดินขนาดใหญ่ที่เปิดค้างขึ้นมาจากดิน

   เขาเดินเข้าไปข้างในเรื่อยๆจนเห็นร่างมนุษย์ของต้นเหตุอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ยักษ์

   "นี่ไม่มีใครอยู่รึไงกันฮะกริมมัวล์" เขาถามอีกฝ่ายเนื่องจากไม่สังเกตุเห็น เหล่าองค์รักษ์ ของอีกฝ่ายเลย

  "นี่นายไร้มารยาทถึงขนาดไม่คิดจะทักทายกันสักนิดเลยรึไงฮะ เอเดรียส" อีกฝ่ายหันมา ดวงตาฉายแววไม่พอใจอยู่ไม่น้อย

   หญิงสาวผมสีดำยาวที่มีดวงตาข้างขวาสีม่วงข้างซ้ายสีทองมีแววตาดุจสัตว์ป่าแขนข้างซ้ายเป็นไซบอร์ก ใส่เสื้อคลุมสีดำ มีหูสุนัขงอกออกมาคู่หนึ่งจ้องเขาอย่างเอาเรื่อง

  "ชั้นไม่เห็นความจำเป็นมากมายที่จะต้องทักทายเธอนี่มีอา เรียกชั้นมาที่นี่ทำไม" เขาถามเข้าประเด็นทันที

   อีกฝ่ายขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจแล้วถอนหายใจออกมา

   "ไอ้คนนิสัยเสีย...ช่างเถอะนี่มีจดหมายถึงนาย" อีกฝ่ายพูดพร้อมยื่นจดหมายให้คาลอพตรงหน้า

   "จดหมาย?ถึงชั้น?แล้วทำไมผู้ส่งสารถึงไม่ส่งมาหาชั้นล่ะ" เซไคเปลี่ยนร่างตัวเองเป็นมนุษย์เพื่อให้ตามความสูงอีกฝ่ายทันแล้วยื่นมือมารับจดหมาย

   "เธอคงไม่ได้เปิดดูไปแล้วหรอกนะ" เขารีบดึงจดหมายออกมาจากมืออีกฝ่ายทันที

   "จะบ้ารึไง!ทำไมชั้นจะต้องเปิดดูจดหมายนายด้วยฮะ!อีกอย่างถึงอยากเปิดก็เปิดไม่ได้... เฮ้!ไอ้สายตาแบบนั้นมันอะไรกัน!ไอ้ตัวมือบอนที่คิดจะเปิดมันไม่ใช่ชั้นแต่เป็นไอ้บ้าเฟนริลตะหาก!" มีอารีบตอบกลับทันทีที่เห็นสายตาไม่ไว้ใจของอีกฝ่าย

   "ถ้างั้นก็แล้วไป" เขาเลิกสนใจอีกฝ่ายแล้วเปิดซองจดหมายออกพบว่ามันเป็นซองจดหมายชนิดพิเศษที่มีแค่ชื่อที่จ่าหน้าซองถึงเท่านั่นจะเปิดออกได้

   มิน่าหล่ะเจ้านั่นถึงเปิดไม่ได้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมจดหมายถึงส่งมาที่นี่แทนที่จะไปหาเขา

   "ทางด้านคนส่งเป็นคนรู้จักเธอรึเปล่า?" เขาถามอีกฝ่ายเพื่อความแน่ใจ เพราะที่นี่ไม่ใช่ว่าจะหาเจอได้ง่ายๆ

   มีอาทำหน่าครุ่นคิดอยู่สักพักก่อนจะตอบสิ่งที่คิดตนออกมา

   "ชั้นก็ไม่แน่ใจเหมือนกันชั้นมั่นใจว่าตัวเองไม่น่าจะเคยเจอคนในจดหมายนี้มาก่อนเพราะชั้นไม่รู้จักสัมผัสที่ติดมาจากจดหมายเลย แต่อีกฝ่ายน่าจะเป็นรู้จักชั้นในฐานะ...นายก็น่าจะรู้นะ เพราะทางนั้นเขาแนบจดหมายขอโทษติดมาด้วย" พูดจบมีอาก็ยื่นจดหมายสีขาวมาให้ดู

   เซไครับมาดูก็พบว่าเนื้อความในนั้นเขียนขอโทษขอโพยอีกฝ่ายซะเยอะแยะราวกับล่วงเกินอะไรบางอย่างลงไปเนื่องจากว่าส่งจดหมายมาที่นี่เพราะหาตู้จดหมายเขาไม่เจอ

   อะไรมันจะต้องเป็นพิธีขนาดนั้น แค่หาตู้จดหมายเขาไม่เจอแค่นั้นเนี่ยนะ(เพราะมันไม่มีตั้งแต่แรก)

   เขาเลิกสนใจจดหมายคนอื่นแล้วมาสนใจจดหมายของตัวเองแทน

'   ถึงคุณ เซไค เอเดรียส

    ดิฉันได้ทราบมาว่าคุณมีปัญหาเกี่ยวกับเรื่องดวงตาที่ไม่สามารถมองเห็นได้เป็นปกติ

    บังเอิญว่าดิฉันรู้จักที่ยาที่จะสามารถช่วยเหลือคุณในเรื่องนี้ได้ หากคุณต้องการยาตัวนั้น โปรดลงชื่อในจดหมาย แล้วไปที่คฤหาสน์ของดิฉันที่อยู่ในแผนที่ที่แนบมาจากจดหมายฉบับนี้

ในร่างและฐานะของ มนุษย์

ลงชื่อ................'



   เนื้อหาในจดหมายและคนส่งดูไม่น่าไว้ใจซักนิดเขาเกลียดมนุษย์แต่ถ้าหากมียาที่รักษาดวงตาเขาที่แม้แต่มีอาก็รักษาไม่หายละก็...

   ...มันก็คงคุ้มค่าที่จะลอง ถ้าเกิดว่าเป็นการหลอกลวงขึ้นมาล่ะก็เขาจะเตรียมแผนรับมือไว้

   เมื่ออ่านจดหมายเสร็จเซไคก็เขียนอะไรบางอย่างใส่แผ่นกระดาษแล้วยื่นให้มีอาก่อนจะเปลี่ยนกลับไปเป็นร่างเดิมพร้อมคาบจดหมายกลับไปบ้านเพื่อบอกเรื่องนี้กับแคลร์

.

.

.

.

.

.

  "ไอ้เจ้านั่นมันจะอะไรกันนักกันหนา!นึกจะมาก็มานึกจะไปก็ไป ทักทงทักทายบอกลงบอกลาซักคำก็ไม่มี!แล้วนี่ยังจะให้ชั้นเตรียมของอีกเรอะ!โว้ยยยย!เซไค เอเดรียส ชั้นเกลียดนาย!" มีอาได้แต่หัวเสียกับเจ้าคู่แข่งเอาแต่ใจของเธอที่รีบวิ่งออกไปทิ้งให้เธอจัดการกับสิ่งที่เขียนมาว่า

   'ฝากจัดของให้ทีจะออกเดินทางพรุ่งนี้ ขอของที่จำเป็นและของที่ใช้ติดต่อกับแคลร์ได้ทุกที่โดยไม่ต้องใช้โทรศัพ์ด้วย อย่าลืมซะละ'

   จำเอาไว้เลยเธอเอาคืนแน่เซไค เอเดรียส!






.....................................................................
.....................................................................


จบบทแรกแร้ว!

แถมรูปวาดเอง

มีอา บีสต์ กริมมัวล์
เจ้าหญิงแห่งเงา
หรือ มีอา/มัว


ร่างลูกครึ่งกริมม์


ร่างมนุษย์



และ






แครอลไลน์ ไนท์โฮล
ผู้นำปัจจุบันของคาลอพ
หรือ แคลร์


ร่างคาลอพ
จาก(https://www.deviantart.com/cmwyvern/art/Cloud-Antelope-478106736)


ร่างมนุษย์







บทของทั้งคู่จะไม่ค่อยออกเท่าไหร่
ขอให้เข้าใจว่าเซไคคู่กับแคลร์ไม่ใช่มีอาเพราะเซไคกับมีอาเป็นคู่แข่งและเพื่อนที่มีอุดมคติที่ต่างกัน
และมีอาเป็นเพื่อนรักกับแคลร์ด้วย


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #1 rov062 (@rov062) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 12:50

    มาต่อนะ

    #1
    0