คัดลอกลิงก์เเล้ว

[SF::kuroko no basket]CAFE (Nijimura x Haizaki)

โดย Punky_love

"พี่น้องคู่นี่นี้...สายบราค่อนกันสินะ"นิจิมูระ "ไอ้เด็กเวรนิจิมูระ! ห้ามมายุ่งกับน้องชั้นนะเว้ย!"ไฮซากิ โชจิ "พี่โชจิ! ไอ้พี่บ้าปล่อยผมนะเห้ยอึดอัด! เอาคางที่เกยไหล่ผมอยู่ออกไป๊!!!"ไฮซากิ โชโงะ

ยอดวิวรวม

1,544

ยอดวิวเดือนนี้

4

ยอดวิวรวม


1,544

ความคิดเห็น


6

คนติดตาม


30
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  2 ต.ค. 58 / 13:03 น.
นิยาย [SF::kuroko no basket]CAFE (Nijimura x Haizaki) [SF::kuroko no basket]CAFE (Nijimura x Haizaki) | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้
อันนี้เราเคยแต่งลงเพจแล้วล่ะค่ะ>[]< แต่งนานแล้วล่ะ เพิ่งเอามาลงเด็กดีแหะๆ เหนฟิคคู่นี้ไม่ค่อยมี เลยแต่งสนองนี้ดตัวเองสักหน่อย ใครที่ชื่นชอบรุ้งเทาก็ลองมาอ่านดูได้นะคะ คาแรคเตอร์ตัวละครมันไม่ตรงกับในเนื้อเรื่องก็...ขอิภัยไว้ ณ ที่นี่ด้วยเน้ออ

เนื้อเรื่อง อัปเดต 2 ต.ค. 58 / 13:03


   พรุ่งนี้ที่โรงเรียนเทย์โคมีกิจกรรมสำหรับห้องที่จะจัดเป็นซุ้มหรือร้านคาเฟ่อะไรต่างๆ มีเด็กหนุ่มคนนึงที่ดูเหมือนจะไม่สนใจอะไรกับกิจกรรมของห้องเท่าไหร่ ที่จริงอยากโดดเรียนเสียด้วยซ้ำหากแต่ไม่ติดว่ามีสารวัตรนักเรียนเต็มโรงเรียนเลยนะสิ ไฮซากินั่งเหม่อมองไปยังหน้าต่างอย่างเซ็งๆ จนกระทั่งมีผู้หญิงคนนึงที่เป็นหัวหน้าห้องวางชุดอะไรสักอย่างไว้บนโต๊ะของเขา ไฮซากิเงยหน้านิดก่อนจะร้องถาม
   "เฮ้ย นี่อะไรเนี่ย เอามาให้ชั้นทำไม!!?!"ไฮซากิหยิบขึ้นมาก่อนจะรู้ว่ามันคือชุดเมดสำหรับต้อนรับ...จะบ้าเรอะ!! เขาไม่ใส่มันแน่ๆ!
   "ไฮซากิคุงต้องใส่ไว้ต้อนรับ ห้องเราจะจัดเป็นร้านคาเฟ่ขนมหวาน"
"ไม่ว่อย ทำไมชั้นต้องใส่ด้วยเล่า"ไฮซากิโวยวายเล็กน้อย
   "เพราะถ้าไม่ทำ ชั้นจะเอาเรื่องที่นายโดดเรียนไปบอกสารวัตรนักเรียน และพี่ชายของนายว่านายโดดเรียนกี่ครั้ง..."เธอพูดด้วยน้ำเสียงเหี้ยม เรื่องที่โดดเรียนจะไปบอกสารวัตรนักเรียนพอว่า แต่จะไปบอกเจ้าพี่บ้านั่น ขืนรู้เข้าโดนเละแน่ ไฮซากิจึงต้องตอบรับคำอย่างช่วยไม่ได้
   "เออๆ ก็ได้ๆ ชิ! แค่นี้ใช่มั้ย ชั้นกลับก่อนล่ะ"ไฮซากิขว้าถุงชุดเมดแล้วเดินออกจากห้องไปอย่างหัวเสีย โดดๆไปเถอะ ยังไงนี้ก็จะเลิกแล้วนี่
  บ้านสองพี่น้องไฮซากิ
"กลับมาแล้วคร้าบ..."ไฮซากิเดินเปิดประตูบ้านเข้ามาพร้อมกับหิ้วชุดเข้ามา โชจิเห็นน้องชายเดินหิ้วถุงอะไรมาพะรุงพะรังจึงเอ่ยทัก
   "โชโงะ นั่นอะไรน่ะ"
"ถุงเสื้อผ้าอ่ะ พี่จะใส่หรอ"ไฮซากิยิ้มนิดๆ เพราะถ้าตอบรับปุ้บเขาก็จะยกให้พี่ชายเอาไปใส่แทนเขาในวันพรุ่งนี้เลยล่ะ
  "หืม..ใครจะใส่ล่ะฟ่ะไอ้น้องบ้า"โชจิมือไวไปหยิบมาเปิดดูสะก่อน
"แค่นี้ต้องว่ากันด้วยรึไง ไอ้พี่บ้า!"ไฮซากิพองแก้มเล็กๆ มุมน่ารักๆแบบนี้มีแค่เขาผู้เป็นพี่ชายคนเดียวเท่านั้น..ที่ได้เห็น
   "ฮะๆ โทษทีๆ แต่ชั้นนึกภาพตอนแกใส่ชุดนี่ไม่ออกเลยว่ะ ที่แน่ๆคงต้องออกมาน่ารักแหงๆ"โชจิก้มหน้าไปใกล้ผู้เป็นน้องชายจนจมูกแตะกัน
แกร๊ก...
   "โฮ่ยๆ ไม่นึกเลยนะว่าบ้านนี้เขาจะเป็นสายบราค่อนกันนะเนี่ย"นิจิมูระเดิินเปิดประตูเข้ามาโดยไม่เคาะเลยสักนิด
   "ไอ้เด็กเวรนิจิมูระ ไร้มารยาทจริงๆเข้ามาบ้านคนอื่นโดยไม่เคาะประตูแล้วยังมาพูดจาวอนโดนกระทื้บอีก"โชจิพูอย่างหัวเสีย ถึงเจ้าน้องชายของเขาจะดื้อๆมึนๆและดูเป็นนักเลง แต่มันก็มุมน่ารักบ้างนั่นแหละน่า
   "อ่าว...โชจิซังถ้าผมเคาะประตูก็ไม่เห็นอะไรดีๆสิครับ"นิจิมูระยิ้มกวนๆ
"เอ่อ...นิจิมูระซัง มาทำไมเนี่ย"ไฮซากิผู้น้องเริ่มตั้งตัวได้
'ไม่มีไร แค่..แวะมาเยี่ยมและแม่ให้เอาขนมที่ทำมาให้ตามประสาเพื่อนบ้าน..ไปล่ะ~"นิจิมูระวางคุกกี้ไว้บนโต้ะรับแขกก่อนจะเดินออกไป
   "อะไรของมันเนี่ย โว้ะ!"โชจิคว้าแขนผู้เป็นน้องให้มานั่งข้างๆ
"ไม่รู้ แต่...ไอ้พี่บ้า เอาคางออกไป๊!!"ไฮซากิดันหัวผู้เป็นพี่ที่เอาคางเกยไหล่อยู่(นี่มันฟิครุ้งเทาหรือโชจิxโชโงะกลายเป็นบราค่อนสะงั้นล่ะเนี่ย)
   "ว่อยย ชั้นเป็นพี่แกนะเว้ย โชโงะแกมาตวาดใส่ชั้นแบบนี้ได้ไงห่ะ!?!"
"เป็นพี่ก็ทำตัวให้สมกับที่เป็นพี่หน่อยสิว่ะ"แล้วเสียงทะเลาะโวกเวกโวยวายของสองพี่น้องก็เริ่มต้นขึ้นเหมือนทุกวัน
   วันรุ่งขึ้นที่โรงเรียนเทย์โค
ไฮซากิโดนสารวัตรนักเรียนจำเอาไว้ ข้อหาที่จะโดดกิจกรรมของโรงเรียน ลองมาแต่งชุดเมดแล้วมายืนต้อนรับคนหน้าห้องดูไหมเล่า!เป็นใคร ใครก็ต้องหนีอยู่แล้วสิ!
   "ไฮซากิ นี่แกก่อเรื่องอะไรอีกแล้วล่ะเนี่ยห่ะ?"นิจิมูระที่จัดซุ้มงานอยู่ตรงนู้น...ไหงเดินโผล่มานี่ล่ะเนี่ย นิจิมูระส่งสายตาไปทางพวกสารวัตรนักเรียนเป็นเชิงว่าไปได้ เขาจะจัดการเอง
    "ชิ! แค่จะหนีกิจกรรมห้องแค่นั้นเอง น่าเบื่อจะตาย"ไฮซากิบ่นอุบอิบ
โป้กกก!
   "โอยย นิจิมูระซัง มันเจ็บนะ!!"ไฮซากิโวยวายพลางลูบหัวตัวเองป้อยๆ เขกมาได้...
   "แกจะหนีไม่ได้หรอกนะ"นิจิมูระลากไฮซากิไปส่งที่ห้องเรียน แล้วยืนคุมสักพักเพื่อกันอีกคนจะโดดกิจกรรมอีก แล้วค่อยกลับไปซุ้มตัวเอง
   "ไฮซากิคุง..ชุดล่ะจ๊ะ"เธอยิ้มเย็นๆ กะแล้วว่ายังไงก็หนีไม่พ้น ดีจริงๆที่ไอ้พี่บ้านั่นมาไม่ได้ ไม่งั้นต้องมาดูเขาใส่ชุดเมดแหงแซะ
  ไฮซากิเดินออกมาอย่างประหม่า ทำไมเขาต้องมาใส่ชุดเมดสีดำขาว กระโปรงลูกไม้ฟูฟ่องแบบนี้ล่ะเนี่ย แต่ไม่น่าเชื่อจากผู้ชายที่ดูเป็นนักเลงๆแต่งออกมาแบบนี้แล้วจะน่ารัก ทุกอย่างโอเคและดีเกินคาดยกเว้นอยู่อย่างเดียวก็คือ...
การบริการของเขา
   "ว่อยย จะสั่งอะไรก็รีบๆสั่งดิ่ว่ะ!มืออ่ะ อยู่นิ่งๆเป็นมั้ยเป็นอะไรกับขาชั้นนักหนา โว้ะ!!"ไฮซากิโวยวายยกใหญ่ ที่ผู้ชายคนนึงจะสั่งอะไรก็ไม่สั่งสักทีแถมเอามือมาจับต้นขาเขาอีก
   "ไฮซากิคุง~! ใจเย็นๆสิจ๊ะ ถ้ารายได้มันน้อยกว่ากำหนดล่ะก็..นายได้โดนพี่นายกระทื้บแน่ๆ"ยัยหัวหน้าห้องแตะที่ไหล่ของไฮซากิเบาๆพร้อมกับยิ้มเย็น เพื่อไม่ให้โดนโชจิกระทื้บ เขาจึงจำเป็นต้องจำยอมTAT
   นิจิมูระที่จัดการซุ้มของตัวเองเสร็จเรียบร้อยแล้วจึงเดินไปที่ห้องเรียนของไฮซากิว่าเจ้านั่นมันโดดกิจกรรมของห้องหรือเปล่า แต่เมื่อเขาไปถึงก็ต้องตะลึงนิดหน่อยเพราะเจอร่างที่ดูคุ้นตากำลังยืนรับออเดอร์ด้วยสีหน้าหงุดหงิดเล็กน้อยที่พยายามจะซ่อนแต่ก็ซ่อนไม่มิด ตอนแรกเขาก็ยังไม่แน่ใจว่านั้นคือไฮซากิ แต่พอมาประจัญหน้ากันแบบนี้ก็มั่นใจเลย
   "รับอะ..เห้ย!นะ..นิจิมูระซัง!?!"ไฮซากิตกใจจนทำสมุดปากกาที่เอาไว้รับออเดอร์หล่นลงพื้น แล้วโวยวายเสียงดังยกใหญ่จนหัวหน้าห้องเดินมาอีกครั้ง
   "ไฮซากิคุง อะไรอีกล่ะเนี่ย!"เธอกอดอกและบ่นอุบอิบใส่อีกคนจนนิจิมูระขัดขึ้นมา
   "นี่..คือชั้นของยืมตัวหมอนี่ได้ไหม แปปนึง"นิจิมูระส่งรอยยิ้มพราวเสน่ห์(?)ให้หัวหน้าห้องแล้วลากตัวไฮซากิออกไปทันที
   "โอย...นิจิมูระซัง!! ปล่อยผมสิว่ะ!"ไฮซากิโวยวายยกใหญ่ ขัดขืนยังไงก็ไม่ได้ผล สุดท้ายก็โดนผู้เป็นรุ่นพี่ลากมาที่หลังโรงเรียน
   "...อ..ไอ้นิจิบากะเฮงซวย!! ลากผมมาทำไมเนี่ย!"นิจิมูระจิปากเล็กน้อยก่อนจะเขกหัวไฮซากิแรงๆ
   "มารยาทอะ มีมั้ยฮะ? ชั้นรุ่นพี่แกนะว่อย"ว่าแล้วก็เขกซ้ำสองลงที่เดิม
"โอ้ย...ทีเมื่อวานเล่า นิจิมูระซังยังเปิดประตูพร่วดเข้ามาบ้านผมได้เลยนี่!"คนผมเทาเถียงกลับพลางลูบหัวตัวเองป้อยๆ
   "ไอ้เด็กบ้านี่...แกยอกย้อนหรอห่ะ"นิจิมูระทำท่าจะชกอีกคนแต่ก็ทำไม่ลง ทำไมน่ะหรอ? เพราะสภาพหมอนั่นตอนนี้มันน่ารักสุดๆไปเลยน่ะสิ ตาสีเทาหลับตาปี๋พร้อมรับหมัดที่จะกระทบลงมา แต่ก็ไม่มีอะไร ไฮซากิจึงใช้โอกาสนั้นวิ่งออกไปแต่ก็ช้ากว่าอยู่ดีเพราะชุดที่เขาใส่มันไม่อำนวย
   "จะไปไหนไอ้เด็กบ้า ชั้นไม่ยอมปล่อยให้ใครเห็นสภาพน่ารักๆของแกหรอกนะ"นิจิมูระดันอีกคนติดกำแพงแล้วยื่นหน้าไปใกล้ๆ
   "อะไรขะ อุ้บ..อื้อ อิ๊อิอูอะอัง(นิจิมูระซัง)"ริมฝีปากของนิจิมูระประทับลงไปบนริมฝีปากบาง ลิ้นตวัดหาความหวานในโพรงปากไปเรื่อยๆ สักพักเขาก็ถอนริมฝีปากออกมา มือเรียวยกขึ้นมาเช็ดปากแล้วแก้มให้อีกคนอย่างแผ่วเบา ไฮซากิเองก็ยืนอึ้งสักพักก่อนที่จะโวยวาย
   "ว่อยย ไอ้บ้านิจิ!! ทำอะไรขะ อุ้บ!"นิจิมูระประทับริมฝีปากลงไปอีกครั้ง มือของอีกคนก็ขัดขืนไปเรื่อยๆจนไร้เรี่ยวแรงและจูบตอบอีกคนไปตามสัญชาติญาณ ขาก็เริ่มไม่มีแรงที่จะยืนจึงค่อยๆทรุดตัวลงไปนั่งบนพื้น นิจิมูระหยุดการกระทำไว้แต่นั้นแล้วยิ้มนิดๆ ก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป ไฮซากิเริ่มตั้งตัวได้อีกครั้งจนไปแย่งขว้าโทรศัพท์มาไว้แต่ไม่ทัน
   "ถ..ถ่ายไว้ทำไม เป็นโรคจิตรึไงฮะ!"คนผมเทาโวยวาย นิจิมูระตอบออกมาแต่ก็ไม่ตรงคำถาม
   "หึ..ใช่ลิปยี่ห้ออะไรน่ะ..? อร่อยดีแหะ หอมด้วย"นิจิมูระยิ้มกวนๆใส่ไฮซากิที่ทำหน้าตกใจแลัหน้าแดงสุดขีดไปแล้ว น่ารัก..ช่างน่ารักจริงๆ
  ไฮซากิยืนกำหมัดแน่น ชุดบ้าๆนี่..จูบเมื่อกี้อีก อะไรเนี่ย งงไปหมดแล้วนิจิมูระมาจูบเขาทำไมแถมยังบอกว่าเขาน่ารักอีกต่างหาก
   "นะ..นิจิมูระซัง!! ไอ้บ้าเอ้ย!!!!"ไฮซากิเงื้อมือไปกะจะต่อยอีกคนแต่นิจิมูระไวกว่าและแรงเยอะกว่ามากจึงขว้าแขนเอาไว้ก่อน
"เฮ้ยๆ ชั้นเป็นรุ่นพี่แกนะ!"
"เป็นรุ่นพี่แล้วไง! คิดว่าจะทำอะไรก็ได้หรือไงห่ะ!"
"จะโวยวายทำไมเล่า นี่ไม่ใช่จูบแรกของนายหรอก ดื้อๆมึนๆแบบเนี่ย!"
"รู้ได้ไงว่าไม่ใช่จูบแรกล่ะห่ะ! ฮึก...พี่โชจิยังไม่เคยทำกับชั้นแบบนี้เลยนะ"ไฮซากิเริ่มคร่ำครวญ
   "หา...? นี่แกไม่เคยจูบกับโชจิซังงั้นหรอ"
"ว่อย ใครจะไปจูบกันเล่า นั่นพี่ชายนะ! จะบ้ารึไง"
"เหอะ เห็นเล่นอะไรแต่ล่ะที หอมแก้มบ้างล่ะ นั่งตักกันบ้างล่ะ แถมขึ้หวงนายอีกต่างหาก นึกว่าบ้านนี้จะสายบราค่อนสะอีก"นิจิมูระเบ้หน้า
  "บ้ารึไง คิดอะไรอกุศลซะะจริงๆ!นิจิมูระซัง น่าเอาไม้ฟาดหน้าให้สลบและฆ่าให้ตายด้วยมือเปล่าจริงๆเลย!"
   "แกกล้าทำรึไง"คนตรงหน้าพูดเสียงเหี้ยม
"ทำได้ทำไปนานแล้ว"ไฮซาพูดเสียงอุบอิบแล้วเบนหน้าหนี
"โอ๊ะ...ได้เวลานี่น่า มานี่"คนผมดำลากอีกคนให้ออกมาจากหลังโรงเรียน ใส่ชุดแบบนี้ไม่อยากออกไปที่คนเยอะๆเลย ให้ตายสิ เสียชื่อไฮซากิหมด ผู้คนมากมายมองมาที่เขาสองคนแล้วอมยิ้มนิดๆ 
  เวที..? ทำไมมีเวทีมาตั้งอยู่ที่สนาม ปีนี้มีคอนเสิร์ตอะไรด้วยหรอ?
นิจิมูระลากไฮซากิ(ทั้งๆที่ยังใส่ชุดเมดอยู่อย่างนั้น)มาที่หน้าเวทีแล้วเขาก็เข้าไปทำอะไรสักอย่างที่ด้านหลังเวที สักพักก็มีพิธีกรคนนึงออกมาพูดหน้าเวที...หัวเหลืองๆนั่นคุ้นๆนะ...หรือว่าจะเป็น...
   "คิเสะ!!??!"คิเสะที่กำลังพูดเปิดงานอยู่ส่งยิ้มให้ผู้คนไปทั่ว แต่ด้วยความที่ไฮซากิโดนนิจิมูระลากมาให้อยู่สุดหน้าเวที และคิเสะเองก็เหลือบไปเห็นพอดี คนผมเหลืองยิ้มนิดๆและนั่งยองๆลงตรงหน้าไฮซากิ เขายิ้มร่าตามสไตล์และยื่นมือมาตรงหน้าคนผมเทา ไฮซากิตกใจนิดๆ อะไรกันว่ะเนี่ย วันนี้มันวันอะไรของไฮซากิ โชโงะคนนี้ว่ะเนี่ย!!
ฉึก!! กะ...กรรไกร ลอยมาจากไหนว่ะ แม่นสะด้วยมาปักตรงหน้าคิเสะพอดีอีกต่างหาก(ทำไมเริ่มรู้สึกมันกำลังจะกลายเป็นallเทา-.-? พอๆ)
   "เอ่อ...ผมว่าเรามาเริ่มกันดีกว่านะฮะ...งั้น...ผมของเชิญ นิจิมูระซังขึ้นมาบนเวทีดีกว่าฮะ"คิเสะอ้ำอึ้งนิดหน่อยแล้วดำเนินงานต่อ
   "นะ...นิจิมูระซัง!??!"ไฮซากิมึนงงเล็กน้อยที่เห็นนิจิมูระไปอยู่บนเวทีแล้วเสียงดนตรีก็เริ่มบรรเลงขึ้นมา
   "ห..เห้ย...อย่าบอกนะว่า...พี่แกขึ้นไปร้องเพลงน่ะ!!"ไฮซากิเริ่มอ้าปากเมื่อเสียงนุ่มทุ้มกำลังร้องออกมา...ทำไมตอนพูดกับเขาไม่พูดแบบนี้บ้างเล่า ดีแต่ตวาดใส่ไม่เห็นเหมือนตอนร้องเพลงเลย ไฮซากิเบ้หน้าเล็กๆเมื่อคิดได้ว่านิจิมูระไม่เคยพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่ดูอ่อนโยน ฟังไปฟังมามันก็เพลินไปดีเหมือนกันแหะ รู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่คนบนเวทีกำลังกล่าวขอบคุณ
   "ขอบคุณ..ที่รับฟังนะครับ แต่ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ผมมีอะไรอยากจะบอกกับคนๆนึง ผมก็ไม่รู้หรอกว่าชอบเขาไปได้ยังไง ดื้อก็ดื้อ กวนเป็นที่หนึ่ง ปากก็วอนโดนกระทื้บ เกเรชอบโดดเรียน แถมตอนแรกนึกว่าจะสายบราค่อนสะอีก นึกว่าจะกินพี่ชายตัวเอง แต่ผมเข้าใจผิดเองแหละ เอาล่ะนะ..."ไฮซากินึกตงิดๆกับคำพูดนิดหน่อยแต่ก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากมาย จนมือๆนึงยื่นมาตรงหน้า
   "เอาล่ะ ไอ้เด็กบ้า...ฟังดีๆนะ ชั้นชอบแก ไม่รู้ว่าชอบไปได้ไงทั้งๆที่แกมักจะสร้างปัญหาให้กับชั้น โดดเรียนไปเซนเตอร์บ้างล่ะ แกล้งป่วย ทำสำออยเพื่อจะอยู่บ้านจะได้ไม่ต้องซ้อมบ้างล่ะ..."ตกลง...นี่พี่แกจะจะเอาเรื่องแบบนั้นมาพูดประจานเขาหรือไงเนี่ย
   "..."ไฮซากิเงียบเพราะรอฟังสิ่งที่นิจิมูระกำลังจะพูดต่อ ไม่สิที่จริงเขากำลังอึ้งและตกใจมากกว่า
   "ชั้นชอบแกไฮซากิ ชั้นรู้ว่าคงจะมีเวลาอีกไม่นานเพราะชั้นก็ใกล้จะจบแล้ว..."นี่จะจบปีสามหรือจะลาไปตายเนี่ย?
   "ไฮซากิ...เป็นแฟนกันเถอะ..ไหนๆชั้นก็เพิ่งขโมยจูบแรกแกไป เพราะงั้นชั้นจะรับผิดชอบ"นิจิมูระพยายามเก็บอาการเขิน พูดออกไปทั้งๆที่ยังยื่นมืออยู่อย่างนั้น ไฮซากิก้มหน้างุดซ่อนใบหน้าที่แดงเถือก แต่ก็ยื่นมือขึ้นไปจับ แต่มือยังไม่สัมผัสกันก็มีเสียงที่คุ้นหูเรียกออกมา
    "ไอ้เด็กเวรนิจิมูระ!!!! นี่แกบอกว่าขโมยจูบแรกน้องชั้นไปงั้นเรอะ! แก...อย่าอยู่เลย!!!"โชจิกำลังวิ่งฝ่าฝูงชนเข้ามา ใกล้จะถึงหน้าเวที นิจิมูระไม่รอช้ารีบโดดลงมาจากเวทีแล้วอุ้มร่างไฮซากิพาดบ่าแล้ววิ่ง
   "ง...ไหงพี่โชจิมาอยู่ที่นี่ล่ะเนี่ย... นิจิมูระซัง วะ..วางผมลง!! พี่โชจิช่วยด้วย!! ผมกำลังจะโดนลักพาตัว"ไฮซากิไม่พูดเปล่าเขาดิ้นไปด้วย
   "ไอ้เด็กบ้านี่ อยู่นิ่งๆสิว่ะ ชั้นไม่อยากโดนพี่นายกระทื้บนะว่อย หนีกัน
ก่อน ถ้ายังไม่หยุดชั้นจะฟาดแกลงข้างทางแถวๆนี้แน่!"นิจิมูระร้องขู่
   "ไม่กล้าทำหรอก"ไฮซากิบ่นอุบอิบแต่อีกคนก็ได้ยินจึงทำท่าจะโยนไฮซากิลงข้างทางแถวนี้ แต่ด้วยสัญชาติญาณไฮซากิรีบกอดคอเอาไว้
   "หยุดนะว่อยไอ้เด็กเวรนิจิ!! แกจะอุ้มน้องชายชั้นทั้งๆที่ยังใส่ชุดเมดน่ารักๆแบบนั้นไปได้ไง ชั้นยังเห็นไม่เต็มตาเลยนะว่อย!!"โชจิตะโกนไล่มา
   "ไม่ต้องห่วงโชจิซัง ผมถ่ายรูปเก็บไว้ยั่วโมโหคุณเรียบร้อยแล้วล่ะ"นิจิมูระตอบกลับไปแบบกวนๆแต่ก็ยังไม่หยุดวิ่ง
   "ไม่ได้นะนิจิมูระซัง จะเอารูปผมในสภาพแบบนั้นให้ไอ้พี่บ้าดูได้ไง มีหวังบ้านแตกแหงๆ! วางผมลงนิจิมูระซัง นิจิมูระซางงงงง"
>>The end<<

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Punky_love จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

6 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 19:41

    ชอบๆค่ะ

    #6
    0
  2. #5 N-XIII-2707 (@namgarin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 เมษายน 2559 / 11:25
    allเทา ก็น่าสนนะคะ หุหุ
    #5
    0
  3. #4 pasation (@pasation) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มีนาคม 2559 / 21:28
    น่ารักจังเลยพี่หวงน้อง น้องก็แสนจะน่ารัก หรือเปล่า?
    #4
    0
  4. วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 22:22
    คู่นี้น่ารักจัง อยากเห็นไฮจังใส่ชุดเมด
    #3
    0
  5. วันที่ 5 ตุลาคม 2558 / 15:02
    นุกคะ >o<
    #2
    0
  6. #1 love
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 18:14
    น่ารักมากเลยค่ะ อยากเห็นน้องในชุดเมดจัง
    #1
    0