ตอนที่ 14 : ตอนที่ 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3375
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 210 ครั้ง
    30 ก.ค. 61

เว่ยซวงอวี่ร่ำลาหลิวเย่ากวงที่ออกมาส่งขึ้นรถม้าในยามบ่ายคล้อย ใบหน้าสดใสและรอยยิ้มหายวับไปทันทีที่นางอยู่เพียงลำพัง ภาพความทรงจำและความคุ้นเคยของครัวเล็กข้างหอตำรา อีกทั้งภาพความฝันในยามที่นางหมดสติ


ที่สำคัญไปกว่านั้นสิ่งที่ศิษย์พี่ใหญ่เพิ่งบอกนาง ทำให้หญิงสาวต้องครุ่นคิดอย่างหนัก นางรู้ดีว่าตอนนี้ไม่อาจไว้ใจผู้ใด แม้จะบอกตัวเองอยู่เสมอว่าอย่าคิดมาก แต่เรื่องล่าสุดที่นางรับรู้มากลับทำให้นางหวาดหวั่น


“เกิดอะไรขึ้นกับข้ากันแน่ ก่อนที่ข้าจะสูญเสียความทรงจำ มีเรื่องอะไรที่ทำให้ข้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเรื่องวุ่นวายเหล่านี้”


ไม่ว่าจะพยายามครุ่นคิดเท่าไร ที่ได้รับกลับมาก็คืออาการปวดศีรษะ เว่ยซวงอวี่เลิกคิดและพยายามทำตัวเป็นปกติ นางกลับตระกูลเว่ยและปั้นยิ้มเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ให้มารดาฟัง


กระทั่งดวงตาก็เหลือบมองสาวใช้ด้านหลังเป็นระยะ ๆ เพราะมั่นใจว่าสิ่งที่นางเล่าให้มารดาฟังนั้น แน่นอนว่าบิดาเองก็คงได้รับรายงาน


ต่อหน้าผู้อื่นนางจำเป็นต้องแสดงออกว่านางไม่เดือดร้อน กับความทรงจำที่สูญหาย ไม่ว่านางจะสงสัยมากเพียงใด นางก็ต้องระมัดระวังในการค้นหาคำตอบ


หลังจากรับรู้ว่าบิดาปิดบังบางอย่าง รับรู้ว่านางมีของที่ศิษย์พี่ฝากเอาไว้ อีกทั้งหากจะคาดเดาแล้ว เรื่องราวเหล่านี้ล้วนแล้วแต่สัมพันธ์กัน ไม่ว่าจะเรื่องที่รถม้าของนางเกิดอุบัติเหตุ


หรือหากนางคาดเดาไม่ผิดของที่นางซุกซ่อนเอาไว้นี้ อาจจะเป็นฉนวนสำคัญที่จะไขปริศนาเหล่านี้ให้กระจ่าง


“ไม่สนแล้ว!!” หญิงสาวทิ้งตัวลงไปนอนแผ่บนเตียง


“ข้าต้องหาคำตอบไปทำไมกัน ลืมไปแล้วก็ลืม จำได้ก็ดี จำไม่ได้ก็แล้วไปเถิด บางทีการที่ข้าลืมเช่นนี้ อาจเป็นเหตุผลที่สวรรค์ทรงกำหนด”


นางโบ้ยให้สวรรค์เสียเลย เพราะตอนนี้นางไม่อยากจะครุ่นคิดแล้ว แต่เมื่อความเงียบเข้าปกคลุมทั่วห้องในยามที่ลืมตาขึ้น เว่ยซวงอวี่กลับอดไม่ได้ที่มองไปโดยรอบ


ไม่รู้ว่าทำไมอยู่ ๆ เว่ยซวงอวี่ก็ลุกขึ้น ก่อนจะค้นห้องของตัวเองทุกซอกทุกมุม นางไม่รู้ว่าของที่ศิษย์พี่ใหญ่ฝากเอาไว้นั้นคือสิ่งใด จะเอ่ยถามยังไม่กล้า เขาเองก็ไม่ได้บอกอย่างชัดเจน ทั้งยังมีท่าทีสงสัยว่านางสูญเสียความทรงจำจริงหรือไม่


      ค้นทุกซอกทุกมุมภายในห้องจนมั่นใจว่าไม่มีสิ่งใดน่าสงสัย ในที่สุดเว่ยซวงอวี่ก็ยอมแพ้


           เสียงหัวเราะที่ดังขึ้นริมหน้าต่างทำให้หญิงสาวใจหายวาบ นางหันขวับไปมองกระทั่งพบว่าเป็นบุคคลที่นางคาดจริง ๆ


“เหตุใดท่านชอบปีนกำแพงบ้านของผู้อื่นยิ่งนัก”


หยวนเฟิงหลิงได้ยินดังนั้นก็กระโดดลงมาจากกำแพง แตะปลายเท้าลงไปยังกิ่งไม้คราหนึ่ง ร่างสูงก็เหินกายผ่านหน้าต่างเข้ามายืนกลางห้องนอนของเว่ยซวงอวี่


“ศิษย์พี่ ท่าน...” เว่ยซวงอวี่พูดไม่ออก “ข้างนอกนั่นข้าอาจเป็นศิษย์น้องของท่านนามเฟยอวี่ แต่ที่นี่ข้าคือคุณหนูเว่ย ท่านพอจะตระหนักความจริงข้อนี้หรือไม่”


เอ่ยจบหญิงสาวก็ถลึงตาใส่เขาไปคราหนึ่ง “ท่านทำเช่นนี้ไม่กลัวว่าชื่อเสียงของข้าจะเสียหายหรือ”


“ทำไม” หยวนเฟิงหลิงเดินวนรอบตัวนาง ก่อนจะหยุดตรงหน้าหญิงสาว “กลัวไม่มีบุรุษใดกล้าแต่งเจ้าเป็นฮูหยินหรือ”


“ข้าต้องกลัวไปทำไมกัน อย่างมากก็อยู่กับท่านพ่อท่านแม่ที่นี่” นางพึมพำเสียงเบา


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 210 ครั้ง

84 ความคิดเห็น

  1. #25 เซฟีเลีย (@rakusa-anime) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 00:07
    รอติดตามตอนต่อไปนะคะ
    #25
    0
  2. #24 Nao Ng Sverige (@NaoNgSverige) (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2561 / 15:16
    ขอบคุณมากค่ะ รอตอนต่อไป
    #24
    0