衛双宇 เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4320
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 235 ครั้ง
    24 ก.ค. 61

“พ่อเลอะเลือนเอง เรื่องที่ตระกูลเว่ยมีรายได้บางส่วนมาจากร้านเครื่องเขียนเจ้าจะจำได้ได้อย่างไร”


“ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ตอนนี้ลูกรู้แล้วและอย่างช่วยงานท่านพ่อ อยู่แต่กับเรือนไม่ได้ทำอะไร ลูกรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะกลายเป็นคุณหนูผู้ไม่เอาไหนอยู่แล้ว”


“เจ้าจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร เจ้าเป็นถึงบุตรสาวของพ่อเชียวนา” เว่ยจื่อฉีเย้า


“เช่นนั้นลูกจะมาช่วยงานท่านพ่อทุกวันเลย ได้หรือไม่เจ้าคะ”


“ได้สิ ต่อไปอย่าได้บ่นว่าพ่อใช้งานเจ้าหนักไป”


“ไม่มีทางเจ้าค่ะ ขอเพียงสามารถแบ่งเบาภาระท่านได้ เพียงแต่...” หญิงสาวขมวดคิ้ว “ลูกจำไม่ได้ว่าต้องทำอย่างไร ท่านพ่อคงต้องสอนลูกใหม่ทั้งหมด”


“เจ้าเป็นคนหัวไว พ่อเชื่อว่าเจ้าจะทำได้ในเวลาไม่นาน”


“เจ้าค่ะ” หญิงสาวยิ้ม


เมื่อถึงวันที่ต้องสอนบุตรสาวอีกครั้ง เว่ยจื่อฉีกลับต้องขมวดคิ้วมุ่น แม้เว่ยซวงอวี่จะยังสามารถอ่านเขียนได้ดังเดิม แต่กระบวนการความคิดที่เคยเฉลียวฉลาดรวดเร็ว กลับกลายเป็นเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด บางอย่างนางไม่เพียงไม่เข้าใจแต่ยังต้องอธิบายซ้ำ ๆ อยู่หลายรอบ


“ท่านพ่อ” หญิงสาวเงยหน้ามองบิดาอย่างขอลุแก่โทษ


เว่ยจื่อฉียิ้มออกมาบาง ๆ “ไม่เป็นไร พ่อมีเวลามากมายหลังจากกลับมาจากสำนักเค่อหลี่ พ่อสอนเจ้าได้”


“ลูกเคยฉลาดกว่านี้ใช่หรือไม่เจ้าคะ” นางทำหน้าเหมือนจะร้องไห้


“แบบนี้ก็ดีแล้ว บางทีเฉลียวฉลาดมากไปก็นำภัยมาให้เจ้าได้” เว่ยจื่อฉีเอ่ยออกมาเสียงเบา พร้อมกับยกมือขึ้นลูบศีรษะบุตรสาว


“ท่านพ่อหมายความว่าอย่างไรเจ้าคะ” หญิงสาวเลิกคิ้วมองบิดาด้วยสายตางุนงง


เว่ยจื่อฉียิ้มออกมาอย่างอ่อนโยน “พ่อบ่นพึมพำไปอย่างนั้นเอง เจ้าก็อย่าเอามาคิดมาก วันนี้เอาตำราเหล่านั้นกลับไปคัดลอกก็แล้วกัน ไม่ต้องรีบร้อน ส่วนบัญชีเหล่านี้พ่อบ้านดูแลอยู่แล้ว เจ้าเพียงมาตรวจดูเป็นครั้งคราวก็พอ”


“เจ้าค่ะ”


“จริงสิ” เว่ยจื่อฉีเอ่ยราวกับเพิ่งนึกขึ้นได้ “อีกสองวันอาจารย์รองของเจ้าจะส่งรถม้ามารับ เจ้าให้สาวใช้ช่วยแต่งตัวเป็นบุรุษ ชุดของเจ้าพวกนางน่าจะเตรียมเอาไว้แล้ว เจ้าต้องไปเยี่ยมคารวะอาจารย์รองเสียหน่อย ตั้งแต่ฟื้นขึ้นมาเขาก็ห่วงใยและสอบถามถึงเจ้าบ่อยครั้ง”


“อาจารย์รองหรือเจ้าคะ” เว่ยซวงอวี่เลิกคิ้วราวพยายามนึก “ลูกนึกว่าลูกสนิทสนมกับท่านอาจารย์หวัง ลูกหมายถึงอาจารย์สามเท่านั้นเสียอีก”


เว่ยจื่อฉีเองก็พยักหน้าเพราะหวังชิงเคยมาเยี่ยมนางครั้งหนึ่ง นางจะคิดเช่นนั้นก็นับว่าไม่ผิด แต่เมื่อครู่สีหน้าว่างเปล่านั้น ทำให้เขายิ่งมั่นใจว่านางจดจำจ้าวเสิ่นไม่ได้อย่างแน่นอน


“ในบรรดาผู้อาวุโสของเค่อหลี่ อาจารย์ใหญ่สิ้นใจไปแล้ว ตอนนี้มีอาจารย์รองจ้าวเสิ่น และอาจารย์สามหวังชิงเป็นผู้ดูแล เจ้าต้องระมัดระวังกิริยาและคำพูดให้มาก ต่อหน้าบัณฑิตที่ทรงเกียรติและได้รับการยกย่องจากคนทั่วแคว้น เจ้าอย่าพูดจาหรือทำตัวเหลวไหล”


“ลูกไม่กลัวหรอกเจ้าค่ะ มีท่านพ่อ...”


“พ่อต้องสอนหนังสือคนอื่น ๆ เข้าไปส่วนหลังสำนักเค่อหลี่กับเจ้าไม่ได้”


“แต่...” เว่ยซวงอวี่เบ้หน้า “อาจารย์รองดุมากหรือไม่เจ้าคะ” นางกระซิบเสียงเบา


เว่ยจื่อฉีส่ายหน้าพร้อมกับหัวเราะออกมา “พ่อเพิ่งบอกเจ้าไปเมื่อครู่ ไม่ทันไรก็พูดจาเหลวไหลแล้ว อาจารย์รองเอ็นดูเจ้ากับพี่สาวมาก”


“แต่ถึงอย่างไรก็เป็นอาจารย์นี่นา”


“เอาเถิด เจ้าซุกซนปานนี้จะโดนดุบ้างก็ไม่น่าแปลก”


“ท่านพ่อ” เว่ยซวงอวี่กระเง้ากระงอด


“กลับห้องไปเถิด เดี๋ยวแม่ของเจ้าจะหาว่าพ่อใช้งานเจ้าหนักเกินไป เจ้าไม่รู้หรือว่าในตระกูลเว่ยใครมีอำนาจสูงสุด”


เว่ยซวงอวี่ทำท่าหัวเราะออกมาเบา ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 235 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #12 35419 (@35419) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 23:31
    ชอบจังค่ะ น่าติดตาม
    #12
    0
  2. #11 benjama1 (@benjama1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    ติดตามค่ะ
    #11
    0
  3. #10 apollean (@apollean) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2561 / 17:07

    ซวงอวี่ต้องเป็นคนตอบคำถามนั้นเองแน่ๆ แต่พี่สาวแอบอ้วง งานมโนก็มา

    #10
    0