[BL แปล] 再打我辅助试试? How Dare You Attack My Support?

ตอนที่ 9 : Chapter 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    8 ก.ค. 62

ตอนที่ 9

 

            เฉียวเยี่ยนโจวและพันธมิตรป่าบังเอิญมีสกอร์ 11/1/11 และ 1/11/1 ในตอนจบของเกมเฉียวเยี่ยนโจวสมควรได้ MVP (ผู้เล่นที่มีค่ามากที่สุด)ในแมตช์นี้

 

            แน่นอนว่านี่เป็นการได้รับ MVP ครั้งแรกตั้งแต่ที่เขาเริ่มสตรีมในช่วงบ่าย เขามองไปที่หน้าต่างแชทและพบว่าผู้ชมเริ่มที่จะด่าเขาน้อยลงแล้ว แต่ชัยชนะที่เขาได้มานั้นกลับเป็นเรื่องยากที่ต้องนำมาเผชิญหน้ากับผู้ที่บอกว่าเขานั้นเป็นไก่อ่อน

 

            หลังจากที่เกมจบ สงครามระหว่างคนสองคนนี้ก็ยังดำเนินต่อไป...

 

            ฮวาซื่อกงจื่อ :  มา 1ต่อกัน

 

            ฮวาซื่อกงจื่อ : เดี๋ยวพ่อจะสอนให้สักอย่างสองอย่างนะ

 

                เฉียวเยี่ยนโจวหัวเราะท้องแข็งอยู่หน้า คอมพิวเตอร์ เขากินบะหมี่เข้าไปเต็มปากและยังสำลักตอนที่กำลังดื่มซุป

 

            ไม่ต้องพูดอะไรอีก เขานั่งตัวตรงและไม่รอช้าที่จะกดเข้าไปในหน้าเกมที่ฝ่ายตรงข้ามสร้างขึ้น เฉียวเยี่ยนโจวเลือกเร็คไซ(Rel’Sai) อย่างไม่ลังเล

 

            นี่เป็นที่รู้กันว่าเป็น ความพิเศษของไซเลอร์

 

            โดยปกติเมื่อไซเลอร์แพ้ให้กับมิดเลนในแมทช์แรก ในเกมถัดไปเขาจะไม่บังเลที่จะเลือกแชมป์เปี้ยนที่ฝ่ายตรงข้ามเลือกเล่นก่อนหน้านี้… และเริ่มตีเขาให้อึราด

 

            นี่เป็นวิธีที่ “โรงเรียนไซเลอร์” สอนให้ฝ่ายตรงข้ามรู้วิธีที่จะบดขยี้ศัตรูที่มีประสิทธิภาพด้วยแชมป์เปี้ยนตัวนั้นเป็นอย่างไร

 

            เมื่อไหร่ก็ตามที่วิธีนี้ถูกนำมาใช้ “พระแม่เทเรซ่า” กลุ่มแฟนคลับจะด่าไซเลอร์ว่าเขาหลงตัวเองมากเกินไปและไม่ให้เกียรติฝ่ายตรงข้ามหลังจากจบเกมและเรียกร้องให้ขอโทษ

 

            ฮ่าโคตรตลกเลย ไซเลอร์มีความสารถมากพอที่จะหลงตัวเอง ทำไมเขาต้องขอโทษด้วยล่ะ?

 

            ผ่านไปไม่นานฮวาซื่อกงจื่อก็เลือกแชมป์เปี้ยนเสร็จ แต่เฉียวเยี่ยนโจวก็ต้องตะลึงเมื่อเขาเห็นหน้าจอที่กำลังโหลด

 

            ฮวาซื่อกงจื่อเลือก ลิซซานดร้า (Lissandra) แม่มดน้ำแข็ง

 

            เจ้าบ้านั่นกล้าจริงที่เลือกแชมป์เปี้ยนสายเมจทั้งๆที่ตัวเองก็พลาดบ่อยเฉียวเยี่ยนโจวคิดพลางส่ายหัวไปมาและรู้สึกเสียใจให้กับเจ้านั่น

 

            เฮ้อ.. เย่อหยิ่งและโง่เง่าจริงๆ

 

            เมื่อเกมเริ่มต้นขึ้น เฉียวเยี่ยนโจวซื้อดาบของโดรัน (Doran’s Blade) และคว้าโพชั่นก่อนที่จะมุ่งหน้าไปยังมิดเลน โดยปกติแล้วเขาควรจะนำโล่ของโดรัน (Doran’s Shield) มาแทนเพื่อความปลอดภัย แต่เจอกับศัตรูแบบนี้ เฉียวเยี่ยนโจวคิดว่าเขาไม่จำเป็นต้องมีมัน

 

            ถึงแม้ว่าเฉียวเยี่ยนโจวจะไม่เคยต่อต้านเลนเขา แค่คาดว่าเขาจะใช้วิธีการเล่นแบบขี้ขลาดซึ่งจะทำให้กลายเป็นเรื่องน่าขำไป

 

            หลังจากคิลมินเนี่ยนไปสองตัวเฉียวเยี่ยนโจวก็เห็นหน้าต่างสนทนา

           

            [เป้ยโจ่วโทวตี้น่าเซียหล่านกำลังรับชม]

 

            เป้ยโจ่วโทวตี้น่าเซียหล่าน  : Custom เกม(Custom game เป็นระบบการสร้างห้องเองไว้เล่นกับเพื่อน)

 

            ฟ่านฟ่านจือโจว : ช่ายย กำลังสอนเด็กให้รู้จักเคารพป๊ะป๋า

 

            เป้ยโจ่วโทวตี้น่าเซียหล่าน ว้าว

 

           พอเห็นต้าเสินออนไลน์อีกครั้งและพูดคุยกับเขาถึงแม้ว่าจะไม่มากก็เถอะทำให้เฉียวเยี่ยนโจวรู้สึกโล่งใจ

           

            โดยปกติแล้วมันเป็นเรื่องที่ยากมากที่ตัวละครของเฉียวเยี่ยนโจวอย่างเร็คไซจะชนะลิซซานดร้าในเกมแรก เร็คไซนั้นเป็นตัวโจมตีระยะสั้น แจกดาเมจได้น้อยกว่า และเสี่ยงที่จะเสียเลือดเมื่อโดนคอมโบโจมตีมินเนี่ยนของลิซซานดร้า

 

            แต่ดูเหมือนว่าฝ่ายตรงข้ามจะไม่ตระหนักถึงเรื่องนี้และใช้ประโยชน์จากมัน เขาเริ่มฟาร์มอย่างระมัดระวังใต้ป้อม

 

            เขาพลาดมินเนี่ยน

 

            เฉียวเยี่ยนโจวรู้สึกว่า 1ต่อค่อนข้างที่จะไร้ควมหมายและยังคงอยู่ข้างๆคลื่นมินเนี่ยน

 

            เร็คไซมีท่าทางตลกหลังจากที่เขากด Ctrl+1 วอยด์เบอโรเวอร์ (Void Burrower**) ตัวนี้กระทืบเท้าทำให้เกิดเสียง “บู้ม”

 

            เฉียวเยี่ยนโจวเริ่มออกคำสั่งด้วยการกด Ctrl+1 เมื่อไหร่ก็ตาม ฮวาซื่อกงจื่อก็จะพลาดมินเนี่ยนหนึ่งครั้ง จากนั้นหน้าจอเกมก็เป็นแบบนี้

 

            -เมื่อเขาพลาดมินเนี่ยนหนึ่งครั้ง

            “บู้ม!

 

            -เมื่อเขาพลาดมินเนี่ยนครั้งที่สอง

            “บู้มบู้ม!

 

            -เมื่อเขาพลาดมินเนี่ยนครั้งที่สาม

            “บู้มบู้มบู้ม!

 

            เฉียวเยี่ยนโจวหัวเราะจนท้องแข็งอีกครั้ง เขารู้สึกได้เลยว่าเส้นบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่กินไปจากทะลักออกมาทางจมูก

 

            แต่ถึงแม้สถานการณ์เช่นนี้ เฉียวเยี่ยนโจวก็ยังชนะฝ่ายตรงข้ามมากว่า 20 CS

 

            ในที่สุดฝ่ายตรงก็ข้ามก็ตระหนักได้ว่าตัวเองนั้นถูกทำให้ขายขี้หน้าจึงใช้สกิลสุสานน้ำแข็ง (Frozen Tomb) เพื่อที่จะตรึงเร็คไซไว้ น้ำแข็งตรึงเท้าของเร็คไซไว้ก่อนที่ลิซซานดร้าจะเขวี้ยงหอกน้ำแข็งใส่

 

            “เวรเอ๊ย!” เฉียวเยี่ยนโจวเกือบที่จะนอนลงและทำตัวสบายๆ เขาไม่คิดว่าศัตรูจะโจมตีเป็นวงกว้างแบบนี้

 

            เขารอให้น้ำแข็งหมดเวลาและปล่อยระเบิดเพื่อโจมตีลิซซานดร้าก่อนที่จะเกิดเธอแรงๆ ลิซซานดร้าโดนโจมตีจนถอยหลังไปและหลบไปหลังฝูงมินเนี่ยน

 

            เร็คไซมุดไปใต้พื้นและถอยไปยังป้อมก่อนจะเรียกกลับฐาน

 

            “เกือบไปแล้วไหมล่ะ” เฉียวเยี่ยนโจวพึมพำ เขาสังเกตเห็นทองที่ได้รับเพิ่ม

 

            การฟาร์มของเขาทั้งหมดตอนนี้มากพอที่จะให้เขาซื้อไอเทมเล็กๆได้ แต่เฉียวเยี่ยนโจวกำลังลังเลระหว่างไอเทมป้องกันเพื่อไประรานฝ่ายตรงข้ามอีกหรือไอเทมโจมตีเพื่อจะจบเกม

 

            ในท้านที่สุดเฉียวเยี่ยนโจวตัดสินใจเลือกไอเทมโจมตี

 

            เขาออกจากฐานแล้วมุ่งหน้าไปยังมิดเลนด้วยการดำดินและสร้างหลุแมแต่เขาก็ไม่เห็นฮวาซื่อกงจื่อเลย

 

            “ตอนนี้ไอเด็กเวรนั่นจะทำอะไรล่ะ...”

 

            หลังจากนั้น20วินาที ฝ่ายตรงข้ามก็โผล่ออกมาและเฉียวเยี่ยนโจวก็ไม่สามารถกลั้นขำได้อีกต่อไปเมื่อเห็นเขา

 

            ศัตรูกำลังถือบลูบัฟไว้ทั้งที่ตัวเองมีเลือดแค่ครึ่งเดียว และตัวเขาเปล่งแสงสีเขียวที่ปกคลุมด้วยโพชั่น

 

            ไม่ต้องบอกก็รู้ ว่าเจ้าคนอวดดีนี่ไปเอาบลูบัฟคนเดียวจนเกือบจะตาย

 

            เฉียวเยี่ยนโจวทุบโต๊ะแล้วหัวเราะ บ้าอะไรวะเนี่ยนี่ฉันเล่นเกมกับลิงอยู่รึเปล่า?!

 

            เขาทนเล่นกับคนโง่นี่ไม่ไหวแล้ว เฉียวเยี่ยนโจวไม่ให้โอกาสลิซซานดร้าสำหรับคิลหรือพลาดมินเนี่ยนอีก เขาพุ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วและกัดศัตรู จนเลือดลดไปมากกว่าครึ่งก่อนที่โพชั่นจะเติมเลือดทัน

 

            ลิซซานดร้าต้องการที่จะใช้สกิลอีและกรงเล็บเร็คไซ แต่เธอจัดการสไลด์ตัวไปด้านข้างและหลบสกิลได้สำเร็จ

 

            เร็คไซติดตามต่อด้วยสกิลอาร์และทำให้เธอตกเป็นเป้าหมายและมอบชุดการโจมตีใส่ซึ่งทำให้เธอหลบหนีไม่พ้น ตอนนี้เฉียวเยี่ยนโจวใช้เพียงออกจากการโจมตีแบบออโต้เพื่อฆ่าฝ่ายตรงข้าม แต่เขาสร้างหมุมและถอยกลับไปยังป้อม

 

            เร็คไซกระทืบเท้าไปที่ป้อม

 

            “บู้ม!

 

            เฟิร์สบลัด!

 

            หลังจากนั้นเฉียวเยี่ยนโจวก็ใช้อิกไนท์สเปล (Ignite spell สร้างความเสียหายให้กับแชมป์เปี้ยน1คนตามจริง) ใส่ลิซซานดร้าเพียง 0.1 วินาทีก่อนที่ป้อมของเขาจะทลาย เขามาถึงป้อมได้ทันเวลาสำหรับใช้สเปลเพื่อทำให้เลือดของลิซซานดร้าลด

 

            บลูบัฟที่ลิซซานดร้าใช้ความพยายามเพื่อที่จะได้มานั้นตกอยู่ในมือเร็คไซแล้ว

 

            [ทั้งหมดฟ่านฟ่านจือโจว(เร็คไซ): ขอบคุณสำหรับบลูบัฟ!

 

            ฮวาซื่อกงจื่อ(ลิซซานดร้า) ออกจากเกม

 

            “จิ๊” เฉียวเยี่ยนโจวมองฝ่ายตรงข้ามที่หนีหางจุกตูดและพูดขึ้นมา “ทำไมเอาไอ้นี่มาด้วยตัวเอง?!

 

 

            EG Esports Club

           

            กู้จื่อซิงมองไปยังจอคอมพิวเตอร์ดูเร็คไซทำให้ลิซซานดร้าเป็นตัวตลกแล้วหัวเราะเบาๆ

 

            “แมทช์ของใครนายดูซีเรียสนะ” ฉีเฉินเดินเขามาและต้องแปลกใจเมื่อเห็นกู้จื่อซิงตั้งใจดูที่จอคอมพิวเตอร์

 

            “ไม่มีใคร” กู้จื่อซิงหันไปมองฉีเฉิน “ลุกนั่งเสร็จแล้วหรอ?

 

            “อ่า” ฉีเฉินดื่มน้ำอย่างกระหาย “ฉันพึ่งทำเสร็จแค่ครีปตัวเดียว”

 

            “ร้อยนึง?

 

            “แค่ขาของมัน”

 

            “50?

 

            “แค่ขนขา!

 

            “ว้าว”

 

            กู้จื่อซิงหัวเราะเยาะ

 

            “ทำไมฉันถึงเป็นคนเดียวที่ต้องลุกนั่งด้วย ในเมื่อทุกคนก็มีข้อผิดพลาดเหมือนกัน” ฉีเฉินทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาในห้องของกู้จื่อซิง

 

            “เพราะนายเป็นดวงใจน้อยๆของเราไงที่รัก!

 

            “ไม่ต้องมามุก!” ฉีเฉินเอ่ยแล้วกรอกตาไปมา “โค้ชเฉินยกโทษให้นายเพราะมีเรื่องจะขอจากนาย ฉะนั้น...”

 

            กู้จื่อซิงไม่ตอบ

 

            “ดั้งนั้น... นายจะตอบเขาไหม?” เห็นกู้จื่อซิงหลีกเลี่ยงหัวข้อนี้ ฉีเฉินเลยถามเขาตรงๆ

 

            กู้จื่อซิงขมวดคิ้วแล้วพูด “นายมันน่ารำคาญ”

 

            “โอเค โอเค โอเค ไม่ถามแล้วๆ” ฉีเฉินสังเกตเห็นไอดีที่คุ้นเคยบนจอของกู้จื่อซิง เขายื่นหน้าเข้าไปใกล้อีก

 

            “ฟ่านฟ่านจือโจว...” ฉีเฉินใช่เวลาคิดนิดหน่อบและก็คิดออก “โอ้มายลอร์ดนายชอบหมอนี่หรอ?

 

            “ดูที่การคาดการ์ตำแหน่งและการเคลื่อไหวของเขา” กู้จื่อซิงชี้ไปที่จอและอธิบาย “ฉันเล่นกับเขาอีกเกมหลังจากนายออกไปแล้ว และเซนส์การเล่นเกมของเขาไม่แย่เลย”

 

            “นายชอบเขา?

 

            “ไม่จริง”

 

            “อย่ามาปากแข็ง” ฉีเฉินหัวเราะเบาๆ “อยากให้บอกเฮชอาร์ให้ตามหาเขาไหม?

 

            “อาจจะเป็นครั้งหน้า”

 

            “โฮ่ ไม่เอาน่า นายเขินรึไง..” ฉีเฉินไม่สามาถยอมให้กู้จื่อซิงเป็นตัวสำรองและซ่อนทุกอย่างไว้ในเวลานี้

 

            แต่ก่อนที่ฉีเฉินจะเริ่มอีกครั้งใครบางคนก็เคาะประตู

 

            เหยาเล่อก็ปรากฎตัวขึ้น

 

            ฉีเฉินค่อนข้างเซอร์ไพร์ส เขามองเหยาเล่อและกู้จื่อซิงก่อนจะลุกขึ้น

 

            “ฉันไปก่อนนะ พวกนายก็คุยกันไปละกัน” ฉีเฉินออกไปปล่อยให้กู้จื่อซิงและเหยาเล่ออยู่ด้วยกันลำพัง

 

            กู้จื่อซิงยังคงเงียบ เขาลุกขึ้นยืนและเอาขวดน้ำออกมาจากตู้วางไว้หน้าเหยาเล่อก่อนที่จะนั่งที่เก้าอี้คอมพิวเตอร์

 

            “ว่าไง?

 

            “โค้ชบอกฉันเกี่ยวกับมัน..”

 

            “โอ้” กู้จื่อซิงจุดบุหรี่

 

            เหยาเล่อถอนหายใจและพูดว่า “จื่อซิง ฉันรู้ว่านายไม่ชอบฉัน แต่ข้อตกลงนี้ทำขึ้นโดยพวกระดับสูง ถึงแม้นายจะเป็นเหมือนพระเจ้าในเกมแต่นายไม่ทำตามคำสั่งไม่ได้”

 

            กู้จื่อซิงเงยหน้าขึ้น ในพริบตาที่ดวงตาของเหยาเล่อประสานกับแพขนตายาวและดวงตาใสซื่อเหมือนลูกหมาของกู้จื่อซิง เหยาเล่อหลบตาไปอย่างรวดเร็ว แต่การหลบตาอย่างไม่เป็นธรรมชาตินั้นทำให้บรรยากาศน่ากระอักกระอ่วนขึ้น

 

            “ความบาดหมางส่วนตัวระหว่างพวกเรากับการอยู่รอดของทีม นายทบทวนให้ดี” เหยาเล่อลุกขึ้นและออกไปเมื่อจบธุระ

 

            ก่อนจะมาที่ห้อง เหยาเล่อทบทวนเป็นร้อยครั้งและเพื่อที่จะบอกกู้จื่อซิง แต่เขากล้ำกลืนทุกสิ่งไปในตอนที่พบกู้จื่อซิง เขามีความรู้สึกที่แรงกล้าว่าเขาจะกินสิ่งมีชีวิตอื่นถ้าไม่ยอมออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้

 

            อาจจะเพราะว่ามีแค่เหยาเล่อเท่านั้นที่รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้ใสซื่อบริสุทธิ์อย่างที่เขาดูเหมือนจะเป็น

 

            ในตอนที่เหยาเล่อออกจากห้อง เขาได้ยินน้ำเสียงเย็นชาของกู้จื่อซิง

 

            “ฉันไม่รังเกียจที่จะต้องเป็นแครี่”

 

            เหยาเล่อหมุนตัวกลับมาเขาเซอร์ไพร์สกับสิ่งที่ได้ยิน เขามองกู้จื่อซิงที่กำลังมองมาที่เขาพร้อมรอยยิ้มเยาะบนใบหน้าในขณะที่เอนตัวไปกับเก้าอี้

 

            “แต่ฉันต้องการให้ซัพพอร์ตของฉันคุกเข่าลงและเลียเท้าของฉันซะ”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

139 ความคิดเห็น

  1. #126 Tinorfide (@Tinorfide) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2562 / 15:02

    ใจร้ายยยยยยยยย นางต้องโกรธอะไรมากแน่ๆ

    #126
    0
  2. #124 Verdaly (@malee-shenamathe) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 กันยายน 2562 / 13:11
    โอโหพี่ มายลอร์ดสุดๆ แต่น้องซับฉัน ดูท่านจะพร้อมกระโยนไปเลียขาพี่นะ แค่พี่กระดิกนิ้วก็พอ
    #124
    0
  3. #108 pronatchaleerach (@pronatchaleerach) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2562 / 20:55
    โอะ โหะ
    #108
    0
  4. #81 -เกม- (@-gem-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2562 / 11:22
    ... พรี่คะ
    #81
    0
  5. #37 trp1021 (@trp1021) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2562 / 22:01
    ดาร์คสุด
    #37
    0
  6. #23 - Nusjung - (@tabtimnak) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 15:33
    อื้อหือออ ลุนแลงงงง
    #23
    0