衛双宇 เว่ยซวงอวี่ หนึ่งรัก สองปรารถนา

ตอนที่ 22 : ตอนที่ 22

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2623
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 178 ครั้ง
    7 ส.ค. 61

อยากจะร้องไห้

นางยกมือขึ้นนวดขมับ ยิ่งนานวันนางก็ยิ่งไม่เข้าใจและสับสนยิ่งนัก ตัวตนของนางก่อนสูญเสียความทรงจำเหตุใดจึงซับซ้อนถึงเพียงนี้


“ผู้อาวุ...” นางชะงัก


“เฒ่าวิปลาส ท่านพยายามอดทนกับข้าหน่อย ตอนนี้ข้ากำลังพยายามฟื้นฟูความทรงจำ หากท่านต้องการให้ข้าสอน”


เว่ยซวงอวี่กระแอมเล็กน้อย พยายามมองข้ามการกระทำอันไร้สาระของตนเองในอดีตนี้ ก่อนนางจะปั้นสีหน้าจริงจัง 


“...การเอาตัวรอดไปวัน ๆ”


         เฒ่าวิปลาสหันมามองนางด้วยดวงตาจริงจังเป็นที่สุด เขาพยักหน้า และพยายามจับความหมายของทุกคำพูดอย่างตั้งอกตั้งใจ


                “ท่านช่วยบอกข้าได้หรือไม่ เมื่อก่อนข้าเป็นคนเช่นใด”


                “กะล่อนจนน่านับถือ”


                หญิงสาวแทบจะสำลักน้ำลายตนเอง ประโยคที่เขาเอ่ยดูไม่คล้ายเป็นคำชมเชย แต่ท่าทีและดวงตากลับมองนางอย่างนับถือจากใจ นี่มันเรื่องอะไรกัน!!!


             “ตัวเจ้าเวลาอยู่ที่ตระกูลเว่ย เจ้าก็คือคุณหนูรองเว่ยซวงอวี่ไม่ผิดแน่ ทั้งสุขุมเยือกเย็นและเก่งกาจ แต่พอเจ้าออกมาจากคฤหาสน์เจ้าก็กลายเป็นเฟยอวี่เจ้าคนกะล่อนปลิ้นปล้อนทันที ข้ารู้สึกนับถือเจ้าจากใจที่เจ้ารู้จักหาความสำราญมาสู่ชีวิต จึงติดตามเจ้าเป็นสหายกับเจ้าอยู่นี่อย่างไรเล่า”


ใบหน้ายิ้มแย้มภูมิอกภูมิใจของเฒ่าวิปลาส ทำให้เว่ยซวงอวี่ถึงกับพูดไม่ออก


“แล้วข้าพบกับท่านได้อย่างไร เรารู้จักกันมานานหรือยัง”


“ข้าพบเจ้าที่อารามสงบใจ รู้จักกันตั้งแต่ตอนที่เจ้าไปเข้าเรียนที่เค่อหลี่”


หญิงสาวรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาในทันที เพราะหากเป็นเช่นนี้นับว่าเขาย่อมรู้อะไรเกี่ยวกับสิ่งที่นางทำก่อนหน้านี้บ้าง “ท่านรู้หรือไม่ว่ารถม้าของข้าตกเขา”


“ย่อมต้องรู้ เพราะวันนั้นข้าเป็นคนช่วยเจ้าออกมาจากรถม้า หาไม่เจ้าคิดว่าเจ้าจะรอดชีวิตมาได้หรือ”


“อะไรนะ!!” นางอุทานออกมาเสียงดังลั่น “เช่นนั้นท่านรู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”


“แน่นอน”


“เล่ามาเร็วเข้า”


“มีกลุ่มคนสองกลุ่มต่อสู้กันอยู่ ใช่ ๆ ถึงจะดูไม่เหมือนก็เถอะ” เขาเริ่มสนทนากับตัวเองอีกครั้ง “พวกเขาสู้กันเลยทำให้รถม้าของเจ้าตกเขา”


นางฟังแล้วใคร่ครวญตามไปด้วย ก่อนจะหรี่ดวงตามองเฒ่าวิปลาสอย่างครุ่นคิด “ที่ท่านจะพูดก็คือมีคนสองกลุ่มสู้กัน ตอนที่รถม้าของข้าวิ่งผ่านไปหรือ”


“ใช่” เขาตอบทั้งยังพยักหน้า แต่ไม่นานกลับส่ายหน้าอีกครั้ง


“ไม่สิ ไม่ถูก /ใช่ถูกแล้ว /แต่พวกเขาซุ่มอยู่ตั้งนานเหตุใดไม่ประมือกัน จำเพาะเจาะจงต้องมาลงมือตอนที่รถม้าของนางผ่านมาเล่า”


เว่ยซวงอวี่นั่งเงียบอยู่นาน กระทั่งนางคล้ายนึกอะไรขึ้นมาได้ “ท่านบอกว่าช่วยข้าออกมาจากรถม้า ในรถม้ามีผู้ใดบ้าง”


“ย่อมต้องมีเจ้า”


“ใช่ แล้วนอกจากข้าเล่ายังมีผู้ใดอีก”


“สาวใช้ ใช่ ๆ สาวใช้สองคน”


“พี่สาวของข้าไม่ได้ไปด้วยหรือ”


“ย่อมต้องไปด้วยสิ วันนั้นเจ้าไปที่อารามกับพี่สาวของเจ้าไม่ใช่หรือ”


เว่ยซวงอวี่หัวใจเต้นรัว นางรู้สึกว่าตัวนางไม่ควรถาม แต่ลางสังหรณ์บอกนางว่าเรื่องที่นางกำลังสงสัยอาจเป็นเรื่องจริง “ท่านเห็นหรือว่านางไปกับข้า”


“เห็นสิ วันนั้นยังได้ยินเจ้าทะเลาะกับพี่สาวยกใหญ่ เจ้าเสียงดังมากเลย บอกเรื่องการแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่”


“ท่านได้ยินหรือว่าข้ากับนางทะเลาะกัน”


“แน่นอน เพราะข้าเองก็อยู่ด้วย”


หญิงสาวอ้าปากค้าง “เล่ามา!


“ข้านั่งแอบฟังอยู่บนต้นไม้ /ไม่ได้แอบฟังเสียหน่อยพวกนางเสียงดังเองต่างหาก”


นางกุมขมับอีกครั้งพร้อมกับพยายามสูดลมหายใจเข้าเพื่อระงับโทสะ “รีบพูดมาเร็วเข้า”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 178 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #81 feonixsh (@feonixsh) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 20:44
    เฒ่าวิปลาสจริงๆ ส่วงซวงอวี่นางน่าจะเป็นคนสนุกสนาน กวนๆ เกรียน ฉลาดมีเล่ห์ ดูจากที่คบกับเฒ่าวิปลาส แถมศิษย์พี่ใหญ่ยังฝากหลักฐานสำคัญไว้
    #81
    0
  2. #40 ฉันชื่อลับแล (@lablae) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 17:42
    วนๆในอ่างมาสี่ห้าตอนเริ่มเข้าเรื่องแล้วเย้ๆ
    #40
    0
  3. #39 เซฟีเลีย (@rakusa-anime) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 13:16
    รู้สึกว่าจะค่อยมีเข้าใกล้ความจริงก็ตอนนี้นี่แหละ😂😂😂 รอติดตามต่อนะคะ
    #39
    0
  4. #38 MuMu-MuMu (@peung007) (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 10:52
    ความลับใกล้จะคลี่คลายใช่มั๊ยคะเนี่ย
    #38
    0