ตอนที่ 33 : ตอนที่ 33

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1900
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 116 ครั้ง
    16 ส.ค. 61

“ข้าจะมารับเวลาเดิม” เขาเอ่ยจบก็เหินกายออกไปทางหน้าต่าง

ความเร็วของผู้เป็นศิษย์พี่นั้น ไม่ธรรมดาอย่างที่นางคาด เพราะในตอนที่นางวิ่งไปจนถึงหน้าต่างนั้น เขาก็ได้หายตัวไปแล้ว ซึ่งก็เป็นจังหวะที่สาวใช้ทั้งสองเปิดประตูเข้ามาพอดี

“คุณหนูตื่นแล้วหรือเจ้าคะ มื้อเที่ยงยกไปที่เรือนฮูหยินแล้วเจ้า ท่านจะไปที่เรือนใหญ่เลยหรือไม่”

เว่ยซวงอวี่ทิ้งกายลงไปนอนบนเตียงอย่างสิ้นเรี่ยวแรง หัวใจของนางเต้นรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก การที่นางเดิมพันด้วยการจ้องตากับศิษย์ผู้พี่อย่างใจกล้าเมื่อครู่ ทำให้นางสิ้นเรี่ยวแรงจนไม่อยากแม้แต่จะขยับกาย

เป็นนานกว่าที่นางจะรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงกลับมาได้ หญิงสาวลุกขึ้นนั่ง ก่อนจะก้าวลงมาจากเตียงอย่างอ่อนแรง

“มาช่วยข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเถิด” นางเอ่ยก่อนจะเดินหายเข้าไปยังฉากกั้นเพื่อเปลี่ยนชุด ในใจได้แต่ครุ่นคิดสลับกันไปมา

จนกว่านางจะสามารถเก็บความทรงจำที่ทำหล่นหายไปกลับมาได้ นางจะพยายามเอาตัวรอดไปวันๆ อย่างที่เฒ่าวิปลาสบอกว่านางเคยทำได้ดีก็แล้วกัน

“เป็นอย่างที่เจ้าพูดจริงด้วย!” เฒ่าวิปลาสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น “เจ้านี่เยี่ยมยอดจริงๆ”

“ท่านเบาเสียงลงหน่อย” เว่ยซวงอวี่บอกเขาเสียงเบา

“ไม่ต้องห่วงข้าวางยาพวกนางแล้ว” เฒ่าวิปลาสมองไปยังห้องของสาวใช้ ซึ่งอยู่ติดกันกับห้องของหญิงสาว

“ท่านวางยาพวกนางหรือ”

“แน่นอน” เขาทำท่าภูมิอกภูมิใจ

“แล้วดูให้มั่นใจอย่างที่ข้าบอกหรือไม่”

“ข้าดูจนทั่วแล้วก็รอจนแน่ใจแล้ว เฮยหลิงผู้นั้นกลับไปแล้วนับจากที่สนทนากับเจ้า แต่ยังคงมีคนซุ่มอยู่ด้านนอกนั่น”

“ท่านหมายถึงคนกลุ่มนั้นหรือ”

“ใช่ แต่น่าแปลก เหตุใดไม่บุกเข้ามาทั้งที่วันนั้นก็ดูเหมือนต้องการตัวเจ้า”

“เป็นอย่างที่ข้าคิด คนเหล่านั้นรู้ตัวตนที่แท้จริงของข้า อีกทั้งยังเริ่มสะกดรอยตามข้าจากที่นี่” นางทบทวนเรื่องราวอย่างเคร่งเครียด “พวกเขาไม่รู้จริงๆ ว่าข้าอยู่กับศิษย์พี่ใหญ่จึงลงมือ หรือรู้อยู่แล้วแต่ไม่คาดว่าจะมีท่านเข้ามาผสมโรงอีกคน”

หญิงสาวขมวดคิ้ว แต่ยังไม่ทันได้คำตอบเฒ่าวิปลาสก็เอ่ยถามขึ้นเสียก่อน “เจ้ามั่นใจได้อย่างไรว่าเฮยหลิงผู้นั้นจะยอมถอยให้เจ้าเช่นนี้”

“ไม่มั่นใจเลยสักนิด”

“เอ๋ ไม่ถูกสิ เมื่อวานเจ้ายังมีท่าทีมั่นอกมั่นใจอยู่เลย ไหนจะท่าทีที่แกล้งทำเป็นโกรธนี่อีก”

นางแกล้งทำที่ไหนกันเล่า นางโกรธจริงๆ ต่างหาก!!

“ก็อย่างที่ข้าบอกท่าน การเอาตัวรอดไปวันๆ นั้น ไม่เพียงต้องดูสถานการณ์ แต่ยังต้องอาศัยโชคแล้วก็การคาดเดาเล็กๆ น้อยๆ ด้วย ท่านก็เห็นแล้วว่าเขาต้องการอะไร เขาสงสัยข้าออกปานนั้น หากวันนี้ไม่ยอมถอยเพื่อรุก ท่านคิดว่าเขายังมีทางเลือกอื่นอีกหรือ”

“แล้วเมื่อไหร่เจ้าจะให้ข้าประมือกับเขาจริงๆ จังๆ เล่า เขาฝีมือดีมาก ข้าอยากลองประลองกับเขาสักครั้ง”

“ท่านยังพบกับเขาไม่ได้ อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ ท่านยังคงเป็นไพ่ตายที่ข้าหลงเหลือไว้ ข้าต้องให้ท่านช่วยอีกมาก หากเรื่องนี่ลงเอยด้วยดีข้ารับปากจะสอนท่านทุกอย่าง จะพาท่านเล่นสนุกจนท่านเบื่อไปเลย”

“ดี! ตกลงตามนี้!

แม้ตกลงกับเฒ่าวิปลาสไปเช่นนั้น เว่ยซวงอวี่กลับไม่รู้ว่านางจะทำได้หรือไม่ หลังจากส่งอีกฝ่ายกลับออกไป นางได้แต่นั่งเหม่อมองออกมานอกหน้าต่างทอดถอนลมหายใจกับตัวเอง

 

รุ่งเช้าวันต่อมาหยวนเฟิงหลิงยังคงมารับเว่ยซวงอวี่ตรงเวลา เมื่อขึ้นไปบนรถม้าหญิงสาวสวมหน้ากากสีขาว เช่นกันกับเฮยหลิงที่ยังคงสวมหน้ากากสีดำ ทั้งสองต่างคนต่างนั่งเงียบบนรถม้า ไม่มีใครชวนพูดคุยหรือพยายามรักษาบรรยากาศเช่นเมื่อก่อน

“ยังคงพาเจ้าไปที่เกิดเหตุไม่ได้ มีคนสะกดรอยตาม”

หยวนเฟิงหลิงกระซิบบอก ทั้งที่เขาเอาแต่นั่งพิงผนังรถม้า พร้อมกับทำท่าทางเหมือนอยากจะงีบหลับ

“ท่านว่าพวกเขาสะกดรอยตามเราตั้งแต่วันนั้นหรือไม่”

“คงเป็นเช่นนั้น”

เมื่อได้คำตอบเว่ยซวงอวี่พลันนั่งเงียบไม่กล้าเอ่ยคำ กระทั่งรถม้าจอดลงด้านในสำนักศึกษาเค่อหลี่ หยวนเฟิงหลิงซึ่งเดินลงจากรถม้าไปก่อนรั้งรอเล็กน้อย เขากวาดสายตามองไปโดยรอบ จากนั้นก็สบตากับหญิงสาว

“เจ้าเข้าไปรอข้าที่หอตำรา จัดการทำความสะอาดห้องพักของตัวเองเสีย เย่ากวงรอเจ้าอยู่ที่นั่นแล้ว”

“ข้าทราบแล้วศิษย์พี่” นางรับคำก่อนเดินเข้าไปด้านในโดยไม่เอ่ยถาม


---------------------------




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 116 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #61 tk999 (@tk999) (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 12:31
    เป็นนางเอกที่น่าอึดอัดจริงๆไม่รุ้อะไรสั๊กอย่าง คนอ่านอย่างเราเองก็อึดอัดมากเช่นกัน 5566. เติมเทพทรูให้นางหน่อยได้ม้ายยยยยย
    #61
    0