คดีพิสดาร

ตอนที่ 21 : ปริศนาแตงโมยักษ์ บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 106
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    16 ก.ย. 62


ในค่ำคืนอันมืดมิด ยังมีแสงสีจากเวทีดนตรีหลังบ้านผู้ใหญ่ปรีดา...

‘โจ๊ก’ ที่ยืนอยู่บนนั้น มองนาฬิกาข้อมือแล้วเกิดคำถาม ‘ทำไมไอ้จ่อยยังไม่นำดาบมาส่ง’ ดาบคาตานะยาวครึ่งเมตรที่จำเป็นต้องใช้ใน ‘งานสำคัญ’ ไอ้จ่อยควรนำมันมาส่งให้เขาตั้งแต่ห้าทีที่แล้ว...มันมัวทำห่าอะไรอยู่

โจ๊กรอไม่ไหวอีกต่อไป วิ่งลงจากเวทีตรงไปหลังบ้านผู้ใหญ่ปรีดาอย่างร้อนรน แต่แทนที่เขาจะได้เจอไอ้จ่อยอย่างที่หวัง กลับต้องมาเจอชายผมเผ้ารุงรังนายหนึ่งกำลังยืนปัสสาวะอยู่ข้างกำแพงบ้าน

“เฮ้ย ไอ้ห่อ มึงมาเยี่ยวอะไรแถวนี้ ทำไมไม่เข้าไปเยี่ยวในสวน” โจ๊กถามออกไปอย่างหงุดหงิด

ชายหัวยุ่งนามว่าห่อ เหลียวมองผู้ถามขณะยืนบังคับทิศทางไหลของน้ำ “ปวดตรงนี้ ก็เยี่ยวตรงนี้”

“ห่าเอ่ย มึงนี่จริง ๆ นะ” โจ๊กเกาหัวแกร่ก ๆ ไอ้จ่อยก็หายหัว ยังต้องมาเจอไอ้ห่ออีก แต่เอ...บางทีมันอาจจะรู้ในสิ่งที่กูไม่รู้ก็ได้ “เออไอ้ห่อ มึงเห็นไอ้จ่อยหรือเปล่า”

“ไอ้จ่อย เอ่อ...” ห่อยืนนึกอยู่พักหนึ่ง “เห็น”

“จริงเหรอ” แววตาลุกวาว โจ๊กเริ่มมีหวัง “มันอยู่ไหน”

“อยู่แถว ๆ นี้แหละ”

“แถวนี้ล่ะตรงไหนเล่า”

“ไม่รู้สิ ลองเดินหาดู เห็นมันตั้งแต่เช้าละ”

“ฮะ! มึงว่าเห็นตอนเช้า ไอ้ห่าเอ่ย! กูผิดเองแหละที่ถามคนอย่างมึง” โจ๊กหัวเสียกว่าเก่า เดินละไปอย่างไม่สบอารมณ์

ห่อหันกลับมาที่กำแพง ปลดทุกข์ต่ออย่างสบายใจ

โจ๊กวิ่งเข้าไปในบ้านใหญ่ ตะโกนเรียก “ไอ้จ่อย!” อยู่สามสี่หน จนกระทั่งมีเสียงตอบกลับมาว่า “ค้าบ! อยู่นี่ค้าบ!” เสียงนั้นดังมาจากในห้องครัว โจ๊กรีบวิ่งตรงไปที่นั่น เมื่อได้เข้ามา ภาพที่เห็นก็คือ ไอ้จ่อยกำลังยืนเอาหินลับคาตานะอยู่ที่ซิงก์ล้างจาน

“ไอ้จ่อย มึงมัวทำห่าอะไรอยู่”

ผู้ถูกถามชะงักมือ หันมาทางผู้ถาม “ลับดาบตามพี่สั่งไง”

“เออกูรู้ แต่กูให้มึงลับตั้งแต่เย็นไม่ใช่เหรอ มัวทำอะไรอยู่วะ”

“แหมพี่ ถ้าลับทิ้งไว้ตั้งแต่เย็นป่านนี้ก็หายคมหมดน่ะสิ มันต้องลับแล้วใช้เลยแบบนี้” จ่อยเปิดก๊อกให้สายน้ำไหลผ่านคมดาบ ก่อนจะนำผ้ามารูดเก็บหยดน้ำ “นี่ไง รับรองคมกริบ” เขาชูดาบขึ้นมา เห็นประกายแวววับ

“ตำราไหนของมึงวะเนี่ย” โจ๊กเหนื่อยใจกับข้ออ้างสิ้นคิด มันคงลืมหน้าที่แล้วเพิ่งนึกได้ตอนพิธีใกล้จะเริ่ม “เออ ๆ เอามาได้ละ ผู้ใหญ่จะใช้แล้ว”

จ่อยได้ยินเช่นนั้นก็ยื่นคาตานะให้อีกฝ่าย “นี่ครับลูกพี่ ปลอกแขวนอยู่ข้างประตูน่ะ”

โจ๊กรับมา มองดูตั้งแต่ด้ามจนจรดปลาย ไอ้จ่อยลับคมใช้ได้ ความคมของคาตานะสามารถตัดไม้ไผ่ห้าหกท่อนขาดในดาบเดียว เขานำมันเสียบเข้าฝัก แล้วถือวิ่งออกจากบ้านอย่างรวดเร็ว


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

96 ความคิดเห็น

  1. #75 aekwatns (@aekwatns) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2562 / 13:03

    สสุดยอดเลยครับ เขียนเก่งมากๆเลย อยากเก่งแบบนี้บ้างจัง

    #75
    1
    • #75-1 Pungpron (@Pungpron) (จากตอนที่ 21)
      17 ตุลาคม 2562 / 14:21
      อือหือ อันนี้อ่านไปแล้วกี่บทครับเนี่ย
      #75-1
  2. #39 (@slimebox) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 15 กันยายน 2562 / 08:01

    อ้าววว ตอนใหม่มาแล้ววววว

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-05.png

    #39
    1
    • #39-1 Pungpron (@Pungpron) (จากตอนที่ 21)
      15 กันยายน 2562 / 10:23
      ดีจาย มีคนรออ่าน
      #39-1