ตอนที่ 5 : ตอนที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4975
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    20 ก.ค. 61

เว่ยซวงอวี่พับจดหมายเป็นชิ้นเล็ก ๆ สอดเข้าไปในถุงหอม จากนั้นก็นำมาวางเอาไว้ข้างหมอน แม้จะก้าวขึ้นเตียงไปแล้ว แต่ความคิดของนางยังคงวนเวียนอยู่กับข้อความในจดหมาย


ของสิ่งใดที่นางรับฝากเอาไว้ 


แล้ว...ใครคือคนที่ฝากของสำคัญเอาไว้กับนาง ทั้งยังทำลับ ๆ ล่อ ๆ เช่นนี้


หลังจากที่แสงเทียนในห้องส่องสว่างอยู่นาน ในที่สุดก็ดับลง หยวนเฟิงหลิงซึ่งนั่งอยู่บนกำแพงคฤหาสน์ มองตรงไปยังหน้าต่างห้อง ใบหน้าของชายหนุ่มที่อยู่ภายใต้หน้ากากหนังสีดำดูครุ่นคิด


หลายวันก่อนคนของเขาส่งข่าวมาจากเมืองหลวง เว่ยจื่อฉีส่งจดหมายไปยังตระกูลหยวน สอบถามเรื่องการไว้ทุกข์ว่าราบรื่นดีหรือไม่ แต่มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่านั่นคือการทวงถามว่าเมื่อไหร่เขาจะส่งเกี้ยวมารับเจ้าสาว


“บุตรสาวคนโตเพิ่งจะแต่งออกไป ตอนนี้คิดจะส่งตัวบุตรสาวคนเล้กออกเรือน เว่ยจื่อฉี...หรือว่าท่านจะมีส่วนรู้เห็นและร่วมมือกับองคืชายเก้าจริง ๆ”


ชายหนุ่มถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง เขาในฐานะหยวนเฟิงหลิงแน่นอนว่าย่อมรู้สึกหนักใจ บิดาและมารดาของเขาเป็นสหายเก่าแก่กับตระกูลเว่ย หลายครั้งเว่ยจื่อฉีเองก็ยื่นมือเข้าช่วยเหลือตระกูลหยวน ได้พบกันหลายครั้งเขาเองก็รู้สึกว่าเว่ยจื่อฉีเป็นคนไม่เลว


แต่ถึงอย่างนั้นหลายปีที่เขาไม่ได้พบ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเปลี่ยนแปลงไปเช่นไรบ้าง...


สายลมยามค่ำคืนพัดมาวูบหนึ่ง เงาร่างสีดำที่นั่งอยู่บนกำแพงก็เลือนหายไป ความมืด และความเงียบค่อย ๆ คืบคลานเข้าปกคลุม กลิ่นหอมของดอกซิ่งอบอวลไปทั่วบริเวณ ขับกล่อมให้เจ้าของเรือนดอกซิ่งอย่างเว่ยซวงอวี่หลับใหล


หญิงสาวไม่ตระหนักเลยสักนิดว่านับตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของนางก็ไม่ทางให้หวนกลับมาสงบสุขเช่นในวันวานอีกแล้ว

 

เว่ยฮูหยินเหม่อมองบุตรสาวที่นั่งอยู่กลางสวนดอกซิ่ง นับตั้งแต่เว่ยซวงอวี่รู้สึกตัวขึ้น แม้นางจะเข้าไปพูดคุยและอยู่เป็นเพื่อนทุกวัน แต่ถึงอย่างนั้นความรู้สึกของนางกลับหนักอึ้ง บุตรสาวของนางในวันนี้ไม่เหมือนบุตรสาวของนางในวันวาน


ไม่เพียงแต่บุตรสาวคนเล็กของนางเท่านั้นที่เปลี่ยนไป สามีและบุตรสาวคนโตเองก็ไม่เหมือนเดิม เมื่อก่อนตระกูลเว่ยมีแต่รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ


บุตรสาวทั้งสองคนของนางทั้งงดงาม และเฉลียวฉลาด พวกนางสองพี่น้องรักใคร่สนิทสนม


แต่ไม่รู้เพราะอะไรนางจึงรู้สึกว่าทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว นับตั้งแต่ก่อนเกิดเรื่องบุตรสาวสองคนต่างไม่มองหน้ากัน สามีของนางเองก็มีท่าทีกลัดกลุ้ม หลังจากเกิดเรื่องทั้งที่บุตรสาวคนเล็กยังไม่ได้สติ กลับรับปากให้เว่นเอินหลินนั่งเกี้ยวเข้าตำหนักองค์ชายเก้า


ที่สำคัญไปกว่านั้นนับตั้งแต่เข้าเมืองหลวงไป เว่ยเอินหลินกลับไม่เคยส่งข่าวกลับมาเลย หากจะให้ใคร่ครวญแล้ว ความสนิทสนมของนางและบุตรสาวคนโตนั้น นับว่ามีเรื่องใดนางย่อมรู้ดีกว่าผู้อื่น


กระนั้นหลังเกิดเรื่อง นางพลันตระหนักว่านางไม่เคยรู้จักบุตรสาวทั้งสองคนของตนอย่างแท้จริง


ไม่ส่งจดหมายมาหานางซึ่งเป็นมารดา ยังไม่นับว่าน่าประหลาดใจเท่ากับเว่ยเอินหลินไม่แม้แต่จะสอบถามถึงอาการของผู้เป็นน้องสาว ทั้งที่รู้ว่าน้องสาวบาดเจ็บอาการเป็นตายเท่ากัน


“อวี่เอ๋อร์”


“ท่านแม่” เว่ยซวงอวี่หันมายิ้มให้มารดา


“ออกมานั่งข้างนอกนานแล้ว ไม่หนาวหรือ” เว่ยฮูหยินลูบศีรษะบุตรสาวคนเล้ก ก่อนที่นางจะนั่งลงข้าง ๆ เมื่อมองเห็นว่าเว่ยซวงอวี่กำลังนั่งวาดภาพดอกซิ่ง นางก็อมยิ้มออกมา


“เจ้าวาดได้ดีมาก”


“หากท่านแม่ชอบลูกยกให้ท่านแม่ดีหรือไม่เจ้าคะ ท่านจะได้ใช้เป็นแบบลวดลายปักผ้าเช็ดหน้า”


“ขอบใจเจ้า” เว่ยฮูหยินยิ้มอย่างอ่อนโยน 


“ตั้งแต่เกิดเรื่องและตื่นขึ้นก็ไม่ได้ออกไปข้างนอกเลย เบื่อหรือไม่”


“ลูกรู้ดีว่าท่านพ่อและท่านแม่หวังดีและเป็นห่วงลูกเจ้าค่ะ อยู่ในเรือนก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรเลย ดูสิเจ้าคะในสวนของเรือน ดอกซิ่งกำลังบานสะพรั่ง ลูกไม่เบื่อเลย”


“แต่วัน ๆ หากไม่ปักผ้า เขียนหนังสือและวาดรูปดูเหมือนเจ้าจะไม่ได้ทำอย่างอื่นเลย” เว่ยฮูหยินถอนหายใจ 


“แล้วนี่เหตุใดจึงไม่สวมใส่เครื่องประดับใด ๆ เลย”


เอ่ยจบเว่ยฮูหยินก็ยกมือขึ้นดึงปิ่นอันหนึ่งบนเรือนผมของตนออกมา ดวงตารักใคร่เวทนาปรากฏขึ้นเมื่อมองเห็นแผลเป็นเล็ก ๆ ของบุตรสาว


รอยแผลเป็นนี้เกิดขึ้นเพราะศีรษะของเว่ยซวงอวี่กระแทกเข้ากับบางอย่าง และนั่นเป็นเหตุให้หญิงสาวสูญเสียความทรงจำ


ปิ่นระย้าโบตั๋นถูกเสียบเข้าไปบนเรือนผมที่เกล้ามวยง่าย ๆ ของเว่ยซวงอวี่ นางยกมือขึ้นแตะเบา ๆ 


“ปิ่นโบตั๋น ท่านแม่ใช้ทุกวันไม่ใช่หรือเจ้าคะ”


“เจ้าสังเกตด้วยหรือ” เว่ยฮูหยินอมยิ้ม “แม่ยกให้เจ้า”


“ขอบพระคุณท่านแม่เจ้าค่ะ”


“แม่จะลองพูดกับท่านพ่อของเจ้า พรุ่งนี้เราสองแม่ลูกออกไปเดินเล่นในตลาดด้วยกัน ดีหรือไม่”


“จริงหรือเจ้าคะ” 


เว่ยซวงอวี่ดวงตาเป็นประกาย แม้จะบอกว่าไม่เบื่อ แต่การได้ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้างก็นับว่าไม่เลวเลย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #18 Ajrpstupu (@Ajrpstupu) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 19:59
    สงสาร​แม่ คงไม่รู้อะไรเลย
    #18
    0
  2. #3 Piggy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2561 / 11:43

    เราติดตามเรื่องนี้น้าาาา เนื้อเรื่องน่าสนใจ คาแรกเตอร์นางเอกก็ดูน่าติดตาม เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ

    #3
    1
    • #3-1 RONGYOAW1710 (@RONGYOAW1710) (จากตอนที่ 5)
      20 กรกฎาคม 2561 / 14:06
      เย้ ดีใจที่มีคนชอบนะคะ
      #3-1