คัดลอกลิงก์เเล้ว

[Fic KNB] ก็แค่หนึ่งคำที่ไม่ได้พูด(Kikasa)

โดย Punky_love

เมื่อสถานะอยู่แค่รุ่นพี่กับรุ่นน้อง ได้แต่แค่แอบชอบกันตลอดมา...จนวันสุดท้ายที่อยู่มอปลายปีสาม...จะสารภาพรักดีหรือไม่...?

ยอดวิวรวม

785

ยอดวิวเดือนนี้

6

ยอดวิวรวม


785

ความคิดเห็น


4

คนติดตาม


22
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ส.ค. 58 / 17:45 น.

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

ฟิคสั้นคู่นี้>^< แต่งลงเพจจะลบทิ้งก็เสียดายเลยเอามาลงเด็กดีด้วย...เชิญอ่านเลยค่ะ~~!!

เรื่องในตอนนี้ อัพเดท 12 ส.ค. 58 / 17:45

บันทึกเป็น Favorite


วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่พวกปีสามจะยังอยู่ที่ชมรมบาส แล้ว'คาซามัตสึ ยูกิโอะ'ผู้เป็นกัปตีนทีมก็ต้องดำรงตำแหน่งนี้วันสุดท้ายเช่นกัน
"รุ่นพี่ รุ่นพี่ไม่ไปไม่ได้หรอฮะ"มีเสียงๆนึงร้องขึ้น'คิเสะ เรียวตะ'นายแบบหนุ่มกำลังเกาะขาของผู้เป็นกัปตันทืม ไม่ใช่สิ ตอนนี้อดีตกัปตันทีมต่างหาก...
"แกจะบ้ารึไงคิเสะ!? ชั้นก็ต้องไปเรียนต่อมหาลัยสิ"คนตัวเล็กตอบปัดๆ
"แต่..."คิเสะพูดน้ำเสียงสั่นๆทำท่าทางเหมือนจะร้องไห้
"เห้อ...คิเสะ...ตลอดเวลาที่ได้เล่นบาสกับนาย และคนอื่นๆมันสนุกมากเลยนะ...ปีหน้าพยายามเผื่อพวกเราที่ออกไปแล้วด้วยล่ะ..."คาซามัตสึตบที่ไหล่อีกคนเบาๆ
"แต่...แต่...ถ้ารุ่นพี่ไม่อยู่ใครจะคอยถีบผม กระทื้บผมล่ะฮะ"ที่จริงในใจลึกๆมันมีอีกความหมายนึงต่างหาก...ใครจะไปรู้ว่าคนที่ถีบเขาทุกๆวันคือคนที่เขากำลังแอบชอบอยู่
"เห้ยๆ แกเป็นมาโซรึไงเนี่ย..."ถึงจะพูดไปแบบนั้นแต่ในใจลึกๆก็แอบดีใจไม่น้อยที่อีกคนไม่อยากให้ไป...นี่อาจจะเจอกันเป็นครั้งสุดท้ายแล้วก็ได้..?ทำไมเราไม่ลองสารภาพรักไปดู แต่ถ้าพูดไป...กลัว..กลัวว่าความสัมพันธ์มันจะไม่เหมือนเดิม
"ไม่ใช่นะฮะ! แต่...แต่ว่า..."
"นี่ๆๆๆ เย็นนี้ไปฉลองให้พวกปีสามกันเถอะ!~ ไปส่องสาวๆสวยๆ~"โมริยามะพูดขัดขึ้นก่อน
"เอ๋..ผมไปด้วยนะฮะๆๆๆ"คิเสะได้ยินดังนั้นก็หูผึ่ง แต่คาซามัตสึพูดเนิบๆขึ้นมาว่า
"แต่นายบอกเย็นนี้มีถ่ายแบบ?"อ่า...นั้นสินะ...
"เอ่อ...ช่างมันฮะ ไม่ม่ีอะไรสำคัญเท่ารุ่นพี่หรอก เอ่อ..ผมหมายถึงการฉลองของพวกปีสามน่ะฮะ"คิเสะพูดแล้ววิ่งไปหาโทรศัพท์มาโทรยกเลิกงานถ่ายแบบ
ตอนเย็น...
"แล้วทำไมถึงมาฉลองกันที่คอนโดผมล่ะฮะ!!?"
"เครื่องร้อนมากเลยล่ะครับ จะพยายามเต็มที่เลยครับ!!"นากามูระพูดเสียงดังลั่นห้อง
"แล้วแกจะเครื่องร้อนหาพระแสงอะไรฟ่ะ!"คาซามัตสึโวยวาย
"ไม่เห็นมีสาวๆสวยๆเลยแหะ"โมริยามะถอนหายใจนิดๆ
"มากับพวกนี้นี่วุ่นวายจริงๆ! แกน่ะเลิกเกาะชั้นเป็นปลิงได้แล้วน่าคิเสะ!!?"มือเล็กพยายามแกะแขนที่คิเสะเกาะเอวตัวเองไว้ออก
"โหยรุ่นพี่...งั้นดื่มกันเถอะ!!~"คิเสะพูดแล้วเอามืออก แล้วไปเตรียมของ
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป...
"อืม...ชั้นว่าดื่มเฉยๆมันไม่ค่อยสนุกเท่าไหร่น้า~ เอาอย่างนี้ดีกว่ามาเล่นเกมส์หมุดขวดกัน"โมริยามะพูดพลางเขี่ยน้ำแข็งในแก้วเล่น
"ยังไงล่ะฮะ"นายแบบหนุ่มทำตาเป็นประกาย
"อืม...ก็เอาขวดมาไว้บนโต๊ะแบบนี้...แล้วก็หมุนถ้าปากขวดไปหยุดที่ใครก็ให้มาจับฉลากนี้ ในนี้ก็จะมีเขียนไว้แค่สามอย่างคือ...1.เต้น 2.ดื่ม 3.บอกความลับของตัวเอง"โมริยามะอธิบาย
"น่าสนใจดีนี่มา...เริ่มเล่นกัน"รอบแรก...ขวดที่หมุนอยู่บนโต๊ะค่อยๆหมุนช้าลงๆช้าลง...มันจะไปหยุดที่...
"รุ่นพี่คาซามัตสึล่ะฮะ คิกๆ!"นายแบบหนุ่มขำเล็กน้อย ก่อนจะยื่นแก้วที่ใส่ฉลากให้ แล้วสิ่งที่คาซามัตสึจับได้ก็คิอ..
"ดื่ม!?? โอเคสบายๆ"เขารู้ดีว่าถึงเขาจะคออ่อนที่สุดในนี้แต่แค่แก้วเดียวสบายๆอยู่แล้ว...สะเมื่อไหร่เล่า...หลังจากนั้นปากขวดก็มาหยุดอยู่แต่ที่เขาห้าตาติด! แถมยังจับฉลากได้แต่ดื่มทั้วนั้น จนตอนนี้เขาเริ่มจะเมาแล้ว...
"หมดแก้วๆ!"ทุกคนส่งเสียงเชียร์จนคนตัวเล็กยกดื่มหมดแก้ว แล้วโมริยามะก็เริ่มหมุนปากขวดอีกครั้ง...ขวดแก้วหมุนไปเรื่อยๆจนเริ่มช้าลง และหยุดอยู่ที่
"คิเสะ!!?"คาซามัตสึขำนิดๆแล้วยื่นแก้วที่ใส่ฉลากไว้อยู่ให้ นายแบบหนุ่มไม่รอช้าจึงรีบหยิบฉลากขึ้นมาเปิดอ่าน
"อ...เอ๋!???"นายแบบหนุ่มร้องตกใจเมื่อที่เขาจับได้คือ...
"บอกความลับ..."นายแบบหนุ่มพูดพลางยิ้มแหยๆ คนอย่างคิเสะ เรียวตะไม่มีความลับหรอกนะ...นอกจากว่าเขากำลังแอบชอบใครอยู่...
"เอ้าๆ พูดๆมาสะสิ"คนอื่นๆเร่ง
"คือ....ผมจะบอกก็ได้...ผมมี...คนที่กำลังแอบชอบอยู่...น่ะฮะ..."นายแบบหนุ่มพูดพลางหลุบสายตาลงต่ำ ถึงเขาจะออกเขินๆแต่ก็ทำให้ใจดวงนึงนั้นแตกสลาย...คาซามัตสึหายใจเข้าลึกๆก่อนจะปล่อยออก มือเล็กกำหมัดแน่นท่ามกลางคนอื่นๆที่ตกใจแช้วพยายามซักไซร้ว่าคนๆคือใคร...ดีแล้วล่ะ...ที่ยังไม่ได้พูดออกไป...
"มาเริ่มเกมส์ต่อไปกันดีกว่านะฮะ"คิเสะพูดยิ้มๆแล้วจับขวดมาหมุนก่อนที่ปากขวดจะหยุดคนตัวเล็กก็พูดขึ้นมาว่าไม่อยากเล่นแล้ว ขอดูอย่างเดียวหลังจากนั้นเขาก่อนเริ่มที่จะยกแก้วขึ้นมาดื่มถี่ขึ้น
"เอ่อ..รุ่นพี่ฮะ พอได้แล้วล่ะมั้งฮะ เมาแล้ว"คิเสะร้องห้าม...หน้าแดงๆแบบนั้น ริมฝีปากบวมเจ่อหน่อยๆ...มันช่าง..น่ารักและเซ็กซี่สิ้นดี!.
"พวกชั้นกลับก่อนนะ ฝากคาซามัตสึด้วยล่ะ~"โมริยามะกับคนอื่นๆบอกลาเจ้าของห้องแล้วเดินออกไป
"เห้อ...ยังไงก็พาไปนอนที่เตียงก่อนล่ะกัน.."คิเสะอุ้มร่างเล็กขึ้นแล้วเดินเข้ามาในห้องนอน นายแบบหนุ่มค่อยๆวางร่างเล็กลงบนเตียงเบาๆแต่เขาทิ้งน้ำหนักไปข้างหน้ามากเกินไป จึงทำให้ล้มลงไปบนเตียงด้วย หน้าของคิเสะอยู่ใกล้มากจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน คาซามัตสึลืมตาน้อยๆก่อนที่มือจะไปโอบต้นคอของอีกคนเอาไว้ เขายิ้มน้อยๆแล้วประกบริมฝีปากเข้าไป นายแบบหนุ่มตกใจทำอะไรไม่ถูกแต่ด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ทำให้คิเสะจูบอีกคนตอบอย่างคุมสติไม่ได้ มือเรียวค่อยๆเลิกเสื้อของคนตัวเล็กขึ้น....
ก็อกๆ...ก็อกๆ
เสียงคนเคาะประตูมาจากหน้าห้อง ทำให้นายแบบหนุ่มชะงักการกระทำเมื่อกี้แล้วจิ๊ปากอย่างขัดใจ เขาลุกขึ้นจากเตียงแล้วลุกไปเปิดประตู
"คือขอโทษที่รบกวนอ่ะนะคิเสะ...ชั้นลืมโทรศัพท์ไว้ในห้องนายอ่ะ..."โมริยามะยิ้มแห้งเมื่อเห็นคิเสะเดินออกมาเปิดประตูด้วยสัหน้าหงุดหงิดเล็กน้อย
"เอ่อ...ลืมไว้ตรงไหนล่ะฮะ"คิเสะปั้นหน้ายิ้มนิดนึง
"เอ่อ..เดี๋ยวชั้นเข้าไปเอาเองล่ะกันนะ..."โมริยามะเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์ของตัวเองแล้วรีบออกมา ทั้งสองคนร่ำลากันสักพักคิเสะก็เดินดข้าไปในห้องนอนอีกครั้งและมองร่างเล็กที่นอนหายใจอยู่บนนั้น นายแบบหนุ่มปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วขึ้นคร่อมอีกคนหวังจะต่อสิ่งที่ค้างคาไว้เมื่อกี้นี้ แต่ก็ต้องผิดหวังเล็กน้อยเพราะคาซามัตสึนอนสลบเหมือดไปแล้ว คิเสะถอนหายใจเบาๆก่อนจะล้มตัวลงนอนข้างๆแล้วขว้าอีกร่างเข้ามากอด...
'รุ่นพี่จะรู้ไหมนะ...ว่าคนที่ผมแอบชอบ..คือรุ่นพี่...เราคงจะไม่ได้เจอกันอีกละมั้ง...สถานะเราสองคนมันแค่รุ่นพี่กับรุ่นน้องเองนี่น่า...คงจะไม่สำคัญหรอก'คิเสะกดหัวอีกคนให้มาซบตรงหน้าอกแล้วจุมพิตที่หน้าผากเนียนใสเบาๆ เขาได้แต่บอกรักพร่ำเพื่อกับคนที่นอนซุกอยู่ เขาไม่กล้า...เขากลัว กลัวว่าถ้าบอกไปมันจะไม่เหมือนเดิม มันคงจะแปลกถ้าดันไปชอบคนที่ถีบ กระทื้บ ทำร้ายร่างกายตัวเองแทบทุกวัน คนปกติต้องเกลียดไปด้วยซ้ำ..คิเสะกระชับร่างเล็กเข้ามากอดแน่ขึ้นอีก แน่นจนทำให้คนในอ้อมกอดลืมตาขึ้นมานิดหน่อยแล้วผลัก เขาจึงค่อยคลายอ้อมกอดลงแล้วเอามือลูบหัวที่ปกไปด้วยเส้นผมสีดำสนิทเบาๆ ร่างเล็กจึงหลับตาพริ้มและเข้าสู่ห้วงนิทราไปพร้อมๆกัน
เช้าวันรุ่งขึ้น...
คาซามัตสึลืมตาตื่นขึ้นมาในห้องที่ไม่คุ้นเคย เขามองสำรวจไปทั่วๆห้องแล้วพยายามนึกว่าเมื่อขึ้นเกิดอะไรขึ้นบ้าง นั่งนิ่งสักพักเขาก็นึกออก แต่มีแค่เรื่องเดียวที่เขาลืม...นั่นก็คือเรื่องที่เขากับคิเสะจูบกัน...เมื่อเขานึกออกก็ดีดตัวลุกขึ้นจากเตียงทันทีแล้วหันไปเจอกับกระดาษโน๊ตใบเล็กๆแปะอยู่...
'ผมมีถ่ายแบบตอนเช้า กุญแจห้องวางอยู่บนโต๊ะนะฮะ ถ้ารุ่นพี่จะอาบน้ำก็รื้อค้นเอาเสื้อผ้าในตู้ได้ตามสบายเลยฮะ แล้วไม่ต้องมาคืนผมก็ได้ผมให้ วันนี้คงจะเป็นวันสุดท้ายที่ผมได้เรียกรุ่นพี่ว่ารุ่นพี่สินะฮะ...เอาเป็นว่า...ชีวิตต่อจากนี้ขอให้โชคดีนะฮะ...เซมไป....'
คาซามัตสึอ่านเสร็จก็รู้สึกใจหายนิดหน่อย..สุดท้ายก็ไม่ได้พูดออกไป สุดท้ายมันก็คงแค่ความรู้สึกดีๆแค่นั้นแหละ...คาซามัตสึมองสำรวจไปทั่วๆห้องหากระดาษโน๊ตและปากกา แล้วเขียนข้อความสั้นๆไว้ก่อนจะแปะกระดาษไว้ตรงหน้ากระจกที่เดิม...
'อ่า...โชคดีเช่นกันนะ...คิเสะ....'
>>The end<<

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ Punky_love จากทั้งหมด 6 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

4 ความคิดเห็น

  1. #4 ชมดชดช้อย (@hentaisama) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 22:40
    สั้น ๆ ง่าย ๆ แต่จบดราม่าไปรึเปล่า แงงงงงงง ประมาณว่าแค่ผ่านมาแล้วผ่านไป ทำไมเรื่องแค่นี้ไม่บอกอ่ะ T T มันหน่วง ๆ ยังไงก็ไม่รู้ ไม่ได้จบแบบ Happy End หรือ Bad End แต่จบแบบ Normal End โฮฮฮ จุกและเจ็บ
    #4
    0
  2. วันที่ 16 กันยายน 2558 / 21:49
    อ่า จบแบบไม่มีใครบอกใครเลยเรื่อนนี้มันดาม่ามากรึเปล่าแต่ชอบนะมันทำให้ลุ้นด้วยว่าตอนจบเป็นเช่นไร
    #3
    0
  3. วันที่ 12 สิงหาคม 2558 / 22:30
    ดีแล้วที่จบแบบนี้ ไม่แน่ในอนาคตทั้งสองคนอาจได้วนกลับมาเจอกันอีก
    #2
    0
  4. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(