睡莲 บุปผาในมือจอมมาร

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 7,505 Views

  • 27 Comments

  • 183 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    53

    Overall
    7,505

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 7

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1025
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 69 ครั้ง
    7 ม.ค. 62

ไรท์ลงนิยายในระบบพี่เมบแล้วนะคะ

คาดว่าพรุ่งนี้น่าจะโหลดได้

ปล.อย่างที่เรียนแจ้งไปก่อนหน้านี้ ว่านิยายเรื่องนี้เต็มไปด้วยความฟิน

ดังนั้น....เอ่อ ไรท์จัดเรทคนอ่านเรื่องนี้นิสสสสสสสนุง

ซุ่ยเหลียน บุปผาในมือจอมมาร 

จะอยู่ใน category: นิยายรักสำหรับผู้ใหญ่ เด้อ อิอิ

อยากได้ความฟินไรท์จัดให้^^ 

แล้วจะมาแจ้งหากนิยายลงระบบเรียบร้อยอีกครั้งนะคะ

*************************

เกาอู่เยี่ยยืนพิงผนังทางเดินนิ่ง ดวงตาของเขาเรียบเฉย ใบหน้าหล่อเหลาไม่แสดงออกถึงอารมณ์ใดๆ ซึ่งนั่นก็ทำให้อันซุ่ยเหลียนรู้สึกไม่คุ้นเคยกับเขาที่เป็นเช่นนี้

“ขะ...ข้าเดินตามท่านมา ข้าสงสัยว่าท่านโกรธหรือไม่ที่ข้าบอกจะหมั้นหมายกับท่าน หากท่านไม่พอใจข้า...”

ร่างสูงของเขาก้าวเข้ามาหานางช้าๆ บางอย่างในใจบอกว่านางสมควรหวาดกลัว แต่เมื่อสบตาคมลุ่มลึกคู่นั้น เท้าเล็ก กลับไม่อาจขยับ

ไม่รู้เพราะอะไรทำให้นางดึงดันที่จะเชื่อว่าเขาไม่มีวันทำร้ายนาง ทั้งที่ทั้งสองเองก็พบกันได้ไม่นาน

เกาอู่เยี่ยยื่นมือผ่านไหล่เล็กไปช้าๆ ดันหีบบนแท่นหินให้ถอยไปเพื่อให้หลงเหลือพื้นที่เพียงเล็กน้อย จากนั้นจึงอุ้มเด็กสาวขึ้นไปนั่ง

แม้นางจะนั่งอยู่สูงจากจุดเดิม หากแต่เพราะความสูงของชายหนุ่ม ใบหน้าของนางก็ยังคงอยู่เพียงระดับหน้าอกของเกาอู่เยี่ยเท่านั้น

“อยากรู้หรือไม่ว่ามีอะไรอยู่ในนั้น”

เขาเอ่ยถามพร้อมกับขยับเข้ามาใกล้ ส่งผลให้อันซุ่ยเหลียนต้องเอนตัวไปด้านหลัง มองดูเขาเอื้อมมือผ่านตัวนางอีกครั้ง เพียงเพื่อเปิดหีบใบนั้นขึ้น

“ท่าน...” เดินอ้อมไปไม่ดีกว่าหรือ

นางอยากถามเช่นนั้น แต่กลิ่นหอมคล้ายเปลือกสนกับกลิ่นชาอ่อนๆ บนเรือนกายแกร่ง ทำให้หัวใจของเด็กสาวแรกรุ่นเต้นรัว

แม้มือขยับกุกกัก แต่ดวงตาคมกล้ากลับตรึงอันซุ่ยเหลียนเอาไว้กับที่ นางใช้มือหนึ่งยันแผงอกแกร่งเอาไว้ อีกมือคว้าขอบแท่นหินด้านหลังเพื่อทรงตัวไม่ให้เอนล้ม

“ซุ่ยเหลียน”

“เจ้า...เจ้าคะ” นางส่งเสียงตอบรับ

รับรู้ว่าเขาหยิบบางอย่างออกมาจากหีบ จากนั้นก็ยื่นมาตรงหน้านาง หยกสีดำแวววาวแกะสลักมังกรเหิน หย่อนลงมาระดับสายตาของนาง

“สวยยิ่ง” อันซุ่ยเหลียนตาโต

ตอนนี้ความสนใจของนางถูกดึงไปกับหยกตรงหน้า ทำให้ไม่รู้ตัวเลยว่าเกาอู่เยี่ยกำลังมองนางด้วยดวงตาครุ่นคิด

“เจ้านั่งนิ่งๆ”

“เจ้าคะ” นางเลิกคิ้วมองเขาเป็นเชิงถาม

ละสายตาจากหยกในมือ ก่อนจะพบว่าสายตาของเขาวนเวียนอยู่บนซาลาเปาสองก้อน “ผมข้าหลุดอีกแล้วหรือเจ้าคะ”

นางเอ่ยถามพร้อมกับยกมือข้างหนึ่งแตะมวยผมทั้งสองข้าง

“ปีหน้าคงไม่ต้องม้วนมวยซาลาเปาแล้วถูกต้องหรือไม่”

“เจ้าค่ะ” นางพยักหน้าให้เขาด้วยรอยยิ้มกว้าง

“ข้าลองม้วนมวยปักปิ่นให้เจ้าดูได้หรือไม่ ข้าจะไปชายแดนแล้ว อาจไม่ได้อยู่ร่วมยินดีในงานปักปิ่นของเจ้า ข้าอยากเห็นตอนที่เจ้าปักปิ่น”

เขาให้เหตุผลก่อนดึงปิ่นหยกของตัวเองลง นั่นทำให้เส้นผมดำขลับยาวสลวย ทิ้งตัวลงไปตามลาดไหล่และแผ่นหลังกว้างของตน

“ผมท่าน...งามมากเลยเจ้าค่ะ”

“ข้ามิใช่สตรี” เขาหัวเราะก่อนลงมือคลายซาลาเปาของอันซุ่ยเหลียน

“แต่ก็ยังคงงดงาม ทั้งยาวทั้งดำขลับ”

เด็กสาวยังคงยืนยัน จากนั้นความสนใจก็กลับไปยังหยกในมือ ไม่สนใจสัมผัสอันอ่อนโยนของชายหนุ่ม ซึ่งบัดนี้พยายามแกะม้วนมวยผมออกเบาๆ

เส้นผมนุ่มสลวยให้ความสัมผัสลื่นมือ เพราะผมของอิสตรีมักผ่านการดูแลมาเป็นอย่างดี ทันทีที่แกะซาลาเปาสองข้างออก เกาอู่เยี่ยก็ลูบไล้เส้นผมของอันซุ่ยเหลียน ปล่อยให้เส้นผมของนางทิ้งตัวลงตามแผ่นหลังเล็ก

ใบหน้าหล่อเหลาตกตะลึงไปเล็กน้อย แม้คาดเดาได้แต่แรกว่านางคือโฉมสะคราญในภาพที่เขาเห็น แต่ความงดงามที่เปล่งประกาย แม้ในยามเยาว์วัยเพราะยังไม่ผ่านการปักปิ่น ทำให้เขารู้สึกหวงแหนขึ้นมาอย่างน่าประหลาด

มือใหญ่วางยังสองข้างแก้มนวลเนียน จากนั้นช้อนใบหน้างุนงงของนางขึ้น บังคับให้นางสบตากับเขา ทันทีที่ปลายนิ้วแตะลงไปยังสองข้างแก้ม ภาพเช่นเดิมก็ปรากฏขึ้น

...แต่ถึงอย่างนั้นกลับมีบางอย่างเพิ่มเติมเข้ามา

พี่อู่เยี่ย กระบี่เกล็ดมังกรเจ้าค่ะ

มือเล็กเรียวยื่นกระบี่สีดำขลับออกมาให้เขา จากนั้นเขาก็ใช้มันกวัดแกว่งในท้องพระโรงทอง กระทั่งไม่นานเขาก็กำชัยเหนือศัตรู

ภาพของเขากำลังก้าวเดินขึ้นไปยังบัลลังก์มังกรนั้น ชัดเจนยิ่งกว่าภาพใด เพียงแต่หัวใจของเขาเหตุใดจึงรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก ยิ่งมองดวงตาของตัวเองในยามนั้น เขาก็ยิ่งรับรู้ได้อย่างชัดเจน...

รอยยิ้มหล่อเหลาเผยขึ้น ขณะมองใบหน้าอ่อนเดียงสาซึ่งกะพริบตามองเขาเงียบๆ

“ซุ่ยเหลียน”

“เจ้าคะ”

“เจ้าชอบข้าหรือไม่”

“เอ๋” นางมองเขาด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยคำถาม

“ข้าหมายถึง แม้ผู้อื่นจะเกลียดชังข้า ไม่เชื่อใจในตัวข้า เจ้าจะยอมอยู่ข้างข้าและเชื่อใจข้าเพียงคนเดียวหรือไม่”

เด็กสาวมองเขาคล้ายยังไม่เข้าใจนัก กระนั้นใบหน้าหล่อเหลาที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ กลับสามารถล่อลวงนางเอาไว้ได้อย่างง่ายดาย

“เจ้าบอกว่าแม้ไม่มีใครกล้าหมั้นหมายกับข้า เจ้าจะหมั้นหมายกับข้าเอง จำได้หรือไม่”

เด็กสาวพยักหน้าอย่างเหม่อลอย ลมหายใจอบอุ่นวนเวียนรอบใบหน้า ส่งผลให้นางหน้าร้อนเห่ออย่างไม่ทราบสาเหตุ รู้แต่เพียงว่านางหาได้รังเกียจเขาไม่

หยกมังกรดำถูกคล้องลงไปเหนือศีรษะ ลากลงมาตามเส้นผมยาวสลวย กระทั่งมือใหญ่วางหยกชิ้นนั้นลงยังตำแหน่งกลางอก

“พี่อู่เยี่ย” นางเงยหน้าเรียกเขาเป็นเชิงถาม

“ของหมั้น” เขายิ้มให้นางด้วยดวงตาอ่อนโยน “สัญญากับข้า หากข้ายังไม่กลับมาจากชายแดน หลังปักปิ่นเจ้าจะไม่หมั้นหมายและห้ามมีใจให้ผู้ใดนอกจากข้า”

“ท่านไปนานเลยหรือเจ้าคะ”

“สองปี”

นางมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย “เช่นนั้นก็ไม่ได้มาร่วมงานปักปิ่นของข้าจริงๆ”

ปิ่นปักผมหยกถูกยื่นมาให้นาง “ข้าให้ นี่เป็นของที่ข้าใช้เงินเบี้ยหวัดของตัวเองซื้อมา ราคาไม่สูงมาก แต่มีความหมายต่อข้ายิ่ง เพราะข้าเริ่มต้นมาจากการเป็นนายกองเล็กๆ”

อันซุ่ยเหลียนมองดูปิ่นหยกสีเขียวในมือใหญ่ ก่อนยิ้มออกมา 
     “ท่านบอกว่าจะปักปิ่นให้ข้า”
     “ได้” เกาอู่เยี่ยยิ้มกระทั่งยื่นมือไปเกล้าผมรวบเป็นมวยอย่างหญิงสาว ไม่ใช่ม้วนซาลาเปาอย่างเด็กสาวที่ยังไม่เติบโต

งดงามราวกับบุปผาแรกแย้ม...

อีกสองปีอันซุ่ยเหลียนย่อมกลายเป็นโฉมสะคราญตระกูลอัน ซึ่งไม่ว่าผู้ใดก็ต้องหมายปอง คงด้วยเพราะเหตุนี้ ตระกูลลอันจึงซุกซ่อนนางเอาไว้อย่างดี ไม่ใคร่จะให้ออกไปเล่นซุกซนนอกจวน หาไม่แล้วผู้ใดย่อมมองออกว่าอีกไม่กี่ปี นางจะต้องผลิบานราวบุปผาซึ่งเบ่งบานหลังม่านวสันต์

เกาอู่เยี่ยเชยคางเด็กสาวขึ้น รอยยิ้มอ่อนโยนของเขาทำให้สองแก้มนวลปลั่งแดงเรื่อขึ้น เขารู้ว่าตนกำลังล่อลวงเด็กสาว แม้นางอายุเพียงสิบสี่แต่กลับเปล่งประกายความงดงาม เพียงแค่รวบผมเช่นหญิงสาวที่พร้อมวัยออกเรือน

ริมฝีปากก้มลงต่ำประทับแผ่วเบาลงไปยังหน้าผากนวล ตีตราเป็นเจ้าของนางเงียบๆ มองดูใบหน้าน้อยๆ เหม่อมองเขาอย่างอ่อนเดียงสา เกาอู่เยี่ยพลันถอนหายใจออกมาเสียงเบา

“ซุ่ยเหลียน”

“เจ้าคะ”

“รับปากข้า เจ้าไม่อาจแต่งให้ผู้ใด”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 69 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #13 usaonly (@usaonly) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 01:22

    เหลียนเอ๋อถูกพี่อู่เยี่ยหมั้นหมายไว้แล้ว หวังว่าทั้งสองจะรักษาสัญญาไว้ได้ *_*

    #13
    0
  2. #12 SK-Aomsin (@SK-Aomsin) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 19:41

    ฟิน ละมุน
    #12
    0
  3. #11 may46 (@may46) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 มกราคม 2562 / 17:27

    เนื้อเรื่องน่ารักมากกก
    #11
    0