Fanfic. Undertale l Warning Virus Sansjikkii!!

ตอนที่ 4 : Chapter 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 137
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    6 ม.ค. 63

 

ตึก ตึก

 

"พี่สาวคิดว่าเขาจะพาเราไปไหนหรอ"

 

"ไม่รู้สิน้องชาย"

 

เสียงกระซิบของเด็กน้อยทั้งสองดังขึ้นเป็นระยะในขณะเดิน แกสเตอร์กำลังนำทางพวกเขาไปยังห้องหนึ่ง

ที่พวกเขาไม่เคยไป ทางนี้มันไม่ใช่ทางไปห้องทดลอง หรือห้องเรียน กลับกันมันดูเหมือนเป็นพื้นบ้านเสียมากกว่า

ด้วยสีสันที่ดูสดใสขึ้นมากกว่า บวกเข้ากับบรรยากาศรอบกายที่ดูอบอุ่น อันที่จริงแล้วแซนส์โกหกพาไพรัสที่ไม่รู้ว่าแกสเตอร์

จะพาไปไหน แน่นอนเธอรู้ดีอยู่แก่ใจเลยล่ะที่ๆอยู่คือบ้านของแกสเตอร์ แซนส์ยิ้มเยาะในใจเมื่อรู้สึกได้ว่าแผนการตกแกสเตอร์

สำเร็จเกินคาด อันที่จริงเธอคิดว่าต้องทำตัวน่ารักแล้วก็อ้อนสัก 1 อาทิตย์ แล้วแกสเตอร์ค่อยรับพวกเขามาลูกๆ

แต่อย่างนี้ก็ดีแล้วล่ะ แผนสำเร็จเร็วพาไพรัสก็มีความสุขเร็วด้วย

 

"เอาล่ะทั้งสองคน ฉันมีของจะให้"

 

แกสเตอร์หยุดที่หน้าห้องหนึ่ง ก่อนจะก้มลงมาเพื่อให้ส่วนสูงไล่เลี่ยกันกับเด็กทั้งสอง จากนั้นก็นำห่อของขวัญมาให้

จากที่ดูรูปร่างของมันแซนส์ก็พอจะเดาได้ว่ามันคือเสื้อผ้า ส่วนพาไพรัสนั้นแค่ได้ยินคำว่ามีของจะให้ดวงตาก็เป็นประกายแล้ว

เขาไม่สนหรอกว่าด้านในคืออะไร เขาสนแค่แกสเตอร์ใจดีขึ้นมากเท่านั้น

 

"แล้วก็...เอิ่ม...ฉันอยากจะ...ให้พวกเธอ...มาเป็นลูกของฉันได้มั้ย"

 

"..."

 

ทั้งแซนส์และพาไพรัสต่างเงียบ พวกเขารู้ว่าการมาเป็นลูกเป็นยังไง การไปเป็นครอบครัวเดียวกันเป็นยังไง

ไม่ต้องรอคำตอบของพาไพรัส แซนส์กระโดดเข้ากอดที่แกสเตอร์ พร้อมเผยรอยยิ้มอันน่ารักที่ไม่ว่าใครได้มองก็ต่างลุ่มหลง

และแน่นอนทันทีที่ดวงตาสีส้มของพาไพรัสมันก็เป็นการแพร่เชื้อแซนส์จิคกี้ไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

 

"แน่นอนค่ะปะป๋า!"

 

"...ผมด้วยครับ!"

 

พาไพรัสเข้ามาร่วมวงกอดทันที ในตอนนี้ภ่พของตรงหน้าช่างอบอุ่นเสียเหลือเกิน ถ้าเกิดว่าหนูน้อยแซนส์ไม่เผยยิ้ม

เจ้าเล่ห์ออกมา แน่นอนการที่เธอยิ้มแบบน่ารักๆ ให้อยู่ในมุมที่พาไพรัสเห็นมันเป็นเรื่องที่เธอแกล้งทำ แค่นี้ก็น่าจะเดาได้แล้ว

ว่าเหยื่อคนต่อไปของเธอคือใคร น้องชายสุดที่รักที่เธอห่วงมากที่สุดยังไงล่ะ!!

...............

.............

..........

.......

...

.

 

"แซนส์ออกมาได้แล้ว! ให้ปะป๋ากับพาไพรัสเห็นลูกหน่อยว่าน่ารักแค่ไหน!"

 

"ใช่ ออกมาเลยแซนส์ไม่ต้องอาย!"

 

เสียงเชียร์ข้างนอกไม่ได้ทำให้ความอายของแซนส์ลดลงเลยแม้แต่น้อย ในตอนนี้เด็กสาวกำลังอยู่ในห้องเสื้อ

อันที่จริงเรียกอย่างนั้นก็ไม่ถูก เรียกว่าห้องน้ำดีกว่า เมื่อตั้งสติ ท่องนะโมสามจบ เพื่อให้จิตใจสงบแล้ว

ร่างเล็กของเด็กสาวก็เดินออกมา ภายในหัวเอาแต่คิดว่าต้องทำท่าน่ารักๆเอาไว้ เหมือนท่าที่ตนซ้อมเอาไว้ตอนเปลี่ยนชุด

 

แก๊ก

 

เสียงปลดล็อคประตูห้องน้ำดังขึ้น ก่อนร่างของเด็กสาวที่มีเส้นผมสีขาวหิมะแซมกับสีฟ้าพาสเทลเดินออกมา

ในตอนนี้จากเส้นผมหยุ่งเหยิงไม่เป็นทรง ก็ถูกมัดรวบเป็นทรงทวินเทลพร้อมกับโบว์สีขาวสะอาดน่ารักผูกติดเอาไว้

ชุดเก่าของราชีนีทอเรียลช่างดูเข้ากับตัวเธอเสียเหลือเกิน...งดงามเสียจน...ช่างดูไม่เหมาะสมกับผู้ใด

 

-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

HELLO

มาแล้วจ้า!! เวลามีเรื่องกลุ้มใจต้องแต่งนิยายสิน่ะ~

อาจจะดูเมาๆอีกแล้วก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ อันที่จริงช่วงนี้ไรต์ไม่พร้อมแต่งหรอก(วิชา IS บ้าแกทำให้ฉันดูแย่!)

แต่ไรต์คิดถึงรีด...เปล่าหรอกคือไรต์แค่อยากจะเขียนอะไรที่มันชุ่มชื้นใจหน่อย อย่างไรก็ตาม...

ทู บี คอนตินิว ค่ะ!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #13 Go-die (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 23:05
    น้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง-แค่ก! แค้ก!คุก!!!!!!คัก!แค่กๆ//สำลัก
    #13
    1
    • #13-1 Rab_Rapper(จากตอนที่ 4)
      8 มกราคม 2563 / 10:02
      ใจเย็นนนนน
      #13-1
  2. #12 PvP_arena86 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มกราคม 2563 / 16:40

    ช่างเป็นคนที่ดีจริงๆเลยนะคะ จิกกี้จัง ยังไงต้องทำ IS ได้แน่ๆแค่พยายามนะ อย่าท้อ เข้าใจไหม จิกกี้จัง

    #12
    1
    • #12-1 Rab_Rapper(จากตอนที่ 4)
      7 มกราคม 2563 / 18:18
      แน่นอนค่ะ! ไม่ทำติดศูนย์โดนเรียนซ้ำชั้นอย่างนั้นไม่เอาาา
      #12-1