睡莲 บุปผาในมือจอมมาร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,516 Views

  • 27 Comments

  • 185 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    64

    Overall
    7,516

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 74 ครั้ง
    9 ม.ค. 62

​************

เพราะไม่รู้ว่าแค่ไหนถึงจะถูกแบน

ไรท์ลองก่อนละกันนะคะ 555

อย่าแบนเค้าน้าาาาาาา งือออออออออ

***************

“ซุ่ยเหลียน ไม่เป็นไร อย่ากลัวไปเลย” เขากระซิบพร้อมกับใช้จมูกไซร้ไปยังข้างแก้ม มือข้างหนึ่งยังคงตรึงข้อมือเล็กเอาไว้ อีกข้างหรือก็เริ่มสำรวจเจ้าร่างน้อยอย่างย่ามใจ

อันซุ่ยเหลียนกายอ่อนยวบ นางไม่รู้และไม่เข้าใจในการกระทำของอีกฝ่าย หากแต่สัมผัสจากเขากลับทำให้นางวูบวาบแปลกๆ ความร้อนที่ส่งผ่านจากปลายนิ้ว และฝ่ามือหยาบกร้าน ทำให้ร่างกายของนางไม่เป็นตัวของตัวเอง

หากแต่นางกลับไม่ได้รังเกียจ ออกจะรู้สึกชอบนิดๆ ด้วยซ้ำ ดูจากหัวใจที่เต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ไหนจะความรู้สึกคันยุบยิบอยากสัมผัสเขาบ้าง ยิ่งทำให้นางไม่รู้ตัวว่ากำลังแอ่นกายขึ้นแนบแผงอกแกร่งโดยไม่รู้ตัว

เกาอู่เยี่ยครางออกมาเสียงหนึ่ง เขาเลื่อนใบหน้าขึ้น เพื่อให้ได้สบตากับเด็กสาว มองดูสองแก้มแดงก่ำและดวงตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนานั้น หัวใจของเขาพลันร้อนรุ่ม สำนึกแห่งความดีและความชั่วสับสนปนเป

กระนั้นทันทีที่อันซุ่ยเหลียนเป็นฝ่ายยื่นหน้าขึ้นมาหา ทั้งยังประทับจุมพิตขลาดเขลาลงไปยังมุมปาก สามัญสำนึกของเขาพลันถูกปลิวหาย มือใหญ่เลื่อนลงไปยังสายคาดเอว จากนั้นก็ดึงออกช้าๆ

ข้อมือเล็กถูกปลดปล่อย และอันซุ่ยเหลียนดูเหมือนไม่รอช้าที่จะเลียนอย่างเกาอู่เยี่ย นางสอดมือเข้าไปในสาบเสื้อชายหนุ่ม ทำตามสิ่งที่เขาทำด้วยความอยากรู้อยากเห็น

ยิ่งในยามที่เขาครางเสียงแตกพร่า ทันทีที่นิ้วเรียวของนางลูบไล้ลึกเข้าไปในสาบเสื้อ นางก็ยิ่งย่ามใจกระทั่งดึงทึ้งสายคาดเอวของอีกฝ่ายออก

เกาอู่เยี่ยยิ้มให้นางก่อนจุมพิตลึกล้ำ ค่อยๆ สอนนางด้วยความใจเย็น กระทั่งนางตอบรับเขาอย่างกล้าๆ กลัวๆ แต่นั่นกลับทำเอาเขาแทบขาดใจ

ร่างแกร่งบดเบียดเข้าหาคนใต้ร่าง ภาพการร่วมรักอันเร่าร้อน ทำให้เขาลืมตัวเสียดสีความต้องการของตน ลงไปยังกึ่งกลางเจ้าร่างน้อย กระทั่งทำให้นางหายใจติดขัด

ความรู้สึกหวาบหวามระลอกใหญ่ ทำให้อันซุ่ยเหลียนอ้าปากครางเสียงหวาน นางกระหวัดขาทั้งสองข้างดึงเอวสอบให้เข้าใกล้นางมากขึ้น ๆ ไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำนั้น ทำให้เกาอู่เยี่ยแทบคลั่ง

ทั้งสองแม้กายท่อนบนหลุดลุ่ย แต่ความต้องการอันเร่าร้อน ยังถูกขวางกั้นด้วยกางเกงแพรบางเบา

ชายหนุ่มจุมพิตต่ำลงไปยังลำคอขาวผ่อง ไล้ปลายลิ้นร้อนลงไปยังเนินอกเนียนขาว พยายามไม่ให้ทิ้งร่องรอยใดเอาไว้ เพราะผิวกายของนางนั้นบอบบางยิ่งนัก กระทั่งมือใหญ่ลูบไล้ไปพร้อมกับสัมผัสอันอ่อนโยน

“ซุ่ยเหลียนเด็กดี”

เขาส่งเสียงปลอบโยน เมื่อรับรู้ว่านางต้องการในสิ่งที่เขาไม่อาจเติมเต็ม แม้จะเกินเลยกว่าที่เขาคาด แต่เขาก็ไม่อาจหักใจให้นางสมปรารถนา ในใจตระหนักดีว่าต้องรออีกอย่างน้อยหนึ่งปี

“พี่...พี่อู่เยี่ย ข้าร้อน” นางกระซิบ ก่อนแอ่นกายด้านหน้าเข้าหาเขา รับรู้ความตื่นตัวที่จ่อประชิดความอ่อนนุ่มของตน

เกาอู่เยี่ยจุมพิตเบาๆ เป็นการปลอบโยน เขาถอนหายใจออกมา ในยามที่แขนทั้งสองข้างกักนางเอาไว้ให้สบตากับเขา เอวสอบเคลื่อนไหวช้าๆ เพื่อให้ความต้องการของตนบดเบียดนางเป็นจังหวะ เรียกเสียงครวญหวานของอันซุ่ยเหลียน

สองมือน้อยสอดเข้ากอดรัดเขาแน่น ท่อนขาเรียวกระหวัดเอวสอบ ต้องการเติมเต็มในสิ่งที่นางเองก็ไม่รู้ รู้เพียงแต่นางกำลังร้อนรุ่มไปทั่วสรรพางค์กาย

ยิ่งในยามที่เขาเคลื่อนไหวเสียดสี นางก็ยิ่งซาบซ่านไปด้วยความรัญจวน กระทั่งไม่อาจห้ามให้ตัวเองส่งเสียงน่าอายออกมา

มือน้อยเริ่มเลื่อนต่ำลงไป แต่เกาอู่เยี่ยกลับคว้ามือของนางเอาไว้ได้ทัน

“ชู่ว ไม่ได้ ยังไม่ได้ ซุ่ยเหลียนเด็กดี”

เสียงของเขาเต็มไปด้วยความทรมานไม่ต่างจากนาง เหงื่อเย็นๆ ผุดขึ้น เพราะปลายนิ้วเล็กเรียวปัดไปโดนกับความแข็งขึง

เกาอู่เยี่ยครางเสียงพร่า ก้มลงจุมพิตลึกล้ำเป็นการเตือนมือใหญ่เลื่อนกางเกงเด็กสาวลงต่ำ ไล้ฝ่ามือลงไปสำรวจความชุ่มชื้น ขณะที่เลื่อนริมฝีปากลงครอบครองความนุ่มนิ่มอวบหยุ่นที่เริ่มเต่งตึง

ข้อมือน้อยถูกพันธนาการอีกครั้ง แต่ครานี้ความต้องการของเขามีเพียงกางเกงบางๆ ขวางกั้นกับความชุ่มชื้นของนางอย่างหมิ่นเหม่

ยิ่งในยามที่เขาใช้มืออีกข้างสอดเข้ากับสะโพกเล็กเนียนมือ ยกตัวนางให้ความชุ่มชื้นสัมผัสบดเบียดแนบชิด เขาก็ยิ่งส่งเสียงคำรามออกมาอย่างลืมตัว

ทั้งสองส่งเสียงครางพร้อมกับลมหายใจที่ติดขัด ในยามเอวสอบขยับไหวเป็นจังหวะราวกำลังร่วมรัก เขาไม่ได้สอดลึกแต่สัมผัสกลับชัดเจนกว่าเมื่อครู่

ความร้อนเร่าของจังหวะทำให้ทั้งสองแทบขาดใจ แต่กลับยังคงมีบางอย่างขวางกั้น ทำให้ทุกอย่างไม่อาจเติมเต็ม

อันซุ่ยเหลียนส่งเสียงเว้าวอน นางยื่นหน้าขึ้นมาจุมพิตเรียกร้องให้เขาปลดปล่อยความทรมานนี้

แต่เพราะร่างของนางอ่อนยวบด้วยรสสัมผัส ในยามที่เกาอู่เยี่ยกระทั้นกายแกร่งเข้าหา เสียงหวานหลุดรอดออกมา ทำให้เขายิ่งขยับเป็นจังหวะเร่งเร้า

ท่อนขาเรียวกระหวัดแน่น แอ่นสะโพกขึ้นตอบรับ ความร้อนรุ่มสุขสมพอกพูนจนแทบระเบิด แต่กลับรู้สึกเหมือนขาดบางสิ่งบางอย่างไป

จังหวะขยับประสานยิ่งส่งผลให้ความวาบหวามพุ่งขึ้นสูง กระทั่งความแข็งขึงบดเบียดลงไปยังกายเล็กอีกครั้ง อีกครั้ง และอีกครั้ง ความสุขสมพร่างพราวจึงแล่นพลิ้วพร่าพรายระยิบระยับไปทั่วร่าง

อันซุ่ยเหลียนตัวสั่นเทา แต่นางกลับไม่ยอมปล่อยแขนและท่อนขาที่โอบกอดร่างแกร่ง เช่นเดียวกับเกาอู่เยี่ยที่ยังคงขยับเอวสอบช้าๆ เพราะการปลดปล่อยยังไม่จบสิ้น

ร่างกายของทั้งสองยังคงซาบซ่านไปด้วยความหวามไหว แม้ทุกอย่างไม่สมบูรณ์ แต่ร่างกายกลับเอิบอาบไปด้วยความรัญจวน

กลิ่นอายที่โอบล้อมคนทั้งสอง ทำให้ไม่อาจปฏิเสธได้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น งดงามและเต็มตื้นกว่าที่ทั้งสองคาดคิด

เกาอู่เยี่ยจุมพิตเปลือกตาของอันซุ่ยเหลียนอย่างอ่อนโยน เขารั้งร่างเล็กขึ้นมากอด จากนั้นลูบศีรษะนางอย่างปลอบโยน

“เจ้าเป็นของข้าอย่าได้ลืม” เขากระซิบเสียงเบา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 74 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #22 Zevars_kwang (@Zevars_kwang) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มกราคม 2562 / 07:48

    ชอบอ่าาอยากอ่านต่อแล้วววว
    #22
    0
  2. #21 Musumeji (@wanathida) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 15:16

    อยากถามนักเขียนนว่าไม่กลัวโดนแบนรึท่าน //เลือดกำเดาไหลหมดตัว
    #21
    0
  3. #20 รัณฌา (@mymacam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 12:08

    หื้ออออ

    #20
    0
  4. #19 SK-Aomsin (@SK-Aomsin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2562 / 10:15

    อร๊ายยยย >\\\<
    #19
    0