{ FANFIC : FAIRY TAIL } FREYA L CERNUNNOS [OC]

ตอนที่ 1 : first

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 275
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    1 พ.ค. 63

ลึกเข้าไปในป่าพิศวงที่แสนอันตรายเต็มไปด้วยอสูรกายและสัตว์ร้าย พืชกินคนที่น่ากลัวกำลังรอคอยเหยื่อตวัดเถาวัลย์หนามที่แหลมคมไปมา ดอกไม้สีสวยที่หลอกล่อสัตว์ตัวน้อยให้มาลองชิมรสหวานอาบยาพิษของดอกไม้ป่า บรรยากาศของค่ำคืนที่วังเวงและมืดมน ท้องฟ้าไร้วี่แววดวงจันทร์ที่ถูกบดบังด้วยเมฆหมอกยามรัตติกาล คฤหาสน์โบราณหลังงามตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางป่านั้น

 

ภายในตัวคฤหาสน์หลังนั้นเต็มไปด้วยกลิ่นอับชื้น แสงไฟสลัว ๆ จากโคมไฟระย้าชวนขนลุก พื้นปูด้วยพรมสีแดงสดยาวไปตามทาง สุดทางเดินปีกขวาของคฤหาสน์ปรากฏชั้นที่เต็มไปด้วยหนังสือมากมายหลากหลายหมวดหมู่ มือเรียวใต้ผ้าคลุมค่อยๆเอื้อมไปดันหนังสือเล่มหนึ่ง

 

 

ครืน...

 

 

เสียงกลไกบางอย่างดังขึ้นทำให้ชั้นหนังสือเคลื่อนไปทางด้านข้าง ทางไปสู่ห้องลับใต้ดินปรากฏขึ้นมาให้เห็นเป็นบันไดหินที่เก่าแก่ ระหว่างทางลงนั้นมีแสงสว่างเล็กน้อยจากคบเพลิงที่เผยให้เห็นภาพวาดของหญิงสาวหน้าตาหมดจดสะสวยวัยแรกรุ่นมากมายติดตามผนัง แสงจากคบเพลิงวูบไหวไปตามจังหวะการก้าวเดินจนถึงประตูไม้บานใหญ่ถูกแกะสลักเป็นลวดลายงดงาม

 

.

.

.

.

.

.

.

 

“ค่ำคืนนี้ช่างเหมาะแก่การทำพิธีกรรมการสังเวยเลือดเพื่อท่านราชาแห่งความชั่วร้ายและความตาย เคอร์นูนอส เสียจริง ... พวกเจ้าก็คิดเช่นนั้นใช่หรือไม่สาวกแห่งราชาเอ๋ย!” เสียงอันแหบแห้งและน่าสยดสยองของร่างใต้ผ้าคลุมสีดำขลิบทองทอเป็นลวดลายซับซ้อนเอ่ยขึ้น ก่อนจะมีเหล่าสาวกใต้ผ้าคลุมสีดำสนิทค่อย ๆ ก้าวออกมาจากเงามืด

 

“เครื่องสังเวยครั้งนี้ข้าหวังอย่างยิ่งว่าจะทำให้ท่านราชาเปรมเกษมสุข” หนึ่งในสาวกเอ่ยขึ้นพร้อมกระชากโซ่เส้นหนาด้านปลายของเชือกเส้นนั้นล็อกกับกุญแจมือของเด็กสาวคนหนึ่งไว้

 

“ปล่อยเดี๋ยวนี้! ฉันบอกให้ปล่อย!” เสียงกรีดร้องที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวของเด็กสาวในชุดขุนนางดูสูงศักดิ์สีฟ้าอ่อนเอ่ยขึ้น ดวงตาสีม่วงสวยสั่นระริก น้ำตาอาบแก้มนวลเป็นสาย ผมสีส้มเปล่งประกายถูกบำรุงมาอย่างดีจนเงางามถูกถักเปียเก็บไว้ด้านหลัง

 

“พวกแกกล้าดียังไงมาจับตัวฉัน หากท่านพ่อรู้เรื่องนี้พวกแกต้องไม่ตายดีแน่!” เธอกรีดร้อง

 

“คุณหนูคงไม่รู้ว่า ท่านพ่อของคุณหนูเป็นคนส่งท่านมายังที่แห่งนี้ด้วยตนเอง ... อย่างเต็มใจ” น้ำเสียงของมันเต็มไปด้วยความเยาะเย้ย

 

ไม่จริง! มันไม่ใช่เรื่องจริง!” ร่างกายของเธอราวกับถูกของหนักหลายสิบกิโลทุบเข้าที่หัวอย่างจังจนทรุด ปากพร่ำแต่คำว่าไม่จริง ๆ เหล่าผู้คนใต้ผ้าคลุมจัดการนำร่างที่ไร้ซึ่งเรี่ยวแรงนั้นให้นอนลงกลางวงเวทย์ที่เขียนด้วยเลือด ล็อกข้อมือข้อเท้า กลิ่นอายเวทย์ที่ชั่วร้ายตลบอบอวลไปทั่วห้อง เสียงร่ายคาถานั้นราวกับเสียงปีศาจที่กระซิบออกมาจากขุมนรก

 

เด็กสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดเจียนตาย ร่างกายของเธอถูกฉีกกระชากวิญญาณออกไปเป็นส่วน ๆ เหมือนไฟที่ร้อนแรงแผดเผาไปทั่วร่าง ดวงตาของเธอกลอกไปมาอย่างน่ากลัว พลังเวทย์มหาศาลพวยพุ่งทะลักออกมาจากร่างที่มีลมหายใจรวยริน พลังเวทย์ที่แข็งแกร่งสีดำสนิทก่อตัวเป็นรูปร่างของชายหนุ่มลอยอยู่บนอากาศ เล็บอันแหลมคมสีดำนั้นเกลี่ยไปบนแก้มนวลจนเลือดไหลซิบ ดวงตาสีเลือดเปล่งประกายวาววับในความมืด

 

ท่านราชา!

 

ท่านราชา!”

 

เหล่าสาวกใต้ผ้าคลุมต่างคุกเข่าลงกับพื้น แรงกดดันของเวทย์อันทรงพลังของชายผู้ถูกกล่าวขานว่าเป็นราชานั้นทำให้ทุกคนล้วนหวาดกลัวและหวั่นเกรง ร่างของเด็กสาวผู้เป็นสังเวยนั้นนอนดีดดิ้น หวีดร้องไม่เป็นภาษา ปากเล็กจิ้มลิ้มนั้นเอ่ยแช่งทุกคนที่ทำให้ตนต้องอยู่ในสภาพนี้

 

ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแก! ฉันจะฆ่าแกทุกคน! พวกแกทุกคนต้องตาย! ต้องตาย!”

 

“ช่างโง่เขลายิ่งนัก ... เด็กสาวเอ๋ย ... เจ้าไม่มีพลังไม่มากพอที่จะสังหารพวกมันหรอกหากเจ้าต้องการพลังแล้วล่ะก็ ... ขอแค่ ยอมรับข้า ข้าจะทำให้เจ้าสมปรารถนาเอง” ข้อเสนอแสนง่ายดายที่น่าเย้ายวนของปีศาจจากนรกนั้นทำให้เธอ ผู้อยู่ใกล้ระหว่างความเป็นและความตายตอบตกลงโดยมิลังเล

 

“ฉันตกลง” สิ้นเสียงของเด็กสาว ชายหนุ่มที่เป็นเพียงร่างสีดำแสยะยิ้มขึ้นอย่างน่าขยะแขยง ก่อนจะพุ่งเข้าไปในร่างของเธอ เธอกรีดร้องไปด้วยความทรมานพลังเวทย์ในกายเธอกำลังปั่นป่วนและต่อต้านสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามา สุดท้ายพลังในตัวเธอก็พ่ายแพ้กับพลังที่แข็งแกร่งกว่า

 

ฉับพลันเธอก็หยุดกรีดร้องและแน่นิ่งไปเลือดสีแดงข้นเหนียวไหลออกมาจากดวงตาข้างขวาของเธอไม่หยุด ร่างกายกระตุกเกร็ง ก่อนจะกระชากข้อมือที่ถูกล็อกไว้ออกมาอย่างง่ายดาย ร่างบางยืนโงนเงนก่อนจะค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาอย่างช้า ๆ ดวงตาที่เคยเป็นสีม่วงสวยตอนนี้เหลือเพียงข้างซ้ายข้างเดียว ส่วนอีกข้าง นัยน์ตาสีแดงก่ำราวกับทับทิมเม็ดงามมเรืองรองในความมืด

 

“หึ หึ หึ... ฮ่าฮ่าฮ่า!” เสียงหัวเราะอันบ้าคลั่งนั้นชวนขนลุก มันเป็นเสียงที่ทุ้มต่ำและเล็กแหลมในคราเดียวกัน

 

“นี้คงถึงเวลาแล้ว สาวกแห่งข้าเอ๋ย! ขอบใจพวกเจ้ามากที่คอยหาเครื่องสังเวยให้แก่ข้า ตอนนี้พลังของข้านั้นแกร่งกว่าแต่ก่อนมากนัก” เคอร์นูนอสในร่างของเด็กสาวผู้โชคร้ายพูดขึ้น

 

“ลำบากเจ้าแล้ว มัวเรลล์”

 

“ไม่แม้แต่น้อยนายแห่งข้า ข้าพร้อมเป็นพลังให้แก่ท่าน” มัวเรลล์หรือผู้อยู่ใต้ผ้าคลุมสีดำขลิบทองนั้นเอ่ยขึ้น

 

“เช่นนั้นก็ตายเสีย!” วงเวทย์สีแดงเข้มถูกร่ายขึ้นอย่างรวดเร็วใต้ร่างของมัวเรลล์ที่คุกเข่าอยู่

 

 

อ้ากกกกกกกก!!!

 

 

มัวเรลล์กรีดร้องขึ้นก่อนร่างของมันแตกสลายกลายเป็นไอเวทย์สีฟ้าสวย สาวกทั้งหลายถูกความหวาดกลัวเกาะกุมจิตใจ พวกมันต่างวิ่งหนีตายกันอย่างน่าสมเพช ร่างกายของพวกมันล้วนระเบิดกลายเป็นเพียงไอเวทย์เหมือนกับมัวเรลล์ ไอเวทย์มากมายหลายสีถูกเคอร์นูนอสกลืนกินไปจนหมดสิ้น

 

“จากนี้เจ้าจะทำอย่างไรต่อไป ภาชนะแห่งข้า” แท้จริงแล้วการสังเวยเลือดที่เหล่าสาวกทำขึ้นนั้นคือการหาร่างภาชนะให้แก่เคอร์นูนอส หากร่างภาชนะนั้นรับไม่ไหวก็จะเป็นเพียงเครื่องสังเวยที่ทำให้มันแกร่งขึ้น ร่างภาชนะที่ผ่าน ๆ มานั้นล้วนอ่อนแอและมีพลังเวทย์ที่ไม่ตรงตามความต้องการของมัน มันจึงได้ทำการกลืนกินวิญญาณของหญิงสาวที่น่าสงสารเหล่านั้นเพื่อเพิ่มพลังให้แก่ตน

 

“ฉันจะไปฆ่าพวกมันให้หมด แม้กระทั่งท่านพ่อของฉันเอง จากนี้จะไม่มีอีกแล้วลูกสาวผู้น่ารักและเพรียบพร้อม มีเพียงแต่ผู้ที่รวมเป็นหนึ่งกับปีศาจอย่างฉันที่ชื่อว่า เฟรย่า แอล เคอร์นูนอส

 

 

 

 

 

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #4 JNM84. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2563 / 19:02
    ใช้คำสวยมาก ต่อนะคะ 💗
    #4
    0
  2. #3 Kilua (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 20:31

    สนุกมากเลยค่ะ

    มาอัพต่อนะคะ

    #3
    1
    • #3-1 RIJIYU(จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2563 / 18:45
      ขอบคุณมากๆค่ะ รอก่อนนะคะไรท์กำลังเเต่งต่ออยู่น้าา
      #3-1
  3. #2 เดรูด (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:47

    แต่งกำลังดี อยากรู้ว่าจะเข้ากิลดูอะไร
    รอตอนต่อไปจ้า
    #2
    1
    • #2-1 RIJIYU(จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2563 / 18:46
      รออ่านได้เลยค่ะ
      #2-1
  4. #1 เดรูด (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 03:45
    แต่งดีและก็สนุกมากเลยคะไรท์
    #1
    1
    • #1-1 RIJIYU(จากตอนที่ 1)
      5 พฤษภาคม 2563 / 18:45
      ขอบคุณมากๆค่ะ^ ^
      #1-1