ตอนที่ 3 : ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 287 ครั้ง
    18 ก.ค. 61

หลังออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลเว่ย หวังชิงนั่งรถม้าตรงไปยังสำนักศึกษาเค่อหลี่ ใบหน้าเคร่งเครียดครุ่นคิดของเขา ต่างจากใบหน้าอ่อนโยนในยามที่อยู่ภายในคฤหาสน์ตระกูลเว่ยอย่างชัดเจน


เมื่อรถม้าจอดลงยังหน้าสำนักศึกษา เขาเร่งฝีเท้าก้าวเข้าไปโดยไม่รอให้ผู้ดูแลด้านหน้าได้คารวะ กระทั่งผลักประตูเข้าไปยังเรือนพักด้านใน


“ศิษย์พี่”


“กลับมาแล้วหรือ” จ้าวเสิ่นเลิกคิ้วมองอีกฝ่ายด้วยใบหน้าประหลาดใจ


หวังชิงเดินเข้าไปในห้อง ก่อนจะชะงักเมื่อมองเห็นชายหนุ่มสวมหน้ากากปิดบังใบหน้าส่วนบนกำลังนั่งอยู่ริมหน้าต่าง 


“ดียิ่ง เจ้าเองก็อยู่ที่นี่”


“อาจารย์สาม” เขาคารวะผู้อาวุโสกว่า ก่อนจะเดินมารินชาให้อีกฝ่ายที่เพิ่งจะนั่งลง


ชายหนุ่มก็คือหยวนเฟิงหลิง ศิษย์คนโตของสำนักศึกษาเค่อหลี่


ฐานะของหยวนเฟิงหลิง มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ล่วงรู้ เนื่องจากไม่เพียงแต่เขาจะเป็นศิษย์คนโตรุ่นแรกที่สำเร็จการศึกษาไป โดยได้รับคำชมเชยจากอาจารย์ทั้งสามแล้ว


อีกฐานะหนึ่งเขายังเป็นศิษย์หนึ่งในสามคนที่นักพรตปราบตะวันตก ยอมถ่ายทอดวรยุทธ์ให้ก่อนสิ้นใจ


หนึ่งมาจากเชื้อพระวงศ์


หนึ่งคือสามัญชนคนธรรมดา


หนึ่งคนสุดท้ายเป็นชาวยุทธ์ที่มีที่มาที่ไปไม่แน่นอน


นั่นคือข้อแม้ที่นักพรตปราบตะวันตกตั้งข้อแม้ ในยามที่เขาประกาศรับศิษย์ ซึ่งแน่นอนสามัญชนผู้นั้นก็คือหยวนเฟิงหลิง ส่วนเชื้อพระวงศ์นั้นคือหานหย่งหมิง องค์ชายเจ็ดแคว้นหาน


สาเหตุที่หยวนเฟิงหลิงต้องเดินทางมาจากเมืองผิงหยาง ซึ่งเป็นเมืองหลวงแคว้นหาน ก็เพราะหานหย่งหมิงถูกลอบสังหาร ซึ่งเรื่องนี้เขาจะไม่ยื่นมือเข้ามายุ่งเกี่ยวก็ไม่ได้


“เหตุใดหน้าตากลัดกลุ้มถึงเพียงนี้ มิใช่แวะไปเยี่ยมศิษย์คนโปรดหรอกหรือ ข่าวว่านางไม่เป็นอะไรมาก หรือว่าอาการทรุด”


“ไม่ใช่ นางอาการดีขึ้นมากแล้ว”


“แล้วเหตุใดจึงยังมีท่าทีกังวลถึงเพียงนี้เล่า”


“เรื่องที่นางสูญเสียความทรงจำเห็นทีจะไม่ใช่เพียงข่าวลือ”


“เช่นนี้แล้วสาวใช้ผู้นั้นก็พูดความจริง องค์ชายเก้าหานเหวินเสียนคือผู้ที่อยู่เบื้องหลังเรื่องที่องค์ชายเจ็ดโดนลอบปลงพระชนม์” หยวนเฟิงหลิงเอ่ยเสียงเครียด


“น่าเสียดายที่นางสิ้นใจไปก่อน หาไม่เราอาจจะได้รู้อะไรมากกว่านี้” จ้าวเสิ่นถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง


“เรื่องหลักฐานข้ายังคงไม่ปักใจเชื่อ แต่ถึงอย่างไรเราก็คงไม่อาจปล่อยผ่านไป”


“เฮยหลิง เจ้า...เรื่องนี้เจ้าคิดดีแล้วหรือ จะอย่างไรเสียตอนนี้นางยังคงได้ชื่อว่าเป็นคู่หมายของเจ้า” จ้าวเสิ่นเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเป็นกังวล


เรื่องที่บิดาของหยวนเฟิงหลิงสั่งเสียเอาไว้ก่อนตายนั้น เขาเองก็ตระหนักดี เวลาผ่านไปการไว้ทุกข์สิ้นสุดลง อย่างไรเสียนั่นก็คือคำขอก่อนตายของบิดา 


เช่นนี้หากหยวนเฟิงหลิงยังคงยื่นมือเข้ามา นั่นมิเท่ากับสร้างความบาดหมางกับตระกูลของว่าที่ฮูหยินหรอกหรือ


“ตอนนี้ศิษย์น้องเล็กถูกพิษอาการสาหัส ศิษย์น้องรองเองก็รับหน้าที่ไปนำยาถอนพิษมาจากยอดเขาเยี่ยซาน จะให้ข้าอยู่เฉยข้าคงทำไม่ได้” 

หยวนเฟิงหลิงเอ่ยก่อนหันไปสบตากับผู้เป็นอาจารย์ “ข้าจะรับผิดชอบเรื่องหาหลักฐานเหล่านี้ออกมาเอง”


“อย่างไรหรือ” หวังชิงขมวดคิ้ว “อย่างไรเสียอวี่เอ๋อร์ก็เป็นเด็กดี ทั้งยังสูญเสียความทรงจำ”


“ข้าไม่ได้คิดจะทำร้ายนาง ท่านอาจารย์วางใจ”


“นั่นสินะ ตอนนี้พี่สาวของนางกลายเป็นพระชายารองขององค์ชายเก้าไปแล้ว เช่นนี้ก็เท่ากับอวี่เอ๋อร์คือคู่หมายของเจ้า”


หยวนเฟิงหลิงแอบมุ่นคิ้วด้วยความกังวล การหมั้นหมายระหว่างตระกูลหยวนและตระกูลเว่ย บิดาของเขาและเว่ยจื่อฉียึดมั่นถือมั่นมาโดยตลอด จำได้ว่าก่อนบิดาของเขาสิ้นใจ เว่ยจื่อฉียังเคยส่งจดหมายมาทวงถาม


คาดไม่ถึงว่าหลังตอบจดหมายและยืนยันคำสัญญา บิดาของเขาก็ได้สิ้นใจลง เขาไว้ทุกข์มานานและไม่ได้ติดต่อกลับไปยังเมืองอี๋หยาง แต่ถึงอย่างนั้นเรื่องการหมั้นหมายก็ไม่ใช่ความลับใด ๆ เพราะดูเหมือนคนในเมืองอี๋หยางเองก็ล่วงรู้


เพียงแต่...เขาให้สงสัยนักว่าเว่ยซวงอวี่จะคิดเช่นไรกับการหมั้นหมายนี้


เว่ยเอินหลินนั้นเขาเคยพบนางมาก่อน ตอนนั้นนางติดตามเว่ยจื่อฉีมายังเมืองหลวง ทั้งที่อายุได้เพียงสิบเอ็ดปี ตระกูลหยวนเป็นเพียงบัณฑิตไร้ชื่อเสียง ฐานะหรือก็ไม่ได้ร่ำรวยมั่งคั่งเหมือนตระกูลเว่ย


ใบหน้าที่แสดงออกว่าไม่เต็มใจในวันนั้น เขาหยวนเฟิงหลิงไหนเลยจะลืมเลือน


“ข้าจะไปพบนางในฐานะของเฮยหลิง” เขาเอ่ยจบก็ลอบถอนหายใจออกมาคราหนึ่ง


คำสั่งเสียของบิดาเขาเองก็รับปากไปแล้ว อย่างไรเสียการแต่งงานยังคงต้องเกิดขึ้น เว่ยเอินหลินกลายเป็นพระชายาองค์ชายเก้า เรื่องนี้เขาไม่ประหลาดใจแม้แต่น้อย


บุตรสาวของเว่ยจื่อฉี หนึ่งในบัณฑิตผู้ซึ่งเป็นอาจารย์สอนในสำนักศึกษาเค่อหลี่จะธรรมดาได้อย่างไร 


การแก้ปริศนาระหว่างนางและบัณฑิตในวังหลวง กระทั่งถึงตอนนี้ก็ยังคงได้รับการกล่าวถึง

ปราชญ์หญิงที่อายุยังน้อย แต่กลับเฉลียวฉลาดและยังโฉมงามจนผู้คนต่างก็ยกย่อง 

          เช่นนี้แล้วนางจะยินยอมแต่งให้บุตรชายของบัณฑิตยากจนผู้หนึ่งได้อย่างไรกัน
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 287 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #79 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 20:02
    แผนขององค์ชายห้ากับพี่สาวของซวงอวี่รึ?
    #79
    0
  2. #2 เรนนี่ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 19:48

    รอตอนต่อไปค่ะ

    #2
    1
    • #2-1 RONGYOAW1710 (@RONGYOAW1710) (จากตอนที่ 3)
      20 กรกฎาคม 2561 / 14:07
      ^^ แล้วจะแวะมาลงบ่อย ๆ น้า
      #2-1
  3. #1 Mernara (@Mernara) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2561 / 17:31
    เนื้อเรื่องน่าสนใจดีนะคะ สำนวนการเขียนก็ไม่ติดขัด มาอัพไวไวนะคะ
    #1
    1