Fanfic. Undertale l Warning Virus Sansjikkii!!

ตอนที่ 5 : Chapter 05

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    23 ก.พ. 63

หลายปีผ่านไปเด็กหญิงแซนส์ก็กลายเป็นหญิงสาวเจ้าสเน่ห์ด้วยทรวดทรงองค์เอวอ้อนแอ้นราวกับเป็นนางแบบมือหนึ่ง

ของโลก หน้าตาหน้ารักจิ้มลิ่มราวกับตุ๊กตาก็ไม่ปาน เสียงหวานราวน้ำผึ้งเดือน 5 ที่มักจะใช้เล่นมุขตลกฝืดๆตลอด

แต่นั้นคงจะเป็นสเน่ห์ของเจ้าตัว เส้นเกษาสีดอกเลายาวงามช่างเข้ากับผิวสีขาวผ่องรับกับแก้มสีหงชาด

ริมฝีปากกระจับเล็กสีดอกทับทิมขับให้ใบหน้าดูโดดเด่นขึ้น งดงามราวกับนางฟ้านางสวรรค์ งดงามจนหาคำเปรียบมิได้

โดยเฉพาะนัยน์ตาสีนิลกาฬคู่สวยที่เป็นเหมือนกระจกสะท้อนจิตใจของผู้คน ราวกับว่าสาวเจ้าสามารถอ่านความคิดได้

เพียงปรายตามอง

....

..

.

"แซนส์! ได้เวลาตื่นแล้ว!"

เสียงโหวกเหวกโวยวายของน้องชายสุกรักสุดหวงของแซนส์ดังขึ้น ร่างอ้อนแอ้นของหญิงสาวลุกขึ้นจากเตียงนอนหนา

นุ่มแสนสบายของตัวเอง มือเรียวขยี้ผมสีดอกเลาของตนก่อนจะหาวออกมาอย่างไม่มีความเป็นกุลสตรี ก่อนจะลุกขึ้นยืนเดิน

ไปยังตู้เสื้อผ้าของตนและหยิบเสื้อแจ็คเก็ตครามที่มีโบว์สีขาวขามขนาดใหญ่อยู่ตรงชายเสื้อด้านซ้ายมาสวมใส่

หญิงสาวมองไปที่กระจกตรงโต๊ะเครื่องแป้ง ก่อนจะขยับตัวไปใกล้และพูดคำบางคำออกมา

 

"...ฉันเนี่ยสวยขึ้นกว่าเมื่อวานอีกแหะ~"

แล้วก็ยิ้มออกมาอย่างน่ารักพร้อมกับบิดตัวไปมา ราวกับเขินอายกับคำพูดที่ตนเพิ่งพูดออกไปเมื่อกี้

ชมตัวเองสักนิดจิตแจ่มใส ฮิฮิ หลังจากเขินอายสักพักก็เดินออกไปจากห้องของตนอย่างมีความสุข ริมฝีปากเล็ก

คลี่ยิ้มออกมาอย่างมีความสุข เมื่อเห็นร่างสูงของน้องชายตัวเองกำลังทำอาหารอยู่ ไม่รอช้าสาวเจ้ารีบวิ่งเข้าไปกอด

ก่อนจะทักทายด้วยรอยยิ้มสดใส

 

"อรุณสวัสดิ์ พาพี้~"

พาไพรัสสะดุ้งนิดหน่อยก่อนใบหน้าที่ออกหวานนิดๆจะขึ้นสีริ้วแดง เมื่อสัมผัสถึงแรงกดนุ่มๆข้างหลัง เขาก็รู้อยู่แล้วล่ะ

ว่าแซนส์มีขนาดตรงส่วนนั้นมาก(แต่ก็ไม่มากเกินไป) และเขาก็โดนทักทายแบบนี้บ่อยด้วย แต่ถึงอย่างนั้นก็อดที่จะอายไม่ได้

การมีพี่สาวที่ชอบอ่อยอย่างนี้ เป็นเรื่องที่อันตรายต่อดวงวิญญาณน้อยๆของเขามาก แถมยังเป็นผู้หญิงที่คุยเรื่องเพศได้อย่าง

ไม่อายปาก ไม่มีความเป็นกุลสตรีเลย! พาไพรัสกระแอ่มไอนิดหน่อยก่อนจะปิดเตาแก็สและหันไปตักเตือนแซนส์

 

"แซนส์ตอนฉันทำอาหารอย่างนี้อย่ามาทำแบบนี้สิ! อีกอย่างความเป็นกุลสตรีไม่เข้ามากอดผู้ชายน่ะมีมั้ย!"

หญิงสาวนิ่งค้างไปสักพัก ก่อนจะช้อนนัยน์ตาสีนิลกาฬขึ้นมามองยังร่างสูงของน้องชายตัวเอง มาแล้ว!ท่าไม้ตาย

ตอนโดนดุ! พาไพรัสคิดในใจ ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด! ไม่ว่าแซนส์จะแกล้งบีบน้ำตาแค่ไหนเขาก็จะไม่ใจอ่อน!

 

"พาพี้ โกรธแซนส์ซี่หรอ~ แซนส์ซี่ขอโทษ~"

เสียงสองของหญิงสาวที่ถูกดัดให้ดูน่าสงสาร พร้อมกับคำพูดแทนตัวเองที่แซนส์จะน่ารัก ดวงจาสีนิลกาฬช้อนมอง

พร้อมกับมีน้ำตาสีใสคลอเบ้านิดๆ ถ้านี้เป็นในอนิเมะแบบที่อัลฟี่เคยให้ดูล่ะก็ตอนนี้ก็คงจะมีหูแมวหางแมวที่ลู่ลง

พร้อมกับประกายวิบวับที่ออกมาจากดวงตา และแน่นอนผลสุดท้ายคือพาไพรัสยอมแพ้

 

"ไม่เลยแซนส์ ฉันไม่มีวันโกรธเธอหรอกไปกินข้าวกันเถอะ"

พาไพรัสยกมือขึ้นมากุมหน้าที่แดงก่ำของตัวเอง ก่อนเอามืออีกข้างลูบเส้นผมสีดอกเลานุ่ม และคราวนี้ก็ถึงตา

ที่แซนส์ซี่น้อยเขินบ้าง ดวงหน้าน่ารักขึ้นสีแดงเข้มใครสั่งใครสอนให้ทำหน้าตาน่ารักอ่างนั้นกันแพพ!!! ก่อนร่างเล็กจะกลับมา

เป็นปกติภายในเสี้ยววิด้วยรอยยิ้มขี้แกล้ง

 

"อื้ม!"

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

TALK

ไรต์ฟื้นคืนชีพแล้วค่ะ!!!! ในที่สุดก็ปิดเทอม(จริงๆสอบเสร็จตั้งแต่วันศุกร์ แล้ววันเสารืก็หลับเป็นตาย) ฮืออออ คิดถึงคอมมาก แต่ก็ต้องอ่านหนังสือสอบอ่ะเศร้า T^T แต่ว่าตอนนี้มาแต่งได้ตามปกติแล้วค่ะ! มีพล็อตหลายตอนอยากลงมากๆเลย

ออ แล้วก็ที่ภาษามันออกสำนวนวรรณคดีคืออาทิตย์ที่แล้วไรต์ไปแข่งท่องวรรณคดีมาค่ะ~ ได้เหรียญทองแดง

แล้วมันก็ติดตั้งแต่ตอนนั้นเลย ก็ขอให้รีดชินๆหน่อยน้าาาา ไรต์น่าจะต้องปรับตัวให้สมดุลที่สุดแล้ว บายๆ

<อันที่จริงอยากวาดชุกที่นุ้งแซนส์ใส่น่ะ แต่ว่าไรต์ไม่ไหวล่ะ>

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #14 Azukabetsu_Atata (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 20:17
    แซนส์ซี่ นุ้งจะอ่อยแบบนี้มิด้ายย
    #14
    3
    • #14-1 Rab_Rapper(จากตอนที่ 5)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:22
      ต้องได้สิ! เพราะเป็นพี่น้องกันไงล่ะ!(บาปหนักกว่าเดิมอีก555)
      #14-1
    • #14-3 Rab_Rapper(จากตอนที่ 5)
      24 กุมภาพันธ์ 2563 / 21:42
      ไรต์พาบาปเอง!<สายตามุ่งมั่น>
      #14-3